Ras Double D & the Dub Family - Wij willen natuurlijk dat de mensen kunnen dansen op onze muziek, maar willen met onze teksten wel aanzetten tot nadenken
Ras Double D & the Dub Family staan garant voor een heus roots reggae feestje en brengen daarbij een mengeling van dub poetry, spoken word en protestsongs op een bedje van original reggae smaakvol met een vleugje ska of een snuifje dancehall. Ras Double D & the Dub Family mag dan een vrij jonge band zijn, ze hebben al heel wat watertjes doorzwommen. Hierbij etaleren zij een eigenzinnige kijk op wat er rondom hen gebeurt, met een maatschappijkritische blik.
Omschreven als 'dub poetry' zorgde Ras Double D & the Dub Family eind vorig jaar in de Casino, Sint-Niklaas nog voor een niet aflatende stroom van reggae vuurwerk.
Lees gerust
https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/101105-maanzaad-een-muzikale-diversiteit Daarbij declameerde de beweeglijke en sympathieke frontman teksten die je tot nadenken aanzetten. De band gaat heel uitgekiend en krachtdadig tewerk, waardoor elke liefhebber van het genre op zijn wenken werd bediend.
We spraken af tijdens een repetitie van de band, om er wat dieper op in te gaan. We spraken ook over de ambities en de toekomstplannen.
Hoe is het idee ontstaan? Wat was de insteek?
Dirk Dekeyser: Ik begon aan mijn reggaeavontuur eind jaren '80 als bassist bij One2Waziru. Na verloop van tijd kwamen er ook backing vocals bij en begon ik ook eigen teksten te schrijven. Begin jaren ’90 ben ik in contact gekomen met Mustafa en Nordine op een optreden van hun toenmalige band Sunscape. Er was direct een goede klik en we zijn contact blijven houden ook al gingen we muzikaal nog onze eigen weg. Tijdens de corona periode ben ik dan nog intensiever gaan luisteren naar dub poets zoals Oku Onuora, Mutabaruka, LKJ en Benjamin Zepheniah. Hun stijl van ‘message delivery’ sprak me zo aan, dat ik hier zelf mee naar buiten wou komen, liefst met een eigen band. Op het einde van deze quarantaineperiode kwam ik terug in nauwer contact met de Ketami broers, die op dat moment samen werkten met de Jamaicaanse zanger Kologne. Spontaan hebben we toen even gejammed waarna hij voorstelde om elke keer als hij optrad mij als special guest één poem te laten declameren. Dit hebben we enkele jaren gedaan. Ondertussen probeerde ik nog steeds een eigen band samen te stellen. Drummer Mustafa en keyboardspeler Abby sprongen direct mee aan boord, bassist Luc vonden we via een advertentie en gitarist Bart kwamen we tegen op de laatste editie van Festivital. Zo zijn we dan beginnen repeteren wat direct vlot ging, maar we voelden allemaal dat we nog iets misten. Toen Nordin ook eens kwam mee repeteren met percussie en live mix vielen plots alle puzzelstukjes op hun plaats. Ras Double D & the Dub Family was geboren.
Wat is het grote verschil tussen toen en nu? Buiten de digitalisering en invloed van sociale media wellicht…
Muziek spelen is in al die jaren niet veranderd, maar de omstandigheden wel.
In de jaren '80 had je nog veel jeugdhuizen die regelmatig optredens organiseerden en schoten de festivals als paddenstoelen uit de grond. Eén optreden bracht een ander teweeg en er was ook veel mond aan mond reclame. Ergens in de loop van de jaren '90 kwam dan het fenomeen van de soundsystems enorm op en stilaan kregen die meer speelgelegenheid. Dit in combinatie met het wegvallen van sigarettenmerken als sponsor van veel evenementen, maakten dat live bands van diverse genres het veel moeilijker kregen om aan optredens te raken. Het wegvallen van de lokale radio's had ook zijn invloed op de nodige aandacht voor lokale of minder bekende live artiesten. In onze steeds veranderende wereld, waarin het internet en sociale media steeds belangrijker worden, maken het voor ons “oude rotten” niet gemakkelijker.
In de Casino had ik het gevoel alsof jullie al 20 jaar samen spelen …
We hebben allemaal afzonderlijk al heel wat jaren ervaring bij diverse bands, elke week repteren we en dat werpt zijn vruchten af. We zijn heel intensief bezig met dit project en zijn streng voor ons zelf. Het is onze hobby, maar proberen wel zo professioneel mogelijk te werken. Optreden voor 50 man of voor 5000 mag geen verschil uitmaken, mensen betalen om ons te zien en te horen dus moet er altijd kwaliteit geleverd worden.
IUk heb het gevoel dat de scene hier in ons land altijd wel beetje underground ‘niche’ is gebleven …
Reggae zal wel nooit een groot genre worden omdat het van nature vrij rebels is. Commerciële hits worden wel op de radio gedraaid, iedereen kent Bob Marley of UB40… maar daar blijft het ook bij. Jammer, maar ook Underground muziek heeft zijn plaats en zijn publiek.
Dub Poetry is dan eigenlijk eerder een niche in een niche …
Klopt helemaal, het is een sub genre binnen de reggae. Het klinkt zowel muzikaal als tekstueel zwaarder, behandelt meestal de moeilijkere thema's en de teksten worden eerder gedeclameerd dan gezongen.
Wat ik wel spijtig vind, Bob Marley is al gestorven sinds 1981, maar die boodschap moet nog steeds gebracht worden blijkbaar?
Reggae is en blijft muziek van de onderdrukten, van hen die aan de zijkant staan. Zolang de manier van aan politiek doen niet verandert , zal er nood zijn aan rebelse artiesten die deze zaken blijven aan de kaak stellen.
Michael Manley, voormalig premier van Jamaica zei ooit, ‘Music is a tremendous force for change... and the true force lies with the people!'. Veel mensen luisteren niet echt meer naar de teksten, willen enkel dansen op een leuk ritme. Wij willen natuurlijk dat de mensen kunnen dansen op onze muziek, maar willen met onze teksten wel aanzetten tot nadenken.
Het zijn niet altijd zware teksten, er zijn ook luchtigere teksten, maar elk nummer bevat een boodschap.
Dus dat is de definitie van ‘Dub Poetry’ - ‘teksten vertellen, en daar muziek rond brengen die erbij past’?
Het is niet onze bedoeling om prekerig of belerend over te komen, we hebben de waarheid niet in pacht. Een dubdichter kijkt gewoon naar het leven rondom zich en zingt of spreekt over wat hij ziet of voelt, vanuit een buikgevoel. De muziek wordt op een manier gebracht die deze teksten ondersteunen en accentueren. Tekst en muziek zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden in een natuurlijke symbiose.
Waar komt de inspiratie van die teksten vandaan?
Dirk: die inspiratie komt uit dagdagelijkse dingen die ik meemaak of tegen kom. Ik kan gewoonweg niet stoppen met schrijven. Soms over de meest absurde dingen, dan weer een frustratie. Uit het leven gegrepen. Ik waardeer iemand als Guido Belcanto: hij kan een volledig nummer ‘lullen’ en dan “boem” komt het tot de harde realiteit.
Wat ik ook opmerkte in de Casino… Binnen die context is de inbreng van de muzikanten toch minstens even belangrijk?
Klopt helemaal. Ik schrijf dan wel alle teksten, maar iedereen in de band heeft zijn inbreng.
De ene keer kom ik met een tekst en zoeken we bijpassende muziek, de andere keer komt één van de bandleden met een idee, een riff of een akkoordenschema waar we op voortborduren. Ook de andere bandleden mogen gerust met een eigen tekst afkomen, zoals onze naam al zegt: wij zijn een muzikale familie. Ieder lid is evenveel waard.
De vraag die ik me vaak stel, wat is reggae tegenwoordig, want het genre heeft heel wat evoluties doorgemaakt ondertussen …
Ach weet je, muziek evolueert constant, net als mensen constant evolueren. Dan kan je twee kanten op: ofwel mee evolueren of rebels vasthouden aan je idealen. De oorspronkelijke rootsreggae heeft voor velen plaats gemaakt voor dancehall, ragga en zelfs hip hop. Dit komt voornamelijk omdat deze genres iets meer airplay krijgen. Zelfs in Jamaica hoor je op de radio tegenwoordig meer hip hop en R&B dan roots reggae. Ook de groten als Marley, Burning Spear of Culture komen niet meer aan bod. In Europa is de oude reggae uit de jaren ’70 & ’80 wel nog populair, maar doordat de media dit grotendeels links laat liggen lijkt het inderdaad alsof reggae ten dode opgeschreven is.
Hip hop zit toch een beetje in hetzelfde vaarwater als reggae, nee?
Bij hip hop draait het volgens ons toch teveel om bling bling en mooie vrouwen, hoewel hun teksten vaak heel vrouwonvriendelijk zijn. Dat ligt mijlenver af van wat reggae betekend. Roots reggae is conscious music, muziek met een boodschap dit in tegenstelling tot dancehall of ragga.
Er was in de Casino toch wat publiek komen opdagen, maar een grote massa naar reggae bewegen, behalve misschien voor een festival als Reggae Geel, lijkt moeilijk. Heb je er persoonlijk een verklaring voor?
Ik denk dat men daar toch wel een vertekend beeld van heeft. De grote massa zal wel nooit naar een reggae optreden of festival komen, maar reggae heeft wel een ruim en trouw publiek. Ook in andere genres zijn niet alle artiesten even grote publiekstrekkers.
Ik denk dat vooral het financiële plaatje voor sommige organisatoren reden is om geen reggae te programmeren, niet commercieel genoeg.Als je ziet dat zelfs een festival als Reggae Geel bands gaat programmeren zoals Arsenal of Arrested development. Zonder afbreuk te doen aan deze bands, maar ze hebben geen plaats op een reggaefestival. Je trekt er ook een ander publiek mee aan. Reggae Geel moet gewoon Reggae blijven. Dan zou ik het liever zien dat er meer Belgische, Nederlandse of minder gekende bands aan bod komen.
Het is voor Belgische bands sowieso moeilijker om boven dat maaiveld uit te kijken, voor reggae nog moeilijker, wellicht zijn grote podia niet direct jullie ambitie?
We gaan geen nee zeggen als we grote podia mogen doen, maar je moet kansen krijgen. Voor ons blijft het contact met het publiek het belangrijkste, hoe groot of klein de organisatie ook is. Dus hierbij een warme oproep naar organisatoren toe.
Voor dit interview hadden jullie al iets laten vallen van ‘nieuwe nummers’. Is dat het doel voor nu? Iets nieuw uitbrengen binnenkort?
Eigenlijk werken we constant aan nieuwe nummers, maar ik begrijp waar je naartoe wil. Voor een muzikant is het belangrijk dat zijn/haar muziek gehoord wordt want daar komen optredens van. Als beginnende band zit je in een vicieuze cirkel, je wordt niet gedraaid op de radio omdat je geen platenwerk hebt. En als je geen platenwerk hebt, is het ook moeilijk om optredens te boeken. Vroeger had je nog vrije radio’s die nog alternatieve programma’s. Die zijn zo goed als allemaal weg, en de openbare radio’s zitten in een format. Er is nog weinig plaats voor alternatieve muziek, en dan heb ik het niet alleen over reggae. En daar knelt het schoentje. Om erkenning te krijgen moet je ‘iets kunnen voorschotelen’ en daarom is van tijd tot tijd een single uitbrengen belangrijk. maar we moeten het kostenplaatje dus bekijken … en zien dan verder. We zijn volop aan het informeren over het kostenplaatje, om een eventuele single uit te brengen? Dat is een optie. En verder dit jaar misschien een soort ‘live LP’.
Er zijn ook minder clubs waar je als ‘beginnende band’ kunt optreden …
Dat is een tijdje zo geweest, maar stilaan zien we toch verbetering. Er komen geleidelijk aan weer meer muziekcafés en er blijft natuurlijk het clubcircuit.
We merken wel een zekere verschuiving: waar men vroeger regelmatig een live act aanbood, zien we meer en meer Dj's verschijnen. Ook in de reggaescene is dat zo: elk weekend kan je wel kiezen uit enkele dub of soundevenementen.
En wat is dan jullie motivatie om toch vol te houden?
De liefde voor muziek, en het contact met het publiek. Als je ziet dat de mensen zich amuseren tijdens het optreden geeft dat enorm veel voldoening.
Wat zijn de verdere plannen voor het nieuwe jaar, volgt er ook iets als platenwerk?
Liefst zo veel mogelijk optreden natuurlijk. Er zijn al enkele contacten lopende maar details volgen nog.
Het uiteindelijke doel is wereld overheersing, toch? Wat is het uiteindelijke ‘einddoel’ met deze band, of ben je daar niet echt mee bezig?
Op onze leeftijd de wereld veroveren ??? Laat ons eerlijk zijn regelmatig kunnen optreden in eigen land of Nederland zou mooi meegenomen zijn. We hebben geen glazen bol, maar blijven wel met de voeten op de grond. Optreden in andere landen lijkt ons absoluut wel leuk meegenomen, maar je mag niet vergeten dat we geen beroepsmuzikanten zijn. We hebben ook nog een dagtaak waardoor op tournee gaan geen evidentie is.
Bedankt voor de fijne babbel, ik hoop jullie spoedig nog eens terug te zien voor een wervelend reggae feestje, met een boodschap …
Dead Serious - We willen vooral bevestigen dat we terug zijn, dat mensen blijven terugkomen. Als dat lukt, zijn we in onze opzet geslaagd!
Een potje Oost-Vlaamse, Belgische thrash metal geschiedenis kregen we van de uit Zele afkomstige band Dead Serious, opgericht in 1987 en die zijn laatste liveconcert in 1993 speelde.
Hun stijl kan worden omschreven als old-school 'Bay Area-style' thrash, die doet denken aan legendes als Anthrax en Exodus. Humor was altijd een integraal aspect van hun muziek, teksten en imago.
Eind 2025 vierde de band zijn comeback, in een overvol Café t’ Verdriet in Zele. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/100919-dead-serious-een-unieke-beleving-na-meer-dan-32-jaar-een-terugkeer-langs-de-grote-poort .
Ondertussen kwamen ze op tv in het programma ‘Vrede op Aarde’, en zijn er vele clubconcerten bij gekomen. Bovendien staan ze deze zomer op Alcatraz Metal Fest. Het gaat zodanig snel waardoor we, met alle respect, niet de comeback van K3 het belangrijkste moment van 2025 vonden, maar eerder die van Dead Serious.
We hadden een fijne babbel met de band erover, met de vraag: Is het niet te snel gegaan? En wat is er 32 jaar geleden echt ‘verkeerd’ gelopen? Plus enkele andere zaken naar de toekomst toe, want dit smaakt toch naar meer …
2025 was een topjaar … Op korte tijd dat jullie weer zijn begonnen, hebben jullie al een enorme weg afgelegd, zelfs op de TV geraakt ? Had je het verwacht?
In de eerste plaats, 2025 was vooral een werkjaar, we hebben heel het jaar naar dat moment toegewerkt voor die try-out in Zele. En we plukken daar nu de vruchten van. We hadden wel niet verwacht dat het zo een sneeuwbal effect zou zijn geweest, en dat we nu al werden geboekt voor Alcatraz Metal Fest deze zomer al helemaal niet. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar deze positieve reacties van alle hoeken en kanten? Dat was wel heel onverwacht , ja.
Hebben jullie er een verklaring voor hoe het komt dat het zo snel is gegaan? De sterke promotie?
We zijn volle gas gegaan, sowieso. Maar er is ook een stukje nostalgie. Veel mensen zijn op zoek naar authentieke zaken en dingen van vroeger. De nieuwsgierigheid , in de trend van ‘we hebben die mannen ooit nog live gezien’ of net ‘we hebben die mannen helaas nog nooit live gezien’ dat speelde ook mee.
Dan gaat het voornamelijk toch over die try-out, jullie speelden een thuismatch. Intussen waren er al enkele cluboptredens gedaan … Van de DVG in Kortrijk, de Elpee in Deinze tot de Asgaard in Gentbrugge. En nu op Alcatraz …
Die club concerten is een beetje een gevolg, maar Alcatraz hadden we echt niet verwacht. Nu, Mario is een fan van ons geweest, blijkbaar. In de tijd toen Filip nog dingen organiseerde in de Alcatraz in Gent heeft Dead Serious er eens opgetreden. In de jaren ’80. Als je gaat op de reacties nu daarop hebben blijkbaar zowat 3000 mensen of zo ons gezien toen, in die kleine club (haha) maar in elk geval, dat we er in die tijd hebben gespeeld? Het zal zeker een rol hebben gespeeld, zodat we nu op Alcatraz Metal Fest staan.
Je kan relativeren dat reeds veel mensen jullie zagen, maar heeft het ook een rol gespeeld?
Wat ook belangrijk is, we zijn dingen beginnen posten op sociale media na repetities en zo. En dat we ons tonen als een nieuwe versie van Dead Serious, naar die sociale media toe. Dat we het echt menen .. en dat ook laten zien? Er komt daar ook heel veel reactie op. De impact van sociale media is dus ook heel belangrijk. Je kunt door iets te posten op bijvoorbeeld Facebook enorm veel mensen bereiken, dus moet je dat onderhouden. Dat doen we dus ook, We vinden dat heel belangrijk. En ook dit zal dus een rol hebben gespeelt. waardoor mensen ons au serieux nemen. En die vier optredens die we ondertussen hebben gedaan, hebben bevestigd wat we op die sociale media maanden hebben beweerd. De reacties daarop waren subliem !
Iedereen vond (en dat is zeker terecht) de comeback van K3 het belangrijkste moment van 2025, ik vond jullie terugkeer echter het meest memorabele moment, mee eens?
(haha) Eén keer in het sportpaleis mogen staan is al goed genoeg hoor. Als special gast bij K3. Kijk.. elk optreden doen we ons best, zijn er die eendjes die rondvliegen en zo, en maken er een waar feestje van. We wilden vooral bevestigen dat we terug zijn en willen bewerkstelling dat mensen blijven terugkomen. Als dat lukt, zijn we in onze opzet geslaagd.
Kunnen we stellen dat het 32 jaar geleden daar net is misgelopen, want het is niet enkel het overlijden van Marc wat heeft gezorgd dat jullie de handdoek in de ring hebben gegooid toen?
Jan Schepens: ik ben nu pas nieuw, maar wat ik gezien en gehoord heb uit die tijd ging het bij Dead Serious vooral om de draak te steken met die al te bands die te au serieux deden. We doen ook nu nog zotte dingen, maar we moeten de grens bewaken tussen wanneer is het grappig en wanneer is het een karikatuur daarvan. Waar het nu op aankomt, we zijn nog altijd los en leutig, maar als het erop aankomt hebben we de focus om het goed te doen. Ik weet niet, maar de verhalen die ik hoorde: die grens werd overschreden.
Jan Van Der Poorten: het is zeker onze insteek geweest om anno 2025 nog steeds plezier te hebben in wat we doen, maar het moet ook goed zijn wat we doen. Daar hebben we naartoe gewerkt. Als het au serieux moet zijn dan is dat ook zo. Maar we hebben toen ook niet de erkenning gekregen die we verdienden, dat heeft toch ook een rol gespeeld… het heeft niet veel gescheeld, maar de interesse was er helaas te weinig . We kregen de kans gewoonweg niet. We hebben ook een paar dingen geweigerd, en wellicht hebben we daardoor daarna de kans niet meer echt gekregen. Voor niets spelen wilden we niet echt doen.. Er zijn dus wel meer dingen die hebben meegespeeld.
Je zou haast stellen dat het vroeger moeilijker was, maar er zijn nu veel meer bands, maar minder plaatsen om te spelen dan vroeger. En ook zijn er veel festivals die het moeilijker hebben …
Dat overaanbod is zeker een feit, veel bands willen per se elke week ergens optreden. Het zijn daardoor ook vaak steeds dezelfde bands die je op een affiche ziet staan, terwijl er inderdaad minder locaties zijn dan vroeger. Daardoor maken mensen keuzes, en dan valt de ticketverkoop soms tegen, of net niet als je geluk hebt en een gevarieerde affiche durft aanbieden.
Ik kom even terug op die TV in ‘Vrede op Aarde’. Hoe is het in zijn werk gegaan? Dankzij de connectie tussen Karen en Armand?
Puur toeval. Sommige mensen rond Woestijnvis zijn daarop uit gekomen, als een soort ‘kerstverhaal’. En kwamen zo bij ons terecht, en zo is die bal aan het rollen gegaan. Dus niet door die connectie van Karen. Want ze viel uit de lucht, op de VRT zijn ze daar later op terecht gekomen, en hebben dat gebruikt. Maar alles berust dus op ‘puur toeval’ , in ons voordeel. We hebben nooit echt te weten gekomen hoe dit echt is gekomen. Het blijft een verrassing.
Heeft het TV optreden ‘deuren geopend’?
We hebben heel veel reacties gekregen, en merken wel dat ons verhaal open getrokken is naar heel Vlaanderen ondertussen, op dat vlak heeft het zeker deuren geopend. We worden ook spontaan gecontacteerd door mensen die ons willen boeken voor optredens. We moeten er niet voor smeken, we krijgen ze zelf. Onze agenda staat ondertussen heel vol. Kijk, als band doe je het via een booker of doe je het zelf. Als je dat zelf doet moet je veel mails sturen, veel via sociale media en zo. en we hebben geluk gehad met dat TV optreden…
En waarom niet met een booker?
We hebben veel bookers weten starten, en er al even veel weten opgeven. Als band moet je vaak bijna dingen gaan doen waar je niet 100% achterstaat, en dat willen we op dit moment een beetje vermijden. Eerst groeien op onze eigen manier. En als die stap hogerop moet gezet worden? Buitenland bijvoorbeeld? Dan kunnen we er eens over spreken, maar dan zal het zijn om in deftige clubs te gaan spelen …
Die ambitie voor het buitenland is er dus zeker?
Ja, een mooi festival of voorprogramma voor een band in het buitenland zeker en vast. Ook niet om daar in een kelder voor 10 man en een paardekop te gaan spelen. Uiteindelijk is Dead Serious in bijvoorbeeld Duitsland niet onbekend. En als we daar kunnen optreden, zeker en vast! Maar het moet beetje de moeite zijn.
Xavier Weekers: Wat interesse uit buitenland betreft, als je onze streaming ziet op Spotify en vanwaar de interesses komen? Spanje, Kroatië, Australië… Dan hebben we overal fans, zelfs tot in Japan. Meer nog, Japan is een redelijke afzetmarkt.
Trouwens, van Karen wist ik al dat ze een brede smaak heeft, en dus ook van metal houdt. Kan het voor jullie deuren openen? Een optreden met K3? (hmhm)
Met andere woorden, kan het feit dat Karen jullie kent deuren openen?
Dat lijkt weinig realistisch omdat zij ook gebonden is aan bepaalde regels die ze moet volgen. Natuurlijk, ooit heeft Brusselmans eens iets gepost in de jaren ’90 over Channel Zero ‘als beste band van de wereld’, hij was fan. Als Karen eens die foto van op Vrede Op Aarde eens moest posten op haar eigen Sociale media? Waarbij ze aangeeft dat ‘Dead Serious’ de beste metal band ter wereld is’ Dat zou kunnen helpen.
Ik was op de try-out in Zele. Na 32 jaar terug samen op het podium, wat doet dat met een mens? Voelden jullie de aanwezigheid van Armand en Mark? Ik wel eigenlijk (al klinkt dat raar)
Wij voelden het in ieder geval wel zo aan, dat was gewoon raar, die songs na 32 jaar voor de eerste keer terug live te mogen spelen. Het was alsof ze ergens in die ruimte aanwezig waren, en dat voelde goed.
Hoe waren de reacties, o.m. ook van zijn dochter en anderen. En van andere familieleden die aanwezig waren?
De dochter van Armand zei achteraf dat ze het zo aanvoelde, dat ze na een tijd het gevoel had dat ze haar pa terug zag en hoorde. Dat was kippenvel hoor, toen ze dat zei.
Voor dit interview lieten jullie al iets vallen over een single. Het is dus de bedoeling om met nieuw platenwerk voor de dag te komen?
Op redelijk korte termijn. We gaan die Dead Serious nummers uit begin jaren ’90 wel nog blijven spelen. Dat is het pakket waarmee we op de baan gaan. Maar langzaam gaan nieuwe nummers inpassen, en de oudere nummers in een nieuw kleedje steken. Nochtans stralen die heel wat kwaliteit uit, we blijven erbij, we kregen toen de erkenning niet die we nu wel krijgen..
Maar gaat het nu dan niet een beetje te snel?
Nee, zeker en vast niet. Op een moment dat je voelt dat het begint te slabbakken is dat het moment om met ‘iets nieuw’ te gaan komen. Kijk naar Cyclone? Die hebben onlangs pas een nieuw werk gebracht, maar ze hebben een comeback gebouwd rond hun oude nummers. Tot een punt was gekomen dat het tijd werd voor dat iets nieuw. Wij werken dus zeker aan nieuw materiaal , dat we als de tijd het uitwijst langzaam aan zullen uitbrengen.
Wat betreft het nieuw materiaal, ben je niet een beetje bang dat de mensen het niet zo goed zullen ontvangen? Want tenslotte zijn de meeste mensen komen kijken door die ‘nostalgie uit de jaren ‘90’?
Daarom moeten we erop toezien dat nieuw materiaal nog steeds in de geest ligt van wie Dead Serious echt is. We moeten erop toezien, trouwens in Elpee Deinze hadden we een nieuwere song in de set verstopt, waarop de reactie kwam ‘dat was een goede song’. We moeten erop toezien, we zijn Dead Serious en het moet Dead Serious blijven. We gaan niet plots een hele andere kant uitgaan, dat mag een dijk van een nummer zijn maar als het niet in de lijn van Dead Serious ligt, dan wordt het verticaal geklasseerd. Simpel.
Het valt me op dat veel bands eerst beginnen met singles, vooraleer ze een album uitbrengen. Is het een strategie die jullie ook volgen? En waarom?
Door van tijd tot tijd een single uit te brengen, blijf je in de schijnwerper staan. Een cd of LP uitbrengen, dan moet het aantrekkelijk zijn, een afgewerkt product. Dus is het interessanter een single te lanceren, tot de tijd daarvoor rijp is.
Als ik het goed begrijp gaan jullie er compleet voor… Maar sommige van jullie spelen nog bij andere bands. Valt het allemaal nog te combineren met de andere projecten?
William Lawson: Promise Down is nu volop bezig met release shows voor te bereiden, het gaat allemaal heel snel nu. En het is ook heel druk, zeker en vast. Het gaat gewoonweg om de juiste en goede afspraken te maken. “comunication is the key’’. Het gaat over ‘first come first served’ alles is natuurlijk met een korrel zout te gaan nemen. Als we met de ene of de andere de kans krijgen een groot podia te staan? Het is te nemen of te geven he …
Jan Van Der Poorten: Dat is bij Cult of Scarecrow ook, een goed planning maken … goede afspraken maken…
Wat is de echte ambitie met Dead Serious? Want zoals ik zei, jullie voornaamste doel is nu al bereikt … Jullie staan op Alcatraz Metal Fest!
Dat was ons eerste doel ja, maar niet ons laatste! We willen dus terug nieuwe nummers, misschien een gans album uitbrengen, andere festivals doen in België, naar het buitenland gaan spelen, touren, enz. Lukt het, prachtig! Lukt het niet, jammer maar we zullen toch geprobeerd hebben.
Pics homepag @Peter Vangelder
Heel veel succes in het nieuwe jaar, hopelijk tot binnenkort ergens.
Napalm death + guests, Trix, Antwerpen op 1 februari 2026 - Pics
Een avond vol pure metal-chaos! Op 1 februari 2026 hadden we Napalm Death, de legendarische pioniers van grindcore, terug om Trix volledig te slopen.
Samen met hen staan de thrashers van Whiplash en de hardcore-legendes The Varukers op het podium, klaar voor een avond vol rauwe energie en brute kracht.
VOOR FANS VAN
Carcass / Bolt Thrower / Repulsion / Brutal Truth
WHIPLASH
Afkomstig uit New Jersey, VS, zijn Whiplash thrash metal-veteranen die sinds het midden van de jaren '80 energieke riffs en agressieve grooves leveren. Met een reputatie voor elektriserende live-shows brengen ze rauwe energie en precisie in elke performance.
THE VARUKERS
The Varukers zijn hardcore-legendes uit het VK, ontstaan uit de vroege punk- en D-beat-scene in de late jaren '70. Bekend om hun razendsnelle tempo, agressieve teksten en compromisloze attitude, hielpen ze het geluid van de Britse hardcore te definiëren.
NAPALM DEATH
Opgericht in 1981 in Birmingham, VK, zijn Napalm Death de onbetwiste pioniers van grindcore. Bekend om hun razendsnelle tempo, vernietigende riffs en politiek geladen teksten, hebben ze generaties extreme metalbands beïnvloed. Met decennia van onophoudelijke tours en talloze klassieke albums blijven ze de absolute grindcore pioniers. Verwacht chaos, intensiteit en pure sonische kracht wanneer ze het podium betreden.
DOPELORD
Dopelord is een Poolse doommetalband met zware riffs en psychedelische vibes. De band, opgericht in 2010, laat zich inspireren door klassieke doom en stonerrock. Albums als Hippie Killer en Sign of the Devil laten hun hypnotiserende, zware sound horen. Live staan ze bekend om intense shows en een loyale cultfollowing in Europa.
(bron: Trix/ Biebob)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Napalm Death
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9008-napalm-death-01-02-2026
Whiplash
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9007-whiplash-01-02-2026
The Varukers
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9006-the-varukers-01-02-2026
Dopelord
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9005-dopelord-01-02-2026
Org: Biebob (ism Trix, A’pen)
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – Tweede reeks namen
OOK FLORENCE + THE MACHINE EN DEFTONES KOMEN NAAR PUKKELPOP!
Na maanden gespeculeer konden we gisteren eindelijk de komst van Tyler, The Creator, SOMBR en Zara Larsson aankondigen. Wat al weken rondging in lijstjes, glazen bollen en sterke buikgevoelens bleek dus juist en vandaag kunnen nog twee andere sterke vermoedens officieel worden bevestigd.
Wat met Florence + The Machine schoorvoetend begon als rauwe, barokke indierock, groeide uit tot een feeëriek universum waarin emotie en grandeur altijd centraal staan. Over zes albums heen, van debuutplaat Lungs tot nieuwe drop Everybody Scream, werd Florence Welch een van de meest bepalende stemmen van haar generatie. In 2023 moest ze last minute haar headlinershow op Pukkelpop cancellen, de teleurstelling was enorm. Ondertussen weten we allemaal waarom. Pukkelpop hartje Florence. You’ve got the love! Het wordt een hartverwarmend weerzien op zaterdag 22 augustus.
Wie had ooit gedacht dat meer dan 30 jaar na hun debuutplaat Adrenaline de woorden ‘Deftones’ en ‘influencers’ in een en dezelfde zin zouden belanden. Ook alternatieve metal heeft een populair algoritme anno 2026. En zo zijn Deftones ook hot bij de jongere generatie Pukkelpoppers. Recht uit Sacramento en al decennia tijdloos. Vorige zomer releasten ze hun tiende plaat private music. Albumtitel en songs, alles in kleine letters. Net zoals de schrijfstijl van Gen Z, een statement. Die ‘lowercase energy’ is afstand nemen van regels, van hiërarchie, van moeten. Perfect match met Deftones dus. De bandleden zijn intussen oud genoeg om vader, en ja zelfs bompa, te zijn van een deel van de Pukkelpoppers maar nobody cares. Muziek overschrijft elke generatie. Afspraak op zaterdag 22 augustus!
www.pukkelpop.be
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – Eerste namen
TYLER, THE CREATOR, SOMBR EN ZARA LARSSON SPELEN DEZE ZOMER OP PUKKELPOP!
Van leestekens wordt tegenwoordig nauwelijks nog een punt gemaakt maar eentje blijft toch wereldwijd hangen. Een stijlvolle krul. Een sierlijk weerhaakje. Afkomstig uit het Grieks, letterlijk een deel van iets groters. Beste Pukkelpoppers, we give you: de komma. Ja, zoals in: Tyler, The Creator. Amerikaanse rapper-producer-auteur-songwriter-fashionisto die op zondag 23 augustus Pukkelpop afsluit. Zijn CHROMAKOPIA-concert vorig jaar in AFAS Dome Antwerp bewees dat sommige shows niet in sterren, cijfers of woorden te vatten zijn. Ook buiten de muziek heeft hij een compleet eigen universum. Met Golf Wang bijvoorbeeld, zijn streetwearlabel, nauw verweven met Camp Flog Gnaw Carnival, een festival dat hij zelf cureert. Muziek, kunst, mode. Alles komt samen in een herkenbare visie en … die ene komma. Check ook zijn meest recente album: DON’T TAP THE GLASS. In kapitalen.
Iets waar de oude Romeinen hun tijd ver vooruit in waren. Alles in grote letters. Perfect om in steen te kappen. Perfect voor SOMBR, zeker met die nieuwe schrijfwijze. En zijn 1,2 miljard streams van back to friends. Andere virale monsterhits: undressed en 12 to 12. Schrijf het op: SOMBR. Echte naam Shane Michael Boose, artiestennaam afgeleid van de initialen. Twee meter lang, letterlijk en figuurlijk een grote meneer. Volgende maand staat hij in de AB in Brussel. Tickets al lang uitverkocht, uiteraard. Nieuwe kans in Kiewit op zondag 23 augustus!
Hooray for Y2K! Nog meer dolfijn nieuws want ook Zara Larsson komt op zondag naar Pukkelpop! Ze scoorde wereldhits met Lush Life en Symphony en kreeg recent een Grammy-nominatie voor Midnight Sun in de categorie ‘Best Dance Pop Recording’. Dankzij de virale dolfijnen-meme op Symphony en het iconische podiummoment met de Nederlandse fan Julia Coster gaat het ontzettend hard. Het internet doet zijn ding, Larsson surft mee. Met stijl, zelfvertrouwen en megaveel momentum. Het is altijd zomer wanneer Zara in de buurt is, zeker op Pukkelpop!
De ticketverkoop van Pukkelpop start op zaterdag 14 februari om 10 uur. Een perfecte dag om de liefde voor muziek in de bloemetjes te zetten. Meer info volgt snel.
www.pukkelpop.be
CD TOP 2025 redactie Musiczine.net
Musiczine.net redactie - eindejaarslijsten 2025 - de Muzikale Hoogstandjes Musiczine.net - TOP Platen - Concerten 2025 – lijsten
NDL overzicht
Geert Huys - 2025 STRIKES BACK!
Essential Albums
CHRIS ECKMAN - The Land We Knew the Best
ADRIAN CROWLEY - Measure of Joy
THE MURDER CAPITAL - Blindness
THE MEN - Buyer Beware
MASTERS OF REALITY - The Archer
ARCADE FIRE - Pink Elephant
PELICAN - Flickering Resonance
ALEX G - Headlights
CASS McCOMBS - Interior Live Oak
DEFTONES - private music
DRESSED LIKE BOYS - Dressed Like Boys
SUEDE - Antidepressants
GHOSTWOMAN - Welcome to the Civilized World
GUIDED BY VOICES - Thick Rich and Delicious
MOVING TARGETS - Red Eyes
Journeys Through The Past
IGGY POP - Live at Montreux Jazz Festival 2023
STEVE WYNN - Live on 2 Meter Sessions 1993-1996
Chills On Stage
LOVERMAN (4AD, Diksmuide)
HIGH VIS; NARROW HEAD (Cactus Club, Brugge)
STEVE WYNN (Cactus Café, Brugge)
ADRIAN CROWLEY (Cactus Café, Brugge)
GAVIN FRIDAY (VIERNULVIER, Gent)
MASTERS OF REALITY (Wintercircus, Gent)
MILAN W. (Kreun, Kortrijk)
THE SHEILA DIVINE (Kreun, Kortrijk)
MADOU (Palmarium, Gent)
BONNIE ‘PRINCE’ BILLY (Depart, Kortrijk)
NEIL YOUNG & THE CHROME HEARTS (Paleizenplein, Brussel)
METAL MOLLY; GUY SWINNEN BAND; PUSSY JUICE; NIGHTLIFE; MARINO NOPPE & MAXWELL STREET (Europafeesten/Dreef/De Kiste, Tielt)
THE UNDERTONES; THE DAMNED; IGGY POP; THE SEX PISTOLS feat. FRANK CARTER (Lokerse Feesten)
SYLVIE KREUSCH; JOHANNES IS ZIJN NAAM; AIR; dEUS (Lokerse Feesten)
WESTSIDE COWBOY; R.M.F.C.; MELTHEADS; BLACK LIPS; CLAP YOUR HEADS SAY YEAH (Leffingeleuren)
CHRIS ECKMAN (De Zwerver Café, Leffinge)
THE CHAMELEONS (Kreun, Kortrijk)
CHUCK PROPHET & HIS CUMBIA SHOES (N9, Eeklo)
CARDINALS (Trefpunt, Gent)
Sam De Rijcke – overzicht 2025
Albums
20 uiterst boeiende platen, geen rangorde wegens geen enkel album dat er echt bovenuit steekt, wel een vruchtbaar jaar
CARBON DECOY Crash The Sun, vettige en vuile garage-metal
DEFTONES Private Music, na 30 jaar zijn de Amerikanen nog niets van hun pluimen verloren, dit is nog even intrigerend, frontaal en krachtig als voorheen
DIE SPITZ Something To Consume, meiden met ballen, heavy riffs en retestrakke rock in hun hete koker
DITZ Never Exhale, welgemikte kopstoot van één van de meest opwindende recente Britse post-punk sensaties
GLYDERS Forever, de sixties & seventies zijn helemaal terug, en dat krautrock-sausje erover smaakt ook wel lekker
KHAN That Fair and Warlike Form/Return To Dust, een prog-stoner-metal trip door de ruimte in 2 epische bedrijven
KOMBYNAT ROBOTRON AANK, kraut-rock die langs alle kanten uit zijn voegen barst
LAMBRINI GIRLS Who Let The Dogs Out, girlpower-punk van het wildste soort
MARUJA Pain To Power, eigenwijze en tegendraadse post-punk met allerlei onvoorspelbare en jazzy vertakkingen
MC LUSKY The World Is Still Here and So Are We, na 20 jaar te zijn weggeweest is deze comeback plaat even compromisloos, urgent en straight-in-the face als weleer
MOGWAI The Bad Fire, nog steeds bij de absolute koplopers van de post-rock
THE NEW EVES The New Eves, lo-fi folkrock met Velvet Underground allures
POTHAMUS Abur, rituele post-metal in hogere atmosferen
SNOOPER Worldwide, een egg-punk rollercoaster
SPRINTS All That Is Over, Britse post-punk met opgestoken middelvinger
SWANS Birthing, intense en bezwerende uitputtingsslag zoals alleen Swans dat kan, niet voor tere zieltjes of gevoelige oortjes
TURNSTILE Never Enough, hardcore zonder oogkleppen, even sterk als zijn geweldige voorganger ‘Glow On’
VIAGRA BOYS Viagr Aboys, immer opwindend, deze Zweedse post-punkers geven hun Britse collega’s nog maar eens het nakijken
WE LOST THE SEA A Single Flower, dromerige post-rock die geregeld fel uitbarst
ZIG ZAGS Deadbeat At Dawn, ongefilterde trash-metal met een punkattitude
Concerten
Dit jaar toch maar wijselijk uit de buurt gebleven van stadionoptredens, sportpaleizen en mega festivals als Pop Werchter, maar wel zo een slordige 140 bands aan het werk gezien in de clubs en op de betere niche-festivals,
deze staken er bovenuit:
Die zijn we kwijt:
DAVID JOHANSEN, voormalig frontman van de legendarische proto-punks NEW YORK DOLLS, zijn sensationele optreden op Rock Torhout 1984 (met gastoptredens van NYD-kompanen Sylvain Sylvain en Johnny Thunders!) staat voor eeuwig in ons geheugen gegrift.
SLY STONE, een soul, funk- en rocklegende
OZZY OSBOURNE, legde met Black Sabbath de funderingen van een volledig genre met oneindig veel vertakkingen, zowat elke act die zichzelf op vandaag als metal wil omschrijven is schatplichtig aan Ozzy en zijn gevolg.
JOCK Mc DONALD, frontman van de in België immer geliefde eighties iconen BOLLOCK BROTHERS, geen idee of Jock fan was van Jeff Buckley maar een zwempartijtje heeft hem de das omgedaan
MARIANNE FAITHFULL, in de sixties vooral bekend als geliefkoosde bedpartner van zowat de voltallige Rolling Stones, maar nadien heeft ze met haar schuurpapieren stem zelf een mooie solocarrière uitgebouwd
CHRIS REA, vergeet even de zeemzoeterige ballads, de kleffe hits en de melige knuffelrocksongs, want deze verdomd fijne slidegitarist was immers in zijn latere carrière ook verantwoordelijk voor een hoop onvervalste bluesparels, check de box Blue Guitars (2005) bestaande uit maar liefst 11 pure blues-albums bestemd voor de nachtelijke uurtjes. Chris Rea stond trouwens ook op diezelfde TW-affiche als David Johansen, de rest van die line up mag zich alvast beginnen zorgen maken (o ja, Lou Reed stond er ook op, zie je wel).
Tot volgend jaar,
Kristof Acke - Jaaroverzicht 2025
Concerten die bleven plakken – 2025
2025 was geen jaar van nuance, wel van volume, zweet en oorsuizingen. Dit is niet noodzakelijk een “beste van”-lijst, maar een verzameling shows die iets deden: sloegen, schuurden of gewoon keihard binnenkwamen. Van Queens Of The Stone Age die de Elisabethzaal tot op het bot openreet, tot Amenra en Dirty Three die AB veranderden in collectieve religieuze ervaringen. Dit zijn avonden die niet netjes afgerond werden, maar gewoon stopten omdat het licht weer aanging.
Er zaten iconen tussen die bewezen waarom ze nog altijd meetellen zoals Pet Shop Boys, Morrissey, Alison Moyet en anderen die geen verleden nodig hebben om nog relevant te zijn. The Jesus Lizard, Mclusky, Amyl And The Sniffers: geen franjes, geen excuses. Het aangekondigde afscheid van lokale legendes Channel Zero, Front 242 en La Muerte. Festivals als Cactus en Les Nuits Botanique leverden geen achtergrondmuziek maar levende emotie, met Johnny Marr, Merol en 2Many DJs als perfecte chaosmomenten. En ja, ook zachtere momenten telden mee: Michael Kiwanuka, Everything But The Girl, The Ting Tings, maar zelfs daar zat spanning onder de huid.
Deze lijst gaat niet over perfect geluid of foutloze sets. Het gaat over shows waar ik buitenkwam met het gevoel dat er iets verschoven was. Al was het maar mijn gehoor.
1 Queens Of The Stone Age Elisabethzaal
2 Amyl And The Sniffers Aéronef
3 Dirty Three AB
4 Amenra AB
5 Johnny Marr Cactus Festival
6 Mclusky Cactus Club
7 TTSSFU Cactus Café
8 The Ting Tings Bush Hall, London
9 Heavy Lungs Here's The Thing
10 Pet Shop Boys Lokerse Feesten
11 Everything But The Girl MOTH Club, London
12 Morrissey Lotto Arena
13 Front 242 AB
14 Heartworms Leffingeleuren
15 Michael Kiwanuka Vorst Nationaal
16 Channel Zero Cactus Club
17 Bob Mould Het Depot
18 2Many DJs Cactus Festival
19 Jerry Harrison & Adrian Belew Koninklijk Circus
20 The Happy Fits Kavka Oudaan
21 Merol Cactus Festival
22 The Jesus Lizzard Les Nuits Botanique
23 Corey Wong AB
24 Alison Moyet De Roma
25 La Muerte 4AD
Beloften om straks te hard te spelen - De toekomst komt niet beleefd aankloppen. Deze tien namen rommelen al aan de voordeur. Blue Robin, Marathon en Maria Iskariot klinken alsof ze liever te ver gaan dan veilig blijven. SALVIA, Maquillage en Yerra Yerra zitten in dat schemergebied waar genres geen zin meer hebben. Adja en Eosine bouwen spanning in plaats van hits. Ciska Ciska en thenightclub voelen als projecten die live pas écht beginnen te bestaan.
Geen hype, geen voorspellingen. Gewoon artiesten die je beter nu al serieus neemt, voor ze je volgend jaar onverwacht onderuit halen.
Geert De Dapper - concerten top 2025
Romain Ballez - Jaaroverzicht 2025
Top albums :
Deafheaven – Lonely People With Power
Pothamus – Abur
Psychonaut – World Maker
Vildhjarta – + där skogen sjunger under evighetens granar +
Der Weg Einer Freiheit – Innern
Kardashev – Alunea
Bruit ≤ – The Age Of Ephemerality
Onrust – Van Woede Tot Wanhoop
Igorrr – Amen
The Devil's Trade – Nincs Szennyezetlen Szép
Top concerts :
Pothamus - Abur in the Ark - De Groene Ark, Plantentuin Meise
Amenra - Ancienne Belgique
The Ocean - Hellfest
Knocked Loose - Hellfest
Bruit ≤ - Trix
Hypno5e - Pelagic Fest
High Vis - Trix
Chat Pile - Hellfest
Cult of Luna - Motocultor
Better Lovers - Kavka Oudaan
Ollie Nollet – Overzicht 2025
Vooraleer een laatste keer terug te blikken op 2025 wil ik iedereen een gelukkig 2026 vol spetterende optredens en een goede gezondheid zonder nare diagnoses wensen.
2025
Live
1 The Schizophonics - Café De Zwerver
2 Blowers - Boegie Woegie, Menen
3 James Leg - 4AD
4 Kassi Valazza - Café De Zwerver
5 Hayden Pedigo - Leffingeleuren
6 Jenny Don't and The Spurs - Roots In The Jar Farm Fest, Knesselare
7 Black Lips - Leffingeleuren
8 The 5.6.7.8.'s - The Black Lab, Wasquehal
9 Private Function - The Pit's
10 GA-20 - Café De Zwerver
11 IV and The Strange Band - 4AD
12 Left Lane Cruiser - 4AD + La Source Beer Co, Brussel
13 Bob Wayne - Cowboy Up
14 Sarah Shook & The Disarmers - Cowboy Up
15 La Muerte - 4AD
16 Thee Cha Cha Chas - The Pit's
17 The Ex - Les Nuits, Botanique
18 The Jesus Lizard - Les Nuits, Botanique
19 Fruit Tones - The Pit's
20 R.M.F.C. - Leffingeleuren
Albums
1 Tyler Keith : I confess Tyler Keith uit Oxford, Mississippi, gekend van The Neckbones, The Preacher's Kids, Tyler Keith & The Apostles en Teardrop City, nam deze plaat bij gebrek aan geld en muzikale vrienden helemaal in zijn eentje op. Hij deed dit blijkbaar in een blikken doos maar eenmaal dat doorprikt hoor je superbe garage rock-'n-roll.
2 Retail Simps : Tantric decapitation: 69 minutes of trichotomy and liquefaction Het chaotische gezelschap uit Montreal dat zijn naam bij elke plaat lichtjes wijzigt ( we hadden al Thine Theee en Tha, dit keer zonder lidwoord) overtrof zichzelf op deze uitputtende plaat. Oblivians en Pavement in de kluts met twee vermomde covers: "Bebop Beluga" ("Be-Bop-A-Lula" van Gene Vincent en "Email list" ("The letter" van The Box Tops).
3 The Third Mind: Right now! Deze supergroep uit Downey, Californië van Dave Alvin (The Blasters) en Viktor Krummenacher (Camper Van Beethoven, Cracker) wordt steeds beter. Epische gitaarescapades gecombineerd met de breekbare zang van Jesse Sykes (The Sweet Hereafter) en nog maar eens een monumentale interpretatie van een sixtieshit, "Darkness, darkness" van The Youngbloods.
4 Josiah Flores : Doin' fine Tweede plaat van deze singer-songwriter met Latijns-Amerikaanse roots uit San Francisco. Ergens te situeren tussen Townes Van Zandt en Freddy Fender.
5 Mini Skirt : All that we know Rauwe garagepunk uit het Australische Byron Bay. Gemixt en gemasterd door Mickey Young (Eddy Current)
6 The Breadmakers : Lonesome sundown Negende plaat van deze veteranen uit Melbourne (actief sinds 1989). Onontkoombare mix van rhythm & blues en garagepunk.
7 Hayden Pedigo : I'll be waving as you drive away Exceptionele fingerstyle gitarist afkomstig uit Amarillo,Texas. Niet zo straf als zijn optreden tijdens Leffingeleuren, maar toch zeer de moeite.
8 Laundry Bats : Hangin' on a string Nieuwe band uit Memphis met twee Oblivians in de rangen. Zonde dat Greg niet de zanger is, dit is duidelijk de groep van Abe White (True Sons Of Thunder, Manateees). Ongezouten garagepunk.
9 Gino and The Goons : Gino and The Goons Decadente, met bier doordrenkte punk uit St. Petersburg, Florida. Op Slovenly Recordings.
10 Kassi Valazza ; From Newman Street Verhuisde van Portland, Oregon naar New Orleans maar veel is er niet veranderd. Folk en country met een subtiel laagje psychedelica.
11 Sexfaces : Bad vibes OST Debuut op Slovenly Recordings van deze band uit Washington, D.C.. Lo-fi garagepunk waarbij ze en passant "You're so vain" van Carly Simon door de mangel halen.
12 Thee Headcoatees : Man-trap Triomfantelijke terugkeer, na 26 jaar, van de Medways' Shangri-La's. Welkom terug, Ludella Black,Kyra LaRubia, Bongo Debbie en Holly Golightly!
13 Joan Shelley : Real warmth Deze singer-songwriter verhuisde samen met haar man Nathan Salsburg en hun dochter van Louisville, Kentucky naar een klein stadje in Michigan. Of dat een invloed heeft gehad weet ik niet maar dit is zeker één van haar beste platen.
14 Kyle Morgan & Tamar Korn : Darkening green Twee gitaren en twee harmonische stemmen, meer heeft dit duo uit Brooklyn, New York niet nodig om me te overrompelen. Roots en folk zoals je het nog zelden hoort.
15 Water Damage : Instruments Het optreden van dit collectief uit Austin, Texas in de 4AD vond ik toch teleurstellend. Vooral omdat ze zich met slechts één nummer nogal goedkoop ervan afmaakten. Met deze monumentale plaat werd de kater later op het jaar volledig doorgespoeld.
16 Blowers : Blowmania De intensiteit van hun optredens weten deze garagepunkers uit Naarm/Melbourne vooralsnog niet te capteren op vinyl. Toch blijft het een genietbaar plaatje.
17 Neverland Ranch Davidians : Shout it on the mountain Mix van wilde rhythm & blues en ruige garagepunk uit Los Angeles met een zanger die doet denken aan Mick Collins van The Gories.
18 Sally Anne Morgan : Second circle the horizon Instrumentale, psychedelische Appalachen folk uit Asheville, North Carolina .
19 Heavy Möther II : Heavy Möther II Soort van supergroep met leden van The Gizmos, Rocket from The Tombs, The Cowboys, Circuit Des Yeux en Retail Simps die opereert vanuit Bloomington, Indiana. Luide psychpunk die alle kanten op stuitert.
20 The Capellas : Untamed Nieuwe band van Elsa en Mike Whittaker van The Jack Cades. Opnieuw onweerstaanbare sixties beat en garagerock uit de UK.
21 Black Lips : Season of the peach Met deze plaat
grijpt de groep uit Atlanta terug naar haar roots: uitbundige lo-fi garagerock die rammelt langs alle kanten.
22 Walter Daniels and The Del Valle Trustees : Work release Verrassend sterke plaat van de garagerockpionier uit Austin, Texas, zijn tweede met The Del Valle Trustees. Zowel hard als soulvol.
23 Milkweed : Remscéla Duo uit Londen combineert eeuwenoude folk met avant-garde. Indringende zang, begeleid door haperende instrumenten.
24 GA-20 : Orphans Toch wat ontgoochelend. Niet omdat er slechte nummers op staan maar door de korte duur (nauwelijks 25 minuten) en nog meer doordat ik zowat alle nummers reeds kende van eerder verschenen EP's en singles. Toch blijft deze groep uit Boston, die voor tweederde vernieuwd is, een absolute aanrader. Op 27 maart in de N9!
25 Jenny Don't and The Spurs : Live at The Jenny Ook deze plaat maakte me niet onverdeeld gelukkig. De magie van de live optredens van deze groep uit Portland, Oregon ontbreekt hier, hoewel de nummers er allemaal mogen zijn.
26 Garrett T. Capps : Life is strange Troubadour uit San Antonio, Texas blijft in de ruimte vertoeven en daar ben ik niet rouwig om.
27 Makin' Out : Living in a glass house Debuut van de groep rond Caitlin Angelica uit Minneapolis. Folkachtige lo-fi punk die doet denken aan Liz Phair.
28 Patton Magee : Last cowboy on the prairie Frontman van The Nude Party verkent pretentieloos country en andere oude Amerikaanse muziekstijlen. Uit Brooklyn, New York.
29 The Violet Mindfield : Distorted portrait Derde plaat van dit quintet uit Pomona, Californië. Sixties garage psych.
30 The Crystal Teardrop : Is forming Dit debuutalbum van de groep uit het Britse Stoke-on-Trent is een nostalgische trip naar de psychedelische jaren '60.
31 Horsebath : Another farewell Debuut van deze Canadezen uit Nova Scotia die intussen verkast zijn naar Montreal. Americana met rootsrock en countryfolk invloeden die zich weet te onderscheiden.
32 Orcutt, Shelley, Miller : Orcutt, Shelley, Miller Avant-rocktrio uit San Francisco met gitarist Bill Orcutt (Harry Pussy), drummer Steve Shelley (Sonic Youth) en bassist Ethan Miller (Howlin' Rain, Comets On Fire). Verrassend strak gehouden, monumentale en volledig instrumentale liveplaat.
33 Lord Rochester : Mess around! Schots rock-'n-roll trio op het Spaanse Folc Records. Party time!
34 Tobacco City : Horses Tweede plaat van deze groep uit Chicago. Iets minder dan de eerste maar nog steeds erg leuke cosmic country.die me heel even liet mijmeren over Gram Parsons en Emmylou Harris.
35 Florry : Sounds like... Derde plaat van deze groep uit Philadelphia die ooit te gast was in De Zwerver. Mix van countryrock en indierock gedragen door de karakteristieke stem van Francie Medosch.
36 Glyders : Forever Voor hun tweede plaat lijfden Glyders uit Chicago een vaste drummer in. Neo-psychedelica met stevige wortels in de sixties.
37 Shinglers : Hit the head! Met hun tweede plaat lijken de Shinglers de authentieke sound van hun thuisstad, Austin, nieuw leven in te willen blazen. Countryrock en honky tonk met twangy gitaren waarin de geest van Doug Sahm waart.
38 The Sugar Beats : The Sugar Beats Trio uit het Australische Wollongong debuteert met plaat vol aanstekelijke glam punkrock. Met de hulp van de onvermijdelijke Mickey Young, die voor de mastering zorgde.
39 Prison : Downstate New Yorkse band met Endless Boogie opperhoofd Paul Major in de rangen en dat is genoeg om mijn interesse te wekken. Zware psychrock met iets te veel praatzang.
40 Jesse Daniel : Son of the San Lorenzo Het aloude verhaal: dankzij de countrymuziek weet de artiest zijn ontspoorde leven terug op de rails te krijgen. The San Lorenzo uit de titel verwijst naar een vallei in Californië waar hij opgroeide, tegenwoordig woont hij in Austin, Texas.
Filip Van der Linden - Terugblik op 2025
2025 was opnieuw een druk, interessant en heel gevarieerd jaar. Ik zag 89 concerten en heel wat van die concerten kregen een review op Musiczine. Ik som er hier tien op die me zijn bijgebleven (in alfabetische volgorde).
An Evening With Knives op Zingem Beeft in Kruisem
Ciska Ciska in de Racing in Gavere
Cobra The Impaler op Headbanger’s Balls Fest in Izegem
Rick De Leeuw in de Schakelbox in Waregem
Derek and the Dirt in de Racing in Gavere
Enzo Kreft in Djingel Djangel in Antwerpen
Face Your Fears op het Serre Fest in Lievegem
Kids With Buns in de Vooruit in Gent
Little Kim in de Racing in Gavere
Sovjet War in Djingel Djangel in Antwerpen
Net zo divers in genres als bij de concerten is het bij de albums van 2025 die mij zijn bijgebleven. Ook hier som ik er tien op in alfabetische volgorde (geen rangschikking)
Augustijn – En/Of
Axident – Endless Devastation
Beaten by Hippes – Sidetracked in El Paso
Ford’s Fuzz Inferno – Ultimate Fuzz Frequencies
Frayle – Heretics & Lullabies
Goudi – Parfum de Vie
Little Kim - Ademhalen
The Mono Kids – Lucky Guys
Paul Numi – Wired on Wonder
Strange Boutique – Let The Lonely Heart Sing
Jasper Vanassche – Overzicht 2025
TOP 10 ALBUMS
TOP 10 CONCERTEN
Wim Guillemyn - De beste platen van 2025
In willekeurige volgorde:
-Suede: anti-depressivants. Brett Anderson blijft op hoog niveau muziek maken.
-Soulwax: All systems are Lying. Heerlijk
-White Lies: Night Light. Een album dat de moeite waard is en onderbelicht bleef tot nu toe.
-Sons: Hallo. Ze zetten een grote stap voorwaarts
-Slow Crush: Thirst. Shoegaze van de bovenste plank met een Belgische zangeres die in London verblijft.
-Pothamus: Abur. Dit Is metal hoe we t willen horen.
-Dressed like Boys: Dressed like Boys. De zanger van Dirk! toont zijn poppy kant en hoe!
-Agogho: 17 (ep). Belgisch en exotisch met verdomd lekkere muziek
-Stakbabber: 111. Een mix van postpunk en new wave verpakt in puntige songs
-Naragonia: Nehalennia. Folk uit de stal van Trade Records. Met andere woorden kwaliteit!
Singles
Lola Young: Messy
Subatomic strangers: The Edge
Ono Moloko: Smokes and flames
Sons: All Gold
Live
Dool in Rijsel
Happy Mondays in Gent
Next! en Star Industry op moodswingsfest DVG
Magnapop: Casino te Sint Niklaas
Korinthians: DVG Kortrijk
Nick Nyffels – Overzicht 2025
Albums
Mogwai -The bad fire
Bonnie Prince Billy – The purple bird
Marie Davidson- City of clowns
Viagra Boys – Viagr Aboys
The Weather station – Humanhood
Motorpsycho- Motorpsycho
Sam Fender- People Watching
Pulp – More,
Matt Berninger – Get sunk
De Toekomst laat me koud- Dromen zijn vervlogen
Caroline – Caroline 2
Hotline TNT – Raspberry Moon
Deftones- Private music
Wednesday – Bleeds
Ghost Woman – Welcome to the civilized world
Maria Somerville- Luster
Soulwax – All systems are lying
Holden & Zimpel – The universe will take care of you
Momma – Welcome to my blue sky
Anna Von Hausswolf – Iconoclasts
They are gutting a body of water – Lotto
Maruja – Pain to power
Royksopp – True Electric
Eefje de Visser – Vlijmscherp
Chris Eckman – The land we knew the best
Jeff Tweedy – Twilight override
Geese – Getting Killed
Live
The Mudgang- Soapstone (Stoneson)- Zebrawoods
Steve Wynn – Cactus Café
Mogwai – AB
Ditz – Aeronef
Bdrmm – Botanique
Liminanas – Aeronef
Motorpsycho – Casino
Osees – Les Nuits Botanique
The Ex – Les Nuits Botanique
The Jesus Lizard – Les Nuits Botanique
The Weather station – Babs Asper Theatre
Fontaines DC, Deftones- Werchter
Johnny Marr, Slowdive, Richard Hawley – Cactus festival
Queens of the stone age, Idles, Kneecap,Mogwai, The Haunted youth, High Vis, Karate, Yard Act, Heisa , Viagra Boys- Pukkelpop
Matt Berninger – Koninklijk Circus
Preoccupations – Aeronef
Caroline – Aeronef
James Holden – Wintercircus
Alela Diane – Grand Mix
Ghostwoman Grundeis Dog Race-Sonic city
Frankie & the With Fingers- Aeronef
Dirty Three – Grand Mix
Dominiek Cnudde - Cool Tonic Album Top 30 van 2025
01: Ghost / Skeletá
02: Jonas Lindberg & The Other Side / Time Frames
03: Deaf Havana / We're Never Getting Out
04 : Kingfishr / Halcyon
05: Jasper Steverlinck / The Healing
06: Finally George / Painter
07: H.E.A.T / Welcome To The Future
08: Cardinal Black / Midnight At The Valencia
09: Brian Dunne / Clams Casino
10: Steven Wilson / The Overview
11: The Damn Truth / The Damn Truth
12: IQ / Dominion
13: Kensington / First Rodeo
14: Harem Scarem / Chasing Euphoria
15: Moon Halo / Trichotomy
16: The Night Flight Orchestra / Give Us The Moon
17: Streetlight / Night Vision
18: Treat / The Wild Card
19: Kane / Exit & Entrances
20: Cheap Trick / All Washed Up
21: Ray Of Light / Salute
22: Stan Bush / Born For Battle
23: The One / Lighter Than Air
24: Perfect Plan / Heart Of A Lion
25: Dream Theater / Parasomnia
26: The Favors / The Dream
27: Giant / Stand And Deliver
28: Everon / Shells
29: Rob Moratti / Sovereign
30: Young Gun Silver Fox / Pleasure
Te beluisteren:
https://open.spotify.com/playlist/5zDnZwm6YfTE0NOazpnSmg?si=b84835a7bedb479b
Erik Vandamme - Eindejaarslijstje 2025
Het was een boeiend jaar op veel vlakken. De ontdekkingen vlogen weer de pan uit op festivals als BRDCST, Kraak festival, Fifty Lab festival en ook deden we een avondje Soundtrack, de halve finale in Sint-Niklaas. Waar we een pak jonge, talentvolle Belgische muzikanten leerden kennen.
2025 was ook het jaar waar ik minder aanwezig was in de AB Brussel, door al die jaren mijn ‘place to be’. De problematische manier waarop je met openbaar vervoer heen en vooral terug geraakt vanuit Lokeren, hield me vaak tegen om Brussel te bezoeken.
Toch begon ons jaar op het festival Brussels Jazz Festival in de Flagey. In de plaats bezocht ik De Casino, Sint-Niklaas bijna elk weekend. Meer nog het werd mijn ‘tweede thuis’. Ook bezocht ik dit jaar, voor het eerst sinds 2015, Pukkelpop – op aanraden van mijn moeder – en dat is me enorm bevallen.
CD reviews heb ik ook dit jaar niet echt gedaan, door het overlijden van mijn moeder in november dit jaar en de tijd die ik stak in de zorg voor haar, die nu wegvalt, zou dit in 2026 wel eens anders kunnen zijn.
We deden niet minder dan 108 evenementen dit jaar. Een overzicht van mijn concertjaar 2025 brengt me bij deze top 10
FR overzicht Overzicht van de Fr collega’s
Les Tops de l’année 2025
Leffingeleuren 2026, van 11 september t-m 13 september 2026 – eerste namen
EERSTE NAMEN LEFFINGELEUREN
ONTDEKKINGSFESTIVAL
Zoals steeds kiest het festival voor een karaktervolle selectie die grote namen naast onbekende parels zet, waar de onverwachte revelaties live hun ware kracht tonen.
SQUID (uk)
ALLAH-LAS (us)
LÉZARD (be)
UGLY (uk)
AK'CHAMEL (us)
GOLOMB (us)
HOUSE ARREST (uk)
Met deze eerste namen zet Leffingeleuren meteen de toon voor 2026: een festival waar nieuwsgierigheid beloond wordt en waar muziek zich pas echt toont op het podium.
GROTE NAMEN MET EIGEN SIGNATUUR, BELGISCHE REVELATIE EN TE ONTDEKKEN PARELS
Grote namen met een eigen signatuur
Met Squid en Allah-Las haalt Leffingeleuren twee uitgesproken publieksfavorieten naar Leffinge.
SQUID groeide de voorbije jaren uit tot één van de meest spannende bands binnen de Britse
postpunk, bekend om hun intense liveshows en avontuurlijke composities.
ALLAH-LAS staat dan weer garant voor tijdloze West Coast psychpop, dromerig en
melodieus, met een live-reputatie die perfect past bij zomerse festivalavonden.
Belgische revelatie
Met LÉZARD bevestigt Leffingeleuren opnieuw zijn neus voor lokaal talent. De Gentse band groeide pijlsnel uit tot één van de meest opwindende Belgische live-acts, getuige o.a. hun glansprestatie op Eurosonic 2026.
Te ontdekken parels
Daarnaast blijft het festival inzetten op ontdekking. UGLY (uk), HOUSE ARREST (uk), AK'CHAMEL (us) en GOLOMB (us) vertegenwoordigen elk op hun manier de rafelrand van de hedendaagse alternatieve scene: eigenzinnig, grensverleggend en vooral gemaakt om live te beleven.
Een plek waar de hype nog ruikt naar zweet en bier.
Leffingeleuren staat al jaren bekend als een festival waar nieuwe favoriete bands ontstaan en waar muziek wordt beleefd vanop de eerste rij. Elk jaar verandert het dorpscentrum van Leffinge voor één weekend in een ontmoetingsplek voor muziekliefhebbers, artiesten en nieuwsgierige ontdekkers.
Het festival combineert een intieme dorpssfeer met een zorgvuldig gecureerde line-up, waarin ruimte is voor experiment, energie en onverwachte hoogtepunten. Een plek waar de hype nog ruikt naar zweet en bier, en waar publiek en artiest elkaar zonder drempels vinden.
Meer namen en praktische informatie volgen binnenkort via onze website en de socials van het festival.
www.leffingeleurenfestival.be
www.leffingeleuren.be
Lokerse Feesten 2026 – van 31 juli t-m 09 augustus 2026 – volgende reeks namen
DROPKICK MURPHYS, GOGOL BORDELLO, THE MARY WALLOPERS, THE SCRATCH
Sláinte! Op maandag 3 augustus verwelkomen we Celtic punk iconen DROPKICK MURPHYS, op algemeen verzoek eindelijk terug na hun gedenkwaardige passage in 2018. Ze worden vergezeld door gipsy punkers GOGOL BORDELLO en de Ierse folkies THE MARY WALLOPERS en (in de Club Studio Brussel) folk metal sensatie THE SCRATCH.
Meer namen volgen binnenkort!
De 51e editie van Lokerse Feesten vindt plaats van vrijdag 31 juli tot en met zondag 9 augustus 2026. Eerder werd de komst aangekondigd van LENNY KRAVITZ, EDITORS, TOM ODELL, OSCAR AND THE WOLF, THE KOOKS, SUEDE, XAVIER RUDD, ZAZ, POMMELIEN THIJS en ROXY DEKKER.
www.lokersefeesten.be
Meer nieuwe namen volgen binnenkort.
Jera On Air 2026 – van 25 t-m 27 juni 2026 – nieuwe namen als Ice Nine Kills, Turbonegro, Dog Eat Dog en Madball naar Jera On Air 2026
Terwijl het kwik de afgelopen weken vaker onder dan boven nul stond, kijken muziekliefhebbers van over de hele wereld alweer reikhalzend uit naar de zomer van 2026. Een zomer die traditioneel begint met drie dagen Jera On Air. Het grootste alternatieve festival van de Benelux vindt in 2026 plaats op 25, 26 en 27 juni in het Noord-Limburgse Ysselsteyn. Daar belooft het als vanouds drie dagen vol energie, spektakel én het allerbeste op het gebied punk, hardcore en metalcore van het hoogste niveau te worden. Met eerder aangekondigde grote namen als The Offspring, Papa Roach, Rise Against, All Time Low, Architects en A Day To Remember lag de lat wat dat betreft al hoog. Dat wordt nu nog eens onderstreept met de komst van onder andere Ice Nine Kills, Madball, Turbonegro én Dog Eat Dog.
Daarmee is het verhaal echter nog lang niet compleet. Aan het begin van de zomer zien we ook We Came As Romans, Haywire, Bob Vylan, Destroy Boys, Melrose Avenue, Free Throw, ALLT, Belvedere, Nevertel, Quicksand, Boundaries, Rain City Drive en Sugar Spine terug op de festivalweide in Ysselsteyn. Combi- en dagkaarten voor het driedaagse festival zijn verkrijgbaar via www.jeraonair.nl. Hier is ook het volledige – tot nu toe bekende – programma te vinden.
Theatraal spektakel
Ice Nine Kills staat synoniem voor theater, horror en pure, rauwe metalcore. Onder leiding van Spencer Charnas heeft de band een eigen ‘universum’ opgebouwd, waarin elk nummer een verhaal vertelt en waardoor live een complete show wordt neergezet. Bezoekers van Jera On Air worden meegenomen in een intense uitvoering, vol scherpe riffs, meedogenloze screams, pakkende refreinen en visueel spektakel. Verwacht kettingzagen, extravagante figuranten, theatrale uitingen en een podium dat voelt als een bloederige horrorfilm. Ice Nine Kills laat zien dat metalcore niet alleen hard, maar ook creatief, inventief en kan zijn.
Who’s The King?
Als ware pionier staat Dog Eat Dog als sinds de ‘early nineties’ bekend om hun en mix van hardcore, metal en hiphop. De New Jersey-band, aangevoerd door frontman John Connor, veroverde een blijvende plek in de muziekgeschiedenis met wereldhits als Who's The King, No Fronts en If These Are Good Times, die tot op de dag van vandaag de toon zetten voor bands wereldwijd. Live levert Dog Eat Dog tot op de dag van vandaag een strakke show, die bol staat van keiharde riffs, meebrulmomenten én meezingers die niemand stil laten staan.
Spijkerjassen en NY-hardcore
Wat ooit begon als een zijproject van Agnostic Front groeide uit tot één van de invloedrijkste namen in de hardcore-geschiedenis. Decennialang hebben Freddy Cricien en zijn mannen de New York hardcore-scene gedomineerd. Klassiekers als ‘Set It Off’, ‘Hold It Down’ en ‘Pride’ maken van elk liveoptreden een onvergetelijke ervaring, waarbij de boodschap van Madball duidelijk blijft: vecht voor waar je in gelooft, spreek je uit en maak een verschil.
De Noorse rocklegendes van Turbonegro combineren punk, ‘glam’ en hardrock met een flinke dosis charisma, humor en rock-’n-roll-attitude. Sinds hun debuut eind jaren ’80 hebben ze de alternatieve muziekwereld opgeschud. Het leverde ze niet voor niets een reputatie als grensverleggende en onweerstaanbare liveband op. Zo grensverleggend dat de Noren een wereldwijde gemeenschap, met duizenden afdelingen, zich laat identificeren met Turbonegro. Waar zij komen, daar is de ‘Turbojugend’ – met hun karakteristieke spijkerjasjes - ook.
Praktische informatie
Nu het affiche van Jera On Air 2026 steeds meer vorm krijgt, groeit de voorpret met de dag. Tickets voor het festival op 25, 26 en 27 juni zijn verkrijgbaar via www.jeraonair.nl. Daar is ook uitgebreide informatie te vinden over de volledige line-up, de festivalcamping en alle overige faciliteiten.
Volledig bekende line-up, in alfabetische volgorde:
A Day To Remember - Alexisonfire - All Time Low - ALLT - Architects - Basement - Belvedere - Bob Vylan - Boundaries - Bury Tomorrow - Combust - Converge - Desolated - Distant - Destroy Boys - Dog Eat Dog - End It - Fiddlehead - Free Throw - Gridiron - Haywire - Hatebreed - Ho99o9 - Hollywood Undead - Ice Nine Kills - Ignite - Imminence - Jaya The Cat - Magnolia Park - Malevolence - Melrose Avenue - Mouth Culture - Nevertel - Papa Roach - Pennywise - Periphery - Quicksand - Rise Against - Set It Off - Soft Play - Speedway - Sugar Spine - Talco - The Ataris - The Baboon Show - The Flatliners - The Menzingers - The Offspring - Thrown - Trivium - TX2 - Turbonegro - Wargasm - We Came As Romans
www.jeraonair.nl
Jinjer, Textures, Ancienne Belgique, Brussel op 25 januari 2026 – Pics
Jinjer - De Oekraïense metalgiganten Jinjer kwamen naar de Ancienne Belgique in Brussel voor een exclusieve show vol rauwe energie en muzikale finesse. De band, bekend om hun unieke mix van progressieve groove metal, staat wereldwijd aan de top van het genre.
Met hun langverwachte vijfde studioalbum 'Duél', dat eerder dit jaar uitkwam, bewijst de band dat ze zich niets aantrekken van de klassieke regels van het genre, maar voluit hun eigen creatieve pad bewandelen. Jinjer toont zich hiermee opnieuw als een van de meest innovatieve en grensverleggende bands in het moderne metalcircuit.
Het was uitkijken naar een set vol emotie, muzikaal vakmanschap en de ongeëvenaarde vocals van zangeres Tatiana Shmayluk.
Na hun optreden op Graspop Metal Meeting en als support van o.a. Sepultura een niet te missen avond te worden voor elke metalfan.
(bron: Live Nation)
Live Graspop Metal Meeting 2025 - Sun, thumbs and horns up!
Neem gerust een kijkje naar de pics
Jinjer
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8998-jinjer-25-01-2026
Unprocessed
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8999-unprocessed-25-01-2026
Textures
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9000-textures-25-01-2026
Org: Live Nation
Brussels Jazz Festival 2026 - Tortoise – Muzikale virtuositeit als kunstvorm
Brussels Jazz Festival 2026
Flagey
Brussel
2026-01-24
Erik Vandamme
De laatste avond van Brussels Jazz Festival was al lang uitverkocht. En het had allemaal te maken met die ene naam op de affiche: Tortoise (****). Hoewel deze legendarische band eerder te vinden is binnen de post rock, zijn er binnen hun muziek heel wat jazz vibes. De band mag al een brok nostalgie zijn, in 2025 verscheen een nieuwe plaat, 'Touch'. Ze kijken bewust vooruit en in hun set krijgen we de klemtoon op het nieuwste werk. In een overvolle Flagey kregen we negentig minuten lang een muzikale virtuositeit tot een kunstvorm verweven, vurig, gedreven, meeslepend, gevarieerd.
"De nummers op Touch, het eerste nieuwe album van Tortoise in negen jaar, zijn drama's zonder woorden. Ze zijn zorgvuldig samengesteld en gemixed om een vertrouwd gevoel te versterken: een duidelijk filmisch gevoel van onbehagen" lezen we in de bio. Het is inderdaad het onderliggende gevoel dat overheerste. Een filmisch, fantasieprikkelende set, die tot de verbeelding spreekt. Tortoise zijn multi-instrumentalisten, die hun virtuositeit onderstrepen. De percussie, de drums en de gitaarlijntjes zijn kleurrijk, gevarieerd. De toevoeging van elektronica en synths vormen een meerwaarde. Wat een ingenieuze kruisbestuiving.
Songs als “Night Gang”, “Vexations” en “Layered Presence” - van de nieuwe plaat - klinken spannend, puur, robuust als hun ouder materiaal. Mooi doordacht met de indruk van routineus. Het contact met het publiek was mimimaal, enkel eventjes een handgebaar in het begin en op het eind.
De muziek sprak voor zich, bedwelmend, hypnotiserend die tot een 'zen' gevoel leiden.
Bij Tortoise primeert het totaalpakket in instrumentatie. Twee drums staan heel strategisch vooraan, de muzikanten dwarrelen eromheen en wisselen moeiteloos.
Die avontuurlijke multi-aanpak intrigeerde en maakte er een bijzondere filmische totaalbeleving van. Een perfecte afsluiter van 9 dagen Brussels Jazz …
Organisatie: Brussels Jazz Festival ism Flagey, Brussel
Lionheart, Madball + guests, Trix, Anwerpen op 24 januari 2026 – Pics
Een avond vol rauwe energie, compromisloze hardcore en legendarische namen die de fundamenten van de scene hebben gevormd!
LIONHEART
De San Francisco Bay zendt zijn zonen uit en Lionheart loopt op kop als één van de speerpunt van de nieuwe generatie hardcore monsters. Met duidelijke mosh en NYHC-invloeden bewijzen ze dat ze zelfs de grootste podia kunnen plat spelen. Wie er bij was op Pukkelpop in 2024 was hiervan getuige! Welcome to the West Coast!
MADBALL
Oorspronkelijk in de late ‘80s begonnen als een zijproject van die andere legende, Agnostic Front, met Freddy Cricien (de broer van) op vocals. Toen AF in 1992 het tijdelijk voor bekeken hield, werd Madball het hoofdproject en groeiden ze al snel uit tot nieuwe helden van de New Yorkse hardcore scene. Meer dan 30 jaar en 9 volledige albums later is de band nog steeds actief met een tiende volledige album.
GIDEON
Met een allesverwoestende sound klaar voor de pit die doet denken aan bands als Earthmover en Snapcase blaast Gideon nieuw leven in deze typische late 90s sound door er een eigen twist aan te geven door wat punk en melodische metalcore in de mix te gooien.
SLOPE
Deze Duitse crossover band mixt stevige hardcore invloeden met onweerstaanbare funky grooves. Deze smeltkroes aan stijlen, ondersteunend door pakkende ballonnen en energieke riffs geeft de band een aanstekelijke en onmiskenbare energie die je live moét ervaren.
Voor fans van Agnostic Front / Sick of It All / Terror
(bron: Trix)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Lionheart
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8997-lionheart-24-01-2026
Madball
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8996-madball-24-01-2026
Gideon
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8995-gideon-24-01-2026
Slope
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8994-slope-24-01-2026
Org: Trix, A’pen
Briqueville, De Casino, Sint-Niklaas op 24 januari 2026 – Pics
Nazgûl-gewaden en gouden maskers met sinistere snavels: Briqueville doet tijdens zijn laatste Belgische show de duisternis neerdalen met een hypnotiserende klaagzang, griezelige veldopnames en beklijvende traditionele instrumentatie.
Dit mysterieuze metalcollectief, dat ontstond aan de oevers van de Schelde, bestaat uit muzikanten die in een vorig leven actief waren in andere genres en bands.
Ondertussen wisselen zij elkaar al meer dan tien jaar incognito (ja, zélfs tijdens de repetities) af als echte metaltrashers.
Optredens beschouwen ze als rituelen en hun songs dopen ze om tot ‘aktes’ die ze chronologisch nummeren. Waag je aan een psychedelische trip vol doomy stoner…
(bron: De Casino)
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8988-briqueville-24-01-2026?Itemid=0
LIVE eind 2025
Briqueville - Zwarte kerst
Org: De Casino, Sint-Niklaas ism Zingende Zwaluw
Festival Dranouter 2026, van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 – nieuwe namen
Naast bekende headliners, is Festival Dranouter the place to be om te genieten van folk & roots groepen en jonge ontdekkingen. Ook dit jaar laat de organisatie veel moois op je los. Wat dacht je van de bezwerende latin van Ão, de folkpunk van Schëppe Siwen, het Aziatische percussiespektakels van Makoto San, de Midden-Oosterse elektrofolk van AySay of de Estse folkpop van SADU? Hieronder lees je meer over deze 5 muzikale eyeopeners die je wereld verbreden. Samen met acts als ZAZ, Bart Peeters & De Ideale Mannen, The Kooks, Dressed Like Boys, Sylvie Kreusch en Katherine Priddy word je dit jaar ondergedompeld in die zalige Dranouter-combo.
Ão = klasse. Zuiders getokkel, ambient klanken, en eclectische percussie mengen tot een zachte mengelmoes van alternative, elektronische latin. Een grensverleggend concept dat zich onttrekt aan elk genrelabel, zoals ook Stromae of Rosalía. Kers op de taart is de fenomenale stem van frontvrouw Brenda Corijn, die uit haar Mozambikaans-Portugese roots put voor bezwerende lyrics. Live is Ão een ding, dus zet ze zeker op je lijstje van 'te checken bands'.
Folkpunk en Festival Dranouter: een match made in heaven. Het Luxemburgse Schëppe Siwen mengt traditionele folk en de rauwe energie van punk met een snufje reggae, ska en zelfs hiphop. Muzikaal vakmanschap. Ze zingen onverstoorbaar in het Lëtzebuergesch – een taal zo kleurrijk als hun cultuur. Stevig genoeg voor de festivalweide, catchy genoeg om op een Eurosong podium te knallen. Pogo, pogo!
Een show van Makoto San zit ergens tussen de ultraceremoniële spanning van Japanse percussiespektakels en de bevrijdende sfeer van technoclubs. De band versmelt een uniek bamboe-instrumentarium uit Azië met elektronica. Wisselende scènes, instrumenten in de schijnwerpers, vervreemdende stemmen, verwoestende drops en een spanning die blijft stijgen.
Zin in een dancefeestje, met traditionele, Midden-Oosterse instrumenten als basis? Markeer dan AySay met stip op de timetable. Het geheime wapen van de band is zangeres Luna Ersahin, een vrouw wiens eigen achtergrond verdeeld is tussen twee culturen. Haar charismatische stem schakelt moeiteloos van sensueel geplaag naar krachtige keelzang, met een timbre dat je direct bij de keel grijpt. Voor fans van Altin Gün.
In thuisland Estland is SADU 5x genomineerd voor de Estonian Music Awards 2026 - hun versie van de MIA's. Straf, als je weet dat deze twee dames hun debuutplaat pas releasten in 2025. Hun bijdrage aan de Estse muziekscene is nu al duidelijk voelbaar. Live komt hun unieke mix van folk, pop en wereldmuziek pas echt tot leven. Powerduo!
info www.festivaldranouter.be
Nederlands 
Français 
