Amenra - try-out - Door merg en been
Aan de vooravond van een nieuwe tournee, te beginnen met maar liefst 3 keer AB, kwam Amenra een soort van try-out concert geven in de kleine 4AD voor een paar honderd gelukzakken.
Nou ja, try-out, de set van Amenra zat meteen strak in het donkere lijf, deze band heeft genoeg knowhow en ervaring om blindelings een ijzersterke prestatie neer de zetten. Deze generale repetitie was dus een volwaardig en meeslepend concert dat zoals gewoonlijk lang en hard aan de ribben bleef kleven. En al direct één met een onvergetelijk karakter, want waar kan je op vandaag nog in zo een intieme setting een Amenra gig meemaken?
De knusse 4AD was volgelopen met een bijzonder respectvol publiek dat zich de ganse set lang muisstil wist te houden. Dit was een zegen voor de beleving van die kenmerkende intense stil/luid muziek, want op festivals hebben we ons al te vaak dood geërgerd aan het irritante geroezemoes dat om de haverklap opsteeg tijdens de stiltemomenten. Hier niet, hier waren de overgave en de toewijding van het publiek zo eerbiedvol dat je een vlieg kon horen ademen. Er werd zelfs niet geapplaudiseerd tussen de songs, maar dat kwam vooral omdat Amenra alles telkenmale haarfijn met een subtiel draadje aan elkaar naaide. Pas na de laatste abrupte knal van afsluiter “Silver Needle. Golden Nail” steeg er applaus en gejuich op, alsof we hier op een klassiek concert waren.
Vanavond waren er alvast geen verrassingen in de zin van nieuwe songs, daar is het nog even op wachten, wel een setlist om bloedduimen en zwarte vingers bij af te likken. Van bij de aftrap met “Children Of the Eye” zat iedereen al ‘in the zone’, wat wil zeggen dat men al meteen verdoofd was door de intensiteit en de hypnose die Amenra teweegbracht. Een bloedstollend “.Razoreater.” ging door merg en been en alles wat daar rondhing. Het werd ons ook nog maar eens duidelijk dat een onheilspellend en doordringend “Nowena /9.10” misschien wel de allerbeste Amenra song ooit is, vanuit een intieme inwijding naar een explosieve en immer brandende apotheose. “.Ter Ziele.Tottedood.” sleepte zich met loodzware gitaren doorheen een giftig moeras waarbij de fans in een modus van slowmotion-headbanging verzeild geraakten. Ook “.Am Kreuz.” keerde ons compleet ondersteboven, de Amerikaanse bassiste Amy Thung Barrysmith zorgde hier voor een perfect tegengewicht voor de fanatieke schreeuwvocals van Colin van Eeckhout. “A Solitary Reign” was uiteraard wederom de kraker waar Amenra nooit meer om heen kan, toch verbaasde het ons dat ze die klassieker nog steeds met een verbetenheid en force wisten te brengen alsof ze die song voor de eerste keer brachten.
Dit was naar goede gewoonte alweer een immense ervaring om te ondergaan. Want een Amenra concert, dat beleef je niet zomaar, dat onderga je. Met lijf en leden.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Kristof Acke één van de drie avonden , AB, Brussel (van 06-05 t-m 08-05-2026)
Amenra
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9539-amenra-06-05-2026?Itemid=0
Organisatie:4ad, Diksmuide
Headbanger’s Balls Fest 2026 - Missie opnieuw geslaagd
Headbanger’s Balls Fest 2026
Cultuurhuis De Leest
Izegem
2026-05-02
Filip Van der Linden
Headbanger’s Balls Fest in Izegem beloofde opnieuw een interessant en heel divers festival te worden en al die verwachtingen werden ingelost. Naar goede traditie waren er in Izegem opnieuw zowel bands die heel geliefd zijn in België en bands die voor velen nog een ontdekking waren. Het festival was bovendien uitverkocht.
En bijna alle bands op de affiche hebben recent nieuw werk uit, wat het voor de fans toch altijd een beetje spannend maakt.
Poseydon mocht op 2 mei als eerste aantreden op Headbanger’s Balls Fest. Deze Vlaamse band bracht zopas het nieuwe album ‘Time Is A River And The Waters Are Red’ uit. Een heel intrigerende albumtitel alvast en de review daarvan hebben jullie nog te goed. Het is al het tweede full album sinds in 2020 Tom Lenaerts aantrad bij Poseydon als vocalist. In 2024 won deze death/thrashmetalband de Belgische Wacken Battle en mochten ze aantreden op het grootste of belangrijkste metalfestival ter wereld. Dat heeft toch een paar deuren geopend voor deze band, want ze staan later dit jaar ook nog eens op Alcatraz in Kortrijk.
Wij waren vooral benieuwd naar de live-versie van de nieuwe nummers. We kregen vier nieuwe nummers te horen en evenveel van voorganger ‘Through The Gate of Hatred and Aversion’. Poseydon zond een vroege schokgolf door De Leest. Wie al aanwezig was, was getuige van een spervuur van thrash en death, op een bedje van wat hardcore-elementen, en met een wervelende belichting.
14 uur was vroeg om al voor het podium te staan op wat aangekondigd werd als de laatste zonnige dag voor een week van regen en toch stond de ruimte dan al goed halfvol en werden elk nummer en elke vraag van frontman Tom op enthousiast applaus onthaald.
Setlist Poseydon: Awakening Of The Gods / Instinctive Dissonance / Rise Of The Kraken / Storm / Disciple / Contrition / Time Is A River And The Waters Are red / Haunted Souls / With Tears In My Eyes
Daarna was het aan Cowboys & Aliens. Deze Belgische band viert zijn 30ste verjaardag en bracht recent nog het nieuwe, fijne album ‘Finis Temporum’ uit. Cowboys & Aliens behoort tot de pioniers van de Europese stoner-scene en heeft een uitstekende live-reputatie. Ze stonden al op onder meer Graspop en Desertfest en deelden het podium met Monster Magnet en Queens of the Stone Age.
Je zou kunnen denken dat Cowboys & Aliens misschien een beetje ‘laag’ of vroeg op de affiche stond, maar dat is enkel omdat het aanbod op deze editie van Headbanger’s Balls zo rijk gestoffeerd is.
Van het nieuwe album kregen we slechts drie nummers. Aangevuld werd met een dwarsdoorsnede uit het verzamelde werk van de band.
Live stelt Cowboys & Aliens nooit teleur en die reputatie werd in Izegem nog eens herbevestigd. Deze band speelde met het vertrouwen van de grote dagen. De zaal was inmiddels al goed gevuld en na elk nummer gingen de handen en de hoorns in de lucht tot aan de geluidsmannen.
Uit recente interviews blijkt dat het voortbestaan van deze fijne stonerband in vraag werd gesteld. We zijn blij dat ze blijven doorgaan. Finis Temporum? Dan toch gelukkig niet voor deze band.
Setlist Cowboys & Aliens: Find You Soon / Boy In The Middle / Life Tree / Rabbit Hole / Let Me Walk You Home / Sheep Bloody Sheep / Icy Grip / Blow Your Past (To Smithereens) / Language Of Superstars / Simple Things / Ghost In My Speaker
De volgende in de rij was The Devil And The Almighty Blues. Deze band uit Noorwegen staat bekend om zijn trage, heavy en atmosferische bluesrock. Zopas losten ze de nieuwe track “Lied To” en dat belooft voor het nieuwe, vierde album. Deze Noren zijn al op tour nog voor dat nieuwe album uit is. “Lied To” zat al wel in de set in Izegem, naast ouder werk uit de drie albums die tussen 2015 en 2019 uitgebracht werden en waarvan de intro’s vaak op herkenningsapplaus onthaald werden. Van ander nieuw werk was voorlopig geen spoor.
Deze band was een gokje van de organisatie. Er zit wel wat stoner in de sound van The Devil and The Almighty Blues, maar ook veel blues en 70’s prog en psychedelische rock. Toch kon deze band het publiek makkelijk inpakken. Al na een paar tracks had vocalist Arnt O. Andersen – op het podium ziet hij er met zijn lang gewaad en kralenkrans wat uit als een sjamaan of een lookalike van Jezus – er vele honderden nieuwe volgelingen bij. Dat gebeurde ondanks of misschien net dankzij de beperkte communicatie met de fans. Behalve dat ze superblij waren om op de affiche van Headbanger’s Balls te staan tussen al die andere toffe bands, had Arnt maar weinig te vertellen.
De set eindigde met een lang uitgesponnen gitaarduel tussen Petter en Torgeir dat heel traag maar gestaag crescendo ging. Het publiek kreeg er maar niet genoeg van en gaf het duel extra zuurstof met enthousiaste kreten en gejoel. Gegokt en gewonnen, voor de organisatie.
Setlist The Devil And The Almighty Blues: Storm Coming Down / These Are Old Hands / Never Darken My Door / Tired Old Dog / Time Ruins Everything
Daarna was het de beurt aan Wolvennest. Deze Brusselse band brengt psychedelische blackmetal en is een graag geziene gast op tal van Europese festivals. Even voor hun concert begon, werden wierrookstokjes aangestoken voor het podium, want voor Wolvennest is het prikkelen van de geur ook van belang voor de beleving van de fans, een dimensie waar andere bands veel minder aandacht voor hebben.
Daar stond tegenover dat er visueel niet zoveel gebeurde tijdens de rituele set. Het werd een statisch schaduwspel met veel rook en weinig licht. Voor Michel Kirby, één van de oprichters van Wolvennest, behoort ook onder meer Alan van Primoridal – headliner in Izegem - tot zijn ‘nest van wolven’. Dat opende mogelijkheden voor een gastrolletje van de Ier in de set van de Brusselaars, maar dat gebeurde toch niet.
Het meest recente album van Wolvennest is ‘Procession’ uit 2025. Dat album was met vijf nummers goed vertegenwoordigd in de set op Headbanger’s Balls. Aanvullen deden ze met live-klassiekers als “Incarnation” en “Ritual Lovers”. Afsluiten deden ze naar goede gewoonte met “Accabadora”.
Setlist Wolvennest: Damnation / Another Nail / Incarnation / Purple Poison / The Shadow On Your Side / Décharné / All That Black / Ritual Lovers / Accabadora
Wolvennest was een ietsje te laat begonnen aan zijn set en bij het afsluiten deden ze daar nog wat bovenop. Maar bij Crippled Black Phoenix liep er nog veel meer mis waardoor de timing voor de rest van de avond in het honderd liep. Deze zevenkoppige band kreeg het geluid (op het podium) maar niet goed en legde de set meermaals stil. Het enthousiasme bij de band en bij het publiek raakte daardoor bekoeld en de muziek van deze Britse band is zo al geen bruisbal van vrolijkheid. Nadat de set halfweg een tweede keer stilgelegd werd, druppelde het publiek langzaam de zaal uit, naar de toog of de laatste zonnestralen van de dag. Voor de echte fans – eentje was zelfs helemaal uit Zwitserland afgereisd naar België – maakte het allemaal niet zo veel uit. Crippled Black Phoenix is de band van Justin Greaves. Per album of tournee verzamelt hij nieuwe bandleden rond zich, zo lijkt het toch, en dat zorgt er mee voor dat deze bands moeilijk in één genre te plaatsen valt (van progrock tot postmetal).
Dit jaar bracht deze band het nieuwe album ‘Sceaduhelm’, waarvan we sinds januari al de single “Ravenettes” kennen. Die puike single zat vreemd genoeg niet in de set in Izegem, terwijl die op de andere haltes van deze tournee wel gespeeld wordt.
Setlist Crippled Black Phoenix: 444 / Wyches And Bastardz / Things Start Falling Apart / Hollows End / Vampire Grave / Colder And Colder / The Reckoning / Spider Island / Rise Up And Fight / Everything Is Beautiful But Us
Na drie bands met een grote voorliefde voor veel rook en weinig licht op het podium was het moment aangebroken voor een flinke dosis licht en veel humor met Truckfighters. Gitarist Dango stuitert over het podium als een Duracell-konijn op speed en toch speelt hij (zo lijkt het) foutloos. Naar goede traditie komt hij het podium op in een shirtje van Truckfighters dat hij meteen uittrekt en in het publiek gooit, zodat hij lijkt op een kruising van Iggy Pop en Angus Young.
Ook deze Zweedse stonerpioniers hebben een nieuw album om te promoten. ‘Masterflow’, met als leadsingle “The Bliss”, kwam er na zowat tien jaar stilte (dan toch inzake releases). Deze band is bijzonder geliefd bij het Belgische festivalpubliek. Ze speelden al op minstens drie edities van het Antwerpse Desertfest en twee keer op Pukkelpop. In 2024 stonden ze op Alcatraz in Kortrijk.
De liefde tussen België en Truckfighters duurt al lang en zal na de passage in Izegem zeker niet bekoelen. Truckfighters kregen zowaar de eerste crowdsurfers van de dag. Dan was de security toch niet voor niks aanwezig.
Ook een leuk momentje: bij één van de laatste nummers in de reguliere set doet Dango alsof hij naar adem moet happen. ‘Give me some energy’, vraagt hij aan het publiek. Waarna een volle zaal begint te joelen alsof dat echt zou helpen na die marathon van rondhossen op het podium. En dan gaat Dango voor nog een paar rondjes. Truckfighters krijgen een toegift van twee lange nummers en dan maakt Dango een rondje door de eerste rijen van het publiek.
Het lijkt dan alsof Headbanger’s Balls zijn headliner al gehad heeft. Is Primordial daar nog over gegaan?
Setlist Truckfighters: In Search Of / The Gorgon / The Bliss / Last Curfew / Big Eye / Atomic / The Chairman / Desert Cruiser / Carver / Manhattan Project
Primordial is een Ierse extreme/paganmetalband die werd opgericht in 1991 door bassist Pól MacAmhlaigh en gitarist Ciarán MacUiliam. Op hun albums verweven ze black metal met Keltische elementen. Hun meest recente studio-album is ‘How It Ends’ en dat dateert al van 2023. Primordial speelde al meer dan 30 concerten in België en is er best populair. Hun meest recente Belgische concert was op Graspop in 2025. Ondanks het late aanvangsuur stond de zaal nog goed vol. Primordial bracht een mooie dwarsdoorsnede van hun verzamelde werk en het publiek genoot met volle teugen. Hun set en hun live performance staat na meer dan 30 jaar nog steeds als een huis.
Ze openden de set met klassiekers als “As Rome Burns” en “No Grave Deep Enough”, die beide op herkenningsapplaus werden onthaald. Daarna was het duidelijk dat ondanks de glansprestatie van Truckfighters Primordial een terechte keuze was als headliner: een strakke set met de ene klassieker na de andere, een no-bullshit-attitude die het Belgische publiek hard weet te waarderen en een frontman die alleen al met een blik of een kleine handbeweging het publiek kan opzwepen.
Setlist Primordial: As Rome Burns / No Grave Deep Enough / To Hell Or The Hangman / Gods To The Godless / Lain With The Wolf / Sons Of The MOrrigan / Wield Lightning To Split The Sun / Victory Has 1.000 Fathers, Defeat Is An Orphan / The Coffin Ships / Heathen Tribes / Emire Falls
Headbanger’s Balls Fest was opnieuw een voltreffer als opener van het Belgische (metal)festivalseizoen. Dit festival slaagt perfect in zijn opzet om gevestigde waarden te combineren met interessante ontdekkingen en dat tegen een ticketprijs die je in een club doorgaans al voor één van de bands zou betalen. Met ook nog eens een top-geluid en licht en een voorts vlekkeloze organisatie kan je de ploeg achter ‘Izegem’ een huis van vertrouwen noemen. Op naar de volgende editie.
Organisatie: Headbanger’s Balls Fest
Serrefest 2026 - Nog steeds één van de gemoedelijkste festivalletjes
Serrefest 2026
Sylma Serres
Lievegem
2026-05-01
Filip Van der Linden
Serrefest is één van de meest gemoedelijke festivalletjes van Vlaanderen en aan de formule werd niets veranderd: een handvol bands uit de vijvers van punk en postpunk, biertjes aan democratische prijzen en de liefde voor de muziek die voorop staat.
Net als vorig jaar waren wij opnieuw van de partij.
Aanvankelijk leek het alsof de opkomst in Lievegem minder zou zijn dan die van vorig jaar, maar naarmate de avond vorderde, sloten meer mensen aan in de serre. Drie bands stonden ook vorig jaar op de affiche: Drift, Next! en Face Your Fears.
Drift stond er vorig jaar nog als duo en nu als vierspan. De twee nieuwe bandleden – drummer Francis en bassist Wouter - werden overigens gevonden dankzij dat vorige concert op Serrefest. In de nieuwe bezetting werd bovendien al een nieuwe track voorgesteld aan het publiek: “Blauwe Plek”, met het heerlijke refrein ‘wat moet ik doen, eerst was hij paars, nu wordt hij groen’. Deze nieuwkomer kreeg een mooi plekje in de set. De cover van “En Toen Was Er Niets Meer” van De Brassers zat eveneens opnieuw in de set, maar nu met een nieuw slot, net als de Drift-klassieker “Huiswijn”.
Achteraf vertelde zangeres Tine dat er deze zomer mogelijk studio-opnames volgen voor Drift, en dat ze voorts de draad weer opgenomen heeft van De Spleet. Die band lijkt een beetje op Drift, maar dan met meer synths.
Setlist Drift: Drift / Koken met Kerosine / En Toen Was Er Niets Meer / Blauwe Plek / Huiswijn / Bedbeest
Postpunkband Face Your Fears had ook al een nieuw bandlid voor te stellen. De synths zijn voortaan voor rekening van Jürgen. Deze band bracht een korte set met deze keer uitsluitend covers. Dan wel niet de klassieke new wave-covers en dat horen wij graag.
Voor het laatste nummer van de set kreeg Face Your Fears versterking van zangeres Saskia van Next!.
Setlist Face Your Fears: Dreams Never End / Sense of Purpose / Lucretia My Reflection / Caucasian Walk
Na een korte podiumombouw was het dan aan Next!, die de korte set startte met een duet met Corina van Face Your Fears. Daar hebben ze voortaan Jo op drums. Deze keer een mannelijke Jo, terwijl de vorige drummer een vrouwelijke Jo was. Daar is geen operatie aan te pas gekomen. Bij Next! zaten er een pak nieuwe nummers in de set en deze band heeft met de nieuwe drummer blijkbaar ook een nieuw elan gekregen. Het genre is nog steeds garage/punk. ”Rub It In” en “Secrets” mogen van mij best uitgroeien tot vaste waarden in de set van Next!.
Setlist Next!: Who Cares (We Gonna Die Anway) / Enjoy The Little Things / Secrets / Rub It In
Nog meer punk kregen we voorgeschoteld met Faroutski. Deze West-Vlaamse punkband vierde in 2023 zijn 30-jarige bestaan. In die periode brachten ze hun muziek al naar podia in België, Nederland, Duitsland, de UK en Turkije. Het band-jubileum werd in 2024 gevierd met een EP in eigen beheer. De vier tracks van deze EP vormden de ruggengraat van dit concert en aanvullen deden ze met hun klassiekers.
Frontman Gino houdt van attributen op het podium en meestal is dat wel leuk. Bij “Dance Like A Monkey” werd een grote pluchen aap in het publiek gegooid en bij het teruggooien werd bassiste Rine ei zo na omver gekegeld. Als Faroutski hun song “(I Wanna Be A) Ramone” inzet, wordt vanuit de zaal geantwoord met een luid ‘hey, ho, let’s go’. Het publiek is helemaal mee met de energieke en prettig gestoorde punk van dit viertal.
Setlist Faroutski: V8 Powered Punk’nSoul / New Dreams / Diddy Wah Diddy / King Garp / Girl From Mars / Porn Spy / Wire / One Hour Late / Joan Jett / Punk ‘N’ Roll / Time / Stumpo / Ramone / You Don’t Know / Farting Singer / Redhead Witch / Beam Me Up Scotty / Sonic Reducer / Dance Like A Monkey / Protest Song / We Are Faroutski
Als afsluiter mocht Subatomic Strangers aantreden. Met misschien wel de jongste bandleden van de avond en toch met bakken ervaring. Deze band bestaat sinds 2021, heeft twee albums uit en doet regelmatig korte internationale tournees. Dit jaar zijn ze al eens naar de UK gereisd en in het najaar doen ze dat nog eens, dan als support van Lesbian Bed Death. Eind vorig jaar deelden ze nog de affiche met de band Darker voor een reeks concerten Nederland.
Subatomic Strangers stond met veel enthousiasme te spelen en bracht een set met het beste uit hun albums ‘Special Satellite’ en ‘Resuwrecked’. Zangeres Sharon heeft een mooie stem en ze legt veel kracht en emotie in haar vocalen. Deze band leent de sound van de jaren ’80 maar doet er zijn eigen ding mee.
Denk aan de aanpak van Customs, Interpol of Whispering Sons. Maar net zo goed denk je bij bepaalde nummers aan Florence & The Machine, 10.000 Maniacs of Gossip. Ze laten zich niet voor één gat vangen.
Voor mij gaan de medailles naar het begin van de set, met het trio “Air”, “Deja Vu” en “S.O.S.”. Het publiek reageerde super enthousiast en er mochten nog twee toegiften bij.
Setlist Subatomic Strangers: Fool / Final Fantasy / We Stand As One / Deja Vu / Air / S.O.S. / Why You / Ashes Of The Past / The Edge / Troubled Mind / What Goes Around / Hear My Call / Forever Yours
Achter Serre Fest zit geen grote strategie of plan. Het belangrijkste lijken de speelkansen voor de bands en dat het publiek een leuke avond heeft. Net dat maakt dit festivalletje zo leuk. En er valt telkens wel iets nieuws te ontdekken. Als alles goed gaat, zijn wij volgend jaar opnieuw van de partij.
Organisatie: Christophe (Serrefest)
Belpop Bonanza XXX – Leuke en minder leuke schandaalverhalen Belpopverhalen
Belpop Bonanza XXX
Jan Delvaux en Jimmy Dewit (DJ Bobby Ewing) gingen weer grasduinen in de Belpop. In deze Belpop Bonanza XXX laten ze horen en zien waar wij, kleine Belgen, een belangvolle rol in hadden van (pikante) schandaalverhalen op welk niveau ook …
Tekst, uitleg, muziek kregen we anderhalf uur lang van de twee, die sterk op elkaar ingespeeld waren, informatief, verrijkend, verrassend en entertainend …
Een nieuwe aflevering dus kregen we over dit luik van de nationale popmuziek, Belpop Bonanza XXX, de opvolger van de Bonanza Superstar. De nieuwe show van de twee zit bol van majesteitsschennis, censuur, godslastering, vuilbekkerij, plagiaat …
Het is opnieuw een boeiende voorstelling waarvan ze met hun kennis en passie diep in ons rijkelijk Belgisch oeuvre hebben zitten snuisteren. We zitten nu in schandaalsferen van wat de voorbije halve eeuw heeft beroerd. Seks & drugs & rock-'n-roll & sensatie en hoe de mensen nieuwe golven van de Belgische popscene ervaarden en verteerden, allemaal in fijne weetjes en full entertainment, typisch Belpop Bonanza in beeld, geluid en humor. Het gaat over de muziekcultuur. En jawel ook over onze intrigerende volksaard.
In deze zoveelste aflevering lijkt het erop dat de twee nooit uitverteld zullen geraken.
Een greep van de verhalen …
Het begint met de platenhoezen, sexplaatjes van uit de jaren 50 -60 die eerst in Nederland hoogtij vierden en hier uitwaaiden, van Zangeres Zonder Naam, Normaal, Doe Maar naar een Eddy Wally Zwarte Lola, Tony Vorsari, Deurzakkers en ga zo maar door. Johnny Hoes en Johnny Blenco waren hier groot ondernemers, producers, die de smartlapperij, ambiancemakers en aangebrande nummers een plaatsje boden.
We hadden ook Bad Boys. Op wereldniveau kun je niet omheen Kanye West, maar hier bij ons kon je even stilstaan bij Kaye Styles die de anthem uitwerkte van ‘Prison break’; verder een Bobby Prins of Juul kabas, schlagerkoningen en meer van dat bij uitstek . Het reilen en zeilen, allemaal in een geestige, ontspannende verteltrant.
En de twee switchen naar het politieke landschap in de 80s in ons landje, met de song over VDB’s ontvoering door Patrick Haemers, verder een knipoog naar de CCC van Pierre Carrette, wat muzikaal omlijst werd door de BSR (Brussels Sound Revolution), waarbij VDB ‘pas crevé’ was …
Een ander luik dat werd aangesneden, onze cultuur eind 70s begin 80s , met de golfbeweging van de punk en wave . Hier hadden De Brassers uit Limburg een belangvolle input in het kleine dorpje Hamont-Achel; hoe deze stille, mooie gemeente werd overwoekerd door hun muziekbeleving. Ohja deze Brassers hielden er echt onlangs mee op , na 40 jaar eindigde het in 2024 …
Algemeen kregen de jeugdhuizen een nieuwe outfit met deze golfbeweging … Schitterende (niet-) prettige verhalen kregen we te horen. Net als over Jazz Bilzen iets verderop, toen The Damned en The Clash er o.m. geprogrammeerd stonden en het uitmondde in een ‘battle of Bilzen’ … of het verhaal van The Sex Pistols in de opkomende Effenaar, net over de grens.
Heerlijk genietbaar ontwrichtend hoe de schandaalsfeer door het gewone volkje werd ervaren, van de gitzwarte verhalen naar de ‘ambassadeurs van het Vlaamse platteland’ tot Humo’s Rock Rally, waar een andere Limburgse band in die jaren met de hoofdprijs ging lopen, Noordkaap. Ook kon je niet omheen de invloedssfeer van een 2 Belgen, Nacht und Nebel, Siglo xx, Red Zebra, Aroma di Amore, TC Matic, Arbeid Adelt! en ga zo maar door … in die jaren.
Een harde overgang dan naar de Vlaamse muziek en de Vlaamse beweging, de tekstueel genialiteit van een Raymond en het songschrijversverhaal van de broers van Passal. Of over de Eurovisie inzending van Micha Marah met “Hey Nanah” (79), nooit definitief door haar ingezongen toen, maar nu pas met de serie ‘liefde voor muziek’ hebben ze haar kunnen overhalen. Mooi.
Terug iets meer aangebrand kwam het dan met The Lords Of Acid rond Maurice Engelen (Praga Khan later). Hier de grenzen opzoeken, de cultuur een schop onder de kont geven , een beetje de ‘Benny Hill van de SM rock’ werd het omschreven.
We werden dus leerrijk ontspannend, leuk heen en weer geswitcht in de verhalen van onze twee virtuozen over hoe het eigenwijze, eigenaardige, hobbelige parcours toch een geplaveide weg kreeg. Laat je dus gerust meeslepen in hun unieke kijk …
Toch even dit nog - Het Belpop Bonanza archief
Belpop Bonanza XXX is de vijfde theatertournee en reeds het veertigste (!) podiumproject van de twee. De voorstelling is een zoveelste bewijs dat de geschiedenis van de nationale popmuziek een onuitputtelijke bron van rijkdom en inspiratie is. In 2028 gaan ze nog een maat groter. Wordt vervolgd dus.
Belpop Bonanza (°2013) is de noemer waaronder Jan Delvaux en Jimmy Dewit de nationale muziekgeschiedenis uitspitten. Ze doen dat in theatershows, televisie, radio, boeken, quizzen en wandelroutes. Met kennis van zaken en met een knipoog.
Belpop Bonanza XXX is het 40ste podiumproject van het duo. Ze bedachten 5 reguliere theatervoorstellingen, maakten specials over Will Tura en Zjef Vanuytsel, vierden de verjaardagen van 4 festivals (Blues Peer, Gladiolen, Lokerse Feesten en Rock Herk) en 1 concertzaal (Ancienne Belgique), gingen de Nederlanders bedanken (Merci Nederland) en maakten 26 voorstellingen op maat van gemeenten en regio’s (Belpop Bonanza City Specials).
Belpop Bonanza XXX is de opvolger van Belpop Bonanza Superstar (°2024), goed voor 70 voorstellingen en 30.000 toeschouwers.
Maw deze twee zijn nooit uitverteld!
Over de Makers
Jan Delvaux (°1962) is op jonge leeftijd in een vat met verhalen over de Belgische popgeschiedenis gevallen. Hij schrijft er boeken over, hij was de externe harde schijf van Belpop op Canvas en hij is - al 20 seizoenen - elke zaterdagmiddag te horen op Radio 1. Volgens Bart Peeters weet hij meer over Belpop dan Wikipedia.
Jimmy Dewit (°1971) is muziekmaker, muziekkiezer en muziekprater. Hij maakt soundtracks voor reclamespots en televisiereeksen en draait platen als DJ Bobby Ewing en met Discobar Galaxie.
Organisatie: Working class heroes ism CC De Spil, Roeselare
Orcutt Shelley Miller - Een veredelde jamsessie 'Made in Heaven'
Bill Orcutt is de afgelopen decennia uitgegroeid tot een sleutelfiguur in de hedendaagse underground (gitaar)scene. Zijn noiserockband Harry Pussy, zijn Bill Orcutt Guitar Quartet of de talrijke samenwerkingen met grootheden uit de improvisatiescene maken hem een graag geziene gitarist.
Hij gaat nu een samenwerking aan met andere klassebakken: Steve Shelley (Sonic Youth) op drum en Ethan Miller (Comets On Fire, Howlin' Rains) op bas.
Onder de naam Orcutt Shelley Miller (***1/2) brachten ze een naamloos debuut uit, dat ons bij elke luisterbeurt een enorme adrenalinestoot bezorgde, waardoor we benieuwd waren hoe dit live zou klinken.
Live klonken die nummers eveneens energiek en doorleefd, we kregen een overvloed aan riedels en drums. Echter bleef Orcutt Shelley Miller iets teveel in diezelfde sfeer hangen waardoor we niet volledig overtuigd geraakten. Of waren onze verwachtingen iets te hoog gespannen?
In elk geval speelde Orcutt Shelley Miller in een goed gevulde AB Club een veredelde jamsessie 'Made in Heaven'.
Ze hadden er duidelijk zin in, een aanstekelijke speelsheid ervaarden we. Voordien sprak Miller, die zelf zijn LP's stond te verkopen, ons al gemoedelijk aan. Het publiek genoot.
We kregen dus verbluffende drumsolo's, bedwelmende basslines en weerbarstige gitaarriffs, eigenzinnig, eigenwijs, spannend. Onderhuids was er een verwijspunt naar de melodielijn van Crosby, Still Nash & Young, wellicht wat ver gezocht.
Echter bleef het dus helaas allemaal een beetje diezelfde lijn uitgaan en er was ook niet zoveel interactie met het publiek, waardoor de aandacht wat verslapte. Maar we kregen enkele boeiende, straffe uitspattingen van deze drie, Orcutt Shelley Mille. De adrenalinestoten hielden ons bij de leest.
Een uurtje genieten dus.
Na de regulaire set volgde nog een klein bisnummertje van nog geen minuut tot verwondering van het publiek, die nog wel zin had in een paar extra virtuoze meppen van het trio.
Puur muzikaal en in de improvisatie klonk het hecht, compact door de combinatie van intense, hoekige gitaarpartijen van Orcutt en de stuwende ritmesectie van Miller en Shelley.
Speels, ongedwongen waren de drie bezig. Fijn en goed , maar ook niet meer dan dat …
Organisatie: Ancienne Belgique (ifv BRDCST) + Sound In Motion
Mojo & The Kitchen Brothers - Van hallucinerend tot explosief
Mojo & The Kitchen Brothers, Temple Fang, Heath
Mojo & The Kitchen Brothers hadden hun Nederlandse vrienden van Heath en Temple Fang uitgenodigd voor een psychedelisch rockfeestje in de Trix Bar. Het bleek een drievoudige trip die telkenmale het publiek in een genotvolle stemming bracht.
Heath dompelde alvast de zaal in een smeulend psychedelica bad met amper een drietal songs in ruim 3 kwartier. Het had wel een Doors-sfeertje in huis, met dat verschil dat hier een bruisende harmonica als handelsmerk aan de sound was toegevoegd en dat de songs wel heel lange zijwegen in sloegen. We onthouden vooral het sterke “Nosedive” dat vanuit een zompige bluesy aanvang afstevende op een stomende finale, er broeide een atmosfeertje die bij momenten naar All Them Witches zweemde.
Ook bij Temple Fang hadden ze op voorhand al de wierookstokjes aangestoken om een neo-hippie sfeertje te creëren dat aansloot bij hun sluimerende en hallucinerende stoner-rock. Wederom lang uitgesponnen songs die na een lange zwerftocht uiteindelijk tot een explosie ergens in de verre ruimte leidden.
Zo was “The River” terug onze favoriet, minutenlang sluipen en sluimeren om dan uiteindelijk die fatale giftige beet toe te dienen.
Temple Fang werkte een klein uur bijzonder hypnotiserend en had ook het publiek in een vaste wurggreep. Fijne ervaring, goeie band.
Terwijl de twee Nederlandse bands ons in een soort van trance hadden gebracht kwamen Mojo & The Kitchen Brothers ons brutaal wakker schudden met stoner-rock voor ADHD’rs, of speed-metal voor epileptici.
Dit hyperkinetische combo bracht stomende psych/stonerrock met de tomeloze energie en gekheid van King Gizzard & The Lizard Wizard en Mr Bungle. Na het avontuurlijke en overigens schitterende album ‘Into The Center of the Cat’s Eye Nebula’, waaruit “Mr Goblin Found the Electric Sugar” wederom met een flinke scheut peper in het gat werd gekatapulteerd, heeft Mojo niet stilgezeten en werd er met open vizier aan vers materiaal gesleuteld dat in de Trix zijn vuurdoop kreeg. De nieuwe songs bleken splinterbommetjes te zijn die duidelijk aangaven dat er volop werd ingezet op snelheid, explosiviteit en geschifte doch gecontroleerde herrie.
Met drie uitmuntende gitaristen in de rangen, elk met een gezonde hoek af, werden er uiteraard een stel moordriffs en spetterende solo’s op ons afgevuurd. Na een knotsgek half uurtje intense en uiterst elektrische uitbundigheid werd gas teruggenomen met een fantastisch, spacy en fascinerend “Into the Center of the Cat’s Eye Nebula” waarvan de hemelse intro (nou ja, intro) uitgesponnen werd tot een muzikaal juweeltje van boven de 10 minuten met heerlijk soleerwerk, totdat er uiteindelijk nog een ultieme splijtende lap werd opgegeven. In deze wonderlijke song gaf dit bruisende gezelschap het beste en gekste van zichzelf, en dat bleek heel wat.
Wat wij al wisten werd hier nog eens met verve bevestigd, Mojo & The Kitchen Brothers is samen met Gnome één van de meest indrukwekkende bands aan het Belgische stonerfirmament en alles wat daarrond zweeft. Laat die nieuwe plaat nu maar snel komen.
Organisatie: Trix, Antwerpen
Fischer-Z, 50Y, Ancienne Belgique, Brussel op 3 mei 2026 – Pics
FISCHER-Z VIERT 50-JARIG JUBILEUM MET TWEE EXCLUSIEVE SHOWS IN MEI 2026, eentje in De Roma, A’pen , en eentje in de AB, Brussel . In het najaar wordt nog een heuse clubtour ondernomen …
Dit jaar bestaat de iconische Britse band Fischer-Z exact 50 jaar, en dat wordt gevierd. Onder leiding van frontman John Watts groeide Fischer-Z eind jaren ’70 en begin jaren ’80 uit tot een vaste waarde in de new wave- en post-punkscene. Met klassiekers als 'The Worker’, 'So Long’, 'Marliese’, 'Red Skies Over Paradise’ en 'Room Service’ wist de band een blijvende stempel te drukken op meerdere generaties muziekliefhebbers.
Tijdens deze jubileumshows brengt Fischer-Z een best of-set, met songs uit hun rijke en omvangrijke discografie - inmiddels goed voor meer dan 20 albums - aangevuld met nieuw werk.
(bron: Greenhouse Talent/AB)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Fischer-Z
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9533-fischer-z-03-05-2026?Itemid=0
Chloe Leigh
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9534-chloe-leigh-03-05-2026?Itemid=0
Live fr review https://www.musiczine.net/index.php/fr/item/102774-un-demi-siecle-de-carriere-et-toujours-charge-de-watts-fischer-z
Org: Greenhouse Talent
Rock Werchter 2026, van 2 juli t-m 5 juli 2026 - Preview
Het is reikhalzend uitkijken naar de festivalzomer. Rock Werchter staat hier als een huis aangemeld, een absolute must van een vierdaagse . Een mooi, divers, herkenbaar, vertrouwd festival dat eigenwijs te werk gaat. Het ontdekken steeds waard, waarbij elk jaar hard wordt gewerkt aan de (muziek) beleving. De Klub, de Barn, de Slope worden elk jaar geupgraded in een prachtige outfit.
Rock Werchter brengt verschillende generaties samen, danst, popt en rockt. Rock Werchter heeft aandacht voor de gerespecteerde waarden, artiesten, opkomend talent en Eigen Werk. Voor elk wat wils dus. Rock Werchter innoveert, verjongt en respecteert de oudjes.
En met Werchter Parklife , Werchter Boutique als TW Classic (een jaartje nu onhold) prijken betekenisvolle namen.
Hoedanook, Rock Werchter, voor iedereen een totaalbeleven dus.
Een overzicht van een interessant parcours
dag 1 – donderdag 2 juli 2026
Ben Ellis - The Slope - 13.40- 14.15
De Welshman en singer-songwriter Ben Ellis bouwde een grote fanbase op met wel 150.000+ volgers op TikTok, met covers van Jeff Buckley, Coldplay en Billy Joel. Altijd fraai in beeld gebracht door zijn maat Finlay McDonald. Ondertussen bracht hij ook eigen material uit, en groeide langzaam maar zeker uit tot een ‘must see’ artiest. Zijn charisma en vocals zijn mee bepalend. Of Ben Ellis kan uitgroeien tot een nieuwe Jeff Buckley is af te wachten maar hij is wel goed op weg om uit te groeien tot een groots artiest.
All them Witches - The Barn - 14.05- 15.05
De uit Nashville afkomstige formatie heeft sinds hun ontstaan in 2018 reeds talloze albums uitgebracht, Muzikaal moeilijk ergens onder te brengen. We hebben een rits kleurrijke songs binnen de ‘stoner/rock/psychedlica/blues/americana. Live zondermeer sterk. ‘De neo-psychedelische bluesrock-band bewees in de AB waarom ze tot de meest intrigerende livebands van het moment behoren. Met een uitgebalanceerde set, ruimte voor improvisatie én de nodige rauwe energie, was dit een bezwerende avond waar elke noot resoneerde.’’ schreven we nog van hun optreden in de AB vorig jaar.
Elvis Costello & The Imposters with Charlie Sexton - Main Stage -16.00- 17.00 :
Costello is intussen 71 geworden en is een graag geziene gast op de Werchter weide. Hij heeft al een pak iconische platen en singles uit en blijft zichzelf nog steeds heruitvinden. Bij dit project van Elvis Costello & The Imposters, hebben we o.m. gitarist Charlie Sexton (bekend van zijn samenwerking met Bob Dylan), met wie hij op tournee gaat met de ‘Radio Soul! The Early Songs of Elvis Costello’-tour. De optredens focussen zich op het materiaal dat tussen 1977 en 1986 is geschreven, met de belangrijke bandleden Pete Thomas en Steve Nieve. Erg interessant dus.
Loyle Carner - The Barn - 17.50- 18.50
Loyle Carner (artiestennaam van Benjamin Coyle-Larner) is een gerespecteerd Britse hiphopartiest, bekend om zijn introspectieve, jazz-invloedrijke sound. Zijn teksten verkennen thema's als identiteit, familie en politiek. Eerlijke verhalen zonder al te veel 'bling-bling'. “Een gevarieerd hiphop feestje, recht vanuit het hart”, schreven we nog over z’n optreden in de AB in 2019. Een poëtische klasse verteller, die de Barn in vuur en vlam kan en zal zetten.
Karen Dió – The Slope - 18.40- 19.15
Met de band Violet Soda laaft Karen Dió zich aan de Californische garagepunk van de jaren 1990. Haar belangrijkste thema is feminisme. In 2021 verhuist de Braziliaanse zangeres naar Groot-Brittannië. Ze slaagt er met brio in haar Latijns-Amerikaanse roots te combineren met Westerse invloeden. Een boeiende sound van deze jonge talentvolle performerster. Ze stond reeds op Paaspop in Nederland, en nu maakt ze haar debuut op Belgische grond.
Tom Smith – KluB C – 20.50- 21.50
Met zijn band Editors is Tom Smith uitgegroeid tot een graag geziene gast en publiekslieveling in ons landje. Met zijn solo project laat hij de crooner in zichzelf spreken, puur oprecht, eerlijk, sober, intiem. Met zijn warme stem en charisma kan hij iedereen diep ontroeren. “De Brit presenteert zich als een moderne crooner met een gevoelstemperatuur die aanleunt bij Richard Hawley, Kurt Wagner (Lambchop) en Matt Berninger (The National)”, lezen we.
The War on Drugs – Mainstage - 21.15- 22.30
On the road droomerige muziek die intrigeert met heerlijk genietbare, langgerekte nummers. The War On Drugs doen het! Ze zijn uitgegroeid tot een vaste waarde.
The Prodigy – The Barn - 21.50- 23.05
Bepalend binnen de danscene van in de jaren 90. Ze gaan geen controverse uit de weg, en live zijn ze één van de meest explosieve bands. Remember hun optreden in 96. Helaas overleed één van de boegbeelden Keith Flint in 2019 en leek de carrière van The Prodigy voorbij, maar de band zette door. ‘Qua podium act en screams kan je de figuur Keith Flint onmogelijk overtreffen. Maar de vervaarlijke houding van The Prodigy is en blijft iets unieks , een intens genietbare, weirde, waanzinnige dance trip die iedereen overstag maakt!” schreven we over hun optreden op de Lokerse Feesten in 2024. The Prodigy is en blijft springlevend.
Mumford & Sons - Main Stage - 23.30- 1.00
Marcus Mumford (vocals, gitaar, mandoline en drums), Winston Marshall (vocals, dobro, bas en banjo), Ben Lovett (vocals, keyboard, accordeon) en Ted Dwane (vocals, dubbele bas, contrabas, bas en drum) bundelen eind 2007 hun liefde voor country, bluegrass en folk in de band Mumford & Sons. Al vrij snel braken ze door en in 2008 stonden ze reeds op Glastonbury festival en brachten hun eerste EP uit genaamd ‘Love You Ground’ met o.m.‘Little Lion Man’. Hun bekendheid groeide gestadig binnen de indiefolkpopscene. Amper zeven maanden na ‘Rushmere’ (2025), volgt er nu het nieuwe album ‘Prizefighter’. Ze sloten al eens een avond af op Rock Werchter en doen dat nu opnieuw. Een terechte headliner.
Line Up
Donderdag: Ben Ellis , Basht., La Lom, Karen Dió, PUP, Mignight Generation, Monza, Bente, Yard Act, Dylan Gosset, Tom Smith, Blood Incanation , Balu Brigada, All them witches, The Vaccins, Loyle Carner, Jade, The Prodigy, Yong Yello, Zwangere Guy, Kasbian, Elvis Costello & The Imposters with Charlie Sexton, The Lunmineers, The War on Drugs, Mumford & Sons
dag 2 –vrijdag 3 juli 2026
ISE - KluB C - 13.45 - 14.20
De tweede festivaldag start met een ontluikende Belgische parel. Ze is sinds 2023 aan een opmars bezig. Als prille twintiger stond ze reeds in de Finale van De Nieuwe Lichting. “De winnares van Soundtrack en De Nieuwe Lichting (2024) straalt iets unieks uit, in haar performance als in haar vocals; een multi-instrumentaliste op gitaren en op piano. Iemand die weet te ontroeren. Haar kristalheldere stem -als een nachtegaal- zorgt ervoor dat ons hart sneller slaat.”.‘Suitcase child’ is het album en we kijken er naar uit haar live (opnieuw) te horen.
Social Distortion – The Barn – 14.20-15.20
Samen met o.a. Bad Brains, Black Flag en Dead Kennedys stond Social Distortion aan de wieg van de Amerikaanse HC scene. Van de originele bezetting, opgericht in 1978, schiet enkel nog zanger/ gitarist Mike Ness over. Hun energie is nog steeds hetzelfde gebleven. Ook al dateert het laatste album van Social Distortion, ‘Hard Times and Nursery Rhymes’, al van 2011. De nieuwe single “Born to Kill” klinkt oud vertrouwd. Een Amerikaanse grootheid in het genre.
The Last Dinner Party - Main Stage - 15.35- 16.35
The Last Dinner Party is een Britse indie rockband uit Londen, opgericht in 2021. De band bestaat uit Abigail Morris (zang), Lizzie Mayland (zang, gitaar), Emily Roberts (leadgitaar, mandoline, fluit), Georgia Davies (bas) en Aurora Nishevci (toetsen, zang). Hun muziek wordt soms omschreven als ‘barokke pop’. Vorig jaar wist de band te bekoren op de mainstage van Pukkelpop. “Een aanstekelijke indierock show, met een bijzondere zangeres die over voldoende charisma en power beschikt om iedereen te ontroeren. Op gezapige en energieke wijze deed The Last Dinner Party ons heupwiegen” schreven we over hun optreden. Nu een tweede keer op Rock Werchter.
KEO - The Slope - 16.35- 17.10
Keo is een alternatieve rockband, een kwartet opgericht door de briers Finn Keogh en Conor Keogh . De muziek van Keo is beïnvloed door Jeff Buckley en Radiohead, met een randje Smashing Pumpkins. Ze gaan richting nu-bands Wunderhorse en Fontaines DC. Ideaal voor op The Slope.
Franz Ferdinand – The Barn – 17.45-18.45
Franz Ferdinand egde sinds zijn debuut in 2003 al een indrukwekkend parcours af. Een kenmerkende mix van indierock, postpunk en dance-invloeden zorgde voor een nieuwe sound. Ze zijn in ons landje graag gezien en stonden al verschillende keren op Rock Werchter. Hun shows zijn energiebommetjes. Na al die jaren staat er nog geen sleet op deze sympathieke Schotten. Hun optreden in Vorst als in de l’Aéronef was er één tussen nostalgie en vernieuwing.
Kae Tempest - KluB C - 18.45- 19.45
Poëet, verteller, rapper, taalvirtuoos, terechte bewoordingen om Kae Tempest te omschrijven. Al circa 15 jaar palavert Kae tussen woordkunst, spoken words en muziek. Maatschappijkritisch een poëtische trip.
Radio Free Alice - The Slope - 20.00- 20.55
Met hun gelaagde, sfeervolle nummers klinkt de Australische new wave/postpunkband Radio Free Alice nostalgisch verfrissend. De band heeft iets mistigs en dromerigs, wat een déjà vu-gevoel oproep. We horen het verfijnde songschrijverschap van The Smiths en Orange Juice, met de donkere, sombere sfeer van Joy Division en Interpol. Radio Free Alice steekt het in een eigentijds jasje.
Lewis Capaldi - Main Stage - 21.00- 22.30
Zijn debuut ‘Divinely Uninspired To A Hellish Extent’ (2019) met het prachtige “Someone You Loved” stond 77 weken in de UK Top 10. Hij brak ermee het record van Ed Sheeran. Zijn eerste Britse stadiontournee verkocht meteen uit. Lewis Capaldi is uitgegroeid tot een waar fenomeen. In 2025 maakte hij zijn comeback op Glastonbury, 2 jaar nadat hij een pauze moest inlassen. Hij is nu klaar om opnieuw te overtuigen op de andere festivals, waaronder Werchter.
The Warning - The Slope - 22.30- 23.25
The Warning is een ‘zussen’ rockband uit Monterrey, Mexico. De zussen werden door hun ouders op jonge leeftijd naar de muziekles gebract, en kregen naast piano ook de kans een andere instrumenten te kiezen. Gezamenlijk richtten ze een band op. Sinds hun debuut EP ‘Escape the mind’ (2015) is alles in een stroomversnelling gegaan. terecht gekomen, Pure rock-’n-roll female rock met een hoek af.
The XX – Main Stage – 23:30-00:45
The xx speelde eerder op Rock Werchter in 2010 en 2012. Twee gedenkwaardige passages. Een donkere intieme popsound die ontroert. Ze zijn terug bij elkaar, na enkele solo uitstapjes. Een mooie afsluiter.
Line Up
Vrijdag: Overpass, Cardinals, KEO, Scene Queen, Radio Free Alice, The Warning, ISE, High Hi, Paris Paloma, Kae Tempest, Agnes Obel, Lauren spencer Smith, good Neighbours, Social Distorion, Viagra Boys, Franz Ferdinand, FKA Twigs, Charlotte De Witte, Kingfishr, Wolf Alice, The Last dinner party, Royel Otis, Teddy Swims, Lewis Capaldi, The XX
dag 3 – zaterdag 4 juli 2026
LANDMVRKS – Mainstage – 13.00-13.40
De Franse band LANDMVRKS haalt zijn inspiratie uit Linkin Park. De band brengt metalcore op z’n best en stond vorig jaar nog op Graspop. De band uit Marseille speelde een strakke, gepassioneerde show die het publiek wist in te pakken. LANDMVRKS was één van de hoogtepunten en sindsdien is hun populariteit gestegen. Ze staan ook op het nieuwe Werchter Parklife, waar Linkin Park afsluit, 2x scheeprecht zo te horen.
The New Eves - The Slope - 13.40- 14.05
Het vrouwelijke kwartet uit Brighton heeft een spannend instrumentarium van viool, cello, contrabas, harmonica en fluit. Folkpop dus. Hun debuut ‘The new eve is coming’ is het kennismaken. Muzikaal een betoverende, grimmige sprookjeswereld.
Man/Woman/Chainsaw – The Slope – 14.55-15.25
De uit Londen afkomstige formatie Man/Woman/Chainsaw rond de gelijknamige pub en concertzaal in de Londense wijk Brixton klinkt rauw als zacht. Interessant onvoorspelbaar. Al vierjaar bezig en nu pas hun eerste plaat uit. We zijn beniewdd hen te ontdekken.
Kneecap - Main Stage - 15.30- 16.30
De Noord-Ierse rap formatie Kneepcap windt er muzikaal geen doekjes om en is er één van maatschappijkritiek, niet vies van provocatie Hun debuut ‘Fine Art’ van 2024 was de moeite. Pukkelpop mocht eraan geloven. Nu hebben ze een autobiografische film ‘Kneecap’ uit, een schokgolf. De band is er nu met nieuw werk ‘Fenian’. We kijken er naar uit dit gezelschap te zien.
The Haunted Youth - The Barn - 16.00- 17.00
Het verhaal van de Belgische formatie The Haunted Youth leest als een sprookje. Van obscure clubs, underground naar de grote podia. Een mooi parcours. Met hun debuutsingle "Teen Rebel" werden ze meteen opgemerkt. Songs als "Coming Home", "Broken" en vooral "Gone" – verkozen tot single van het jaar– bevestigt hun status als ‘new big thing from Belgium’. 'Dawn of the Freak' uit 2022 was een schot in de roos. De band tourde onafgebroken doorheen heel Europa. Van uitverkochte zalen in Londen en Madrid tot grote festivals als Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands, Sziget en Iceland Airwaves. Nu is er een nieuwe plaat ‘'BOYS CRY TOO' , een melancholisch snijdend sterke plaat. Een Belgische klepper dus.
Beirut - The Barn -18.00- 19.00
Beirut is de muzikale groep rond de Amerikaanse singer-songwriter Zach Condon, en is bekend om hun unieke mix van indie, folk en Balkan-invloeden. Met hun debuut ‘Gulag Orkestar’ (2006) en hits als "Nantes" wisten ze te bevestigen. Hun melancho folkBalkanpop is vaak geïnspireerd door Condons reizen en verblijven in Europa. De band blijft actief met recent werk als ‘Hadsel’ (2023) en het nieuwe album ‘A Study Of Losses’ (2025). Mooi.
Halsey - Main Stage - 18.55- 19.55
Een van de meest interessante popsterren van het moment is Halsey. We hebben hier een link naar de hemelse vocals van Dolores O’Riordan (The Cranberries). Panic! at the Disco is de groep die haar leven heeft veranderd. En helemaal bovenaan staat Lady Gaga. Een brede waaier aan invloeden tussen pop, rock en alternatief. Een aanrader!
Matt Berninger – The Barn – 20.00 – 21.00
Met zijn band The National stond en staat hij op grote podia overall; in ons landje is zijn populariteit enorm. Matt Berninger stelt nu zijn solo project voor, en uiteraard kun je niet voorbij die The National invloeden. Zijn bariton stem is herkenbaar uit de duizend. ‘Serpentine prison’ (2020) en het recente ‘Get sunk’ (2025) zijn twee solo platen, die diep in de ziel kijken, met een dosis humor. Matt Berninger is van vele markten thuis.
Gorillaz – Mainstage – 20.55-22.25
Gorillaz is een virtuele Britse band en het multimedia-project van Damon Albarn en Jamie Hewlett. De groep werd in 1998 opgericht en kreeg de fictieve personages 2-D, Noodle, Russel Hobbs en Murdoc Niccals als bandleden. Na de eerste EP ‘Tomorrow Comes Today‘ verscheen in 2001 het debuutalbum ‘Gorillaz’. Ondertussen is het gezelschap uitgegroeid tot een groots fenomeen. De Gorillaz-concerten zijn spectaculaire multimediashows, waarbij Damon Albarn en zijn uitgebreide liveband, incl gastartiesten, de virtuele wereld van Jamie Hewlett tot leven brengen. Indrukwekkend opwindend boeiend zijn de optredens met de visuals. Een naadloze mix van Britrock, world, dub en hiphop.
Twenty One Pilots – Mainstage – 23.25-01.00
Hun stijl gaat van indiepop via rap naar rocktronica. Twenty One Pilots klinkt in ieder geval steeds opzwepend. Als tegenwicht voor de vrolijke muziek zijn de songteksten dan vaak juist serieus, zelfs met een donker kantje.
Een gepassioneerde show van Tyler Joseph en Josh Dun die een sterke connectie biedt met het publiek.
Line Up
Zaterdag: The New Eves, Man/woman/chainsaw, Florence road, Ecca vandal, Voilà, The Reytons, Linka Moja, , Adrian Quesada’s trio ascesino, Don West, Kokokroko, CMAT, Harry Mack, Dogstar, The Haunted Youth, Beirut, Matt Berninger, PIXIES, Landmvrks, Palaye Royale, Kneecap, Reneé Rapp, Halsey, Twenty one Pilots, Gorillaz
dag 4 – zondag 5 juli 2026
Darren Kiely - The Barn - 13.00- 13.30
Darren Kiely, afkomstig uit een schilderachtig stadje Cork, ontleent zijn folklore popgeluid aan zijn van huis uit meegekregen liefde voor traditionele Ierse muziek, verweven met moderne invloeden als van The Lumineers en Noah Kahan. Een zekere gemoedsrust kan over ons heen gaan op deze zondagmiddag.
Bad Nerves - Main Stage - 14.05- 14.45
“Bad Nerves laten zich het liefst aanspreken als de bastaardzonen van de Ramones en The Strokes na een one night stand”, lezen we in de bio. Hun live optredens zijn ‘snel’ en ‘intens’, een soort ‘razernij van melodieuze vervoering’. Energieke punkrock, powerpop of bands met bands als The Hives, Ramones en The Strokes in het vizier. Een meeslepende ervaring ‘zweterig en chaotisch’.
Dressed like boys – KluB C – 14:50 – 15:30
Van een heel ander kaliber, maar even intens is Dressed Like Boys. Met dit project gaat Jelle Denturck de emotionele persoonlijke toer op. Over zijn passage in Depot (Leuven ) schreven we: “Dressed Like Boys, Entertainende, Emotionele Muzikale Boodschappen die binnenkomen! Klasse, met opnieuw terecht een staande ovatie !” Vorig jaar intrigeerde hij op Pukkelpop, op naar de KluB C op Rock Werchter.
SONS – Mainstage – 15.15-15.55
Aan talentvolle bands en artiesten geen gebrek in ons landje. SONS is een rock formatie uit het Waasland die in 2018 werden ontdekt tijdens De Bieuwe Lichting. Hun hitsende psychedelische garagerock bidet talrijke uppercuts. ‘Hallo’ (2025) is de recentste plaat.
NewDad - The Slope - 15.55- 16.30
NewDad is een Ierse indierockband uit Galway, opgericht in 2018. Hun sound is er één van opbouwende broeierige soms zware, vervormde gitaarrock met de zachte, sfeervolle zang van Julie Dawson. De band zit in het shoegaze genre, en houdt van ‘hard schreeuwen op stille manieren’.
Mogwai - The Barn - 17.10- 18.10
Over hun optreden op Dunk!festival 2025 schreven we: ‘ Een broeierige, boeiende filmische totaalbeleving, da’s Mogwai. Mogwai blijft nog steeds stevig in het zadel zitten als één van de pioniers van het genre die met de jaren een breder publiek aanspreken door hun muzikale variatie, kronkels, emoties en tempowissels.’’ Mogwai speelt een krachtige, meeslepende en emotionele ‘sonische geluidsmuur’. De band viert haar 30-jarige carrière in intense, filmische postrockoptredens.
David Byrne - The Barn - 19.10- 20.20
Met zijn band Talking Heads was hij een pionier, maar ook solo is David Byrne een uitzonderlijke componist en performer. David Byrnes recente liveshows (begin 2026) worden geprezen als spectaculair, theatraal en ‘terrifyingly real’. De shows, met een 12-koppige band, combineren Talking Heads-klassiekers met z’n solowerk in een strak gechoreografeerde, dansbare productie die optimisme en verbinding centraal stelt. Het is een meesterlijke ervaring, een mix van Broadway en kunstmuziek. Byrne is live altijd een beleving.
Moby - Main Stage - 20.10- 21.40
Moby groeide in de jaren ’90 uit tot een pionier in de popdansscene ook, Zijn optreden op T/W 1996 is in ons collectief geheugen gegrift. De 25ste verjaardag van de tijdloze plaat ‘Play’ (1999) bracht hem in 2024 met een uitgebreide band naar de AFAS Dome. Op eeen wervelend feestje hopen we opnieuw.
Psychonaut - The Slope - 21.40- 22.25
Wij mogen in ons kleine landje best trots zijn op onze eigen kweek. Ook binnen de metalscene hebben we verschillende parels van ronduit internationale allure. Neem nu Psychonaut. De Mechelse post metal band groeide naar de absolute top. Na hun zinderend debuut 'Unfold the God man' brachten ze in 2023 'Violate Consensus Reality' uit, die insloeg als een bom. De recente ‘World Maker’ zet de weg verder naar de absolute top. Ook live is de band intussen serieus gegroeid en wisselt tussen serene, dromerige soundscapes en intense, zware uitbarstingen. Een boeiende schoonheid in postrock, psychedelica en sludge metal-riffs. Mooi genoeg om The Slope af te sluiten.
The Cure - Main Stage - 22.30- 0.30
The Cure rond Robert Smith uit het Engelse Sussex is al van 1978 bezig. De doorbraak volgde in 1980 met het album 'Seventeen Seconds', waarop de hit "A Forest" staat. Doorheen de jaren heeft de band zijn stempel gedrukt op verschillende generaties. Met hits als ‘Boys Don’t Cry", "Just Like Heaven", "Lovesong", "Inbetween Days", "Pictures of You", "Lullaby" en "Friday I’m In Love", En invloedrijke albums in de moderne popgeschiedenis, 'Seventeen Seconds', 'Pornography', 'Kiss Me Kiss Me Kiss Me', 'Disintegration' en 'Wish'. Schitterend. The Cure bracht vorig jaar een nieuw album uit, het eerste in zestien jaar, 'Songs of a Lost World'.Een lovend album trouwens, en meer dan 47 jaar later staat The Cure live nog steeds als een blok. >
Ze sluiten Rock Werchter af met een twee uur lang durende show! Een niet te missen rollercoaster voor jong en oud.
Line Up
Zondag: Chezile , Westside Cowboy, Newdad, Last Train, House of Protection, Psychonaut, Tsar B, Dressed Like Boys, Jessie Murph , Joy Crookes, Ethel Cain, Haevn, Darren Kiely, Sierra Ferrell, Cory Wong, Mogwai, David Byrne, Paul Kalkbrenner, Kaat van Stralen, Bad Nerves, SONS, Rise Against, A Perfect Circle, Moby, The Cure
Meer info op www.rockwerchter.be
Graspop 2026 – van 18 juni t-m 21 juni 2026 - Preview
De zomer is in aantocht, dus het festivalseizoen komt dichterbij. Musiczine staat dus te popelen van ongeduld om de vele bands te ontdekken die Graspop op hun affiche heeft geplaatst. Met nog 49 dagen op de teller werden alvast de laatste namen gedropt, en spijtig genoeg ook enkele annuleringen aangekondigd. Evergrey, Infected Rain, King 810, Kuazar, Mantah, Suicidal Angels, Triggerfinger, Vower en Zebra werden toegevoegd, terwijl spijtig genoeg Bush, Forbidden, Harms Way en Scowl hebben afgezegd. Tx2 verruilt van dag en switcht van zondag naar vrijdag.
Hieronder enkele bands met gevarieerde stijl, waarvan ik denk dat deze live voor de verwondering kunnen zorgen.
dag 1 - donderdag 18 juni 2026
We trappen af met een portie punkrock om zachtjes in de sfeer te komen. Pennywise keert na 10 jaar terug richting Dessel dus maak je maar klaar om mee te springen op de tonen van ‘Bro Hymn Tribute’ en elkaar een stevig duwtje te geven. Meestal te zien in de kleiner zalen, dit jaar mogen ze brokken maken op de Jupiler Stage.
Eind vorig jaar speelden ze een lekkere show in de AB, en deze Death metal band uit de Verenigde Staten met een leuke Stockholm gebaseerde flow groeit jaarlijks naar een beter niveau. Hoog tijd dus om op een groot venue zieltjes te winnen en zelf te ontdekken hoe leuk Gatecreeper wel kan zijn! Het is wel al een 3-tal jaar geleden dat nieuw materiaal werd geschreven. Voor de eerste keer op Graspop, hun zenuwen zullen al wat opspelen denk ik.
Anthrax zal ongetwijfeld de Marquee mogen afsluiten, en wij zijn daar heel blij mee. Ondertussen ook al 6 jaar geleden dat ze op de affiche prijkten, dus het zal een blij weerzien zijn met Scott Ian, Joey Belladonna, Frank Bello en Charlie Benante. Hun laatste album ‘For All Kings’ dateert al van 2016, maar iedereen weet dat de oude nummers tijdloze klassiekers zijn. Klaar om gevangen te worden in de moshpit?!
Vorige jaar nog in Kortrijk een vet feestje gebouwd, en een leuke verademing om het saaie Dimmu Borgir achter mij te laten. Static-X is niet verlegen om de boel in de fik te zetten en het dak eraf te blazen. Industrial metal die maar een vonkje nodig heeft om een ganse tent mee te laten swingen en lachen … Een aanrader voor de meesten, saaie mensen zullen helaas uit de tent gezet worden.
Dave Mustaine is bezig om Megadeth op waardige manier vaarwel te laten zeggen. Terecht dus dat hij op het hoofdpodium zal vertoeven om zijn Thrash metal voor een laatste keer te laten schijnen op Graspop. De muziek van deze man is onmisbaar in de metal scene, dus ik verwacht veel volk om deze icoon uit te wuiven. De Belgische drummer Dirk Verbeuren zal een thuismatch spelen, en ik zou suggereren dat ze hun laatste album aan de kant schuiven, want deze was een tegenvaller. Neen, maak maar een old school set die later tot één van de betere herinneringen zal behoren. Megadeth, bedankt voor de mooie tijd!!
The Offspring deed in 2022 een ganse weide opspringen met hun enthousiasme, en dit jaar zal ongetwijfeld niet anders zijn. Een nostalgische trip naar mijn jeugdjaren, ik weet nu al dat mijn stem schor zal zijn na het meebrullen…en dit op de 1e festivaldag. ‘Come out and play’ is hun motto, en ik maak er graag deel van uit. Tot dan manjes!
dag 2 - vrijdag 19 juni 2026
Een portie hardcore gaat er altijd in, en het Engelse Guilt Trip kreeg een plekje op de affiche op het gezellige podium van de Jupiler Stage. Niet de eerste keer dat ze ons land aandoen, want vorig jaar stonden ze nog in de Trix, in Kortrijk en mochten ze zelfs proberen in Pukkelpop om de boel aan te wakkeren. Een meer dan deftige band, kom dat zien.
En we doen verder met nog een beetje hardcore. Drain mag ook hun doop doen op Graspop en hun muziek klink aanstekelijk. Het zal leuk vertoeven zijn op het kleinste podium.
Tijd voor het hardere genre en een leuke terugkomst voor Possessed. Ondertussen alweer geleden van 2019 dat de lofzangen voor Satan werden verkondigd door hen. Jeff Becerra blijft de eeuwige optimist en albums ‘Seven Churches’ ven ‘Beyond the Gates’ blijven toch pareltjes in deze scene. Maak je maar klaar om de duivel hoorns in de lucht te steken en mee te headbangen op deze klassiekers.
Ik moest toch efkes slikken om te lezen dat Old Man’s Child nog nooit de revue heeft gepasseerd op Graspop. Nochtans al actief sinds 1993 en een topband in hun genre. Black metal met diepe thema’s die in de onderwereld aanprezen worden. Ik ben wel benieuwd welke muzikanten leider Galder zal meebrengen. Geen albums meer gemaakt sinds 2009, maar zoals aangegeven top in dit genre. Niet te missen dus. Vergeet jullie corpse paint niet!!
Cradle of Filth is de laatste jaren weer heel actief, met spijtig genoeg opnieuw de onnodige bandperikelen en vetes die Dani Filth met zich meebrengt. Hun laatste creatie ‘The Screaming of the Valkyries’ werd goed ontvangen en ik herinner mij nog toen ze de tent plat speelden in 2023. Hopelijk een show van hetzelfde niveau, maar daar twijfel ik geen seconde aan.
Ze werden destijds de nieuwe Metallica genoemd, maar Trivium heeft deze status nooit kunnen invullen. Geleden van 2019 dat ze nog eens in Dessel vertoefden, maar begin 2025 konden ze nog de Lotto Arena vullen. De mix van metalcore, thrash en heavy metal begon als een sprookje maar kwijnde later toch wat weg. Ik ga het nog eens een kans geven denk ik…
De punkband van uitstek, jawel, the Sex Pistols komen ook afgezakt in juni naar de weide en ze brengen ook Frank Carter mee. Ik kan niet beloven of dit een voltreffer gaat worden, maar deze band heeft geen introductie nodig. Wreed benieuwd hoe dit live nog zal klinken.
De gebroeders Cavalera mogen niet ontbreken op een metal- en rock festival, en als surprise spelen ze de topplaat ‘Chaos AD’ van hun machtige periode in Sepultura in zijn geheel. Wie wordt daar niet blij van?! Max Cavalera is de laatste jaren in opperste doen en als ze dan ook nog deze plaat integraal spelen, dan verwacht ik een massa volk vooraan het podium. Zeker doen!
dag 3 - zaterdag 20 juni 2026
Fans van Djent muziek mogen opgelucht ademhalen, want ook voor dit genre is een band opgebouwd. Geleden van 2018 dat ze op de affiche stonden, dus Tesseract komt nog eens goeiendag zeggen. Niet voor iedereen weggelegd, maar de fans springen ongetwijfeld een gat in de lucht.
Heavy metal dan maar, en met Vicious Rumors en Primal Fear komen twee toppertjes de hoge noten uit de boxen knallen. De ene band al wat ouder dan de andere, maar de laatste heeft volgens mij toch net dat tikkeltje meer préséance. Wel raar dat ze een plekje krijgen op de Jupiler Stage…ik vrees dat het wat druk zal worden.
Vorig jaar nog adembenemend op Alcatraz Festival en in 2026 mogen ze dit herhalen in de Marquee. Terrorizer spuwt vuur en energie af en dat zal je geweten hebben. Deze combo van Death en Grindcore is om van te smullen en hun bekendste album ‘World Downfall’ is van hoogstaand niveau. Smeer maar jullie kuiten in want dit is een pletwals. Fans van deze stijl mogen dit niet missen want anders moeten jullie zich schamen!
Chris Barnes is een man met een eigen mening, maar vooral bekend van zijn werk destijds met Cannibal Corpse. Zijn huidige band Six Feet Under teert op zijn unieke grommende stem, maar moet toch onderdoen voor zijn eerste liefde. In april komt hun nieuw album ‘Next to Die’ uit, dus dit album zal uitvoerig gepromoot worden. Ik weet niet wat dit live zal geven, maar Death metal laat ik niet rap links liggen.
Uada uit de Verenigde Staten is te vinden in de melodische Black metal stijl en komt in mei met een nieuw album getiteld ‘Interwoven’ op de proppen. Ikzelf heb deze band nog nooit gezien, maar de muziek heb ik wel al ervaren en is van uitstekende kwaliteit. De duisternis zal neerdalen en wij zullen de venijnige Goden helpen aanmoedigen. Voor de eerste keer op Graspop alvast.
Ik dacht dat Sepultura in 2023 bezig was met een afscheidstoer, maar toch prijken ze in 2026 op de affiche…raar maar waar haha. Soit, niet dezelfde uitstraling meer als in de beginperiode met een andere line-up, maar qua muziek welgekend in de scene. Afwachten of ze mij live kunnen overtuigen.
dag 4 - zondag 21 juni 2026
Uit Frankrijk komt Carpenter Brut hun stijl van Darksynth (what’s in a name) aan de man brengen…sla mij dood, want ik weet niet wat ik hiervan moet verwachten. Onbekend is onbemind, dus misschien sla ik eens hun richting om het te ontdekken.
Nog een andere vreemde eend in de bijt…Warbringer brengt zogezegd punk, maar als ik hun muziek beluister hoor ik toch een ietwat andere stijl. Zou niet misstaan op een dance festival, dus of dit duo de aanwezigen zal aanspreken is toch een groot vraagteken. Soit…kan misschien toch een verrassing zijn voor sommigen.
En ik verslikte mij opnieuw in mijn koffie, want Venom staat ook aangeduid als band die voor de eerste keer op Graspop staat…dit kan toch niet?!! Ze brengen hulde aan hun carrière en dan vooral het 45 jarige jubilee van ‘Welcome to Hell’. Dit zal dus een unieke show worden, want de originele leden Jeff ‘Mantas’ Dunn en Tony ‘Abaddon’ Bray komen deze eenmalige set presenteren. En de Marquee is hiervoor de perfecte setting! Zou toch bovenaan je must-see lijstje moeten staan deze zondag.
Het Duitse Kanonenfieber is een band die stilletjes naar de top kruipt met hun mix van melodische black/death metal. Aanstekelijk is het alvast, nu nog live bevestigen en ik ben mee in het verhaal. Een prille band, want nog maar actief sinds 2020 met 2 albums op hun conto. Het perfecte moment om je Duits dus bij te schaven hehe.
Op de North stage krijgen de oudjes het voor het zeggen, want Alice Cooper, Def Leppard, Europe en Foreigner mogen hun rock verkondigen. Je weet wat te verwachten bij deze bands, maar altijd leuk om deze oude knarren aan het werk te zien en mee te zingen met hun klassiekers. Zoals Meneer Cooper zou zeggen: I’m eighteen, laat de flashbacks maar komen.
De South stage heeft voor mij minder om het lijf, enkel Life of Agony kan mij bekoren spijtig genoeg. Ik duim ervoor dat ze enkel nummers van ‘River Runs Red’ spelen, maar dat zal een utopie blijken spijtig genoeg.
En nu rest er ons nog maar 1 ding…AFTELLEN!!
Meer info op https://www.graspop.be/
Line Up
Donderdag: The Funeral Portrait, Sleep Theory, President, Magnolia Park, Lakeview, Bloodywood, Ankor, Thrown, The Dillinger Escape Plan, Slay Squad, Pennywise, John Coffey, Grade 2, Blackgold, Wolves in the Throne Room, Snot, ScepticFlesh, Gatecreeper, Dying Wish, Distant, Cult of Luna, Anthrax, Wind Rose, Tom Morello, Static-X, Megadeth, Limp Bizkit, Within Temptation, The Offspring, Ego Kill Talent, Danko Jones, A Day to Remember, Accept, Mantah
Vrijdag: TX2, Oranssi Pazuzu, Leprous, Kadaver, Harakiri for the Sky, Elder, We Came as Romans, Thornhill, Lionheart, Letlive., Kublai Khan TX, Guilt Trip, Drain, Possessed, Old Man’s Child, Hulder, Death to All, Cradle of Filth, Bark, Asomvel, Trivium, Mammoth, Knocked Lose, Drowning Pool, Breaking Benjamin, Volbeat, Sex Pistols featuring Frank Carter, Quicksand, Cavalera, Alter Bridge, Infected Rain, Suicidal Angels, Triggerfinger, Vower
Zaterdag: Uncle Acid & the Deadbeats, Tesseract, Rivers of Nihil, Moath Culture, Loathe, Faetooth, Catch your Breath, Vicious Rumours, Sonata Arctica, Queensrÿche, Primal Fear, Orden Ogan, Feuerschwanz, Avatar, Uada, Terrorizer, Six Feet Under, Sinsaenum, Moonspell, Lacuna Coil, Embryonic Autopsy, Corrosion of Conformity, Three Days Grace, The Pretty Wild, Sepultura, P.O.D., Bad Omens, Babymetal, Malevolence, Ice Nine Kills, Hollywood Undead, Fleddy Melculy, Architects, Bring me the Horizon,
Zondag: Solstafir, Return to Dust, Rain City Drive, Periphery, Future Palace, Carpenter Brut, Wargasm, the Plot in You, Set if Off, Lagwagon, Bury Tomorrow, Vltimas, Venom, The Gathering, Mastodon, Killus, Kanonenfieber, Gaerea, Decapitated, Foreigner, Europe, Def Leppard, Alice Cooper, Sabaton, Life of Agony, Extreme, Electric Callboy, Black Label Society, Battle Beast, Evergrey, King 810, Kuazar, Zebra
The Bevis Frond - Moet er nog een gitaarsolootje zijn?
Sam De Rijcke - The Bevis Frond is het toonvoorbeeld van de eeuwige cultgroep, al 40 jaar aan de gang, erkend door een selecte groep liefhebbers maar quasi compleet genegeerd door de voltallige muziekbusiness. De band is er nooit in geslaagd om een groot publiek te bereiken (ook vandaag terug een zeer magere opkomst, onterecht natuurlijk, zo gaat dat nogal dikwijls), maar werd in al die jaren wel op handen gedragen door een schare trouwe fans waaronder ook alternatieve gitaarrockbands als Teenage Fanclub, Lemonheads, Wipers en Dinosaur Jr.
The Bevis Frond is het geesteskind van Nick Saloman, die met verschillende bezettingen al sinds eind jaren tachtig zo een slordige 25 albums heeft gemaakt. Daarop een zeer uiteenlopende sound die zowel schatplichtig is aan de psychedelische sixties als aan folk-rock, prog-rock en hard-rock. Op al die albums zijn er steevast minutenlange heerlijke gitaarsolo’s terug te vinden, een eigenschap die prominent aanwezig is, en in de live performances is dat uiteraard niet anders.
Saloman profileerde zich als een sympathieke frontman, maar vooral als een begenadigd gitarist die trouwens volledig lak heeft aan een imago of guitarhero-allures, een vaak ergerlijke aandoening waar veel van zijn collega’s aan lijden. Maar hoegenaamd niet zijn bandleden, want die speelden als een bende ervaren rotten die alle knepen van het vak van binnen en van buiten kenden.
Zo zat vanaf “Through The Hedge” de drive er al volledig in, de heren voelden elkaar perfect aan, alsof Neil Young & Crazy Horse hier van jetje stonden te geven. Een niet te miskennen invloed trouwens, dat zou vanavond meermaals blijken. Alsook die van Alex Chilton, want het songschrijverschap van Saloman leek ons ook sterk beïnvloed door Big Star, dat kwam duidelijk naar boven in “Lights Are Changing” en verder in de set in “He’d Be a Diamond” (niet toevallig ooit gecoverd door Teenage Fanclub) en “Stars Burn Out”.
Omdat de gitaar zo centraal staat in de songs van The Bevis Frond, werd Saloman dan nog eens bijgestaan door een extra gitarist, de eveneens briljante Paul Simmons. Die combo zorgde meermaals voor gensters, met name in het schitterende “Pale Blue Blood” kwam Simmons met een fenomenale minutenlange solo aanzetten. “A Simple Pursuit” was een eerste hap uit dat verduiveld goede gloednieuwe album ‘Horrorful Heights’, een ballad met een illustere solo zoals we die ook al eens in het arsenaal van Jay Mascis durven aantreffen.
In een geweldig en uitvoerig “Superseeded” werd Simmons wat tegengewerkt door een weerbarstige gitaarversterker, maar dit was hoegenaamd geen hinderpaal om die song tot een hoogtepunt van de avond te laten uitgroeien. Terwijl Simmons het euvel trachtte te herstellen toverde Saloman immers de meest sprankelende solo uit zijn gitaar, om er daarna dan samen een stevige lap op te geven en de boel nog eens volledig te laten openbarsten. In een stevig rockend “Well Out of It” gingen de heren dan nog eens volledig loos en soleerden ze tegen elkaar op, een ware gitaareruptie, virtuositeit zonder machogedrag. In een uitmuntend “Space Age Eyes” deed het superieure gitaarduo dat nog eens fijntjes over. Het kon ook iets compacter en snediger, getuige “Undertaker”, een welgemikte punksneer die zowel het tempo als de adrenaline de hoogt in joeg.
En dan kregen we als uitgebreid toetje “King For A Day”, één van de sterkhouders van dat nieuwe album, waarin Saloman zijn band voorstelde, inclusief de onvermijdelijke individuele solomomentjes met een ultieme uitbarsting daarbovenop.
The Bevis Frond plakte er onmiddellijk nog twee compacte en hevige rockers aan als ultieme bisronde. Het kan aan ons liggen, maar eentje daarvan, het furieuze “Maybe”, neigde toch verdacht veel naar Neil Young’s “Rockin In a Free World”. Dan geven we u toch graag even dit mee, “Maybe” staat op ‘Miasma’, een album uit 1987, Neil Young’s wereldhit is er eentje uit 1989.
Sowieso een uitmuntend concert van een dikke 2 uur. The Bevis Frond heeft er zich al lang bij neergelegd dat die doorbraak er wellicht nooit zal komen, het maakte hen niet uit voor hoeveel volk ze uiteindelijk maar stonden de te spelen, het spelplezier, de goesting en de klasse dropen ervan af.
Erik Vandamme - The Bevis Frond - Een adembenemende, lang psychedelische trip
De Britse band The Bevis Frond (****), de band van de Britse muzikant Nick Saloman, is uitgegroeid tot een begrip binnen underground rock middens. Niet enkel brachten ze talloze prachte schijfjes uit, ook live hebben ze met hun lange sets de (kleine) clubs in vuur en vlam gezet.
Met die warme intimiteit stonden ze nu in de N9, Eeklo. Al veertig jaar lang weten ze meeslepend-aanstekelijk-energiek uit te pakken met een adembenemende, lang psychedelische trip.
Die langdradigheid is geen struikelblok, want Nick is een charismatische frontman die als gitarist, performer en klasse verteller uitmuntend is. Hij is goed omringd, we horen van de band verbluffende riffs, onvermoeibaar zweefden en vlogen de gitaarriedels om ons heen. Heerlijk genietbaar dus in die speelsheid en de leuke kwinkslagen van een band die als jonge wolven tekeer gaat.
The Bevis Frond bracht songs uit hun nieuwste album 'Horrorful Heights', eentje die bol staat van losgeslagen riffs, lange solo's en verbluffende uithalen. De aandacht behouden ze met brio; van een country vibe gaat het moeiteloos naar typische jaren '60, om dan te belanden in die jaren '90 gitaarscene. Een tijdloze band … De gitaren gaan helemaal loos en de warme vocals zijn een meerwaarde. Continu werd geswitcht tussen ingetogenheid en dynamiek van verschillende genres. Iedereen was mee in hun muzikaal verhaal. Magisch!
Geen idee waarom deze band altijd een beetje die 'cultstatus' heeft blijven behouden, want puur muzikaal en qua charisma is deze The Bevis Frond groots en leuk. Wat een trip!
Organisatie: N9, Eeklo
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – Pukkelpop presenteert DIW-voormiddagsoirée deel 2
PUKKELPOP PRESENTEERT DIW-VOORMIDDAGSOIRÉE DEEL 2!
Na een veelgelauwerde passage vorig jaar keert De Ideale Wereld terug om de collectieve zondagse kater van de Pukkelpoppers te verlichten met een gloednieuwe editie van de DIW-VOORMIDDAGSOIRÉE. Meer bepaald: de DIW-VOORMIDDAGSOIRÉE DEEL 2.
Het wordt een muzikaal totaalspektakel dat kundig koorddanst op de flinterdunne grens van de goede smaak. Verwacht dus het onverwachte. Al passeren de te verwachten DIW-sterkhouders natuurlijk allemaal de revue. Van het witte gezichtje van Sociaal Incapabele Michiel tot de porto-rode tronies van de zatte wijven. Van de trefzekere lyrics van onze huisdichter en de drillrappers tot Charmezanger Roland, nieuw sekssymbool in spé.
Dit alles wordt belachelijk vlot aan elkaar gepraat door gelegenheidspresentator Dante Ghyselbrechts. Wie, vraagt u zich af? Wij ook. Laat ons het gewoon samen ontdekken op zondag 23 augustus rond het middaguur, ergens op de wei van Pukkelpop, waarschijnlijk een stuk wei dat voor de gelegenheid overdekt zal zijn. Gegarandeerd geen regen dus, alleen maar DIW-zonneschijn!
Alle info: www.pukkelpop.be
The Haunted Youth, Pyo, Koninklijk Circus, Brussel op 30 april 2026 – Pics
The Haunted Youth, de band rond frontman Joachim Liebens, is in recordtempo uitgegroeid tot een van de spannendste indie rockbands van België. Na een veelgeprezen debuutalbum en een idem dito tour, is het nu tijd voor het volgende hoofdstuk: 'BOYS CRY TOO', de nieuwe plaat die begin 2026 uitkwam.
Een uitgebreide Europese tournee, met 4 tussenstops in eigen land. Ze laten hun melancholische indierock weerklinken in het feeërieke decor van het Koninklijk Circus in Brussel.
Met debuutsingle "Teen Rebel" werd The Haunted Youth meteen een dreampopfenomeen, niet alleen in België maar ook ver daarbuiten. Songs als "Coming Home", "Broken" en vooral "Gone" – verkozen tot single van het jaar– bevestigden hun status als dé Belgische band om in de gaten te houden.
Liebens' mix van dromerige gitaren, nostalgische synths en diep persoonlijke teksten laat niet onberoerd: donker maar troostend, weemoedig maar verbindend.
Sinds het uitbrengen van hun debuutalbum 'Dawn of the Freak' in november 2022, tourde de band onafgebroken doorheen heel Europa. Van uitverkochte zalen in Londen en Madrid tot grote festivals als Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands, Sziget en Iceland Airwaves – The Haunted Youth maakte indruk.
'BOYS CRY TOO' luidt een nieuw, fascinerend hoofdstuk in. De eerste single van het album "Emo Song" is een emotioneel manifest over verlies en persoonlijke groei. Het gaat over het feit dat je bereid bent alles te verliezen, zolang je er maar sterker van wordt als persoon. Het nieuwe album is ambitieuzer, eerlijker en muzikaler rijker dan ooit. Het is een gewaagde stap voorwaarts, zowel qua geluid als qua verhaal en legt de emotionele en sonische grenzen van de band nog verder.
‘Murder me’ en ‘Wake up’ zijn de opvolgers.
In 2026 brengen ze dit nieuwe hoofdstuk tot leven, eentje om niet te missen.
En intussen belooft 2027 veel goeds , want dan komen ze voor hun grootste show ooit in België, in de Lotto Arena, A’pen
Neem gerust een kijkje naar de pics
The Haunted Youth
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9531-the-haunted-youth-30-04-2026?Itemid=0
Pyo
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9532-pyo-30-04-2026?Itemid=0
LIVE 2025 Lokerse Feesten 2025 - DAG 8 – Met Smashing Pumpkins, veel meer dan een nostalgietrip naar de jaren '90!
Festival Dranouter 2025 – Muzikale Beleving en Vakantie in Dranouter
Org: Busker, All Things Live + Live Nation
Werchter Parklife 2026 op zondag 28 juni 2026 - LANDMVRKS op de affiche van Werchter Parklife
De Franse metalcoreband LANDMVRKS komt naar Werchter Parklife! Zij vervangen Against The Current, die hun komst helaas moeten annuleren. De eerste editie van het dagfestival vindt plaats op zondag 28 juni in het Festivalpark in Werchter. Eerder werd bekendgemaakt dat, naast headliner Linkin Park, ook Papa Roach, Clipse, Zwangere Guy en Phantogram aantreden.
De laatste tickets zijn beschikbaar via ticketmaster.be. Weet meer via werchterparklife.be
De vijf van LANDMVRKS laten weinig twijfel bestaan over de soundtrack van hun jeugd. Linkin Park, Linkin Park en nog eens Linkin Park. Die jeugd speelt zich af in de Franse havenstad Marseille. Dat valt duidelijk af te leiden uit de heldere kleuren van hun artwork. "Die zijn geïnspireerd door het zuiden van Frankrijk", aldus gitarist Patrick Codrebard in het muziekblad Rock&Folk. Hij voegt er aan toe dat de onderwerpen van hun songs zo al donker genoeg zijn. LANDMVRKS viert dit jaar de tiende verjaardag van het debuut 'Hollow' en geldt vandaag als een van de toonaangevende namen van de Europese metalcore. Hun nieuwste album, 'The Darkest Place I've Ever Been', wordt gezien als hun meest persoonlijke en ambitieuze project tot nu toe, met meer diepgang maar behoud van hun herkenbare intensiteit. Door continu te touren en op grote festivals te spelen, heeft LANDMVRKS een sterke live-reputatie opgebouwd. Te aanschouwen op Werchter Parklife, en een week later ook op de Main Stage van Rock Werchter.
Werchter Parklife vindt plaats in het Festivalpark in Werchter op zondag 28 juni 2026. De laatste tickets zijn te koop via ticketmaster.be
General admission tickets zijn uitverkocht. Er zijn nog een beperkt aantal 'Pit tickets' en 'Lounge' pakketten te koop.
Over Werchter Parklife: Werchter Parklife is het derde dagfestival van de makers van Rock Werchter. Het nieuwe festival beweegt zich in een wereld tussen Werchter Boutique en TW Classic en kiest resoluut de kaart van rock en alternative rock. De naam is niet nieuw: in de zomer van 2021 organiseerde het Werchterse festivalteam onder dezelfde noemer een reeks concerten in uitzonderlijke omstandigheden. Vanaf 2026 keert Werchter Parklife terug. Met dezelfde positieve energie, creativiteit en verbondenheid. Op één podium, in het mooiste Festivalpark van het land.
Weet meer via www.werchterparklife.be
Rock Werchter 2026, van 2 juli t-m 5 juli 2026 - Bigger grounds, better experience
Rock Werchter breidt Festivalpark uit
Rock Werchter ziet er dit jaar anders uit. Groter. Ruimer. Het Festivalpark wordt uitgebreid met 1,5 hectare en krijgt een nieuwe inrichting. De belangrijkste wijziging: KluB C verhuist. De uitbreiding gaat niet gepaard met een verhoging van de capaciteit van het festival. De extra ruimte is er volledig voor de festivalganger.
Het Festivalpark in Werchter wordt groter. Dat betekent meer plek, meer ademruimte en meer rust- en zitgelegenheid. Ook de doorstroming tussen de verschillende podia en zones wordt aangenamer. Kortom: een slimmer en comfortabeler ingericht Festivalpark, met een nog betere festivalervaring als resultaat.
Het terreinplan krijgt een update. De meest in het oog springende verandering is de verplaatsing van KluB C. Ook De Smaakfabriek en verschillende activatiestanden van partners krijgen een nieuwe plek. De Slope ondergaat een grote metamorfose.
Sinds 2018 is de Slope het kleinste podium van het festival, genoemd naar de hellende constructie waarachter het zich oorspronkelijk bevond. Die helling is verdwenen. Het podium krijgt een volledig nieuwe constructie en daarmee ook een nieuw karakter. De muzikale lijn blijft ongewijzigd: het podium blijft de hotspot voor ontdekking en avontuur.
Een makeover vraagt om een nieuwe naam. Volgende week lanceert Rock Werchter via zijn sociale mediakanalen een oproep aan de community. Fans mogen suggesties insturen voor de nieuwe naam van het podium.
Het nieuwe gedeelte van het Festivalpark is enkel toegankelijk tijdens Rock Werchter en wordt niet gebruikt tijdens de dagfestivals. Met de uitbreiding onderstreept Rock Werchter de ambitie om voortdurend te blijven investeren in kwaliteit, comfort en veiligheid met als doel om een optimale festivalervaring te bieden op een ruimer en overzichtelijker terrein.
Rock Werchter 2026 vindt plaats van donderdag 2 juli tot en met zondag 5 juli in het Festivalpark in Werchter, met onder meer The Cure, Twenty One Pilots, Mumford & Sons, The xx, Gorillaz, Moby, Lewis Capaldi, The Prodigy, The War On Drugs, Teddy Swims, Elvis Costello, Charlotte de Witte, David Byrne, Pixies en vele anderen.
Tickets voor Rock Werchter 2026 zijn te koop via ticketmaster.be. Dagtickets voor zaterdag 4 en zondag 5 juli zijn uitverkocht. Combitickets en dagtickets voor donderdag of vrijdag zijn nog beschikbaar.
Kamperen hoort bij Rock Werchter zoals sterren bij de nacht. Voor wie de festivalervaring compleet wil maken, is er een bijzonder gevarieerd aanbod. Een overzicht van de nog beschikbare overnachtingsmogelijkheden is beschikbaar via rockwerchter.be.
www.rockwerchter.be
Nederlands 
Français 
