Martin Furia - Destruction - Je kunt de sound van een band wat aanpassen. Dat is ook gebeurd. Destruction moet door hun geschiedenis gewoon als Destruction blijven klinken

Duitse thrash metal iconen DESTRUCTION vieren hun 40-jarig jubileum met hun hard-hitting nieuwe full-length, ‘Diabolical’, dat verschijnt begin april 2022 via Napalm Records! De meedogenloze legendes onthullen nu hun nieuwe single, "No Faith In Humanity", die compromisloos tekeer gaat met een soort non-stop headbanging actie! Als een van de meest legendarische bestaande Duitse thrash metal bands, siert DESTRUCTION de wall of fame met grootheden als Kreator, Sodom en Tankard - still going strong after four decades of Thrash Metal! Bereid je voor op nekbrekende energie! Naar aanleiding van deze release, en veertig jaar Destruction hadden we een fijn gesprek met Martin Furia die in 2021 de legendarische Mike Sifringer verving. En nu op tour is met de band. We keken echter ook naar het verschil tussen de Amerikaanse en de Duitse Thrash metal maar ook de Belgische metal scene kwam aan bod. Verder polsten we uiteraard naar de verdere toekomstplannen en ambities.

Martin, je bent recent bij deze legendarische band terecht gekomen, proficiat! Hoe hebben ze jou gevonden (ik weet dat het wereldje klein is) ?
Het begon eigenlijk op de "Under Attack" tour, 2016 . DESTRUCTION was de headliner en nam Flotsam And Jetsam, Enforcer en Nervosa mee.  Ik was al een hele tijd geluidstechnicus voor F&J en ik werd gevraagd om het geluid te doen voor alle drie de openers.  Op een gegeven moment moest de geluidstechnicus van DESTRUCTION de tour voor een paar dagen verlaten en nam ik zijn taak over. Na die tour begon ik met DESTRUCTION te werken als geluidstechnicus en later werd ik ook Tour Manager. Toen Mike de band verliet, hebben ze mij gevraagd als gitarist. En zo is de bal aan het rollen gegaan…

Je bent ook een top gitarist , als je ziet wat je doet bij BARK en Furia, dat is een absoluut niveau?
Het is ook mijn passie, ik heb mijn leven gegeven aan muziek laat het me zo stellen. Zowel als producer, als gitarist maar ook als geluidstechnicus of tour manager, ik geef me 100% voor die passie. Het is natuurlijk buitengewoon om in een band als Destruction te spelen , het is niet voor niets één van de aller grootste thrash metal acts die er bestaan. Het doet me zeker en vast iets te mogen spelen met iconen als Schmier, Damir en Randy  is gewoonweg fenomenaal. Het is een gloednieuwe bladzijde omdraaien in mijn carrière als muzikant, en ik ben daar zeker trots op om dit te mogen ervaren.

Ergens heb ik die vraag zien staan , Destruction behoort tot de top drie van Duitse Thrash metal , wat is volgens jou het verschil tussen Duitse en Amerikaanse thrash metal (die twee worden altijd wel met elkaar vergeleken heb ik de indruk) Ik hou van beide, maar verkies persoonlijk de Duitse Thrash metal net iets meer
Ik vind Duitse thrash metal vooral ruiger klinken. De Amerikaanse Thrash metal is iets meer technisch, terwijl de Duitse Thrash metal een mokerslag in het gezicht is, zonder opkijken. Laat het me zo uitdrukken. Daar ligt het grote verschil volgens mij. Neem nu ‘Kill Them All’ van Metallica, dan hoor je toch meer die link naar de technische kant van thrash metal. En als je daar de Duitse groepen naast legt, klinken die toch opmerkelijk ruiger. Daarom is de Duitse thrash metal ook meer mijn smaak, net door dat wilde en ruige kantje van de zaak.

Ook in ons land heb je best wel sterke thrash metal bands zoals Evil Invaders.  Ze brengen binnenkort een nieuwe plaat uit. Hoe sta je bovendien tegenover de Belgische metal scene ‘tout courte’?
Een fantastische band en plaat! Ik heb ondertussen enkele nummers beluisterd, en ze zijn duidelijk klaar om de wereld compleet te veroveren. Eigenlijk staan ze al op dat hoog niveau, want ze staan op podia in binnen- en buitenland. Ook grote festivals. Ze zijn jong, ruig en hebben alles in zich om uit te groeien tot een thrash metal band van wereldklasse. Met die nieuwe plaat zetten ze dat nog meer in de verf. Wat de Belgische scene betreft, er zijn enorm veel goede metal bands in België. Ik kom ook in contact met veel Latijns-Amerikaanse bands, ook daar is het vaarwater van metal bands enorm groot. En er zitten fantastische bands tussen, maar soms is het moeilijk om dan de aandacht net naar jouw band te trekken. Als je een DIY band of artiest bent, is het verdomd moeilijk om naast het schrijven van songs en zo, waar veel werk in kruipt, ook nog een kei te zijn in het promoten van je project. Daar kruipt nog meer tijd en energie in, en je dient toch wat kennis van zaken te hebben. Dat die bands niet echt doorbreken naar een heel ruim publiek ligt daarom niet enkel aan de bands zelf, maar ook dikwijls aan de promotie en de marketing rond  die bands. Daar loopt het al te vaak mis. Maar op zich is de Belgische scene een bloeiende metal scene.

Dat heb je zelf ondervonden denk ik, wat mij betreft zijn bands als Furia en BARK gewoon Europese top. Is dat ook niet een beetje een typisch Belgisch probleem, is ons landje te klein om als band hogerop te geraken?
Bedankt voor de mooie woorden. Met Furia bijvoorbeeld, hebben we zeer goede nummers opgenomen maar nooit de drive gehad om daarmee echt op tour te gaan. Zeker niet op Europees niveau. Dat is een voorbeeld van een band die goed is, maar die niet beschikt over de marketing skills om zichzelf te promoten naar dat hoger niveau. Dat was ook niet de bedoeling met Furia, omdat het een samenvoeging is van muzikanten die actief zijn in zoveel andere bands. Het is nooit de bedoeling geweest daar echt mee door te breken of zo. Er is meer uit gekomen dan we zelf hadden verwacht.

Na veertig jaar is de band Destruction nog steeds toonaangevend; wat ik apprecieer is dat ze geen routineklus afleveren, o.m. de nieuwe single’ ‘"No Faith In Humanity’; het komt ook tot uiting op ‘Diabolical’ dat op 8 april op de markt komt.  Is daarvoor bewust gekozen om meer te doen dan een routineklus afleveren?
Ik ben minder dan een jaar geleden in de band gekomen, toen de plaat bijna klaar was. Nadat Mike is opgestapt , is de plaat verder afgewerkt door Schmier en Damir vooral. Ik heb mijn solo’s ingespeeld. Je moet weten, Schmier is iemand die in metal leeft en altijd iets nieuws wil proberen. En dus zeker open staat voor nieuwe wegen inslaan, met respect voor dat typische Destruction geluid. Want Destruction is een thrash metal stijl op zich geworden door de jaren heen. Het zal altijd als Destruction klinken. Maar altijd met toch een nieuwe wending, zo gaat de band al jaren tewerk. Ikzelf heb binnen de band ook iets nieuws kunnen brengen, zoals meer melodieuze solo’s. Contrast is belangrijk, dat wilden we met deze plaat ook in de verf zetten. Ik hou enorm van de gevarieerde solo’s op de nieuwe plaat bijvoorbeeld. Je kunt dus de sound van Destruction daardoor een beetje aanpassen, zonder al te revolutionair te veranderen want dat zal nooit worden aanvaard. Destruction moet , door hun geschiedenis gewoon als Destruction klinken. Dat is hetzelfde met een band als AC/DC als die plots een heel andere weg zouden inslaan, na al die jaren ,zou dat ook niet werken.

Ik hoor in die single en ook op de plaat eigenlijk dat Destruction dus wel een poging onderneemt zonder inderdaad zijn roots te verloochenen. Bands als AC/DC die telkens diezelfde trukendoos bovenhalen zonder daar echt iets extra aan toe te voegen (niks mis mee) komen daar trouwens ook al meer dan veertig jaar mee weg, maar Destruction blijft pogingen ondernemen zichzelf te heruitvinden. Hoe sta je er tegenover?
Wat AC/DC betreft kun je dat stellen, maar ze zijn al zo goed zowel live als de songs die ze hebben uitgebracht, daarom zou ik niet willen zien dat ze veranderen. Net zoals de sound van Motorhead of Slayer , die dat hebben geprobeerd maar terug zijn gekeerd naar hun gekende sound, komen die bands er gewoon mee weg omdat ze gewoon top songs brengen op een uitzonderlijk niveau. Ze zijn zo belangrijk voor de scene, net doordat ze aan hun sound vasthouden. Waardoor het een ‘no way out’ is als zulke bands dat moesten doen.

Maar Metallica heeft dat eigenlijk wel gedaan, en heeft er ook succes mee?
Ja, maar een artiest is geen slaaf. Je hebt het recht om te veranderen, en in het geval van Metallica zijn de fans – of toch velen hen daarin gevolgd – ook omdat ze altijd zijn blijven doen wat ze willen doen. Ze zijn bewust die weg in geslagen. Jaren geleden begreep ik die verandering ook niet zo goed. Maar nu snap ik de zoektocht die ze hebben aangegaan naar een nieuwe sound, een groter publiek aanspreken, en daardoor wel risico’s nemen. Maar nogmaals, ze hebben bewust daarvoor gekozen en dat is het belangrijkste. ze verkopen miljoenen platen en staan nog steeds op nummer één, maar uiteraard iedereen zal hierover wel zijn eigen opinie over. Maar ‘Opinies are like assholes, everyons have one’ (haha).

Zijn er al reacties op de singles en de nieuwe  plaat ?
De fans kunnen de nieuwe nummers zeker smaken, ook hebben we al enkele goede reviews gehad in de pers. Een dezer dagen komt een nieuwe video uit, der reacties op de nieuwe singles zijn bijzonder positief. Ik voel me trouwens heel welkom in de groep, je moet weten een legende als Mike vervangen is niet evident, maar de fans hebben me direct op armen gedragen. En de fans houden zeker van de nieuwe nummers, en kunne niet wachten tot we ze voor hen live komen spelen. Dus ja, positieve feedback.

Ik moet je geen vragen stellen over veertig jaar Destruction, in de zin van ‘wat waren de hoogte- en diepte punten tot nu toe’ maar hebben die coronatijden de band veranderd? Is de band op zijn grens gebotst of zijn jullie er sterker uit gekomen denk je?
Voor ik erin gestapt ben, was er ‘Live Attack’ een streaming die de band heeft gedaan, een zeer succesvolle trouwens. Mike is eruit gestapt, ik erbij gekomen. Er is heel veel gebeurd in die korte periode. Maar wat ik vooral fantastisch vind , is dat Schmier ondanks die moeilijk periode, steeds vooruit is blijven kijken. We konden uiteindelijk wel wat shows spelen, zoals op Alcatraz Metal Fest vorige zomer – een fantastische ervaring. Ondertussen heb ik al tien shows of zo gespeeld met de band. Kijk, het was voor iedereen kei moeilijk maar Destruction heeft nooit de neiging gevoeld die handdoek daarom in de ring te gooien. Er was in Schmier zijn hoofd nooit sprake van stoppen. Integendeel! Er waait gewoon een nieuwe wind doorheen Destruction, mede door die nieuwe release, dus gewoon door doen is de boodschap dan.

Wat zijn de verdere plannen met de band dit jaar , deze zomer? On tour?
We gaan op tour naar USA. Daarna keren we terug en spelen o.a. ook op Graspop Metal meeting, alle festivals. Daarna ook nog Latijns Amerika, Mexico, Azië. Er staat nog heel veel op het programma. De goesting om dat te doen is gewoon heel groot! Het wordt dus een drukke zomer. We gaan ook proberen om een grote tour in Europa te maken, maar het probleem  is, er is een overaanbod aan bands die op tour gaan door de verschuivingen de laatste twee jaar. Neem die tour die we nu doen met o.a. Nervosa, die moest twee jaar geleden hebben plaats gegrepen, snap je. Dus ja… We zullen nog moeten kijken hoe we dat gaan inpassen. Desnoods pas in 2023, maar het plan is om dus vanaf Oktober iets te regelen wat Europa betreft.

Uiteraard komt die nieuwe plaat nu pas uit, maar kijkt de band ook al naar de verder toekomst, wat na de viering van veertig jaar Destruction? Zijn er na al die jaren nog ambities en doelstellingen die de band wil bereiken ?
Gewoon blijven doorgaan, het is ons leven! Zoals ze zeggen na zoveel malen lekker te hebben gegeten, wil je toch ook nog steeds blijven eten (haha) Dat is met muziek maken ook. Als , na al die jaren, steeds opnieuw zoveel mensen een gelukzalig gevoel kunt geven door je platen, je live optredens en dergelijke meer. Dan is dat de voornaamste ambitie en doelstelling, gewoon blijven doorgaan! Zowel als band als muzikant.

Misschien zou ik dat aan de andere bandleden moeten vragen, maar ook jij zit al een tijdje in deze muziekwereld uiteraard. Welk advies zou je jonge bands die in de voetsporen van Destruction willen treden , meegeven?
Blijven spelen, wat er ook op je pad afkomt, blijf je passie volgen! Ik heb nooit iets anders gedaan. Correctie, ik heb ooit iets anders gedaan, maar dat bleek een misverstand. Het is als muzikant niet altijd gemakkelijk om te leven van je muziek, maar als je niets anders doet en je volgt je passie dan kun je ook dit overbruggen. Het is  daarom  zo belangrijk om te blijven spelen, jouw passie te blijven volgen  Door te blijven volhouden speel ik nu bij een band als Destruction. Dat is het beste advies dat ik kan meegeven.

Zijn er nog projecten waar je mee bezig bent?
Met  BARK brengen we dit jaar een nieuwe plaat uit, vermoed ik. Dis is al voor 90% klaar, een fantastische plaat trouwens; moesten ze op tour gaan, zal ik zoveel mogelijk daarbij zijn. Ook veel platen opnemen en producen. Dat staat ook op de planning. We blijven bezig!

Bedankt voor dit fijne gesprek, heel veel succes met de verdere tour en met de release van de nieuwe plaat

Behind The Veil - Zien hoe het publiek zich 100% geeft op jouw muziek en zich amuseert. Als je dat kunt bereiken, telkens opnieuw? Dat is het doel op zich

Behind The Veil speelde op Metalworksfest Battle, 15 januari 2022 ll, hun allereerste optreden, naar we vernamen … hoe dan ook waren zij sterk op elkaar ingespeeld.  In hun sound is er donkere emo terug te vinden. De combinatie van mannelijke en vrouwelijke vocals biedt een pittig karakter.  Het is een charismatische band die feestelijkheid uitstraalt. Stilzitten was haast onmogelijk. Lees hier het verslag nog eens na. 
Zij waren de publiekslieveling van de avond … En wonnen dan ook de publieksprijs. Onlangs mochten we aanwezig zijn op een repetitie van de band, en stellen ook daar vast dat Behind The Veil een band is die vriendschap verbindt met virtuositeit. Een gevarieerd palet aan metal horen we. We hadden een fijn gesprek met de volledige band.

Volgens bepaalde bronnen was jullie optreden op Metal Works Battle op 15 januari jullie eerste optreden, lijkt me sterk want jullie vullen elkaar zodanig perfect aan waardoor het aanvoelt alsof je dit al twintig jaar samen doet. Vertel eens wat meer over hoe de band is ontstaan
Sofie: Ik had via Facebook een annonce geplaatst dat ik op zoek was naar een nieuwe band. Ik kreeg daar wat reacties op, we zijn samen iets gaan drinken en dat klikte wel. Het grappige is, Arne was er toen niet bij, maar ik had hem toevallig al leren kennen op Graspop het jaar ervoor, en wie zag ik op de eerste repetitie…
Arne: Klopt, Onze drummer Jan, wou me bij z'n nieuwe band en toen ik vernam dat Sofie naast me ging staan, was het wel een blij weerzien.
Rest van de band: Inderdaad. Na dat zoekertje hebben we daar allemaal prompt op gereageerd. We zijn dan allemaal samen gekomen en dat klikte heel goed. Zo is de bal eigenlijk aan het rollen gegaan. Dat was in 2020, net voor de corona.  We hebben nog één of twee repetities gehad net voor de eerste lockdown… Maar wel bijzonder jammer eigenlijk, net toen we ons gingen lanceren was het weer gedaan. In die periode tussen de eerste lockdown en januari 2022, net voor die battle, hebben we niet zoveel meer kunnen repeteren. Dempsey is er bij gekomen enkele maanden voor de battle en maakte onze groep compleet. Veel tijd om onze set samen te stellen was er echter niet, dus het was best wel spannend. 

Dat is natuurlijk een ferme streep door de rekening. Dat jullie zo een prestatie neerzetten maakt het des te meer opmerkelijk, maar uiteraard zijn jullie allemaal geen groentjes in dat wereldje en hebben jullie al wat water doorzwommen. Maar toch dat jullie elkaar zo blindelings vinden is echt indrukwekkend! Het gaat er ook zo natuurlijk aan toe …
Die ervaring is een vertrekpunt, inderdaad. Maar we voelden ook, op die weinige repetities dat het plaatje gewoon klopt tussen die verschillende karakters, uit vaak zelfs uiteenlopende muzikale strekkingen, dat doet toch veel. Voor sommige was het eigenlijk op Metalworksfest Battle de eerste ervaring op een podium ooit, voor andere niet.

Het enige jammere aan dat optreden, metal en zitplaatsen het gaat echt niet samen. Maar doordat jullie muziek een intens karakter heeft, viel dat al bij al nog mee. Hoe voelde het voor jullie aan op het podium zo voor een zittend publiek op te treden?
De zenuwen waren zwaar gespannen, maar de ontlading compleet eens we dat podium betraden. Net doordat we zo goed overeen komen  naast dat podium ook. Dat speelt zeker mee. Alles zat gewoon goed, we moesten als laatste optreden en kregen het publiek ook goed mee. We hadden die publieksprijs ook niet zien aankomen eerlijk gezegd, dat was pas de kers op de taart.

Nu we op dat punt aanbeland zijn .. Ik stel ook altijd wel vragen over corona, heeft dat een invloed gehad op jullie als band? Het botsen op grenzen, zijn jullie er sterker uitgekomen? Of was het misschien een bron van inspiratie?
Het was voor ons zeker moeilijk om door te bijten, omdat we net ons gingen gaan lanceren op het moment dat alles stopte. We stuurden nummers naar elkaar door via messenger , maar hadden nergens het gevoel dat we de handdoek in de ring zouden gooien. We hebben, ondanks dat, gewoon door gegaan en niet op gegeven. Dat we eigenlijk vrienden zijn naast dat podium, zoals voorheen al aangegeven, heeft  uiteraard ook geholpen. We trokken ons aan elkaar op. Je ziet dat ook op de repetitie dat we zeer gemoedelijk met elkaar omgaan.

Zeker en vast, ik had ook een vraag over de bandnaam. (Terloops) Zit er een bepaalde betekenis achter de naam ‘Behind The Veil’?
De betekenis ‘achter de sluier’ sluit wel aan bij het mysterieuze binnen onze muziek, laat het daar bij houden.

Ik zou het zelf willen omschrijven als ‘metal voor donkere geesten’… Is dat hoe je je muziek kunt omschrijven?
Dat is een mooie omschrijving, we komen zoals hierboven al gezegd uiteenlopende metal genres en we vullen daar elkaar perfect in aan, en brengen onze eigen invloeden mee binnen de band. En die sluiten wel aan bij het iets meer donkere en mysterieuze. We horen vooral niet in een vakje, daardoor. Als men daar achter vraagt (ter promotie) en dat is soms misschien nodig, dan zien we ons als alternatieve metalband met een open geest.

Het is trouwens altijd leuk om een combinatie te zien en horen tussen vrouwelijke en mannelijke vocalen. Dat zorgt altijd voor een extra dosis pittigheid.  Was dat een bewuste keuze?
Sofie: Dat is gewoon heel naturel gebeurd, op de eerste repetitie hebben we iets geprobeerd samen en dat klikte goed, dus zijn we dat gewoon blijven doen.
Arne: In het begin was dat wel een aanpassing. Ik kom uit de Death metal, ik ben gewoon van zwaar te zingen en het was dus voor mij even wennen, maar ik vond het een uitdaging en het klikt dus heel goed met Sofie. We vullen en voelen elkaar vocaal perfect aan, dus ja heel naturel.

Wat zijn de verdere plannen? Staan er ook festivals op het programma?
De volgende stap is een debuut album uitbrengen, we hebben al enkele nieuwe songs klaar en werken verder daar naartoe. Op Alcatraz spelen is ook zeker een ambitie, en we hopen dat dit via een plaat misschien lukt, het is zeker een droom daar te mogen spelen. En dromen mag. En uiteraard nog veel mooie optredens doen, links en rechts. Een goede set maken, nummers schrijven en daarop verder blijven bouwen dus.

Zijn er ook plannen naar het buitenland toe, en welke landen genieten jullie voorkeur?
We sluiten het buitenland zeker niet uit. Op dit moment zouden we al blij zijn dat we de buurlanden halen, want door corona zijn buitenlandse optredens nog net iets moeilijker. We hebben elk wel onze voorkeuren of dromen om buitenlandse shows of festivals te spelen.

Ik vond op de repetitie zeker ene eyeopener, die ene song toen ik jou (Arne) aansprak genoot mijn voorkeur, “Beside You”, het beginnen met een zachtere stem van Sofie en opbouwen naar een climax; met knappe drum en gitaar solo’s. Een heel gevarieerd palet moet ik zeggen…Er blijft zeker iets hangen “Emoties” … De teksten raken. Ik veronderstel dat daar ook een persoonlijk verhaal achter schuilt. Is het overbrengen van emoties een manier om je frustratie, pijn of eventuele woede een plaats te geven als songschrijver, alsook voor de rest van de band? Het is alsof je tegen een muur van emoties terecht komt, prachtig.
Sofie: niet zozeer nu, maar wel van vroegere ervaring. Dat koffertje dat je meesleept en dat geldt voor ieder van ons, maar ook voor iedere songschrijver, dus eigenlijk is het altijd zeer persoonlijk en een manier om dat een plaats te geven.
Arne: ik sluit me daarbij aan, teksten worden vaak vanuit persoonlijk oogpunt geschreven en net als elke schrijver maak je gebruik van wat artistieke vrijheid.

In deze tijden bleek voor velen sociale media de enige manier om te communiceren, via o.m. streaming. Hebben jullie dat ook overwogen ? Hoe belangrijk of net niet is sociale media voor jullie? Ik ken bands die een eigen youtube kanaal hebben waar ze video’s posten over het leven van alle dag… of een 83 jarige folk zangeres die een eigen podcast is begonnen; Hoe zit dat bij jullie?
Veel meer bereik, maar iedere band heeft dat dus is er een overaanbod daarvan. Het is ook gratis reclame, je moet er niet voor betalen. Sociale media is op dat vlak een goede manier om met je fans in contact te komen, er nieuwe bij te winnen, en te blijven contacten te onderhouden… en je zo in de schijnwerper te zetten als band.

Op dat overaanbod wil ik ingaan, ik ben dus wel fan. Maar moest ik nu jullie gewoon willen leren kennen als globale muziekliefhebber, wat maakt jullie zo bijzonder binnen dat overaanbod, dat ik jullie zou moeten leren kennen?
We zijn niet doorsnee, je kunt ons niet in een hokje duwen, daardoor kunnen we een heel ruim publiek aan metal liefhebbers aanspreken die daarvoor open staan. Dat maakt ons toch uniek in dat wereldje. En ook, in onze muziek zit heel veel oprechte emoties verborgen. Het is gemeend wat we zingen en instrumentaal naar voor brengen, geen show verkopen.

Naast de sociale media, hebben jullie ook overwogen om iets te doen met streaming om eventueel je songs te promoten via een YouTube filmpje? Ik heb 73 streamings gedaan tijdens die periode van lockdown, de meeste nogal slaapverwekkend, niet zozeer doordat het een slechte band was, maar gewoon dat is het niet… Maar toch is het ‘iets’ om te ontdekken … Hoe sta je daar zelf tegenover?
We hebben daar nog niet echt  over nagedacht, en ook niet de capaciteiten voor om dat nu te doen. We focussen ons dus op live kunnen optreden, en zodra dat kan, daarop inzetten. En zo ons publiek winnen. Bij een streaming moet de sound en alles perfect zitten om dat ander publiek over de streep te kunnen trekken, daarvoor moet je die capaciteiten wel hebben. Als dat mogelijk zou zijn, sluiten we dat natuurlijk niet uit maar onze focus ligt nu op live shows en ons album.

Wat zijn de ambities van de band, en hebben jullie ook een soort doel dat jullie willen bereiken (buiten wereld dominantie want dat doet iedereen al) ?
Sofie: Mijn mooiste droom is dat de mensen gewoon de tekst staan mee te zingen, zien hoe het publiek zich 100% geeft op jou muziek en zich amuseert. Als je dat kunt bereiken, telkens opnieuw? Dat is een doel op zich. Voor ons als band, maar voor elke muzikant. Dat ze met een goed gevoel naar huis gaan, en na de show nog even komen babbelen met jou over het optreden. Als je dat telkens opnieuw en opnieuw kunt bereiken jaren en jaren lang? Dat is gewoon de max! Dat is het mooiste dat er is.

Dat lijkt me een heel mooie doel om naar toe te werken. Jullie kunnen , dankzij die grote variatie, zeker op festivals als Graspop en zo staan, zeker weten! Veel succes en we blijven jullie op de voet volgen!