logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (15458 Items)

Sunn O)))

Sunn O))) - Luid, Luider, Luidst

Geschreven door

Sunn O))) - Luid, Luider, Luidst

Sommige concerten dien je letterlijk te ondergaan, om echt mee te zijn in een verhaal. Bij het duo Sunn O))) (****1/2), is dit zelfs de voornaamste vereiste. De Amerikaanse drone- en doommetalpioniers Sunn O))) (opgericht door Stephen O'Malley en Greg Anderson) verlegt grenzen in hun aparte, unieke sound en in geluidsnormen overschrijdend gedrag.
Naast een arsenaal aan versterkers op het podium, zie je in een walm aan rook enkele  silhouetten in het donker met een gitaar. Het leek wel alsof we in de diepste krochten van de Trix waren beland … Nochtans straalt het gezelschap sympathie uit want ze 'spreken' hun publiek aan, ook al is het op een rauwe, dreigende toon.
We horen in het begin bij de intro stemmen uit de duisternis, voor het echt losbarst. Eens de gitaren omgord, ontstaat er een monotone, oorverdovende confrontatie met je innerlijke. De sobere lichten in het begin, en het groenachtige decor, naarmate de set vorderde, versterkte het gevoel van onbehagen alleen maar. Niet een soort onbehagen dat je wegjaagt maar eentje waar je gewoonweg van geniet, in zoverre het mogelijk is. Geluidsmuren worden opgebouwd en door die harde, luide repeterende krachtige laagjes, zagen we mensen vroegtijdig de zaal verlaten.
Vanaf de intro met “Venom Banter 1986” tot de eerste 'song' “XXANN”, en verder “Poin & Shoot” en het verpulverende “Butch Guns”, bleef de band aan eenverschroeiende tempo doorgaan.
Het was bloedheet buiten, binnen kregen een muzikale dreiging tot op het kookpunt. Wat een verpletterende klank en sound. We werden overmand door oorverdovende emoties. Met een laatste gitaarlick doorheen ons lijf en hart, sloot Sunn O))) overtuigend af met “Frost ©”.
Het optreden was dus eerder een ellenlang muzikaal verhaal in een bijna twee uur durende drone.
Monotoon gewijs deed Sunn O))) elke vorm van realiteit verdwijnen. De wereld om ons heen werd plots nog grauwer, waanzinniger, huiveringwekkender, met het angstzweet op de lippen.  Een bad van diepe duisternis, dat je gewillig onderging.
De sympathieke vriendelijkheid van het duo siert met o.a. een duimpje in de lucht en een afscheid, dat het publiek verbouwereerd in diepe trance, achterliet. Het contrast bij het verlaten van de zaal kon dan ook niet groter zijn.
Hoedanook , dit was een indrukwekkend concert!

Sunn O))) zorgde voor een mediatieve, sacrale totaalbeleving mokerslag. De donkere, duistere, dreigende repeterende ritmiek , de crescendo opbouw, de mokerslagen en de registers opentrekken tot een climax binnen de drone-doommetal is iets aparts, uniek van deze twee.
Sunn O))) staat voor ‘Luid, Luider, Luidst’. Uiterst spannend voor wie ervan houdt …

Het was de bedoeling om eerder nog Nataša Grujovi en Steve Moore mee te pikken zls support. Helaas gooiden trein/tram/bus perikelen roet in het eten, waardoor we laattijdig aankwamen in Trix

Setlist: Venom Banter 1986  //  XXANN  // Mocking Solemnity //Point & Shoot //  Butch's Guns // Glory Black  //Frost (C)

Organisatie: Trix, Antwerpen

Nagløed

Nagløed - De schoonheid van wat we op ons pad tegenkomen en de hoop op een betere wereld, het is de rode draad doorheen onze muziek.

Geschreven door

Nagløed - De schoonheid van wat we op ons pad tegenkomen en de hoop op een betere wereld, het is de rode draad doorheen onze muziek.


Het trio Nagløed is geen onbekende voor ons. De band is ontstaan in 2017 en bracht recent zijn tweede album uit ‘Everything is In Everything Else’.
Lees gerust de recensie https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103221-everything-is-in-everything-else
We zagen het trio reeds live aan het werk in N9 in het voorprogramma van SCHNTZL waar ze binnen een intiem kader, zorgden voor een gezellig huiskamersfeertje. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103109-schntzl-schemerzone-tussen-improvisatie-en-experiment
Vervolgens zakten we af naar CC Nova,Wetteren voor een heuse ‘Picnic Music’ -sessie op de middag. Ook hier kon  het trio ons overtuigen. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103261-nagloed-wat-een-diversiteit-aan-prikkels
We hadden een fijne babbel over de beide concerten, de nieuwe plaat en de toekomst.

De band ontstond in 2017, intussen hebben jullie al een mooi parcours afgelegd. Maar toch bleven jullie een beetje ‘in de schaduw’, heb ik de indruk? Of is iets me ontgaan? Zit de COVID periode er voor iets tussen?
Die eerste plaat is in eigen beheer uit gekomen. We hebben die op Jazz in ’t Park kunnen voorstellen, en hadden supports in de AB Club en de Vooruit te pakken. Alle mooie dingen daarna, zoals een Sofar sessie in Parijs zijn helaas door COVID in het water gevallen.

Had COVID er niet geweest, hadden jullie nu veel verder gestaan?
In het begin was het ook eerder ‘jammen’ en samen nummers maken, en dat is gewoonweg een traag proces. Een beetje knutselen met alle ideeën die er waren, en daar een puzzel van te maken vind je op die eerste plaat terug. Terwijl deze tweede plaat toch wat meer organisch  klinkt. Dat speelt ook een rol.

Hoewel, als ik jullie live bezig zie, hoor ik een muzikaal puzzelwerk met verrassende wendingen, ook bij het nieuwe materiaal
We hebben voor corona een lang schrijfproces gehad dat onderbroken is geweest, en nu pas – met deze tweede plaat – echt meer uitgewerkt is. Die eerste plaat was meer informatie, maar ook meer geknutsel op voorhand. We zijn zelfs nummers compleet kwijt geraakt in dat proces. Terwijl we nu wel op een bepaalde lijn zitten die we willen volgen op deze tweede plaat. We hebben nu meer onze eigen identiteit gevonden.

Sommigen maken de link naar The Smile
en de solo-projecten van Thom Yorke, maar evengoed Sigur Ros. Hoe zien jullie het zelf?
Het is niet dat we bewust die stem na te doen, het is natuurlijk een heel mooi compliment om daarmee te worden vergeleken. We zijn er niet echt mee bezig met of we zus of zo klinken. 

Jullie worden ten dele in het hokje van de jazz geduwd. Enig idee hoe het komt?
We hebben al vaak gehad dat we op typische jazz podia staan en de opmerking kregen dat het niet echt jazz klinkt. Maar eerder harmonieus. En langs de andere kant stonden we op plekken waar meer pop en rock wordt geprogrammeerd waar we dan de opmerking krijgen eerder jazzy te klinken. We horen in geen enkel hokje thuis, maar wat visie en brengen van onze nummers betreft, gaan we toch meer die jazz kant uit. Vooral het open en improviserende karakter van onze muziek toont dat.

Zorgt net dat ‘hokje’ niet voor een inperking van de mogelijkheden, denk je?
Er zijn genoeg programmatoren die graag de crossovers opzoeken, dus dat komt wel goed

Ik heb jullie live gezien … De intieme, donkere setting van de N9 was perfect om jullie muziek echt tot zijn recht te laten komen; daarnaast in de middagsetting was het anders, waar ik plots ‘een totaal andere band’ zag optreden (een compliment!). Jullie kunnen duidelijk grotere podia aan, toch?
Op echt grote podia zal dit misschien minder goed lukken, op een Pukkelpop krijg je vermoedelijk enkel de eerste rij mee terwijl de rest staat te babbelen. Wat wij nodig hebben is een gefocust publiek. Of dat nu voor vijf of vijfhonderd man is, speelt geen rol. En we hadden het gevoel dat dit nu in CC nova zeker het geval was, waardoor we gewoon los konden gaan.

Een mooi verschil dus tussen het optreden ‘s middags en in de N9?
We hebben van dat optreden in N9 enorm genoten, zo voor het podium zitten met het publiek heel dichtbij. Dat was heel ontwapenend.  Je keek haast recht in de ogen van de mensen. We speelden er het voorprogramma van een maffe band als SCHNTZL en konden dus onze maffe kant laten doorschemeren: dat is heel goed gelukt toen.

Ik vond jullie zelfs in CC Nova toegankelijker klinken dan in de N9 …
Nu konden we een volledige set spelen , en ja het publiek was mee.. dat scheelde veel. Als voorprogramma is de setlist ook eerder beperkt. En nu niet, waardoor je daar als band veel meer mee kunt doen. Dus dat ‘toegankelijker’ komt daaruit, dat we nu meer onze set volledig konden uitbouwen. Het is een set die we graag nog meer zouden willen spelen in de toekomst...

Ik ben er zelfs van overtuigd dat jullie met deze set grote podia als Jazz Middelheim en Gent Jazz gemakkelijk zouden aankunnen, is het een ambitie?
Dat is zeker een doel..  je mag onze naam altijd doorgeven aan de organisaties (haha). Het is in elk geval een doel waar we naartoe werken om daar te mogen staan.

Wat is jullie grootste ambitie of doel met de band, of binnen alles wat jullie doen met muziek?
Op mooie plekken spelen is ons doel. Ook in het Buitenland als dat kan. en als je op een festival kunt staan als Jazz middelheim of Gent jazz kan uw muziek ook groeien.  Maar we genieten evengoed van een klein concertje, waar een publiek staat die meegaat in ons verhaal. Het is dus zeker een ambitie om te blijven groeien, en dat nog heel lang samen kunnen doen met ons drie, want het klikt zeer goed. Dat is de voornaamste ambitie eigenlijk, of meest realistische .

Ik heb ook de nieuwe plaat ‘Everything is Everything else’ onder de loep genomen; wat me opviel is de brede, diverse aanpak Intiem én lekker uithalen. Een bewuste aanpak?
Deze plaat is een presentatie van hoe we zijn als mens. En in het leven kom je zowel de goede als minder goede kantjes op je pad tegen. Dat hebben we instrumentaal willen uitbeelden op deze plaat. Dus op dat vlak is dat zeker een bewuste aanpak. het is mooi om dit allemaal te kunnen uitbeelden in muziekstukjes, daarin zijn we dus heel goed geslaagd.

Het is ook een erg emotionele plaat: ’Everything Is In Everything Else ‘ is dan ook de muzikale weergave van een filosofische reis tussen leven en dood, vreugde en verlies, vasthouden en loslaten, lezen we in de bio. Kun je er meer over vertellen?
We werken en leven al zoveel jaren samen, waardoor onze levensgang samen daar gewoonweg in verwerkt is. Zowel onze droevige momenten, als onze vreugdevolle momenten. En op dat vlak was het ook zoeken naar identiteit. Er zijn veel nummers die we nu niet meer spelen, omdat ze niet meer matcht met de groep die we nu zijn.

Jullie hebben een nieuw nummer gespeeld, “Hanīn wa Amal”; het ligt dus in dezelfde lijn?
Er moet nog wat aan gesleuteld worden, maar het live spelen doet wel deugd om eens af te tasten hoe het binnen komt bij het publiek. We zien dan beter wat we er zelf nog mee kunnen doen. ‘Hanīn Wa Amal’ betekent ‘weemoed en hoop’, en dat sluit mooi aan op ons levensverhaal.  Het zijn twee elementen waar we wel vaker mee spelen, we surfen graag op die melancholische golf tussen licht en donker. De soms bittere schoonheid van wat we op dat pad tegen komen, en de hoop op een betere wereld.. want die ziet er nu  niet zo mooi uit. Het komt er allemaal in terug, maar is ook de rode draad doorheen al onze muziek.

Is deze nieuwe song representatief voor de weg die jullie verder willen bewandelen, op  eventueel een nieuwe plaat?
We zijn inderdaad al naarstig bezig aan een derde worp. Er staan ook nog wat hevigere nummers op. Het is echter nog te vroeg om daar definitief al uitsluitsel over te geven, omdat wat nieuwe nummers betreft alles nog een beginnend proces zit. Er moet nog veel aan geschaafd worden..

Elke song is zodanig opgebouwd, dat je als luisteraar ook je eigen levensverhaal erin herkent, mezelf incluis; was dit ook de onderliggende bedoeling?
Dat is een super mooi compliment. Want uiteindelijk is dat zeker de bedoeling, het is niet alleen ons verhaal maar het verhaal van iedereen die naar onze muziek luistert. Als je jezelf daarin herkent? Dan is ons doel bereikt. De connectie maken met de luisteraar en die de kans gunnen hun eigen referenties te spotten, daar draait het om.

Zowel live als op plaat hoor je geen of weinig verschil; een compliment. Het gevoel in de huiskamer is hetzelfde als live, hoe komt het?
Deze plaat is ook live opgenomen. We hebben onze schouders er samen onder gezet om op te nemen. Dat komt wellicht daardoor.

De plaat komt in elk geval heel sterk binnen, ook live een mokerslag. Hoe waren de algemene reacties tot nu toe?
Uit ons live publiek komen heel positieve reacties, en ook de plaat kreeg, shout out naar ons label en de held Jeroen, mooie reviews. Het deed deugd om onze muziek besproken te zien in Humo of Focus Knack en een plekje te bemachtigen op Ayco Duysters playlist. En bij Chain DLK werkt Vito, een journalist die onze plaat heel goed begrepen heeft: “Nagløed benadert z’n filosofische ambities beheerst en laat de muziek verbindingen suggereren ipv die op te dringen.”

Is deze plaat de ‘doorbraak’ naar een ruimer publiek; kan het meer deuren openen?
We krijgen wel reacties van promotors die ons boeken omdat we al veel ervaring hebben binnen de scene. Naambekendheid, en dat we met deze plaat toch onze weg gevonden hebben scheelt. Het zou leuk zijn moesten we met deze plaat lokaal wat meer kunnen doorbreken en hopelijk ook naar het buitenland toe wat deuren zouden kunnen open gaan.

Wat zijn de verdere plannen?
Verder optreden, en in het voorjaar van 2027 een nieuwe plaat op de markt brengen of toch in die richting. Maar voorlopig dus zoveel mogelijk optredens proberen versieren. Zij de voornaamste plannen nu.

Waar zien jullie jezelf binnen enkele jaren?
Twintig kinderen (haha) en dat die allemaal samen met ons muziek maken… gewoon, zoals we al zeiden, nieuwe platen opnemen , blijven muziek maken. Als we binnen tien jaar dit nog steeds kunnen doen? zullen we al heel blij zijn,  en hopelijk ook een beetje in het buitenland.

Pics homepag @Jeroen De Wandel 

Het lijkt me een zeer mooi doel om naar toe te streven, nog veel succes in alles wat jullie doen. Bedankt voor deze fijne babbel

Isabeau

Isabeau – Onze troef is een typisch female fronted melodieus alternatief kantje, tussen licht en donker in

Geschreven door

Isabeau – Onze troef is een typisch female fronted melodieus alternatief kantje, tussen licht en donker in

De vrij jonge band Isabeau bestaat uit doorwinterde muzikanten. Onder de noemer ‘Female Fronted Melodic Metal’ werd Isabeau opgericht 2024. We zagen het combo live op Goerarock in Mol. We schreven ‘We kennen nog wel bands die in diezelfde vijver vissen, maar Isabeau begeven zich wel op een torenhoog niveau en drijven de luisteraar tot een punt tussen Hemel en Hel, tussen vertwijfeling en hoop waardoor we totaal verweesd achterbleven. En net dat maakt deze band toch vrij uniek binnen de metal scene’.
Tijd om hen beter te leren kennen … We hadden een interview op een gezellig terras boven hun repetitie lokaal in Turnhout, en spraken over het debuut ‘Ashlight Testament’, de ambities en toekomstplannen.

Jullie hebben al bij andere bands bezig geweest. Hoe is het idee rond dit project ontstaan?
We werken al heel wat jaren samen, we waren als een tijdelijke reünie – Torn AD - in een projectje gestapt. We hadden een lokaal optreden op een benefit en mijn dochter was daar ook en die zei ‘dat wil ik ook doen’. we hadden gezegd, ok volgende week is het repetitie zie dat je er bent.. en ze is gekomen. We begonnen met Lady Gaga en Withim Temptation. Renée wou echter iets doen in de richting van Arch Enemy of Pestilence. Toen hebben we besloten dat te doen, en heeft ze lessen gevolgd.

Heeft de naam een bepaalde betekenis?
De naam Isabeau is gebaseerd op een film, Lady Hawk met Rutger Hauer en Michelle Pfeiffer en dat was ook wat tussen licht en donker. Een soort verhaal als Romeo en Juliette maar dan in de middeleeuwen, één van de twee sterft daarin. De  naam is dus een samenvoeging van dat vrouwelijke en mannelijke van death metal.. ‘Isa’ en ‘Beau’.. met ook de contrasten voor ogen van het licht en het donker

Het ligt ook in de lijn van de muziek die jullie brengen, als ik het goed begrijp, is het een bewust pad?
De teksten zijn donker, voornamelijk ook anti religie al is dat een groot  woord.  Gaat over fantasie, depressie. Wel geen politiek en zo, maar wel de donkere kant van de maatschappij.

Er zit ook iets spiritueels in jullie muziek?
Ik ben sowieso atheïst , waar mensen in geloven of niet is hun eigen zaak, het is gewoon een leuk onderwerp om mee te spelen. Het past in de muziek, , zelfs in de globale metal. Heel subtiel, om een voorbeeld te geven, Judas Priest ‘Electric Eye’ gaat iemand in de lucht die je aan het bekijken is. In die richting ook van Star Wars, Ladyhawk… een fantasie wereld . die dingen komen terug in onze muziek.

In de omschrijving staat ‘female fronted melodic metal’. Kun je aangeven waarom precies die ‘female fronted’. Als er een melodieuze death metal band is met een mannelijke zang staat er ook niet ‘male fronted’. Hoe moeten we het zien?
Dat klopt wel, maar heel veel boekingen komen op typische ‘female’ festivals. Wij zitten meer in dat Melodieuze Deathmetal. Eigenlijk is het allemaal metal, of je nu thrash, death, power, prog of gelijk wat doet.. we zijn en spelen allemaal metal, we zijn één familie.

Is metal ondanks alles nog een mannen bastion? Ik zie wel de laatste jaren een pak vrouwen in het publiek
We zitten al veertig jaar in de metal, en we merken wel dat er een breder publiek is gekomen in deze tijden. als je naar sommige groepen kijkt wel, maar als je in de metalcore en zo ziet, zie je daar wel al meer vrouwen in de metal. Er is een kentering, ook buiten die typische female voice metal . vroeger had je Doro en Lita Ford en zo, en dat was het een beetje. Nu is er toch meer beweging in meer vrouwen in de metal dan vroeger. Ook wat fans betreft, zien we meer vrouwen opdagen in het publiek.  Ik denk dat een vrouw zich veiliger voelt op een metal festival, net doordat het metal publiek een heel aangenaam publiek is. Ze zien er stoer uit, maar zijn zeer zachtaardig van inborst,..

Ik heb jullie op Goerock in Mol live gezien, en was onder de indruk van hoe intens die duisternis muzikaal aanvoelde. Is het een bewuste aanpak?
Invloeden is het sleutelwoord. We hebben allemaal diverse invloeden.  Na zoveel uiteenlopende jaren in uiteenlopende stijlen te hebben gespeeld, komt alles nu terug en samen.  We proberen ieder zijn invloed daar in te brengen, de nummers zijn gegroeid. We hebben twee jaar gedaan over het schrijven van die plaat, om elk zijn inbreng erin verwerkt is en er moest bij passen. We hebben ondertussen onze weg gevonden, het moet niet te ingewikkeld worden. En daarin zijn we goed geslaagd. En dat komt ook live tot uiting. Er is niks zo leuk als mensen zien meezingen en bewegen, het mag ook wat ‘een feestje zijn’ , die diversiteit mag en moet.

Binnen die metal stijl komt er opvallend een jonger publiek op af?
We hebben pas gemerkt in Brussel dat een jonger publiek het goed vond. In Brussel was het niet alleen een  opvallend jong publiek , heel veel vrouwen ook. Die gingen compleet uit de bol. We willen ook een jonger publiek aantrekken, maar vooral mensen die houden van metal. Zoals het altijd is geweest binnen die metal wereld, zonder hokjes.

Die verwoestende rollercoaster herken ik ook op jullie debuut dat eind januari verscheen. Kunnen jullie de live sfeer van de plaat uitbeelden?
Daar hebben we ook naar gestreefd .  en daarvoor mogen we Jannes Lemaître – Slipperhead Studio’s heel dankbaar voor zijn. Jannes had ons live gezien en gevraagd of we een geluidsman zochten. Hij had dat festival gemixt, en we wilden hem sowieso. Dus dat was mooi meegenomen. We kwamen 100% overeen dat het op plaat hetzelfde moest klinken als live, en daarin is hij heel goed geslaagd.

Hoe is het debuut ontvangen?

We waren nog effectief op de plaat aan het wachten, die is sinds kort echt op de markt gekomen, dus veel recensies zijn er vooralsnog niet. We krijgen wel links en rechts reacties, maar we zijn heel benieuwd hoe de reacties zullen zijn vanuit de media, het is beetje loterij . maar op optredens krijgen we heel positieve reacties, als we voor iemand nieuw spelen krijgen we die bij als fan.. dat is heel goed dus.

Heeft het wat deuren geopend?
De iets grotere festivals of shows is moeilijk te boeken zonder een full CD/LP, deze is er nu wel.  Weliswaar te laat om deze zomer de grotere festivals te doen maar daar mikken we zomer ’27 dus zeker op.  We doen ook graag een pre-show voor een grotere internationale band.  We zien ook dat we hier ook gevraagd worden voor de wat meer gevestigde waardes en dus ook grotere veneus.  Hou de agenda maar in het oog, er komt in het najaar nog veel leuks aan!

Is het ‘Belg’ zijn geen struikelblok om jullie doel te bereiken?

België is een vreemd land, er is zelfs een muur tussen Wallonië en Vlaanderen.  Terwijl we met onze muziek over de taalgrens wel aan onze trekken zouden komen vermoedelijk. Ons land is ook iets meer commercieel ingesteld, en er is het gebrek aan chauvinisme, want  in Nederland  optreden lukt dat wel

Het is moeilijker geworden om iedereen echt te bereiken?
Kleine festivals proberen wel, maar ze moeten meer dan ooit opboksen tegen de grote spelers op de markt zoals Werchter of Graspop. Wie weet Graspop of de wei van Werchter, en dat kost enorm veel geld. Langs de andere kant beweegt er iets binnen die ‘underground’. En dat is niet alleen in de metal, maar dat was in de jaren ’80 niet anders. Er is nu een enorm aanbod is, je kunt in je eigen studio muziek maken. Een paar jaar geleden Boskat, die zijn zo jong en die brengen iets van kwaliteit. Er beweegt dus zeker iets, meer dan vroeger zelfs. Ook wat opleiding betreft is dat zo, tegenwoordig kun je op conservatorium gewoon metal leren spelen, dat was vroeger niet zo. de mogelijkheden zijn dus veel breder geworden. En dat zorgt dat meer aanbod is, en de kwaliteit veel hoger ligt. Als tegenkant krijg je bands die terug naar de roots gaan, back to basic. Het leeft dus echt wel.

Waar zie je‘Isabeau’ binnen de scene?
Iedere band met enthousiaste muziek, proberen een nummer te schrijven dat boven het maaiveld uitsteekt. Niemand begint puur voor het geld, vooral voor plezier. En in ons land is het haast onmogelijk om ‘rijk’ te worden van je muziek. Overaanbod is een vies woord, er is een groter aanbod van bands. Ook al zijn er minder locaties. Waar zit Isabeau? Wij kennen elkander al 35 jaar ondertussen, we hebben datzelfde idee gehad om plezier te maken. En daar vind je Isabeau tussen dat aanbod.

Hoe kun je jezelf aanprijzen?
Onze grote troef is toch onze zangeres , ze heeft een eigenschap als ze iets wil gaat ze er volledig voor. Dat viel ons heel erg op. Het onverwachte maakt ons uniek, mensen komen kijken en zien een fragiel meisje op dat podium verschijnen die met haar bijzonder stembereik iedereen omver blaast. Het is in dat typisch female fronted, en we gaan meer naar de extreme kant daarvan. Maar zitten  daar vooral wat tussen in, tussen dat licht, donker en melodieuze. Die troef van Renée als zangeres spelen we ook uit, daar hebben we over gesproken samen. En ook of we nu op een groot festival, of klein podia staan. Alles is een Arena. Het moet impact hebben op de mensen die komen kijken. En Renée wordt steeds beter en beter. Dus ja, dat is dus onze grote troef .

Wat zijn de verdere plannen deze zomer en tijdens het jaar?

Dit zijn degene die we al kunnen bevestigen maar in het najaar komen er nog een 5 à 6 bij die we pas kunnen aankondigen ca half augustus… 

Plannen brengt me bij ambities, is er een bepaald doel dat jullie wensen te bereiken?
Het zou leuk zijn om naar de toekomst enkele goede shows te kunnen spelen, al dan niet op grotere podia, maar vooral een laat ons stellen twintig tot dertig heel goede shows kunnen doen in binnen en buitenland. We hebben ook Mexicaanse connecties. Om daar te gaan optreden wordt moeilijk, maar vandaaruit kunnen samenwerkingen ontstaan. Moest dat in Europa wat deuren kunnen openen zou al leuk zijn. wat vooral speelt, de ambitie is er, maar we zijn al zo lang bezig en het hoeft niet allemaal meteen. 

Waar zien jullie jezelf binnen enkele jaren? Of ben je er niet mee bezig?
Dat is ook hetzelfde antwoord, we zien wel wat er op ons afkomt. Dat is zo met het ouder komen, we zijn al een beetje bezig met nieuwe nummers. Door de ervaring die we hebben, zal het nu wel iets gemakkelijker gaan om de tweede uit te brengen. We hebben een richting, maar ook dan jagen we ons niet af, en zien wel hoe en wat ons op uitkomt.  Een doel en droom is wel eens mogen spelen op 70.000 tons of Metal, daar werken we wel naartoe. We horen daar veel positieve dingen over. Maar ze kijken daar hoeveel bands per land er zijn. maar alles op zijn tijd, langzaam blijven groeien. Is en blijft het voornaamste doel.

Bedankt voor de fijne babbel, veel succes in alles wat jullie doen, we blijven het op de voet volgen

WOW WOW

Tre Hus På Vannet EP

Geschreven door

WOW WOW is een nieuw (zij-)project van Wouter Spaens. Hem kan je kennen van Riptunes, IDIOTS, Bherman en Harry Descamps. “Tre Hus På Vannet” betekent zoveel als ‘drie huizen aan het water’ en vormt de neerslag van Wouters’ reis van twee weken door de Noorse fjorden, langs drie huizen aan het water. Elk nummer kreeg de naam van het dorp. Op elke locatie schreef hij één song. De rust, de uitgestrekte landschappen en het leven aan de rand van het water vormden de inspiratie en dat hoor je ook. Als deze EP iets uitstraalt, dan staat innerlijke en uiterlijke rust alvast voorop in het rijtje. Akoestische gitaren, ruimte en eenvoud staan centraal.
Het verhaal achter de songs geeft alles een extra gouden randje. Zouden drie rustige plekken in Vlaanderen dezelfde songs opgeleverd hebben? Ik vermoed dat rustig, hoewel relatief, in Noorwegen toch een andere dimensie bereikt. Of toch de rust die Wouter daar gevonden heeft.
Het concept van reis-songs is niet nieuw, ook niet in deze akoestische folk/jazz richting. We denken bijvoorbeeld spontaan aan “Islas” van Flo. Hier klinkt het ook al overtuigend authentiek. Als WOW WOW houdt Wouter zich aan zijn eigen roots en invloeden, zonder bijvoorbeeld de lokale muziek (songs, instrumenten, toonzetting, tradities, …) te willen integreren. Dat is mooi en eerlijk.
Voor mij had deze reis langer mogen duren (meer songs), maar we kunnen er ook mee leven als hij elke vakantie een nieuwe bestemming aandoet voor telkens een nieuwe EP.

Voor deze EP werkte Wouter samen met producer Pieterjan Maertens (Tamino, Loverman, Bazart,...). Je vindt “Tre Hus På Vannet” op Spotify.

Folk/Jazz
Tre Hus På Vannet EP
WOW WOW

Tre Hus På Vannet - Single by WOW WOW | Spotify

Poly-Math

Something Deeply Hidden

Geschreven door

'Something Deeply Hidden' is het vijfde album van de instrumentale progrockband Poly-Math. Zeven nummers waarin ethio-jazz, klassieke progrock, mathrock en postrock met elkaar worden verbonden zijn.
‘Mee in het verhaal gaan is de boodschap' … Onlangs hadden we een fijne babbel erover met de band. Lees gerust
https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103104-poly-math-hoewel-we-complexe-verhalen-niet-echt-instrumentaal-kunnen-overbrengen-geven-we-onze-muziek-graag-een-thema-rond-een-onderwerp-waar-we-op-dat-moment-in-opgaan

“The Universe as an Engine” wordt bepaald door lekkere percussie in diverse tempowissels. Een prachtige start. “One/two/three/four body problem” klinkt iets chaotischer, maar kent een broeierige spanning. Wat we ook horen op “No such thing as now” en “Special Dis/order” . Het album is gebaseerd op het non-fictieboek van de Amerikaanse theoretisch natuurkundige Sean M. Carroll. De filosofische ondertoon, ontdek je doorheen het materiaal. Het meer psychedelische “Euthyphro Dillema” onderstreept het.
“Spactral Dis/order” dompelt je onder in een georganiseerde chaos. “Terror Management Theory” is een klepper van een afsluiter, van circa acht minute, boeiend door de talrijke improvisaties.
Mee in hun verhaal gaan is de boodschap,
Het album is duidelijk opgebouwd in laagjes. Het biedt variatie, met een focus op een complexe instrumentatie, een abstracte sound hoedanook waarvan de boodschap is mee te gaan in hun verhaal …

Tracklist: The Universe as an Engine 03:31 One/Two/Three/Four Body Problem 04:10 No Such Thing as Now 07:33 Euthyphro Dilemma 05:55 Spectral Dis/Order 06:28 Chronostesia 03:56 Terror Management Theory 08:05

LuSid

Kinda Fuzzy –single-

Geschreven door

De nieuwe LuSid hebben we hier begin dit jaar al eens voorgesteld - met hun singles "Stella" en "Like a Sulky Girl" - waarna we hen het etiket van ‘belofte’ hebben opgekleefd. Op hun nieuwe single, “Kinda Fuzzy” hebben ze een grote stap gezet: meer matuur, een betere productie, mooie songstructuur en ze tonen meer lef en overtuigingsdrang. Als we een opmerking moeten geven, dan misschien dat de songtitel niet prominent (herkenbaar, meezingbaar, …) in de song zit.
De sound is iets donkerder, dreigender. Muzikaal zitten ze hier in de slipstream van High Hi, Faith and the Muse, en Garbage.
Knap gedaan, deze derde digitale single. We beginnen stilaan te rekenen op een EP of een full album. Je vindt “Kinda Fuzzy” makkelijk op Spotify.

https://musiczine.net/index.php/nl/item/101801-like-a-sulky-girl-single

Ciska Ciska

Utopia –single-

Geschreven door

We hebben over Ciska Ciska al eerder gezegd dat ze een reïncarnatie van Joni Mitchell zou kunnen zijn. En dat is op de nieuwe single “Utopia” misschien nog meer het geval. Toch horen we meer dan dat. Er zit tegelijk steeds meer eigen gezicht, eigen klank, eigen woorden in het materiaal van deze talentvolle jongedame.
Live kan ze probleemlos een hele zaal inpakken. Dat hoorden we reeds. Op haar debuutalbum is het nog even wachten, maar wij zijn er nu al van overtuigd dat dat goed komt.
https://www.youtube.com/watch?v=PVtm9ZlF-JY&list=OLAK5uy_n_GOmvAPRbwzxas7tnzGrCNcoS5o12mV0

Even voorstellen – Gorilla Tremors - Lollypop

Geschreven door

Even voorstellen – Gorilla Tremors - Lollypop

Lollypop komt uit op vrijdag 26 juni. Het is de eerste single van het album ‘Gospel according to…’ dat later dit jaar uitkomt.
Gorilla Tremors is een garagerock trio dat de sfeer van vroeger weer wil oproepen. Dit wil zeggen: toen de zaaltjes nog donker waren en het zweet, bier en nicotine van de plafonds en de muren droop. Toen was alles nog in het zwart-wit, korrelig en grof. Rock n roll op z’n puurst.

Lollypop is opgenomen op tape in de Tooth Mountain Studios (Borgerhout/Antwerpen). Puur en direct. Dit is ook hoe we het live spelen. Enkel de piano en de handclaps zijn er nog bij gekomen omdat het nummer dit vroeg.

Waar gaat Lollypop over? Over volledig van de pot gerukt verliefd zijn. De rest is bijzaak. Als er maar gedanst kan worden. Als we de mensen maar de tijd van hun leven kunnen beleven. Twee minuten en vijfenvijftig seconden knallen!

Nuttige links met meer muziek en onze optredens:
https://vi.be/platform/GorillaTremors
https://www.instagram.com/gorillatremors/

Spotify: https://open.spotify.com/track/0LyqeKUQw7CGE2AVbqscq2?si=6454190a4e20487a

Groepleden:

Guy Crawler: zang en bass

Steve Zilla: Drums

Tom Kong: Gitaar

Odessa music news - The Whitest Boy Alive's exclusive Belgian show at Ancienne Belgique on 2026 August 30, presented by Odessa Maison d'Artistes is sold out

Geschreven door

Odessa music news - The Whitest Boy Alive's exclusive Belgian show at Ancienne Belgique on 2026 August 30, presented by Odessa Maison d'Artistes is sold out

Honestly, we're not that surprised, this record has been following people around for two decades: on headphones, at house parties, on late-night drives. We all have memories tied to that album, it's the absolute soundtrack of the 2000s.

Released in 2006, Dreams became a defining album of the European indie scene, loved for its elegant minimalism, warm grooves and the unmistakable voice of Erlend Øye. Over the years, it has quietly accompanied countless moments and grown into a timeless classic.

With only two albums, Dreams and Rules, and increasingly rare live appearances since the band's split in 2012, every The Whitest Boy Alive concert now feels like an event in itself. This anniversary tour is no exception, with only a handful of dates worldwide and Brussels hosting the only Belgian show.

www.abconcerts.be

Burning
Golden Cage

Graspop Metal Meeting 2026 - Variatie troef in het inferno van Dessel

Geschreven door

Graspop Metal Meeting 2026 - Variatie troef in het inferno van Dessel
Graspop Metal Meeting 2026
Festivalterrein
Dessel
2026-06-18 t-m 2026-06-21
Frederik Lambrecht

Dessel was dit festivalweekend voor de 29ste keer het epicentrum van de internationale metalscene. Van compromisloze hardcore over thrash en folk metal tot nu metal, punkrock en metalcore: hier bestaan subgenres niet naast elkaar, maar door elkaar. Het leverde een reeks dagen op waarbij elke muziek fan aan zijn trekken kwam. Terwijl de temperaturen richting tropische waarden stegen, zorgde de organisatie voor extra maatregelen zodat dagelijks 55.000 bezoekers veilig konden blijven genieten van de muziek. Van extra kraantjes met drinkbaar water, vernevelende waterkannonen, verkoelende ventilatie en gratis zonnecrème, tot crew die met waterslangen festivalgangers een verfrissende douche gaven. Een korte samenvatting van deze editie? De enorme muzikale verscheidenheid en de temperaturen waar zelfs de duivel jaloers op zou zijn, maar vooral dat unieke community gevoel dat al jaren het kloppende hart van het festival vormt. Van uitgelaten tieners tot doorwinterde metal veteranen: hier delen mensen uit alle generaties en sub genres dezelfde liefde voor het harde muziekgenre én voor elkaar. Dat gevoel van verbondenheid bleef het hele weekend voelbaar.
Hierboven de algemene indruk, hieronder een relaas van mijn tocht in de hitte die mijn persoonlijke kijk op verschillende bands weergeven…machtige shows, helaas ook wat tegenvallers maar terugkijkend op het geheel kan ik wederom toch vaststellen dat ik mij heel goed geamuseerd heb in de Kempen!

donderdag 18 juni 2026 - afscheid? van heavy metal instituut Megadeth, Accept onverwoestbaar en Anthrax herleeft!

Niet dat ik al direct heimwee had naar West-Vlaanderen, maar toch ging ik naar opener Mantah kijken op de North Stage, mannen die dus uit regio Torhout afkomstig zijn. Een mix van moderne metal met een jaren 90 nu-metal vibe, die nog maar sinds 2022 de Belgische metal scene vertegenwoordigd. Hun eerste passage op Graspop, dus een flinke stap voorwaarts voor deze mannen!  Redelijk wat volk vooraan om mee te springen onder de stralende zon en de band zelf had er ook duidelijk zin in. Ik hoorde een redelijk aanstekelijke sound, een cover die mij heel bekend klonk maar niet direct kon plaatsen (ondertussen weet ik dat het Seal’s nummer ‘Crazy’ was, maar dan met een eigen interpretatie) maar vooral een goeie dynamiek tussen de bandleden. Nummer ‘Game Over’ stak de boel nog eens in de fik en de crowdsurfers gingen er nog één keer voor.
Diegenen die het gemist hebben, krijgen binnenkort een nieuwe kans in november te Deinze, waar ze samen met Hatebreed en een resem andere bands komen opdraven.

Snot stond volgende op mijn lijst, deze mix van hardcore, punk, rap en funk gaat al een tijdje mee, namelijk van 1995. Ondertussen is er al redelijk wat veranderd, maar het belangrijkste is dan toch wel dat ze met Andy Knapp een redelijk straffe zanger gevonden hebben om de oudjes te doen vergeten. En hij deed dit op zijn eigen manier, sterk en met de nodige interactie. Nummer ‘Stoopid’ deed alvast de meeste mensen kirren van plezier. Er werd vooral uit hun debuutalbum “Get Some” geplukt tot groot jolijt van het publiek.

Een portie metalcore met een frontvrouw, kan niet slecht zijn dacht ik, dus ik bleef efkes rond de Marquee hangen om Dying Wish te aanschouwen. De Marquee was toch bijna halfvol gevuld, en de vibe van de band was voelbaar in de tent. Toen Emma Boster haar keel openzette, schrok de zon zelf even, maar toen de zangeres begon met haar cleane vocalen kwam mijn weinige haar toch recht te staan. Neen, de ruwe diepe stem kon mij toch meer bekoren, gelukkig waren er genoeg breaksdowns voorzien om de boel draaiende te houden. Blijkbaar al hun 2e passage hier op Graspop, en deze keer was ik er dus wel bij. Toch een redelijk goeie show.

Als ik Death metal lees bij een bands bio, reken dan maar dat ik er meestal bij ben. Spijtig genoeg kon ik Gatecreeper niet zo lang als ik wou bekijken, want op de main stond een band vol nostalgische Duitse heavy metal klaar. Spijtig om te kiezen, maar overlappingen heb je nu eenmaal op festivals. Soit, dit Amerikaans vijftal maakte vooral in hun beginperiode furore, de laatste jaren was er toch minder animo te ontdekken.
Aftrappen werd gedaan met openingsnummer ‘Craving Flesh’ van hun 1e studio album en de riffs kwamen gestaag maar stoer uit de boxen. Bij nummer ‘Mistaken for Dead’ ging de snelheid lekker de hoogte in en werd er vlot geheadbangd door het publiek vooraan. Ik verliet de tent met een nummer van hun album ‘Deserted’ uit 2017, die al meteen aangaf dat er meer melodie in hun sound was geslopen. Ik vond het alvast goed, maar de Duitsers op de mainstage riepen mijn naam.

Duitse heavy metal, waar in hun beginperiode de kleine generaal Udo Dirkschneider de plak zwaaide, heeft al sinds 2009 met Mark Tornillo een meer dan waardige vervanger gevonden. Aan hitjes geen gebrek, daarvoor is de discografie dus ellenlang en is de keuze van nummers onuitputtelijk haha. Neen, Accept behoeft geen uitleg, beginnen met ‘Metal Heart’ die al meteen de vuisten in de lucht deed wuiven, meezingers ‘Teutonic Terror’ en ‘Restless and Wild’ deden de ogen tranen van geluk bij de oude garde.
Op het podium stond een hele reeks boxen geposteerd en de raspige vocalen van de zanger werd goed ontvangen. Bij ‘Princess of the Dawn’ applaudisseerde het volk gewillig mee met de aanstekelijke riff en kon je af en toe zelfs zonder schroom valse gezangen ontwaren tussen de vele meezingers. In feite was dit 1 gans karaoke-feestje die zijn limiet niet kende.
In de brandende zon gingen we er nog voor de laatste keer tegenaan met ‘Balls to the Walls’ (en de ballen plakten niet tegen de muur, maar tegen je onderbroek), ‘Fast as a Shark’ (met het machtige introotje) en afsluiter ‘I’m a Rebel’ die opnieuw gans de weide meekreeg. Neen, zolang we kunnen moeten we zo’n bands koesteren! Heavy metal is the law.

SepticFlesh uit Griekenland mocht al voor de vierde keer opdraven in Dessel en mocht hun set in de Marquee afwerken. Niet voor iedere metalfan, want deze melodische extreme death/black metal band bewandelt niet de normaal geijkte paadjes, dus sommigen zullen wel eens geslikt hebben tijdens hun show. Zanger Spiros dartelde rond op het podium als een jong veulen en riep meermaals uit dat wij zijn vrienden waren. Dank u, volgende keer mag je me dan meenemen backstage haha.
Qua muziek werd toch vooral uit hun latere werk gekozen, dus uit albums ‘Codex Omega’ en ‘Modern Primitive’. Niet zo heel erg, maar de agressieve toon uit de beginjaren is hier toch ook nog melodieuzer geworden.
In feite werden albums van voor 2000 totaal genegeerd spijtig genoeg, maar ja, je kan dus niet alles willen. Gewoon jammer voor de diehard fans van het eerste uur…

Afscheid nemen is altijd moeilijk, en vandaag was dat niet anders. Dave Mustaine en zijn Megadeth zijn bezig aan hun laatste tour sinds de realisatie van hun afscheidsalbum ‘Megadeth’ zelf (die toch een dikke tegenvaller is) en dat kon ik zeker niet missen. Ik ging dus wat vroeger weg bij de Grieken uit de Marquee om hen uit te zwaaien. Qua stem is het al langer geweten dat je hier door moet kijken bij Dave, maar zijn vingers zijn nog altijd magisch en imponerend.
Qua songs ook meer dan genoeg keuzemogelijkheden en ik persoonlijk hoopte toch vooral op een set met bekende hits. Werd mijn wens ingewilligd?! Zeer zeker, dus de stembanden moest ik tijdig bijsmeren om het tempo meezingen vol te houden. ‘Tipping point’ is misschien wel het beste nummer van hun laatste plaat en hiermee kreeg je direct een trap in je gezicht. De riffs vlogen je om de oren en de man in zijn wit hemd stond te kijken naar het genot van zijn fans.
Er is ook een Belgisch randje te ontdekken bij deze band, want zoals jullie wel weten is Dirk Verbeuren er al een tijdje drummer, en ook zijn focus was optimaal. ‘Hangar 18’ en ‘Skin O’ My Teeth’ waren er boenk op (jaja, de stem van Dave, ik weet het al) instrumentaal en de gitaarsnaren werden wat harder aangetrokken om het publiek mee te krijgen.
De cover van Metallica’s ‘Ride the Lightening’ is bagger, gelukkig heb je dan wel de tegenpolen ‘Tornado of Souls’, ‘Mechanix’ en ‘Sweating Bullets’ die bewijzen dat Mustaine een fantastische muzikant is. Ja idd, Metallica kan soms nog een puntje zuigen aan de kunde van hem! De fans riepen de naam van de band luidkeels en het viertal legde er nog eens de pees op met het machtige ‘Peace Sells…’, ‘Holy Wars…the Punishment Due’ en ‘Symphony of Destruction’ waar drummer Dirk Verbeuren veelvuldig bejubeld werd door de aanwezigen. Het ga jullie goed…of misschien tot binnenkort? Want tegenwoordig weet je het niet meer haha

De punkrockers van Pennywise kregen een plaatsje bedeeld op de Jupiler stage en lokten heel wat volk. Een band uit menigeens jeugd, dus een welkome afwisseling tussen de wat zwaardere bands. Helaas voor ondergetekende wat minder bekend, althans qua nummers, maar de bekendste klonken mij toch wel heel leuk in de oren. ‘Fuck Authority’ die goedkeurend werd meegebruld door de fans en afsluiter ‘Bro Hymn’ die de meute deed knuffelen en schuren tegen elkaars lichaam vooraan het podium.

En toen was het de beurt aan Anthrax – voor ondergetekende toch alweer een tijdje geleden dat ik ze live had gezien – dus was ik in volle extase. Recent nog een nieuwe single op de markt gebracht onder de titel ‘It’s for the Kids’ van hun nieuwe album (“Cursum Perficio”) die in september gereleaset wordt. Heel raar dat deze band in de Marquee gezet wordt, nochtans een band die een hoofdpodium verdient. Maar achteraf gezien was dit dan toch wel een goeie zet, want de zang en gitaren klonken lekker vol en het was een gigantisch feest in de grote tent. Een groot logo van de bandnaam prijkte achter de bandleden, drummer Charlie Benante zat geklemd tussen enkele speaker en Scott Ian en Joey Belladonna deden wat ze moesten doen. De stem van Belladonna klonk lekker fris en scherp en de nummers op de setlist waren om te smullen!! ‘Among the Living’, ‘Got the Time’, ‘Madhouse’, het bére ‘Caught in a Mosh’ die de kelen openzette, ‘Indians’ (die de set afsloot) en de verplichte cover van Trust getiteld ‘Anti-Social’ deed het zweet en plezier opspatten! Maar het beste nummer in mijn oren was toch wel ‘Medusa’ die op een prachtige manier neergezet werd! Tot binnenkort dan maar zeker wanneer jullie toeren met de nieuwe plaat!

Een ganse dag zon, dus waren we al een ganse dag aan het hopen op een beetje wind en misschien een klein druppeltje. De weergoden hadden ons niet goed gehoord denk ik, want tijdens afsluiter The Offspring gingen de sluizen boven ons open. Opnieuw een band die veel nostalgie opriep, net zoals in 2022 stonden deze Amerikanen op het hoofdpodium en gingen alle nummers erin al een frisse pint op een terras. De regen was na een tijdje wel overvloedig aan het worden, maar de die hard fans bleven overeind staan vooraan – respect. Zoals dus aangegeven, een setlist vol nummers die mij naar mijn jonge jaren terugbrachten. ‘Come out and Play’, lachertje van de avond ‘Staring at the Sun’ (blijft toch een lekker uptempo nummer), ‘Bad Habit’ en afsluiter van de dag ‘Self Esteem’ die door de overgeblevenen werd mee gekwijld. Over kwijlen gesproken, de zang van Dexter Holland begint toch ook wat kraken te voorzien. Gelukkig blijft dit niet hangen omdat de nummers zo goed gekend zijn! Nat maar voldaan gingen we nog een slaapmutsje drinken…

vrijdag 19 juni 2026 - Chuck verrijst via Death to All, de broertjes Cavalera staan strak en Cradle of Filth heeft geen last van de nieuwe line-up

Ik trapte de vrijdagochtend af met Asomvel van het Verenigd Koninkrijk…heavy metal met een hoog rock ’n roll gehalte. Dusja, perfect om de dag mee te openen. Een beetje Motörhead en Airbourne samengeperst in een rockjasje. Niet bewonderenswaardig, maar toch redelijk aanstekelijk in de warme tent. Je kon zien dat de mensen nog wat moesten bekomen van de graden Celsius die ze hebben moeten behappen de dag voordien, maar ja, de komende dagen ging het er niet op beteren. Leuk optreden!

Griekse thrash metal gaat er ook altijd in, en Suicidal Angels maakt meestal brokken tijdens hun live optredens. Ook vandaag zag ik een meer dan enthousiaste band staan met kunde. Spijtig genoeg een veel voorkomend verhaal…nieuwe platen die minder aanspreken omdat de verrassing ietwat weg is, maar live een band die tot zijn recht komt met zijn snelle agressieve nummers.
Hun laatste album “Profane Prayer” kwam logischerwijze het meeste aan bod, maar de nekspieren werden vooral getest tijdens nummers ‘Apokathilosis’ (die lekker old school doordramt)  en openingsnummer ‘Capital of War’ van de goeie plaat “Division of Blood”. Ze riepen meermaals Join Us, maar hun airco waaide niet zover hehe.

Ik verliet wel tijdig de Marquee, want de topplaat “Chaos A.D.” ging integraal gespeeld worden door de broertjes Cavalera! Het eerst dat opviel was vooral de magere Max op het podium, enkele jaren geleden stond hij toch wat dikker in zijn vacht. Waarschijnlijk zal het er mee te maken hebben, want hij speelde en zong uitzonderlijk goed! Deze plaat is een waar meubelstuk uit de metal geschiedenis en de weide stond heel vol om mee te thrashen! Op het podium hing de pop uit de albumcover ook al bengelend aan het plafond en de troepen werden aangevuurd met het startschot genaamd ‘Refuse/Resist’.
De beelden op de achtergrond creëerden het nodige gevoel en afgrijzen van de talrijke manifestaties die geprojecteerd werden en bijhorende machtsvertoon en politiegeweld. Deze plaat is een must voor iedere metalfan, en je kon merken aan het publiek dat ze genoten ondanks de hete zon die ademde op hun lichamen.
De force werd opgevoerd met hitjes ‘Amen’, ‘Propaganda’ en ‘the Hunt’, maar de weide ontaarde in een ware veldslag tijdens de bisnummers ‘Territory’ en ‘Troops of Doom’ die aantoonde dat Igor Cavalera zijn stiel kent. Wat een topprestatie!! Benieuwd welk oud album van Sepultura ze volgende keer ‘hernieuwen’…

Geen nieuwe albums meer uitgebracht sinds 2009, dus zou je denken dat Galder en zijn solo project Old Man’s Child te kampen heeft met de nodige roest…gelukkig was dit allesbehalve waar! Deze man heeft al bakken ervaring – ja, ook met zijn werk op de albums van Dimmu Borgir, maar zijn solo project is toch een beetje een verborgen pareltje. De eerste maal dat hij op Graspop staat, dus had ik veel vraagtekens over wat ik mocht verwachten.
De Marquee  kleurde blauw toen de band opkwam met nummer ‘Towards Eternity’, de melodische black metal denderde vlot voort op de symfonische drumpartijen van Tjodalv en we gingen nog meer naar de donkere ruimtes op aarde met ‘King of the Dark Ages’. De strot van Galder barste uit in 1 demonische schouwspel. De geschminkte façades blonken uit tussen het uitgekiende lichtspel en het boosaardige pad werd verder gezet. ‘Doommaker’ van hun tweede album “The Pagan Prosperity’ zette nog rustig in, maar eenmaal de riffs naar boven kwamen gingen de aanwezigen los en zag ik vele haren rondvliegen. De pinnen uit de jas van de frontman leken te groeien bij ‘God of Empiety’ en we gooiden allemaal nog eens de horns in de fucking air bij afsluiter ‘The Millennium King’ die deze prachtige show afsloot.
Weinig symfonische black metal tijdens deze editie van graspop, dus ik was een meer dan tevreden man!! Eventjes de gedachten weg van de zon die buiten aan het branden was.

In feite ging ik de Marquee niet meer verlaten, want het was de beurt aan enkele death metal bands. Ik begin met Possessed uit de Verenigde Staten, alom gekend dat zanger Jeff Becerra in een rolstoel de show speelt (en hij had dan ook nog eens een ooglap op), maar hij trachtte alvast zoveel mogelijk zijn fans te begroeten. De strot van Jeff klonk in het begin wat te luid in vergelijking met de instrumenten, waardoor ik in het begin toch wat vreemde bekken trok. Eenmaal dit rechtgezet werd, konden we eindelijk rechtdoor gaan met nummer ‘Satan’s Curse’ die de gitaren in vuur en vlam zette. Chris Aguirre bleek een meer dan voortreffelijke drummer te zijn, want hij was diegenen die het meest in het oog sprong qua techniek en ritme. Onder de kreunende stem van de vocalist gingen we verder op het elan met ‘Pentagram’ en ‘Beyond the Gates’…een intermezzo werd ingelast om de bandleden voor te stellen, maar dan ging het weer een tandje sneller vooraan het podium. De handen gingen in de lucht tijdens krakers ‘Death Metal’ en ‘The Excorcist’ met de iconische bellen die het nummer inluiden. Ja, het is tijd voor een nieuw album mannen! Oh ja, voor ik het vergeet, het was ook Jeff zijn verjaardag – hiep hiep hoera!

Een band – in dit geval een topmuzikant  - zijn erfenis in ere houden is niet voor iedereen de makkelijkste opdracht, maar als je deze taak over laat aan Death to All dan sta ik op de voorste rijen! Ik kan je nu al verklappen dat deze show tot één van de besten van gans het weekend behoorde. Ja, geen eigen gemaakte nummers dat deze mannen spelen, maar ze zijn zo dankbaar dat ze de geschiedenis van Death en zijn meester Chuck Schuldiner mogen verkondigen hier op graspop. De stem van Max Phelps (Cynic) lijkt veel op deze van de grootmeester, dus toen ‘Living Monstrosity’ werd ingezet kon het feest beginnen. De vele tempo wissels zijn een kenmerk van deze muziek, dus het ene moment stond je te headbangen op een prachtriff, het ander moment stond je mond open van verbazing hoe er geswitchte werd van melodie. Noem ze maar op de nummers en begin maar gefrustreerd te geraken indien je er niet bij was: het oude ‘Zombie Ritual’, ‘The Philosopher’, het bovenmenselijke ‘Spiritual Healing’, topper ‘Symbolic’ met zijn prachtige intro, ‘Crystal Mountain’ met het topic drugs, het lange epos ‘Spirit Crusher’ en afsluiter ‘Pull the Plug’ die de laatst keer de nekspieren overuren deed draaien.
Jawel, een grote dank u wel voor gitarist Bobby Koelble, bassist Steve Di Giorgio en beest achter de drumkit Gene Hoglan! Wat een strakke set wederom.

En we gingen nog wat extremer, want Dani Filth had bijna een volledig nieuwe line up meegebracht vanuit het Verenigd Koninkrijk. Vorig jaar stuurde hij gitarist Ashok en toetsenist Zoë Marie Federoff-Smerde de laan uit, waarna er verwijten heen en weer vlogen. Dani trok er zich bitter weinig van aan en vond in een mum van tijd vervangers voor beide ex-bandleden om Cradle of Filth te vervolledigen. En ik moet zeggen dat de stem van Kelsey Peters ene van topniveau is…haar stem was zoals een echte operazangers die perfect bij de screams, grunts en symfonische black metal past. De kleine man was getooid in zijn kenmerkend zwarte outfit en zette de microfoon een afstandje van zijn mond om nummer ‘To Live Deliciously’ in te zetten. En zo werden er nog een drietal nummers van hun recentste schijf losgelaten op de meute, een schijf dit toch wel heel goeie nummers bevat. De variatie in stemmen gaat door merg en been en vooral zijn krijsende stukken nemen je mee in zijn horror concept. ‘The Principle of Evil Made Flesh’ graaide uit de oude doos en werd met veel liefde omarmt, maar telkens bleef de prachtstem van de vrouw in het gezelschap de nummers in de lucht stuwen.
We sloten af met twee prachtnummers uit Cradle’s discografie getiteld ‘Cruelty Brought Thee Orchids’ waar de stem in overdrive gaat en ‘Her Ghost in the Fog’ die de hoge uithalen tot diep in je ziel kietelen.
Wederom een heel sterk optreden, in feite de laatste jaren al constant een hoog niveau van Dani en zijn vuiligheid!

zaterdag 20 juni 2026 - Terrorizer heeft lak aan toelatingen, Chris Barnes klinkt lekker log en flikt het met ‘Hammer Smashed Face’, maar de headliners zijn niet mijn ding

Bij aankomst was er toch wat meer wind te bespeuren, dus had ik het frisjes aheum en ging een kijkje nemen in de Marquee bij de black metal band Sinsaenum met een samenraapsel van bandleden uit verschillende landen. Ze worden omschreven als een soort all-star metal band, maar achteraf gezien heb ik daar toch mijn bedenkingen bij. Ok, black metal, maar dan op een rustiger tempo uitgevoerd dan ik in mijn hoofd had. De beleving viel mij persoonlijk minder goed dan gedacht. Bekendste bandlid was in feite Joey Jordison, de drummer die overleed in 2021 en toen dachten we allemaal dat de band ging opgedoekt worden. Maar kijk, in 2025 toch nieuw materiaal uitgebracht. Spijtig genoeg live niet zo memorabel.

Op de South stage mocht Malevolence hun hardcore met een vleugje thrash en sludge, twee jaar na hun vorige passage, netjes overdoen. Ik stond verderop nog onder de menselijke carwash (medewerkers die je met een hogedrukreiniger nat spoten) toen ik na enkele minuten mijn hoofd draaide toen ik hun muziek aanhoorde. Het klonk lekker gezellig en uitnodigend, dus ging ik eens gaan piepen. De mensen schuwden de circle pits niet en toen gevraagd werd tijdens nummer ‘Self Supremacy’ om een wall of death uit te voeren bleek deze ook moeiteloos ingezet te zullen worden.
Ja, deze band had terecht een plek op de hoofdpodium verkregen, zoveel was duidelijk. Er zit lekker veel snelheid  enthousiasme in deze band en in de stralende zon zag ik fans van verschillende leeftijden meedansen op de tonen en breaks. De strot klonk lekker gortig en borrelde lekker uit de zanger zijn longen. Ze hebben mij over de streep kunnen trekken!

Richting Jupiler stage, waar Primal Fear heavy metal ging prediken. Een band die in mijn jonge jaren bij de toppers hoorde, maar helaas de laatste albums minder aandacht aan werd besteed door mezelf. Er stonden enkele waterventilatoren gericht op de menigte die spontaan hun vuisten in de lucht stak bij ‘I Am the Primal Fear’. Zanger Ralf Scheepers heeft al lang zijn strepen verdient en hij was duidelijk in form vandaag. De hoge noten werden moeiteloos gehaald bij meezinger ‘Nuclear Fire’ en ‘Seven Seals’ van het gelijknamige album. Heel wat volk kwamen deze Duitsers aanschouwen, dus ik vrees dat de Jupiler stage net groot genoeg was. De luchtgitaren werden bovengehaald bij ‘Chainbreaker’ en er werd in groep meegebruld bij het lichtzinnig geschreven ‘Metal is Forever’ die deze goeie show afsloot.

Topper van de dag? Jawel, Terrorizer kwam, zag, en overheerste. Ze lieten een klein beetje op zich  wachten, maar toen kwam de obligatoire aankondiging dat ze album “World Downfall” integraal gingen spelen. Uiteraard had ik niets anders verwacht, want dit album is nu eenmaal kwaliteit! Het statief was omarmd door een skelet en de wolven werden losgelaten bij ‘After World Obliteration’. De grindcore werd uitgevoerd op kruissnelheid, de klank stond lekker luid en goed in de mix, waardoor deze show punten scoorde op alle facetten.
Neen, fans van Within Temptation hebben hier niks te zoeken, mensen met zware metal in hun genen beleefden het uur van hun leven. Zanger Brian Werner zou ik niet graag alleen tegenkomen in het donker, bassist Dave Vincent leek op het podium dan weer een brave jongen met weinig mimiek, maar toen hij zijn vingers losliet op zijn instrument was het genieten geblazen. En ja, Pete Sandoval is gewoon een heel sterke drummer met bakken ervaring. We gingen los op ‘Human Prey’, het zware ‘Resurrection’ en ‘Infestation’. Frontman Brian had er eventjes genoeg van en ging enkele rondjes draaien in de moshpit, om achteraf onder zijn voeten te krijgen van de security dat hij geen toestemming had gevraag. Fuck permission zei hij en hij blies warm met afsluiters ‘Dead Shall Rise’ en titelnummer ‘World Downfall’.
Wat een mega optreden wederom, vorige keer op Alcatraz was het ook van dat! Ze hadden er duidelijk nog niet genoeg van en brachten nog twee bis nummers van een ander album, maar het kwaad was al omarmt…Boenk erop!

Fans van dikke grooves, vette stoner rock met een grote sludge/southern invloed kwamen aan hun trekken bij Corrosion of Conformity. De vette riffs klonken lekker doordacht en nog maar recentelijk werd hun 11e album (“Good God/Baad Man”) gepresenteerd via Nuclear Blast Records. In het begin in feite opgericht als een soort van crossover band, maar tegenwoordig hoor je daar maar weinig van terug, want het zware gitaarwerk klinkt lekker slopend. Een diepe stem gaat perfect gepaard met deze stijl. Een lekker tussendoortje.

Ik ging eventjes langs bij Queensrÿche, maar de klank was daar toch niet al te goed…nochtans openden ze met een prachtig nummer genaamd ‘Queen of the Reich’, maar het kwam er totaal niet uit. De bas klonk te vol en de hoge uithalen verdwenen een beetje in het stof. Todd La Torre heeft een uitmuntende stem, maar de combinatie klonk niet overtuigend met de instrumentale stukken. Neen, binnenkort komt Geoff Tate naar Sint-Niklaas…ik heb een klein vermoeden dat dit beter zal zijn.

Dan maar richting de tent opnieuw waar Moonspell hun Gothic stijl kon botvieren op het publiek. Je moet ook wat gewoon geraken aan de ietwat prekerige stem van Fernando Ribeiro, maar eenmaal je dat loslaat, dan ontdek je in feite een steengoede band. Hun eerste twee albums uit midden jaren 90 kwamen veelvuldig aan bod, voor mij persoonlijk toch de albums die deze band de nodige onderscheidingen hebben opgebracht. Denk maar aan ‘Opium!’ gevolgd door ‘Awake’ van het atmosferische album “Irreligious” of ‘Vampiria’ en ‘Alma Mater’ van het sterke album “Wolfheart”.  Toch beter dan die vorige band op de Jupiler stage.

En toen was ik klaar om Chris Barnes in de ogen te kijken tijdens zijn optreden van Six Feet Under. Hun albums hebben mij in feite nooit echt aangesproken, daarvoor klonk de productie meestal te ondermaats of ontbraken de nodige diepgang bij de nummers op plaat. Dus misschien kon hij live dan wel overtuigen…
Deze death metal klonk lekker lomp en de stem van Barnes was veel beter dan ik had gehoopt. Nummer ‘War is Coming’ met de diepe growl ging erin als zoete koek en de hoofden gingen vlotjes van boven naar beneden bij de aanwezigen. Ok, niet zoveel volk zoals wel te verwachten was, maar waarschijnlijk kent de jeugd deze grote meneer met zijn dreadlocks niet haha. ‘Feasting on the Blood of the Insane’, ‘Torn to the Bone’ en ‘Human Target’ zitten allemaal in dezelfde lijn van stijl die ze hanteren, logge riffs die gestaag je brein intimmeren. Gelukkig vergat hij zijn oorsprong niet, want hij coverde dus enkele nummers van Cannibal Corpse waaraan hij destijds heeft meegewerkt. De headbangers deden overuren en de luchtgitaren werden ingeplugd bij het vette ‘Stripped, Raped and Strangled’ en de klassieker die elke zelf respecterende death metalfan direct herkent genaamd ‘Hammer Smashed Face’.
Heel goed optreden, mijn verwachtingen waren er van twijfels, maar achteraf gezien viel het reuze mee. Wanna taste my ‘Seed of Filth’?!

Ik ging nog eens langs bij de Classic Rock bar, want op het hoofdpodium had ik niks te zoeken. Smaken verschillen nu éénmaal. Toen ik buitenkwam was het trouwens aan het regenen…zalig. Globaal gezien was dit persoonlijk voor mij de minste dag van het festival, het kan ook niet altijd prijs zijn hé.

zondag 21 juni 2026 - Foreigner wint de strijd tussen de ‘oudjes’, Venom veel blabla maar nul rendement, en Mastodon is superieur

Het was heel druk op zondag, veel aanschuiven, langer dan voorzien moeten wachten op een plekje op de shuttlebus, opnieuw tropische temperaturen, gebrek aan frisheid zoals zovelen, … al deze zaken zorgden ervoor dat ik pas deftig voet op de heilige gronden zette toen Europe bijna aan hun show ging beginnen. Vandaag was het immers de uitgelezen dag voor oude rockers om aan hun trekken te komen!

Europe
dus, voor de 4e keer stonden ze op de affiche en ze draaien dus al een heel lange tijd mee. Zanger Joey Tempest zijn stem klinkt nog altijd uitstekend op zijn leeftijd en hitjes zijn er ook in overvloed. De eerste topper kwam al snel aan bod met ‘Rock the Night’ die de vele stemmen in gang stak, toen de zanger het woord godverdomme zei kregen de meesten een schok te verwerken en schoten ze pas echt in gang. In vergelijking met andere bands van deze leeftijd zit er toch nog veel beweging in deze mannen, de interactie met het publiek is lekker los en hij is niet bang om vele km’s te malen op het podium. De energie was leuk om te zien en toen de afsluiters aan bod kwamen gingen de handen nog voor de laatste keer in de lucht. Het bedwelmende ‘Superstitious’, ‘Cherokee’ en obligatoire afsluiter ‘The Final Countdown’ bewezen dat deze band tijdloos zal blijven!

Ik ging nogmaals de zware muziek gaan ondergaan en opnieuw te kijken naar een optreden van David Vincent die gisteren al present was bij Terrorizer, maar vandaag zijn eigen band ging vertegenwoordigen. Neen, niet I Am Morbid, maar wel Vltimas. Actief sinds 2015 en nog maar twee albums op hun conto, maar toch maakt deze band met bekende muzikanten toch al de nodige indruk. Getooid in een lange zwarte jas en hoed maakt hij zijn opwachting en het eerste nummer dat mij opviel was ‘Invictus’ die zwaar aanzet met de stevige drums. De gitaren komen strak samen met de zware stem van Mr. Vincent. Er werd af en toe wel wat teveel tussen de nummers door gepraat om het nummer een plaats te geven, maar in feite is dit niet echt nodig. De sound van deze band neemt je direct in een beklemmende greep om je pas los te laten op het einde. De imposante stem wordt ook goed gebruikt in nummer ‘Mephisto Manifesto’, waaruit duidelijk blijft dat deze zanger een uitzonderlijke techniek heeft. Een heel sterk optreden, en eventjes later zou ik hem nog eens aan het werk zien, maar daarover later meer.

Waarschijnlijk één van de winnaars van de dag ging eraan beginnen op de North Stage. Foreigner mocht hun fiere rock voor een hele weide loslaten en het optreden was van begin tot einde subliem. De projecties op de achtergrond zorgden voor de nodige animo, maar het waren toch vooral de nummers en de uitvoering ervan die boekdelen spraken. Wat een stem heeft zanger Luis Maldonado toch, hij voert moeiteloos alle nummers uit zonder blikken en blozen. De evergreen-anthems klinken tijdloos, zoals onder ander nummers ‘That Was Yesterday’, ‘Feels like the First Time’ en ‘Hot Blooded’. Ok, soms wordt er ook wat aan de duurtijd van sommige nummers gesleuteld, zoals bij ‘Cold as Ice’ (heel toepasselijk voor de temperaturen) en het glorieuze ‘Juke Box Hero’. Maar het nummer waar gans de weide toch reikhalzen naar uitkeek moest dus nog aan bod komen. Ieder koppeltje op de weide nam de partner dichtbij en toen de tonen van ‘I Want to Know what Love is’ uit de boxen knalden werden er veelvuldig kusjes uitgedeeld. Dit is zo’n nummer dat mensen samenbrengt, de perfecte samenvatting van deze show! Excellent.

Volgende op de lijst was “schock“ rocker Alice Cooper die ook al geen introductie meer behoeft. Zijn theatrale aanpak blijft hetzelfde in al zijn shows, de gemeten kostuums zijn gladgestreken, zijn wandelstok mooi opgeblonken en dan kunnen we van start gaan met ‘Spark in the Dark’ om later de eerste meezinger ‘No More Mr. Nice Guy’ te aanhoren. Deze man loopt al 77 jaar rond op deze planeet maar hij blijft presteren totdat hij doodvalt denk ik.
We hebben het allemaal al eens gezien (behalve dan misschien de tieners die op de weide rondlopen), maar ondanks dat het voorspelbaar is, blijft het ook geniaal. Hijzelf die onthoofd wordt en een vrouw die met zijn hoofd wegloopt om hem sensueel te kussen, de verplichte dwangbuis, …noem maar op. Dusja een vinkje voor entertainment en een dikke duim voor zijn nummerkeuzes met onder meer ‘I’m Eighteen’, ‘Hey Stoopid’ (die op velen van tel kunnen zijn) en het gekende ‘Poison’. De verrassing kwam op het laatste toen hij nog een medley uit zijn mouwen schudde met onder ander covers van Pink Floyd  (‘Another Brick in the Wall’ samen met ‘School’s Out’) en Nirvana’s ‘Smells Like Teen Spirit’ die deze set afsloot.

Waarschijnlijk de grootste ontgoocheling op Graspop was dan weggelegd voor Venom. Ik haal even de begeleidende info van de band erbij:
Een show die ongetwijfeld legendarisch zal worden, is de passage van Venom. De Engelse band stond mee aan de wieg van de speed, thrash en black metal en gaf dat laatste genre zelfs z’n naam met hun klassieker ‘Black Metal’. Niet iedereen had het destijds zo begrepen op hun door punk geïnspireerde en smerige metal, maar hun debuut ‘Welcome to Hell’ is 45 jaar later nog steeds een mijlsteen in de metalwereld en dat vieren we dit jaar met een vet feestje! Originele gitarist Mantas en drummer Abaddon kunnen al een eeuwigheid niet meer door één deur met bassist/zanger Cronos, maar in plaats daarvan brengen ze volgende gasten mee: Nergal (Behemoth), David Vincent (I AM MORBID / Terrorizer/Vltimas), Sakis Tolis (Rotting Christ), Diva Satanica (Bloodhunter, ex-Nervosa) en Blake “Bulldozer” Arenvurst (Interceptor).
Als ze dan na een tiental minuten later dan voorzien beginnen, en je merkt dat de sound niet goed zit, ook al hebben ze de nodige tijd gebruikt om alles goed te zetten, dan gaan mijn wenkbrauwen fronzen. De microfoon van de backing vocalen stonden luider dan deze van zanger. Hij had ook bandjes rond zijn armen zoals Cronos, maar je kon hem amper verstaan. Dan hadden we nog de eer om enkele gastmuzikanten te ontvangen die nummers die nummers van Venom kwamen brengen. De ene al meer geslaagd (bv David Vincent) dan de andere, maar de klank bleef toch ondermaats. Oh ja, iemand nog gebleven voor Nergal? Want ik was blijkbaar al weg…neen, dit was echt een hit & miss.

Def Leppard dan maar opzoeken, deze band bestaat al meer dan 45 jaar en staat garant voor pure no-nonsense rock waarbij album “Hysteria’ toch het meest in het oog springt. Alvast een grote show gezien met muzikanten die nog altijd de nodige passie uitstralen. Uiteraard niet meer zo levendig als in hun jonge jaren, maar de stem klonk nog altijd lekker old school. Dik veel respect ook voor drummer Rick Allen die nog steeds beter kan drummen dan sommige anderen die wel nog gezegend zijn met beide armen! ‘Animal’ kwam al vroeg in de setlist, dit rustig nummer werd mee bezongen door de fans die elkaar stevig vastgrepen. Bij nummer ‘Photograph’ vond ik de stem wel stukken minder (omdat hij een andere toonhoogte hanteerde) – het klonk teveel geforceerd althans volgens mij. Veel lichtspektakel te beleven, de spijtig genoeg verplichte drumsolo die te lang duurde, maar ook iconische bandfoto’s die geprojecteerd werden om de show dat extra gehalte te geven. ‘Let’s Get Rocked’, het genietbare ‘Rock of Ages’ en ‘Hysteria’ (met twee verschillende bass-intro’s) werden door het volk gesmaakt, en toen moest hun hitje ‘Pour Some Sugar On Me’ nog de nodige feelgood verzorgen. En als verrassing werd ook nog ‘Let it Go’ gespeeld, aangezien ze blijkbaar nog ruimte hadden voor 1 extra nummer, maar ik haastte mij richting Marquee. Oh, ik had graag hun shows live meegemaakt in hun glorieperiode, maar vandaag neem ik er graag bij.

Afsluiter in de Marquee was weggelegd voor Mastodon, en toen ik daar aankwam waren ze al efkes bezig. Ik kon nog net de kraker ‘The Motherload’ meepikken. De drums werden ingezet en de zweetdruppels stonden al direct op m’n nek en rug door de springende meute rond mij. Drummer Brann Dailor heeft een unieke stem die perfect deze van frontman Troy Sanders aanvult. De melodie ging op en neer en bij nummer ‘I Am Ahab’ voelde ik de bries van de ravottende moshers vooraan het podium.
De klank zat in feite al gans het weekend goed in de Marquee en deze keer stond het gelijk nog wat strakker dan voorgaande dagen. De opbouw bij ‘Crack the Sky’ was intens, maar ingetogen, totdat de boel ontplofte wanneer de gitaren zwaar beginnen door te klinken in de tent en de gevoelige stem van de drummer de boel aaneen rijgt. De afwisseling tussen beide vocalen is apart, maar toch zo samenhangend. Nummer ‘Blood and Thunder’ deed een laatste pletwals door de Marquee vliegen en zo kon de band het publiek uitzwaaien en bedanken tot een volgende samenkomst. De melodie die de riffs spuwen zijn van het beste en stilstaan kon je vergeten.
Wat een show, klasse!  Voor mij de perfecte afsluiter van Graspop 2026.

Ik eet graag Sabayon, maar zodra de Y in een T verandert, dan krijg ik een slechte smaak in mijn mond. Indien je wil weten of ze nog uit hun tank geraakt zijn, ik kan jou helaas niet verder helpen…

En zo zat de 29e editie van Graspop er weeral op. Een heel warme editie, maar de voorbije jaren was dit wel vaker zo maar de organisatie heeft het in mijn ogen goed aangepakt. Ik kan besluiten dat er deze editie toch veel moderne bands op de affiche stonden, er veel jeugdige en opkomende bands te ontdekken waren, maar ook dat ik veel lachende gezichten heb gezien bij de oudere rockers.
Op 17, 18, 19 en 20 juni 2027 keert Graspop Metal Meeting terug naar Dessel voor een bijzondere afspraak: de 30ste editie van het festival. Blokkeer alvast je agenda en bereid je voor op een gigantisch verjaardagsfeest. Hopelijk zijn we er opnieuw bij!

Stay metal!
Meer info op www.graspop.be

Line Up
Donderdag: The Funeral Portrait, Sleep Theory, President, Magnolia Park, Lakeview, Bloodywood, Ankor, Thrown, The Dillinger Escape Plan, Slay Squad, Pennywise, John Coffey, Grade 2, Blackgold, Wolves in the Throne Room, Snot, ScepticFlesh, Gatecreeper, Dying Wish, Distant, Cult of Luna, Anthrax, Wind Rose, Tom Morello, Combichrist, Megadeth, Limp Bizkit, Within Temptation, The Offspring, Ego Kill Talent, Danko Jones, A Day to Remember, Accept, Mantah

Vrijdag: TX2, Oranssi Pazuzu, Leprous, Kadaver, Harakiri for the Sky, Elder, We Came as Romans, Thornhill, Lionheart, Letlive., Kublai Khan TX, Guilt Trip, Drain, Possessed, Old Man’s Child, Hulder, Death to All, Cradle of Filth, Bark, Asomvel, Trivium, Mammoth, Knocked Lose, Drowning Pool, Breaking Benjamin, Volbeat, Sex Pistols featuring Frank Carter, Quicksand, Cavalera, Alter Bridge, Infected Rain, Suicidal Angels, Triggerfinger, Vower

Zaterdag: Uncle Acid & the Deadbeats, Tesseract, Rivers of Nihil, Moath Culture, Loathe, Faetooth, Catch your Breath, Vicious Rumours, Sonata Arctica, Queensrÿche, Primal Fear, Orden Ogan, Feuerschwanz, Avatar, Ellende, Terrorizer, Six Feet Under, Sinsaenum, Moonspell, Lacuna Coil, Embryonic Autopsy, Corrosion of Conformity, Three Days Grace, The Pretty Wild, Sepultura, P.O.D., Bad Omens, Babymetal, Malevolence, Ice Nine Kills, Hollywood Undead, Fleddy Melculy, Architects, Bring me the Horizon,

Zondag:  Solstafir, Return to Dust, Rain City Drive, Periphery, Future Palace, Carpenter Brut, Wargasm, the Plot in You, Set if Off, Lagwagon, Bury Tomorrow, Vltimas, Venom, The Gathering, Mastodon, Killus, Kanonenfieber, Gaerea, Decapitated, Foreigner, Europe, Def Leppard, Alice Cooper, Sabaton, Life of Agony, Extreme, Electric Callboy, Black Label Society, Battle Beast, Evergrey, King 810, Kuazar, Zebra


AFTERMOVIE #GMM26 – Aftermovie

Organisatie: GMM, Dessel

Joan As Police Woman

Real Life Evolution

Geschreven door

Joan As Police Woman is sinds de start van haar soloproject in 2004 een geprezen muzikante en producer, die wordt omschreven als ‘de coolste vrouw in de pop’ (The Times) en ‘één van de beste muzikanten van de 21e eeuw’ (The Economist). Met nieuwe arrangementen van de nummers van haar debuutalbum ‘Real Life’, dat 20 jaar geleden uitkwam, verscheen dit nieuwe album.
Over die release hadden we een fijne babbel. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103105-joan-as-police-woman-nummers-zijn-als-een-pak-dat-je-laat-aanpassen-ik-ben-ook-volwassen-geworden-ik-wilde-nieuwe-arrangementen-van-de-nummers-aanbieden  

In het beluisteren horen we een nieuwe wending aan het materiaal, songs die zo belangrijk waren voor haar carrière.
Haar vocals zijn nog steeds intens doorleefd en  sprookjesachtig mooi. Nummers als “4nyone” en “Flushed” komen dan ook heel hard binnen. We worden meegezogen in die sound, en voelen ons wegglijden in haar droomwereld, alsof het weer 2006 is.
En toch klinken de songs niet gedateerd, integendeel. De samenwerking met Krystle Waren op “The Ride” is overweldigend mooi. Op “Feed the light” verlegt Joan haar grenzen. En op “Save me” drijft ze in de armen van Iggy Pop, ook bepalend in z’n vocals. Het dwingt je tot tranen toe. In het interview vertelden we haar 'hij klinkt als Nick Cave' waarop ze antwoordde '' Zeg je dat Iggy Pop klinkt als Nick Cave? Wat dacht je ervan als Nick Cave klinkt als Iggy Pop? Ik ben dol op Iggy's zangstem. We weten allemaal dat hij kan schreeuwen en tieren, maar als hij bijvoorbeeld 'The Passenger' zingt, zit er iets magisch in zijn stem.'' Goed gevonden van Joan! Het mag gezegd zijn ‘Iggy en Joan klinken als 'a match made in heaven'. De hemel en de engelen ontdekken we ook op “We don't own it”, “Eternal Flame” en titelnummer “Real Life”. Nummers die ons doen wegdromen …
Gedrenkt in een badje van melancholie en weemoed, brengt Joan As Police Woman oudere nummers opnieuw tot leven, met diezelfde intensiteit als weleer, maar opgestoft vooruitkijkend. Een sprookjesprinses in de duisternis.
Het geheel klinkt bedwelmend, hypnotiserend en is een perfecte remix van de songs en van de samenwerkingen met artiesten. Het maakt van het debuut een pareltje.

Joan gaat ook op tournee met deze plaat en komt naar België op 11 november 2026, Cactus Club, Brugge

Tracklist: 1. Anyone (Real Life Evolution version) 2. Flushed Chest (Real Life Evolution version) 3. The Ride (Real Life Evolution version) 4. I Defy feat. Krystle Warren (Real Life Evolution version) 5. Feed The Light (Real Life Evolution Version) 6. Christobel (Real Life Evolution version) 7. Save Me feat. Iggy Pop (Real Life Evolution version) 8. We Don't Own It (Real Life Evolution version) 9. Eternal Flame (Real Life Evolution version) 10.Real Life (Real Life Evolution version)

Sing/Songwriting
Real life Evolution 
Joan As Police Woman

BEAT

BEAT overtuigt met indrukwekkende ode aan King Crimson

Geschreven door

BEAT overtuigt met indrukwekkende ode aan King Crimson

Toen de thermometer buiten een tropische 35 graden aantikte, stroomde ik samen met een bende gelijkgestemden het Koninklijk Circus in Brussel binnen voor een bijzonder muzikale mis. De zaal zat niet helemaal afgeladen vol, hier en daar waren nog enkele lege zitplaatsen te bespeuren. Toch hing er vanaf de eerste minuut een intense en passende sfeer die perfect aansloot bij wat de avond zou brengen.

Dit concert bevond zich immers diep binnen een absolute niche: een avond speciaal voor liefhebbers van de progressieve rock van King Crimson, volledig gewijd aan het materiaal uit de jaren tachtig en de iconische trilogie albums die de band toen uitbracht.
De muziek van King Crimson laat zich het best omschrijven als experimenteel, grensverleggend en complex, dankzij een unieke combinatie van progressieve rock, polyritmische structuren (Angine De Poitrine heeft hier duidelijk goed naar geluisterd) en pure muzikale wiskunde. Om zulke gelaagde composities live tot leven te wekken, heb je muzikanten van uitzonderlijk niveau nodig, en die waren bij BEAT ruimschoots aanwezig.

Adrian Belew en Tony Levin vormden destijds zelf de spil van de legendarische jaren tachtig bezetting van King Crimson. Belew werkte daarnaast met onder meer David Bowie en Frank Zappa, terwijl Levin jarenlang samenwerkte met Peter Gabriel. Gitaargod Steve Vai verdiende zijn sporen eveneens bij Frank Zappa en Danny Carey staat natuurlijk bekend als de ritmische krachtpatser achter Tool. Het resultaat was een supergroep die meer dan voldoende ervaring en talent in huis heeft om dit uitdagende repertoire geloofwaardig te brengen.
King Crimson zelf heb ik nooit live aan het werk gezien, maar de leden uit deze bezetting gelukkig wel in andere projecten. Adrian Belew en Tony Levin zag ik vorig jaar nog schitteren met Remain In Light, een prachtig project dat de muziek van Talking Heads in de schijnwerpers zette. Danny Carey mocht ik al meerdere keren met Tool aan het werk zien en voor Steve Vai moet ik zelfs teruggaan tot 1990, toen hij nog deel uitmaakte van Whitesnake.
De avond werd zorgvuldig opgebouwd. Het eerste deel bestond vooral uit iets obscuurder materiaal en opende onder meer met “Neurotica” en “Heartbeat”. Het groeide uit tot een indrukwekkende aanloop die culmineerde in een magistrale uitvoering van “Larks' Tongues in Aspic Part III”.
Na een korte pauze verschoof de aandacht naar de bekendere nummers uit het repertoire, al blijft het natuurlijk relatief om over hits te spreken bij een cultband als King Crimson. Het tweede luik schoot overtuigend uit de startblokken met klassiekers als “The Sheltering Sky”, “Sleepless” en “Frame by Frame”. Vervolgens werd de set krachtig afgesloten met “Elephant Talk”, “Three of a Perfect Pair” en “Indiscipline”.
Naarmate het einde van de avond dichterbij kwam, leek ook de zaal langzaam te ‘ontdooien’. Waar het aanvankelijk net iets te warm was om de aanwezigen echt in beweging te krijgen, sprongen tussen de nummers door mensen recht voor applaus of lieten ze zich meeslepen door de muziek. Eén enthousiaste bezoeker ging daarbij zo uitbundig tekeer dat het er haast uitzag alsof hij een epileptische aanval kreeg.
Het respect voor de architecten van deze muziek bleek overduidelijk toen de band de avond officieel opdroeg aan King Crimson brein Robert Fripp en de legendarische drummer Bill Bruford. Het was een mooi gebaar dat nog eens onderstreepte dat dit project veel meer was dan een eenvoudige nostalgische terugblik.
Toen de band onder luid gejuich terugkeerde voor de toegift, kreeg de snikhete zaal nog twee absolute hoogtepunten voorgeschoteld: het zware, hypnotiserende “Red” en een explosieve versie van “Thela Hun Ginjeet”. Daarmee werd een indrukwekkend eerbetoon definitief bekroond.

De combinatie van nostalgie, fabelachtige techniek en de broeierige sfeer in het Koninklijk Circus maakte van dit concert een memorabel spektakel. Voor liefhebbers van complex gitaar en drumwerk was dit zonder twijfel een droom die werkelijkheid werd.

Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9879-beat-23-06-2026?Itemid=0

Organisatie: Live Nation

Tropical Fuck Storm

Tropical Fuck Storm - Great Gigs In The Park 2026 - Geordende chaos

Geschreven door

Tropical Fuck Storm - Great Gigs In The Park 2026 - Geordende chaos
Tropical Fuck Storm + Pigs pigs pigs pigs pigs pigs pigs

Een bloedhete avond, met temperaturen die na 20 u nog tegen de dertig graden aanleunden. Twee bands staan nu net geprogrammeerd voor een avodje ‘geordende chaos’ die de temperatuur naar code rood doen stijgen …
Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs zagen we ooit de Botanique (Orangerie) plat spelen. En Tropical Fuck Storm heeft een ‘pletwals’ reputatie .
Beide bands voldeden aan de hoge verwachtingen, met een lichte voorkeur naar de eerste.

Pigs pigs pigs pigs pigs pigs pigs (*****) begon hun set razendsnel, zonder opkijken. Direct het publiek bij de lurven grijpen en niet meer loslaten, noemt men zoiets. De band uit Newcastle combineert stoner-metal met, in de stijl van Black Sabbath, doom en psychedelica rock.
Ze staan bekend om hun legendarische live-energie. Man in de kijker is hun charismatische, energieke frontman. Matthew Baty. De band klonk ongelofelijk met hun doomachtige stoner metal. In een onmiskenbare groove werd de volumeknop volledig ingedrukt.
Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs zorgden voor een wervelend feestje die de temperatuur tot een kookpunt bracht. De grappige bindteksten waren da nook meegenomen.
Op het einde van de set ging Matthew zelfs zijn publiek opzoeken. Wat een muzikale tsunami, van deze weirdos, Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs.

Tropical Fuck Storms (****) klinkt iets melodieuzer. Ook al is het eerder een understatement, want Tropical Fuck Storms drijft eveneens het tempo op tot ongekende hoogtes, door knetterende riffs en verpulverende drums. De vocals gingen door merg en been. Een ondoordringbare muur.
Songs als “Braindrops”, “Bloodsport” en “Goon show” kwamen erg goed binnen. Helaas was er bitter weinig interactie onderling, wat eerder een domper was. Maar de instrumentatie zat goed. Wat een uithalen!
Het einde van de set was verbluffend sterk met ‘Rubber Buulolies”, “Paradise” en “Moscoviaum”. De variatie die ze in het materiaal aanbrachten, was een pluspunt. In de bis volgde nog een cover: “Stayin'  Alive” van The Bee Gees. Een interessante eigenzinnige, eerder punky versie,
Tropical Fuck Storms was geordende chaos op z’n best.
Setlist: Braindrops // Irukandji Syndrome // Bloodsport // Goon Show // Ann (The Stooges cover) // You Let My Tyres Down // Stepping on a Rake // Who's My Eugene // Rubber Bullies // Paradise // Moscovium //
Encore: Stayin' Alive  (Bee Gees cover)

Itv Fr site 2025
https://www.musiczine.net/index.php/fr/item/99427-le-chaos-organise-tropical-fuck-storm 

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Tropical Fuck Storm
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9878-tropical-fuck-storm-23-06-2026?Itemid=0

Pigs (x7)
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9877-pigs-pigs-pigs-pigs-pigs-pigs-pigs-23-06-2026?Itemid=0

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas (ikv GGITP)

Kludde

Langs Scheld- en Denderland 2026

Geschreven door

Een kwart eeuw Kludde! Ter ere van dit jubileum wordt ‘Langs Scheld- en Denderland’ opnieuw uitgebracht als een gezamenlijke release van Consouling Sounds en Thenra Collectivum.
Vanaf mei 2026 verkrijgbaar als cd-digisleeve met zes panelen en op zwart vinyl. Het album is volledig geremixed en geremasterd door Cerulean. Hoewel het geluid aanzienlijk is verbeterd, is de oorspronkelijke sfeer en uitstraling behouden gebleven. Ook de artwork heeft een mooie upgrade gekregen.
De sfeer is grimmig bij songs als “Schijnheilige Drievuldigheid”. De verhalenlijn over heksen en wezens uit de donkerste bossen blijft ook overeind op “Karos der Toverheksen”; het spreekt tot de verbeelding.
Het Folklore aspect dat Kludde al 25 jaar een bijzonder project maakt, schemert verder door op “Slet”, “Egidius” en “Shelob”. Het is donker, pikdonker bij Kludde … De afsluiter “Kludde” onderstreept dit nogmaals, het is de ultieme muzikale doodsteek/
Op zich is zo een re-release gewoon een leuk 'hebbedingetje' voor de liefhebber van het genre en de band. Maar inderdaad, door de remix ervan, krijgt het een heel andere wending wat de aankoop van dit kleinood ook de moeite waard maakt. Meer nog. Zelfs als je het album en de songs al kent, loont het dus zeker de moeite dit even te doorspitten en te voelen dat de intense gruwel die je over je heen voelde toen, nog intenser aanvoelt, net door die upgrade van elk van de songs.

De plaat  verscheen ook op cd en lp, in samenwerking met Thenra Collectivum en via Consouling Sounds. Aankopen dus!

https://kludde.bandcamp.com/album/langs-scheld-en-denderland-2026

Black metal
Langs Scheld- en Denderland 2026
Kludde

Tracklist:
Schijnheilige Drievuldigheid 2026 05:44
Karos der Toverheksen 2026 06:45
Slet 2026 02:31
Egidius 2026 04:48
Shelob 2026 04:32
Kludde 2026 05:19

N9 Eeklo - events

Geschreven door

N9 Eeklo - events
Basisinfo - Muziekclub N9 in Eeklo maakt zich weer op met enkele toppers (in spe) en heel wat te ontdekken muzikaal talent. Zowat alles komt aan bod: indie, rock, blues, jazz, gipsy, klassiek, funk, soul, chanson, belpop en drone.
Ook in het seizoen slaan muziekclub N9 en Cultuurhuis Herbakker (nieuwe naam en vernieuwd gebouw) de handen in elkaar.
INFO zie site
Alle clubconcerten vinden al sinds de heropstart (2021) na de coronaperikelen plaats in Kubiek, en dat blijft in de toekomst ook zo.

2026
05/06 SCHNTZL, Nagloed
19/06 Black Box Revelation, Neil Claxon @Huysmanshoeve
20/06 Eefje De Visser, Frans Kalf @Huysmanshoeve (try-out)
21/06 Het Zesde Metaal, Patches @Huysmanshoeve
Helden in het Park – 30ste editie, van 30 juli t-m 02 augustus 2026 (www.hihp.be )
30/07 Jembaa Groove, Bnnyhunna, Blauwe Plek
31/07 Ibibio sound machine, Doco du Toco & The Alacaa beat Band, Kaito-Kai, Joki
01/08 Son Rompe Pera, Orkesta Mendoza, Septeto son, Uit de hoogte, MNSR Zéro
02/08 Iba Mahr + Asham Band, Giant tree, ‘Kino’ Johnny den artiest, Picknick, Back to mono
Herbakkersfestival 2026
07/08 Das Pop, Lenny Lenny, Teddy Burnhouse, Ciska Ciska, Nick
08/08 Rosie Stuart, Tourist LeMC, Hairbaby, Ches, Pornkings
09/08 Finn, De Mens, Kaat Van Stralen, Finn,  Singalong voor Geert, Hindu radio DJs

05/09 Wine Lips + The Boojums
11/09 Groen genoeg: Opstand
18/09 Meskerem Mees & Carlos Gabin @Huysmanhoeve (streekcafé)
25/09 Johannes is zijn naam (ism Cultuurhuis Herbakker)
26/09 Absynthe Minded à quatre mains @CC Evergem (ism CC Evergem)
03/10 Genn
09/10 The Hickey Underworld
10/10 Liesa Vab der Aa
14/11 double bil: Lézard, Rosie Stuart
20/11 Nusantara beat
08/12 Ladysmith black mamabazo (ism CulEvergem tuurhuis Herbakker)
11/12 The Zac Schulze Gang
2027
29/01 ECHT! (ism Cultuurhuis Herbakker)

INFO
Artist in residence: Rosie Stuart, Frans Kalf (2026)
Sound Track
Sound Track – het live en kansenparcours van VI.BE en de livesector
Helden in het Park brengt mensen van alle leeftijden en achtergronden samen. Muziekclub N9 organiseert het gratis muziekfestival al sinds 1995 onder de warme avondzon in het Heldenpark in Eeklo. Het is dé plek om je volledig te verliezen in livemuziek en een gezellige, zomerse sfeer.
Een gevarieerd liveprogramma
Onvergetelijke gratis concerten in één feestweekend, een nieuwe formule . Elke avond zorgen twee (inter)nationale topbands voor fantastische optredens op de main stage aan het kasteel. Vertrouwd concept met een warme festivalsfeer.
Herbakkersfestival  Festivalsite Blokhutten, Eeklo
www.herbakkersfestival.be
Landrovers
LANDROVERS is een nieuw, grensverleggend muzikaal uitwisselingsproject, opgezet door
twee ervaren muziekhuizen aan weerszijden van de Nederlands-Belgische grens.
Muziekclub N9 en De Spot (Middelburg) slaan twee jaar lang de handen in elkaar om samen
en grensoverschrijdend acht concertavonden op poten te zetten. Zowel Nederlandse als
Belgische bands, jong bloed en gevestigd muzikaal talent worden tijdelijk weggeroofd uit hun
land van oorsprong, om er vervolgens over de landsgrens voor de leeuwen te worden gegooid!
Sound Track
MUZIEKCLUB N9 EN CULTUURHUIS HERBAKKER WERKEN OPNIEUW SAMEN
Twee Eeklose cultuurhuizen slaan opnieuw de handen in elkaar
De samenwerking bestaat uit onder andere uit een handvol
Cultuurhuis Herbakker en muziekclub N9 zijn geen onbekenden. De overburen
werken al jaren samen aan concerten, schoolvoorstellingen en Kunstendag voor Kinderen. Die
samenwerking is een verrijking voor beide partijen én het Eeklose cultuurlandschap
Alle concerten vinden plaats in N9 villa, Molenstraat 165, Eeklo.
Meer info over de concerten is te vinden op www.n9.be
Meer info betreffende jamsessies zie site
- Cursussen - check de website
- Jazzlab series - check de website
* N9 - 2022 - kreeg positief advies, maar nog geen centen van het budget Vlaamse overheid
Triggerfinger, try-out is een teken van appreciatie!
Meer info op www.n9.be

AB, Brussel programmatie + infootjes

Geschreven door

AB, Brussel programmatie + infootjes
Concerten

02-06-26 – Moor Mother + Aquiles Navarro & Olof Melander
02 + 03 + 04-06-26 – Holy, een zintuiglijke trip naar het sacrale vol ritueel, reflectie en vrijheid
05-06-26 – Ghinzu (Org: AB + Live Nation)
05-06-26 – Artist in residence: showcase Sunchaser
05-06-26 – Clubnight by Liaison x Kunty Kompany: Dictator’s funeral
06-06-26 – Just voc (Org: La Ferme)
06-06-26 – The dwarfs of east agouza (ism Soundmotion)
06-06-26 – Masterclass Laryssa Kim: shaping the invisble
07-06-26 – Humbe (Org: Gracia Live)
09-06-26 – Tashi Dorji
10-06-26 – Kyle Dixon & Michael Stein performing the music of ‘stranger things’
11-06-26 – Gelukkig Zijn sessie finale!
11-06-26 – nykolaes & Daniel Paul
12-06-26 – Cabaret Voltaire 50Y
13-06-26 – dernière: ‘one song’, Miet Warlop (ism Kaaitheater)
13-06-26 – Red Leather
14-06-26 – Miet Warlop, dernière: one song (ism Kaaitheater)
16 + 17-06-26 - Jack White (Org: Live Nation)
19-06-26 – Tinlicker (Org: Live Nation)
20-06-26 - Oklou
21-06-26 – George Thorogood & The Destroyers (Org: Live Nation)
23-06-26 – The Streets (Org: Live Nation)
28-06-26 – Kyle Dixon & Michael Stein performing The music of ‘stranger things’
29-06-26 – Emmy d’Arc
29-06-26 – Elvis Costello & The Imposters w/Charlie Sexton (Org: Live Nation)
02-07-26 – Burning spear (Org: Greenhouse Talent)
10-07-26 – Artist in residence: All-Turn showcase
11-07-26 – Floris Francis Arthur (band) @Grote Markt (De Kleine Boterhammen)
30-08-26 – The whitest boy alive ‘20Y album ‘dreams’ (Org: Odessa Maison d’artistes)
01-09-26 – The Waterboys ‘fisherman’s blues’ revue (Org: Greenhouse Talent)
04-09-26 - Bedouine
05-09-26 – Yebba (Org: AB + Live Nation)
06-09-26 – Syd (Org: Live Nation)
08-09-26 – Ecca Vandal
16-09-26 – screening SON & live soundtrack
AB, Bozar en Kaaitheater slaan de handen in elkaar voor een uniek eerbetoon aan John Coltrane, een van de meest invloedrijke vernieuwers uit de jazzgeschiedenis. Coltrane ontwikkelde een volstrekt onnavolgbare signature sound. Naar aanleiding van zijn 100ste verjaardag in 2026, eren we zijn nalatenschap met een reeks dansvoorstellingen, concerten, screenings, lezingen en artist talks.
16 + 17 + 18-09-26 – John Coltrane 100: a love supreme – Salva Sanchis & Anne Teresa De Keersmaeker
21-09-26 - Beartooth
22-09-26 – Lime Garden
22-09-26 – 6lack, Johnny Venus (Org: Live Nation)
23-09-26 - Gans
23-09-26 – John Coltrane 100: James Brandon Lewis & Chad Taylor duo + Elin Forkelid
24-09-26 – Fulco (De Kleine Boterhammen)
24-09-26 – John Coltrane 100: Flat earth society – The Coltrane Mutatios @Bozar (ism Bozar)
24-09-26 – Jony (Org: Mayaguana)
25-09-26 – Shabaka presents ‘of the earth’
26-09-26 – John Coltrane 100: MIXMONK plays John Coltrane’s crecent + Raphael Roginski
27-09-26 – Humpty Dumpty records 20Y
28-09-26 – Alison Moyet (Org: Live Nation)
30-09-26 – I Prevail
01-10-26– John Coltrane 100: Aaron Parks & Water Smith III @Bozar (ism Bozar)
02-10-26 – Yard act
03-10-26– John Coltrane 100: Harmony holiday meets John Coltrane @Bozar (ism Bozar)
04-10-26 – Dushime presents Inzozi Zanjye ft Cortex Ensemble
04-10-26 – Punk 50 movie screening ‘Repo man’ (1984) (ism Stadskanker)
04-10-26 – Alister Spence
05-10-26 - Simple Plan 25Y, Neck Deep @Vorst Nationaal
05-10-26 – The Afghan Whigs ‘soft control’ tour 40Y (Org: AB + Live Nation)
06-10-26 – Cory Hanson
06-10-26 – Jalen Ngonda (Org: AB + Live Nation)
08-10-26 – gala dragot
08-10-26 – Courtney Barnett
09-10-26 – Nectar Woode
10-10-26 – Guido Belcanto, ‘paviljoen der menselijke driften’ (ode aan Zangeres Zonder Naam)
11-10-26 - Finojet
11 + 12-10-26 – The sisters of mercy (Org: Live Nation)
12-10-26 – corto.alto
14-10-26 – The Hu
14-10-26 – BCUC @VK (ism VK)
14-10-26 – Echoes of Zoo presents Collective Intelligence
15-10-26 – Regan Bowering
16-10-26 – Benjamin Biolay, le disque bleu (Org: Next-Step)
17-10-26 – Lake Street Dive (Org: Greenhouse Talent)
18-10-26 – Allie X
18-10-26 - Goldford
18-10-26 – Sunday morning concert: Ignatz presents ‘I don’t know’
22-10-26 – Miki (ism Superkarma)
23-10-26 - Noonzy
23-10-26 - Walk off the earth (Org: Live Nation)
27-10-26 – Beast in Black (Org: FKP Scorpio)
27-10-26 – Tomoki Sanders
28-10-26 – 47ter (Org: Backinthedayz)
29-10-26 - IJsland
29-10-26 – Glenn Jones & Liam Grant
29-10-26 – Frans Kalf (De Kleine Boterhammen)
30-10-26 - Elmer
30-10-26 – The Bausa
31-10-26 - Les Truttes 30Y (Org: Live Nation)
31-10-26 – Greg Mendez
01-11-26 – The Hu
02-11-26 – Puscifer (Org: Greenhouse Talent)
03-11-26 – Davina Michelle (Org: FKP Scorpio)
04-11-26 – The Ex Brass Band Unbound +Rempris/Adasiewicz/Corsano (ism Sound in motion)
04-11-26 – Bel Cobain
05-11-26 – Isaiah Falls
06-11-26 - Peet (ism Skinfama)
06-11-26 – Water damage
07-11-26 – The clockworks
08-11-26 – Against The Current
10-11-26 – Bonnie ‘Prince’ Billy presents ‘we are together again ‘
10-11-26 – Sunday chambers (Org: Intersection VZW)
11-11-26 - John Coltrane 100: Joe Lovano x Melissa Aldana x Nduduzo Makhathini, … @Bozar (ism Bozar)
12-11-26 – Wallace Cleaver ‘Marcel Tour’ (Org: Backinthedayz)
15-11-26 – Coke studio sessions: JEN
16-11-26 – Horse lords presents ‘demand tob e taken to heaven alive!’
16-11-26 – President (Org: Live Nation)
17-11-26 – Eluveitie (Org: Live Nation + Biebob)
18-11-26 – Rounhaa, Lutherantz ‘Sublime club’
18-11-26 - Pyo
19-11-26 – Luther ‘sublime tour’ (Org: Backinthedayz)
20-11-26 – Jessie Ware (Org: Live Nation)  
21-11-26 – Joe Jackson  ‘hope and fury’
23-11-26 – Sarah Julia
24-11-26 – Fatoumata Diawara
25-11-26 – José Gonzalez (ism Toutpartout)
26-11-26 – Kodaline ’farewell tour’ (Org: Live Nation)
26-11-26 – Juste Shani
26-11-26 – Camilo Donoso (De Kleine Boterhammen)
27-11-26 – Froukje ‘kijk je naar mij?’ album  tour 2026 (Org: Live Nation + AB)
27-11-26 – Gotu Jim
28-11-26 - Ila
29-11-26 – Axelle Red
30-11-26 – Voila
01 + 02-12-26 – Pierre de Maere (Org: AB + Live Nation)
02-12-26 – Vernis Rouge (Org: SRL Eventside)
03-12-26 – Kaat Van Stralen
03-12-26 – Elmiene ‘sound for someone tour’ (Org: AB + live Nation)
04-12-26 - SLIFT
05-12-26 – AB x VK: Bilal @VK (ism VK)
05-12-26 - Gurries
06-12-26 – Trixie Whitley
07-12-26 – Polyphia (Org: AB + Live Nation)
08-12-26 - Blondshell
09-12-26 – Kids with Buns (Org: AB + Live Nation)
10 + 11 + 12-12-26 – Channel zero (the end of an era)
13-12-26 – Accept (Org: Biebob ism Live Nation)
13-12-26 – Sunday morning concert: Catharina Evens
14-12-26 – UB40 feat Ali Campbell (Org: Greenhouse Talent)
15 + 16-12-26 – Girls In Hawaii presents ‘eldorado’
17-12-26 – Michiel Libberecht (Mooneye) (De Kleine Boterhammen)
17-12-26 – Plain Jane (Org: SRL Eventside)
17-12-26 – Horace Andy & Dub Asante Band, Matic Horns & Youth ‘75th birthday party’
2027
14-01-27 – Suzane (Org: Live Nation)
15-01-27 – Imminence (Org: Biebob + Live Nation)
16-01-27 - The Music of Hans Zimmer & others (Org: Lancelot Productions/Unipessoal LDA) @Lord of the rings and The Hobbit
17-01-27 – Johan Verminnen ‘namiddagconcert’, afscheid van een zanger’
21-01-27 Black veil Brides
22 +23-01-27 – Bart Peeters & De Ideale Mannen: première ‘we zijn er mee bezig’-tour
23-01-27 – Hollywood porn stars
25-01-27 - J. Bernardt (Org: AB + Live Nation)
29-01-27 - Susobrino
02-02-27 – Iztok Koren & Raphael Roginski
02-02-27 – Marguerite (Org: Backinthedayz)
03-02-27 – Camille Yembe
05-02-27 - Eosine
06-02-27 – Isaac Roux
13-02-27 – Ferdi
14-02-27 – Bury tomorrow
18-02-27 – Alice Mae
19 + 20-02-27 – Zornik, ‘the ultimate birthday collection’ (Org: AB + FKP Scorpio)
26-02-27 – Thylacine (Org: Live Nation)
27-02-27 – Thylacine (Org: AB + Live Nation)
02-03-27 – Eivor
03-03-27 – Amble
04-03-27 – French 79 ‘close tot he giants tour’ (Org: Backinthedayz)
04-03-27 – Green Cow Collective
05 + 06-03-27 Trentemoller (Org: FKP Scorpio)
13-03-27 - NTO
14-03-27 – Sniper (Org: backinthedayz)
24-03-27 – Acid Arab (live)
27-03-27 – Sam Sauvage (Org: Live Nation)
29-03-27 – Nouvelle vague
01-04-27 – Jan Bas & Band (Org: vzw BRBF)
13-04-27 – Rodrigo Y Gabriela (Org: Live Nation)
24-04-27 – Herman Van Veen
25-04-27 – Herman Van Veen (matinée concert)
29-05-27 – Marko solo 46 jarige carrière
12-06-27 – Poulycroc 30Y (Org: AeM Project)

INFOS
- AB presenteert AB40 - het programma
- AB van programmator tot creator
- AB and the city: een open en divers huis
- AB zal het komende concertseizoen, samen met diverse organisaties, verder bijdragen aan een meer leefbare, verenigde en interessante stad voor inwijkelingen en doorwinterde Brusseleirs.
- AB documenteerde afgelopen seizoen ook volop de volwassenwording van de Brussels/Belgische hiphop die duidelijk een breed publiek aansprak.
- Misschien wel de opvallendste trend: de opmars van global sounds in het AB-programma.
- AB blikt vooruit met een nieuwe look en een focus op jong talent en kwetsbare doelgroepen (nieuw fonds ‘Vrienden van AB), alsook Youth l’AB (info zie site)
- AB presenteert Nouvelle Belgique
- AB lanceert traject voor jonge videomakers
- AB & Liveurope present: a historic deal on Creative Europe (2021 - 2027) - info zie site
Liveurope ondersteunt meer dan 4200 concerten in moeilijke tijden voor de livemuzieksector
- Producties op het kruispunt van opera, hedendaagse dans en theater
- HipHop 50
: HipHop viert 50 jaar dwarse (sub)cultuur: The augmented experience
- Black history month: kracht en culturele rijkdom van de Zwarte gemeenschap in België: new beginnings: celebrating resurgence
- Sound Track
VI.BE (voorheen Poppunt) en livesector organiseren samen ambitieus kansenparcours voor nieuw talent  
Ancienne Belgique, Poppunt, Clubcircuit vzw, Formaat en de Brusselse Jeugdhuizen, Cactus Muziekcentrum, Het Depot, Muziekodroom, muziekclub N9, Trix, De Casino, Democrazy, De Zwerver, Het Entrepot, Nosta, Wilde Westen en 4AD presenteren Sound Track, een  live- en kansenparcours voor artiesten met talent en ambitie. Met Sound Track gaan spelers uit de Vlaamse en Brusselse muzieksector samen op zoek naar de sound van hun regio.
Sound Track is een laagdrempelige manier om het talent uit de regio’s naar boven te stuwen. Een nieuwe generatie kan zich aanmelden via VI.BE platform.
Finale in de AB
BRDCAST april
BRDCST is terug van weggeweest. AB’s meest avontuurlijke en genrefluïde festival geeft in april een podium aan het spannendste wat avant-garde pop, futuristische hiphop, Afrikaanse black metal, electronica, jazz en improvisatie te bieden heeft.
Met om en bij de 50 namen oogt het programma van BRDCST 2026 overweldigend. Van vrijdag 3 tot en met maandag 6 April verwelkomt BRDCST jullie in AB, cinema Palace en de kunstgallerij VanhaerentsArtCollection. Gastcuratoren Keeley Forsyth, Ichiko Aoba en Stephen O’Malley zetten er elk op geheel eigen wijze een avond naar hun hand. De programmatorische tentakels reiken daarbij van Bolivië tot Zuid-Korea en kennen geen grens qua genre. Op BRDCST gaan hiphop, freejazz, ambient en artpop hand in hand. Alle acts hebben daarbij één gemene deler: een unieke sound, die algoritmes doet spaak lopen
Programma zie site .
AB en Kunstenfestivaldesarts presenteren de wereldpremière van ‘Chou’, een creatie van Chassol KU Leuven x AB talks - Music cities are better cities
Boterhammen in de stad en Feeërieën

AB sluit de zomervakantie traditiegetrouw af met haar twee legendarische en gratis festivals. Het strijkt opnieuw neer in Gare Maritime op de site Tour & Taxis. Van Boterhammen in de Stad mag je over de middag Nederlandstalig entertainment verwachten, terwijl Feeërieën elke avond een muzikaal smorgasbord serveert.
Nieuw pop-up restaurant & café Mabelle strijkt neer in voormalig AB Café
Gelukkig Zijn sessies
- info zie site
Solidair ticket - meer dan 40000 euro voor mensen in kansarmoede
AB en Volta presenteren nieuwe residentie samenwerking ABVolta
- Artists in Residence - info zie site
- AB lanceert tweede seizoen van podcast Guestlist
- AB gaat voor gendergelijkheid en ondertekent samenwerking met Keychange
- AB en Bolt lanceren crowdlending voor zonnepanelen
- AB lanceert 20% studentenkorting om cultuur toegankelijker te maken
Music Tech Belgium
Ancienne Belgique, VIERNULVIER, Les Ardentes, Reflektor, OM, VI.BE, Wallifornia en Wilde Westen richten samen Music Tech Belgium op. Met dat initiatief willen de organisaties technologische innovatie in de muzieksector stimuleren.
AB at Night: open muziekhuis – reguliere concerturen aan een jong Brussels collectief
AB – Bolt: samenwerking met duurzaam partnership
Open call: Nightlab: Blck Mamba en AB zoeken de dj’s van morgen
Vernieuwd gebouw in de Steenstraat

INFO https://www.abconcerts.be

V2 records news – Temples announces new album ‘bliss’

Geschreven door

V2 records news – Temples announces new album ‘bliss’
TEMPLES Announce New Album "BLISS"

April 26 new single 'vendetta' Vendetta - Single by Temples | Spotify

And Share First Song "Jet Stream Heart" March 26 
Temples - Jet Stream Heart (Official Video)
ALBUM OUT 26 JUNE

LIVE 5 nov 26 Botanique Brussels 

Re-shaping their perception, Kettering 4-piece Temples today make their emphatic return with brand new studio album BLISS - out June 26th on V2 Records - and one that flies in new electronic directions, while staying true to their core DNA, making it their most adventurous and liberated record to date.

First new offering comes in the shape of the supreme 'Jet Stream Heart': a song about being seduced by music, built to mirror the physical sensation of standing in front of club speakers as hypnotic beats pull you in. Its fusion of psych-tinged riffs and club-ready pulse introduces the album's central idea: dance music reinterpreted through Temples' distinctive lens..

"'Jet Stream Heart' explores the feeling of being seduced by music, being pulled into a sonic jet stream and having to give in to the magnetic feeling of certain music", the band detail. "The feeling of music in a club is visceral - almost like you're directly wired into the song. This song blurs genres and the line between what's a synth and what's a guitar/bass, using home made fuzz pedals and odd studio gear to create anything but conservative sounds. We're always striving to make a bold sonic statement."

The album marks an exciting new chapter following 2023's Exotico, and sees the band -James Bagshaw (vocals/guitar), Thomas Walmsley (bass), Adam Smith (keys/guitar) & Rens Ottink (drums) - reimagine their psych-rock roots through the prism of late '90s and early 2000s dance music, drawing on the euphoric melancholy of the Ibiza scene and European electronica while staying true to the band's core DNA. Influenced by the emotional pull of artists like Faithless, Underworld, Massive Attack and Portishead, BLISS taps into what Temples describe as "melancholic euphoria" - simple structures giving rise to complex feeling.

Where on Exotico, the band worked with guest producer Sean Ono Lennon, this time it felt like BLISS could only be produced by Temples themselves, embracing a more instinctive, hands-on approach. Working together in the same room, they leaned into improvisation and experimentation, using samplers not to rework other artists' material, but to manipulate and reassemble their own songs into a shared sonic palette. The result is an album that feels collage-like and interconnected, with motifs and textures flowing across tracks.

Across BLISS, tracks explore themes of disconnection, frustration, surrender and renewal. As well as 'Jet Stream Heart', there is the dazzling dart of 'Vendetta', which perfectly marries scuzzy riffs with lasering synths and a bubbling dance melody. 'Blue Flame' arrives slower, steadier and packed with a gently fizzing chorus that tackles disconnection at its core and the growing divide between each other. 'Revelations' nods to the Gregorian chant that was commonly deployed in late '90s and early '00s European dance music with its own take, and then there is the crunching stomp of 'Megalith', that deals with frustrations. "It's about finding your inner stillness, but then having found that stillness, maybe it's not so pleasant," says keyboardist & guitarist Adam Smith. "You can sometimes feel helpless and stuck when the world is moving around you, and you feel like a standing stone – like a megalith – and there's nothing you can do about it."

For Temples, BLISS is more than just a stylistic shift -  it's a statement of intent. A record made without compromise, driven by instinct, chemistry and the joy of making music together again.
As the band put it, "it's about permission: to let go, to move, and to become something unexpected."

BLISS - Tracklisting

  1. Jet Stream Heart
  2. Revelations
  3. Megalith
  4. Glimmer
  5. Blue Flame
  6. Vendetta
  7. Jaguar
  8. Horizon
  9. Waiting On The Echoes
  10. Fantasy Realm

Wilde Westen, Kortrijk – events

Geschreven door

Wilde Westen, Kortrijk – events
Concerten
2026
06/06 Stimular x 10 Y Madback records

DAK sessions @DAK De Kreun
05-06 Sekushi
12-06 Twanguero
28-08 The Hickey Underworld
29-08 Rehab (drum & bass)
03/09 Béton Armé, Listed
04-09 The Orielles

Blender: Wilde Westen x Schouwburg Kortrijk: van 19 juni t-m 28 juni 2026
18/06 Mike D (Beastie Boys) @Bolwerk
19/06 Het Zesde Metaal, Glitterpaard @Bolwerk
20/06 Bettie serveert 30Y, ‘Palomine’, ‘Kid’s allright’ live, Alice Mae
21/06 Stef Kamil Carlens & The Poem, Flying Horseman @Bolwerk
22/06 Fun Lovin’ Criminals, Troy @Bolwerk
24/06 Dressed like boys, Ciska Ciska  @Bolwerk
25/06 De Dolfijntjes, bvba Vandamme @Bolwerk
26/06 Obscuur met Aila, Commodo, I Kill Screens & Dub up Hifi
27/06 Dotan ‘last goodbyes’ – album, Nael (Renée Spijer) @Bolwerk
28/06 G.A.M.E. +  Ensemble 0 die Terry Riley: In C @Bolwerk

12/09 Muzikale wandeling in Sint-Denijs Zwevegem – 5 korte concerten (Berlinde Deman, Fabian Coomans, Sonore Quartet, DOWLNDRAKE, Dok Saxophone Quaret)
20/09 Jazzcats: Glass Museum @Hof
01/10 Inegrity + Ringworm + World I Hate (ism Mendville) ‘hard-metalcore’
03/10 Coroner (ism Alcatraz)
08/10 Axel Rudi Pell (ism Alcatraz)
09/10 The Wolf Banes
10/10 Bizkit Park
14/10 Buffalo Tom @Depart
22/10 Sparta, Hammok
23/10 Ronker, It it anita
25/10 Jazzcats: Vanessa Mathys Quartet @Hof
30/10 High Hi ‘noonday demon’, nieuw album
31/10 Dave Clarke 15Y King Kong Club
06/11 t-m 08/11 Sonic city festival 2026 @Depart – zie info verder
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
20-11 Portland, new album 'champain'
21/11 Lézard, album ‘que se passe t-il’
22/11 Pothamus, Hippotraktor
29/11 Jazzcats: This is the omen @Hof
04/12 La Jungle, nieuw album ‘an order of things’
08/12 Ebbb
10/12 Widowspeak, John Andrews & The Yawns
13/12 Jazzcats: Julien Tassin @Hof
2027
21-02 Pool of sound: Nemo ensemble – info zie site
09-03 Tramhaus ‘making it happen since 2020’
13-03 Jazz cats
20-03 De Zwaarste Band ‘de zwaarste lijst van StuBru, live

INFO
Kortrijkse concert- en festivalorganisatoren Wilde Westen en Muziekcentrum Track openen het nieuwe Evenementenplein 'Depart XXL' in Kortrijk vanaf 2021

Wilde Westen lanceerde in juni met de 'Buiten Westen' concertreeks als eerste concertclub een ''Stad Kortrijk biedt ons met Depart XXL een unieke kans om opnieuw grootschalig te organiseren en Wilde Westen grijpt die graag met beide handen.
On stage with - zie info site
Synthlab - zie info site
Sound Track - Gloednieuw live- en kansenparcours
Sound Track is de opvolger van de vroegere provenciale pop- en rockconcours zoals Westtalent. Bij deze nieuwe talentenjacht bundelt Poppunt de krachten met de Vlaamse en Brusselse clubs waaronder Wilde Westen. Je kan je via vi.be inschrijven voor het concours! Alle genres, van rock tot jazz zijn welkom. Alleen of in groep, instrumentaal of in eender welke taal, zolang het maar live is!
Festival Van Vlaanderen
Festival Kortrijk 2026

Festival Kortrijk 2026 opent z’n deuren vol goesting. De Sint-Elisabethkerk vormt zich om tot een spiegelpaleis waar je hedendaags klassieke muziek ontdekt.
Met een zorgvuldig samengesteld programma van bijzondere combinaties artiesten houdt Festival Kortrijk een muzikale spiegel voor. Op de planning: double en triple bills die de blik verruimen — en het hart raken.
www.festivalkortrijk.be
Matineeconcerten
Artist in Residence, Lotto Wild Talent - Wilde Westen
Jazz cats
Jazz Cats: het nieuwe Kortrijkse jazzfestival georganiseerd door Wilde Westen, Muziekcentrum Track, Pand.A en Parkjazz lanceert een reeks Jazz Cats Club Shows en voorziet jazzliefhebbers van een flinke dosis jazz in een gezellig kader.
De Jazz Cats Club Shows willen zowel jong, beloftevol (inter)nationaal talent, als gevestigde waarden een podium geven.
De visie blijft de Jazz Cats festivalvisie: programmeren zonder oogkleppen, met een hele ruime kijk op jazz als muziekgenre en een belofte die een gezonde mix van traditionele jazz en heel veel ruimte voor experiment garandeert.
Klinkende Stad
Young curators
Wilde Westen startte een zoektocht naar 'Young Curators'. Jongeren tussen 18 en 26 jaar konden kandideren om een jaar lang hun ding te doen binnen onze programmatie. Uit een grote groep kandidaten selecteert Wilde Westen vijf mensen.
Ze krijgen tijdens het concertseizoen volledig carte blanche om enkele avonden naar hun voorkeur in te vullen. Zowel de programmatie, de communicatie als de productie van hun concertavonden ligt volledig in hun handen. Young Curators aan de macht, uiteraard met de hulp van Wilde Westen: die hen doorheen dit traject zal begeleiden met workshops en advies.
Bos! Festival - Provinciedomein Bergelen, Gullegem
BOS! FESTIVAL: GROEN EN GEZELLIG IN BERGELEN
Voor de editie van BOS! festival strijken de concertorganisatoren van Wilde Westen weer neer in provinciedomein Bergelen in Gullegem, dé plek waar je veel genres kan ontdekken en dat in een bijzonder groene en gezellige sfeer.
Bergelen vormt het unieke decor van BOS! festival. BOS! omarmt dan ook met veel respect de fauna en flora van Bergelen, en maakt daarom groene keuzes. Zo wijst de organisatie wegwerpbekers af, worden de decibels wat lager gehouden en vind je enkel vegetarische en veganistische foodtrucks op het terrein.
“Met Wilde Westen houden we ervan om genres te laten blenden. Ook op BOS! gaat het alle kanten uit. Door de locatie en de rustige line-up is het een heel gezinsvriendelijk festival. Kinderen onder de 12 jaar mogen dan ook gratis naar BOS!
Website: www.bosfestival.be
Wilde Westen wordt partner van nieuw Europees project 'Sounds Now'
Een nieuw samenwerkingsproject rond curatorschap en integratie in hedendaagse muziek en geluidskunst
Sounds Now is een grootschalig vierjarig Europees samenwerkingsproject, geleid door een consortium van muziekfestivals en productiehuizen, gericht op de verspreiding van hedendaagse muziek en cultuur. Het project is het resultaat van een jarenlange collectieve discussie en reflectie over onze rol als curatoren en de sociaal-politieke verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt.
Sounds Now richt zich op de manier waarop curatorschap steeds hervalt in dezelfde patronen van macht en uitsluiting op alle niveaus in onze samenleving. Het project draait rond het actief stimuleren van diversiteit binnen ons vakgebied. Op die manier wil Sounds Now een brede waaier aan ervaringen en perspectieven creëren die zowel de geluidskunst als hedendaagse muziek in de toekomst zullen definiëren.
Het project omvat een reeks acties, waaronder congressen, onderzoek, labs voor curatoren van buiten de new music wereld, mentorschapsprogramma's van curatoren, componisten en experts, producties met betrokken kunstenaars met vraagstukken als diversiteit, ...
Sounds Now wordt ondersteund door het Creative Europe-programma van de Europese Unie.
Projectpartners
Blender – Zomerse muzikale mix in Kortrijk www.blenderconcerts.be
Met Blender transformeren Wilde Westen en Schouwburg Kortrijk idyllische Bolwerksite tot een paradijs voor eclectische muziekminnaars. Verwacht je aan een smeltkroes van stijlen, van klassiek tot hiphop, van pop tot punk en van elektronische beats tot jazz.
Wilde Westen: Samenwerking Schouwburg Kortrijk
Sonic City Depart, Kortrijk
Sonic City Festival 2026 - 6 – 8 november 2026
Sonic City serveert steeds een line-up om je vingers bij af te likken: een pittige mix van rijzende sterren, doorgewinterde artiesten en gloednieuwe acts – allemaal verspreid over drie dagen vol muzikale chaos. Verwacht verrassingen, veel goede nieuwe muziek en veel ambiance. Verwacht verliefd te worden op minstens één nieuwe band.
Sonic City nodigt uit voor het spannendste indoorfestival van het jaar.
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
Curated by Dirty Three: Alex Rex, Christina Carter, Dirty Three, Maxine Funke, Zoh Amba + more names TBA
Curated by Marie Davidson: .618, Curses LIVE, Feu St-Antoine, goat (JP), Leo Vincent, Lord Spikeheart, Marie Davidson LIVE with Nick Verstand, Natasha Pirard, Paranoid London + more names TBA
Curated by Sonic City: Anna von Hausswolff, Billy Fuller, keiyaA, Louis Ottley, Mandy, Indiana, Pigeon, PVA, Rosie Stuart, The Kind + more names TBA
www.soniccity.be
Wat is Wilde Westen?
De Kreun en Festival van Vlaanderen Kortrijk vormen sinds 1 januari 2017 samen een nieuwe muziekorganisatie: Wilde Westen vzw.
www.wildewesten.be 

INFO https://www.wildewesten.be

Live Nation concert - Dan & Phil

Geschreven door

Live Nation concert - Dan & Phil
Hard Launch
Op dinsdag 26 januari 2027 in Stadsschouwburg, Antwerpen

Dan and Phil 'hard launchten' eindelijk hun relatie en landen binnenkort in Antwerpen! De internetlegendes trekken opnieuw op tournee met hun explosieve nieuwe show 'Hard Launch'. Het belooft een avond te worden vol schandalige onthullingen, nostalgie en buikpijn van het lachen, op dinsdag 26 januari 2027 in Stadsschouwburg Antwerpen. Tickets
via livenation.be.

In 2009 plaatsten Dan en Phil hun allereerste YouTube-video vanuit een slaapkamer, ondertussen hebben ze de hele wereld veroverd. Het duo verzamelde miljarden views en miljoenen volgers dankzij een mix van vlogs, storytelling en comedyvideo's. Hoewel ze elk afzonderlijk op YouTube begonnen, doken de twee zo vaak in elkaars video's op dat het als geen verrassing kwam toen ze in 2014 samen 'DanAndPhilGAMES' (intussen simpelweg 'Dan and Phil') oprichtten. Ze gaven de socialemediacultuur zoals we die vandaag kennen mee vorm en worden gezien als een van de meest invloedrijke internetfenomenen aller tijden. Hun komische video's zorgden doorheen de jaren niet alleen voor luchtigheid en vermaak, maar waren door hun openheid over mentale gezondheid en hun queer-identiteit ook een belangrijke bron van steun en herkenning voor veel jongeren. Jarenlang speculeerden fans of Dan en Phil een koppel waren. Onlangs brachten de twee het internet volledig tot stilstand toen ze hun relatie eindelijk bevestigden met een avondvullende video: de inmiddels iconische 'Hard Launch'. Kort daarna lanceerden ze de gelijknamige 'Hard Launch'-podcast, een ongefilterde show waarin ze hun meest authentieke, hilarische zelf zijn. Diezelfde energie mag je ook van hun liveshow verwachten. Wees erbij op dinsdag 26 januari in de Stadsschouwburg!

Tickets zijn beschikbaarvia livenation.be en kosten €61,60 - €44,24 - €30,80 (inclusief servicekosten). Voor de grootste fans zijn er ook VIP packages beschikbaar

www.livenation.be

Live Nation concert – Editors

Geschreven door

Live Nation concert – Editors
Op vrijdag 19 februari 2027 in AFAS Dome, Antwerpen
België houdt van Editors en Editors houdt van België. De release van hun achtste album 'Surface, Echo & Sound' gaat gepaard met een tour doorheen de UK en Europa en daarbij kan een concert in de AFAS Dome uiteraard niet ontbreken. Op vrijdag 19 februari 2026 staan ze opnieuw op het podium van de Antwerpse concertzaal. Tickets zijn beschikbaar via livenation.be.

Editors hebben geen introductie meer nodig. De Britse band is sindszijn start in 2002 uitgegroeid tot een ware Belgische publiekslieveling. Hun debuutalbum 'The Back Room' (2005) werd genomineerd voor de prestigieuze Mercury Prize. Opvolgers 'An End Has A Start' (2007) en 'In This Light And On This Evening' (2009) bereikten moeiteloos de top van de hitlijsten. Songs als "No Sound But The Wind" en "Papillon" doen hele zalen en festivalweides uit volle borst meezingen. Met 'Surface, Echo & Sound' brengen ze dit najaar hun intussen achtste album uit. De eerste single "Call It In" en het kersverse "The Rush" klinken alvast heel veelbelovend.

"It was a very productive summer. The sun was out for the most part, we were in greenest Gloucestershire, not far from where I live, on this innocuous little industrial estate – it was pretty much the opposite of being in Berghain!" - Frontman Tom Smith over 'Surface, Echo & Sound'

Deze zomer staat frontman Tom Smith nog op Rock Werchter met zijn soloproject en speelt de band op Cactus Festival, Lokerse Feesten en Suikerrock. Volgend jaar pakken ze uit met hun grootste hits en nieuwe muziek in de AFAS Dome in Antwerpen.

Tickets zijn beschikbaar vanaf vrijdag 26 juni om 11u via livenation.be en kosten €80,20 - €69,61 - €64,31 - €58,99 - €53,69 - €48,40 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).

De nieuwe single van Editors "The Rush" is nu uit.

Het nieuwe album van Editors 'Surface, Echo & Sound' komt op 30 oktober 2026 uit via [PIAS].

www.livenation.be

V2 records news – Wet Leg - Announce "moisturizer (deluxe)

Geschreven door

V2 records news – Wet Leg - Announce "moisturizer (deluxe)

V2 records news – Wet Leg - Announce "moisturizer (deluxe)" 
ALBUM OUT 10 JULY

June 26 "CPR" (horsegiirl remix) Wet Leg - CPR (horsegiirL remix) (Official Audio)

May 26 LISTEN TO CATCH THESE FISTS (FDC DJ REMIX) Wet Leg - catch these fists (FDC DJs remix) (Official Audio)
Saturday 22 august live @ Pukkelpop

moisturizer, the ripping second album by Wet Leg is fast approaching its first anniversary. To celebrate, the Isle of Wight five-piece have announced moisturizer (deluxe), an expanded set that includes remixes from horsegiirL, The Dare and FDC DJs; three songs previously unreleased on streaming comprising "hi from me" which was originally only available on the Japanese CD, a demo of "don't speak" recorded by Hester at her home studio and "u and me at home intro/outro" – the first part of which fans will recognise as the band's walk-on music. The deluxe album is rounded off with a handful of live recordings made at LA's The Village studios in 2025 and moisturizer (deluxe) will be released on July 10th.

The remix by FDC DJs (aka Carlos O'Connell and Tom Coll of Fontaines D.C.) is shared today alongside the announcement, their version of "catch these fists" twists it into something darker and seedier emphasising Teasdale's barbed lyrics: "He don't get puss, he get the boot" alongside brooding synths and propulsive drums.

Released at the height of summer 2025, moisturizer—with its highwire tales of new loves, enduring friendships and chauvinist losers—captured the spirit of a fried world that still has something to give. It absorbed quickly into the centre of culture, peaking at No 1 on the UK albums chart and receiving nominations for three Grammy awards and two Brit awards. A slew of huge shows surrounding the release—at Glastonbury, London's O2 Academy Brixton, and LA's Greek Theatre, among others—announced Wet Leg as a band reborn, flexing and taunting onstage in their most energised, idiosyncratic sets yet.

Wet Leg roared into 2026 with nothing more to prove, but a lot of victories to celebrate. Starting the year in the Southern Hemisphere, the group toured Australia and New Zealand as part of Laneway Festival alongside acts like Chappell Roan, Geese and Pinkpantheress, with Teasdale joining NYC partyboy The Dare onstage to perform his remix of "mangetout" and Los Angeles singer-songwriter Role Model to act as Sally during a performance of his viral hit "Sally, When The Wine Runs Out." A series of shows in Japan followed alongside a massive sync of "mangetout" in Crave/HBO's Heated Rivalry as well as Teasdale's attendance and walking at Paris Fashion Week that rubber-stamped Wet Leg's continued global dominance.

All of that eases them into an even bigger year for the band. In March, Wet Leg were the first musical guest on the debut season of SNL UK alongside host Tina Fey, an unprecedented honour that speaks to their status as one of the country's premier artists. Hot on the heels of that performance, "mangetout" hit No 1 on the US Alternative Radio airplay chart, making them the first female-fronted independent outfit to reach the top of the chart this decade.

Tracklisting:
1.         CPR

  1. liquidize
  2. catch these fists
  3. davina mccall
  4. jennifer's body
  5. mangetout
  6. pond song
  7. pokemon
  8. pillow talk
  9. don't speak
  10. 11:21
  11. u and me at home
  12. hi from me
  13. mangetout (The Dare remix)
  14. CPR (horsegiirL Remix)
  15. catch these fists (FDC DJs remix)
  16. CPR (live from the village)
  17. davina mccall (live from the village)
  18. mangetout (live from the village)
  19. liquidize (live from the village)
  20. don't speak (acoustic demo version)
  21. u and me at home intro/outro

    Wet Leg are Rhian Teasdale, Hester Chambers, Ellis Durand (bass), Henry Holmes (drums), and Joshua Mobaraki (guitar, synth).

    Upcoming live dates o.m.
    Wed 3rd June – Primavera Sound, Barcelona

Sun 21st June – PinkPop, Landgraaf, NL

Sat 22nd August – Pukkelpop Festival, Hasselt

Fri 28th August – Rock En Seine, Paris

Pagina 26 van 499