logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (15631 Items)

De Centrale, Gent – agenda

Geschreven door

De Centrale, Gent – agenda
AGENDA 2026
DON.07.MEI | S.M.A.K. - SHAHD AWAWDA TRIO*
VRI.8.MEI | BASILE RAHOLA QUARTET*
MAA.11.MEI | NIZAR ROHANA*
ZAT.16.MEI | LUIZ MÁRQUEZ & MEZCAL COLLECTIEF
MAA.18.MEI | ŞENKOP*
DON.21.MEI | SPEELMAN + CIGGY SUNDAY
VRI.22.MEI | THE CITY'S SONG | THE NAPOLI SESSIONS
VRI.22 & ZAT.23.MEI | LES GOÛTS DE GAND*
DON.28.MEI | AEGAEA*
VRI.29.MEI | SEEKAMAN + HEARTWASH
DON.04.JUN | S.M.A.K. - JAN CONKA ENSEMBLE*
VRI.05.JUN | ZEID HAMDAN + AZADI
ZON.07.JUN | MEYAN ENSEMBLE x RÛBERÛ
VRI.12.JUN | SAMEN ZINGEN VERBINDT . ON STAGE*
VRI.12.JUN | BRAZZMATAZZ, Webstek 
ZAT.13.JUN | LEERLINGENFEEST . ON STAGE*
DIN.16.JUN | DTS #2 . MARIJN VAN DER LINDEN
ZAT.20.JUN | AAVAAZ . HET LIED VAN DE FENIKS

GRATIS OP DINSDAG | CAFECONCERTEN IN ENTR

www.decentrale.be

Elisabeth Klinck

Klinck Trio (Elisabeth Klinck) – Ik vind gewoonweg veel verschillende dingen mooi. Het prikkelt me om er iets mee te doen. We kunnen niet in de toekomst kijken, maar zolang dingen op mijn pad komen, is het eindeloos

Geschreven door

Klinck Trio (Elisabeth Klinck) – Ik vind gewoonweg  veel verschillende dingen mooi. Het prikkelt me om er iets mee te doen. We kunnen niet in de toekomst kijken, maar zolang dingen op mijn pad komen, is het eindeloos

Ze worden omschreven als een 'supergroep' binnenin de improvisatie … We hebben het over Klinck Trio, drie toppers binnen de improvisatiemuziek. Adia Vanheerentals (saxofoon, stem), Maya Dhondt (piano, stem) en Elisabeth Klinck (viool, stem) verkennen op hun debuut 'My Hair is Everywhere' een muzikale weg tussen intimiteit en geborgenheid. Het is uitgekiend en het geeft een ‘zen’ gevoel.
We zagen het trio op BRDCST festival en schreven ‘kleurrijke prikkels in een wervelstorm aan emoties. Een bijzondere kruisbestuiving tussen deze drie, een balsem voor ziel en gemoed.’
Lees gerust
https://www.musiczine.net/index.php/nl/festivals/item/102444-brdcst-2026-dag-3-een-rechtstreekse-confrontatie-van-belevingen-en-brede-culturen
Over dit project hadden we een fijne babbel met Elisabeth Klinck. We polsten ook naar de plannen en ambities.

Mijn eerste kennismaking met jullie muziek was je solo plaat ‘Picture a Frame’; op een bijzondere plaats opgenomen. Hoe is het in zijn werk gegaan? Heeft die plaat bepaalde deuren geopend als componist toen? 
In samenwerking met producer Oscar Claus hebben we in de Spaanse Pyreneeën, afgelegen op een berg, de nummers opgenomen. Die nummers van mijn eerste plaat zijn mijn eerste stappen in de ontwikkelen van mijn eigen muzikale taal.  op dat vlak heeft dat zeker mogelijkheden geopend. Maar echt deuren openen? Ik zie het als mijn startpunt, De nummers zijn net postkaartjes,  ze zetten elk een ander aspect van mijn kleurenpalet in de verf, ze vormen mijn waaier aan kleuren

De muziek kun je niet bepaald in een hokje duwen, ‘experimental minimal jazz’ dunkt me … Het is eruit gegroeid dus?
Ik wou vooral niet gezien worden als enkel en alleen violiste.  Ik heb daar wel voor gestudeerd, maar wou  bewust andere kleuren tonen.. Wat die hokjes betreft, het is niet dat ik dat niet wil, ik hou me daar gewoon niet mee bezig. Ik maak wat ik maak, zoals het eruit komt. Ik kan dat wel wat bijsturen. Ik kan echter niet beslissen ‘nu ga ik een drone plaat maken’ of ‘nu ga ik een jazz plaat maken’ zo werkt het niet bij mij. Al die werelden, ze zijn gewoon met elkaar verbonden en lopen kris kras door elkaar

Klinck Trio - ‘My Hair is everywhere’ is een plaat bepaald door gelijkgestemde muzikanten; een bewuste keuze? Waar heb je hen gevonden?
Ik wou terugkeren naar de akoestische wereld en zachtjes wegdrijven van de digitale wereld maar met de kennis die ik heb opgedaan tijdens het maken van mijn solo platen. Kijken hoe mijn muzikale wereld zich zouden vertalen moest ik dat met gelijkgestemden doen en zonder elektronica. daaruit is het idee ‘Klinck Trio’ ontstaan. 

Het is een erg boeiende, prikkelende, wisselende plaat vol golfbewegingen. Ook hier een bewuste manier van werken, of groeit zoiets naturel?
Dat is zeker niet bewust, het is gewoon een stade of mind waarin we terecht komen, en automatisch maak je dan muziek die zich in golven voortbeweegt. Je zou die plaat vanuit een serieuze hoek kunnen beluisteren, maar voor mij zit er veel humor en frisheid in. Zowel live als op de plaat. 

Door de prikkeling is er een wervelstorm aan emoties; zit er een persoonlijk verhaal achter?
Het is aan de luisteraar om in te vullen wat ze daar al dan niet bij voelen. We steken daar niets van echt persoonlijke verhalen in, We zijn drie verschillende karakters, die ook op repetities naar alle kanten uit gaan. En dat representeren we ook op stage. We zijn intense persoonlijkheden, en ook al is het op een bepaalde manier minimalistische en zachte muziek dat we brengen, dat die karakteristieke elementen van wie we zijn erin zit , vind ik wel goed. 

Het is ook interessant hoe jullie dat ‘live gevoel’ op plaat kunnen uitdrukken
Ik wou een plaat maken waar je als luisteraar het gevoel krijgt dat je gewoon tussen de muzikanten zit. Dat is sowieso bewust. We hebben het ook live opgenomen, dat zorgt voor een comfortabel gevoel. Tijdens de opnames is het een kwestie van loslaten en accepteren wat er op dat moment uitkomt. 

Die wisselwerking tussen jullie drie is magisch; komt er meer in de toekomst van Klinck Trio? 
We zijn plannen aan het maken om deze zomer op te nemen, dus normaal komt er dit jaar of volgend jaar nog een tweede plaat. Ons verhaal is dus zeker nog niet uitverteld. . We hebben allemaal conservatorium gedaan, maar ieder van ons zoekt zijn eigen manier om muziek te maken, en dat verbindt ons.  We zijn alle drie wat buitenbeentjes. Het is bevrijdend om met mensen te spelen met wie dat zo goed klikt.

Jullie hebben het druk met andere projecten, lukt het nog voldoende om elkaar te vinden in dit project dan?
Jazeker, vooral omdat we alle drie erin geloven in dit project. het is ook gewoonweg leuk om samen te repeteren. En in die andere projecten? Dat is ook tijdsgebonden, er zijn maanden dat er veel is en ander periodes helemaal niets. Dan gaat het over juiste afspraken maken. 

Hoe waren de reacties tot nu toe? 
Heel goed We hebben een feature in de The Wire en in HHV magazine in Berlijn.  Het is allemaal heel positief, en de plaat verkoopt ook heel goed. De eerste reeks was direct uitverkocht.

Ik kreeg toen soms de indruk ‘moest Elisabeth geen Belgische mar bijvoorbeeld een Scandinavische , Duitse of Engelse componiste zijn, was ze nu wereldberoemd’. Is het Belg-zijn een struikelblok?
Dat is een goede  vraag…  enerzijds krijg je in ons landje zoveel artistieke vrijheid, maar wat betekend dat ‘doorbreken’? De Belgische scene zit boordevol parels, die meer en meer op de kaart worden gebracht. 

Ik wou even inpikken op het ‘kunnen doorbreken’ als het de ambitie is om op groterepodia te kunnen staan. Hoe zien jullie dit? Wat is de ambitie?
Mijn ambitie is eindeloos en verlegt zich steeds verder.  Toeren in Japan, platen uitverkopen en zoveel mogelijk mensen bereiken.  Maar tegelijkertijd laat ik het ook rustig zijn gangetje gaan. Traag en steady groeien, zoals de bomen.

Het is toegankelijke muziek, ondanks hett ‘experimenteel’ kantje. 
Toegankelijker dan mijn twee solo platen, in die zin dat het herkenbaarder is. Mijn eerste plaat was abstracter. En ook een beetje complexer. Er zijn ook nu gelijkenissen, maar in gebruik van instrumentatie zit er dus wel een verschil. Waardoor mensen dat beter kunnen verteren.

Er is inderdaad een publiek voor, dat merkte ik ook op BRDCST. Er was op het festival ook een jonger publiek, en toch is het moeilijker geworden om jongeren in deze tijden te kunnen bereiken; merken jullie het ook? 
Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet bezig ben met wie ik bereik of niet bereik. Op BRDCST had ik wel het gevoel dat het een mooie mengeling was. Maar ik denk daar niet over na eigenlijk.. 

Wat zijn de verdere plannen, staan jullie ook op festivals? Want ik moet nog steeds die plaat aanschaffen
Wat concerten betreft is het nu wat rustiger, omdat ik aan het werken ben aan de nieuwe plaat van Klinck Trio. Sowieso is mijn muziek niet echt festivalmuziek. Er is ook een soundtrack van een film die er staat aan te komen.

Ik vind het vooral positief hoe je als componist jezelf blijft heruitvinden, solo en nu met dit project ook. Jouw inspiratie lijkt eindeloos. Waar blijf je het toch halen?
Mezelf blijven in vraag stellen , daar ligt de basis. Ik kan gewoonweg niet lang stil blijven zitten. Ik ben altijd heel nieuwsgierig om nieuwe dingen te leren kennen. Ik vind gewoonweg  veel verschillende dingen mooi, en dat prikkelt me om daar iets mee te doen. ik wil viool spelen, composities maken voor anderen, en alles wat op mijn pad komt kan daardoor deel zijn van wat ik maak. We kunnen niet in de toekomst kijken… maar zolang veel dingen op mijn pad blijven komen. Is het eindeloos. 

Pics homepag @Jente Waerzeggers

Bedankt voor de fijne babbel, tot binnenkort in een club, zaal of op een festival.. 

Sara Salvérius

Sara Salvérius – Bij mij is er sprake van herkenbare ontroerende verhalen, soms treurig of grappig, maar met een boodschap van ‘verbinden’ met elkaar

Geschreven door

Sara Salvérius – Bij mij is er sprake van herkenbare ontroerende verhalen, soms treurig of grappig, maar met een  boodschap van ‘verbinden’ met elkaar

Sara Salvérius is een veelzijdig accordeon speelster. We zagen haar met de Finse sopraanzangeres Aino Peltomaa aan het werk en de formatie Sun. Sun. Sun. Recent deed ze iets bijzonder. Op verzoek van het Klarafestival verbleef ze een week in een woonzorgcentrum. De verhalen van de bewoners waren een inspiratiebron rond het concept 'verhalen zonder woorden'; ze schreef  hier muziek rond en ging samenwerken met klarinet virtuoos Jean-Philippe Poncin.
In zeer goed gevulde Ha Concert foyer zagen we hen eind maart aan het werk. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/102256-sara-salverius-jean-philippe-poncin-de-vaak-vergeten-verhalen-in-de-schijnwerpers-geplaatst
Hoog tijd voor een babbel rond haar projecten. We polsten naar de ambities, en hoe het leven in een woonzorgcentrum was vanuit haar ‘point de vue’.

Sara, waar komt de liefde voor de accordeon vandaan?
Toen ik op mijn 14ste op de muziekschool kwam, was er een meisje van mijn leeftijd die accordeon speelde. Ik vond dat fascinerend dat je dit in de academie kon doen,  die klanken ging recht naar mijn hart. Ik was er direct verliefd op.

Het is een instrument dat vaak wordt gezien binnen de folklore; jij doet er wel iets anders mee
Vandaar ook mijn verbazing daarover toen. Veel mensen kennen accordeon inderdaad van volksfeestjes, samenzang, kermis en degelijke meer. Maar het is veel meer dan dat, je kunt er ook klassieke muziekstukken mee spelen. Er zijn eigenlijk zoveel mogelijkheden met dit instrument, die het grote publiek niet echt kennen. In de academie leer je ook alles kennen, waaronder het gewone repertoire van accordeon muziek. Maar ook veel bredere muzieksmaken komen daar aan bod. Ik ben er toen , los van alles, eigenlijk al mijn eigen ding mee beginnen doen. in eerste instantie ben ik beginnen studeren in Antwerpen, om daarna over te schakelen op klassiek accordeon. Gaandeweg ben ik mijn eigen dingen beginnen doen daarmee, en eigenlijk heb ik de gehele opleiding gebruikt om het instrument helemaal onder de knie te krijgen. Een samenvoeging van dat en die typisch Folklore hebben me geïnspireerd om een beetje mijn eigen stijl te vormen.

Je zegt ‘je eigen stijl’, maar wat me opvalt is dat je bij elk nieuwe project een andere invalshoek gebruikt, waardoor je (naar mijn gevoel) eerder steeds verandert van stijl? Nee?
En toch, zit er een zekere hekenbaarheid in wat ik doe. Ik wil heel graag bij leren, ik wil heel graag blijven ontwikkelen. Ik ben nu bijvoorbeeld aan het schrijven voor accordeon met vier blaasinstrumenten. En net dat ‘nieuwe dingen leren kennen’ vormt wel degelijk een inspiratie om in een nieuwe speelstijl terecht te komen. Als je al mijn platen zou beluistern, zou je ontdekken dat er toch een zekere ‘speelstijl’ inzit in wat ik doe, en daarmee kan ik alle kanten uitgaan naargelang het project waar ik inzit.

Je vertelt altijd wel een verhaal, zoals nu ook bij de ‘verhalen zonder woorden’. Ik herken eigenlijk ook de eigen verhalen die mijn grootmoeder vertelde.  Je geeft een positief beeld over een woonzorgcentrum; wat waren de indrukken? Beviel het je? Is je beeld erover veranderd?
Wat mij vooral bijblijft in die week dat ik daar gewoond heb , is dat iedereen, maar dan ook iedereen een verhaal heeft en dat vond ik zo waardevol. Dat iedere persoon die daar woont zijn eigen persoonlijk verhaal blijkt te hebben. Je moet weten, je komt als individu in zo een woonzorgcentrum terecht en plots moet je een deel van je eigen identiteit   delen met anderen.  Je wordt collectief benaderd, omdat het ook niet anders kan. Je moet eten als iedereen eet, je gaat naar bed als iedereen dat doet. Er zijn mensen die het daar moeilijk mee hebben, wat heel begrijpelijk is. Het is een deel van je eigen zelfstandigheid afgeven. Als je jou daar kunt in vinden kun je zeker gelukkig zijn. toen ik daar was en op deuren klopte, heb ik zoveel mooie verhalen gehoord en die waren één voor één echt waardevol. Ik voelde ook dat ‘hun verhaal kunnen doen’ dat daar heel veel nood aan is. Er is helaas te weinig tijd bij het zorgpersoneel om aan die vraag te voldoen, en dat is best wel jammer. Op dat moment voelde dat ik dat moment een belangrijke rol daarin kon spelen. Door gewoon er te zijn, en te luisteren. De openheid en schat aan informatie heeft me nog het meest geraakt. Het levert een schat aan mooie en herkenbare verhalen op.

Je brengt hun persoonlijke verhalen naar een publiek?
Die mensen zijn gewoon dankbaar dat er een stem wordt gegeven aan hun verhalen. Het zijn ook geen schaamte  dingen die ik vertel.  Eerder herkenbare en ontroerende verhalen. Soms treurig of grappig, maar nooit met de bedoeling   om iemand in een slecht daglicht te zetten. Integendeel zelfs. Eerder de boodschap dat we verbinding moeten blijven maken met elkaar, dat is super belangrijk.

De verhalen waren een inspiratie; ik veronderstel dat sommige van die mensen in je verhalen niet meer onder ons zijn? Was het moeilijk te kaderen…
Voor zover ik weet leven de mensen nog die ik heb ontmoet. We gingen een paar maanden geleden nog een tweede keer spelen in het woonzorgcentrum waar ik in residentie ging en hebben toen de bewoners naar wiens verhalen ik mocht luisteren terug ontmoet.

Het zou mensen moeten stimuleren om vrijwilligerswerk te doen?
Ik voelde ook een frustratie bij het zorgpersoneel omdat ze daar helaas geen tijd voor hebben, alles is getimed. We willen wel, maar ze kunnen niet. Ze kunnen wel vragen ‘hoe gaat het’ maar ze kunnen niet luisteren, ik voelde wel dat aan die mentale zorg ook aandacht moet besteedt worden dat is gewoonweg super belangrijk. al die besparingen zorgen ervoor dat de mensen die daar werken dat niet meer kunnen invullen, dat is heel schrijnend. Dat is gewoon de tijd waarin we leven.. connectie maken, verbinding maken, is gewoon belangrijk. het niet alleen ik die geef, het is ook ik die kan ontvangen van jullie. Zeker in die tijden waarin we leven, waarin we minder individualistisch moeten zijn.

Ik merk het op in je projecten … Je vertelt verhalen die mensen raken, en mensen doen nadenken, al dan niet met gelijkgezinden.
Ik vind het belangrijk om connectie te maken met mijn publiek. Bij gezongen muziek heb je een tekst om naar te luisteren, bij instrumentale muziek kan je als luisteraar heel veel zelf ‘invullen’. Ik vind het wel fijn om de inspiratie tot mijn muziek te delen met het publiek, zeker omdat die zo duidelijk is.

ik citeer eventjes vanuit mijn verslag, ’ De emoties borrelden op, nooit gaat het teveel de treurige of frivole kant op. Alles blijft hangen binnen een gezellig kader” . Wat denk je zelf?
Ik ben een zeer emotioneel persoon. Ik ben ook een gevoelige persoon. Ik leef ook vanuit dat buikgevoel, ik denk daar niet zo over na en ben daar niet mee bezig. Alles verloopt eerder spontaan bij mij.  De ene moment zal ik eerder de treurige kant gaan, de andere keer wat meer vreugdevol.  In een programma krijg je toch een totaliteit waardoor dit allemaal in evenwicht is. Is dat niet met de muziek, dan is dat met de verhalen. Ik ben het een nog het andere, ik denk daar niet te diepe over na. Soms moeten we alles ondergaan, en dan komt het allemaal wel vanzelf goed. Er komt altijd stilte na de storm, maar uiteraard als je in de storm zit weet je niet waar je gaat terecht komen..

Het valt me op dat je telkens de juiste persoon of personen vindt om je project aan te vullen; hoe komt het?
Het is vaak de gelegenheid die zich voordoet. Neem nu met Aino Peltomaa dat was via Wim Wabbes, de voormalige artistiek directeur van de HA concerts. Die sprak me aan dat ze muzikale ontmoetingen organiseren in het kader van zoveel jaren Handelsbeurs. Ik hoorde Aino zingen en dat was zo mooi. Bij ‘Sun Sun Sun’ was het een idee om iets te doen rond de verhalen en instrumenten van mijn echtgenoot. We hadden een strijkkwartet nodig die past bij die muziek. Het hoeft geen klassiek orkest te zijn, maar wel mensen die wat moeilijke muziek kunnen spelen. Dan kwamen we snel bij de mensen van ‘Sun Sun Sun’ omdat ze net tussen die twee werelden palaveren. Voor mij was dat een ‘match made in heaven’. En ‘Verhalen zonder woorden’ dat was op vraag van Klara festival om in een rusthuis te schrijven. Essentieel was dat bedoeld om dit helemaal solo te doen. op die moment was de muziek van Pendulum nog niet uit. Ik voelde echter, na toch zo een gevoelige week in zo een rustoord, ook nog eens dat op mijn eentje op het podium brengen dat dit me te zwaar ging wegen. En heel spontaan kwam ik bij Jean-Philippe Poncin terecht, die is heel lang leider in de scouts geweest voor kinderen met een beperking en begrijpt die ‘gevoelige materie’ zeer goed. Die is zeer sociaalvoelend en dat paste dus perfect bij dit project. het is dan ook een gouden combinatie geworden.

Je hebt ook in kerken opgetreden, ook met dit project dacht ik. Is dit een andere beleving ? Een sacraal sfeertje?
Elke concertzaal is anders, elke locatie heeft wel zijn unieke ‘beleving’. Je moet natuurlijk altijd zelf de sfeer maken. De  ene keer moet je meer uw best doen dan de andere, in de kerk heb je automatische een speciale sfeer. Er is ook veel galm in zo een kerk, soms zelfs een beetje teveel dan moet je dat wat bijstellen met de versterkers. Als je in een kerk accordeon speelt, komt die orgelklank van dat instrument veel meer naar boven.

In de Ha Concerts in de Foyer was het meer een huiskamersfeertje
Dat klopt, het was ook voor circa 150 mensen en toch en toch hadden we niet het gevoel dat we met zoveel samen zaten, het voelde zo intiem aan alsof je haast op de schoot van de mensen zat te spelen. Het was fijn dat je zo een gezellige opstelling kunt creëren zonder dat je extra micro’s of zo nodig hebt. Binnen een vrij sobere ruimte kun je meer bereiken.

Dit project past in een intiem kader. Terwijl ‘Sun Sun Sun’ grotere clubs kan aanspreken? Niet in een Sportpaleis wellicht maar toch, hetzelfde bij ‘Pendulum’.
Je bent met een grotere groep, dan kun je gemakkelijker schakelen.  Het is absoluut onze ambitie niet. Bij Pendulum hebben we wel op een festival gestaan, en dan is het wel uitdagend om binnen een luidruchtiger kader daar toch dezelfde waarde aan te kunnen verlenen.  Om te vertrekken vanuit een ‘luisterende sfeer’ en dat is niet altijd even evident. Er moet een soort magie hangen in de zaal, en op die grotere podia is dat wel een grotere uitdaging.

Heb je al optredens gehad waar het geroezemoes echt teveel werd?
Dat doet me denken als je zo op recepties en zo speelt, maar nu heb ik daar geen last meer van gehad nee. Dat valt goed mee. Meestal wordt dat door de andere fans ook niet gewaardeerd als iemand teveel staat te babbelen voor of naast hem, ik heb al gezien dat mensen hen daar ook op wijzen. Ik heb er dus nog nooit echt last van gehad.

Hoe waren de algemene reacties? En staat er meer op het programma rond dit project?
Momenteel ben ik aan het schrijven voor een nieuw project dat heet ‘Adem’. Het programma heeft een accordeon en vier blaasinstrumenten. Klarinet, saxofoon, trompet en Trombone. Het artistieke uitgangspunt is ‘De Adem’. Het emotionele uitgangspunt is de Euthanasie van mijn grootvader. Op 9 mei is hij overleden. Hij had ook aangekondigd ‘op 9 mei om twee uur in de namiddag ga ik mijn laatste adem uitblazen’. Dat greep me wel aan, alle begrip , dat iemand bewust zegt ‘op dat moment ga ik mijn laatste adem uitblazen’ heeft me doen nadenken over elke adem, waar we niet bij stil staan. Hoe we opstaan en inademen en dan die laatste adem.. we gaan die voorstellen op 26 februari volgend jaar in HA concerts. Die ‘verhalen zonder woorden’ komt ook een vervolg op, wellicht niet per se in een zorginstelling.  We hebben dat programma al een tachtig keer gespeeld, en elke keer krijgen we nieuwe verhalen te horen van mensen die daar aanwezig zijn. we gaan ook in een palliatief centrum spelen, zorg instellingen en zo en daar hoor je allerlei ‘nieuwe verhalen’ die zeker een inspiratie vormen voor een vervolg daarop. Het zijn net die verhalen die mensen op optredens en zo me vertellen, die me inspireren om daar dus iets mee te doen rond ‘Verhalen zonder woorden’ deel twee.

zijn er nog doelen, ambities die je als muzikant en componist voor ogen hebt? Een ‘einddoel’?
Ik zou graag met mijn muziek over de grenzen geraken, we zijn nu wel bezig in Nederland.  Het zou dus fijn zijn om in het buitenland te mogen spelen. En mijn muziek kunnen blijven spelen. En op vlak van ontwikkeling? Mooi projecten kunnen maken, waar de ontmoetingen met mensen op het voorplan staat, en dus ook in het Buitenland. Inspirerende mensen blijven tegen komen, waardoor nieuwe projecten ontstaan is wel het voornaamste doel.

Ben jij iemand die gemakkelijk inspiratie ‘oppikt’?
Alles vertrekt vanuit het buikgevoel bij mij dus, als je gevoelig bent komt ook van alles tegen en dat blijft hangen net door die gevoeligheid die in mij zit. En dat zoekt een muzikale weg naar buiten toe.

Pics homepag @Johan Jacobs

Bedankt voor de fijne babbel, tot heel binnenkort en veel succes met alles wat je doet

Labelman presents STEVE to release second single, ‘leave me by’ from forthcoming EP ‘OhCD’

Geschreven door

Labelman presents STEVE to release second single, ‘leave me by’ from forthcoming EP ‘OhCD’
Buckle up for the new single by the Belgian noise/industrial/hip-hop band STEVE.

“LEAVE ME BE” dives deep into the underbelly of urban life, exploring the collapse of society and the psychological toll of living in the streets. From sleeping on station benches to navigating coded chaos, the lyrics confront addiction, isolation, and the layers of anger and despair that accumulate when the world turns cold.

This single builds on the momentum of STEVE’s previous release, “I’M NOT DEAD”, expanding their exploration of dystopian urban life while hinting at a darker, more unpredictable sonic world.

“LEAVE ME BE” is set for release May 15.
The forthcoming EP, "OhCD”, will be out in the fall via LABELMAN!
STEVE - LEAVE ME BE (Official Visualizer)
STEVE - I’M NOT DEAD (Official Visualizer)
About “LEAVE ME BE”
STEVE continues to carve out a sonic world that’s raw, chaotic, and impossible to ignore. Their new single, “LEAVE ME BE” (feat. Owen Perry Weston), confronts life on the streets with brutal honesty, pairing hip-hop energy with industrial noise textures to create a claustrophobic, high-intensity experience. Featuring stark, visceral lyrics and relentless beats, the track channels the aggressive, confrontational edge of Joey Valence, Beastie Boys, and Death Grips.
This release marks the second step in STEVE’s ongoing story, following their debut EP, “NOT A PERSON”, and sets the stage for even darker, heavier explorations of alienation, survival, and mental overload.

EP “OhCD” out on October 16 + vinyl release!
1. CATCH ME
2. LEAVE ME BE
3. WHERE’S THE BODY
4. I’M NOT DEAD
5. FUMES

With “OhCD”, STEVE pushes their chaotic sonic universe further into collapse, expanding the world they introduced on “NOT A PERSON” into something darker, harsher, and more unhinged. The EP plays out like a spiral through urban decay and psychological overload, where identity fractures under pressure and survival becomes the only constant. Blending hip-hop, industrial noise, and punk energy, STEVE construct a sound that is volatile and suffocating. Moments of groove and clarity constantly disrupted by distortion, aggression, and collapse.

Unpredictable and emotionally raw, “OhCD” is constantly building, breaking, and mutating. It solidifies STEVE as architects of controlled chaos, capturing a world overheating and the minds struggling to endure within it.

“OhCD” is set for release October 16 via Labelman!
We’re also excited to share that the vinyl is now available for pre-order! The A-side features the “OhCD” EP, while the B-side includes the 2024 “NOT A PERSON” EP, which has never had a physical release until now! The limited silver metallic vinyl is a Labelman exclusive, available only through our Big Cartel.

Upcoming shows
15/05/2026: Trix - Antwerpen (BE)
12/12/2026: KUUB (de Warande) - Turnhout (BE)
More tba!

Even voorstellen – Cheap cult – Formaldehyde

Geschreven door

Even voorstellen – Cheap cult – Formaldehyde

Op 15 mei verschijnt “Formaldehyde”, de 2de single van onze EP "Cheap Talk”.
Formaldehyde
"Formaldehyde" toont een andere kant van “Cheap Cult”. "Formaldehyde" is een high- energy rock song met psychedelische invloeden en tevens het hoogtepunt op de live shows. De song klinkt als een samenwerking tussen King Gizzard & The Lizzard Wizzard en de krautrockers van NUE!

Cheap Cult is een Gentse indierockband met leden van onder andere School is cool, Mooneye, DVKES en Dishwasher. De groep bevindt zich op het spanningsveld tussen psychedelische pop en krautrock. Denk aan repetitieve grooves die je meevoeren op een trip, maar evenzeer aan dreamy popsongs. Voor wie houdt van het avontuurlijke geluid van Mac DeMarco,Goat, Beach House of King Gizzard & The Lizard Wizard.

https://open.spotify.com/track/1kAofRBcCFDvlqOBWtwmu4?si=6f7fe933c774448a

Geplande shows:
16 okt // Wilde Westen + METAL MOLLY (KORTRIJK)

7 feb // Nachtwacht // (TIELT)

14 ma // Ringo (GENT)

26 ma// CABRON (ANTWERPEN)

9 mei // KINKY STAR (GENT)

23 mei // Wilde Westen (SINKSEN) => Rooftop

4 juli // Gent Jazz (TBA) + JOHN HIATT + SUZANNE VEGA  (TBA!!)

5 juli // Moen Feest (Moen)

19 juli // Gentse Feesten (TBA)

29 aug // GENTBRUGGE LEEFT TBA

04 okt // Baruma (Kortrijk) TBA

01 Nov // Café Zeezicht (Antwerpen) TBA

14 Nov // SNUFFEL HOSTEL (BRUGGE) TBA

+ MORE TBA

Itv 2026 Cheap Cult - Soms moet je als band zelf toezien dat je het niet te snel doet, en het juiste moment uitkiest, want bij elke stap die je neemt, moet er een publiek zijn voor je

eerdere single 'juvenile obsession' Juvenile Obsession -single-
https://www.instagram.com/cheapcultband
https://www.facebook.com/cheapcult

Even voorstellen - Francis kondigt nieuwe single ‘Ease My Mind aan’, warme indiepop voor rusteloze gedachten

Geschreven door

Even voorstellen - Francis kondigt nieuwe single ‘Ease My Mind aan’, warme indiepop voor rusteloze gedachten

De Leuvense band Francis is terug met nieuw werk. Na hun eerdere singles en de veelbelovende EP Greenhouse zet de vijfkoppige groep opnieuw een stap vooruit met Ease My Mind, hun nieuwe single die binnenkort verschijnt.
Francis — bestaande uit Louise Beerts (zang), Arnaud Evens en Willem De Flander (gitaar), Flor Minten (bas) en Dries Janssen (drums) — brengt een warme mix van indiepop, soul en rock. Met zwevende gitaren, subtiele grooves en een meeslepende stem creëren ze een sound die tegelijk intiem en groots aanvoelt.
Ease My Mind gaat over het zoeken naar rust in periodes van innerlijke onrust. De song vertaalt dat gevoel in een warme, gedragen sound die troost biedt zonder zwaar te worden. Het nummer balanceert tussen kwetsbaarheid en hoop, en nodigt uit om even stil te staan in de drukte van alledag.
Voor deze release werkte de band opnieuw aan een sound die rijper, rijker klinkt. Daarmee bouwt Francis verder aan hun herkenbare stijl: melodieuze songs met emotionele diepgang en een natuurlijke flow tussen indie, soul en alternatieve rock.
Na de airplay van eerdere releases op onder meer Nostalgie en Radio Emotion blijft Francis verder groeien binnen het Belgische muzieklandschap. Ease My Mind vormt bovendien een volgende stap richting een groter geheel: de band werkt momenteel verder aan nieuwe muziek met het oog op een toekomstig album.

“We willen muziek maken die mensen even laat vertragen — muziek die blijft hangen, zowel live als op plaat.”

Met Ease My Mind bewijst Francis opnieuw waarom ze een naam zijn om in de gaten te houden: warm, oprecht en voortdurend in beweging.

https://open.spotify.com/track/31UmQQebEYzTKxEvZ3PM6I?si=b025e38933d747e1




V2 records news – The Radar Station – Live at Room 13 EP

Geschreven door

V2 records news – The Radar Station – Live at Room 13 EP

8 August Live @ Suikerrock
28 August Live @ Maanrock

Live at Room 13 - EP by The Radar Station | Spotify
Live at Room 13 is the second of three EPs that The Radar Station will release in 2026. Live at Room 13 features five unique live recordings of songs from their second album Birds of Choice (2025). Recorded at Room 13 Studios, Ghent, Belgium. It captures a moment in time you can return to again and again, with a sincerity rarely found on studio albums.

The Radar Station is known for their authentic live performances, winning over even the most skeptical listeners and continually surprising returning audiences, as their songs evolve on stage with ideas that emerge in the heat of the moment.

The Radar Station played sold-out release tours for both their first and second albums, performing at venues including Ancienne Belgique, Trix, Het Depot, De Arenberg, and many more.

More about The Radar Station
The Radar Station emerged in 2017 from the musical collaboration between brothers Brent Buckler (vocals, guitar) and Sander Cliquet (guitar, backing vocals, synths), creating a distinctive blend of indie rock with cinematic soundscapes. Their sound has always been full of ambition, intensity and raw emotion - drawing inspiration from artists like The National, The War on Drugs, Sam Fender, Nick Cave and Big Thief.
In 2020, they won De Nieuwe Lichting, Belgium's top music contest, launching their debut album Life Inside A Tornado, which hit the airwaves on stations like Studio Brussel, Radio 1, Willy and Radio 2. With sold out shows at venues like AB, Trix and Het Depot and appearances at festivals including Dranouter and Labadoux, The Radar Station made its mark in the Belgian indie scene.
Their second album, Birds Of Choice, produced by Koen Gisen (The Bony King Of Nowhere, Oscar & The Wolf, Nordmann), came out fall 2025 and reflects a more mature and straightforward band.
Songs like Where Will You Go? and January Colours, capture a band embracing change. Each track is its own journey, blending Cliquet's expansive sonic landscape with introspective lyrics by Buckler, whose unique warm voice infuse the songs with an extraordinary amount of vitality and passion.
Buckler: "I wrote the lyrics after a restless period eating up the better part of my late 20s. A play of coincidence shaped my life, only to wake up realising it all didn't feel right. It was a time of big changes with some old friendships and relationships coming to an end. Birds Of Choice is about looking for what truly matters and taking control of your own path in life."

Machine Head

Machine Head houdt Brussel drie uur draaiende op volle kracht

Geschreven door

Machine Head houdt Brussel drie uur draaiende op volle kracht

De verwachtingen waren hoog voor An Evening With Machine Head in een uitverkochte Ancienne Belgique, de Amerikaanse metalveteranen leverden gelukkig een optreden af dat die verwachtingen inloste.
Geen voorprogramma, geen lange wachttijden: drie uur lang stond alles in het teken van Machine Head en hun rijkgevulde catalogus.

Vanaf de eerste noten van “Imperium” zat de sfeer meteen goed. Het nummer werkte zoals het altijd hoort te werken: dreigend opgebouwd, om vervolgens vol open te barsten. Zonder adempauze volgde “Ten Ton Hammer”, meteen twee kleppers na elkaar die de zaal volledig mee hadden. De grote ledwand achter de band zorgde daarbij voor een sterke visuele ondersteuning. Geen overdaad aan effecten, wel knappe projecties, af en toe kracht bijgezet door CO2-fonteinen, die de songs extra diepgang gaven en de show een extra dimensie schonken.
Machine Head hield het tempo in het eerste deel van de set bijzonder hoog met onder meer “CHØKE ØN THE ASHES ØF YØUR HATE”, “Now We Die” en “The Blood, the Sweat, the Tears”. De set voelde bovendien doordacht opgebouwd aan: afwisseling tussen moderne nummers, oudere favorieten en langere epische composities zonder dat het optreden ergens inzakte.
Als je tijdens je tour telkens drie uur speelt, moet je als band natuurlijk zorgen dat je er zelf nog wat plezier aan beleeft. Af en toe zat er daarom wat variatie in vergeleken met eerdere optredens. “Desire to Fire” was een van die subtiele verrassingen in de set. Het nummer werd voor het eerst tijdens deze tour gespeeld en zorgde voor een uitbundige reactie bij de fans die de setlists van eerdere avonden kenden.
Ook “None but My Own” en “Take My Scars” werden enthousiast onthaald door een publiek dat duidelijk voor meer kwam dan enkel de bekendste singles.
Opvallend was hoe weinig bindteksten er eigenlijk nodig waren tijdens de lange set. Machine Head liet vooral de muziek spreken. Toch nam Robb Flynn uitgebreid de tijd voor een persoonlijk moment alvorens “Darkness Within” akoestisch te brengen. Hij vertelde hoe hij tijdens de coronaperiode begon met allerlei akoestische covers en eigen nummers op YouTube te posten en dat deze versie daarvan het resultaat was. Verder biechtte hij op dat het nummer gaat over een periode waarin hij vier à vijf maanden vastzat in een zware depressie. Dit samen met het nummer zorgde voor een ingetogen moment midden in een verder bijzonder intens optreden.
Niet veel later sloeg de sfeer opnieuw volledig om tijdens “ØUTSIDER”, een nummer vanop de laatste worp ‘Unatoned’ (2025). Op vraag van Flynn ging de volledige zaal neerzitten, waarna iedereen tegelijk recht sprong zodra het nummer losbarstte. Wat volgde was pure chaos in de beste betekenis van het woord. De energie in de AB was op dat moment indrukwekkend en bleef ook tijdens “Locust” en “Bulldozer” overeind.
Eén van de aangename verrassingen van de avond was zonder twijfel “BØNESCRAPER”, ook te vinden op ‘Unatoned’ (2025). Live werkte het nummer bijzonder goed, met een refrein dat meteen bleef hangen en opvallend luid werd meegezongen. Mocht dit gelanceerd worden als nieuw WK-nummer, dan zeggen wij alvast geen neen!
Opvallend was wel wat niét gespeeld werd. In tegenstelling tot het optreden in Tilburg de dag ervoor, verdwenen de covers van “Sweet Dreams (Are Made of This)”en “Hallowed Be Thy Name” uit de set. Mogelijk had dat te maken met het feit dat Robb Flynn enkele dagen eerder in het ziekenhuis belandde met longproblemen (“My lungs were burning, man”). Daardoor voelde de bisronde ook net iets minder sterk aan dan mogelijk was geweest. Waar enkel “Halo” als afsluiter overbleef, had een combinatie van “Davidian” én “Halo” als echte encore misschien nog beter gewerkt.

Dat neemt niet weg dat Machine Head in Brussel een ijzersterk en goed opgebouwd optreden neerzette. Drie uur lang kreeg het publiek een set vol hoogtepunten, gebracht door een band die duidelijk weet hoe ze een zaal als de AB in beweging krijgt zonder te moeten terugvallen op overbodige franjes.

Setlist: Imperium - Ten Ton Hammer - CHØKE ØN THE ASHES ØF YØUR HATE - Now We Die - The Blood, the Sweat, the Tears - Is There Anybody Out There? - Desire to Fire  - None but My Own - Take My Scars - SLAUGHTER THE MARTYR - Blood for Blood - Game OverOld - Darkness Within (akoestisch) CatharsisØUTSIDERLocustBØNESCRAPERBulldozer - From This DayDavidian - Halo

Organisatie: Live Nation ism Biebob

Tamikrest

Tamikrest bewijst live waarom desert rock springlevend is

Geschreven door

Tamikrest bewijst live waarom desert rock springlevend is

Tamikrest bewees dinsdagavond in de intieme setting van de AB Club opnieuw waarom de groep veel meer is dan zomaar het kleine broertje van Tinariwen. Wat begon als een ingetogen desert-blues-set groeide langzaamaan uit tot een bezwerende trip waarin Saharische tradities, psychedelische rock en pure groove naadloos in elkaar overvloeiden.

De geschiedenis van de band hangt onvermijdelijk over hun muziek heen. De leden groeiden op in het noorden van Mali, in een regio die al jaren geteisterd wordt door conflict en onzekerheid. Die achtergrond hoor je in hun nummers: melancholie en strijdlust zitten voortdurend onder de oppervlakte. Toch klinkt Tamikrest nooit zwaarmoedig. Integendeel, hun muziek ademt vrijheid, beweging en verbondenheid (passend voor een band waarvan de naam verwijst naar een “oversteek” of “verbinding”).
Vanaf de eerste nummers bouwde de groep geduldig de spanning op. De repetitieve ritmes en kronkelende gitaarlijnen werkten hypnotiserend. Frontman Ousmane Ag Mossa stond centraal met zijn warme stem en karakteristieke gitaarspel, ergens tussen traditionele Toeareg-melodieën en classic rock in. Invloeden van Hendrix, Pink Floyd of zelfs Knopfler doken geregeld op, maar Tamikrest heeft die invloeden volledig naar zijn eigen universum vertaald.

Live komt hun muziek veel krachtiger binnen dan op plaat. Waar sommige studio-opnames soms wat ingetogen kunnen klinken, ontvouwden de nummers zich hier als lange, ademende jams. De gitaren werden scherper en de ritmes almaar meeslepender. Tegen het midden van de set was stilstaan geen optie meer. Alles draaide om sfeer en collectieve trance.

Ook opener Termal Raison paste perfect bij de avond. Het Brusselse duo bouwde met repetitieve ritmes, drones en subtiele spanningsbogen een set die ergens tussen krautrock, folk en minimalisme zweefde. Geen traditionele support-act dus, maar een zorgvuldig gekozen opwarming voor wat daarna zou volgen.

Tamikrest klinkt tegelijk eeuwenoud en verrassend modern. Blues, funk, psychedelica en Toeareg-tradities vloeien zo natuurlijk samen dat je vergeet hoe uniek die combinatie eigenlijk is.
In een tijd waarin “wereldmuziek” vaak gereduceerd wordt tot een marketinglabel, toont Tamikrest hoe grensoverschrijdende muziek echt kan klinken: eerlijk, intens en volledig zonder berekening.
Na ruim anderhalf uur liet de band een AB Club achter die duidelijk genoten had. Geen groot spektakel, geen overdaad aan woorden of effecten, wel rituele en oerdegelijke woestijnrock. Moet er nog zand zijn?

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

Goera Rock Metalfest 2026 - Een 'back to basics' sfeertje

Geschreven door

Goera Rock Metalfest 2026 - Een ‘back to basics' sfeertje
Goera Rock Metal Fest 2026
Scoutsterrein
Mol-Sluis
2026-05-09
Erik Vandamme

Hoewel het festival Goera Rock diep in de bossen van Mol is én al sinds 2015 doorgaat, hebben wij het supergezellige festival pas in 2025 ontdekt. Tot onze grote schaamte.
Ons verslag van vorig jaar kun je hier nog eens nalezen https://www.musiczine.net/index.php/nl/festivals/item/98765-goera-rock-metalfest-2025-rock-n-roll-in-de-geest-van-lemmy
Motivatie genoeg om nu ook in 2026 tekomen. Na een lange rit van bijna twee uur, de Antwerpse ring weet je wel, kwamen we net op tijd voor de eerste act.
Wat al direct opviel was de gemoedelijke, gezellige sfeer. Het leek zelfs een beetje een warme bijeenkomst van gelijkgezinden, die lekker stonden te keuvelen aan de bar, met een frisse pint in de hand genietend van het aanbod. Soms te gezellig, want er was over de hele dag verspreid bitter weinig animo aan het podium zelf. Niet dat de bands zich eraan stoorden, nee, zij genoten evenzeer van de podiumkansen en gingen allemaal voluit.
We zagen enkele bands terug die na al die tijd nog steeds stevig kunnen uitpakken, en we kregen ook nog een mooie ontdekking!
Een overzicht
Isabeau (*****) - Die ontdekking was niemand minder dan de formatie Isabeau die erin slaagden de duisternis te doen neerdalen op klaarlichte dag, letterlijk met de zon in de ogen zelfs. De formatie bestaat uit muzikanten die doorheen ons lijf daverden met hun vuurkrachtige riffs en drums. De vocals van zangeres Renéé is rauw-demonisch als zalvend-zachtmoedig. Allerlei emoties borrelden op.
Muzikaal tussen Hemel en Hel, tussen vertwijfeling en hoop waardoor we totaal verweesd achterbleven.
Ze brachten pas begin dit jaar hun debuut uit; de muzikanten hebben reeds hun sporen verdiend, maar dit is een nieuwe parel aan het (melodic) death metal front. Een verwoestende rollarcoaster dus.

Incult (****)
Incult biedt rauwe kost met een hoek af. De imposante muzikanten brengen een soort bulldozergeluid. De thrash invloed is sterk herkenbaar en ook de death metal is niet veraf.
Als een pletwals ging Incult tekeer op het podium. Razendsnel verpulverend. Af en toe was er een kleine mosh vooraan.

Objector (*****) – Even razendsnel en verpulverend klonk Objector. Het is de ondertussen de elfde keer dat we de band aan het werk zien. Ze hielden een nauw contact met hun publiek. Wat een uppercuts. Thrash metal op z’n best.
Helaas heeft een band als Objector zijn publiek wel nodig om voluit te kunnen gaan, wat hier maar te dele was. Ze waren wel best tevreden te mogen spelen op zo'n Uber-gezellig festival als Goera Rock.
Trouwens ook het buitenland lonkt voor Objector vernamen we, o.m. op 29 augustus staat de band in Finland met o.a. Angelus Apatridas; en op 17 en 18 september in Roemenië. Op naar een doorbraak in het buitenland.

Painted Scars (****1/2) – Zij brengen eerder een donkere, spookachtige sound, gedragen door erg emotievolle vocals van zangeres Hyacien Zijlmans die wist te ontroeren. Een charismatische band weliswaar met muzikanten die elkaar weten aan te voelen. Er werd ook een nieuwe song voorgesteld, die officieel uitkomt op 29 mei. Het onderstreept het talent. Veelbelovend dus. Heel interessant was toch de eigenzinnige cover van “Black Velvet”, de wereldhit uit 1989 van de Canadese zangeres Alannah Myles, een eerbetoon aan Elvis Presley.Sterk gespeeld en gezongen.
Dit is een band die groeit en een ‘match made in heaven’ is. Na Devils Rock For An Angel in 2024, nu opnieuw geapprecieerd door ons.

Toxic Shock (****1/2) - De band heeft de reputatie iedereen te overdonderen , overweldigen. We herinneren ons nog de corona tijd waarbij ze speelden op het festival Catacombfest in 2021. Wat een indruk toen. Het zijn muzikanten die waanzinnig te werk gaan en er is de beweeglijke frontman, die over het podium stuift, rolt , vliegt en in het publiek duikt om dan tot slot te balanceren op de dranghekkens én te belanden op de stelling naast het podium tot aan het dak. We waren al beetje bang dat hij op het dak zou gaan staan, maar dat deed hij dan niet. Met de micro verstrengeld rond zijn hals, ging hij op zijn beurt balanceren op die smalle stelling naast het podium. Een acrobaat zondermeer, die toeren uithaalde.
Toxic Shock deelde op speelse wijze uppercuts uit, met zelfs een kleine moshpit. Wat een live band.

Secondhand Saints (****) - Deze band brengt een emo-metalcore met een hoek af. Ze begeven zich op het pad van een Electric Callboy en Parkway Drive. Secondhand Saints zorgt voor een feestelijke noot in het genre.
In 2024 zagen we hen nog in de Casino,Sint-Niklaas, met een verpletterend optreden. Sfeer was er ook alleszins, enkele strandballen vlogen over onze hoofden heen. Het publiek werd aangepord tot ‘een wave’, enz; allemaal interactieve trucjes die werkten. Het publiek genoot ervan, net als de band.
Nu kwamen ze om de nieuwe plaat voor te stellen, deze keer zonder strandballen, maar met wel veel sfeer en twee (brullende) zangers die elkaar weten aan te voelen. Een wave kwam er meer naar het einde toe.
De sound van Secondhand Saints binnen het genre van de metalcore is mooi uitgekiend, uitgewerkt, behoudt z’n gevoeligheid en intrigeerde het publiek meer dan genoeg.

Powerage (****) - Powerage, een AC/DC tribute band, kwam hier rond middernacht, met vuurwerk op het podium. We moeten niet liefhebber zijn van tribute bands, maar deze heeft dezelfde energie als het origineel.
Her kregen we een ‘old school rock-'n-roll vibe’, zonder al te veel franjes. Songs als “Rock'n'roll Damnation” zorgden voor een adrenalinestoot Kleppers uit onze jeugd trouwens.
Powerage voegt er nog een eigen muzikaal verhaal aan toe. Missie geslaagd!
Ze waren de overtuigende afsluiter van een gezellig festivalletje, die vooral een ‘back to basics' sfeertje opteerde en creëerde!

Met dank aan MUSIKA

Organisatie: Goera Rock Metalfest w/Stijn Nijs

Sony music news - Ashbury Faith maakt catalogus voor het beschikbaar op alle streamingplatformen

Geschreven door

Sony music news - Ashbury Faith maakt catalogus voor het beschikbaar op alle streamingplatformen
Voor het eerst is het volledige repertoire van Ashbury Faith beschikbaar op alle streamingplatformen. Een belangrijke stap waardoor het oeuvre van de Antwerpse band eindelijk integraal toegankelijk wordt voor het brede publiek.
Afgelopen herfst verscheen ‘Zed’, het meest recente album van de band. Met ‘Go Fuck Yourself’ leverde Ashbury Faith een opvallende Afrekening-hit af, een nummer dat hun compromisloze en directe sound krachtig onderstreept.
Nu volgt ook de digitale release van ‘Adrenalin’, door zowel critici als de band zelf beschouwd als hun creatieve hoogtepunt. De plaat werd opgenomen in Philadelphia onder leiding van producer Stiff Johnson en vangt Ashbury Faith op hun meest rauwe en intense moment. Het geluid sluit naadloos aan bij de verschroeiende livereputatie van het trio. Ook vandaag klinkt ‘Ladder’ nog steeds even vitaal als bij de release.
Ashbury Faith bestond uit Axl Peleman (bas), Reinert D’Haene (drums) en Matthias Van der Hallen (gitaar). Als Antwerps powertrio bouwden ze een sterke livereputatie uit op grote festivals zoals Rock Werchter (BE), Rock am Ring en Rock im Park (DE), en in zalen als Paradiso (Amsterdam), Ancienne Belgique (Brussel), Bataclan (Parijs), de Roxy en de Viper Room (Los Angeles). Die reputatie werd bekroond met onder meer een ZAMU Award.
Een reünietournee lijkt voorlopig niet aan de orde: Ashbury Faith verkiest de kracht van wat was te behouden.
www.sonymusic.com

Live Nation concert - Daniel Caesar

Geschreven door

Live Nation concert - Daniel Caesar
Son of Spergy Tour
Op dinsdag 8 september 2026 in Vorst Nationaal, Brussel

Het Canadese fenomeen Daniel Caesar strijkt op 8 september 2026 neer in Brussel voor zijn allereerste concert in België. Met een spectaculaire show in Vorst Nationaal brengt hij zijn nieuwe internationale 'Son of Spergy Tour' naar ons land, naar aanleiding van zijn nieuwste en meest persoonlijke album, dat zowel fans als critici wereldwijd weet te raken.

Met zijn elegante mix van hedendaagse R&B, soul, gospel en folk groeide Daniel Caesar uit tot een van de meest markante stemmen van zijn generatie. De artiest uit Oshawa, Canada, liet zich inspireren door gospelmuziek en iconen als D'Angelo, Frank Ocean en Stevie Wonder. In minder dan tien jaar tijd bouwde hij een indrukwekkende discografie uit met inmiddels onmisbare albums als 'Freudian' (2017) en 'Never Enough' (2023). Met 'Son Of Spergy', uitgebracht in 2025 als opvolger van zijn vorige project, levert Daniel Caesar zijn meest intieme en kwetsbare werk tot nu toe af. In krachtige, melodieuze en emotioneel geladen songs verkent hij de complexe relatie en verzoening met zijn vader. Het album groeide uit tot een wereldwijd succes en kwam binnen op nummer vier in de Billboard 200. Daarnaast behaalde het meerdere nummer 1-posities in de R&B- en hiphopcharts wereldwijd, terwijl de single "Who Knows" intussen al meer dan 300 miljoen streams verzamelde. Daniel Caesar staat bekend om de intense emotionele kracht van zijn liveshows. Met een meeslepende scenografie, verfijnde productie en een unieke connectie met zijn publiek speelt hij de grootste zalen en festivals ter wereld plat. Zijn passage in Brussel belooft dan ook nu al een van de muzikale hoogtepunten van het najaar 2026 te worden: een spectaculaire en onvergetelijke avond voor al zijn fans op 8 september in Vorst Nationaal.

TICKETPRIJZEN: €79,41 - €68,20 - €57,01 - €45,80 - Staanplaatsen en genummerde zitplaatsen (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).
Voor de grootste fans zijn er ook VIP packages beschikbaar.

Het nieuwe album van Daniel Caesar "Son Of Spergy" is uit via Universal Music.

www.livenation.be

Live Nation concert - Elvis Costello & The Imposters with Charlie Sexton

Geschreven door

Live Nation concert - Elvis Costello & The Imposters with Charlie Sexton

Radio Soul! The Early Songs of Elvis Costello
Op maandag 29 juni 2026 in Ancienne Belgique, Brussel

Elvis Costello voegt een Belgische datum toe aan zijn Europese tour 'Radio Soul! The Early Songs of Elvis Costello!'. Na passages in Oslo, Stockholm en Londen strijkt het Britse icoon op maandag 29 juni 2026 neer in Ancienne Belgique in Brussel. Dit concert vindt plaats in aanloop naar zijn optreden op de Main Stage van Rock Werchter op donderdag 2 juli. De perfecte gelegenheid om Costello, samen met The Imposters en Charlie Sexton, in een intieme setting aan het werk te zien.

Met de 'Radio Soul!'-tour duikt de Britse-Ierse singer-songwriter in de vormende beginjaren van zijn carrière. Hij brengt werk van zijn albums die verschenen tussen 1977 en 1986, van 'My Aim Is True' tot 'Blood & Chocolate'. Dit nieuwe project blijft trouw aan zijn speelse en onvoorspelbare stijl en combineert tijdloze klassiekers als "Watching The Detectives", "Alison" of "I Want You" met zorgvuldig gekozen parels en verrassingen. Omringd door The Imposters (Steve Nieve, Pete Thomas en Davey Faragher) en gitarist Charlie Sexton (bekend van zijn werk met Bob Dylan), brengt Costello een show die veel verder gaat dan een simpel eerbetoon aan zijn eigen verleden. The Imposters tonen dat ze nog steeds een rockband in topvorm zijn en blazen de nummers nieuw leven in, waarbij ze moeiteloos schakelen tussen rauwe intensiteit en breekbare ballades. Costello balanceert tussen respect voor het originele repertoire en de vrijheid van interpretatie. Hij laat erfgoed en moderniteit met elkaar in dialoog gaan met een ongekende kracht en vitaliteit. Een onmisbare muzikale reünie met een icoon van de Britse rockscene, op 29 juni in AB!

TICKETPRIJS: €71 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).

www.livenation.be

Live Nation concert – Katseye

Geschreven door

Live Nation concert – Katseye
KATSEYE, THE WILDWORLD TOUR
Op dinsdag 15 september 2026 in AFAS Dome, Antwerpen

KATSEYE in één woord? "Gnarly." De populaire girl group komt voor het eerst naar België? "Pinky Up!" Op dinsdag 15 september 2026 houden ze met de 'THE WILDWORLD TOUR' halt in de AFAS Dome in Antwerpen. Dé uitgelezen kans om de popsensatie van het moment live aan het werk te zien.
Tickets zijn beschikbaar via livenation.be

Het is inmiddels onmogelijk om nog om KATSEYE heen te kunnen. De groep ontstond uit de prestigieuze Dream Academy van HYBE en Geffen Records en werd wereldwijd gevolgd in de populaire Netflix-serie 'Pop Star Academy' (2024). Met leden uit de VS, Europa en Azië, brengt de groep een verfrissende, internationale kijk op de moderne popcultuur. 2025 was het jaar van de definitieve doorbraak van de global girl group. KATSEYE werd niet alleen uitgeroepen tot TikTok's 'Global Artist of the Year', maar haalde ook twee Grammy-nominaties binnen voor 'Best New Artist' en 'Best Group Performance' met monsterhit "Gabriela". Die trend zet zich dit jaar onvermoeibaar voort: op 25 mei treden ze op tijdens de American Music Awards, waar ze kans maken op drie awards, waaronder die voor 'New Artist of the Year'. Hun nieuwste single "PINKY UP", die met lof werd onthaald tijdens hun passage op Coachella, laat precies zien waar KATSEYE voor staat: zelfverzekerd, speels en grensverleggend. De single barst van de energie en is een perfect voorproefje van hun derde EP, 'WILD', die op 14 augustus verschijnt.

Na hun geprezen optreden op Coachella, waar de pers hen loofde om hun krachtige vocals en podiumprésence, is de groep helemaal klaar om het Belgische publiek in te palmen. Mis je kans niet om KATSEYE voor het eerst in België live aan het werk te zien, op 15 september in AFAS Dome!
De nieuwe single van KATSEYE, "PINKY UP", is nu uit via Universal Music Belgium.
De nieuwe EP van KATSEYE, 'WILD', komt uit op 14 augustus 2026 via Universal Music Belgium.

www.livenation.be

Essyla stoot door naar de finale van het Eurovisiesongfestival

Geschreven door

Essyla stoot door naar de finale van het Eurovisiesongfestival

Essyla heeft een ticket te pakken voor de finale! Na een paar keer te stranden halfweg, staat België terug in de finale van het Eurovisiesongfestival. Een editie die meer in de kijker loopt door controverse dan door de muziek, waar het eigenlijk om draait.

Met uitgesproken stem en visuele identiteit positioneert Essyla zich als een van de opvallendste Belgische popacts van het moment. Daarnaast bevestigde ze ook het releaseconcert van haar debuutabum op 19 oktober 2026 in de Botanique te Brussel

Essyla plaatst zich voor de grote finale van het Eurovisiesongfestival met 'Dancing on the Ice'
ESSYLA - Dancing on the Ice | Belgium ?? | Official Music Video | #Eurovision2026
Dankzij haar goede prestatie in de halve finale heeft Essyla zich met haar nummer "Dancing on the Ice" gekwalificeerd voor de grote finale van het Eurovisiesongfestival. Door deze kwalificatie neemt België deel aan de laatste fase van dit muziekevenement, dat wereldwijd door bijna 180 miljoen kijkers wordt gevolgd.

Naast België hebben nog 9 andere landen het publiek en de jury's overtuigd: Griekenland, Finland, Zweden, Moldavië, Israël, Servië, Kroatië, Litouwen en Polen zullen ook van de partij zijn. Vijf landen waren al automatisch gekwalificeerd voor de Grote Finale: Frankrijk, Duitsland, Italië, het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk, het gastland van deze editie 2026 die in Wenen wordt georganiseerd.

En deze kwalificatie van België  is het resultaat van een lange voorbereiding en een geweldig teamwork. Twee weken lang beleefde Essyla, samen met de hele Belgische delegatie, het intense ritme van de grootste muziekwedstrijd ter wereld. Tot in de puntjes uitgewerkte repetities om de meest spectaculaire show te brengen, last-minute aanpassingen, interviews met de internationale pers, ontmoetingen met de andere deelnemers... elke dag was een ware race tegen de klok. 

Het Eurovisie-avontuur biedt eveneens bijzondere momenten van samenzijn: het beroemde 'Turquoise Carpet', de echte 'rode loper' van het Eurovisiesongfestival, waar de deelnemers voor de camera's van de hele wereld defileren, een bezoek aan de Belgische ambassade in Oostenrijk en een gezellig avondje in aanwezigheid van de Belgische ambassadrice, Caroline Vermeulen. Een intense voorbereiding die de kijkers dagelijks konden volgen op de sociale media van de RTBF, en niet te vergeten de beslissende repetitie voor de professionele jury, waarvan de stemmen goed zijn voor de helft van de punten.

De tweede halve finale is donderdag 14 mei 2026 om 21.00 uur te volgen op RTBf, VRT en VRT Max, voorafgaand aan de Grote Finale, waar we Essyla  op zaterdag 16 mei vanaf 20.15 uur terugzien op deze kanalen.

Halve finale 2: donderdag 14 mei
Finale: zaterdag 16 mei

Essyla (geboren Alice) gaf dit nog mee
"Een korte samenvatting van de boodschap van het liedje en wat info over mijzelf :-)"
"Het liedje geeft een positieve boodschap mee: geef nooit op als het leven soms moeilijk wordt. Het geeft een hoopvolle en menselijke boodschap mee: blijf dansen op het ijs, zelfs als je knieën knikken, sta weer op als je valt en blijf erin geloven. Gedragen door metallic sounds en een krachtige beat, zijn de belangrijkste boodschappen hoop, moed, de toekomst, optimisme en wedergeboorte, een persoonlijke en universele boodschap die velen kan aanspreken."
Essyla

aka Alice Van Eesbeeck
29 jaar (°1996 - 30j op 30/03)
Ik woon in Perwez in Waals-Brabant.
Ik nam in 2019 deel aan het Eurovisiesongfestival als backing zangeres (bij Eliot).
En was in 2024 een van de Belgische juryleden voor het Eurovisiesongfestival

 

Live Nation concert - Tove Lo

Geschreven door

Live Nation concert - Tove Lo
ESTRUS TOUR
Op maandag 9 november 2026 in Vorst Nationaal, Brussel

- "You're gone, and I gotta stay high all the time." Tove Lo, de onbetwiste queen van eigenzinnige electropop, keert terug naar België! Op maandag 9 november staat ze op het podium van Vorst Nationaal in Brussel met haar 'ESTRUS TOUR' voor een avond vol donkere pop en rauwe emoties. De Zweedse zangeres neemt Rose Gray mee als support om de avond compleet te maken.
Tickets via livenation.be.

Sinds haar doorbraak met 'Queen of the Clouds' en wereldhits als "Habits (Stay High)" en "Talking Body" groeide Tove Lo uit tot een van de meest uitgesproken stemmen binnen de moderne pop. Met haar openhartige lyrics rond seks, verslaving en kwetsbaarheid wist ze wereldwijd een trouwe fanbase op te bouwen. Daarnaast werkte ze samen met artiesten als Nick Jonas, Flume, Charli XCX, Alesso, Coldplay en Major Lazer én schreef ze mee aan nummers voor onder andere Lorde, Zara Larsson en Ellie Goulding. Kortom: de kans is groot dat je al eens op een nummer hebt gedanst, gehuild of luidkeels hebt meegezongen zonder te beseffen dat Tove Lo erachter zat.

Met 'ESTRUS', haar zesde album dat in september verschijnt, duikt Tove Lo nog dieper in de tegenstrijdigheden die haar muziek al jaren zo onweerstaanbaar maken: euforie versus melancholie, verlangen versus twijfel. Ze wil het ons allemaal laten voelen. Voor het schrijfproces keerde Tove Lo terug naar het kleine Zweedse vissersdorpje waar ze als kind haar zomers doorbracht, een plek die oude herinneringen, emoties en chaos opnieuw naar boven bracht. Het album wisselt af tussen zweterige dancebeats en messcherpe eerlijkheid, zonder te beweren dat er voor alles een kant en klare oplossing is.

Leuke extra voor de Belgische fans: op 'ESTRUS' staat ook het nummer "Des Fleurs", de enige feature op het album, samen met Stromae. Tove Lo is al meer dan 10 jaar grote fan van Stromae en volgens haar was het nummer simpelweg "too French not to have him".

Verwacht tijdens de 'ESTRUS TOUR' geen brave popshow, maar een avond vol songs die pijn doen en tegelijk uitnodigen om alles eruit te dansen. Exact zoals Tove Lo het graag heeft. Afspraak op 9 november in Vorst Nationaal!

Tickets zijn beschikbaar via livenation.be en kosten €63,72 - €52,53 - €46,92 - €41,32 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage). Voor de grootste fans zijn er ook VIP packages beschikbaar.

Het nieuwe album van Tove Lo 'ESTRUS' komt op 18 september 2026 uit via Pretty Swede Records.

www.livenation.be

Alcatraz 2026, Kortrijk – van 6 augustus t-m 9 augustus 2026- Preview

Geschreven door

Alcatraz 2026, Kortrijk – van 6 augustus t-m 9 augustus 2026- Preview

Weldra komen mensen getooid in zwarte kledij vrijwillig Kortrijk ingewandeld om zich te laten opsluiten op de festivalgronden van Alcatraz… geen enkele metalhead wil dit event missen. Vele begeleidingen zijn mogelijk op deze iconische plaats gevestigd op een sportcampus genaamd De Lange Munte.
Hieronder alvast mijn voorstellen om tijdig in te schrijven voor de helende sessies die het vierdaagse festival rijk zijn!

dag 1 - donderdag 6 augustus 2026
Opgericht in 2022 en de perfecte tribute band om de muziek van Chuck Schuldiner en zijn band Death te eren! Death to All is de naam, en ik heb deze al meermaals live mogen aanschouwen. Je waant je bijna terug in de glorieperiode toen albums als ‘Scream Bloody Gore’ en ‘Leprosy’ luidop stond te spelen uit je cassettedeck. Why don’t you…pull the plug!!

Onlangs nog een nieuwe EP uitgebracht getiteld ‘Known unto God’, maar ze blijven toch vooral gekend als DE Belgische thrashers met albums ‘Brutal Destruction’ en ‘Inferior to None’. Guido Gevels is een charismatische man en wat zijn wij blij dat hij samen met oudgediende Stefan Daamen opnieuw de wapens opneemt en Cyclone laat heropleven. Kom dat zien. Meer dan Belgische degelijkheid me dunkt!

De black metal band Der Weg Einer Freiheit gaat ook al een tijdje mee, 2010 meer bepaald, maar tot op heden heb ik enkel nog maar hun muziek online kunnen aanhoren. Benieuwd dus hoe ze live hun mannetje zullen staan. Meestal heel lange nummers op hun albums, dus hopelijk blijven ze boeien tijdens hun set.

Het einde van hun loopbaan werd een tijdje geleden aangekondigd door frontman Franky De Smet-Vandamme. Eén van de laatste kansen waarschijnlijk om Channel Zero nog eens te beleven. Ik hoop toch van harte dat hij vooral oude nummers in de setlijst steekt, want deze spreken mij toch het meeste aan. De laatste jaren wat aan waardering verloren, maar hun muziek blijft bestaan en deze band wordt in 1 adem genoemd als Belgische metal trots.

dag 2 - vrijdag 7 augustus 2026
Het is al langer dan vandaag geweten, maar onze buren uit Nederland hebben dus een resem fantastische death metal bands rondlopen. Dit jaar heeft Graceless een plekje op de affiche bemachtigd en daar ben ik alvast blij om. Niet zo heel bekend voor de meesten, maar meer dan het bekijken waard live. Spijtig genoeg nog maar 4 studio albums op hun conto, dus productiever mogen ze wel worden. Misschien kan jullie aanwezigheid hen overtuigen haha.

Ik wist niet dat Merauder nog actief was in de scene, dus groot was mijn verbazing toen ze op de affiche prijkten. Metalcore, maar dan op de oude manier…krachtig met een dikke hardcore vibe. Hun debuutalbum ‘Masterkiller’ zette hen op de kaart, maar sindsdien was ik alvast hun spoor wat bijster. Wreed benieuwd alleszins.

Met oude bandleden uit de machtige band Helloween blijf ik altijd vol spanning uitkijken of ze dezelfde stijl verder zetten in hun nieuwe band. Masterplan kon mij destijds nog redelijk bekoren, en Roland Grapow en Uli Kusch deden een mooie zaak na hun afscheid bij de Duitse topband Helloween. Eind juni brengen ze een nieuw album uit (zonder Uli Kusch weliswaar), en onder de titel ‘Metalmorphosis’ zal deze dus wel vlot gepromoot worden. Power metal meer dan waardig om live te checken!

Coven kan misschien wel heel verrassend uit de hoek komen. Occulte rock met satanische boodschappen en teksten in verwerkt…je maakt het niet iedere dag mee. Al actief sinds, jawel, eind jaren 60, en voor de allereerste keer ooit op Alcatraz festival. Ik ga mij toch wat meer moeten onderdompelen nog in hun muziek, want eerlijk gezegd ken ik bitter weinig van deze band. Wat zal dit geven?!

Sludge metal kom je spijtig genoeg ook te weinig tegen op de Belgische festivals, en met Crowbar heeft Alcatraz de oppergaai binnengehaald. Deze Amerikanen begonnen de wereld te veroveren begin jaren 90 en zijn sindsdien niet meer gestopt. Zanger Kirk Windstein is de laatste tijd helaas meer bezig met zijn soloprojecten, maar ik ben heel blij dat deze band op de affiche staat en hopelijk de Marquee mag betreden!

Fan van het eerste uur, maar toen hun debuutalbum ‘Sirens’ het licht zag, was ik begot nog maar 2 jaar hehe. Het mooiste bewijs dat hun muziek tijdloos is en de tand des tijds moeiteloos doorstaat. Savatage komt de troon bestijgen en hun melodische power/heavy metal is een ware streling voor het oor! Vorig jaar nog te zien op Graspop, dit jaar voor mij dus wat dichter bij huis. Ik vrees wel dat Jon Olivia opnieuw vanop afstand te bewonderen zal zijn, dus daar moet je geen hoop voor koesteren…jammer maar ja.

dag 3 - zaterdag 8 augustus 2026
Ook uit Frankrijk komt een leuke thrash band afwaaien richting Kortrijk. Mortal Scepter speelt krachtige, technische en gevatte thrash metal waarbij de nekspieren zullen losgeschud worden. Hun laatste plaat ‘Etherial Dominance’ was er alvast boenk op, nu nog live overtuigen graag.

Schande, want ik had nog niet direct iets opgevangen van deze band: Poseydon uit België – Oost-Vlaanderen speelt blijkbaar een combinatie van death/thrash en bracht zijn eerste demo al uit in 1998. Toen was het efkes stil om opnieuw een album uit te brengen in 2016 en 2023 om dan dit jaar op de proppen te komen met een nieuwe release. Ik ga alvast eens gaan piepen…

Doe maar je lederen broek aan, je witte sneakers en denimjasje want de prille heavy metalband Tailgunner komt ook af. Ze gooiden hoge ogen met hun debuutplaat ‘Guns for Hire’ uit 2023, maar hun laatste album uit 2026 is blijkbaar niet zo’n even goeie voltreffer. Soit, een portie heavy metal in Kortrijk, kan niet slecht zijn.

Uit Amerika komt de death metal band Jungle Rot overgevlogen, met dan al een nieuwe release onder hun armen. Deze band heeft al een lange geschiedenis met zich mee, met de nodige bezettingswissels, goeie en minder goeie albums, waarvan diegenen van het eerste uur toch de meeste nagels met koppen slaan. Afwachten of ze live door de muur gaan of niet.

Ik heb het altijd al raar gevonden dat Coroner in feite zelden of nooit op Belgische festivals of concertzalen geprogrammeerd staat. Deze technische thrash band uit Zwitserland is nochtans een gevestigde waarde en heeft topalbums gemaakt zoals ‘R.I.P.’, ‘Punishment for Decadence’ en ‘No More Color’. In Hellfest 2011 werd ik van mijn sokken geblazen door deze band en ik weet dus dat ze live hoogstaande kwaliteit afleveren. België, wees klaar om deze band te ontdekken, meer dan de moeite!

Voor de kenners onder ons moet ik feitelijk geen uitleg geven…Immolation is nu eenmaal immolation haha. Met een nieuwe release getiteld ‘Descent’ komen ze afgezakt naar Kortrijk, maar deze band heeft veel steengoede albums. Fans van het eerste uur weten wat te verwachten…de anderen tja, durven jullie het aan?!

Ik sluit dag 3 af met Primus…jawel, ook met het bier, maar ik heb het hier dus over de iconische rockband met een geweldige bassist in de gelederen. Wie kent de nummers “Too Many Puppies”, “John the Fisherman” en “Jerry was a race car driver” niet?. Plezier gegarandeerd!!

dag 4 - zondag 9 augustus 2026
We trappen af met een portie grindcore uit België genaamd Steengruis. Bij velen zal het nu donderen in Keulen, dus ik verwacht hun optreden in de kleinste tent van het festival. Ze brengen ook een portie humor mee, maar vooral dikke riffs.

Ik herinner mij nog de dag dat ik voor de 1e keer het debuutalbum ‘Luck of the Corpses’ oplegde en een smile tot achter mijn oren kreeg. Deceased komt voor de eerst keer naar Alcatraz en deze death metal brengt snelheid en kwaliteit naar voren. Maak je maar klaar om oorlog te starten vooraan de pit!!

En dan komt nog een topper afgezakt!! Blackbraid is misschien ook niet zo bekend bij de meesten, maar verdorie, wat een prachtalbums heeft deze man al afgeleverd. Symfonische black metal van topniveau. Deze band bekijken zou een verplichting moeten zijn!

Waarschijnlijk het meest speciale dat je kan aanschouwen op Alcatraz 2026: het integraal live spelen van album ‘Sventevith’ door Nergal en de IJslandse black metal visionairs Misbyrming. Dit album was het debuut van Behemoth, toen ze nog in de krochten van de underground bekend waren, dus vooraleer ze de spotlights ontdekten. Dit zal zeer speciaal worden, geloof mij maar!

Er is in het verleden veel gebeurd met de band Nevermore, bandperikelen waardoor het einde onvermijdelijk was en de dood van zanger Warrel Dane. Maar in 2026 komen ze dus met een deels nieuwe bezetting Alcatraz begroeten. Ik ben heel benieuwd of ze nog steeds de drive hebben zoals in de begindagen. Dit kan erop zijn, of gewoon los zand. Doe dus maar je slippers aan voor de zekerheid haha.

Saxon behoeft ook geen intro meer…enige tijd geleden was het toch efkes bang afwachten aangezien zanger en boegbeeld Bill Byford efkes uit roulatie was, gelukkig is dit snel verbeterd. Ik ben al de tel kwijt van hoeveel keer ik hen al live heb mogen aanschouwen, maar het zal niet op 2 handen te tellen zijn. Een hele vloot albums hebben deze Britten gereleaset, dus het is altijd een verrassing welke nummers ze live uit hun hoed toveren. NWOBHM, niet te missen!

Ook de primeur voor Lamb of God trouwens op de affiche…actief sinds 2000 met een moeizame start, totdat album ‘Sacrament’ de nodige aardsverschuivingen met zich meebracht. Typisch zo’n band van willen, maar net niet kunnen in mijn ogen. Live al eens mogen bekijken (toen ze afscheid namen van Slayer in Wembley) en toen was het toch een voltreffer…kunnen ze dit herhalen?

Dat het maar rap zomer is hé manjes!! Tot in de gevangenis…


Meer info op Tickets | Alcatraz Open Air 2026

Line Up
Donderdag: Aeveris, Left to Die, Wings of Steel, Cyclone, Funeral Dress, Enthroned, Der Weg Einer Freiheit, Sacred Reich, Heidevolk, Mikkey Dee with Friends, Imminence, Soulfly, Channel Zero, Alestorm
Vrijdag: Dead Serious, Sons of Lioth, A Thousand Sufferings, Modder, Hope Erodes, Insanity Alert, The Ruins of Beverast, Graceless, Witch Club Satan, 200 Stab Wounds, Vended, Monolord, Revocation, Cowboys & Aliens, Merauder, Chelsea Grin, Alien Ant Farm, Warrior Soul, Masterplan, Soen, Coven, Crimson Glory, Armored Saint, Il Nino, Health, Crowbar, Combichrist, Bleed from Within, Dirkschneider, Igorrr, Thy Art is Murder, Amenra, Bodycount, Savatage, Slaughter to Prevail
Zaterdag: Mortal Scepter, Poseydon, Divided, Ronker, Your Highness, Vacuous, Graphic Nature, Brutal Sphincter, The Troops of Doom, Tailgunner, Hate, Jungle Rot, Castle Rat, Ratos de Porao, Midnight, Aura Noir, Coroner, Firewind, Mushroomhead, Kittie, Miracle of Sound, Mantah, Terror, Carach Angren, Immolation, Pscyhonaut, Metal Church, Municipal Waste, Alcast, Orbit Culture, Primus, Biohazard, Hatebreed, Amorphis, Testament, Arch Enemy
Zondag: Breakout, Steengruis, Turpentine Valley, Encounters, Hemelbestormer, Luna Kills, Izegrims, Nefarious, Internal Bleeding, Deceased, Mortal Sin, Firespawn, Sanguisugabogg, Blackbraid, Animals as Leaders, Misbyrming & Nergal, Bloodbound, Anaal Nathrakh, Voivod, Kylesa, Death Angel, Northlane, Gutalax, Rise of the Northstar, Warkings, Fit for an Autopsy, Of Mice & Men, Paleface Swiss, Rose Tattoo, Deicide, Nevermore, Satyricon, the Ghost Inside, Saxon, Lamb of God, Powerwolf

UhmYeahSure records news - Gull House deelt nieuw nummer ‘Punch Salad’

Geschreven door

UhmYeahSure records news - Gull House deelt nieuw nummer ‘Punch Salad’

Ep Gull House III verschijnt op 12/06 via UhmYeahSure Records

Gull House uit Diest raasde met zijn eerste ep's ('Gull House I' en 'Gull House II') langs grote concertzalen en festivals in de Benelux. De podia van o.a. AB, Trix, Melkweg, Muziekgieterij, Sjock, Rock Herk, AFF, ... moesten eraan geloven.

Op 12 juni verschijnt de derde ep van de band, 'Gull House III', via UhmYeahSure Records. Deze derde worp is de laatste van een trio ep's die een synopsis vormt van de ambitieuze eerste twee jaar van de band. Verwacht korte, gebalde songs op het kruispunt van garage punk, hardcore en post-punk.

Nu lost de band een tweede nummer uit de aankomende derde ep. 'Punch Salad' gaat over een serpent dat zich voedt met spijt, en dat mensen hun diepste wensen in vervulling laat gaan in ruil voor een stukje van hun ziel. Is het beter voor ons om de kansen die we krijgen op een constructieve of juist destructieve manier te benutten?

uhmyeahsure | Instagram, Facebook | Linktree

Gull House live
25/05 @ Truken Troef, Vorselaar
14/06 @ KIDS Rhythm & Blues Café, Antwerp
19/06 EP release show @ CC Den Amer, Diest (met The Yummy Mouths en Kameel)
24/07 @ Rock Olmen

Gull House is

Bram Sels (vocals)

Jens Rubens (guitar & backings)

Jeroen Sels (guitar & backings)

Ward Donders (drums)

Even voorstellen – Bleachers - nieuw album uit, ‘Everyone For Ten Minutes’

Geschreven door

Even voorstellen – Bleachers - nieuw album uit, ‘Everyone For Ten Minutes’

Bleachers brengt op 22 mei een nieuw album uit, Everyone For Ten Minutes, ook komen ze in het najaar naar Europa om deze nieuwe liedjes live te vertolken.

De Amerikaanse band, onder leiding van producer en singer-songwriter Jack Antonoff, keerde twee weken geleden terug met de single you and forever. De bandleden van Bleachers spelen allemaal al jarenlang in verschillende bands en werkten aan verschillende projecten. Met als centrale figuur Jack Antonoff die bekend werd met zijn werk voor wereldberoemde artiesten zoals Taylor Swift, The 1975, Kendrick Lamar en meer. Hun vijfde album vangt de bandleden van Bleachers in hun creatieve bloei en is een overwegend optimistische plaat die hun kenmerkende, met saxofoon doordrenkte New Jersey-sound combineert met invloeden uit folkrock en pop-soul.
20 nov 26 Koninklijk Circus, Brussel

(bron: Mattan records/Dirty Hit)

Gent Jazz 2026 – van 2 juli t-m 18 juli 2026 – line-up compleet!

Geschreven door

Gent Jazz 2026 – van 2 juli t-m 18 juli 2026 – line-up compleet!
Gent Jazz maakt volledige line-up bekend met 27 nieuwe namen en Gent Jazz Talent Dag krijgt 2de editie

Gent Jazz maakt de affiche voor 2026 compleet. Met 27 nieuwe namen tekent het festival opnieuw een zinderende zomerline-up uit met tentakels over de hele wereld. Na het succes van de eerste editie keert de gratis “Gent Jazz Talent Dag” terug op zaterdag 18 juli.

Maar liefst 27 nieuwe namen op de affiche
Marble Sounds opent op 3 juli de Main Stage met hun melancholische indiepop én brengt enkele nieuwe nummers mee! Die dag op de Garden Stage: de up-and-coming indie/folkpopartieste Cassandra Coleman en soulsinger-songwriter Tiwayo. Op 4 juli ontdek je het debuut van Sophia Ammann en de indierock van Cheap Cult. Nog meer Belgisch talent volgt op 9 juli, met Amaea Rae en het instrumentale trio Kameel dat Rudy Trouvé meebrengt. Ook verwelkomen we Ink Ognito, een mythische outsider-artiest die na een zwaar hersenletsel geobsedeerd raakte door de muziek uit zijn jeugd, vooral het repertoire van The Ink Spots.

De populaire Nigeriaanse trompettist, componist en bandleider Etuk Ubong brengt zijn geëngageerde jazz naar de Garden Stage op 10 juli, waar ook de gelauwerde gitarist Julien Tassin zijn talent bewijst. Laat je onderdompelen in de Afro-soundscapes van Tommy Wá op 11 juli.

De Québécoise jazzzangeres Dominique Fils-Aimé palmt de Main Stage in op 12 juli. molrat, Kinda en Helga Ameye - jong talent geselecteerd door KASK - nemen die dag de Garden Stage over. Op 13 juli geeft de populaire Londense singer-songwriter Bel Cobain het beste van zichzelf. Op 14 én 15 juli zie je de gelauwerde Italiaanse topgitarist Alessandro “Asso” Stefana aan het werk, terwijl Isabelle Lewis en Zena de Garden Stage veroveren.

Hedendaagse jazz troef op 16 juli, met het fenomenale Moses Yoofee Trio en de Belgische trio’s KVR (Niels Broos, Dries Laheye en Lander Gyselinck) en Fuzzy Bears (De Beren Gieren). Op 17 juli presenteren we tot slot James Emmanuel, K.ZIA en Sugarbunny.

“Gent Jazz Talent Dag” (18 juli) zet nieuw jazzgeluid in de spotlight
De gratis festivaldag op zaterdag 18 juli staat volledig in het teken van Gent Jazz Talent. De drie laureaten van het concours krijgen een volwaardige plek op de Garden Stage, waar ze hun muziek presenteren aan zowel een vakjury als het publiek. Nog meer goed nieuws: de jazz/hiphopband Omasta en het electronic dance/jazzkwartet Tukan zorgen voor een stevige opwarmer richting de tweede avond van de Gentse Feesten.
www.gentjazz.com 
www.gentjazz.be

Even voorstellen – Lo Meulen - Release ‘Desert Train’

Geschreven door

Even voorstellen – Lo Meulen - Release ‘Desert Train’

Lo Meulen: ‘Voor Desert train werd ik geïnspireerd door mijn reizen door de Sahara. Mijn herinneringen aan die reizen werden getriggered door de film ‘Sirat’, die zich afspeelt in dezelfde gebieden waar ik doorheen reisde.
In de videoclip combineer ik persoonlijke beelden van mijn reizen door de Sahara met opnames van de erts-trein die van de ijzerertsmijnen in Zouérate naar de haven van Nouhadibou in Mauritanië aan de Atlantische Oceaan rijdt.’
Desert train is de eerste single van het aankomende album van Lo Meulen, ‘a tree is for eternity’, dat begin oktober 2026 uitkomt.’

Videoclip "Desert Train"
https://youtu.be/Vgu8TZE4LPQ

https://lomeulen.bandcamp.com/

WAGONMANIA Music Management
www.wagonmania.be
www.wagonmaniac.com

Pagina 11 van 505