logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (15631 Items)

V2 records news – Wet Leg - Announce "moisturizer (deluxe)

Geschreven door

V2 records news – Wet Leg - Announce "moisturizer (deluxe)

V2 records news – Wet Leg - Announce "moisturizer (deluxe)" and share FDC DJ's remix of "catch these fists"
ALBUM OUT 10 JULY

LISTEN TO CATCH THESE FISTS (FDC DJ REMIX) Wet Leg - catch these fists (FDC DJs remix) (Official Audio)
Saturday 22 august live @ Pukkelpop

moisturizer, the ripping second album by Wet Leg is fast approaching its first anniversary. To celebrate, the Isle of Wight five-piece have announced moisturizer (deluxe), an expanded set that includes remixes from horsegiirL, The Dare and FDC DJs; three songs previously unreleased on streaming comprising "hi from me" which was originally only available on the Japanese CD, a demo of "don't speak" recorded by Hester at her home studio and "u and me at home intro/outro" – the first part of which fans will recognise as the band's walk-on music. The deluxe album is rounded off with a handful of live recordings made at LA's The Village studios in 2025 and moisturizer (deluxe) will be released on July 10th.

The remix by FDC DJs (aka Carlos O'Connell and Tom Coll of Fontaines D.C.) is shared today alongside the announcement, their version of "catch these fists" twists it into something darker and seedier emphasising Teasdale's barbed lyrics: "He don't get puss, he get the boot" alongside brooding synths and propulsive drums.

Released at the height of summer 2025, moisturizer—with its highwire tales of new loves, enduring friendships and chauvinist losers—captured the spirit of a fried world that still has something to give. It absorbed quickly into the centre of culture, peaking at No 1 on the UK albums chart and receiving nominations for three Grammy awards and two Brit awards. A slew of huge shows surrounding the release—at Glastonbury, London's O2 Academy Brixton, and LA's Greek Theatre, among others—announced Wet Leg as a band reborn, flexing and taunting onstage in their most energised, idiosyncratic sets yet.

Wet Leg roared into 2026 with nothing more to prove, but a lot of victories to celebrate. Starting the year in the Southern Hemisphere, the group toured Australia and New Zealand as part of Laneway Festival alongside acts like Chappell Roan, Geese and Pinkpantheress, with Teasdale joining NYC partyboy The Dare onstage to perform his remix of "mangetout" and Los Angeles singer-songwriter Role Model to act as Sally during a performance of his viral hit "Sally, When The Wine Runs Out." A series of shows in Japan followed alongside a massive sync of "mangetout" in Crave/HBO's Heated Rivalry as well as Teasdale's attendance and walking at Paris Fashion Week that rubber-stamped Wet Leg's continued global dominance.

All of that eases them into an even bigger year for the band. In March, Wet Leg were the first musical guest on the debut season of SNL UK alongside host Tina Fey, an unprecedented honour that speaks to their status as one of the country's premier artists. Hot on the heels of that performance, "mangetout" hit No 1 on the US Alternative Radio airplay chart, making them the first female-fronted independent outfit to reach the top of the chart this decade.

Tracklisting:
1.         CPR

  1. liquidize
  2. catch these fists
  3. davina mccall
  4. jennifer's body
  5. mangetout
  6. pond song
  7. pokemon
  8. pillow talk
  9. don't speak
  10. 11:21
  11. u and me at home
  12. hi from me
  13. mangetout (The Dare remix)
  14. CPR (horsegiirL Remix)
  15. catch these fists (FDC DJs remix)
  16. CPR (live from the village)
  17. davina mccall (live from the village)
  18. mangetout (live from the village)
  19. liquidize (live from the village)
  20. don't speak (acoustic demo version)
  21. u and me at home intro/outro

    Wet Leg are Rhian Teasdale, Hester Chambers, Ellis Durand (bass), Henry Holmes (drums), and Joshua Mobaraki (guitar, synth).

    Upcoming live dates o.m.
    Wed 3rd June – Primavera Sound, Barcelona

Sun 21st June – PinkPop, Landgraaf, NL

Sat 22nd August – Pukkelpop Festival, Hasselt

Fri 28th August – Rock En Seine, Paris

Tuur Florizoone

White Paper

Geschreven door

Folk/Jazz
White Paper
Tuur Florizoone & Anu Junnonen

Anu Junnonen en Tuur Florizoone werkten de voorbije jaren samen in verschillende muzikale contexten, onder meer in de groep aNoo, waarmee ze twee albums uitbrachten: ‘The Luckless Lands Of The North’ (Homerecords, 2007) en ‘Sinipiika’ (Provarecords, 2011).
Na het laatste concert van die band in 2013 bleven ze sporadisch samen spelen, terwijl het idee voor een duoalbum langzaam vorm kreeg.
Met 'White Paper' stellen Tuur Florizoone en Anu Junnonen een langverwacht eerste album voor. De plaat is het resultaat van 25 jaar vriendschap en muzikale samenwerkingen, en bundelt die gedeelde geschiedenis in twaalf gevoelige songs.
‘White Paper' ademt nabijheid, kwetsbaarheid en een sterke interactie die de afkomst van beide muzikanten doet vermoeden: jazz, world, pop en hedendaagse kamermuziek.

Tuur Florizoone kennen we van zijn indrukwekkend accordeon spel, dat hij van meer markten thuis is, dat wisten we ook. Zijn muzikale inbreng op deze schijf gaat dus meerdere kanten uit. Piano klanken voelen betoverend mooi aan, net als die prachtige kristalheldere stem van Anu. Die diep gewortelde folklore wordt over de hele lijn verbonden met dat sprookjesachtige, maar het duo schuwt ook het experimentele niet zoals bij cover “Vihma”, eentje die hun veelzijdigheid van deze twee iconen in hun vak onderschrijft.
Door buiten die comfortzone te treden, en zich niet in een 'muzikaal hokje' te laten duwen, houdt het duo onze aandacht over de hele lijn scherp.
Bij nog een andere cover “Everybody 's got to learn sometimes" zet het duo dit nogmaals in de verf. Er is , naast de inbreng van Tuur en Anu, ook wat drum en cello werk merkbaar.
Op “Deep Cut” horen we een opvallend drumwerk van Etienne Plumer terwijl Jörg Brinkmann een hoge cello meerwaarde vormt bij “Earth People” en “Kâvelin”, waarmee deze plaat in schoonheid wordt afgesloten.
Twee vrienden die elkander vinden, en aan het 'jammen' slaan, om tot een parel van een veelzijdige schijf te komen, waarbij ze op avontuur trekken, en hun eigen comfortzone meermaals durven verlaten zonder gezichtsverlies te lijden; het vormt nu net 'White Paper', een samenwerking die trouwens smaakt naar meer!

https://www.youtube.com/watch?v=uy8ZEnmtwac

Tracklist:  1. Earth People 2. White Paper 3. Jos Mie Saisin 4. Invitation 5. Vihma 6. Go And Tell 7. Laundry Day 8. Deep Cut 9. Animal With A Funny Name 10. Everybody's Got to Learn Sometime 11. Monster Car 12.Kävelin

Even voorstellen – Big special – O’Joy EP

Geschreven door

Even voorstellen – Big special – O’Joy EP

De Britse band Big Special volgt hun twee succesvolle albums POSTINDUSTRIAL HOMETOWN BLUES en NATIONAL AVERAGE op met de EP O'JOY. Deze 8-delige EP wordt verwacht op 5 juni. 

O'JOY! fungeert als een aanvulling op het eerdere werk van de band en weerspiegelt hun snelle ontwikkeling in de afgelopen jaren. Waar hun eerste album een doordachte samenvatting was van levenservaringen en hun tweede een spontane momentopname van verandering, bestaat deze nieuwe release uit bewerkte songs die geschreven zijn in de tijd van beide projecten. Het zijn nummers die eerder niet pasten binnen de albums, maar die nu samen een op zichzelf staand geheel vormen dat terugblikt op hun muzikale reis tot nu toe.

(bron: Mattan records/ So recordings)

Empty Head

Freak show

Geschreven door

We waren al enthousiast over de single “Vincent” en dus waren we ook benieuwd naar hun debuutalbum ‘Freak Show’. Gemixt en geproducet door Damien Vanderhasselt (o.a. Millionaire, Sons, ILA…). Met ‘Freak Show’ weerspiegelen ze een wereld die uit de hand loopt. Het drijft ons verder van alles, alles gaat steeds sneller en toch blijven we doorgaan. Het album confronteert ons met deze chaos, maar ondanks dit alles willen we er iets feestelijks aan geven en blijven dansen aldus de band.

Er wordt geopend met het broeierig en nerveuze “Down The Rabbit Hole”. Puntig en catchy zoals The Strokes, Sons, The Hives ook zijn. Live moet dit een killer zijn. “Misleader” leunt op een lekkere bas en kent een goede opbouw. De vocals zijn goed en genuanceerd, wat diepte en accenten legt in het nummer. “Misery Hounds” begint donker. Het is een stevige song met een heel bijpassende tekst net als “Glorified” trouwens.
“Waiting For Love” is het eerste tragere nummer en qua zang doet het wat aan Beck denken. Er zijn slechtere muzikanten om mee vergeleken te worden. Heerlijk nummer trouwens. De mix is trouwens goed en niet te proper zodat het nog wat smerig blijft klinken.
“Vincent” is een fantastische song die we natuurlijk al kennen. “Don’t Wanna” is ook de moeite en catchy as hell.
Net als op de meeste songs opent “Out of My Skin” met een lekkere baslijn. Het nummer doet mij wat aan The Killers ten tijde van “Hot Fuzz” denken. Afsluiter “Everywhere i Go” begint met een iets langere en rustige intro om daarna open te barsten.
Er valt veel te beleven op “Freak Show”. Deze jonge honden hebben energie en steken gecontroleerde branie in een slimme mix waardoor we hier een dystopische sound, opzwepende ritmes en catchy zanglijnen krijgen voorgeschoteld. Dit is een plaat die opvalt en een stukje boven de middelmaat uitsteekt.

Album artwork @Barth Decobecq
Noise/Rock/Indie
Freak show
Empty Head

Review
https://musiczine.net/index.php/nl/item/102589-vincent-single
Linken
https://vi.be/platform/emptyhead
https://open.spotify.com/artist/6UWKEdxaXbMMQYtIyBWe9X?si=HUbtVWGuThSjGFj5ujE1gQ

Dark Beach

OMG -single-

Geschreven door

Dark Beach is een recent project van Gioia Podesta en Nick Symoens (o.a. Maquillage) dat vorig jaar ontstond. Hun bandsnaam hebben ze ontleend aan het gelijknamig nummer van de producer Pastel Ghost.
Terwijl Maquillage vooral bestaat uit dreampop en shoegaze wordt er met Dark Beach eerder donkere en dansbare synth pop gemaakt. In maart verscheen er een EP ‘Obsession’ en nu is er een nieuwe single “Omg”. Die begint met een zware intro dat industrial/EBM elementen bevat om dan over te gaan naar dark wave/synth pop. Referenties: The Soft Moon, Twin Tribes, …
We hebben een sfeervol wave gitaarlijntje, mooie zang van Gioia en sterk op de achtergrond gemixte zang van Nick. “OMG” bevat een mix van gekende elementen uit EBM, darkwave en synthpop die ze proberen te kneden tot iets dat fris en nieuw klinkt.
Uit hun EP ‘Obsession’ heeft vooral “Words Unsaid” het meeste raakvlakken met deze single: uptempo, dansbaar en iets harder dan de andere songs op ‘Obsession’.
Een nummertje dat live zeker als opzwepertje zijn dienst zal kunnen doen.

Dark Synth Pop
OMG –single-
Dark Beach

OMG - song and lyrics by Dark Beach | Spotify

Stereo Taxi

Timmy -single-

Geschreven door

“Timmy” is de eerste veelbelovende single van Stereo Taxi. We volgen dit combo al van toen ze nog Old Town Louis heetten. Vorig jaar vonden ze zichzelf terug uit met een nieuwe naam Stereo Taxi. En nu dus hun eerste single "Timmy".
Een meezinger waar we al bij verschillende live optreden de keel hebben op schor gebruld. ‘The wauws’, waar de song mee begint en ook het nummer weet te bepalen, zijn hier op hun plaats en worden gebracht door de bassist.
De ietwat nasale stem van de zanger, en tevens schrijver van het nummer, klinkt wat duister op de achtergrond maar toch voldoende hoorbaar en verstaanbaar om nieuwsgierig verder te luisteren.
Het volledige nummer ligt goed in het gehoor en nodigt uit om al na korte tijd om mee te zingen.
Het is nog altijd zeer duidelijk waar ze de muzikale mosterd haalden , o.m. Gaslight Anthem en The Boss) en daar zijn ze terecht fier op!
Een zeer geslaagde eerste single ! We kijken reikhalzend uit naar meer !

Timmy
Review 2025
Stereo Taxi – Uitgebreid beloftevol combo speelt een energiek vinnige rockset

Willem Heylen

Short Stories

Geschreven door

Momenteel is het tweede solo album 'Short Stories' van Willem Heylen uit op het Australische label Ramble Records. De muziek is ergens tussen jazz, folk en vrije muziek, in een mix van korte songs, improvisaties en texturen. Invloeden van gitaristen als Ralph Towner, Lenny Breau en Robbie Basho zijn te horen. Maar ook folksongs van artiesten als Bob Dylan en Joni Mitchell zijn een inspiratiebron.

De vrij korte songs als “Zomergloed” en “Ochtendblauw” kabbelen voorbij als een stil water in een landschap, dat tot verbeelding spreekt. Met een lichte experimentele 'touch' houdt Willem Heylen je voldoende bij de les.
De sferische songs ademen een zekere rust uit. Net door die muzikale weerhaakjes die te vinden zijn op een “Droogte” en “Traagheid”, blijft het spannend.
Het materiaal doet ons even wegdromen in de rush van het leven en zorgt voor een zekere 'zen' toestand.
Best is de plaat in één ruk te beluisteren. Het is letterlijk een meditatie oefening, een filmische wereld vol zachtheid.
De twinkelende gitaren zorgen voor een breed, veelzijdig geluid, waarin blues, americana en folk te horen is. Mooi.
In de gejaagdheid van het leven biedt Willem Heylen een manier aan om  tot een zekere gemoedsrust te geraken. Een kampvuur- of huiskamer gevoel, fantasieprikkelend, en wat tot de verbeelding spreekt, gezien het instrumentaal is. Een ‘short story’ op z’n best.

https://www.willemheylen.com/

Tracklist:  Zomergloed 02:59 - Breathwork 02:29 – Ochtenddauw 02:57 - Zwaanboot 01:34 - Fast 03:37 - Cadade 02:03 - Patmos 02:10 - New place, New Space 02:09- Love Theme 01:49 - Visions 01:49 - Nomad 02:42

Folk/Jazz/Instrumentaal
Short Stories
Willem Heylen

Velvet Jesus

The Endless Border -single-

Geschreven door

Velvet Jesus is de band rond Anton Fannes. In 2024 kwam hun debuutalbum ‘Qatar’ uit. Ter promotie speelden ze daarna in unieke locaties zoals in de oude cinema Roxy en in een met zand gevulde kerk in Berchem. In het najaar komt er een volgende plaat uit met Koen Gisen als producer.
Deze single is een sfeervol, melancholisch nummer geworden met een warme sound. Dit in schril contrast met de tekst die gaat over mensen die een (lands)grens opgelegd krijgen met alle gevolgen vandien.
De ritmesectie start veelbelovend waarna de warme stem en dito gitaarlijnen erbij komen. Er is een mooie opbouw en het is simpelweg een fantastisch nummer! Ik zie er Radio 1 materiaal in. Liefhebbers van o.a. Millionaire, Calexio, Mooneye… zullen hier zeker van houden.

Bekijk zeker ook eens de knappe videoclip:
Velvet Jesus - The Endless Border (Official Videoclip)
https://velvetjesus.bandcamp.com/track/the-endless-border


Indie/Post-rock
The Endless Border -single-
Velvet Jesus

Suikerrock 2026 – van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 – 10x vers talent voor Suikerrock! + The Voice winnaar Bas Serra op Suikerrock

Geschreven door

Suikerrock 2026 – van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 – 10x vers talent voor Suikerrock! + The Voice winnaar Bas Serra op Suikerrock

10 x VERS TALENT VOOR SUIKERROCK!
In samenwerking met muziekplatform VI.BE gingen we dit jaar opnieuw op zoek naar het talent van morgen.
Maar liefst 461 (!!) live-acts schreven zich in voor een felbegeerd plekje op The Cube en The Palace. Onze programmatoren wikten en wogen dagenlang, en selecteerden uiteindelijk 10 acts die klaar zijn voor het grotere werk:
Op vrijdag zie je het one-woman indie army LAUVEMETENDER, de jazzy hiphop van C-RHYMS, de alternatieve soul van singer-songwriter Amae Rae en de popgrooves van FÄM.
Op zaterdag staan Nieuwe Lichting-finalist Benny Boo, de shoegaze van only tears, de elektronische indiepop van Helga Ameye en TEUN - bekend als achtergrondzangeres bij Eefje de Visser.
Op zondag zijn er de Gentse singer-songwriter Gisèle en de aanstekelijke pop van RAPHA, die in 2020 nog werd gekroond tot MNM Rising Star.
Ontdek ze allemaal op The Cube en The Palace, tijdens de pauzes van het hoofdpodium.
De affiche van deze podia wordt binnenkort verder aangevuld met nog meer fantastische acts.

The Voice-winnaar Bas Serra op Suikerrock!
Voor wie het nog niet wist: de pas 17-jarige Tienenaar Bas Serra is de winnaar van The Voice van Vlaanderen — en daar zijn we hier in Tienen toch wel heel trots op.
Als enig overgebleven lid in het team van Koen Wauters groeide hij week na week van een ietwat timide en onzekere zanger uit tot een volbloed performer met een krachtige, unieke stem.
Bas volgde muziekschool, maar begon vooral muziek en teksten te schrijven voor zijn beste vriendin Lina, die in 2022 deelnam aan The Voice Kids. Zij moedigde hem aan om zijn stem te trainen en zelf te zingen, zodat hij zijn eigen nummers ook zelf kon brengen.
Hij schreef zich in voor The Voice en raakte door de Blind Auditions — waar alle coaches zich meteen omdraaiden, maar Koen Wauters hem met de block-knop wist te strikken. Na een sterk parcours bekroonde hij dat met een welverdiende winst in de finale.
BAS SERRA
Bas maakt nu zijn live-debuut op Suikerrock, op zondag 9 augustus in onze gezellige The Palace. Het wordt zonder twijfel een warme kennismaking met het eigen werk dat hij tot nu toe bij elkaar schreef.
Hij speelt op dezelfde dag als zijn coach en mentor Koen Wauters, en die gaf al aan dat hij graag samen met Bas het podium wil delen. Dat is nu al één van de hoogtepunten van Suikerrock 2026!

SUIKERROCK 2026
De finale line-up zal meer dan 60 acts bevatten. Er volgen zeer snel nog nieuwe namen. De Suikerrock affiche www.suikerrock.be

Suikerrock 2026, vindt plaats van 7 tot en met 9 augustus op het Bietenplein aan de Tiense Suikerrafinaderij.
Drie dagen lang dompelen we je onder in het beste van pop, rock, dance, indie en Nederlandstalig, op een ruim en comfortabel festivalterrein waar sfeer en beleving centraal staan. Suikerrock, dat is één groot muziekuniversum, met meer dan 60 acts op drie podia.
Naast het iconische hoofdpodium met de grote headliners zijn The Palace en The Cube dé hotspots voor verrassende muzikale ontdekkingen en ongeëvenaard partyplezier. En wie vorig jaar onze geheime stage The Box vond, weet: achter elke hoek kan een nieuw feestje schuilgaan.
En er is méér dan muziek alleen. Denk aan het imposante reuzenrad, de botsauto's, streetfood, animatie en dat typische Suikerrock gevoel dat je nergens anders vindt.
Suikerrock 2026: drie dagen vol muziek, euforie, festivalvibes en onvergetelijke momenten!

V2 records news – Kids with Buns – announce new album ‘bell jar’

Geschreven door

V2 records news – Kids with Buns – announce new album ‘bell jar’
KIDS WITH BUNS
Announce New Album "bell jar" & share new single "car crash"
ALBUM OUT 16 OCTOBER

LISTEN HERE TO "CAR CRASH”
22 August Live @ Pukkelpop
9 December live @ AB, Brussels car crash - Single by Kids With Buns | Spotify

Three years after their successful debut "out of place", Kids With Buns, the indie pop duo of Amber Piddington and Marie Van Uytvanck, are happy to announce they will be releasing their sophomore album "bell jar" on October 16, pre-save here. The album announcement goes in hand with a new single "car crash", perhaps the most surprising Kids With Buns song yet, and that's intentional. It dives into the magnetic pull of toxic lovers and the saviour complex that comes with it, but does so in a sound you've never heard from KWB before: groovy, danceable, and mischievous, with a production that pushes further than anything the band has done so far. A car crash you can't and don't want to look away from.

The album title "bell jar" is a reference to Sylvia Plath's famous semi-autobiographical novel. "The theme of The Bell Jar is how every process in your life is actually circular, regarding the healing from mental health issues," says Amber. " When things get better, they will also get worse, and at some point, that becomes a very present theme in our lives. We felt that we kept falling into certain patterns."

"The earth's orbit can sometimes be as infuriating as it is inevitable. The sun gives just as it takes away, and perhaps the romantic soul would deem this nature's humble trial on how to navigate the darkness."

Much of the album's material was written during those spells of scrambling through the darkness. The grief of processing two simultaneous breakups vs. the joy of being two songwriters who compliment each other so very potently. It's, in a way,  its own cyclical process, one that kept two souls afloat when that larger cycle fractured.

One of the duo's biggest growth spurts since Kids With Buns' 2023 debut LP Out of Place has been honing a newly-hatched cinematic depth. "With this album, we just had a much clearer and stronger idea of how the songs should sound," says Marie. "Not only arrangement-wise, but the production as well. The majority of this album materialised during writing sessions in Amber's bedroom, right in the middle of our grieving process."

A big catalyst in fleshing the songs out further was working with Lucy Dacus-producer Jacob Blizard, who they met at a festival in the Netherlands. After Jacob shot the duo a message to collaborate, before they knew it, Amber and Marie packed their bags to Philadelphia to record some of the demoed material with him.

Marie: "We started out with Kids With Buns at age 18 and 20 respectively, and we were not trained musicians by any means. To be able to put that complete puzzle together; the arrangement, the songs, the production everything contributes to the whole of a song. We have had the privilege of learning it by doing it, from the bedroom to the stage. And we see the potential in each other's ideas where no one else would."

Tracklist
1. prelude (all my bets)

  1. all my bets
  2. blind
  3. half of a dream
  4. bell jar
  5. I'd be honest
  6. best friend
  7. nothing but indigo
  8. reprise (half of a dream)
  9. dizzy
  10. car crash
  11. devil on my shoulder
  12. the infinite


Kids With Buns Live dates

22/08 Pukkelpop, Hasselt, BE

11/11 Musikbunker, Aachen DE

12/11 Nochtwache, Hamburg DE

13/11 LARK, Berlin DE

27/11 Gaskessel, Bern CH

28/11 Albani, Winterthur CH

02/12 LantarenVenster, Rotterdam NL

03/12 Doornroosje, Nijmegen NL

06/12 Mezz, Breda NL

07/12 Bitterzoet, Amsterdam NL

09/12 Ancienne Belgique, Brussels BE

Jazz Middelheim 2026 - Jazz toont aan dat het springlevend is!

Geschreven door

Jazz Middelheim  2026 - Jazz toont aan dat het springlevend is!
Jazz Middelheim 2026
Park Den Brandt
Antwerpen
2026-05-23 t-m 2026-05-25
Erik Vandamme

Op de vraag ‘wat is Jazz heden ten dage’ krijgen we uiteenlopende antwoorden. In een recent interview kwam  naar voor wat pop muziek nu is’. We kunnen beamen dat muziek evolueert en dat strekkingen komen en gaan … In golvende bewegingen. Maar Jazz toont aan dat het in elk geval nog springlevend is, kijk gerust naar de talloze (jonge) bands en concerten.
Neem nu ook Jazz Middelheim, een iconisch jazz festival dat al meer dan vijftig jaar bestaat, en plaatsvindt in het mooie Park Den Brandt. Ook al heeft het er even niet goed uitgezien, vlak na de COVID periode.
Het festival maakte vorig jaar een sterke doorstart, en staat nu weer waar het moet staan. Aan de absolute top van wat Jazz festivals écht te bieden heeft. Met een zo goed als uitverkochte tweede en derde festival dag en uitverkochte combi tickets, kan de organisatie spreken van een groots succes. Jazz toont aan dat het springlevend is!

Ons verslag
dag 1 - zaterdag 23 mei 2026
Het kan verkeren, vorig weekend waren we op Dunk!festival en hadden we regen en best wel koude temperaturen. Nu leunde de temperatuur tegen de 30 graden aan, maar in dat park viel de gevoelstemperatuur – behalve in het begin van de dag – al bij al nogal mee.
Deze zaterdag was compleet uitverkocht, en dat had wellicht te maken met de komst van Flea and The Honora Band. Het solo project van Red Hot Chili Peppers bassist Flea. die voor een volle tent , de stoelen werden weggenomen, tot ver naar buiten, zorgde voor de apotheose op het einde van de dag.
Er viel uiteraard veel meer te beleven …
We zijn al jaren fan van Trombone virtuoze N∆BOU (****). Het recente ‘Indigo’ is een heel persoonlijk album, waarmee ze ons op Brussels Jazz eerder dit jaar nog tot tranen toe bedwong.
Ze mocht, samen met haar band, deze eerste festival dag openen. Voor haar een thuismatch, want ooit heeft ze jobstudent geweest op het festival, en kuste haar eerste lief in de bosjes, liet ze weten in het begin van haar set.
De emoties borrelden op vanaf de eerste “Consent”. N∆BOU straalde een aanstekelijk enthousiasme uit , wat een daverend applaus opleverde. Ze sprak respect uit voor haar bandleden, Gijs Idema (gitaar)  , Trui Amerlinck (double bas) ,  Daniel Jonkers (drums) en plaatste hen evenzeer in de spotlights. Pakkende songs als “Johanna”, “Light Blue Shawl” bezorgden kippenvel. Op Jazz middelheim wist ze samen met haar band iedereen diep te ontroeren. Magische start van de dag!

Op de ‘Birdland’ stage stond een formatie die eveneens geen onbekende meer is voor ons. Unfinished Business (****) wist ons in 2024 op Gent Jazz omver te blazen met een setdie de comfortzone deed verbleken. Een aanstekelijke mix van groovy weerhaakjes, een jazzy vibe – in grote mate door de hemelse trompet en saxofoon – en zelfs een funky aanvoelend klankenbord, wisten ze iedereen te bekoren. Die diversiteit in aanpak maakt dat ze het paadje van de doorsnee jazz weten te verlaten, met respect voor de roots.
Unfinished Business kreeg de handjes moeiteloos op elkaar, en nodigde uit tot enkele danspasjes. Missie geslaagd!

Nduduzo Makhathini  (****), die we op Brussels Jazz Festival als trio zagen optreden, stond  nu helemaal alleen met zijn vleugelpiano. De bedwelmende piano klank, de warmhartige vocals en de haast poëtische bindteksten, zorgden voor een warme gloed doorheen de ‘concert hall’. De heel spraakzame piano virtuoos verbergt Afrikaanse invloeden in zijn sound, en doet de al hoge temperatuur bijna tot het kookpunt stijgen. Hij kreeg dan ook een staande ovatie op het einde van zijn set. Helemaal terecht overigens.

Spelend op een buitenpodium, met de zon in de ogen, is het haast onmogelijk om een publiek echt stil te krijgen. En toch slaagde de zingende nachtegaal Annahstasia (*****) er wonderwel in. Haar ontroerende stem bedwong ook ons tot tranen, we kregen er vaak koude rillingen van. “ontroerende liedjes, met enkel gitaar en zang, deden ons wegzweven naar de mooiste oorden in het park’’, schreven we in onze notities, ook al bleef alles wat hangen binnen dezelfde lijn, ze wist ons in te nemen.

Na het afleggen van een mooi parcours vroegen we ons luidop af ‘kan het nog beter’ , onze poging om ook het derde podia met ‘Follie Sessions’ te bezoeken, een klein gezellig koffiehuisje vlak naast het grote podium, moesten we afblazen. Er kon maar twintig a 25 personen binnen, om de intimiteit van die sessies te vrijwaren.
We beloven het op de tweede festival dag goed te  maken.
(check gerust hun Instagram voor meer informatie:
https://www.instagram.com/follie_parkdenbrandt/ )

Cécile Mclorin Salvant (*****) is voor de doorsnee bezoeker van Jazz Middelheim al lang geen onbekende meer. Ze wordt geprezen als één van de meest getalenteerde en unieke jazzvocalisten van haar generatie. ‘Putting some soul into Jazz’, schreven we in onze notities. Op Jazz Middelheim klonk ze als een Afrikaanse nachtegaal en haalde haar soulvolle stem aan.
Ze was zeerzeker goed omringd Vooral de pianist wist ons omver te blazen met scherpe piano hooks, terwijl een aanstekelijk contrabas en voortreffelijk drumwerk een mooi klankentapijt verwezenlijkten.
Cécile McLorin Salvant deed ons naar adem happen. Haar eigenzinnige versie van “Ne me quitte pas” van Jacques Brel wist te raken. Ze kreeg een minutenlang daverend applaus. Een uur lang bracht ze het publiek in een soort hypnose. Een staande ovatie op het einde van haar magische set was hoedanook terecht. Iedereen was ontroerd en zweefde mee naar Afrikaanse oorden. Mooi!

De Afro-jazz formatie Aluna Wade (****) deed hun uiterste best voor een dansfeestje in de zon. Afkomstig uit de Orleans jazz scene heeft de band al heel wat doorstaan. Met hun Afro getinte klankkleur ging de tempratuur nog een graadje hoger. Ze prikkelden de dasspieren en zorgden voor een leuk feestje; anderen genoten van de sound lekker genietend in het gras. In afwachting van de hoofd act. Na een half uurtje gingen de meeste zelfs al postvatten in de tent. Aluna Wade onderstreepte dat Afro-jazz aan een steile opmars bezig is.

De set van Flea and The Honora Band (*****) begon met een intro “Image” van John Lennon, wat werd meegebruld uit volle borst. Waarna de voltallige band rond Flea het podium betrad, en enthousiast werd onthaald. Flea startte gewoontetrouw op bas, aangevuld door de bandleden op “Good Night Darius”. De weerhaakjes op piano/sax knetterden, er was de aanstekelijke contrabas en de duivelse percussie. Flea is ook als jazz muzikant een ‘spring in ‘t veld’, en speelt bas én trompet vol overgave. De intieme momenten werden afgewisseld met een groovy jazz lijntje en enkele rock uitspattingen. Songs als “Frailed”, het vuurkrachtige “A Plea en ‘Morning cry’ deden ons watertanden.
De set duurde een slordige negentig minuten, en was vol variatie, humor, virtuositeit, improvisatie en experiment waardoor we ons geen seconde verveelden.
Bij het vallen van de duisternis werden ook mooie beelden op het scherm getoond, o.m. wandelingen met de hondjes aan het strand. Het paste perfect in het plaatje van Flea and The Honora band.
De set  werd afgesloten met het sublieme “Lovelovelove”.
We hadden hier een dynamische en meditatieve energieke leuke set , waarin de zwevende trompetmelodieën en de diepgaande muzikaliteit goed tot hun recht kwamen. Een absoluut hoogtepunt op deze eerste festival dag.

Afsluiten met een feestje door DJ acts … Op een jazz festival als deze kun je verrassende elementen tegen komen. Hunee (****)  groeide op in Bochum, als zoon van Zuid-Koreaanse ouders, en verhuisde vlak na zijn schooltijd naar Berlijn. Hij dompelde zich onder in de clubs en platenzaken van de stad. Als DJ haalt hij er ook zijn inspiratie uit. Wat zorgt voor een lekker feestje, een kruising van jazz, disco, house, soul en zoveel meer. Een obscure mengelmoes dus. Mooi om mee te maken en af te sluiten!

dag 2 – zondag 24 mei 2026
Op de tweede festival dag kregen we o.a. Braziliaanse Bossanova met de legendarische Marcos Valle, Afrikaanse pareltjes,  reggae en afro-beats met Cymande en levende legende Fred Hersch. We bezochten ook eens de Follie Sessions, en sloten af met een puur jazz combo rond iconisch figuur Immanuel Wilkins.

Tutu Puoane (****1/2) vingen we aan op dag twee, die we vorige zomer nog zagen optreden op het gezellige Finfactor Jazz Damme. We waren niet alleen onder de indruk van haar vocale capaciteiten maar ook van de muzikanten waarmee ze zich laat omringen. Ook op Jazz Middelheim bleken zij net de juiste schakel om het plaatje compleet te maken. Tutu zelf heeft een stem als een nachtegaal, met veel soul, die doet denken aan de grootheden in het genre. Ze kreeg dan ook een staande ovatie op het einde van de set. Een eerste uppercut meteen! aan kippenvelmomenten om deze dag te starten!

De eerste Follie Sessions bracht ons bij Marlojein Vernimmen & Lenna Vergeynst (****) twee harp virtuozen. Hoe die harpen in dat kleine huisje zijn geraakt is me wel een raadsel … Het duo verblufte ons met een haast spirituele benadering van dat instrument; ze vulden elkaar intiem aan, en gaan zelfs lichtjes experimenteren met die harp klank. Wat nog het mooist is, in die verstilde atmosfeer, is een sacrale totaalbeleving, die ons wegvoert naar hemelse oorden. Magisch!

BXL x LDN Interplay III (****) is  een Brussels/Londense samenwerking met ‘Tomorrow’s Warriors’, een project dat twee steden in de jazzscene verbindt en verenigt in diversiteit, migratie en een sterke gemeenschapszin.
Het ensemble bestaat uit Alice Sinephro, Lorenzo Ola Kobina en Simon Mouctar de Rover uit Brussel, samen met Christ-Stéphane Boizi, Shanise Hall en Donovan Haffner uit Londen. Wat een muzikale prikkeling en beleving hier, door een verdwaalde sax, een aanstekelijke, groovy ritmesectie en verbluffende drum salvo’s. Met een zangeres die met haar fluwelen stem ons deed wegzweven.
Het combo gaat speels, virtuoos te werk. Het zet aan tot dansmoves. Het duo Lorenzo Ola Kobina en Simon Mouctar de Rover zouden trouwens later nog een drum & keyboard demonstratie geven op Follie Sessions. Mooi meegenomen dus.

Saxofoniste Jasmine Myra (***1/2) bracht wat rust in ons hoofd. Belangrijk om weten, haar sax mag dan het middelpunt vormen, toch is het een onderdeel van een muzikaal plan; de muzikanten om haar heen vullen de muziek goed aan. Elk schakel is even belangrijk.
Jasmine Myra geeft haar muzikale geheimen niet zomaar prijs. Het werkt wellicht beter in een gezellige club, maar in een grote tent gingen de klank vaak wat verloren.

Een eerste levende legende nu, Marcos Valle (*****). Hij brengt Braziliaanse Bossanova naar Jazz Middelheim. Het intussen 82 jarig icoon heeft werken uit in vele muziekstijlen, o.m.  naast bossa nova, samba en fusies van rock, soul, jazz en dansmuziek met Braziliaanse stijlen. Hij moest eigenlijk vorig jaar op het festival optreden, maar door omstandigheden moest hij afzeggen.
Hij rust niet op zijn lauweren. Hij brengt nieuwe muziek met de plaat ‘'Túnel Acústico' (najaar 2024) en het onlangs verschenen ‘Estatica’. Live blijft hij vitaal doordacht soleren, en wordt hij bijgestaan door een subliem spelende ritmesessie en zijn echtgenote die vocaal ondersteunt.
Zijn onuitputtelijke energie en de naadloze mix van stijlen, zorgen dan ook voor een wervelend dansfeestje op Braziliaanse wijze in het malse gras …

Levende legende nummer twee Fred Hersch trio (*****) wist ons al enkele keren te bekoren in het Brusselse Flagey. Over zijn optreden in 2024 schreven we: ‘’De voortdurende zoektocht naar prikkeling, stopt bij Fred Hersh nooit. Hij zou zelfs nog uren op dit veelkleurig elan kunnen doorgaan, zonder maar te vervelen”. Toen was het solo, nu is hij er als trio, waardoor hij een nog intenser breder scala aan toevoegt. De spraakzame Fred, liet dan ook zijn medemuzikanten voluit hun eigen ding doen. Wat resulteerde in een muzikaal hartverwarmende, sprankelende wervelstorm in klankkleur en improvisatie.
Fred Hersch trio deed ons emotioneel diep wegglijden in diepe gedachten.

Lorenzo Ola Kobina & Simon Mouctar de Rover (*****) mochten op ‘Follies Sessions’ hun virtuositeit op drums en keys tentoonspreiden, en deden dit op een speelse; doorleefde wijze. Wat een grooves in deze instrumentatie. Het duo neemt je mee in een rit waar wild geïmproviseerd mag worden, met de nodige humor.
De Sessies duren helaas maar een twintigtal minuten, maar dit mocht wel gerust een uurtje doorgaan. Lekker leuk verpletterend!

Na drie opwindende acts kregen we verder nog de formatie Cymande (****), die ontstond begin jaren zeventig in Zuid-Londen, opgericht door muzikanten met Caribische roots, die als kinderen naar het Verenigd Koninkrijk waren verhuisd.
Onder leiding van Patrick Patterson en Steve Scipio ontwikkelde de groep een eigen geluid waarin funk, jazz, soul en Caribische ritmes samenkwamen.
Op Jazz Middelheim kregen we een wervelend feest . Het klonk boeiend door de diversiteit. Het is bijzonder moeilijk de muziek van dit gezelschap in een hokje te duwen. We hoorden flarden reggae, afro-jazz , en allerlei Zuiderse ritmes, die alleen maar aanzetten tot leuke feestjes.
Echter waren er ook best wat intieme momenten, waarbij het publiek even tot ‘zen’ kon komen. Waarna het feest gewoon werd verder gezet. Veerkracht, dynamiek en spontaniteit zijn sleutelwoorden bij Cymande. Over een Zuiderse wervelstorm gesproken!

Afsluiten deden we met altsaxofonist en componist Immanuel Wilkins (****) die een typische jazz set voorschotelde. Lekker groovy waar het kan, improviserend. En luidruchtig waar het mag. Hij neemt zijn publiek mee in de wilde verhalen die hij vertelt met zijn instrument. Als een rituele beleving. De jazz fan die open staat voor vernieuwing werd door Immanuel Wilkins, meer  dan een uur lang op zijn wenken bediend. Het perfecte slot van een boeiende dag, bij het vallen van de avond voelde dit des te intenser aan.

Voor wie nog zin had, kon je nog terecht voor Danilo Plessow aka MCDE. De man beweegt zich moeiteloos in verschillende rollen: dj, producer, labelbaas.
Wij besloten echter de zwoele nacht in te duiken, en huiswaarts te keren.

dag 3 – maandag 25 mei 2026 
De bloedhete derde festival dag begon vroeg, maar was ook vroeg in de avond gedaan. Wij starten op ‘ Follie Sessions’ met top klarinet speler Joachim Badenhorst (*****) die op een betoverend mooie wijze verhalen vertelde met zowel zijn klarinet als met zijn tenor sax. De geluidsmuren konden trillen maar er was evengoed een intiem muzikaal pad. Een veelzijdig talent alvast, die alle kanten opgaat met z’n instrumenten, heel beeldrijk. Om sprakeloos van te worden.

Ondertussen was de formatie Ola Tunji (****) , de band rond saxofonist Ornella Noulet, al aan hun set bezig. De weerspannigheid die we voordien voelden bij Joachim , voelden we ook terugkeren in het saxofoon spel van Ornella. Hij laat zich stapsgewijs begeleiden door z’n  muzikanten die in dunne laagjes, de muziek doen openbarsten.
Boeiend.

Die saxofoon zou trouwens het absolute hoogtepunt vormen van deze derde festival dag, maar eerst gingen we post vatten aan het buitenpodium voor Cassie Kinoshi ’s Seed (****) die binnen de Engelse jazz scene al heel wat hartjes heeft veroverd. Het elfkoppig ensemble gaat met hun muziek zoveel kanten uit.
De altsaxofoon van Cassie Kinoshi staat zelfs niet direct op het voorplan, al laat ze haar virtuositeit wel horen in de solo’s. Een kleurrijke, groovy, aanstekelijke set, zondermeer, met oog voor experiment en improvisatie.

Jazz icoon Chris Potter Trio (****) kreeg een volle tent voor zich, en dat is niet verwonderlijk. De saxofonist staat al decennia lang hoog aangeschreven binnen de jazz scene. Bijgestaan door bassist Matt Brewer en Kendrich Scott zorgde hij dan ook voor een wervelend jazz feestje, met een hoek af. Chris Potter Trio tast dan ook voortdurend grenzen af. Chris ging op het einde zelfs aan de piano zitten, een ander kantje van zichzelf en van wat deze virtuozen te bieden hebben. Een ‘oorgasme’ voor de jazzliefhebber pur-sang.

De bedoeling was om weer een Follie Sessions meet te pikken met Adia Vanheerentals & Anke Verslype (saxofoon & percussie) maar helaas waren elk van de drie sessies compleet volzet, best wel jammer, maar ook niet zo verwonderlijk gezien beide dames hun verbluffende staat van dienst hebben, binnen vele projecten.
We besloten een kijkje te nemen bij The Herbaliser (****) op het buitenpodium; als een soort ‘big band’ spraken ze de dansspieren aan . Een boeiend breed instrumentalia met ook oog voor eeuwig improviseren en comfortzones verlaten. Het publiek was makkelijk te overtuigen in hun muzikaal verhaal. Een leuk dansfeestje dus.

Isaiah Collier kwam uit de bruisende muziekscene van Chicago tevoorschijn als saxofonist, componist en organisator. Of hij nu zijn eigen ensemble ‘The Chosen Few’ leidt of samenwerkt met anderen, Collier benadert muziek als een soort verbinding, bezinning en vooruitgang.
Op Jazz Middelheim bracht hij onder de noemer Collier Plays Coltrane (*****) een ode aan één van de allergrootste saxofonisten. Coltrane betekent emoties, een spirituele totaalbeleving die meerdere generaties heeft beïnvloed, en eigenlijk nog steeds.
De pas 28 jaar jonge Collier benadert Coltrane met zoveel respect, en voegt er diezelfde  weerbarstigheid aan toe in zijn spel, waarmee de man groot is geworden.
Er ontstaat een soort magie. De broeierige, spannende, weerbarstige solo’s en de versmelting van instrumentalia klinken bijna onaards. Hier dwaalt de geest van Coltrane rond, in het lichaam van Collier, die iedereen verblufte.
De staande ovatie na deze wervelstorm aan spirituele emoties , was dan ook meer dan terecht!

Collier zou later nog eens optreden op het concert van de Britse tubaspeler Theon Cross (****). Moeten optreden na deze ‘Coltrane wervelstorm ’ was een ondankbare taak. Voor velen was dit dan ook het uitgelezen moment om te verpozen. ‘Theon Cross benadert de tuba niet als begeleidingsinstrument, maar als een centrale stem“, staat te lezen in de biografie. Wie bleef staan zag dan ook een indrukwekkende tuba virtuoos, die grenzen doet vervagen. Er was ook het experimenteel kantje van die typische tuba klank. Puik werk.


Toen we Billy Cobham met zijn wandelstok naar het drumstel zagen wandelen, en zij hem op zijn stoeltje moesten helpen, maakten we ons oprecht zorgen. De kranige 80er werd plots een wulpse twintiger eens hij op de cimbalen sloeg.
Onder de noemer Billy Cobham’s Time Machine (****1/2) keert hij terug naar zijn repertoire uit de jaren zeventig, waaronder  ‘Total Eclipse’. En toch werd dit geen nostalgietrip, het werd eerder het heruitvinden van nummers ter plaatse. Hij werd  bijgestaan door een ensemble aan sterke muzikanten op gitaar, blazers en piano. Vaak haalt hij kwajongenstreken uit naar zijn mede muzikanten en de fans  toe, of zijn muzikanten porden hem eens een beetje aan. Leuk allemaal.
Billy bleef maar doorspelen … De virtuositeit met een vleugje humor deed iedereen genieten op Billy Cobham’s Time Machine . Jong van geest zijn, houd je jong van hart.
‘Time of My Life’ heet de nieuwe plaat van Billy Cobham’s Time Machine. Bij deze live zagen we een man, die nog steeds springlevend is.
Bij het verlaten van het podium wenste hij ons een goede avond ‘en tot ziens’.. Met een knipoog, wat een jeugdige ingesteldheid na al die jaren.

We citeren even: Het Buena Vista Orchestra (****)  is het belangrijkste repertoire-ensemble voor Cubaanse muziek ter wereld. De groep bestaat uit een bezetting van muzikanten uit onder meer Buena Vista Social Club, AfroCuban All Stars en uit de bands van Celia Cruz, Omara Portuondo, Chucho Valdés, Willie Colón en meer. Het resultaat laat zich al raden … De avond was nog redelijk zwoel, de Buena Vista Orchestra deed de temperatuur nog stijgen – alsof dat nog kon. Door de rijke Cubaanse zang, de aanstekelijke energie en de uitmuntende instrumentatie, houdt de band de legendarische erfenis van Buena Vista naadloos in ere. Een combo dat gewoon alle remmen los deed dansen. Wat een spetterend muzikaal feestje!

En toch breien we er nog een vervolg aan. De uit Berlijn afkomstige Tereza (****) beweegt zich als DJ en producer voort, binnen een breed scala aan muziekstijlen, en stelt die voor door een klankkleur aan beats. Iedereen kon nog eens lekker uit de bol gaan. De brede aanpak, de diversiteit zorgden ervoor dat ook wij even bleven dansen. De perfecte afsluiter voor deze Jazz Middelheim editie, zonder meer!

Pics via Jazz Middelheim
https://drive.google.com/drive/folders/1keGxfzCARvYZmlLbRA5F_uFY_uIfpOvI

Organisatie: Jazz Middelheim

Starman records news - Yerra Yerra, Nieuwe single "Mad About You"

Geschreven door

Starman records news - Yerra Yerra, Nieuwe single "Mad About You"

Een iconisch nummer met veel emotie en spanning, een gewaagde keuze ook deze classic van Hooverphonic. ‘Mad About You’ heeft zowel iets kwetsbaars als ongrijpbaars. Dat contrast sprak Yerra Yerra aan om voor het eerst een  cover op te nemen en de song in hun eigen wereld te laten ademen, zwevend tussen fragiele sensualiteit en raw power.

Yerra Yerra is een Belgische alternative band. Hun verfijnde geluid, diep geworteld in het nu, combineert rauwe kracht met verrassende finesse en ongepolijste emoties. De band brengt een zeer overtuigende mix van heavy rock, punk en wave met invloeden uit de jaren 80/90, zonder al te veel aandacht te besteden aan de grenzen van elk genre. Alles kan bij Yerra Yerra, zolang het maar leidt tot een explosieve liveset, zoals al vele malen is bewezen op talrijke Belgische en Nederlandse podia.
Het veelgeprezen debuutalbum van Yerra Yerra kwam uit in 2023 en leverde hen naast vele goede recensies en veel livewerk ook de status van Belofte van de Maand bij Radio Willy op, compleet met een bijbehorende livesessie.
Nu onder de vleugels van Starman Records wordt er nieuw werk uitgebracht. De eerste singles uit deze samenwerking waren “Nepal” en “Do It Again” geproduceerd door Thomas Valkiers (Meltheads, Kaat Van Stralen, Equal Idiots, The Haunted Youth…) die ook nu weer tekende voor de productie.

Next Live Show:
21/07/26 Willy Zomert - M Leuven

Key facts

  • Verkozen tot ‘Meest veelbelovende band’ op de nationale radiozender Radio Willy.
  • Te zien in tv-programma's ‘Het Huis’ (VRT), ‘Helden van het internet’ (Play4) en ‘Otis Skate’ (VRT).
  • Meer dan 60 optredens in belangrijke Belgische en Nederlandse zalen en op festivals.
  • Op tournee met bands als Vive La Fête, The Last Internationale, enz.
  • Landelijke airplay op Nederlandse en Belgische radio: RTBF Classic 21, Willy, NPO VPRO…

    www.starmanrecords.com

Wacken Battle Belgium 2026 - Witchlords - België vertegenwoordigen op Wacken Open Air

Geschreven door

Wacken Battle Belgium 2026 - Witchlords - België vertegenwoordigen op Wacken Open Air
Wacken Battle Belgium 2026
JOC Tielt
Tielt
2026-05-23
Filip Van der Linden

Elk jaar worden er in heel wat landen band battles georganiseerd om dan per land één winnaar te laten spelen op Wacken Open Air in Duitsland. Daar spelen ze in een internationale competitie tegen elkaar.
Voor bands als Battle Beast uit Finland of Torture Squad uit Brazilië betekende deze wedstrijd het begin van hun internationale carrière. In ons land leverde dat eerder al een mooie reeks winnaars op, zoals Primal Creation, Objector, Poseydon, Evil Invaders, Carrion, Monster Joe, Speed QueenTrouble AgencyUnleash The FuryDemolished, en Powerstroke.
België stuurt dit jaar Witchlords. Die powermetalband haalde het in de Belgische finale nipt van Insomnia.

Er waren heel wat veranderingen aan de Belgische Wacken Battle. Er is de nieuwe locatie. De vertrouwde Volkskring in Zingem werd ingeruild voor het JOC in Tielt. Voorts gingen de voorrondes op de schop en werd er gesleuteld aan het puntensysteem. Oorspronkelijk zouden acht bands de finale spelen, dan zes en uiteindelijk werden het er zeven. Eén band had de selectie pas heel laat teruggevonden tussen de spammails en werd nog toegevoegd aan de finale. Met een beperkte tijd tussen de datum van de bekendmaking van de selectie en de wedstrijd zelf, waren er weinig mogelijkheden voor de bands om hun fans mee te krijgen naar Tielt.
De opkomst kon beter, maar desondanks werd het een leuke avond met een paar interessante ontdekkingen.

Carasidem is een jonge Brusselse band die een mix brengt van djent, metalcore en deathcore. Deze band heeft nog niet zo gek veel opgetreden en dat vertaalt zich in een heel statische show. Muzikaal en in de lyrics ontbreekt het nog wat aan eigen identiteit, maar Carasidem laat op zich wel interessante stukken horen en er is duidelijk ambitie om nog te groeien.
Misschien de grootste fout was dat deze band – als opener – niet stipt op tijd startte. Wat de redenen ook zouden kunnen geweest zijn voor de vertraging, je start gewoon op tijd.
Op Wacken spelen zowat 200 bands op acht podia. Daar laat niemand het uurschema in de war gooien omdat een Belgisch bandje niet tijdig kan opzetten en soundchecken.

Rage Feeds Death komt uit Antwerpen en de Kempen en brengt een leuke crossover van agressieve thrash en militante hardcore, al lijken er soms ook stukjes cosmic stoner in de mix te zitten. Ze laten zich echt niet in één hokje duwen. Deze band stond in 2023 in de band battle in een Nederlandse band battle voor een stek op The Rock Circus. Dat doel hebben ze toen niet gehaald.
In Tielt druipt het spelplezier van de bandleden af en op zich is er weinig mis met deze band: heel matuur, podiumvast en technisch sterk. Dit was nog maar het eerste of tweede concert sinds Rage Feeds Death afscheid nam van de tweede gitarist, maar dat zag je nauwelijks in de performance. Deze band stond vooral met de juiste attitude op het podium. Er waren probleempjes met een microfoon en nadien met de gitaar, maar telkens werden de tracks netjes afgewerkt. Frontman Maarten deed iets leuks met een posthoorn/jachthoorn, maar als gimmick voegde dat weinig toe. Wacken is op dit moment misschien wat hoog gegrepen voor deze band, maar deze band wordt een vaste waarde voor het clubcircuit.

Bij de entourage van Behind The Veil waren de verwachtingen hoog gespannen. Niet onterecht, want deze band heeft eerder al vlot twee andere, eerder lokale band battles gewonnen. En Behind The Veil heeft net de EP ‘Betrayed By Shadow’s uit die goed ontvangen is door de pers en de fans, wat hen recent een reeks leuke concerten heeft opgeleverd. De tracks van de EP vormden de basis van de set in Tielt. Misschien lagen de verwachtingen te hoog. Een derde plek is leuk, maar daar was deze band niet voor naar Tielt gekomen.
Het bandconcept met twee heel verschillende vrouwelijke vocalen, dat werkt. De dames vinden elkaar ook blind op het podium en visueel gebeurt er veel tegelijk. Muzikaal wordt het gegeven van twee gitaristen te weinig uitgespeeld en missen we misschien nog wat diepgang. Behind The Veil staat dit jaar dan misschien niet op Wacken, ook zonder die hoofdprijs zullen zij een mooi traject afleggen.

Cuttermess is een crossover-metalband uit Oost-Vlaanderen. Ze hebben al twee releases uit: ‘Take ‘m To The Guillotine’ uit 2020 en ‘Lie/Sense’ uit 2025. Ze spelen regelmatig in Vlaanderen en ook in Nederland. Ze rijgen de leuke supports aan elkaar: Hiraes, October Changes, Epinikion en Infected Rain. Opvallend is dat ze al het podium gedeeld hebben met vier eerdere winnaars van de Belgische Wacken Battle (Behind Bars, Poseydon, Primal Creation en Objector) en de recent in de band gekomen bassist komt ook al van bij voormalig winnaar Poseydon.
In de set in Tielt brachten ze vier tracks uit ‘Lie/Sense’. Zanger Kris kwam op in een badjas, was gul met grapjes en had zelfs een bindtekst voorbereid in het Duits. Want Wacken, dat is ten slotte toch in Duitsland. Hij was ook één van de weinigen die de trap achter het podium meenam in de podiumact. Grappig zijn, dat moet je goed doseren en het moet voor iedereen duidelijk zijn. Die badjas was maar één minuut grappig. Daarna hebben we ons met z’n allen staan afvragen waarom we dat nou eigenlijk grappig vonden.
Cuttermess is een prima band met degelijke tracks en uitstekende muzikanten.  Een terechte finalist.

Skobbejak was een beetje de vreemde eend in de bijt, met hun mix van postmetal, stoner, posthardcore en punky lyrics. Tot voor kort was dit punkband Fubar. Als Skobbejak (kwajongen) was de finale in Tielt nog maar hun tweede concert. Voor hun eerste concert deelden ze het podium met Columbarium en The Desolation Process, wat toch een mooie start betekent. Dit was een heel aangename verrassing voor velen.
Muzikaal moet er misschien nog wat gekneed worden aan de nummers, maar de driestemmige zang was een knisperend fris concept.  “Fear of Life” klonk al bijzonder goed.
In Tielt ontbrak er rook en de juiste belichting om helemaal in de sfeer te komen voor deze band en de wedstrijd-set was bovendien wat kort. Kwatongen beweren dat het voor een band uit het postmetal/stoner/sludge/doom-universum onmogelijk is om de Belgische Wacken Battle te winnen, terwijl deze band het tegendeel bewezen heeft. Met een iets ‘rijpere’ versie van Skobbejak zat er misschien wel een podiumplek of meer in.

Insomnia is een band uit Luik die grossiert in metalcore en powergroove. De band bestaat al zowat 30 jaar. In 2019 haalden ze al eens de finale van de Belgische Wacken Battle. Toen moesten ze de duimen leggen voor Primal Creation. Een jaar later wonnen ze via een andere battle hun stek op Durbuy Rock. Door corona konden ze die overwinning pas in 2021 verzilveren. Later dat jaar overleed zanger Fred en daarna bleef het lang stil bij Insomnia.
Met nog maar eens een nieuwe bandsamenstelling kwamen ze vol vertrouwen naar Tielt. Hun act was minutieus uitgekiend en de band had eigen extra verlichting en eigen technici voor licht en geluid mee. De intro kwam van een didgeridoo, bespeeld door iemand met een verentooi zoals van een native Amerikaan. Diezelfde didgeridoo zat in de outro. Voorts hanteerde deze band een soort van pletwals-tactiek.
Het zag er dan wel heel professioneel uit, toch was niet iedereen helemaal overtuigd. Het was ze nochtans gegund. Met slechts een paar punten verliezen is zuur als je dit zo hard voorbereid hebt. Misschien kunnen ze zich optrekken aan de gedachte dat bands die de finale net niet gewonnen hebben, het vaak ver kunnen schoppen. Denk aan Cathubodua, Signs of Algorithm en Painted Scars.

Zou het kunnen dat de loting voor de volgorde waarin de bands aantreden, dat dat de doorslag geeft? Dit is de derde editie op rij waarin de band wint die als laatste mag aantreden. Witchlords is geen onbekende voor wie Musiczine al enige tijd volgt. Deze powermetalband kreeg in 2019 een lovende review voor hun in eigen beheer uitgebrachte debuutalbum ‘Demons in the Dark’. Witchlords laat zich voor de lyrics inspireren door tabeltop-wargames als Heroquest en Dungeons & Dragons. Zanger Kristof werd opgeleid tot zanger door Ralf Scheepers van Primal Fear.
De band speelde voorlopig vooral concerten in Vlaanderen, als support van Killer, Fireborn en Razorblade Messiah. In 2024 haalden ze al eens de halve finale van deze band battle.
De band heeft de voorbije jaren gewerkt aan de podiumvastheid en aan hun act. Kristof is een prima vocalist en entertainer en gitarist Pieter haalt uit met snedige riffs en solo’s. In de set zat vooral ouder werk – dat ze uiteraard goed in de vingers hebben – naast één nieuwe track (“See Me In The Light”).
Omdat ze als laatste aantraden vroeg iemand naar een bisnummer en na kort overleg met de mensen van het geluid kon dat ook. Dat was een teken dat de aanwezigen zich aan het amuseren waren.
Witchlords was met een gezonde ambitie naar Tielt gekomen en was toch een beetje (blij) verrast dat ze net iets meer punten scoorden dan Insomnia.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/73941-demons-in-the-dark

Na de bekendmaking van de resultaten was niet iedereen blij. Dat heb je natuurlijk met elke band battle. Het ligt niet voor de hand om bijvoorbeeld postmetal te gaan vergelijken met powermetal of djent. Het ene jurylid kijkt naar de performance en het talent van een band terwijl een ander jurylid misschien vooral de potentiële groeimogelijkheden ziet.
Zoals sommigen denken te weten wat het Wacken-publiek wil zien en horen, terwijl anderen een band naar voren willen schuiven die de beste ambassadeur van België zou moeten zijn.
Elke mening heeft zijn waarde.

Organisatie: Racing Thunder Promotions

Vive La Fête

Vive La Fête - Vrolijk huppelen op soms donkere synthwave

Geschreven door

Vive La Fête - Vrolijk huppelen op soms donkere synthwave

De electroclash-iconen Vive La Fête hebben zopas een fotoboek uitgebracht over de geschiedenis van de band. Om dat boek aan de man te brengen, is de band op tournee. Later dit jaar staan ze op de Lokerse Feesten en in Spanje, maar wij gingen kijken en luisteren in de Schakelbox (CC De Schakel) in Waregem.

Een voorprogramma was er niet. Dat opende mogelijkheden voor een extra lange set van Vive La Fête en daar hebben ze op ingespeeld met een set van ruim anderhalf uur en zowat 20 nummers. De zaal was niet uitverkocht, wel goed gevuld. Enkele fans hadden net zo’n zwarte balk als de bandleden op hun gezicht ‘geschilderd’.
Van deze band rond Els Pynoo en Danny Mommens verscheen vorig jaar de EP ‘Les Sauvages’. Dat was het eerste nieuwe studiowerk sinds jaren. Wie hoopte dat de EP integraal gespeeld zou worden, die was eraan voor de moeite. Sinds enkele jaren zit Vive La Fête in een soort van ‘Greatest Hits’-modus als het over concerten gaat. Van ‘Les Sauvages’ speelden ze enkel “Notre Planète” en niet de single/titeltrack “Sauvage”. Een beetje jammer is dat toch wel, want zo zit er maar weinig variatie in de set voor wie deze band regelmatig gaat zien.
Singles en hits bij de vleet. Dat dan weer wel. In de reguliere set was er plaats voor onder meer “Tokyo”, “Schwarzkopf”, “Hot Shot”, “Touche Pas”, “Mots Bleus”, “Liberté”, “La Verité” en “Jaloux”. Enkel “Je Ne Veux Pas” ontbrak misschien, naast enkele van hun bekende covers, maar achteraf kon je geen ontevreden fan bespeuren. Heel wat nummers werden op herkenningsapplaus onthaald en voor het podium werd volop gedanst en meegezongen.
Iedereen in de band gaf zich voor het volle pond. De eeuwig lachende en dansende frontvrouw nam de hele zaal op sleeptouw vanaf de eerste noot die gespeeld werd.
De toegift was zo mogelijk nog leuker, met superhit “Maquillage”, hun lijflied “Nuit Blanche”, een medley met “Noir Desir” en “Attaque Surprise”, hun cover van de Moog-klassieker “Popcorn” en “2005”.

Setlist: Tokyo / Schwarzkopf / Hot Shot / Mon Dieu / Machine Sublime / Touche Pas / A Paris / Exactement / Pousse Pas / Mots Bleus / Notre Planète / Liberté / La Verité / AC / Jaloux / Nuit Blanche / Maquillage / Noir Desir-Attaque Surprise / Popcorn / 2005

Reviews
https://musiczine.net/index.php/nl/item/99314-vive-la-fete-great-gigs-in-the-park-2025-balancerend-tussen-pop-elektro-wave-en-alternatief
https://musiczine.net/index.php/nl/item/96973-sauvage-single
https://musiczine.net/index.php/nl/item/94298-vive-la-fete-vive-la-fete-mag-nooit-met-pensioen-gaan
https://musiczine.net/index.php/nl/item/93777-vive-la-fete-al-25-jaar-explosief-in-feestjes

Organisatie: CC De Schakel, Waregem

Even voorstellen - NEVEL! - Vice Versa

Geschreven door

Even voorstellen - NEVEL! - Vice Versa

Vice Versa, de nieuwe single van NEVEL!.
Vice Versa - Single by NEVEL! | Spotify
Het Gentse trio NEVEL! breidt hun muzikale universum uit met hun nieuwste single Vice Versa. Na hun mysterieuze debuut met de geprezen single Contrast, krijg je een diepere kijk in de schemerwereld van NEVEL!. Het trio bestaat uit ervaren muzikanten Robbe Malschaert (BLUAI), Arno Grootaers (Dishwasher_) en Tuur Geldhof (Frans Kalf). In hun samenkomst verenigen zij geluiden uit diepe hoeken van de menselijke psyche, die afdwalen naar droomwerelden. Vice Versa is een zwevende ambienttrack waarin atmosferische soundscapes worden versterkt door gevoelige gitaarmelodieën en zachte, drijvende drums. Het werk begint als een zwevende droom, desoriënterend en hypnotiserend. Als een wandeling door een donker bos, waar de silhouetten van de melodie zich onthullen. De bas geeft het een diepe gronding, terwijl de distorted gitaareffecten als corrosie schuilen onder de oppervlakte. Naarmate het nummer vordert, transformeren de buitenaardse soundscapes naar een hoopvol, vastberaden geheel. 
Robbe: "Dit is het nummer dat puur is ontstaan door onze vibe als muzikanten. Het is geboren uit de energie die we samen creëerden in de studio."
(Wellington records)

Ontstaan in de schemerzones van Gent, verenigt dit instrumentale drietal – bestaande uit Robbe Malschaert (Isaac Roux), Arno Grootaers (Dishwasher_) en Tuur Geldhof (Frans Kalf) - zich in klanken die even buitenaards als menselijk zijn. Hun sound zweeft tussen etherische filmmuziek, donderende post-rock en donkere dromen. Denk aan echo's van Daniel Lanois, Mogwai en The Smile. NEVEL! zweeft gewichtloos naar de verste hoekjes van de geest, waar ze beelden oproept uit het diepste van de ziel.

Label: Wellington Records
Releasedatum: 29/05/2026

Tarmak

Tarmak - Tarmak houdt een confronterende spiegel voor op de wereld waarin we leven

Geschreven door

Tarmak - Tarmak houdt een confronterende spiegel voor op de wereld waarin we leven

Er zit wel iets in het Gentse water, gezien er steevast bands te vinden die de moeite zijn en ons weten te overtuigen ... Interessant is Tarmak (****1/2), een post-rock/post-metal formatie die hun muziek bouwt rond een narratieve flow.
Hun nieuwste album ‘Delete to Proceed' is geschreven als één doorlopend verhaal, opgebouwd uit zes met elkaar verweven hoofdstukken. De band  bereidt een reeks shows voor waarin het volledige album van begin tot eind op het podium tot leven komt. In een goed gevuld Café Charlatan speelden ze een heuse thuismatch.

Lees gerust het interview net voor het optreden Tarmak - We zijn een band die thuishoort in een donkere scene, en als we opgepikt worden binnen een eventueel breder kadering, zou het al heel mooi zijn

We waren net te laat om de formatie YKO aan het werk te zien. Tweede band was Stories From the Lost (****), die al sinds 2011 bezig is. Ze intrigeren door hun logge riffs, verstikkende mooie elektronica en puike vocals. Alles kwam goed samen in snedigheid en gemoedsrust en we werden door hun sound ideaal voorbereid op de closing act Tarmak.

Tarmak is vooral een band die je live eens moet ervaren. Het album 'Delete to Proceed' is een gitzwarte trip, maar valt op door z’n subtiliteit en enkele fijne melodieuze kantjes.
Hoop op betere tijden staat voorop, met de boodschap dat je de toekomst zelf in handen hebt.  Fantasie prikkelend materiaal die aan de verbeelding overliet.
Live klonk het intens. Beelden op het scherm hielden het midden tussen de angst en de rauwheid van het bestaan. Toekomstperspectieven die op de helling staan. Maar er zijn ook mooie kantjes. De instrumentatie binnen die postrock/postmetal deed de rest.
Hopelijk worden ze opgepikt door een festival als Dunk!festival, met hun donkere muziek en beeldmateriaal in de setting van een donker bos.
Tarmak hield ons een confronterende spiegel voor,  op de wereld waarin we leven

Organisatie: Café Charlatan, Gent

Automatic Lovers

Automatic Lovers - Punk 'n roll uit Madrid

Geschreven door

Automatic Lovers - Punk 'n roll uit Madrid

Keeper Volant uit Brussel werd aangekondigd als een punktrio maar veel punk heb ik niet gehoord en ze oogden al helemaal niet als een punkband. Dit zou ik eerder catalogiseren als vuile (pub) rock. Voor hun Franstalige nummers vonden ze inspiratie bij vooral vrouwen, auto's en voetbal.
Tijdens het nummer "Erling", ongetwijfeld een ode aan Erling Haaland, sterspeler van Manchester City, bleek de band ook een mondje Duits meester te zijn. Hoogstaand zal het niet geweest zijn en ook muzikaal bleef het een wat rommelige bric-à-brac. Soms klonk het als een zwijmelende Jacques Dutronc na een stevig nachtje stappen en dat mag gerust als een compliment worden opgevat. Ik hou wel van dit soort kaduke rock-'n-roll die elk ogenblik lijkt te kunnen ontsporen. Die slordige aanpak, gecombineerd met de weinig toonvaste zang van Samuel Durt deed me tijdens een traag nummer zelfs even denken aan Cheater Slicks, toch een van mijn favoriete groepen. Bassist Wilfrid Morin, met een sardonische grijns op het gezicht gebeiteld, deed er alles aan om de schwung erin te houden maar na een tijdje begon Keeper Volant toch tekenen van metaalmoeheid te vertonen.
In een te lange set werden de mooie momenten te vaak afgewisseld met onuitgewerkte probeersels. Met wat snoeiwerk had dit een boeiende set kunnen zijn, nu werd het vooral slepen richting eindmeet.

Het verschil met Automatic Lovers was immens. Hoewel de Madrilenen heel wat jonger waren, leken ze over tonnen meer ervaring te beschikken. Dit was pure dynamiet verpakt in strakke songs vol pakkende melodieën.
Het openingsnummer was de B-kant van hun debuutsingle: een cover van "Who cares if tomorrow never comes" van Kirk and The Jerks, een mij totaal onbekende groep uit Pennsylvania uit de jaren '80.
Daarna volgde zowat het volledige pas verschenen debuutalbum in exact dezelfde volgorde als op de plaat. Daarmee stonden meteen ook de enige twee covers en toevallig ook de beste nummers van die plaat, zonder het eigen werk tekort te willen doen, helemaal vooraan in de set.
Eerst "High degree", dat zo mogelijk nóg obscuurder was dan die eerste song. Het nummer verscheen in 1977 op de B-kant van de enige single, met op het hoesje in grote letters 'English rock 'n roll', die Next, een Britse groep die in het Franse Toulouse resideerde, ooit uitbracht. Het blijft me een raadsel hoe een stel jongelingen uit Madrid hier ooit op is uitgekomen maar het is verdomd een fantastische song. Het nummer wordt op gang geknald met een uitgesproken Chuck Berry-lick waarna het ergens tussen Dr. Feelgood en The Flamin' Groovies voortdendert.
De tweede cover klonk een stuk vertrouwder: "Pushin' too hard" in de versie van The Vibrators, die het op hun beurt haalden bij de Amerikaanse sixties oergarageband The Seeds. Automatic Lovers lijken trouwens iets te hebben met The Vibrators, want hun groepsnaam haalden ze naar alle waarschijnlijkheid ook bij een single van die Britse punkband uit de jaren zeventig.
Britse seventiespunk, gemixt met Amerikaanse garagepunk, vormde het recept voor hun van rauwe energie barstende sound.
De bijzonder snedige gitarist Arthurr Crash (né Arturo Rodriguez) absorbeerde subtiel invloeden uit andere genres waarbij soms een zweem Angus Young opdook.
Zanger Passedout Kid had een gemene snauw die aanvankelijk nauwelijks hoorbaar was maar dat werd gelukkig snel rechtgezet. Een geboren frontman van wie ik vermoed dat hij nogal wat jonge meisjesharten wat sneller kan doen slaan. Deze keer stond wel wat vrouwvolk vooraan, al waren het eerder dames van rijpere leeftijd maar dansen deden ze in ieder geval vol overgave.
Ondertussen hielden bassist Whisky David en drummer Juan Sinovas het tempo ongenadig hoog.
Tijdens het eindoffensief dook de zanger, terwijl zijn lijf parelde van het zweet, het publiek in, waarna de gemoederen met een Spaanstalig nummer nog verder werden verhit.
Na die zinderende finale sloot Auromatic Lovers stijlvol af met een instrumentale outro die duidelijk schatplichtig leek aan "Purple Haze" van Jimi Hendrix.
Het was weer al een tijdje geleden dat een jonge debuterende band me nog zo bij de kladden greep.

Organisatie: Pit’s, Kortrijk

Live Nation concert – Kehlani

Geschreven door

Live Nation concert – Kehlani
The Kehlani World Tour
Op dinsdag 1 december 2026 in Vorst Nationaal, Brussel

Na een uitverkocht concert in Ancienne Belgique in 2025 keert Kehlani terug naar België met een spectaculaire show tijdens 'The Kehlani World Tour'. Op 1 december 2026 betreedt de Amerikaanse artieste het podium van Vorst Nationaal voor haar grootste Belgische concert tot nu toe. Deze nieuwe tour volgt op de release van 'Kehlani', haar vijfde studioalbum dat op 24 april verscheen. Het is een bijzonder persoonlijk en ambitieus project dat een nieuwe mijlpaal markeert in haar indrukwekkende carrière. Ze brengt voor de gelegenheid Odeal en WASEEL mee als special guests.

Kehlani, afkomstig uit Oakland (Californië), viel al op jonge leeftijd op als lid van de groep PopLyfe. In 2014 lanceerde ze haar solocarrière met de geprezen mixtape 'Cloud 19'. Een jaar later leverde 'You Should Be Here' haar een eerste Grammy-nominatie op in de categorie 'Best Urban Contemporary Album'. Het bevestigde meteen de opkomst van een nieuwe, onmisbare stem in de moderne R&B. Haar debuutalbum 'SweetSexySavage' uit 2017 gaf haar carrière een definitieve boost dankzij nummers als "CRZY" en "Distraction". Daarna volgden succesvolle albums zoals 'It Was Good Until It Wasn't' (2020), 'Blue Water Road' (2022) en 'Crash' (2024), die haar status als een van de belangrijkste figuren in de hedendaagse R&B verzegelden. Tot nu toe heeft ze wereldwijd meer dan 5 miljard streams en ruim 20 gouden en platina certificeringen op haar naam staan. Met het album 'Kehlani' bereikt de artieste nieuwe artistieke hoogten. De eerste single "Folded" werd onlangs bekroond met twee Grammy Awards (Best R&B Song en Best R&B Performance) en groeide met 800 miljoen streams snel uit tot een van de meest opvallende R&B-tracks van de afgelopen jaren. Het album bevat ook de singles "Out the Window" en "Back and Forth", die uitblinken in rauwe emotie, verslavende refreinen en een verfijnde productie. Samen met prestigieuze gastartiesten als Lil Wayne, Missy Elliott, Usher, Cardi B en Brandy levert Kehlani een van haar meest geslaagde projecten tot nu toe af. Een album dat je op 1 december absoluut live moet ontdekken in Vorst Nationaal.

TICKETPRIJZEN: €114,19 - €86,18 - €69,39 - Genummerde zitplaatsen (inclusief servicekosten, mobiliteitsbijdrage en charity fee).

Kehlani has partnered with PLUS1 so that €1 per ticket will be contributed towards The Kehlani Fund by Live Nation. https://www.plus1.org/

Het nieuwe album van Kehlani, "Kehlani", is uit via Warner Music Belgium.

www.livenation.be

Even voorstellen – Bedouine – album, ‘neon summer skin’

Geschreven door

Even voorstellen – Bedouine – album, ‘neon summer skin’
De Amerikaanse Bedouine, het project van de singer-songwriter Azniv Korkejian, brengt op 5 juni haar nieuwste album uit, Neon Summer Skin. 

Op Neon Summer Skin keert Azniv bewust terug naar de instrumenten die ze als kind speelde, zoals de piano. Op dit album verkent ze het gevoel van veiligheid lang voordat je het concept volledig kunt begrijpen. Geschreven met levendige, eerlijke en intieme beelden na een bezoek aan haar familie in Saudi-Arabië, vertelt ze het verhaal van haar familie en opvoeding en rouwt ze om het einde van haar kindertijd.

(bron: Mattan records/Thirty tigers)

V2 records news – De Staat announces ‘De Staat’

Geschreven door

V2 records news – De Staat announces ‘De Staat’
DE STAAT Announces "De Staat"
Alongside New Single "The Fire"
THE FIRE - Single by De Staat | Spotify

ALBUM OUT 18 SEPTEMBER

25 September live @ Casino, Sint-Niklaas
7 November live @ Cactus Club, Brugge

In April, following a two-year hiatus, the Nijmegen-based art rock band De Staat made their return with the much-talked-about single 'THE KING'. It now turns out to be a preview of their new album 'DE STAAT' ('THE STATE'), due for release on 18 September via V2 Records. The second single, 'THE FIRE', is out today; a driving track with a confrontational message. The new work is accompanied by an art installation and a conceptual live show, De Staat Becomes De Staat.
Themes such as power, manipulation, misinformation and autocracy have featured in De Staat's work before, but never with such urgency as now. Frontman Torre Florim on the album: "As a band, we've often explored themes such as power, faith and the increasingly blurred line between reality and fiction. The current world has drawn us further down that dark path, and it suddenly feels as though the name we came up with 25 years ago has taken on a deeper meaning. As if we've been unconsciously working towards this all along. That's why our seventh album is called DE STAAT.

"THE FIRE is about the comfortable assumption that the world's disasters will stay safely on the other side of the screen. We hang in that quiet space between knowing and doing — and from this side, it's easy to mistake one for the other."
The upcoming Dutch live show is developed in collaboration with director Floor Houwink ten Cate (Battlefield of Dreams, Brabo Leone), contemporary audiovisual artist Boris Acket (Joep Beving, Fred Again..), lighting designer Freek Ros (Wende, Altın Gün), visual artist Tarik Barri (Thom Yorke, Nicolas Jaar) and audio designer Reinier Rietveld (Craigie Horsefield). The highly topical concept resonates with today's dystopian fears as never before. Next to these three exclusive shows the band will also perform regular lie shows throughout the EU and UK.
DE STAAT BECOMES DE STAAT LIVE:
 juli – Beuningen, Down The Rabbit Hole festival
2 & 3 Oktober – Amsterdam, Koninklijk Theater Carre (sold out)

De Staat is known as one of Europe's most inventive and fearless live acts, partly due to their constant pushing of the boundaries of what a rock band can be. From the rousing battle cries of Witch Doctor to the razor-sharp commentary of KITTY KITTY, De Staat has long explored themes such as demagoguery and mass manipulation. De Staat have played at major festivals, sometimes even as headliners, such as SXSW, Glastonbury, Lowlands, Sziget, Boomtown, Pukkelpop and Deichbrand. The band have also toured with major acts such as The Rolling Stones, Muse and Biffy Clyro. De Staat's music ranges from industrial grooves and heavy riffs to experimental electronica and pop sensibilities, and has been featured in global campaigns and games. In addition, their music has earned the quintet Edison Awards, 3FM Awards, multiple music video awards, a Bernays Lifetime Achievement Award and international critical acclaim.

DE STAAT are
Torre Florim
Jop van Summeren
Rocco Hueting
Vedran Mirčetić
Tim van Delft

Even voorstellen – Gala Dragot

Geschreven door

Even voorstellen – Gala Dragot

Gala Dragot - Vocal performance tijdens de Dries Van Noten-show in Parijs

De Brusselse artieste gala dragot trok in Parijs tijdens Fashion Week alle aandacht. Het Belgische modehuis Dries Van Noten vroeg haar persoonlijk voor een vocal performance, die de soundtrack vormde van hun Women Autumn/Winter-collectie, waarvan ze de show ook vanop de eerste rij bijwoonde. Haar innemende stem zorgde voor de perfecte balans bij de designs van Julian Klausner en toonde opnieuw dat ze een artieste is om dit jaar meer dan ooit in de gaten te houden.

Voor de zomer verschijnt haar debuut-ep, die ze o.a. voorstelt op een Europese tour als support van Tsar B en op Les Nuits Botanique.  De eerste singles "femcel anthem", "don't discard what is left of me" en "uglyyyyy" werden op haar socials al meer dan 5 miljoen keer bekeken.

single 'counsel me' 
cloudshaper
GALA DRAGOT LIVE
05/03/26 - Persconferentie Les Nuits Botanique, Brussel

07/03/26 - Fade Into You, Antwerp

11/03/26 - The Lexington, London *

18/03/26 - Babylon, Istanbul *

14/04/26 - La Boule Noire, Paris *

16/04/26 - Ancienne Belgique, Brussels *

07/05/26 - Katine am Berghain, Berlin *

08/05/26 - Hafenklang, Hamburg *

09/05/26 - Bitterzoet, Amsterdam *

29/05/26 - Les Nuits Botanique, Brussels

18/06/26 - Palmarium, Gent

20/06/26 - Fête de la Musique, Brussel

17/07/26 - Gent Jazz, Gent

More shows tba
* supporting Tsar B

OVER GALA DRAGOT
gala dragot maakt art-pop voor meisjes die te veel voelen. Op haar twintigste heeft ze al meer meegemaakt dan de meesten in een heel leven: reality-tv-roem (winnares The Voice Kids), Eurosong-finaliste in 2023, grote labeldeals - en toch besloot ze alles achter te laten om muziek te maken die écht iets betekent.
Denk aan de vreemdheid van Björk en het drama van Nina Simone, maar dan over doomscrollen om 3 uur 's nachts en verlangen naar iemand die niet bestaat. Ze schrijft over de dingen die we niet hardop zeggen: digitale obsessie, lichaamsspiralen, wachten tot iemand je kiest. Haar muziek klinkt als klassieke training die botst met glitchy chaos,  strijkers die je achtervolgen, elektronica die anders binnenkomt.
Na samenwerkingen met Zwangere Guy en The Subs besloot gala op eigen houtje verder te gaan. Nu maakt ze haar eerlijkste werk tot nu toe: een EP over online meisje zijn, alles willen, en ondertussen langzaam wegrotten. Geen filter, gewoon vibes en gevoelens.

DEBUUT 'twerking music' 5 juni

Pagina 7 van 505