Portland - Een kleurrijke sound vol uiteenlopende emoties

Voor veel bands leek deze COVID periode een tijd van bezinning, andere zagen hun opmars gestopt worden, waardoor ze de draad opnieuw moesten oppikken … Portland behoort een beetje tot die tweede categorie, in 2019 leken ze compleet gelanceerd, wat trouwens zeer verdiend was. In die kleine twee jaar zat Portland niet stil én de ontlading was vanavond des te groter …

De uit Leuven afkomstige band Berry Quincy (****) brengt  een interessante versmelting van roots, rock, pop , soul en blues. De zevenkoppige band bracht in 2019 al zijn derde plaat uit 'The Herdman' , een schijf die overal zeer goed werd ontvangen. De band legt in AB de lat heel hoog.  Niet alleen klinkt de muziek van Berry Quincy  gevarieerd en aanstekelijk, het is een getalenteerd combo die spelplezier beleeft. Bovendien beschikt Berry Quincy over een charismatische frontman, met zijn warme en soulvolle stem .
Superlatieven genoeg dus om de AB in vuur en vlam te zetten, wat ook gebeurde. In hun set van hoekige en energieke soundscapes, weet Berry Quincy door deze aanpak, het publiek voor zich te winnen. Een perfecte opwarmer.

Portland (*****)  is een band die de dunne lijn tussen intimiteit en energie perfect bewandelt. Ze brengen een gevarieerde, kleurrijke set. Momenten waarbij het publiek integer de sound ondergaat of uitbundig met de handen in de lucht mee zingt en uit de bol gaat. Jente is dan ook een klasse entertainer, en de magie tussen hem en Sarah is onevenaarbaar.
Ondanks het feit dat het bij Portland vooral draait rond dit duo, laten ze zich evenzeer omringen door fijne muzikanten die hen perfect aanvoelen.
Al meteen kwam dit tot uiting, en Jente zet hen naar het eind van het concert toe in de kijker. Het siert Portland hoe het duo omgaat met z’n muzikanten. Het publiek apprecieert enorm dit gebaar!
De band klinkt emotievol op het podium en is zijn fans dankbaar na het lange wachten. Er zijn de ingetogen momenten en de energiebommetjes, o.m. toen Sarah helemaal alleen  op het podium met de schijnwerpers op haar gericht, op piano en met haar kristalheldere stem , iedereen kippenvel bezorgt. Of wanneer de vocals van Jente en Sarah samen , op een al even intiem moment elkaar perfect aanvullen. Songs als “deadlines”, “pouring rain”, “aftermath” of “pearls” doen je smelten.
Op een bepaald moment wordt gevraagd om de lichtjes van de gsm's te doen branden, wat het geheel schitterend maakt. Het publiek ging op dat verzoek gretig in. Jente, die eerder een spraakwaterval is, geraakte haast niet uit zijn woorden op dit prachtige voorval. Hij kon zijn tranen en emoties niet meer verstoppen.
In de bisrondes worden de beide kanten van Portland, het ingetogen, intieme en het groovy, extraverte nogmaals onderstreept. Het warme , lange applaus op het einde van de set was dan ook meer dan gemeend.

Portland speelde een overtuigende set door een kleurrijke sound vol uiteenlopende emoties. Prachtig.

Ancienne Belgique (AB Ballroom)
Brussel

Organisatie: Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel

Squid - Postpunk in al z’n aspecten

We citeren even uit de bio van de facebook pagina ''Naast bands als Black Country, New Road en Black midi staat het vijftal aan de voorhoede van een nieuwe generatie bands die de Britse rock toekomst geeft met gedeconstrueerde post-punk en een opwindend intellectueel kantje.''
Squid wordt een beetje naar voren geschoven als de nieuwste hype om te koesteren. Ze brachten dit jaar hun debuut 'Bright Green Field' op de markt, een schijf die overal heel goed werd ontvangen. Geen wonder dat de Orangerie compleet was uitverkocht.
Review Bright Green Field (musiczine.net)

Kan Squid (****) de verwachtingen inlossen? De band heeft het op basis van hun prachtig debuut zeker in zich om groots te worden. In het begin  leek alles wat gezapig te klinken, ondanks de experimentele uppercuts, waardoor het wat afwachten was.
Gaandeweg kreeg de band meer grip, en ontstond een fijne moshpit. Links en rechts zagen we zelfs enkele crowdsurfers. Aan bindteksten doet de band niet echt mee, de muziek sprak voor zich.
Squid doet iets met het genre van de post punk dus. De talentvolle muzikanten vullen elkaar aan en halen het onderste uit de kan van hun instrumenten. Registers worden opengetrokken. Een kleurrijk geheel door de variatie  en de geordende chaos, die raakte, om tot slot te stuiten op een wervelende finale.

We zijn wat huiverachtig als we horen ‘de nieuwste hype’. Squid raasde echter door de zaal met hun allesvernietigende sound. Na een ietwat moeizame start, durven ze fors door te gaan, houden ze van experimentjes en dat maakt hun postpunk net boeiend.
Op basis van dit wervelend, energiek optreden hopen we dat de band definitief kan doorbreken …

Setlist: Sludge//G.S.K.//Fugue//The Cleaner//2010//Peel St.//Boy Racers//Paddling//Sevenz//Narrator//Pamphlets

Organisatie: Botanique, Brussel

Worlds Beyond - Kippenvel van begin tot einde

De nieuwe Gentse symfonische metalband Worlds Beyond had nog de release-show in te halen voor hun vorig jaar verschenen debuutalbum ‘Symphony Of Dawn’ en dat deden ze met ineens twee concerten na elkaar in JOC De Variant in hun thuisstad.
Een eerste op vrijdag 8 oktober met Solitude Within en een tweede op zaterdag met Gallia. Wij konden enkel bij het eerste concert aanwezig zijn, maar we vermoeden dat Gallia het ook prima deed als support.

Toen Worlds Beyond vorig jaar zijn debuut uitbracht, stonden we versteld van zoveel maturiteit inzake compositie en arrangementen bij deze jonge metalband en ook zangeres Valerie met haar opera-achtige stem sloeg ons met verstomming. Dat maakte heel wat mensen benieuwd naar de eerste concerten van deze jonge band.

Solitude Within begon met veel enthousiasme als openingsact. De band is bijna klaar met hun nieuwe album, de opvolger van ‘Disappear’. Van dat nieuwe werk kregen we in Zwijnaarde –-bovenop zowat alle nummers van ‘Disappear’ – al twee songs te horen: de eerste single “Astray” en de enkel op Twitch uitgebrachte single “One Final Wish”. Die twee nieuwe nummers liggen nogal in het verlengde van het oudere werk. Dat nieuwe album mag er nu wel gaan komen. Emmelie Arents is de voorbije jaren gegroeid in haar rol als frontvrouw en entertainer en ook op dit concert kreeg ze  het publiek al snel mee. Emmelie is overigens ook auteur van enkele fantasy-boeken, waar de muziek van Solitude Within mooi op aansluit.

Worlds Beyond zit een beetje in hetzelfde straatje van symfonische metal en fantasy-soundtrack. Deze band heeft verschillende troeven uit te spelen: gitarist en songschrijver Tijmen, zangeres Valerie en een reeks enthousiaste muzikanten die het plaatje compleet maken. De frontman en –vrouw van de band stonden met veel zelfvertrouwen te genieten op het kleine podium. Het was de albumreleaseshow en dus werden alle nummers van het album gebracht en ook nog eens in de volgorde van de CD. Uiteraard ging het thuispubliek makkelijk mee in de set van Worlds Beyond, maar de uitvoering was ook nagenoeg perfect, met de nummers die live nog net iets meer elan krijgen dan op het schijfje. Dat belooft het beste voor de toekomst van deze band.

De volgende grote afspraak voor zowel Worlds Beyond als Solitude Within worden de Waregemse Metal Days begin december.

Organisatie: Worlds Beyond

Meis - Wederzijdse dankbaarheid voor eerste Belgische passage

Concerten in de Witloof Bar trekken, zoals het vaker het geval is, een beperkt publiek aan. Afwezigen hadden echter ongelijk om de eerste Belgische passage van Aysha ‘Meis’ de Groot te missen. De kleindochter van Boudewijn De Groot is al van kindsbeen af bezig met muziek. Voor velen is ze een bekend gezic ht als backing vocal bij Eefje De Visser, maar nog voor die samenwerking bracht Meis eigen werk uit. Dit jaar bracht ze eindelijk een EP plus uit getiteld ‘Een’, een bundeling van reeds uitgebrachte singles met extra songs.

Meis maakte al meteen een goede indruk met opener “Veel”, een sterke single die ook behoorlijk wat airplay kreeg op de Belgische radio. Dit visitekaartje vat goed de stijl samen die de artieste brengt: licht melancholische en dromerige nederpop met een rauw bedrukt randje. In “Wacht” doet ze ongefilterd thema’s als twijfel, onzekerheid, begrip en geduld verder uit de doeken. Beide nummers (en enkele andere singles uit haar EP) klinken live mooi uitgebalanceerd met eerst een dromerig aarzelend begin en daarna een beukend, rauw einde. De muzikale lappendekentjes met hier en daar blazers zorgen echter voor een troostend gevoel.
Dit evenwicht was ook merkbaar in “Zee” waar, ondanks de lyric Is het dieptepunt al hier?, de kracht van haar zangstem een hoogtepunt haalt. Af en toe laat ze haar gitaar aan de kant om vrank en vrij los te gaan op de muziek gebracht door een driekoppige begeleidende band. Enkele nieuwe nummers, ‘Koffers”, “Ons” en “Zonder”, leenden zich daar echt toe. In tegenstelling tot haar eerste werk, zijn die meer upbeat en klinken ze ook opgewekt. Laat je echter niet zomaar vangen want plots valt hier en daar in haar songs een stilte die ons terug bij de keel grijpt en ons laat proeven van dat rauw duister kantje. Een welgekomen tussendoortje was haar ode aan het West-Vlaamse dialect met een eigen versie van Brihang’ “Steentje”.

Ook al kon ze amper geloven dat ze voor het eerst buiten Nederland haar nummers live bracht, heeft Meis haar eerste Belgische passage tot een uitmuntend eind gebracht. Met het zeemzoete en dromerige “Alsof” en haar jongste single, het elektronische getinte “Waarom /2” sloot Aysha haar concert enig mooi af.

Setlist: Veel - Wacht - Koffers - Waar -  Zee - Bram - Ons - Steentje (cover) - Zonder - Alsof - Waarom /2

Organisatie: Botanique, Brussel