Even voorstellen – Lukas Somers – Suite
LUKAS SOMERS – Suite
Digitale release 8 mei via Capitane records
File under Jazz - Contemporary – Filmic
"Suite is een soundtrack voor een film die nog niet bestaat." (Lukas Somers)
Lukas Somers - En Verano (Audio)
Lukas Somers stelt zijn soloproject 'Suite' voor, een instrumentale (imaginaire) soundtrack die op 8 mei via Capitane Records uitkomt.
"Lukas Somers is een muzikant en componist uit Antwerpen, actief binnen de Belgische alternatieve muziekscene. Hij is onder meer bekend als gitarist (en kernlid) bij 'HONEY' waarmee hij net een 2de EP 'Saus' uitbracht, bassist & MD bij 'Yong Yello' en als songwriter en bezieler van 'SOLAK', waarmee hij in 2024 het album 'Atlas' uitbracht.
Hier kiest Somers hier voor een meer persoonlijke en introspectieve vorm. Suite is opgevat als een soundtrack voor een film die nog moet gemaakt worden, en ontvouwt zich als een gelaagde, cinematografische luisterervaring.
'Suite' ontstond vanuit de noodzaak om vaker muziek te kunnen maken met de mensen waar ik graag mijn tijd mee doorbreng, in mijn studio als producer en creatief sculpteur, in een vrij kader."
In 2023 en 2024 nodigde hij bevriende muzikanten uit in zijn Studio Sobrak voor informele schrijfsessies. Deze creatieve ontmoetingen leidden tot drie muzikale bewegingen en vormden de basis van het project. Geïnspireerd door artiesten als Tom Zé, Talk Talk en Latin Playboys creëert Somers een atmosferisch en verbindend klankuniversum dat de luisteraar meeneemt op een subtiele en verbeeldingsrijke reis.
De muziek kwam tot stand met bijdragen van Sep François, Laurens Dierickx, Hendrik Lasure, Mario Goossens, Marjolein Vernimmen, Elisabeth Klinck, Jeroen Capens en Jon Birdsong. Een opvallend element is de kenmerkende drumstijl van de Detroitse muzikant Adam Bradley Schreiber (o.a. Hermanos Gutiérrez, C.W. Stoneking, Timber Timbre), die op het nummer En Verano extra diepte en karakter toevoegt.
"En Verano" met Adam Bradley Schreiber (o.a. Hermanos Gutiérrez, C.W. Stoneking, Timber Timbre) als special guest, is de heerlijke single.
"En Verano" traces the silence and solitude of a starlit summer night — the score to an unfilmed western.
Suite is een instrumentale suite in drie bewegingen, opgebouwd als een open muzikaal verhaal. De muziek ontwikkelt zich langzaam en laat ruimte voor eigen verbeelding
Live Nation concert – MUNA
MUNA - Gets So Hot Tour
Op maandag 23 november 2026 in La Madeleine, Brussel
Deze herfst strijkt MUNA neer in Brussel voor hun eerste headline show in België. Op 23 november brengen ze hun Gets So Hot Tour naar La Madeleine, waar ze hun nieuwste album "Dancing On The Wall" voorstellen, aangevuld met hun grootste hits.
MUNA werd in 2013 in Los Angeles opgericht door Katie Gavin, Josette Maskin en Naomi McPherson tijdens hun studies aan The University of Southern California. De groep brengt krachtige, ambitieuze electropop met een duidelijke visie. Na een veelbesproken EP in 2014 tekende het trio bij RCA. In 2017 verscheen hun debuutalbum 'About U', gevolgd door 'Saves the World' in 2019. Deze twee platen legden de basis voor hun identiteit: een directe, emotionele schrijfstijl met veel aandacht voor thema's als identiteit, verlangen en relaties. In 2020 sloeg de groep een nieuwe weg in. Ze tekenden bij Saddest Factory Records (Phoebe Bridgers). Die overstap bleek een schot in de roos. Hun titelloze album uit 2022 werd overladen met lovende kritieken, mede dankzij de hitsingle "Silk Chiffon". Sindsdien tourde de band de wereld rond en deelden ze het podium met iconen als Taylor Swift, Harry Styles en Lorde. Hiermee bevestigde ze definitief haar sterke live-reputatie.
In 2026 luidt MUNA een nieuwe fase in met 'Dancing On The Wall'. Op dit vierde album zetten ze hun artistieke ontwikkeling voort. Beïnvloed door dance, postpunk, synthpop en new wave, biedt de plaat een intenser geluid dat zowel direct als genuanceerd is. Het album is een antwoord op de huidige onvoorspelbare wereld. De artiesten verkennen de link tussen intimiteit en de sociale context en tussen collectieve energie en persoonlijke vragen. Live krijgen deze nummers een extra dimensie dankzij de verfijnde productie en het indrukwekkende charisma van de band. MUNA bewijst dat ze kunnen evolueren zonder hun eigenheid te verliezen. Mis hun Belgische debuut niet. Afspraak op 23 november in La Madeleine!
TICKETPRIJS: €38,86 (inclusief servicekosten en charity fee).
A portion of the proceeds from MUNA's Gets So Hot Tour will go to TAC and their work supporting LGBTQ Youth and Queer Migrants across the US. https://theallycoalition.org.
Het nieuwe album van MUNA "Dancing On The Wall" is uit.
www.livenation.be
Even voorstellen – Broken Social Scene – Remember the humans
Singles
May 26 “only the good i keep” https://www.youtube.com/watch?v=vCgvAb_cwBEApril 2026 “the call” https://www.youtube.com/watch?v=9zGiGYp9C6g
March 2026
hey amanda” https://www.youtube.com/watch?v=nloGD5WBOqs
“NOT AROUND ANYMORE” https://www.youtube.com/watch?v=fJoqT8LPe04 Features Contributions From Feist, Lisa Lobsinger, Hannah Georgas & more
LIVE 16/09 de roma/antwerp
Broken Social Scene have announced the May 8 release of their new album Remember The Humans via Arts & Crafts. Marking their first new studio album in nearly a decade, the LP reunites the Toronto collective with producer David Newfeld, who helmed their breakthrough You Forgot It in People (2002) and self-titled 2005 album. Across the 12 tracks the arrangements are dense and enveloping - a lattice of horns, guitars, voices, and electronics - yet melody always remains sovereign, refusing to be swallowed by the sheer sound. When the music drifts towards abstraction, a grounding bass line arrives to anchor the listener, reminding us always that there are human hands on the controls and that, however artful, this is still rock and roll.
This sensibility crystallizes in Remember The Humans’ opening track and lead single “Not Around Anymore,” where Broken Social Scene’s co-founder Kevin Drew incants about the disappearance of possibility in a world where "it's all gone away." But the nostalgia hinted at by the lyrics is gently resisted by the music: by invoking a past that has vanished, the song unexpectedly floods the present with a glow that rivals the very greatness being lamented.
Broken Social Scene also announced a major North American tour with their friends Metric and Stars. The “All The Feelings Tour” dates kick off June 8 in Austin, TX and conclude August 7 in their hometown of Toronto. Along the way the tour will stop in Los Angeles on June 16 for a show at The Greek Theatre and at Brooklyn’s Brooklyn Paramount on July 30. Metric is on all dates as the co-headliner and Stars will be on the run supporting both bands.
Remember the Humans was shaped by reunion and loss in equal measure. When Drew and Newfeld reconnected after nearly 20 years apart, one hangout became what they call "a hurricane of fun." During the recording, both lost their mothers - a shared grief that drew them closer. As Newfeld recalls, "our moms would have wanted us to do this, and get it right after 20 years of not working together."
As ever, Broken Social Scene operates less as a band than as a community and songs evolve by ceding control to whoever can best carry them forward in the moment. Drew may be the designated driver, but collaborators on Remember the Humans, including Hannah Georgas, Lisa Lobsinger, and Feist, step into the foreground throughout the record, shaping songs with a sense of collective authorship that has always defined the group’s ethos.
The songs work because no one fully commands them. But this is where Newfeld matters most. As BSS’s Charles Spearin puts it, "his production suits the chaos of our songwriting so well...he's got a childlike energy that is really contagious, when you get a piece of music that he loves, Oh my God, he's bouncing like a little boy."
The same unruly energy that keeps a band young can also trap it in its own past. Yet on Remember the Humans, Broken Social Scene have evolved with a deep sense of intention. It is the sound of a band deepening rather than reinventing, exploring the emotional implications of forms they’ve spent twenty years shaping. "There's a different kind of honesty in this record," says Spearin, "we've had success, we've lost friends, we've lost parents, we're at this 'what happens next?' stage in life." Remember the Humans is adult music in the best sense: contradictory, wounded, expansive - hopeful in a way that feels earned rather than declared. And it is also, in its refusal of control and its embrace of the ungovernable, a testament to something increasingly rare: art that is not optimized, not streamlined, not strategic.
BSS’s own evolution mirrors something happening outside it. After years of oversaturation and noise, the culture itself seems to have looped back to a craving for the raw, the communal, and the unguarded. The conditions that made You Forgot It in People feel necessary in 2002 have, in altered form, returned in 2026. According to Drew, "in 2026, you're going to see a lot of resurgence of people going back to the roots of who they are, because things in their lifetime have gotten quite lost. I think we've let each other down, and I think it's art that always tries to prevail, and tries to get us back on track."
In a culture defined by abstraction and distance, Broken Social Scene have made a record that insists on the analog fact of human presence. It asks, gently, but insistently, that we remember each other, that we remember the human.
Remember The Humans tracklisting
1. Not Around Anymore
Public Image Limited (P.I.L.), Kregel, Trix, Antwerpen op 5 mei 2026 – Pics
John Lydons legendarische band Public Image Ltd. (PiL) streek nu neer in België voor een exclusieve show in Trix, met hun 'This Is Not The Last Tour' naar ons land.
PiL bewist dat ze nog altijd op volle kracht draait.
Sinds de oprichting in 1978 groeide PiL uit tot een van de meest vernieuwende en invloedrijke acts binnen de post-punk, met hun eigenzinnige mix van rock, dance, folk, pop en dub.
In 2009 blies Lydon de groep nieuw leven in, gevolgd door intensief touren en drie geprezen studioalbums: This Is PiL (2012), What The World Needs Now… (2015) en End of World (2023).
Met meer dan vier decennia op de teller blijft PiL een unieke, compromisloze liveband, van onversneden energie.
KREGEL - Het Limburgs trio Kregel, met in de rangen onder meer gewezen of huidige leden van onder meer Vandal X en Flipo Mancini, brengt een volstrekt uniek geluid. Snijdende gitaren, die zowel aan de postpunk als aan de gitaarbands van de 80s doen denken, maar dan met intelligente Nederlandstalige teksten waarin de absurditeit van onze maatschappij haarfijn wordt ontleed.
(bron: Trix/Greenhouse Talent)
Neem gerust een kijkje naar de pics
PIL
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9538-pil-05-05-2026?Itemid=0
Kregel
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9537-kregel-05-05-2026?Itemid=0
Lives
2023 PIL - Muzikaal Tijdloos (K)Rakend
2013 Public Image Ltd - De terugkeer van de geloofwaardigheid
Org: Greenhouse Talent (ism Trix, A’pen)
Sony music latest news
Milk Inc. – Medicine
De nieuwe single van Milk Inc. heet ‘Medicine’. De track is de opvolger van ‘Unstoppable’, die ze vorig jaar na een pauze van elf jaar uitbrachten. In oktober 2026 vieren Regi Penxten en Linda Mertens het dertigjarig bestaan van Milk Inc. met twee shows in de AFAS Dome in Antwerpen.
De titel ‘Medicine’ komt van de lyric '‘music is my medicine’', vertelt Linda.
Tickets voor Milk Inc. Forever – 30 Jaar Milk Inc. zijn verkrijgbaar via ticketmaster.be
Medicine - Single by Milk Inc. | Spotify
Paul Kalkbrenner feat. Norma Jean Martine - Time To Dance
Paul Kalkbrenner keert terug met 'Time To Dance', een krachtige nieuwe single die zijn kenmerkende melodische techno combineert met een meer toegankelijke, mainstream sound.
Terwijl hij zijn stijl verder ontwikkelt, blijft hij trouw aan de emotionele diepgang waar fans van houden.
Het nummer was al een publieksfavoriet in zijn livesets en krijgt extra impact dankzij Norma Jean Martin, wiens rokerige, soulvolle stem een rauwe intensiteit toevoegt. Het resultaat vindt de perfecte balans tussen clubenergie en een tijdloze sfeer.
Time To Dance (feat. Norma Jean Martine) - Single by Paul Kalkbrenner, Norma Jean Martine | Spotify
Alok & Still Val - Flavour
De Braziliaanse superster Alok slaat de handen ineen met nieuw producerstalent Still Val voor 'Flavour', een energiek en zwoel dance-anthem.
Door Aloks kenmerkende productie, pulserende baslijnen en strakke, stuwende percussie te combineren met de hypnotiserende hook van Still Val, is het nummer een schoolvoorbeeld van strakke, moderne house. Met zijn donkere, aanstekelijke energie is 'Flavour' gemaakt voor wereldwijde podia en sfeervolle, duistere playlists.
Een verfijnde vloerknaller die de kloof overbrugt tussen deep house en mainstage-energie.
Flavour - Single by Alok, Still Val | Spotify
Isabel Van Gelder - I Don't Want To Fall In Love Again
Isabel van Gelder keert terug met haar nieuwe single 'I Don’t Want To Fall In Love Again'.
Op slechts 23-jarige leeftijd weet de in Amsterdam gevestigde artieste intieme ballads te combineren met meeslepende pop, allemaal geworteld in haar vocaal gedreven sound en gedragen door haar kenmerkende stem: zijdezacht en rijk van klank.
Haar nummers putten uit echte emoties, met teksten die draaien rond liefdesverdriet, mentale gezondheid en zelfontdekking.
I Don't Want To Fall In Love Again - song and lyrics by Isabel van Gelder | Spotify
Naomi Sharon - Better Days
Naomi Sharon brengt haar nieuwe single 'Better Days' uit.
Met een subtiele mix van soul, R&B en hedendaagse pop verkent ze thema’s als hoop, groei en het verlangen naar licht na donkere periodes. 'Better Days' bouwt voort op haar sterke artistieke identiteit en onderstreept opnieuw haar talent voor intieme storytelling en sfeervolle producties.
De release markeert een nieuw hoofdstuk voor Naomi Sharon en bevestigt haar positie als een van de meest veelbelovende stemmen binnen de internationale alt-R&B-scene.
Better Days - Single by Naomi Sharon | Spotify
Purple Disco Machine - Disco Cherry
Disco-icoon Purple Disco Machine viert zijn terugkeer naar Ibiza en zijn aankomende Pure Pacha Ibiza-residency met de release van de toepasselijk getitelde track 'Disco Cherry'.
Geïnspireerd door de elegante, herkenbare energie van de legendarische club Pacha Ibiza levert de Grammy Award-winnaar een primeur af: een release die volledig in het teken staat van een residency.
Met een sample van de 80’s Italo-disco klassieker 'Walkman' van Kasso vangt het nummer moeiteloos de zorgeloze, euforische sfeer van Ibiza en ademt het de feelgoodmentaliteit van Pure Pacha.
Disco Cherry - song and lyrics by Purple Disco Machine | Spotify
Calvin Harris ft. Jazzy - Satisfy
DJ-icoon Calvin Harris is terug met 'Satisfy', een zomerse nieuwe single samen met de Ierse DJ, producer en zangeres Jazzy, nu overal te beluisteren.
De track werd in april al geteased met studiobeelden en zet meteen de toon voor het festivalseizoen. Op 19 en 25 juli maakt Calvin Harris zijn Tomorrowland-debuut, en Jazzy staat later deze zomer op Pukkelpop.
Satisfy - song and lyrics by Calvin Harris, Jazzy | Spotify
ALBUMS
Madison Beer - locket (Deluxe)
Vandaag deelt de tweevoudig GRAMMY-genomineerde Madison Beer de deluxe editie van haar album 'locket'.
'locket deluxe' bevat vier gloednieuwe nummers en tilt wat al een bepalend album voor Madison Beer was naar een hoger niveau. De videoclip voor haar gloednieuwe nummer 'lovergirl' is eveneens nu beschikbaar.
Chris Brown - BROWN
Tweevoudig Grammy-winnaar en wereldster Chris Brown heeft zijn twaalfde studioalbum 'BROWN' uitgebracht.
Het album bevat onder andere de nieuwe single 'Fallin’’ met Leon Thomas, naast eerdere tracks als 'Obvious' en het Grammy-genomineerde 'It Depends' featuring Bryson Tiller.
Daarnaast kondigen Chris Brown en Usher hun gezamenlijke Noord-Amerikaanse stadiontour ‘The R&B Tour (Raymond & Brown)’ aan.
VINYL
Buddy Guy - Blues Singer
‘Blues Singer’ is een volledig akoestisch album van blueslegende Buddy Guy dat hij opdroeg aan John Lee Hooker.
Op dit album brengt hij covers van Skip James, Johnny Shines, Son House en John Lee Hooker, perfect voor een druilerige herfstavond.
Deze prachtge low-key plaat verschijnt vandaag op 1.500 genummerde stuks op rood vinyl bij Music On Vinyl.
www.sonymusic.com
Tinariwen - Een hypnotische tocht door zand en sterren
Tinariwen De woestijn was dinsdagavond even niet in Kidal, maar in de Ancienne Belgique. Tinariwen, de legendarische Toearegband uit het noorden van Mali, bracht met hun ‘Hoggar Tour’ een wederom bezwerend concert. Geen grote verrassingen, wel een band die na tientallen jaren nog altijd meesterlijk beheerst hoe je een zaal langzaam in trance speelt.
Vanaf opener “Alkhar Dessouf” hing die typische sfeer meteen in de lucht: golvende gitaren, repetitieve ritmes en samenzang die eerder bezweringen lijken dan klassieke refreinen. Tinariwen speelt geen nummers die naar een climax werken; hun muziek beweegt in cirkels, als een karavaan die onverstoorbaar verder trekt. Het publiek in de uitverkochte AB liet zich gewillig meevoeren.
Centraal stonden opnieuw de karakteristieke gitaren van Ibrahim Ag Alhabib en Abdallah Ag Alhousseyni. Hun blues-spel bestaat nog steeds uit schurende riffs en spacy uithalen. Vooral tijdens “Imidiwan Takyadam” en “N'ak Ténéré Lyat” kregen die gitaarlijnen iets bijna psychedelisch. Het was een voortdurend pulserend geluid dat onder je huid kruipt.
De kracht van Tinariwen zit echter evenveel in het collectief. De muzikanten op scène vormden één bewegend organisme, met ritmisch handgeklap, call-and-response-zang en een groove die langzaam maar onverbiddelijk intenser werd. Hassan Ag Touhami ontpopte zich daarbij opnieuw tot de natuurlijke sfeermaker van de groep: dansend, zwaaiend en voortdurend contact zoekend met het publiek. Zijn bewegingen leken soms even belangrijk als de muziek zelf.
Opvallend was hoe organisch oud en nieuw materiaal in elkaar vloeide. Tinariwen blijft trouw aan het recept waarmee ze de desert-blues wereldwijd introduceerden: repetitieve grooves, slepende chants en dat onverwoestbare gevoel van heimwee - assouf in het Tamasheq. Sommigen zullen zeggen dat de band weinig vernieuwt, maar live blijkt net daarin hun kracht te zitten. Dit is muziek die niet mikt op verrassing, maar op verdieping.
Tijdens “Amidinim Ehaf Solan” begon de AB steeds nadrukkelijker mee te klappen, terwijl “Soixante Trois” de zaal volledig losweekte uit haar aanvankelijke concertreserve. Ook de politieke boodschappen over een vrije Sahara en vrouwenrechten hadden hun werk gedaan.
Tinariwen blijft een bijzonder fenomeen: een groep voormalige rebellen die hun cultuur wereldwijd uitdraagt zonder haar glad te strijken voor een westers publiek. Zelfs na al die jaren klinkt hun muziek nog alsof ze rechtstreeks uit de Sahara komt aangewaaid. Misschien zat daar dinsdagavond net de magie: niet dat de band zichzelf heruitvond, wel dat ze opnieuw bewees hoe tijdloos hun hypnotiserende woestijn-blues eigenlijk is.
Uitkijken nu naar hun kleine broertjes van Tamikrest volgende week dinsdag in diezelfde AB.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Live Nation concert - Five Finger Death Punch
20th Anniversary World Tour
Op maandag 8 februari 2027 in Vorst Nationaal, Brussel
Five Finger Death Punch is al twintig jaar lang allesbehalve "bad company". De multi-platinum Amerikaanse powerhouse band viert hun jubileum met een wereldtour die ook halt houdt in België. Op maandag 8 februari 2027 staan ze op het podium van Vorst Nationaal in Brussel. Lamb of God en Bleed From Within komen mee als special guest. Tickets zijn beschikbaar via livenation.be.
Met meer dan 13 miljard streams en een recordreeks van elf opeenvolgende nummer 1-hits is Five Finger Death Punch (5FDP) de onbetwiste koning van de hardrock. Sinds hun debuut in 2007 bracht de band negen opeenvolgende studioalbums uit, waarvan er zeven met goud of platina werden bekroond. Met de release van 'BEST OF (volume 1 & 2)' in 2025, twee albums met heropnames van hun grootste hits, bewijst de band dat ze nog steeds even relevant en groots zijn als aan het begin van hun carrière. 5FDP staat bekend om hun nauwe band met de fans en hun onvermoeibare inzet voor goede doelen. Zo doneerden ze al meer dan een miljoen dollar aan initiatieven rond onder andere zelfmoordpreventie en veteranen met PTSD. Dit najaar brengt de band hun legendarische high-energy show naar Vorst Nationaal met de gekende anthems, moshpits en de rauwe energie van frontman Ivan Moody en gitarist Zoltan Bathory. Lamb of God en Bleed From Within maken de avond compleet.
"We built this band like a battleship, twenty years of everything life could throw at us, and we're not just still here, we're still growing. New fans discovering us every day, the fanbase bigger now than it's ever been. This World Tour is the celebration that milestone deserves." - Zoltan Bathory, 5FDP founding guitarist
Tickets zijn beschikbaar via livenation.be en kosten €79,41 - €68,20 - €62,60 - €57,01 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage). Voor de grootste fans zijn er ook VIP packages beschikbaar.
www.livenation.be
Eindhoven Metal meeting 2026, 11 en 12 december 2026 – Programma
District 19 proudly presents: THE FULL LINE-UP OF EINDHOVEN METAL MEETING 2026!
December is the time of year again when we prepare to congregate in the heart of Eindhoven to celebrate the sixteenth edition of all things heavy and extreme.
30 acts (from old-school legends to the hottest newcomers), Eindhoven Metal Meeting 2026 boasts a diverse and hard-hitting roster of bands that will sate every metal appetite.
Thus, mark your calendars for Friday 11th & Saturday 12th of December 2026
TICKETS + INFO:
https://eindhovenmetalmeeting.com/
--
30 bands, 2 days, 2 stages
Blood Fire Death - A Tribute to Bathory | Death Angel
Rotting Christ | Flotsam & Jetsam | Forteresse | Schammasch
Legion of the Damned | Panzerfaust | Gorerotted | Groza | The Crown
Desaster | Darvaza | Dödsrit | Nervosa | Severe Torture
Perchta | Lamp of Murmuur | At War | Merrimack
Acrostichon | Helleruin | Izegrim | Mortal Strike | Necrotted
Wrang | Nexion | Dim Aura | Détresse | Insurrection
Even voorstellen - The Mono Kids – singles via Engels platenlabel uit , nieuw werk in de maak
Singles via Engels platenlabel, laatste 10 shows van de 'Lucky Guys' tour en een nieuwe vinylplaat in de maak!
Van het Eindhovense garage punk duo The Mono Kids verscheen onlangs via het Engelse label Dammit Records de single 'Go Go Go'. In maart verscheen ook al 'Speeding Up Faster' via dit kleine independent DIY label. Beide songs zijn korte punk liedjes en opgenomen in de eigen 'Schultenbrau' studio, dus met lo-fi en DIY garantie. Mix en mastering werden gedaan door GMS in diens 'Shabby Road' studio in Son. Het label brengt maandelijks een verzamelaar uit met bands uit de hele wereld. Al eerder verschenen bij Dammit Records al singles van de band en in 2025 deed men ook enkele shows in de UK, georganiseerd door het label.
In mei/juni doet de band nog een tiental shows in Nederland, België en Duitsland. Na de release van het vinylalbum 'Lucky Guys' (augustus 2025) ging de band op pad voor een tour van in totaal 35 shows. Aan het begin van de maand mei staan twee shows bij onze Oosterburen op het programma, waarna de groep driemaal de support verzorgd voor de Three Dilly Tuffy's, een all girl bubblegum punk band uit Japan. Eind mei staat de band nog in het voorprogramma van Nerf Herder (US) in de Effenaar te Eindhoven. In juni staat de band onder andere nog op het driedaagse Welons festival in Wintelre.
Momenteel is de groep ook bezig met opnames voor een nieuw album, dat begin 2027 moet gaan verschijnen. Opnames vinden in eigen beheer plaats vanuit Studio Schultenbrau. Vorig jaar bracht de band al de vinyl EP 'Lucky Guys' uit, opgenomen met Peter van Elderen, Loet Braamkolk en Pieter Kloos.
single; Speeding Up Faster
The Mono Kids | Spotify
single; Go Go Go
Go Go Go | The Mono Kids | Dammit Records
Concertagenda;
08-05-26 Lolaparoli / Aachen (Ger)
09-05-26 Blau / Mannheim (Ger)
15-05-26 De Stam / Almelo
16-05-26 Street Art festival / Winschoten
17-05-26 Lokaal42 / Helmond / support act voor Thee Dilly Tuffys (Jap)
18-05-26 Excelsior Stam Cool cafe / Jette-Brussel (B) / support act voor Thee Dilly Tuffys (Jap)
24-05-26 Kefee Vader Klaassens / Venlo / support act voor Thee Dilly Tuffys (Jap)
29-05-26 Effenaar / Eindhoven / support act voor Nerf Herder (US)
07-06-26 Indie Playground / Zaandam
21-06-26 Welons Festival / Wintelre
Hangar concerten in augustus 2026 – een uitzonderlijke topontmoeting voor het Koninklijk Paleis
15/08 BORIS BREJCHA B2B ERIC PRYDZ
Op 15 augustus 2026 keert Hangar terug naar het Koninklijk Paleis voor een derde editie van de inmiddels al legendarische Royal Palace Open Air. Na het verwelkomen van grote namen zoals Solomun, Tale of Us en Boris Brejcha solo, zet het evenement een nieuwe stap met een historische aankondiging: voor het eerst zullen Eric Prydz en Boris Brejcha samen een back-to-back set spelen.
Deze unieke B2B brengt twee werelden samen die zelden worden gecombineerd, maar diep complementair zijn. Aan de ene kant staat Eric Prydz, meester van progressive house en meeslepende sets met een cinematografische verhaallijn. Aan de andere kant Boris Brejcha, iconische figuur van de high-tech minimal, onmiddellijk herkenbaar. Samen beloven ze een unieke performance, waarin krachtige melodieën en hypnotische ritmes samenkomen in een muzikaal gesprek dat nog nooit eerder te horen was.
Met 13.000 verwachte bezoekers belooft dit evenement een van de hoogtepunten van de Europese elektronische muziekscene te worden.
16/08 BLACK COFFEE
En de ervaring stopt daar niet: Hangar gaat de volgende dag, op 16 augustus, meteen verder met een nieuwe datum gedragen door Black Coffee, en bevestigt zo opnieuw zijn ambitie om evenementen van internationaal niveau te organiseren.
De Zuid-Afrikaanse dj en producer Black Coffee geldt als een toonaangevende figuur binnen de wereldwijde elektronische muziek. Hij brak begin jaren 2000 door met een housestijl die Afrikaanse invloeden, jazz en soul combineert, en behaalde sindsdien internationaal succes, onder meer op grote podia zoals Coachella en Tomorrowland.
Zijn album Subconsciously leverde hem in 2022 een Grammy op, wat zijn wereldwijde status bevestigde. Parallel aan zijn muzikale carrière zet hij zich in voor filantropische en ondernemende projecten in Afrika, terwijl hij artistiek blijft vernieuwen.
Hij zal dus aanwezig zijnop 16 augustus en de tickets zijn nu al beschikbaar!
www.fiveoh.be
De Algerijnse zangeres Souad Massi was zeven jaar leadzangeres van rockband Akato. In haar solo werk hoor je die muziek. Doorheen de jaren heeft ze al wat platen uitgebracht, Met haar in Frankrijk residerende muzikanten neemt ze ons mee op een wereldreis. We hebben aanstekelijke gitaarloops, die kleur krijgen met een typsisch world snaarinstrument en een Arabische ney fluit.
Massi werkt samen met Afrikaanse rappers. Ze zingt in het Arabisch, maar eigenlijk gaat er een brede wereld open in haar geluid.
“Samt” is al meteen een sterke binnenkomer in het worldgenre. Verschillende culturen komen samen en vormen één geheel, die een soort muzikale wereldvrede inluiden; de Westerse, Arabische en Afrikaanse cultuur worden met elkaar verbonden.
Het wondermooi “Zagate”, “L'Equation” onderstrepen dit. Op “L'Equation 2” horen we eerder een poëtische kant. “Tiri” klionkt sfeervol, kleurrijk door haar warme vocals en een zachtmoedige fluitklank.
Twinkelende gitaren geven dynamiek. We zweven maar al te graag mee op haar veelkleurig geluid op “Congo Connection” met die kenmerkende Afrikaanse invloed. de Congolese rapper Youssoupha bidet een meerwaarde.
Met de Algerijnse rock song “Anna Insasan” krijgen we dan een andere invloedssfeer. “Chibani” rockt lekker weg met een verbluffende Fender Rhodes solo. “6 Heures du matin” dient talrijke uppercuts toe, wat een afsluiter.
Al haar emoties zijn te horen op deze plaat, woede, hoop , zachtmoedig- en weerbarstigheid in een even veelzijdige sound.
Tracklist: Samt - D'Ici, De Là-Bas - Zagate - L'Equation 1 - L'Equation 2 - Tiri - Congo connection - Anna Inssan - Sawt - Chibani - 6 Heures du matin
Mind Space - Robin Ross & The Melodynes
Robin Ross is een doorgewinterde sing/songwriter en producer die bekend staat om zijn veelzijdigheid. Meer dan dertig jaar ervaring nu, begon Robin zijn muzikale carrière in 1988 in New Jersey en New York en heeft zich sindsdien gevestigd als een productief artiest.
In 2021 heeft Robin zijn passie voor muziek nieuw leven ingeblazen en is hij aan nieuwe projecten begonnen, waaronder de oprichting van Robin Ross & The Melodynes, een samenwerking met gerenommeerde muzikanten als Wharton Tiers, Joe Torres en Joellen (JoJo) Gaetani.
'Mind Space' is het resultaat en een mix van retro-vibes en moderne invloeden.
Het aanstekelijke “Spill No Mo Wine” is de aanzet van een zomerse vibe, die het ‘nu’ met ‘vroeger’ bindt, zonder gedateerd te klinken. “Mind Space” en “Campfire on the Moon” vervolgen die muzikale input. Pure rock dus.
Verder het prachtige emotievolle “Cause I” en “Taking All Of My Heart”, die subtiliteit en finesse bevatten.
Er is soms ook een mysterieus kantje, het afsluitende “Follow” is er zo eentje.
Toegankelijk herkenbaar speels materiaal , die een danbare kick geeft, met ergens een knipoog naar Supertramp.
Tracklist: 01. Spill No Mo Wine 02. Mind Space 03. Campfire On The Moon 04. Free the Young 05. Cause I Do 06. Taking All Of My Heart 07. Shiny Blue Shoes 08. Sweet Jane 09. Curious Mind 10. Echo of Love 11. Come On In 12. Follow
https://www.youtube.com/playlist?list=PLZMOAsyySAN_HsbkA3y4epsPi2W_R5YOG
Tame Impala – Groots en Uniek in een niet-alledaags genre
Met het Australische Tame Impala was het voor de liefhebbers van psychedelische poprock hoogmis in de AFAS-Dome in Antwerpen. Ze zijn absolute meesters in dit genre , en ze stelden er hun vijfde plaat ‘Deadbeat’ voor.
Frontman Kevin Parke , in januari net 40 geworden , besteeg om 21u40 als laatste van het zestal het van onderuit verlichte, ronde, boven op het gewone podium gebouwde, platform. Hij mocht een storm van applaus ontvangen. De anders zo verlegen en introverte bezieler van de groep toonde zich de hele avond bijzonder vriendelijk, bereikbaar, vrolijk en super enthousiast. Leuk meegenomen.
Hij werd geflankeerd door vijf topmuzikanten die zeer bedreven waren in het overnemen van allerlei instrumenten onderling. Dit verklaart waarom de Tame Impala-sound zo specifiek en aanstekelijk klinkt.
Je merkt wel dat de groep het kindje is van Kevin. Alles gebeurde op zijn teken en hij staat in de picture. De groepsleden werden niet eens voorgesteld.
Maar daarvoor was de uitverkochte zaal niet gekomen. Vanaf de eerste noten veerde zowat iedereen recht, werd er luidop meegezongen en het viel twee uur en een kwart niet meer stil. Ondanks het toch speciale genre: zweverig, zwoel, dromerig, bezwerend, betoverend was iedereen mee. Zeker bij nummers als “Loser” en het recente “Dracula”. Mede ondersteund door een fantastische, computergestuurde mega-lazerlichtshow die de ogen deden flikkeren, was dit meer een totaalbelevenis dan puur een concert van nummers na mekaar.
Na een uur werd het even stil en verdween Kevin van het grote podium. Hij werd gevolgd door een camera zodat iedereen kon zien waar hij naartoe liep. Grappig was dat hij eerst even lang de toiletten passeerde om zijn ding te doen en hij dook daarna achter in de zaal op vanwaar hij naar een in het midden opgebouwd groot rond bed met kussens en bijpassende tafellampen liep. Daarop waren er een aantal synthesizers geïnstalleerd. Van hieruit bewees Kevin dat hij al liggend en zittend ook deftig kan DJ-en. Leuk intermezzo zodat de toeschouwers even konden bekomen.
Het tweede deel werd met een knaller van formaat ingezet. “Let it happen”, bracht de zaal in extase. Beter dan dit kan het niet. Wat een fenomenaal nummer werd hier live gebracht. Superlatieven schieten ons te kort. Niemand in dit genre kan en deed het (ooit) beter!
Tot aan de pauze bleef de groep doorpakken met een boeiende afwisseling van zwoele zomeravondnummers en opgefokte met new wave en pop beïnvloede songs. Dan waren het de synthesizers die de bovenhand hadden , op andere momenten liet Kevin zijn gierende gitaar spreken.
Zoals iedereen hoopte, ook wij, bracht de eindspurt het onvergetelijke en waardoor ze zo bekend zijn geworden “The Less I know the Better”. Live nog zo veel beter dan op plaat was dit de absolute apotheose.
Om kwart voor middernacht konden we immens tevreden en aangenaam verblind de nacht intrekken. Onderweg werd mij duidelijk waar een Oscar and the Wolf en Rip Magic zijn inspiratie haalde.
Setlist: Apocalypse Dreams, The Moment, Borderline, Loser, Breathe Deeper, Gossip, Elephant, Aftherthouhgt, Feels like we only go backwards, Dracula, No reply, Ethereal Connection, Not my world, Let it happen, Nangs, Endors toi, Alter Ego, Yes I’m changing , Eventually, New Person, same old mistakes, My old ways, The less I know the better, end of summer
Over het voorprogramma Rip Magic moeten we helaas kort zijn. Het was ook letterlijk kort (amper 30 minuten), maar helaas was het muzikaal onvoldoende. De amper vijf nummers konden onderling ingewisseld worden. Te veel beats en drums en te weinig muzikaal. Daardoor kregen ze de halfvolle zaal absoluut niet mee. Een gemiste kans.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Tame Impala
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9536-tame-impala-05-05-2026?Itemid=0
Rip Magic
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9535-rip-magic-05-05-2026?Itemid=0
Organisatie: Live Nation
Het dood gewaande Neurosis is terug tot leven gekomen met een nieuw album, en dat 10 jaar na het vorige.
Nadat in 2019 boegbeeld Scott Kelly door zijn kompanen uit de band werd gezet na een veroordeling voor huiselijk geweld werd het akelig stil rond de band. Toen ook begin 2025 drummer Jason Roeder aankondigde er mee op te houden, leek Neurosis helemaal ten dode opgeschreven.
Maar op vandaag is daar dan toch een nieuw album, en wat voor één. En nog beter nieuws, voor ‘An Undying Love For a Burning World’ werd de geweldige Aaron Turner (Isis, Sumac, Old Man Gloom) aan boord gehesen. En geloof ons vrij, dit is the right man on the right place, alsof hij altijd al voorbestemd was om toe te treden tot Neurosis. Dankzij Turner is dit één van de meest indrukwekkende platen van Neurosis geworden, hij stort zich met lijf en leden in zijn nieuwe missie en de rest van de band lijkt daardoor aangestoken om al hun demonen, adrenaline en agressie in dit album te pompen.
Het resultaat is een stel rauwe brokken post- en sludge-metal die hard aan de ribben kleven.
Kenmerkend voor Neurosis is dat de band bij momenten verschroeiend uithaalt, maar in één en dezelfde song ook heel sensitief uit de hoek kan komen. Zo is “First Red Days” een lange beklijvende track die met overgave al die uitersten opzoekt. Ook in “Blind”, nog zo een joekel van boven de 9 minuten, wordt na een eruptie van woede de stilte opgezocht.
In het compacte “Untethered” houden ze het voor één keer wat korter, het is een frontale metal-vuistslag die geenszins zijn doel mist.
In de staart zitten alweer twee van die uitgesponnen imminente en hardvochtige moordsongs waar Neurosis een patent op heeft. Bij “In the Waiting Hours” neemt Turner ons minutenlang op sleeptouw om uiteindelijk ergens in een donkere kerker te eindigen en het rijzige “Last Light” is dan weer het dichtste dat de band ooit bij Swans is geweest, verslavend, apocalyptisch, neurotisch, slopend en bevreemdend.
Met deze plaat heeft Neurosis zich, na een jarenlange stilte, in één ruk terug vooraan op de post-metal kaart gezet en tonen ze nog eens fijntjes aan volgelingen als Cult Of Luna en Amenra waar de klepel hangt. De intrede van Aaron Turner is een godsgeschenk voor Neurosis, of spreken we hier liever van ‘duivelsgeschenk’? ‘t is tenslotte nog altijd metal.
Tinariwen - Hoggar: terug naar het kampvuur, zonder de wereld buiten te sluiten
Na de omzwervingen van ‘Amatssou’, waarop banjo’s, pedal steel en de schaduw van Americana nadrukkelijk aanwezig waren, kiest Tinariwen op ‘Hoggar’ opnieuw voor de essentie. Geen grote productiefranjes, geen opvallende stilistische omwegen, maar een plaat die klinkt alsof ze rechtstreeks werd opgenomen rond een kampvuur ergens tussen Tamanrasset en Kidal. Meer dan 45 jaar na hun ontstaan bewijzen de pioniers van de desert-blues dat teruggrijpen naar de basis geen stap achteruit hoeft te zijn.
Dat ‘Hoggar’ ontstond in ballingschap, voel je in bijna elke noot. Door de aanhoudende onrust in Noord-Mali weken verschillende groepsleden uit naar Algerije, waar de plaat werd opgenomen in de studio van de jongere Toearegband Imarhan. Die context maakt van ‘Hoggar’ meer dan zomaar een nieuw Tinariwen-album: het is tegelijk een thuiskomst, een reünie en een muzikale overdracht tussen generaties.
Muzikaal blijft de groep trouw aan het vertrouwde recept van repetitieve gitaarpatronen, handgeklap, bezwerende samenzang en grooves die langzaam onder je huid kruipen. Toch klinkt ‘Hoggar’ warmer en intiemer dan veel van hun recentere werk. Alsof de band bewust opnieuw aansluiting zoekt bij de manier waarop deze muziek oorspronkelijk ontstond: akoestische gitaren en stemmen die in elkaar overvloeien.
Openingsnummer “Amidinim Ehaf Solan” zet meteen de toon. Golvende gitaren en call-and-response-zang dragen een tekst vol hoop en overlevingsdrang. Tinariwen blijft immers een politieke groep, al wordt hun engagement nooit slogansmuziek. De songs vertellen over ontheemding, verdeeldheid en het verdwijnen van een nomadische levenswijze, maar altijd met poëtische omwegen en melancholie als drager.
Eén van de opvallendste momenten is “Imidiwan Takyadam”, waarop José González een Spaanse zangbijdrage levert. Het had makkelijk geforceerd kunnen klinken, maar het nummer behoudt verrassend genoeg zijn natuurlijke flow. González voegt geen exotisch laagje toe; hij lijkt eerder zachtjes in het collectief opgenomen te worden.
Nog sterker is “Sagherat Assani”, gebaseerd op een traditioneel Soedanees lied dat Abdallah Ag Alhousseyni eind jaren tachtig leerde kennen aan de grens tussen Libië en Soedan. De bijdrage van de Soedanese zangeres en oud-speelster Sulafa Elyas geeft het nummer een extra melancholische diepte. Haar stem zweeft elegant boven de repetitieve ritmiek uit en herinnert eraan hoe belangrijk vrouwelijke stemmen altijd zijn geweest binnen de Toearegcultuur (een traditie die vandaag steeds meer onder druk staat).
Thematisch wordt ‘Hoggar’ donkerder naarmate de plaat vordert. “Erghad Afewo” ademt spanning en conflict, terwijl afsluiter “Aba Malik” zonder omwegen de Wagner Group viseert, de Russische paramilitairen die mee verantwoordelijk zijn voor de instabiliteit in Noord-Mali. De dreigende gitaren en slepende cadans geven het nummer iets ceremonieels, alsof Tinariwen niet enkel protesteert maar tegelijk rouwt.
Wat ‘Hoggar’ vooral sterk maakt, is dat de plaat tegelijk vertrouwd en levendig klinkt. Tinariwen probeert zichzelf niet krampachtig te vernieuwen, maar verfijnt wel verder wat hen al decennia uniek maakt. Voor sommige luisteraars zal dat misschien te weinig verrassend zijn.
Wie radicale stijlbreuken verwacht, komt bedrogen uit. Maar terwijl zoveel bands hun identiteit verliezen in experimenten, blijft Tinariwen koppig vasthouden aan een geluid dat tijdloos en herkenbaar is.
Tot slot nog dit: de titel verwijst naar het Hoggargebergte in de Algerijnse Sahara: een herkenningspunt voor nomaden, zichtbaar van ver in een uitgestrekt landschap. Dat beeld past perfect bij deze plaat.
‘Hoggar’ is geen revolutionaire koerswijziging, maar wel een baken. Een album dat de wortels van Tinariwen opnieuw blootlegt en tegelijk de fakkel doorgeeft aan een nieuwe generatie muzikanten die de desert-blues levend houdt.
Vanaf het slappe ‘Turn Blue’ uit 2014 waren wij The Black Keys kwijt, de heren hadden hun eigen roots onbeschaamd overboord gegooid en leken definitief overgestapt naar onschadelijke en steriele mainstream-rock volledig gericht op mega concertzalen en grote festivals.
Tot daar plots het tussendoortje ‘Delta Kream’ kwam in 2021, een aangename terugkeer naar hun eerste liefde de blues, zoals ze die eerder ook omarmden op schitterende plaatjes als ‘The Big Come Up’, ‘Thickfreakness’, ‘Rubber Factory’ en ‘Chulahoma’. Het bleek echter maar een tijdelijke heropflakkering, want daarna maakten ze alweer een stel ongevaarlijke en onderling inwisselbare plaatjes met de veiligheidshendel constant op (‘Dropout Boogie’, ‘Ohio Players’, ‘No Rain No Flowers’).
Maar kijk, daar zijn ze terug met ‘Peaches’, een rauw plaatje dat niet toevallig aanvankelijk als werktitel ‘Delta Kream II’ meekreeg. Het is opnieuw een ode geworden aan hun bluesidolen, een compromisloos plaatje die de blues in zijn meest pure en primaire vorm weergeeft, hoegenaamd geen Bonnamassa dus.
Het is een verzameling obscure covers waarbij vergeten blueslegendes (RL Burnside, Junior Kimbrough, Robert Cage, Big Lucky Carter, Earl Hooker,…) terug in het leven worden geroepen. De songs worden door The Black Keys op een rauwe manier naar hun hand hebben gezet met steeds voldoende respect voor het origineel. Junior Kimbrough is zo een bluesrot die hen kennelijk nauw aan het hart ligt. De man had met het schitterende ‘Chulahoma’ al een volledig album als eerbetoon gekregen, maar voor The Black Keys was dat nog niet genoeg, hier krijgt “Nobody But You” een lekker nonchalante en relaxe uitvoering vanuit de losse pols. In “You Got to Lose” (Earl Hooker) gaan ze dan weer een stuk wilder tekeer, alsof ze de lijn willen verder trekken die George Thorogood er mee uitzette op zijn onovertroffen debuutalbum.
“She Does it Right” is een ode aan de rechttoe-rechtaan pubrock van de onvolprezen Wilko Johnson en Dr Feelgood, The Black Keys steken die hier voor de gelegenheid in een zompig ZZ Top achtig kleedje. De blues mag dan weer lekker rollen op “Who’s Been Fooling You” en al zeker op “Tomorrow Night”, waarin de pot vet van ‘Thickfreakness’ terug wordt bovengehaald.
Dit zijn The Black Keys zoals wij hen het liefst hebben, met beide voeten in de modderachtige blues en mijlenver weg van de pompeuze stadionrock. De heren spelen voor één keer zonder enige vorm van pretentie en met de goesting van een stel jonge hongerige wolven.
We kunnen niet anders dan vaststellen dat bij The Black Keys de tussendoortjes stukken beter zijn dan de reguliere (of moeten we zeggen obligate) platen.
Vandaar dat ze waarschijnlijk de komende jaren terug een stel inferieure ‘veilige’ plaatjes zullen releasen om dan na 5 jaar hopelijk terug uit te pakken met zo een fenomenaal vervolg op deze ‘Peaches’. Daar kunnen we mee leven.
Even voorstellen – Father John Misty – new single, ‘the payoff’
Listen To The New Father John Misty Single
“The Payoff” https://www.youtube.com/watch?v=aPaTtyG05mk
Worldwide From Sub Pop
On May 7th, 2026, Father John Misty is releasing “The Payoff,” a new single available now on all digital streaming services worldwide from Sub Pop.
"The Payoff" was written and composed by Josh Tillman, arranged by Drew Erickson, and co-produced by Erickson and Tillman. "The Payoff" was also mixed and engineered by Michael Harris at Fivestar Studios in Topanga, CA, and mastered by Adam Ayan Mastering.
“The Payoff” is the second Father John Misty single of 2026 and arrives five months after “The Old Law,” released in January. The latter track was previously known to Father John Misty fans as “God’s Trash” and debuted as part of the live set in the fall of 2024. Both singles follow the release of Mahashmashana, Father John Misty’s acclaimed sixth long player in twelve years, released in November 2024.
Mehmet Ali Sanlıkol groeide op in Istanbul, zijn moeder was een klassiek pianiste, en hij bracht zijn jeugd door met muziek van Beethoven, Mozart en Chopin, voordat hij de jazz ontdekte. Het betekende een keerpunt, hij verdiepte zich in het genre en ging naar het Berklee College of Music. Boston is nu zijn thuisbasis en de jazz is in de man geworteld. Zijn laatste album ‘The Electric Out Man Speaks and you Listen’ vat net die verschillende invloeden samen van z’n roots, klassiek, blues en jazz.
De bezwerende klank op “Pickin ‘A Shuffle alla Turca” laat al meteen die verscheidenheid horen. Het instrumentarium spreekt tot de verbeelding. Er is ook wat bluegrass in vervat.
Deze invloedssfeer brent een oude, lekkere warme sound. We horen het verder op “Another dream in Nihavend” , eentje van meer dan tien minuten. Het klint boeiend door de improvisaties en de talrijke wissels van ingetogenheid en dynamiek . “Talk about A Turkisch Blues” ademt z’n roots en blues uit, En is niet vies van enig experiment. Een energieke solo drijft het tempo op. Prachtig dus. “A 1. Poignant Truth” en “No big deal” gaan verder in dit elan.
Het album steunt op decennia van onderzoek, cultuurgeschiedenis en instrumentontwerp; het klinkt herkenbaar, vertrouwd, maar biedt openheid naar avontuur en experimenteerdrift. Hij weet een breed publiek aan te spreken, uit de jazz-, blues-, Anatolisch-Turkse psychedelische en alternatieve wereldmuziekscene. Sanlıkol brengt het in de eigen muzikale taal waarmee hij is opgegroeid. Zijn persoonlijk verhaal wordt hier muzikaal uitgebeeld. Een interessant plaatje dus.
https://music.youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_nNqJydMDPXevHt4x6LWopPUEAF0OodDX8
Tracklist: Pickin' A Shuffle Alla Turca - Another Dream In Nihavend - Talk About A Turkish Blues - A 1. Poignant Truth - No Big Deal.
Starman records news – SIMEON, debuut single: "Attic Door"
Album volgt herfst 2026
SIMEON - Attic Door
SIMEON - Attic Door
“Attic Door” is de debuut single van SIMEON die op 8 mei verschijnt
SIMEON is Sebastiaan Simoens een songwriter uit de Kempen. Hij verbleef 4 jaar in een yurt aan een kasteel in Geetbets, waar hij het merendeel van zijn nieuwe plaat schreef en opnam. SIMEON staat voor uiterst persoonlijke songs, die erg diep gaan, emotionele voltreffers die niemand onberoerd zullen laten. Het album verhaalt het uiterst moeilijk en pijnlijke proces waar SIMEON zich met vallen en opstaan doorworstelde om uiteindelijk toch catharsis te vinden in zijn songwriting. Een donkere plaat, maar wél één met licht aan het einde van een lange tunnel.
Hij trok naar Nashville waar zijn oude kennis Brian MacDonald (Judah and the Lion) de plaat producete. Jo Francken (Tamino, Zaz, Het Zesde Metaal e.v.a.) mixte het album, dat later dit najaar uitkomt. Eerder bracht hij al muziek uit onder de naam Somebody Called Me Sebastiaan en was hij lid van het kunstenaars Collectief Ablatief.
www.simeonmusic.be
www.starmanrecords.com
Benjamin Herman is een veelzijdig jazz muzikant. Hij staat al drie decennia aan de top van de jazz, waarbij hij regelmatig de grenzen van het genre opzoekt en overschrijdt, onder meer met het gezelschap New Cool Collective. In 2025 trok hij letterlijk de grens over met een reis naar Japan. Die tocht zit nu in de plaat, 'The Tokyo Sessions' …
Op “Sugii” neemt de altsax nog een voornaam plaatsje in; de invloeden uit Japan hoor je op “Wasshoi”, beetje op bevreemdende wijze worden we in deze wereld gedropt. Het klinkt ingetogen, lichtjes dreigend en er is de experimenteerdrift met z’n muzikanten , die de brug slaan tussen de twee werelden, de Westerse en de Japanse. Die instrumentatie vindt elkaar hier. We zijn bijgevolg onder de indruk van het chaotisch mooie en deels overstuurde “The room” en “Kazegafuku”.
Benjamin Herman zorgt ook voor lichte , zachte botsing in deze culturen, zoals op het filmische “Tokyo Moon”. Fantasie prikkelend.
Benjamin Herman maakt dus een wereldreis met zijn altsax. Samen met z’n muzikanten en hun verfijnde , rauwe instrumentatie zorgen ze voor een veelkleurige aanpak, die de culturen met elkaar verbindt, op welke wijze ook, mooi uitgekiend als hobbelig.
De bonustracks zijn alvast meegenomen, “Spyware” en “Hohokekyo”.
De Oosterse cultuur spreekt sowieso tot de verbeelding, met de Westerse jazzlink krijgen we een beklijvende trip van Bejamin Herman en C°.
Tracklist: 1. Sugii 2. Wasshoi (feat. Otomo Yoshihide) 3. Kazegafuku (feat. Akihito Obama, Ko Ishikawa) 4. NRFS (feat. Tomoaki Baba) 5. YAMAN 6. Aozora 7. Gaa-Gaa (feat. Otomo Yoshihide) 8. The Room (feat. Shinpei Ruike) 9. Tokyo Moon (feat. Tomoaki Baba ) 10. One For Itsuno (feat. Ko Ishikawa) 11. Dede Shinpei Ruike (feat. Shinpei Ruike) 12. Pit Inn 13. Jam Jam Radio (feat. Otomo Yoshihide)
Bonus tracks 14. Spyware (feat. Otomo Yoshihide) 15. Hohokekyo (feat. Akihito Obama)
VierNulVier, Gent – concerts in the picure
Beherit, SAT 05.09 | 19:00 | De Vooruit – Concertzaal
For over thirty years, Beherit has reigned as the most enigmatic entity in the black metal pantheon. Like a raven-black Sun King, they dominated the 1990s, casting a long, innovative shadow over the global extreme metal landscape. Though their name once graced a Belgian poster in the past, the stage remained empty, until now. VIERNULVIER, De Pankraker and Only Death Is Real are coming together to write history. For the first time ever, the Finnish pioneers will set foot on Belgian soil.
Kiss the anus of a black cat, Bruit, 28-05
www.viernulvier.gent
Desertfest Belgium 2026, 16 Oct – 18 Oct 26, Liège - 9 supercool new Desertfest Belgium names!
We’re stoked to add the atmospheric grooves of Monolord, the punk sludge of Mantar, the deep doom of Dopelord, the arcade fuzz of Skraeckoedlan, the psychedelic rock of Mondo Drag, the sonic power of Earth Tongue, the late night metal of Early Moods, the occult menace of Fangus, and the post metal of Skin Thief!
Holy smoke! We're in for a hell of a ride!
Wishing autumn was already here!
www.desertfest.be
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – volgende reeks namen
CHRIS STUSSY, SELAH SUE AND THE GALLANDS, JOSH BAKER EN NOG 11 NIEUWE NAMEN VOOR PUKKELPOP!
We zitten nog even in die wispelturige tussenperiode waarin de seizoenen het zelf nog niet goed weten en de kledingkeuze gewoon aan ons overlaten. Resultaat: in de trein zit een short naast een winterjas, in de bus spaghettibandjes naast een wollen sjaal. Kort samengevat in één dresscode: alles kan, net zoals op Pukkelpop. Verwarrend weer of niet, we voegen nog eens 12 nieuwe namen toe aan onze line-up.
VRIJDAG 21 AUGUSTUS
Aroh DJ b2b Otis: twee stijlen, 1 flow. Experimentele diepgang versus dansdrift en net op die snijlijn, zit het vuurwerk. Voor de aerial shell, verwijzen we naar het experimentele DIY van Wild Classical Music Ensemble.
ZATERDAG 22 AUGUSTUS
Op zaterdag: Selah Sue and the Gallands; père et fils Galland maken van contemporary jazz een virtuoze familiekwestie, met Selah Sue als muzikale spil. Ook Bibi Seck schakelt moeiteloos tussen vibes en genres, Josh Baker mag zich een van de motoren achter de nieuwe generatie house-artiesten noemen. Het Belgisch-Japans electro-pop duo Aili & Orson sluit eveneens aan op zaterdag, net als Greg Freeman, een filmische songwriter die alternatieve americana met rafelranden maakt. Kom ook maar rap door met dat nieuwe album van Kids With Buns, want de beste break-up therapie gebeurt op Pukkelpop. Limburg boven met de intense soundscapes van danceproducer Niels Orens en minstens even intens, maar dan anders: de bezwerende (v)rauwe postpunk van Witch Fever.
ZONDAG 23 AUGUSTUS
Chris Stussy brengt zijn Linger A/V show naar Kiewit: geen klassieke DJ-set, maar een persoonlijke audiovisuele trip door zijn muzikale herinneringen. DJ-producer Fenrick is een kind van de 90’s en dat hoor je: hard house, UK garage, 90’s trance en breakbeat. Oppidan is flexibel als bamboe en schakelt vlotjes tussen 2-step, 4x4 NUKG, hiphop, soul, grime en UK bass. Geen bamboe, wel 200% eik: Ploegendienst, hardcore en punk zonder compromis.
Alle info: www.pukkelpop.be
Amenra - try-out - Door merg en been
Aan de vooravond van een nieuwe tournee, te beginnen met maar liefst 3 keer AB, kwam Amenra een soort van try-out concert geven in de kleine 4AD voor een paar honderd gelukzakken.
Nou ja, try-out, de set van Amenra zat meteen strak in het donkere lijf, deze band heeft genoeg knowhow en ervaring om blindelings een ijzersterke prestatie neer de zetten. Deze generale repetitie was dus een volwaardig en meeslepend concert dat zoals gewoonlijk lang en hard aan de ribben bleef kleven. En al direct één met een onvergetelijk karakter, want waar kan je op vandaag nog in zo een intieme setting een Amenra gig meemaken?
De knusse 4AD was volgelopen met een bijzonder respectvol publiek dat zich de ganse set lang muisstil wist te houden. Dit was een zegen voor de beleving van die kenmerkende intense stil/luid muziek, want op festivals hebben we ons al te vaak dood geërgerd aan het irritante geroezemoes dat om de haverklap opsteeg tijdens de stiltemomenten. Hier niet, hier waren de overgave en de toewijding van het publiek zo eerbiedvol dat je een vlieg kon horen ademen. Er werd zelfs niet geapplaudiseerd tussen de songs, maar dat kwam vooral omdat Amenra alles telkenmale haarfijn met een subtiel draadje aan elkaar naaide. Pas na de laatste abrupte knal van afsluiter “Silver Needle. Golden Nail” steeg er applaus en gejuich op, alsof we hier op een klassiek concert waren.
Vanavond waren er alvast geen verrassingen in de zin van nieuwe songs, daar is het nog even op wachten, wel een setlist om bloedduimen en zwarte vingers bij af te likken. Van bij de aftrap met “Children Of the Eye” zat iedereen al ‘in the zone’, wat wil zeggen dat men al meteen verdoofd was door de intensiteit en de hypnose die Amenra teweegbracht. Een bloedstollend “.Razoreater.” ging door merg en been en alles wat daar rondhing. Het werd ons ook nog maar eens duidelijk dat een onheilspellend en doordringend “Nowena /9.10” misschien wel de allerbeste Amenra song ooit is, vanuit een intieme inwijding naar een explosieve en immer brandende apotheose. “.Ter Ziele.Tottedood.” sleepte zich met loodzware gitaren doorheen een giftig moeras waarbij de fans in een modus van slowmotion-headbanging verzeild geraakten. Ook “.Am Kreuz.” keerde ons compleet ondersteboven, de Amerikaanse bassiste Amy Thung Barrysmith zorgde hier voor een perfect tegengewicht voor de fanatieke schreeuwvocals van Colin van Eeckhout. “A Solitary Reign” was uiteraard wederom de kraker waar Amenra nooit meer om heen kan, toch verbaasde het ons dat ze die klassieker nog steeds met een verbetenheid en force wisten te brengen alsof ze die song voor de eerste keer brachten.
Dit was naar goede gewoonte alweer een immense ervaring om te ondergaan. Want een Amenra concert, dat beleef je niet zomaar, dat onderga je. Met lijf en leden.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Kristof Acke één van de drie avonden , AB, Brussel (van 06-05 t-m 08-05-2026)
Amenra
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9539-amenra-06-05-2026?Itemid=0
Organisatie:4ad, Diksmuide
Headbanger’s Balls Fest 2026 - Missie opnieuw geslaagd
Headbanger’s Balls Fest 2026
Cultuurhuis De Leest
Izegem
2026-05-02
Filip Van der Linden
Headbanger’s Balls Fest in Izegem beloofde opnieuw een interessant en heel divers festival te worden en al die verwachtingen werden ingelost. Naar goede traditie waren er in Izegem opnieuw zowel bands die heel geliefd zijn in België en bands die voor velen nog een ontdekking waren. Het festival was bovendien uitverkocht.
En bijna alle bands op de affiche hebben recent nieuw werk uit, wat het voor de fans toch altijd een beetje spannend maakt.
Poseydon mocht op 2 mei als eerste aantreden op Headbanger’s Balls Fest. Deze Vlaamse band bracht zopas het nieuwe album ‘Time Is A River And The Waters Are Red’ uit. Een heel intrigerende albumtitel alvast en de review daarvan hebben jullie nog te goed. Het is al het tweede full album sinds in 2020 Tom Lenaerts aantrad bij Poseydon als vocalist. In 2024 won deze death/thrashmetalband de Belgische Wacken Battle en mochten ze aantreden op het grootste of belangrijkste metalfestival ter wereld. Dat heeft toch een paar deuren geopend voor deze band, want ze staan later dit jaar ook nog eens op Alcatraz in Kortrijk.
Wij waren vooral benieuwd naar de live-versie van de nieuwe nummers. We kregen vier nieuwe nummers te horen en evenveel van voorganger ‘Through The Gate of Hatred and Aversion’. Poseydon zond een vroege schokgolf door De Leest. Wie al aanwezig was, was getuige van een spervuur van thrash en death, op een bedje van wat hardcore-elementen, en met een wervelende belichting.
14 uur was vroeg om al voor het podium te staan op wat aangekondigd werd als de laatste zonnige dag voor een week van regen en toch stond de ruimte dan al goed halfvol en werden elk nummer en elke vraag van frontman Tom op enthousiast applaus onthaald.
Setlist Poseydon: Awakening Of The Gods / Instinctive Dissonance / Rise Of The Kraken / Storm / Disciple / Contrition / Time Is A River And The Waters Are red / Haunted Souls / With Tears In My Eyes
Daarna was het aan Cowboys & Aliens. Deze Belgische band viert zijn 30ste verjaardag en bracht recent nog het nieuwe, fijne album ‘Finis Temporum’ uit. Cowboys & Aliens behoort tot de pioniers van de Europese stoner-scene en heeft een uitstekende live-reputatie. Ze stonden al op onder meer Graspop en Desertfest en deelden het podium met Monster Magnet en Queens of the Stone Age.
Je zou kunnen denken dat Cowboys & Aliens misschien een beetje ‘laag’ of vroeg op de affiche stond, maar dat is enkel omdat het aanbod op deze editie van Headbanger’s Balls zo rijk gestoffeerd is.
Van het nieuwe album kregen we slechts drie nummers. Aangevuld werd met een dwarsdoorsnede uit het verzamelde werk van de band.
Live stelt Cowboys & Aliens nooit teleur en die reputatie werd in Izegem nog eens herbevestigd. Deze band speelde met het vertrouwen van de grote dagen. De zaal was inmiddels al goed gevuld en na elk nummer gingen de handen en de hoorns in de lucht tot aan de geluidsmannen.
Uit recente interviews blijkt dat het voortbestaan van deze fijne stonerband in vraag werd gesteld. We zijn blij dat ze blijven doorgaan. Finis Temporum? Dan toch gelukkig niet voor deze band.
Setlist Cowboys & Aliens: Find You Soon / Boy In The Middle / Life Tree / Rabbit Hole / Let Me Walk You Home / Sheep Bloody Sheep / Icy Grip / Blow Your Past (To Smithereens) / Language Of Superstars / Simple Things / Ghost In My Speaker
De volgende in de rij was The Devil And The Almighty Blues. Deze band uit Noorwegen staat bekend om zijn trage, heavy en atmosferische bluesrock. Zopas losten ze de nieuwe track “Lied To” en dat belooft voor het nieuwe, vierde album. Deze Noren zijn al op tour nog voor dat nieuwe album uit is. “Lied To” zat al wel in de set in Izegem, naast ouder werk uit de drie albums die tussen 2015 en 2019 uitgebracht werden en waarvan de intro’s vaak op herkenningsapplaus onthaald werden. Van ander nieuw werk was voorlopig geen spoor.
Deze band was een gokje van de organisatie. Er zit wel wat stoner in de sound van The Devil and The Almighty Blues, maar ook veel blues en 70’s prog en psychedelische rock. Toch kon deze band het publiek makkelijk inpakken. Al na een paar tracks had vocalist Arnt O. Andersen – op het podium ziet hij er met zijn lang gewaad en kralenkrans wat uit als een sjamaan of een lookalike van Jezus – er vele honderden nieuwe volgelingen bij. Dat gebeurde ondanks of misschien net dankzij de beperkte communicatie met de fans. Behalve dat ze superblij waren om op de affiche van Headbanger’s Balls te staan tussen al die andere toffe bands, had Arnt maar weinig te vertellen.
De set eindigde met een lang uitgesponnen gitaarduel tussen Petter en Torgeir dat heel traag maar gestaag crescendo ging. Het publiek kreeg er maar niet genoeg van en gaf het duel extra zuurstof met enthousiaste kreten en gejoel. Gegokt en gewonnen, voor de organisatie.
Setlist The Devil And The Almighty Blues: Storm Coming Down / These Are Old Hands / Never Darken My Door / Tired Old Dog / Time Ruins Everything
Daarna was het de beurt aan Wolvennest. Deze Brusselse band brengt psychedelische blackmetal en is een graag geziene gast op tal van Europese festivals. Even voor hun concert begon, werden wierrookstokjes aangestoken voor het podium, want voor Wolvennest is het prikkelen van de geur ook van belang voor de beleving van de fans, een dimensie waar andere bands veel minder aandacht voor hebben.
Daar stond tegenover dat er visueel niet zoveel gebeurde tijdens de rituele set. Het werd een statisch schaduwspel met veel rook en weinig licht. Voor Michel Kirby, één van de oprichters van Wolvennest, behoort ook onder meer Alan van Primoridal – headliner in Izegem - tot zijn ‘nest van wolven’. Dat opende mogelijkheden voor een gastrolletje van de Ier in de set van de Brusselaars, maar dat gebeurde toch niet.
Het meest recente album van Wolvennest is ‘Procession’ uit 2025. Dat album was met vijf nummers goed vertegenwoordigd in de set op Headbanger’s Balls. Aanvullen deden ze met live-klassiekers als “Incarnation” en “Ritual Lovers”. Afsluiten deden ze naar goede gewoonte met “Accabadora”.
Setlist Wolvennest: Damnation / Another Nail / Incarnation / Purple Poison / The Shadow On Your Side / Décharné / All That Black / Ritual Lovers / Accabadora
Wolvennest was een ietsje te laat begonnen aan zijn set en bij het afsluiten deden ze daar nog wat bovenop. Maar bij Crippled Black Phoenix liep er nog veel meer mis waardoor de timing voor de rest van de avond in het honderd liep. Deze zevenkoppige band kreeg het geluid (op het podium) maar niet goed en legde de set meermaals stil. Het enthousiasme bij de band en bij het publiek raakte daardoor bekoeld en de muziek van deze Britse band is zo al geen bruisbal van vrolijkheid. Nadat de set halfweg een tweede keer stilgelegd werd, druppelde het publiek langzaam de zaal uit, naar de toog of de laatste zonnestralen van de dag. Voor de echte fans – eentje was zelfs helemaal uit Zwitserland afgereisd naar België – maakte het allemaal niet zo veel uit. Crippled Black Phoenix is de band van Justin Greaves. Per album of tournee verzamelt hij nieuwe bandleden rond zich, zo lijkt het toch, en dat zorgt er mee voor dat deze bands moeilijk in één genre te plaatsen valt (van progrock tot postmetal).
Dit jaar bracht deze band het nieuwe album ‘Sceaduhelm’, waarvan we sinds januari al de single “Ravenettes” kennen. Die puike single zat vreemd genoeg niet in de set in Izegem, terwijl die op de andere haltes van deze tournee wel gespeeld wordt.
Setlist Crippled Black Phoenix: 444 / Wyches And Bastardz / Things Start Falling Apart / Hollows End / Vampire Grave / Colder And Colder / The Reckoning / Spider Island / Rise Up And Fight / Everything Is Beautiful But Us
Na drie bands met een grote voorliefde voor veel rook en weinig licht op het podium was het moment aangebroken voor een flinke dosis licht en veel humor met Truckfighters. Gitarist Dango stuitert over het podium als een Duracell-konijn op speed en toch speelt hij (zo lijkt het) foutloos. Naar goede traditie komt hij het podium op in een shirtje van Truckfighters dat hij meteen uittrekt en in het publiek gooit, zodat hij lijkt op een kruising van Iggy Pop en Angus Young.
Ook deze Zweedse stonerpioniers hebben een nieuw album om te promoten. ‘Masterflow’, met als leadsingle “The Bliss”, kwam er na zowat tien jaar stilte (dan toch inzake releases). Deze band is bijzonder geliefd bij het Belgische festivalpubliek. Ze speelden al op minstens drie edities van het Antwerpse Desertfest en twee keer op Pukkelpop. In 2024 stonden ze op Alcatraz in Kortrijk.
De liefde tussen België en Truckfighters duurt al lang en zal na de passage in Izegem zeker niet bekoelen. Truckfighters kregen zowaar de eerste crowdsurfers van de dag. Dan was de security toch niet voor niks aanwezig.
Ook een leuk momentje: bij één van de laatste nummers in de reguliere set doet Dango alsof hij naar adem moet happen. ‘Give me some energy’, vraagt hij aan het publiek. Waarna een volle zaal begint te joelen alsof dat echt zou helpen na die marathon van rondhossen op het podium. En dan gaat Dango voor nog een paar rondjes. Truckfighters krijgen een toegift van twee lange nummers en dan maakt Dango een rondje door de eerste rijen van het publiek.
Het lijkt dan alsof Headbanger’s Balls zijn headliner al gehad heeft. Is Primordial daar nog over gegaan?
Setlist Truckfighters: In Search Of / The Gorgon / The Bliss / Last Curfew / Big Eye / Atomic / The Chairman / Desert Cruiser / Carver / Manhattan Project
Primordial is een Ierse extreme/paganmetalband die werd opgericht in 1991 door bassist Pól MacAmhlaigh en gitarist Ciarán MacUiliam. Op hun albums verweven ze black metal met Keltische elementen. Hun meest recente studio-album is ‘How It Ends’ en dat dateert al van 2023. Primordial speelde al meer dan 30 concerten in België en is er best populair. Hun meest recente Belgische concert was op Graspop in 2025. Ondanks het late aanvangsuur stond de zaal nog goed vol. Primordial bracht een mooie dwarsdoorsnede van hun verzamelde werk en het publiek genoot met volle teugen. Hun set en hun live performance staat na meer dan 30 jaar nog steeds als een huis.
Ze openden de set met klassiekers als “As Rome Burns” en “No Grave Deep Enough”, die beide op herkenningsapplaus werden onthaald. Daarna was het duidelijk dat ondanks de glansprestatie van Truckfighters Primordial een terechte keuze was als headliner: een strakke set met de ene klassieker na de andere, een no-bullshit-attitude die het Belgische publiek hard weet te waarderen en een frontman die alleen al met een blik of een kleine handbeweging het publiek kan opzwepen.
Setlist Primordial: As Rome Burns / No Grave Deep Enough / To Hell Or The Hangman / Gods To The Godless / Lain With The Wolf / Sons Of The MOrrigan / Wield Lightning To Split The Sun / Victory Has 1.000 Fathers, Defeat Is An Orphan / The Coffin Ships / Heathen Tribes / Emire Falls
Headbanger’s Balls Fest was opnieuw een voltreffer als opener van het Belgische (metal)festivalseizoen. Dit festival slaagt perfect in zijn opzet om gevestigde waarden te combineren met interessante ontdekkingen en dat tegen een ticketprijs die je in een club doorgaans al voor één van de bands zou betalen. Met ook nog eens een top-geluid en licht en een voorts vlekkeloze organisatie kan je de ploeg achter ‘Izegem’ een huis van vertrouwen noemen. Op naar de volgende editie.
Organisatie: Headbanger’s Balls Fest
Serrefest 2026 - Nog steeds één van de gemoedelijkste festivalletjes
Serrefest 2026
Sylma Serres
Lievegem
2026-05-01
Filip Van der Linden
Serrefest is één van de meest gemoedelijke festivalletjes van Vlaanderen en aan de formule werd niets veranderd: een handvol bands uit de vijvers van punk en postpunk, biertjes aan democratische prijzen en de liefde voor de muziek die voorop staat.
Net als vorig jaar waren wij opnieuw van de partij.
Aanvankelijk leek het alsof de opkomst in Lievegem minder zou zijn dan die van vorig jaar, maar naarmate de avond vorderde, sloten meer mensen aan in de serre. Drie bands stonden ook vorig jaar op de affiche: Drift, Next! en Face Your Fears.
Drift stond er vorig jaar nog als duo en nu als vierspan. De twee nieuwe bandleden – drummer Francis en bassist Wouter - werden overigens gevonden dankzij dat vorige concert op Serrefest. In de nieuwe bezetting werd bovendien al een nieuwe track voorgesteld aan het publiek: “Blauwe Plek”, met het heerlijke refrein ‘wat moet ik doen, eerst was hij paars, nu wordt hij groen’. Deze nieuwkomer kreeg een mooi plekje in de set. De cover van “En Toen Was Er Niets Meer” van De Brassers zat eveneens opnieuw in de set, maar nu met een nieuw slot, net als de Drift-klassieker “Huiswijn”.
Achteraf vertelde zangeres Tine dat er deze zomer mogelijk studio-opnames volgen voor Drift, en dat ze voorts de draad weer opgenomen heeft van De Spleet. Die band lijkt een beetje op Drift, maar dan met meer synths.
Setlist Drift: Drift / Koken met Kerosine / En Toen Was Er Niets Meer / Blauwe Plek / Huiswijn / Bedbeest
Postpunkband Face Your Fears had ook al een nieuw bandlid voor te stellen. De synths zijn voortaan voor rekening van Jürgen. Deze band bracht een korte set met deze keer uitsluitend covers. Dan wel niet de klassieke new wave-covers en dat horen wij graag.
Voor het laatste nummer van de set kreeg Face Your Fears versterking van zangeres Saskia van Next!.
Setlist Face Your Fears: Dreams Never End / Sense of Purpose / Lucretia My Reflection / Caucasian Walk
Na een korte podiumombouw was het dan aan Next!, die de korte set startte met een duet met Corina van Face Your Fears. Daar hebben ze voortaan Jo op drums. Deze keer een mannelijke Jo, terwijl de vorige drummer een vrouwelijke Jo was. Daar is geen operatie aan te pas gekomen. Bij Next! zaten er een pak nieuwe nummers in de set en deze band heeft met de nieuwe drummer blijkbaar ook een nieuw elan gekregen. Het genre is nog steeds garage/punk. ”Rub It In” en “Secrets” mogen van mij best uitgroeien tot vaste waarden in de set van Next!.
Setlist Next!: Who Cares (We Gonna Die Anway) / Enjoy The Little Things / Secrets / Rub It In
Nog meer punk kregen we voorgeschoteld met Faroutski. Deze West-Vlaamse punkband vierde in 2023 zijn 30-jarige bestaan. In die periode brachten ze hun muziek al naar podia in België, Nederland, Duitsland, de UK en Turkije. Het band-jubileum werd in 2024 gevierd met een EP in eigen beheer. De vier tracks van deze EP vormden de ruggengraat van dit concert en aanvullen deden ze met hun klassiekers.
Frontman Gino houdt van attributen op het podium en meestal is dat wel leuk. Bij “Dance Like A Monkey” werd een grote pluchen aap in het publiek gegooid en bij het teruggooien werd bassiste Rine ei zo na omver gekegeld. Als Faroutski hun song “(I Wanna Be A) Ramone” inzet, wordt vanuit de zaal geantwoord met een luid ‘hey, ho, let’s go’. Het publiek is helemaal mee met de energieke en prettig gestoorde punk van dit viertal.
Setlist Faroutski: V8 Powered Punk’nSoul / New Dreams / Diddy Wah Diddy / King Garp / Girl From Mars / Porn Spy / Wire / One Hour Late / Joan Jett / Punk ‘N’ Roll / Time / Stumpo / Ramone / You Don’t Know / Farting Singer / Redhead Witch / Beam Me Up Scotty / Sonic Reducer / Dance Like A Monkey / Protest Song / We Are Faroutski
Als afsluiter mocht Subatomic Strangers aantreden. Met misschien wel de jongste bandleden van de avond en toch met bakken ervaring. Deze band bestaat sinds 2021, heeft twee albums uit en doet regelmatig korte internationale tournees. Dit jaar zijn ze al eens naar de UK gereisd en in het najaar doen ze dat nog eens, dan als support van Lesbian Bed Death. Eind vorig jaar deelden ze nog de affiche met de band Darker voor een reeks concerten Nederland.
Subatomic Strangers stond met veel enthousiasme te spelen en bracht een set met het beste uit hun albums ‘Special Satellite’ en ‘Resuwrecked’. Zangeres Sharon heeft een mooie stem en ze legt veel kracht en emotie in haar vocalen. Deze band leent de sound van de jaren ’80 maar doet er zijn eigen ding mee.
Denk aan de aanpak van Customs, Interpol of Whispering Sons. Maar net zo goed denk je bij bepaalde nummers aan Florence & The Machine, 10.000 Maniacs of Gossip. Ze laten zich niet voor één gat vangen.
Voor mij gaan de medailles naar het begin van de set, met het trio “Air”, “Deja Vu” en “S.O.S.”. Het publiek reageerde super enthousiast en er mochten nog twee toegiften bij.
Setlist Subatomic Strangers: Fool / Final Fantasy / We Stand As One / Deja Vu / Air / S.O.S. / Why You / Ashes Of The Past / The Edge / Troubled Mind / What Goes Around / Hear My Call / Forever Yours
Achter Serre Fest zit geen grote strategie of plan. Het belangrijkste lijken de speelkansen voor de bands en dat het publiek een leuke avond heeft. Net dat maakt dit festivalletje zo leuk. En er valt telkens wel iets nieuws te ontdekken. Als alles goed gaat, zijn wij volgend jaar opnieuw van de partij.
Organisatie: Christophe (Serrefest)
V2 records news - Boards of Canada Announce New Album ‘Inferno’
For release on 29 May 2026 via Warp
INFERNO. 29 May 2026
Boards of Canada announce their new album, Inferno, for release on 29 May 2026 via Warp. Thirteen years after their last release, Inferno is the long awaited fifth studio album from Helium - electronic music duo Michael Sandison and Marcus Eoin - and features 18 new tracks.
Inferno will be available on special edition limited red translucent 2LP vinyl in triple gatefold sleeve with 16-page booklet, standard black 2LP vinyl, as well as CD and digital formats.
official music now > Boards of Canada - Introit / Prophecy At 1420 MHz
Inferno track list:
01 Introit
02 Prophecy At 1420 MHz
03 Hydrogen Helium Lithium Leviathan
04 Age Of Capricorn
05 Father And Son
06 Somewhere Right Now In The Future
07 Naraka
08 Acts Of Magic
09 Memory Death
10 The Word Becomes Flesh
11 Into The Magic Land
12 Blood In The Labyrinth
13 Deep Time
14 All Reason Departs
15 Arena Americanada
16 The Process
17 You Retreat In Time And Space
18 I Saw Through Platonia
V2 records news – Deep Purple - Announces New Album "SPLAT!"
ALBUM OUT 3 JULY
Deep Purple will release their new studio album SPLAT! on July 3rd on earMUSIC.
With more than 120 million albums sold since forming in 1968, Deep Purple have long secured their place in rock history. Rather than simply preserving their legacy, they continue to extend it, driven by the same spirit that defined their earliest work.
Says frontman Ian Gillan: "Where we are now with this incarnation of Deep Purple feels very much like a very 'now' version of Deep Purple as it was in the seventies." Once again, the band has teamed up with renowned producer Bob Ezrin (KISS, Pink Floyd, Lou Reed, Alice Cooper). Together, they have crafted an album that draws on the sound and attitude that has always set Deep Purple apart from the rest.
SPLAT! is the heaviest Deep Purple album in many years, with the band playing together in the studio – the way Deep Purple have always recorded. Ian Gillan: "I have to say, now we are very much back in with material that is compatible with 'Highway Star', 'Smoke on the Water', 'Lazy' – the dynamics, the balance, and the fun of the music we made from '69 to '73."
At the heart of SPLAT! is an idea conceived by Ian Gillan. Rather than treating the end as destruction, the album imagines it as transformation: SPLAT! explores the end of humanity not in any crude apocalyptic sense but as a metamorphosis beyond physical existence. The album concept will be revealed further in the weeks leading up to its release on July 3rd. Follow Deep Purple and earMUSIC on socials to stay tuned.
To celebrate the release, Deep Purple will continue their extensive 2026 touring schedule with no fewer than 86 shows across 28 countries on three continents. New music from SPLAT! is already on the way. Deep Purple invite fans to follow the journey in the weeks ahead. Ian Gillan sums it up: "Deep Purple is in a great place right now."
MORE ABOUT DEEP PURPLE
There simply aren't enough superlatives to properly acknowledge the contribution Deep Purple has made to rock music. Having sold more than 120 million albums and filled global arenas for decades, there's little wonder that the respected British radio station Planet Rock named the group the '5th Most Influential Band Ever'. The band were also presented the 'Legend Award' at the 2008 World Music Awards and were inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2016. Deep Purple truly are 'rock royalty'.
With a body of work spanning seven decades, Deep Purple have helped pioneer and define the hard rock genre while progressively moving into new areas, both keeping their sound fresh and attracting new fans to the legions who have remained loyal since the band's inception. The celebrated MKII line-up of Ian Gillan, Roger Glover, Ian Paice, Jon Lord and Ritchie Blackmore was responsible for creating many of the defining rock albums of the early '70s, including "Made in Japan", universally accepted as one of the most important and influential live albums of all time.
Known as one of the hardest working bands ever, Deep Purple have continued to release No. 1 albums and tour globally since forming in 1968, with little rest. Deep Purple have stayed true to their musical roots, drawing from an eclectic mix of styles to create a distinctive sound that defines the band today and, in turn, has created a legacy that very few bands could ever hope to replicate. The band has written and produced so many "classic", well-known songs that its audience ranges widely in age and background – something the band has readily embraced.
Deep Purple's recent studio album "=1" (2024) followed their worldwide chart-topping albums "Whoosh!" (2020), "inFinite" (2017) and "NOW What?!" (2013). 2026 sees the release of their brand-new album "SPLAT!". On these albums, Deep Purple joined forces with producer Bob Ezrin, who has worked with the likes of KISS, Pink Floyd, Lou Reed and Alice Cooper.
Furthering their collaboration with Ezrin, in 2021 and during the pandemic the band recorded a collection of cover songs from their own homes (normal for most bands nowadays, revolutionary for a band that records everything together in the studio), creating an eclectic and celebratory history of their roots in music, in the shape of "Turning to Crime".
Ian Gillan, Roger Glover, Ian Paice, Don Airey and Simon McBride continue with renewed vitality, pushing the boundaries of hard rock to audiences around the globe, proving that Deep Purple are very much here to stay.
MAD IN EUROPE TOUR DATES
18 JUN 2026 – Clisson, France – Hellfest – SOLD OUT
SPLAT! WORLD TOUR DATES
23 OCT 2026 – Antwerp, Belgium – Lotto Arena
09 NOV 2026 – Amsterdam, Netherlands – Ziggo Dome
V2 records news - Hot Chip's Alexis Taylor & Mike Simonetti - Announce ‘EP’ on Smugglers Way
Featuring new original single "Perfect Kiss," cover of Bonnie "Prince" Billy's "I See A Darkness," & remixes by claire rousay and Black Forces
EP OUT ON LIMITED EDITION 12" VINYL ON 12 JUNE
WATCH THE VIDEO FOR "PERFECT KISS" NOW
Alexis Taylor & Mike Simonetti - Perfect Kiss (Official Video)
Alexis Taylor of Hot Chip and producer Mike Simonetti—founder of Troubleman Unlimited and Italians Do It Better, and one-half of Pale Blue—have joined forces for a new collaborative EP on Smugglers Way. The release pairs a transcendent cover of Bonnie "Prince" Billy's "I See A Darkness" with the luminous original "Perfect Kiss," plus remixes by claire rousay and Black Forces. The EP will be out digitally and on limited edition 12" vinyl on June 12th.
Taylor and Simonetti share "Perfect Kiss," which finds the duo at a striking intersection of styles–melding Simonetti's rock-informed sensibility with Taylor's signature electronic pop craftsmanship. The result is both intimate and expansive, anchored by Taylor's unmistakable vocal.
Lyrically, "Perfect Kiss" explores themes of identity, alienation, and transformation. "It's about being alienated and an outsider in society while wanting to be accepted for the true person that you are," Taylor explains. "There's the real you, but maybe that's not how you appear to others–so you're asking to be brought out of yourself and into the world, accepted for this other version of yourself."
"Perfect Kiss" is released alongside a video that was shot on Super 8 film in Los Angeles and London and features Taylor, Simonetti, and Pale Blue's Elizabeth Wight.
This team-up is years in the making, dating back to Taylor and Simonetti's fateful first meeting while the latter was spinning a set at the now-defunct Williamsburg club Output: "I was really excited about the re-edits he was playing that night," Taylor recalls, explaining that diving deeper into Simonetti's work with Elizabeth Wight as Pale Blue further captured his attention. For Simonetti, the partnership was equally organic: "[Alexis has] always been one of my favorite vocalists."
"I grew up listening to the radio on drives with my parents, whether it was driving around Bayonne, New Jersey or a trip to the Jersey shore," Simonetti muses. "I was raised on pop music and on the radio. Before even making music with Alexis, we would have little conversations and seem to be on a similar wavelength regarding pop music. He's kinda around the same age as me which doesn't hurt either. I think you have to be a certain age to appreciate 80s pop music, because it does not exist as we know it today. So the songs that me and Alexis make are definitely going to have a lot of pop elements to them, even though the subject matter might not be stereotypical pop. But that's the beauty of a good song– hiding darkness behind a pop hook."
Taylor adds, "Having worked at the Domino office in London, situated on Smugglers Way, and having got a job there through my enthusiasm and love for records by the likes of Will Oldham, it's a nice full circle moment for Mike and I to have this EP come out on the label.
"I See A Darkness" and "Perfect Kiss" arrive as a limited edition 12" vinyl EP on June 12, featuring remixes from claire rousay and Black Forces. "Perfect Kiss" is available now. Initially available only on the vinyl edition, the remixes will see a digital release later this year.
The EP's artwork was created by Ryan Parks, aka Harsh Riddims / Fit of Body.
"I See A Darkness / Perfect Kiss" 12" EP
Side A
Pias news – Ghinzu – new single ‘forever’
GHINZU SHARES NEW SINGLE "FOREVER"
Album - Forever - YouTube
"W.O.W.A" OUT ON MAY 29, 2026 VIA PLAY IT AGAIN SAM
05.06.2026 — ANCIENNE BELGIQUE, BRUSSELS SOLD OUT
19.07.2026 — DOUR FESTIVAL, DOUR
29.10.2026 — FOREST NATIONAL, BRUSSELS
From the rich tradition of expansive art-rock that has long flowed out of mainland Europe, the much-loved and critically acclaimed Ghinzu today release Forever, the latest single from their forthcoming fourth studio album and first in 17 years, W.O.W.A, due for release via Play It Again Sam on 29th May 2026.
Forever is a three-part story about love and loss, told from a fresh angle. Frontman John Descamps explains, "The first part is the excitement of discovery, and meeting someone. The second part is when you realise it might not last forever, and the last part is the break-up. But you come to realise the ending isn't a failure." It is part of a natural cycle.
From selling more than 100,000 copies of their breakthrough second album Blow across Europe, to sharing stages with the likes of Muse, Placebo and Iggy & The Stooges, and seeing their music featured on the soundtrack of the global hit film 'Taken', Ghinzu have long stood as one of Belgium's most iconic rock exports.
The forthcoming record W.O.W.A, has been a work in progress for some time, with Ghinzu having written almost 90 fully fledged ideas for their new album, before whittling this down to the final tracklisting. "We had all these hard drives everywhere," recalls Descamps. "We wanted to gather 10 tracks together to really represent all those years of condensed work."
The results take Ghinzu back to basics, before blasting them into uncharted territories. Their formative influences - the energy and expression of Queen; the raucous grunge noise of Nirvana and The Melvins – remain, alongside their passion for visual art. Name-checking the painters Gerhard Richter and Francis Bacon as points of inspiration, they stepped back from their perfectionist leanings to embrace music at its most raw and powerful.
Sessions took place at a multitude of studios. Ghinzu worked in their native Belgium and across the Atlantic in New York; they secluded themselves in the countryside, and worked at studios overlooking the sea. "Our plan was to drift away, creating 'evolutive songs' that could change from one week to another, or simply disappear to maybe reappear. Doubts have less room within such space, as there is nothing to finish. What is left are the survivors of that period, the wild ones who got captured.
From first to last, these are stories built by older musicians, people with experience and maturity. "It's about telling very specific stories in a way that is universal," he says. "There's an almost confrontational aspect with regards to age. We're developing an intergenerational feel in bringing these stories out of specific narratives and pushing them into different spaces."
TRACKLISTING
When Other Worlds Await
Snow White
Out of Control
Forever
Morning Lights
Mathias is Gone
Apologies
It's The Law
#quietluxury
Fool
Death Race
Master Bluff
Breathless
Even voorstellen – Caroll Vanwelden – Shakespeare revisited!
Caroll Vanwelden presenteert het nieuwe project Shakespeare Revisited
In dit cd- en releaseproject maak ik de sonnetten van William Shakespeare toegankelijker via muziek. Na de eerste singles Two Loves en So Shall I Live Supposing verschijnt op 5 juni de derde single No Longer Mourn For Me. Vanaf dan volgt er elke maand een nieuwe release, als muzikaal traject richting mijn tournee vanaf eind september 2026.
Met piano, stem, cello en subtiele elektronische elementen krijgt Shakespeare een intieme, hedendaagse muzikale vorm. Het project wil de poëzie niet uitleggen, maar voelbaar maken.
Band is Caroll Vanwelden (zang & piano) + Dominique Vantomme (keyboards & electronica) + Jean-François Assy (cello & electronica).
SHAKESPEARE REVISITED - playlist by caroll vanwelden | Spotify
Shakespeare Revisited - Caroll Vanwelden – Modern Jazz Sonnets - YouTube
www.carollvanwelden.com
Nederlands 
Français 
