De Casino, Sint-Niklaas - events
Vredesfeesten van 04/09 t-m 06/09
16/09 Carte blanche: Pat Riské
20/09 Fun Lovin’ Criminals ‘live with the difontaine orchestra’ @Stadsschouwburg
20/09 The Jayhawks ‘40Y’
23/09 Ao (try-out)
25/09 De Staat
27/09 Jazzclub: Echoes of zoo
01/10 Hooverphonic & Noémie Wolfs, ‘30Y anniversary tour’ @Stadsschouwburg
02/10 AFTRAP voor scholieren en studenten – info zie site
03/10 The deep dark woods, Stone jack Jones
06/10 Drink the sea w/ members of REM, Screalming Trees, QOSA & Mark Lanegan band
08/10 DJ Krush
09/10 Monolord, Dopelord
10/10 Kate Ryan live
11/10 Future palace (ism Biebob)
13/10 Sin city burning: West coast caravan
14-10 Devotchka, a celebration of the music of ‘little Miss Sunshine’, Sons of town hall
15/10 Carte blanche: Sem Cappaert
15/10 The Mission
16-10 High Hi ‘noonday demon’
18/10 Jazzclub: Stéphane Galland: Kanda
23/10 Novastar solo ‘the best is yet to come’
24/10 Siglo xx, Neon electronics
28/10 Clawfinger ‘before we al die tour’
29/10 The sheila divine, Lightspeed
05 + 06/11 Bizkit Park, a mighty nu-metal tribute
07/11 Portland album ‘champain’
08/11 Jazzclub: Too noisy fish
12/11 Jeremy Pinnell
14/11 John Coffey, Dad magic
17/11 Sin city burning: Get well
18/11 Douwe Bob
20/11 The Kids, 50Y anniversary
21/11 The Scene, Syb Van Der Ploeg, ‘de tijd is nu’, Jan Douwe Kroeske
25/11 Carte blanche: Irina Ladik
26/11 She past away
27/11 Geoff Tate ‘Operation: Mindcrime-the final chapter’ (ism Biebob)
29/11 Jazzclub: Ola Tunji
03/12 EMF
04/12 Bimfest XXIV (ism Bodybeats)
10/12 Dylan Leblanc, ‘haunting soulful southern storytelling’, Barbara Forstner
11/12 Doodseskader
15/12 Sin city burning: My Lennis
16/12 Carte blanche: Andreas Smet
2027
14/01 Crooner – Daan, ‘the acoustic trio shows’ @Stadsschouwburg
04/02 Charlotte Wessels & The Obession (ism Biebob)
27/02 DC Rocks: The Monsters
Infos
Partys @De Casino - Club casino - info zie site
De Casino – NMBS: slaan de handen in elkaar om jouw concertbezoek nog beter te maken met korting! – Info zie site
Lawijtstrijd - Lawijtstrijd - Muziekconcours Waasland
LAWIJSTRIJD, het legendarische muziekconcours van het Waasland is terug in een samenwerkingsverband van De Casino Concertzaal, Lokerse Feesten, Crammerock en jeugdhuizen Den Eglantier (De Nest), De Cramme en Okapi. De wedstrijd wordt ondersteund door Cultuurtuin Waas (Interwaas) en de stads- en gemeentebesturen van Lokeren, Sint- Niklaas en Stekene. (zie info site )
AFTRAP: Drie spots worden vrijgehouden voor jonge talenten uit de buurt die hun kans willen wagen om op één van onze podia te spelen die dag. Zij ontvangen naast podiumervaring en eeuwige roem ook catering en drankbonnen voor een dolle avond. Concreet zijn we op zoek naar allround dj’s, maar ook dj’s en live acts uit de hardere en experimentele elektronische genres zijn welkom met hun inzendingen.
De Tijdloze: Tijd voor 90: De Tijdloze en De Casino slaan jaarlijks de handen in elkaar om het muziekrepertoire van de gouden jaren negentig te vieren. Ontstaan als eindejaarslijst op Studio Brussel en na 35 jaar uitgegroeid tot een muzikaal begrip, vervelde De Tijdloze (100) in 2018 tot een onafhankelijk online radiokanaal (VRT MAX / DAB+) waar onder meer Stijn Van De Voorde (For Those About To Rock) en Roos Van Acker (Jouw Tijdloze Ochtenradio) de pop- en rockgeschiedenis alle eer aandoen. Liefhebbers van nostalgische hits kunnen sindsdien afstemmen op deze volwassen geworden digitale stream om er vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week de beste klassiekers te beluisteren.
GREAT GIGS IN THE PARK Tien extraordinaire concertavonden De Casino Concertzaal en het stadsbestuur Sint-Niklaas presenteren een derde editie van Great Gigs in the Park. Deze reeks openluchtconcerten, die plaatsvinden in de feeërieke setting van het historische Casino Park (DC terras), wordt dit jaar gespreid over drie weken (van woensdag 14 juni tot donderdag 6 juli) en bundelt in die periode tien extraordinaire openluchtshows op de Casino[1]kiosk. Gezelligheid is het codewoord tijdens Great Gigs in the Park, want voor elk concertavonden worden slechts 600 tickets aangeboden. Programma De line-up van Great Gigs in the Park biedt een staalkaart van waar de Casino voor staat, zijnde een veelheid aan uiteenlopende muziekgenres: van hardrock en post-metal over elektrofunk en groove tot roots en droompop. De Casino presenteert ook elke concertavond een uitgekiende support-act: laureaten van Lawijtstrijd, speerpunten uit de Brusselse elektrojazz-hype, punk-calamiteiten, een crossover tussen doom en oriëntal, maar ook western swing-adepten en singer-songwriters.
DC en Stadsschouwburg presenteren samen Soundtrack - op zoek naar nieuw muziektalent uit Vlaanderen en Brussel
https://www.decasino.be
The Whitest Boy Alive - Twintig jaar later nog raak
De Duits-Noorse band rond Erlend Øye bracht sinds hun ontstaan slechts twee albums uit, maar wist met hun uitgeklede mix van indiepop, funk en minimalisme een trouw publiek op te bouwen. Voor de jubileumtour van de twintig jaar oude debuutplaat ‘Dreams’ streek de band neer in de Ancienne Belgique. Zonder voorprogramma, waardoor het publiek meteen de hoofdact afwachtte.
Met een doek met een afbeelding van het heelal op de achtergrond begon de band nog eerder ingetogen aan hun set. Met “Keep a Secret” zat de zang meteen goed en kwam ook het publiek snel op gang. “High on the Heels”, “Timebomb” en het geweldige “Golden Cage” volgden vlot en toonden vooral hoe strak de vier moeiteloos op elkaar zijn ingespeeld. Erlend Øye is naar goede gewoonte een echte sfeermaker en liet daarbij geregeld zijn gitaar even voor wat het was om het publiek aan te porren of zelf wat te dansen. Ook “Fireworks”, met een stevige gitaarsolo, en “Intentions” werden luidkeels onthaald.
De temperatuur in de zaal steeg ondertussen snel en ook op het podium begon het zweet rijkelijk te vloeien.
De band bleef het hoge tempo volhouden. “Above You” kreeg een klein spacey intermezzo van de toetsenist, dat vlot overging in het hoogtepunt “Burning”. Nog op diezelfde climax volgde “1517”. Hun ontmoeting in een club deden ze alle eer aan met een funky versie van “Show Me Love”, waarbij een kartonnen bord uit het publiek plots het sluitstuk van de song werd.
De reguliere set vloog voorbij, maar onder oorverdovend applaus kwamen ze nog terug voor twee nummers, met “All Ears” als rustiger moment en “Courage” als funky afsluiter. Met een kleine dance circle in het publiek werd de avond heerlijk neergelegd.
Een eerder sobere show, maar wel een bijzonder sfeervolle avond waarin muziek en samenspel centraal stonden en die bij momenten bijna een festivalsfeer kreeg.
The Whitest Boy Alive heeft na twintig jaar duidelijk nog niets aan aantrekkingskracht verloren. De combinatie van eenvoudige nummers, sterke grooves en vier muzikanten die perfect op elkaar zijn ingespeeld, bleek meer dan voldoende om de AB in beweging te krijgen. Het was warm, zweterig en bij momenten behoorlijk uitbundig, maar vooral erg gezellig.
Een geslaagd jubileumconcert zonder veel franjes, precies zoals de band zelf.
Setlist: Keep a Secret - High on the Heels - Timebomb - Golden Cage - Fireworks - Intentions - Serious - Figures - Above You - Burning - 1517 - Island - Show Me Love (Robin S cover) — All Ears – Courage
Organisatie: Odessa Maison d’artistes
AB, Brussel programmatie + infootjes
Concerten
30-08-26 – The whitest boy alive ‘20Y album ‘dreams’ (Org: Odessa Maison d’artistes)
01-09-26 – The Waterboys ‘fisherman’s blues’ revue (Org: Greenhouse Talent)
04-09-26 - Bedouine
04-09-26 – Ca7riel & Paco Amoroso (Org: Live Nation)
05-09-26 – Yebba (Org: AB + Live Nation)
06-09-26 – Syd (Org: Live Nation)
08-09-26 – Ecca Vandal
16-09 t-m 20-09-26 – Home of music – vijfdaagse housewarming – info zie site
16-09-26 – screening SON & live soundtrack
AB, Bozar en Kaaitheater slaan de handen in elkaar voor een uniek eerbetoon aan John Coltrane, een van de meest invloedrijke vernieuwers uit de jazzgeschiedenis. Coltrane ontwikkelde een volstrekt onnavolgbare signature sound. Naar aanleiding van zijn 100ste verjaardag in 2026, eren we zijn nalatenschap met een reeks dansvoorstellingen, concerten, screenings, lezingen en artist talks.
16 + 17 + 18-09-26 – John Coltrane 100: a love supreme – Salva Sanchis & Anne Teresa De Keersmaeker
17-09-26 Gaminconnu
18-09-26 Mosfet club
20-09-26 Street sounds + Gwen Sainte-Rose – zie site
21-09-26 - Beartooth
22-09-26 – Lime Garden
22-09-26 – Laundromat chicks, Topsy Turvy, Tropen @Super Fourchette (ism Super Fourchette)
22-09-26 – 6lack, Johnny Venus (Org: Live Nation)
23-09-26 - Gans
23-09-26 – John Coltrane 100: James Brandon Lewis & Chad Taylor duo + Elin Forkelid
24-09-26 – Fulco (De Kleine Boterhammen)
24-09-26 – John Coltrane 100: Flat earth society – The Coltrane Mutatios @Bozar (ism Bozar)
24-09-26 – Jony (Org: Mayaguana)
25-09-26 – Shabaka presents ‘of the earth’
26-09-26 – John Coltrane 100: MIXMONK plays John Coltrane’s crecent + Raphael Roginski
27-09-26 – Humpty Dumpty records 20Y
28-09-26 – Alison Moyet (Org: Live Nation)
30-09-26 – I Prevail
30-09-26 – Sdban presents Jazz cats w/ Kuna Maze Live Band , FOUTLOOS
01-10-26– John Coltrane 100: Aaron Parks & Water Smith III @Bozar (ism Bozar)
02-10-26 – Yard act
03-10-26– John Coltrane 100: Harmony holiday meets John Coltrane @Bozar (ism Bozar)
03-10-26 – Rapsalon x Eigen Makelij
04-10-26 – Dushime presents Inzozi Zanjye ft Cortex Ensemble
04-10-26 – Punk 50 movie screening ‘Repo man’ (1984) (ism Stadskanker)
04-10-26 – Alister Spence
05-10-26 - Simple Plan 25Y, Neck Deep @Vorst Nationaal
05-10-26 – The Afghan Whigs ‘soft control’ tour 40Y (Org: AB + Live Nation)
06-10-26 – Cory Hanson
06-10-26 – Jalen Ngonda (Org: AB + Live Nation)
08-10-26 – gala dragot
08-10-26 – Courtney Barnett
09-10-26 – Nectar Woode
10-10-26 – Guido Belcanto, ‘paviljoen der menselijke driften’ (ode aan Zangeres Zonder Naam)
11-10-26 - Finojet
11 + 12-10-26 – The sisters of mercy (Org: Live Nation)
12-10-26 – corto.alto
14-10-26 – The Hu
14-10-26 – BCUC @VK (ism VK)
14-10-26 – Echoes of Zoo presents Collective Intelligence
15-10-26 – Regan Bowering
16-10-26 – Benjamin Biolay, le disque bleu (Org: Next-Step)
17-10-26 – Lake Street Dive (Org: Greenhouse Talent)
18-10-26 – Allie X
18-10-26 - Goldford
18-10-26 – Sunday morning concert: Ignatz presents ‘I don’t know’
19-10-26 – Eli (Org: FKP Scorpio)
20-10-26 – NUPS3E
22-10-26 – Miki (ism Superkarma)
22-10-26 – Maquina.
23-10-26 - Noonzy
23-10-26 - Walk off the earth (Org: Live Nation)
27-10-26 – Beast in Black (Org: FKP Scorpio)
27-10-26 – Tomoki Sanders
28-10-26 – 47ter (Org: Backinthedayz)
29-10-26 - IJsland
29-10-26 – Glenn Jones & Liam Grant
29-10-26 – Frans Kalf (De Kleine Boterhammen)
29-10-26 – Lane 8
30-10-26 - Elmer
30-10-26 – The Bausa
31-10-26 - Les Truttes 30Y (Org: Live Nation)
31-10-26 – Greg Mendez
01-11-26 – The Hu
02-11-26 – Puscifer (Org: Greenhouse Talent)
02-11-26 – Crash Course VI.BE (ism VI.BE)
03-11-26 - Ibex Band: 50th aniversary of Stereo Instrumental Music
03-11-26 – Davina Michelle (Org: FKP Scorpio)
03-11-26 – Moving as a giant, Tuesday violence @Super Fourchette (ism Super Fourchette)
04-11-26 – The Ex Brass Band Unbound +Rempris/Adasiewicz/Corsano (ism Sound in motion)
04-11-26 – Bel Cobain
05-11-26 – Isaiah Falls
06-11-26 - Peet (ism Skinfama)
06-11-26 – Water damage
07-11-26 – The clockworks
08-11-26 – Against The Current
10-11-26 – Bonnie ‘Prince’ Billy presents ‘we are together again ‘
10-11-26 – Sunday chambers (Org: Intersection VZW)
11-11-26 - John Coltrane 100: Joe Lovano x Melissa Aldana x Nduduzo Makhathini, … @Bozar (ism Bozar)
11-11-26 - Montell Fish (Org: AB + Live Nation)
12-11-26 – Wallace Cleaver ‘Marcel Tour’ (Org: Backinthedayz)
15-11-26 – Coke studio sessions: JEN
15-11-26 – Ketclub: Jen
15-11-26 – Overmono (Org: Live Nation)
15-11-26 – Daimon (Eric Thielemans & Jozef Dumoulin) (morning concert)
16-11-26 – Horse lords presents ‘demand tob e taken to heaven alive!’
16-11-26 – President (Org: Live Nation)
17-11-26 – Eluveitie (Org: Live Nation + Biebob)
17-11-26 – Au Pairs
18-11-26 – Rounhaa, Lutherantz ‘Sublime club’
18-11-26 - Pyo
19-11-26 – Luther ‘sublime tour’ (Org: Backinthedayz)
20-11-26 – Jessie Ware (Org: Live Nation)
21-11-26 – Joe Jackson ‘hope and fury’
22-11-26 – Humo’s rock rally (finale) (ism Humo)
23-11-26 – Sarah Julia
24-11-26 – Fatoumata Diawara
25-11-26 – José Gonzalez (ism Toutpartout)
26-11-26 – Kodaline ’farewell tour’ (Org: Live Nation)
26-11-26 – Juste Shani
26-11-26 – Camilo Donoso (De Kleine Boterhammen)
27-11-26 – Froukje ‘kijk je naar mij?’ album tour 2026 (Org: Live Nation + AB)
27-11-26 – Gotu Jim
27-11-26 - Stefan Maier
28-11-26 - Ila
29-11-26 – Axelle Red
30-11-26 – Voila
01-12-26 – Unsafe spce garden, Bubba @Super Fourchette (ism Super Fourchette)
01 + 02-12-26 – Pierre de Maere (Org: AB + Live Nation)
02-12-26 – Vernis Rouge (Org: SRL Eventside)
03-12-26 – Kaat Van Stralen
03-12-26 – Elmiene ‘sound for someone tour’ (Org: AB + live Nation)
04-12-26 - SLIFT
05-12-26 – AB x VK: Bilal @VK (ism VK)
05-12-26 - Gurries
06-12-26 – Trixie Whitley
07-12-26 – Polyphia (Org: AB + Live Nation)
08-12-26 - Blondshell
09-12-26 – Kids with Buns (Org: AB + Live Nation)
10 + 11 + 12-12-26 – Channel zero (the end of an era)
13-12-26 – Accept (Org: Biebob ism Live Nation)
13-12-26 – Sunday morning concert: Catharina Evens
14-12-26 – UB40 feat Ali Campbell (Org: Greenhouse Talent)
15 + 16-12-26 – Girls In Hawaii presents ‘eldorado’
17-12-26 – Michiel Libberecht (Mooneye) (De Kleine Boterhammen)
17-12-26 – Plain Jane (Org: SRL Eventside)
17-12-26 – Horace Andy & Dub Asante Band, Matic Horns & Youth ‘75th birthday party’
19-12-26 – Passi & Neg’Marrons (Org: Metatunes inc)
2027
14-01-27 – Suzane (Org: Live Nation)
15-01-27 – Bellaire
15-01-27 – Imminence (Org: Biebob + Live Nation)
16-01-27 - The Music of Hans Zimmer & others (Org: Lancelot Productions/Unipessoal LDA) @Lord of the rings and The Hobbit
17-01-27 – Johan Verminnen ‘namiddagconcert’, afscheid van een zanger’
21-01-27 Black veil Brides
22 +23-01-27 – Bart Peeters & De Ideale Mannen: première ‘we zijn er mee bezig’-tour
23-01-27 – Hollywood porn stars
25-01-27 - J. Bernardt (Org: AB + Live Nation)
29-01-27 - Susobrino
02-02-27 – Iztok Koren & Raphael Roginski
02-02-27 – Marguerite (Org: Backinthedayz)
03-02-27 – Camille Yembe
04-02-27 - Basement
05-02-27 – Dikke (org: AB + Live Nation)
05-02-27 - Eosine
06-02-27 – Isaac Roux
12-02-27 – Uncle Acid & The deadbeats
13-02-27 – Ferdi
14-02-27 – Bury tomorrow
16 + 17-02-27 – Ezra collective (Org: AB + Live Nation)
18-02-27 – Alice Mae
19 + 20-02-27 – Zornik, ‘the ultimate birthday collection’ (Org: AB + FKP Scorpio)
26-02-27 – Thylacine (Org: Live Nation)
27-02-27 – Thylacine (Org: AB + Live Nation)
02-03-27 – Eivor
03-03-27 – Amble
04-03-27 – French 79 ‘close tot he giants tour’ (Org: Backinthedayz)
04-03-27 – Green Cow Collective
05 + 06-03-27 Trentemoller (Org: FKP Scorpio)
06-03-27 – Helena Casella
10-03-27 – Aili & Orson
13-03-27 - NTO
14-03-27 – Sniper (Org: backinthedayz)
16-03-27 – Izïa (Org: Live Nation)
22-03-27 – Getdown services
24-03-27 – Acid Arab (live)
27-03-27 – Sam Sauvage (Org: Live Nation)
29-03-27 – Nouvelle vague
01-04-27 – Jan Bas & Band (Org: vzw BRBF)
13-04-27 – Rodrigo Y Gabriela (Org: Live Nation)
24-04-27 – Herman Van Veen
25-04-27 – Herman Van Veen (matinée concert)
30-04-27 - Uwase
29-05-27 – Marko solo 46 jarige carrière
12-06-27 – Poulycroc 30Y (Org: AeM Project)
INFOS
- AB presenteert AB40 - het programma
- AB van programmator tot creator
- AB and the city: een open en divers huis
- AB zal het komende concertseizoen, samen met diverse organisaties, verder bijdragen aan een meer leefbare, verenigde en interessante stad voor inwijkelingen en doorwinterde Brusseleirs.
- AB documenteerde afgelopen seizoen ook volop de volwassenwording van de Brussels/Belgische hiphop die duidelijk een breed publiek aansprak.
- Misschien wel de opvallendste trend: de opmars van global sounds in het AB-programma.
- AB blikt vooruit met een nieuwe look en een focus op jong talent en kwetsbare doelgroepen (nieuw fonds ‘Vrienden van AB), alsook Youth l’AB (info zie site)
- AB presenteert Nouvelle Belgique
- AB lanceert traject voor jonge videomakers
- AB & Liveurope present: a historic deal on Creative Europe (2021 - 2027) - info zie site
Liveurope ondersteunt meer dan 4200 concerten in moeilijke tijden voor de livemuzieksector
- Producties op het kruispunt van opera, hedendaagse dans en theater
- HipHop 50: HipHop viert 50 jaar dwarse (sub)cultuur: The augmented experience
- Black history month: kracht en culturele rijkdom van de Zwarte gemeenschap in België: new beginnings: celebrating resurgence
- Sound Track
VI.BE (voorheen Poppunt) en livesector organiseren samen ambitieus kansenparcours voor nieuw talent
Ancienne Belgique, Poppunt, Clubcircuit vzw, Formaat en de Brusselse Jeugdhuizen, Cactus Muziekcentrum, Het Depot, Muziekodroom, muziekclub N9, Trix, De Casino, Democrazy, De Zwerver, Het Entrepot, Nosta, Wilde Westen en 4AD presenteren Sound Track, een live- en kansenparcours voor artiesten met talent en ambitie. Met Sound Track gaan spelers uit de Vlaamse en Brusselse muzieksector samen op zoek naar de sound van hun regio.
Sound Track is een laagdrempelige manier om het talent uit de regio’s naar boven te stuwen. Een nieuwe generatie kan zich aanmelden via VI.BE platform.
Finale in de AB
BRDCAST april
BRDCST is terug van weggeweest. AB’s meest avontuurlijke en genrefluïde festival geeft in april een podium aan het spannendste wat avant-garde pop, futuristische hiphop, Afrikaanse black metal, electronica, jazz en improvisatie te bieden heeft.
Met om en bij de 50 namen oogt het programma van BRDCST 2026 overweldigend. Van vrijdag 3 tot en met maandag 6 April verwelkomt BRDCST jullie in AB, cinema Palace en de kunstgallerij VanhaerentsArtCollection. Gastcuratoren Keeley Forsyth, Ichiko Aoba en Stephen O’Malley zetten er elk op geheel eigen wijze een avond naar hun hand. De programmatorische tentakels reiken daarbij van Bolivië tot Zuid-Korea en kennen geen grens qua genre. Op BRDCST gaan hiphop, freejazz, ambient en artpop hand in hand. Alle acts hebben daarbij één gemene deler: een unieke sound, die algoritmes doet spaak lopen
Programma zie site .
AB en Kunstenfestivaldesarts presenteren de wereldpremière van ‘Chou’, een creatie van Chassol KU Leuven x AB talks - Music cities are better cities
Boterhammen in de stad en Feeërieën
AB sluit de zomervakantie traditiegetrouw af met haar twee legendarische en gratis festivals. Het strijkt opnieuw neer in Gare Maritime op de site Tour & Taxis. Van Boterhammen in de Stad mag je over de middag Nederlandstalig entertainment verwachten, terwijl Feeërieën elke avond een muzikaal smorgasbord serveert.
Nieuw pop-up restaurant & café Mabelle strijkt neer in voormalig AB Café
Gelukkig Zijn sessies - info zie site
Solidair ticket - meer dan 40000 euro voor mensen in kansarmoede
AB en Volta presenteren nieuwe residentie samenwerking ABVolta
- Artists in Residence - info zie site
- AB lanceert tweede seizoen van podcast Guestlist
- AB gaat voor gendergelijkheid en ondertekent samenwerking met Keychange
- AB en Bolt lanceren crowdlending voor zonnepanelen
- AB lanceert 20% studentenkorting om cultuur toegankelijker te maken
Music Tech Belgium
Ancienne Belgique, VIERNULVIER, Les Ardentes, Reflektor, OM, VI.BE, Wallifornia en Wilde Westen richten samen Music Tech Belgium op. Met dat initiatief willen de organisaties technologische innovatie in de muzieksector stimuleren.
AB at Night: open muziekhuis – reguliere concerturen aan een jong Brussels collectief
AB – Bolt: samenwerking met duurzaam partnership
Open call: Nightlab: Blck Mamba en AB zoeken de dj’s van morgen
Vernieuwd gebouw in de Steenstraat
INFO https://www.abconcerts.be
FinFactor Jazz Damme 2026 - Waar jazz geen leeftijd kent
FinFactor Jazz Damme 2026
De Zustertuin
Damme
2026-08-29 + 30
Erik Vandamme
Een festival hoeft niet noodzakelijk groter te worden om te groeien. Soms zit vooruitgang net in het verfijnen van een eigen identiteit. FinFactor Jazz Damme is er een mooi voorbeeld van. Wat vijf jaar geleden begon als een poging om jazz ook tijdens de zomer een plek te geven in de Brugse regio, groeide uit tot een vaste afspraak aan het einde van de festivalzomer. Toch blijft de organisatie bewust kiezen voor kwaliteit, intimiteit en muzikale ontdekking.
Vorig jaar maakten we gedurende één festivaldag kennis met die bijzondere formule.
Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/festivals/item/99843-finfactor-jazz-damme-2025-tussen-vernieuwing-en-traditie
In de historische omgeving van Damme zagen we gevestigde waarden en jonge talenten hetzelfde podium delen, terwijl de geringe afstand tussen muzikanten en publiek voor een ongedwongen huiskamersfeer zorgde. Die eerste kennismaking smaakte naar meer.
Voor deze vijfde editie zakten we daarom het volledige weekend af naar Damme. De affiche vormde opnieuw een ontmoeting tussen verschillende generaties en uiteenlopende gezichten van de jazz. Grote Belgische namen als Philip Catherine, Nathalie Loriers, Brussels Jazz Orchestra en Lady Linn stonden er naast internationale muzikanten, avontuurlijke projecten en laureaten van de Dragon Jazz Contest.
FinFactor Jazz Damme wil geen breed popfestival met een vleugje jazz worden, maar duurzaam bouwen aan een herkenbaar jazzfestival dat nieuwsgierigheid aanwakkert zonder zijn identiteit te verliezen.
Op zaterdag 29 en zondag 30 augustus gingen we na hoe die ambitie zich op en rond de podia vertaalde.
dag 1 – zaterdag 29 augustus 2026 - Improviseren in de regen
De grote vernieuwing binnen het concept is de toevoeging van de Izzy Jazz Club Stage, een tweede en kleiner podium waar jonge Belgische jazzformaties speelkansen krijgen. Die naam is niet toevallig gekozen. Izzy Jazz Club, opgericht door Daniël Dehulster en Kobe Gregoir, organiseert in Huisbrouwerij De Halve Maan in Brugge kleinschalige jazzconcerten en vormde vijf jaar geleden de voedingsbodem voor het festival in Damme.
Op het nieuwe podium speelden twee jonge formaties telkens twee korte sets tijdens de pauzes op het hoofdpodium. Zo keert FinFactor Jazz Damme terug naar zijn oorsprong en investeert het tegelijk in de toekomst.
De eerste band op het kleine podium was Jef Chroneos Quartet (****). Aanvankelijk stonden de jonge muzikanten er nog wat onwennig bij, maar gaandeweg groeide hun zelfvertrouwen en viel alles beter op zijn plaats. Altsaxofonist Jef Chroneos trad muzikaal op de voorgrond zonder alle aandacht naar zich toe te trekken. Ook pianist Charlie Vanhoof, bassist Maxim Poppe en drummer Loes Schillebeeckx droegen nadrukkelijk hun steentje bij. Het hoogtepunt van de eerste set kwam er tijdens een ingetogen passage. Terwijl de regen neerviel, zorgden de warme saxofoonklanken voor een krop in de keel en een oprecht kippenvelmoment. Het leek alsof muziek en omgeving elkaar heel even perfect vonden. Tijdens de tweede set, vlak na het optreden van Margaux Vranken Trio, stond het kwartet zichtbaar zelfverzekerder op het podium. Trompettist Diego Torres Borghs, die later met Quintet 208 nog voor een avontuurlijke muzikale tocht zou zorgen, werd als gast uitgenodigd. Zijn inbreng gaf het geheel extra kleur en schwung.
Er blijft ruimte om verder te groeien, maar met meer podiumervaring kan dit kwartet uitgroeien tot een van de mooie nieuwe stemmen binnen de Belgische jazz.
Een naam om in het oog te houden.
Ondertussen viel de regen met bakken uit de lucht. Het publiek zocht massaal beschutting onder het grote stoffen afdak achteraan, waar gelukkig voldoende zitplaatsen waren. Voor de muzikanten moet het een surrealistisch beeld zijn geweest: de stoelen voor het podium bleven vrijwel volledig leeg, terwijl de toeschouwers zich een eind verderop hadden verzameld. Margaux Vranken Trio (*****) liet het niet aan het hart komen en kon rekenen op een bijzonder enthousiaste respons.
Nadat Lies Steppe het trio op haar bekende bevlogen wijze had aangekondigd, gingen de muzikanten inventief te werk. Margaux Vranken zocht geregeld met een kwinkslag contact met het publiek, maar vooral haar verfijnde pianospel sprak tot de verbeelding. Ingetogen pianoklanken raakten zacht de cimbalen, waarna warme contrabaslijnen ruimte creëerden voor hemelse improvisaties.
Ook de opvallende podiumopstelling droeg bij aan de beleving. De drie muzikanten zaten zij aan zij, alsof ze rechtstreeks met elkaar in gesprek waren. Dat bleek meer dan symbolisch: de grote kracht van het trio lag in de manier waarop ze elkaar aanvoelden, uitdaagden en aanvulden. Alles klonk doordacht en tegelijk bijzonder spontaan.
De muziek kon de regen niet verdrijven, maar zorgde wel voor drie kwartier groovy en intens luisterplezier. Het daverende slotapplaus maakte duidelijk dat wij lang niet de enigen waren die hiervan met volle teugen genoten.
Na de tweede set van Jef Chroneos Quartet was het de beurt aan Elly Brouckmans' MANIA (*****). Lies Steppe benadrukte bij de aankondiging dat dit bovenal een échte band is, iets wat ook Elly Brouckmans zelf meermaals onderstreepte. Dat bleek geen loze bewering. De hemelse saxofoonklanken van Brouckmans vormden een belangrijke leidraad, maar kwamen volledig tot hun recht dankzij haar medemuzikanten. De beweeglijke drums van Umberto Odone, het sprankelende pianospel van Yarno Hoedemaekers en de warme, groovy baslijnen van Toon Rumen vloeiden samen tot één organisch geheel. Zonder afbreuk te doen aan de individuele kwaliteiten - die tijdens de solomomenten duidelijk naar voren kwamen - lag de werkelijke kracht van MANIA in het collectief.
Volgens de biografie ontstond de band in een Brusselse kelder en dat clubgevoel sijpelde door in de muziek. Het kwartet bracht ritmisch prikkelende jazz die stevig aan de ribben bleef kleven, gedragen door improvisatie en zichtbaar spelplezier.
De muzikanten voelden elkaar haast blindelings aan en brachten hun enthousiasme moeiteloos op het publiek over. En zowaar: tijdens de set kwam zelfs de zon even boven de wolken piepen. Alsof ook zij van dichtbij wilde aanschouwen hoe vier muzikanten de grijze namiddag met zoveel spelvreugde van kleur voorzagen.
Mooier kon het plaatje haast niet worden.
Vervolgens was het tijd voor de tweede band op het kleine podium: Quintet 208 (*****). De jonge muzikanten stonden er alsof ze al twintig jaar samen speelden, zonder daarbij hun spontaniteit te verliezen. Vooral de wisselwerking tussen tenorsaxofonist Lucas Bakker en trompettist Diego Torres Borghs sprong in het oog. Hun instrumenten gingen een bezielde dialoog aan: bij momenten een ware match made in heaven, die herinneringen opriep aan legendarische combinaties van saxofoon en trompet uit vervlogen jazztijden. Ook het verfijnde pianospel van Charlie Vanhoof kreeg voldoende ruimte en versmolt prachtig met de warme contrabaslijnen van Floris Vandenbemden. Die kruisbestuiving werd vervolledigd door het veelzijdige drumwerk van Ada Schiettecatte, die het geheel ritmisch inkleurde zonder zich nadrukkelijk op de voorgrond te dringen.
Zo ontstond een haast tijdloze jazzbeleving waarin technische klasse en jeugdige onbevangenheid elkaar vonden. Quintet 208 keek met respect naar het rijke verleden van het genre, maar liet tegelijk horen dat jazz ook vandaag springlevend is.
We besloten alleen de eerste set mee te pikken - een mens moet tijdens zo'n lange festivaldag nu eenmaal ook even pauzeren. Wat we hoorden, volstond ruimschoots om Quintet 208 uit te roepen tot dé ontdekking van de eerste festivaldag.
De invloed van zwarte muziektradities op de hedendaagse jazz valt steeds sterker op. Dat merkten we deze zomer onder meer op Jazz Middelheim, maar ook tijdens verschillende andere concerten en festivals.
Vorig jaar waren we op FinFactor Jazz Damme nog diep onder de indruk van de poëtische set van Tutu Puoane. Ditmaal stond er opnieuw een zangeres op het podium die jazz met soul, r&b en gospel verbond.
De voor een Grammy Award genomineerde Christie Dashiell (****) liet samen met haar band de grenzen tussen die genres vervagen. Met haar warme, soulvolle stem deed ze de temperatuur gevoelsmatig naar het kookpunt stijgen. Het ene moment klonk ze breekbaar en intiem, even later krachtig en uitbundig. Ze schakelde schijnbaar moeiteloos tussen uiteenlopende registers. Toch was dit veel meer dan een vocale demonstratie. Pianist Tony Tixier, bassist Reggie Washington en drummer Yoràn Vroom legden geregeld een adembenemend klankentapijt aan haar voeten. De wisselwerking tussen stem en instrumenten maakte het plaatje compleet.
Ook Dashiell kreeg echter af te rekenen met de weersomstandigheden. Tijdens haar set gingen de hemelsluizen helemaal open, waarna het publiek massaal naar een droge plek vluchtte. Daardoor kwam het optreden helaas niet volledig tot zijn recht, zonder dat de zangeres of haar band daar iets aan kon doen. De muzikale warmte die het viertal uitstraalde, bleef ondanks de kille plensbui overeind.
Met achttien muzikanten op één podium was alleen al de opbouw voor het afsluitende concert een huzarenstuk. Daardoor begon Brussels Jazz Orchestra ft. Nathalie Loriers (*****) ruim een halfuur later dan gepland. Het podium stond uiteindelijk zo vol dat er voor Lies Steppe letterlijk geen plaats meer was om haar laatste aankondiging van de festivaldag te verzorgen. Dat gebrek aan ruimte temperde het enthousiasme van Nathalie Loriers allerminst. Vanachter haar piano sprak ze het publiek geregeld aan en maakte ze grapjes over haar wegwaaiende partituren - een van de risico's van spelen in openlucht.
Bovenal genoot ze zichtbaar van de wisselwerking met de muzikanten van het Brussels Jazz Orchestra. Deze internationaal vermaarde bigband is al meer dan dertig jaar actief en bestaat uit doorgewinterde muzikanten. Dat vakmanschap viel in iedere instrumentale bijdrage te horen. Zelfs de afwezigheid van artistiek leider en meestersaxofonist Frank Vaganée werd feilloos opgevangen.
Op de uitvoering en onderlinge afstemming viel werkelijk niets aan te merken. Binnen het project Envols stond de piano van Loriers nadrukkelijk centraal. Haar vaak intimistische klanken vormden geen los ornament, maar wezen het orkest de weg door haar composities en arrangementen. Toch zat de grootste kracht ook hier in het totaalpakket. Zodra alle registers werden opengetrokken, ontvouwde zich ruim een uur lang een rijk en dynamisch klankenuniversum waarin we ogen en oren tekortkwamen. Improvisatie is een kunstvorm en dit uitzonderlijke gezelschap zette dat op meesterlijke wijze in de verf.
Brussels Jazz Orchestra ft. Nathalie Loriers vormde de perfecte afsluiter van een regenachtige, maar bovenal bijzonder boeiende eerste festivaldag.
dag 2 – zondag 30 augustus 2026 – ‘Groovy' jazz verbindt generaties
Het viel ons tijdens de eerste festivaldag al op, maar op zondag werd het nog duidelijker: FinFactor Jazz Damme trekt een bijzonder divers publiek van alle leeftijden aan. Jongeren overtuigen om naar jazzconcerten af te zakken, blijft door het vermeende oubollige imago van het genre vaak een uitdaging. Dit festival lijkt daar opvallend goed in te slagen.
De nieuwe Izzy Jazz Club Stage speelt daarin ongetwijfeld een belangrijke rol. Vrienden en leeftijdsgenoten komen er kijken naar de prestaties van jonge muzikanten en maken ondertussen kennis met de andere artiesten op de affiche. Het kleine podium blijkt zo niet alleen een schot in de roos, maar ook een waardevolle investering in de toekomst van het festival.
Op de Izzy Jazz Club Stage werd de tweede festivaldag geopend door Bess Zuidervaart Quartet (****). De vier piepjonge muzikanten wisten verdomd goed waar ze mee bezig waren. De amper zestienjarige saxofoniste Bess Zuidervaart bewoog moeiteloos tussen ingetogen, groovy en weerbarstige passages, met de zelfverzekerdheid van een doorgewinterde muzikante. Ook drummer Lowie Pallemaerts sprong in het oog. Met zijn expressieve mimiek en volledige lichamelijke overgave maakte hij het subtiele en doordachte drumwerk ook visueel bijzonder boeiend. Pianist Wannes Vingerhoets en bassist Anton Poncin gingen volop mee in de muzikale dialoog.
Het viertal verbond jeugdige onbevangenheid met een opvallend volwassen groepsgeluid en bewees zo dat de toekomst van de jazz in goede handen is.
Als laureaat van de Dragon Jazz Contest mocht Bossaferatu (*****) het hoofdpodium openen. Enkele gezichten kwamen ons ondertussen bekend voor. Drummer Loes Schillebeeckx zagen we eerder bij Jef Chroneos Quartet, terwijl saxofonist Lucas Bakker al met Quintet 208 indruk had gemaakt en later nog met zijn eigen project op de Izzy Jazz Club Stage zou aantreden.
Bossaferatu draaide echter niet alleen om instrumentale virtuositeit. Zangeres Marie-Emilie Cahay maakte met haar warme en veelzijdige stem indruk. Op sommige momenten waanden we ons in een rokerige jazzclub, waar een soulvolle zangeres het publiek langzaam maar zeker in vervoering brengt. Echo's van grootheden als Billie Holiday, Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan kwamen spontaan in gedachten, zonder dat Cahay haar eigen persoonlijkheid verloor.
Ook de wisselwerking met haar medemuzikanten zat erg goed. Ze voelden haar feilloos aan, vulden haar aan en boden ieder vanuit hun instrument een duidelijke meerwaarde. Bossaferatu zette zo een overtuigende kroon op het werk van de Dragon Jazz Contest en bewees andermaal dat de jazz een beloftevolle en sterke generatie klaar heeft staan.
Moeten we Philip Catherine (*****) nog voorstellen? De internationaal gerenommeerde Belgische gitarist weet ondertussen al meer dan zes decennia zowel jazzkenners als gewone muziekliefhebbers te betoveren. Hij was bovendien de enige artiest die het plein tot helemaal achteraan volledig liet vollopen. Opvallend was hoeveel jonge bezoekers vol bewondering naar de 83-jarige grootmeester kwamen luisteren.
Catherine straalde nog steeds de speelsheid van een kind uit. Met pretoogjes en een vleugje deugnieterij begon hij samen met pianist en toetsenist Nicola Andrioli en bassist Federico Pecoraro zelfs iets te vroeg aan zijn set. Lies Steppe kreeg nog net de kans om hem aan te kondigen, tot zichtbaar plezier van haarzelf, Catherine en het publiek.
Diezelfde gemoedelijkheid trok hij door in zijn bindteksten, gitaarspel en kwinkslagen naar zijn medemuzikanten. Andrioli en Pecoraro boden hem daarbij bijzonder mooi weerwerk. Met minimale gebaren en zonder enige bewijsdrang kreeg het trio het overvolle plein muisstil. Iedereen luisterde ingetogen en met een brede glimlach, om de muzikanten na ieder nummer op een daverend applaus te trakteren. Daardoor gingen Catherines ogen alleen maar harder blinken. Met een mooie ode aan Toots Thielemans bracht hij ook hulde aan een andere Belgische grootheid met wie hij heeft samengewerkt. Bovenal liet Philip Catherine horen dat je ook op latere leeftijd kunt blijven schitteren zonder grote woorden of theatrale gebaren. Zijn eenvoud, virtuositeit en warme persoonlijkheid maakten dit tot het mooiste concert van deze editie van FinFactor Jazz Damme. Een klassegitarist en bovenal een bijzonder sympathiek mens. Moge hij ons nog lang met zulke fijne concerten verblijden.
Na de levende legende Philip Catherine keerden we terug naar de Izzy Jazz Club Stage, waar een van de opvallendste jonge muzikanten van het weekend opnieuw aantrad. Ditmaal stond saxofonist Lucas Bakker er met zijn eigen Lucas Bakker Quartet (*****).
Bakker viel al meermaals in de prijzen en stond met verschillende ensembles op festivals en gerenommeerde podia. In 2022 won hij met zijn eerste compositie Polar de compositiewedstrijd van het Nederlands Blazers Ensemble. Binnen de andere projecten waarin we hem dit weekend aan het werk zagen, kon hij zijn talent al etaleren. Met zijn eigen kwartet leek hij echter pas echt zijn muzikale ziel bloot te leggen. Vanaf de eerste saxofoonlijn gingen de haartjes op onze armen overeind en kwam de veelzijdigheid in zijn spel volledig tot z’n recht.
Toch trok Bakker niet alle aandacht naar zich toe. Hij gaf zijn medemuzikanten voldoende ruimte om te schitteren. Het fraaie basspel van Nina Cekov, de inventieve pianopartijen van Samuel Frerichs en het precieze drumwerk van Kobe Bakker sprongen stuk voor stuk in het oog. Met Toots Toast, zijn speelse ode aan Toots Thielemans, liet Lucas op sopraansaxofoon nogmaals horen hoeveel maturiteit er achter zijn jeugdige uitstraling schuilgaat.
Na een grootmeester als Philip Catherine ontpopte hij zich tot een van dé ontdekkingen van FinFactor Jazz Damme.
dHet verleden en de toekomst van de Belgische jazz lagen op deze tweede festivaldag bijzonder dicht bij elkaar.
Met Joe Sanders' Parallels (****) stond een project met een opmerkelijke ontstaansgeschiedenis op het hoofdpodium. Tijdens een eerder concert improviseerde Sanders als toegift een solo op contrabas. De melodie sloeg zo sterk aan dat het publiek ze na afloop bleef zingen. Dat spontane moment vormde later de kiem voor het titelnummer en het in 2024 verschenen album ‘Parallels’. De vraag was dan ook of Sanders die bijzondere verbondenheid tussen muzikanten en publiek in Damme opnieuw kon oproepen.
De omstandigheden speelden aanvankelijk niet in zijn voordeel. Philip Catherine had als grote publiekstrekker kort voordien het plein volledig gevuld, waarna veel bezoekers naar de Izzy Jazz Club Stage trokken. Net daarna viel ook de eerste en enige stevige bui van de dag, waardoor het publiek opnieuw beschutting zocht. Voor een minder bekende naam als Joe Sanders was het niet vanzelfsprekend om iedereen meteen terug naar het hoofdpodium te lokken. Sanders liet zich daardoor niet uit zijn lood slaan. Met saxofonisten Seamus Blake en Will Vinson en drummer Gregory Hutchinson omringde hij zich met drie absolute topmuzikanten uit de internationale jazzscene.
Zonder in routine te vervallen, bleven ze het publiek met speelse maar kordate improvisaties prikkelen. Via ritmisch handgeklap, muzikale oproepen en herkenbare melodieën groeide de betrokkenheid langzaam maar zeker. Het kwartet moest er door de omstandigheden hard voor werken, maar kreeg de aanwezigen uiteindelijk toch aan het klappen en meezingen. Als kers op de taart verscheen ook Christie Dashiell, die een dag eerder haar eigen concert had gegeven, opnieuw op het podium. Met haar warme, soulvolle stem gaf ze de set een extra vocale dimensie en maakte ze het plaatje compleet.
Na het slotapplaus mocht het gezelschap terugkeren voor een toegift en werd de melodie waarmee het verhaal van Parallels ooit begon opnieuw bovengehaald. Het oorspronkelijke wonder liet zich niet letterlijk kopiëren: daarvoor was de respons in Damme te ingetogen. Toch kwam dat bijzondere moment hier op kleinere en subtielere schaal opnieuw tot leven. Niet minder mooi, alleen intiemer.
Na nog even van de tweede set van Lucas Bakker Quartet te hebben genoten, met een smakelijke Brugse Zot in de hand, was het tijd voor de absolute headliner van FinFactor Jazz Damme. Lady Linn & Her Magnificent Seven (*****) sloten deze boeiende editie op veelzijdige wijze af. We schreven: "Wat als pop en jazz elkaar ontmoeten?" Daarmee zouden we een veelzijdige artieste als Lady Linn echter tekortdoen. Met haar enthousiaste uitstraling en wonderbaarlijk mooie stem maakte ze meteen duidelijk dat ze zich niet in één muzikaal vakje laat opsluiten.
Tijdens de ingetogen passages deed ze ons naar adem happen, maar even later nodigde ze het publiek met hetzelfde gemak uit tot een danspasje. Samen met haar sublieme muzikanten wist Lady Linn te ontroeren.
Tijdens Frank Sinatra's “Strangers in the Night” waagden enkele koppels zich zelfs aan een slow. Alleen begeleid door zachte pianoklanken bracht ze het nummer met de klasse en warme uitstraling van een klassieke crooner. Een magisch en onvergetelijk moment.
Ook Nina Simone was nadrukkelijk aanwezig in “Theme from ‘Middle of the Night’”, dat opnieuw voor kippenvel zorgde.
Daarnaast putte Lady Linn rijkelijk uit ‘Midnight Sun’, haar ode aan de duisternis, het licht en de eindeloze mogelijkheden van de nacht. Ze liet horen dat die nacht niet alleen melancholie en verstilling voortbrengt, maar evengoed feestvreugde, romantiek en sprankelend levensplezier.
Covers en eigen werk vloeiden daarbij moeiteloos in elkaar over. Zelfs haar publieksfavoriet “I Don't Wanna Dance” kreeg iets heerlijk ironisch, want stilzitten was ondertussen vrijwel onmogelijk geworden. De muzikanten gaven de songs alle ruimte om te ademen, te improviseren en telkens een andere richting uit te gaan.
Lady Linn & Her Magnificent Seven vormden zo de perfecte samenvatting van waar FinFactor Jazz Damme een heel weekend om draaide: jazz die intimiteit en uitbundigheid verenigt en muzikanten en luisteraars van verschillende leeftijden samenbrengt.
Van zestienjarige ontdekkingen tot een 83-jarige grootmeester: in Damme bewees jazz twee dagen lang dat ze werkelijk geen leeftijd kent.
Een mooiere afsluiter had deze editie zich nauwelijks kunnen wensen. We noteren alvast zaterdag 28 en zondag 29 augustus 2027 met stip in onze agenda. U toch ook?
Organisatie: FinFactor Jazz Damme + vzw22
Het Depot Leuven - concertinfo 2026
events
05-09 Buskers boulevard: Tom Helsen, Lady Linn, Frances Soen, Blum, Emma Hessels, Floris Frances Arthur, Jen
09-09 Cool presents Arrested Development
11-09 Daft Funk live
12-09 TP Le green
16-09 Todd Rundgren
19-09 The Longest Johns
23-09 The Mission
24-09 Holy holy
25-09 Black stone cherry
26-09 Meuven pride, closing party
28-09 gala dragot
01-10 Kaizers Orchestra
02-10 Donny Benét
05-10 Tje
09-10 Dub unit: Touch above, Brian da Lion & Highwayman, Elimb’ AmboaKingstep soundsystem
13-10 Buffalo Tom
14-10 Birthe
15-10 Sanada Maitreya
18-10 Levellers ‘35Y ‘levelling the land’
22-10 Different class: Overdrive: eendags indoorfestival – info zie site
24-10 Bizkit Park
28-10 Zap mama & K.Zia
29-10 High Hi
30-10 Camille Camille ‘enchanted sea’
01-11 Frazey Ford
06-11 Fischer-Z 50Y
07-11 Son mieux
08-11 The Del Fuegos
10-11 New wave night: Crash Course In Sciecne + afterparty The Whatevers, Malcolm Nix
11-11 Iskander moon
13-11 Frank Boeijen
14-11 Utopia: felix da Housecat
18-11 The Scene x Syb Van Der Ploeg
19-11 Andries Beckers
20-11 Psychonaut, The Guru Guru
21-11 Breaking barriers presents The Kids 50
21-11 Youngblood Brass Band
24-11 Baby Lasagna
25 + 26-11 Ao
28 + 29-11 Merol (ism Live Nation)
04-12 Bimdek
05 + 06-12 Sofie Lemaire
07-12 Lézard
08-12 Hiqpy
09/12 Jeroen Baert
12-12 Sons of the culture clash
15-12 Milow
19-12 De Mens x-mas show
2027
16-01 Young gun silver fox
20 + 21-01 Xander De Rycke
26-01 Happy Mondays
27-01 Roel Steeno
28-01 Steven Mahieu
06-02 The Bootleg Beatles
09-02 Heather Nova
10-02 Radio Guga
17-02 Ila
18-02 Ariel Posen
20-02 Wouter Deprez & Tcha Limberger
22 + 23 + 24 + 25-02 Lieven Scheire ‘Robots’
05 + 06-03 Hetty Helsmoortel
15-03 Pokey Lafarge
02 + 03-04 Wim Helsen
14-04 Jan Verheyen
15-04 Belpop Bonanza Songfestival Special: Jan Delvaux & DJ Bobby Ewing
23 + 24-04 Stan Van Samang 20
25-05 Jeroen Leenders
Wetenswaard
Het Depot en Stad Leuven werkten samen aan nieuwe bruisende plek in Leuven voor muziek, events en nachtcultuur! Het stadsbestuur van Leuven besliste om het gebouw van Domo Meubelen in de Bondgenotenlaan aan te kopen. De stad sluit nu met muziekcentrum Het Depot een samenwerkings- en een erfpachtovereenkomst af voor de invulling, de uitbating en de verbouwing van het pand.
Sound Track
Sound Track! Heb je een band, ben je singer-songwriter of heb je een coole solo act? Heb je ambitie of wil je speelkansen, nationale exposure en begeleiding? Make some noise! Nieuw muziektalent uit Vlaanderen en Brussel.
45Toeren finalisten - zie site
NIEUWE ARTIST IN RESIDENCE - zie site
Elk jaar haalt Het Depot een aantal interessante bands en muzikanten in huis. Wie het kwaliteitslabel 'artist in residence' krijgt opgeplakt, geniet van de know-how van Het Depot om de muzikale carrière een duwtje in de rug te geven.
Depot Academy - zie info site
COOL Festival
COOL Festival zet de meest prominente figuren en beloftevolle talenten van de genres funk, soul, afrobeat, jazz en hip-hop in de kijker! Come groove with us …
Info Cursussen - Workshops - check de site
M-idzomer - M-IDZOMER is een eigenzinnige muziek- en cultuurfestival stopt na 14 onvergetelijke edities in 2026
Open mic - zie info site
Depot & Muziekgieterij lanceren samenwerking rond talentontwikkeling – album bij V2 records
Info https://www.hetdepot.be
Wilde Westen, Kortrijk – events
Concerten
2026
DAK sessions @DAK De Kreun
05-06 Sekushi
12-06 Twanguero
28-08 The Hickey Underworld
29-08 Rehab (drum & bass)
03/09 Béton Armé, Listed
04-09 The Orielles
05/09 Darken the moon XVIII
12/09 Muzikale wandeling in Sint-Denijs Zwevegem – 5 korte concerten (Berlinde Deman, Fabian Coomans, Sonore Quartet, DOWLNDRAKE, Dok Saxophone Quaret)
19/09 BOUGIE: gratis muziekfestival: Dermot Henry, Teun, Plakband @Conservatoriumpark
20/09 Jazzcats: Glass Museum @Hof
24 + 25/09 Wannes Cappelle ‘verstaanbaar’ (try-out) @Concertstudio
26/09 Dub up session w/ Channel One
01/10 Integrity + Ringworm + World I Hate (ism Mendville) ‘hard-metalcore’
02/10 Legends of Rock Tribute festival: coverbands van o.a. Pearl Jam, Green Day, Nirvana
03/10 Coroner (ism Alcatraz)
08/10 Axel Rudi Pell (ism Alcatraz)
09/10 The Wolf Banes
10/10 Bizkit Park
14/10 Buffalo Tom @Depart
16/10 The Mission
17/10 Club night: ‘Eighties’ is back!
18/10 Curbside Lambsear + Niykolaes & Daniël Paul
22/10 Sparta, Hammok
23/10 Ronker, It it anita
25/10 Jazzcats: Vanessa Mathys Quartet @Hof
30/10 High Hi ‘noonday demon’, nieuw album
31/10 Dave Clarke 15Y King Kong Club
06/11 t-m 08/11 Sonic city festival 2026 @Depart – zie info verder
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
11-11 Macy Gray ‘the trouble with the truth tour’ @Depart
20-11 Portland, new album 'champain'
21/11 Lézard, album ‘que se passe t-il’
22/11 Pothamus, Hippotraktor
27/11 Matthew And The Atlas ‘temple 10th anniversary tour’
29/11 Jazzcats: This is the omen @Hof
04/12 La Jungle, nieuw album ‘an order of things’
08/12 Ebbb
10/12 Widowspeak, John Andrews & The Yawns
13/12 Jazzcats: Julien Tassin @Hof
2027
21-02 Pool of sound: Nemo ensemble – info zie site
09-03 Tramhaus ‘making it happen since 2020’
13-03 Jazz cats
20-03 De Zwaarste Band ‘de zwaarste lijst van StuBru, live
INFO
Kortrijkse concert- en festivalorganisatoren Wilde Westen en Muziekcentrum Track openen het nieuwe Evenementenplein 'Depart XXL' in Kortrijk vanaf 2021
Wilde Westen lanceerde in juni met de 'Buiten Westen' concertreeks als eerste concertclub een ''Stad Kortrijk biedt ons met Depart XXL een unieke kans om opnieuw grootschalig te organiseren en Wilde Westen grijpt die graag met beide handen.
On stage with - zie info site
Synthlab - zie info site
Sound Track - Gloednieuw live- en kansenparcours
Sound Track is de opvolger van de vroegere provenciale pop- en rockconcours zoals Westtalent. Bij deze nieuwe talentenjacht bundelt Poppunt de krachten met de Vlaamse en Brusselse clubs waaronder Wilde Westen. Je kan je via vi.be inschrijven voor het concours! Alle genres, van rock tot jazz zijn welkom. Alleen of in groep, instrumentaal of in eender welke taal, zolang het maar live is!
Festival Van Vlaanderen
Festival Kortrijk 2026
Festival Kortrijk 2026 opent z’n deuren vol goesting. De Sint-Elisabethkerk vormt zich om tot een spiegelpaleis waar je hedendaags klassieke muziek ontdekt.
Met een zorgvuldig samengesteld programma van bijzondere combinaties artiesten houdt Festival Kortrijk een muzikale spiegel voor. Op de planning: double en triple bills die de blik verruimen — en het hart raken.
www.festivalkortrijk.be
Matineeconcerten
Artist in Residence, Lotto Wild Talent - Wilde Westen
Jazz cats
Jazz Cats: het nieuwe Kortrijkse jazzfestival georganiseerd door Wilde Westen, Muziekcentrum Track, Pand.A en Parkjazz lanceert een reeks Jazz Cats Club Shows en voorziet jazzliefhebbers van een flinke dosis jazz in een gezellig kader.
De Jazz Cats Club Shows willen zowel jong, beloftevol (inter)nationaal talent, als gevestigde waarden een podium geven.
De visie blijft de Jazz Cats festivalvisie: programmeren zonder oogkleppen, met een hele ruime kijk op jazz als muziekgenre en een belofte die een gezonde mix van traditionele jazz en heel veel ruimte voor experiment garandeert.
Klinkende Stad
Young curators
Wilde Westen startte een zoektocht naar 'Young Curators'. Jongeren tussen 18 en 26 jaar konden kandideren om een jaar lang hun ding te doen binnen onze programmatie. Uit een grote groep kandidaten selecteert Wilde Westen vijf mensen.
Ze krijgen tijdens het concertseizoen volledig carte blanche om enkele avonden naar hun voorkeur in te vullen. Zowel de programmatie, de communicatie als de productie van hun concertavonden ligt volledig in hun handen. Young Curators aan de macht, uiteraard met de hulp van Wilde Westen: die hen doorheen dit traject zal begeleiden met workshops en advies.
Wilde Westen wordt partner van nieuw Europees project 'Sounds Now'
Een nieuw samenwerkingsproject rond curatorschap en integratie in hedendaagse muziek en geluidskunst
Sounds Now is een grootschalig vierjarig Europees samenwerkingsproject, geleid door een consortium van muziekfestivals en productiehuizen, gericht op de verspreiding van hedendaagse muziek en cultuur. Het project is het resultaat van een jarenlange collectieve discussie en reflectie over onze rol als curatoren en de sociaal-politieke verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt.
Sounds Now richt zich op de manier waarop curatorschap steeds hervalt in dezelfde patronen van macht en uitsluiting op alle niveaus in onze samenleving. Het project draait rond het actief stimuleren van diversiteit binnen ons vakgebied. Op die manier wil Sounds Now een brede waaier aan ervaringen en perspectieven creëren die zowel de geluidskunst als hedendaagse muziek in de toekomst zullen definiëren.
Het project omvat een reeks acties, waaronder congressen, onderzoek, labs voor curatoren van buiten de new music wereld, mentorschapsprogramma's van curatoren, componisten en experts, producties met betrokken kunstenaars met vraagstukken als diversiteit, ...
Sounds Now wordt ondersteund door het Creative Europe-programma van de Europese Unie.
Projectpartners
Blender – Zomerse muzikale mix in Kortrijk www.blenderconcerts.be
Met Blender transformeren Wilde Westen en Schouwburg Kortrijk idyllische Bolwerksite tot een paradijs voor eclectische muziekminnaars. Verwacht je aan een smeltkroes van stijlen, van klassiek tot hiphop, van pop tot punk en van elektronische beats tot jazz.
Wilde Westen: Samenwerking Schouwburg Kortrijk
Sonic City Depart, Kortrijk
Sonic City Festival 2026 - 6 – 8 november 2026
Sonic City serveert steeds een line-up om je vingers bij af te likken: een pittige mix van rijzende sterren, doorgewinterde artiesten en gloednieuwe acts – allemaal verspreid over drie dagen vol muzikale chaos. Verwacht verrassingen, veel goede nieuwe muziek en veel ambiance. Verwacht verliefd te worden op minstens één nieuwe band.
Sonic City nodigt uit voor het spannendste indoorfestival van het jaar.
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
Curated by Dirty Three: Alex Rex, Christina Carter, Dirty Three, Maxine Funke, Zoh Amba + more names TBA
Curated by Marie Davidson: .618, Curses LIVE, Feu St-Antoine, goat (JP), Leo Vincent, Lord Spikeheart, Marie Davidson LIVE with Nick Verstand, Natasha Pirard, Paranoid London + more names TBA
Curated by Sonic City: Anna von Hausswolff, Billy Fuller, keiyaA, Louis Ottley, Mandy, Indiana, Pigeon, PVA, Rosie Stuart, The Kind + DIIV more names TBA
www.soniccity.be
Wat is Wilde Westen?
De Kreun en Festival van Vlaanderen Kortrijk vormen sinds 1 januari 2017 samen een nieuwe muziekorganisatie: Wilde Westen vzw.
www.wildewesten.be
INFO https://www.wildewesten.be
Democrazy Gent - events
Concerten
Ghost fire walk with me party, Club Wintercircus, Gent op 5 september 2026
AZ, 30 years of doe or die, Club Wintercircus, Gent op 8 september 2026
Fear Factory, Hate, Crystal Lake, The Nocturnal Affair, Vooruit, Gent op 11 september 2026
Daft Funk live Vooruit, Gent op 12 september 2026
Ciska Ciska, Maya Teklal, Minard schouwburg, Gent op 15 september 2026
Tje, Niels Orens, Club Wintercircus, Gent op 24 september 2026
Lippstick, Fall in love, Club Wintercircus, Gent op 25 september 2026
Charlie Cunningham, Sorren Maclean, Minard Schouwburg, Gent op 29 september 2026
Big next: GB, Trefpunt, Gent op 29 september 2026
Dizzee Rascal, Club Wintercircus, Gent op30 september 2026
Club laat: DJ G2G + guests, Club Wintercircus, Gent op 2 oktober 2026
Laibach, Club Wintercircus, Gent op 4 oktober 2026 (ism VierNulVier)
Yaelokre, Ben Caplan, Club Wintercircus, Gent op 7 oktober 2026
Skeler, Club Wintercircus, Gent op 8 oktober 2026
Videodroom 2026: Send in the clowns presents a cabaret party, Club Wintercircus, Gent op 9 oktober 2026
The Bones of J.R. Jones, Ha Concerts, Gent op 12 oktober 2026 (ism Ha Concerts)
The mountain goats, Craig Finn (Hoild Steady), De Centrale, Gent op 13 oktober 2026
Waste, Charlatan, Gent op 15 oktober 2026
Uberdope, Club Wintercircus, Gent op 14, 15 oktober 2026 (+ twee data)
Humo’s rock rally 2026: halve finale, Club Wintercircus, Gent op 16 oktober 2026
Mo’Kalamity & Tke Wizards, Pirates crew, Team damp, Club Wintercircus, Gent op 17 oktober 2026
Hippotraktor, Hypno5e, Club Wintercircus, Gent op 18 oktober 2026
Berre, Minard schouwburg, Gent op 21 oktober 2026
Dotan, Vooruit, Gent op 22 oktober 2026
Swell, Charlatan, Gent op 22 oktober 2026
Stef Kamil Carlens & The Poem, Ha Concerts, Gent op 22 oktober 2026 (ism Ha Concerts)
Uberdope ‘uitgespeeld’, Club Wintercircus, Gent op 23 en 24 oktober 2026
Ezhel, Ha Concerts, Gent op 27 oktober 2026 (ism Ha Concerts)
Big next: Soft Loft Trefpunt, Gent op 27 oktober 2026
Big next: Tracey Nelson, trefpunt, Gent op 28 oktober 2026
Elijah Fox, Kunsthal, Gent op 29 oktober 2026
Jamie Woon solo, Club Wintercircus, Gent op 3 november 2026
Iskander moon (extra show), Club Wintercircus, Gent op 4 november 2026
Slow crush, Club Wintercircus, Gent op 6 november 2026
Health, Vowws (voor fans van NIN, Deftones, Carpentur Brut), Vooruit, Gent op 10 november 2026
Ao, Ha Concerts, Gent op 11 + 12 november 2026 (ism Ha Concerts)
Tanya Donelly x Chris Brokaw op 12 november 2026, Kunsthal, Gent
Max Cooper: 3d/av live ‘feeling is structure tour op 13 november 2026, Club Wintercircus, Gent (ism VierNulVier)
Max Cooper/DJ (2x) op 14 november 2026, Club Wintercircus, Gent (ism VierNulVier)
Tsar B op 19 november 2026, Club Wintercircus, Gent (ism VierNulVier)
Psychonaut, The Guru Guru, Vooruit, Gent op 19 november 2026
The Scene x Syb Van Der Ploeg, Jan Douwe Kroeske, op 20 november 2026, Club Wintercircus, Gent
Joe Jackson, hope & fury tour, Vooruit, Gent op 24 november 2026 (ism Live Nation en VierNulVier)
Lost in KYIV, Arabrot, Aufhebung, Club Wintercircus, Gent op 24 november 2026 (ism VierNulVier en dunk!festival)
Pongo, Club Wintercircus, Gent op 1 december 2026 (ism VierNulVier)
The scratch, Dug op 2 december 20026, Club Wintercircus, Gent
Modestep, Club Wintercircus, Gent op 3 december 2026
Nauscan the story of lung-ta op 10 december 2026, Club Wintercircus, Gent (ism VierNulVier)
Oathbreaker, Portrayal of guilt, Vooruit, Gent op 11 december 2026 (ism VierNulVier)
Emmy d’Arc, Ha Concerts, Gent op 12 december 2026 (ism Ha Concerts)
The Selector, Mise en scene op 18 december 2026, Ha Concerts, Gent (ism Ha Concerts)
Danko Jones, Split dogs, Ha Concerts, Gent (ism Ha Concerts)
2027
Johannes is zijn naam, Minard schouwburg, Gent op 12 januari 2027
De Mens late night, Vooruit, Gent op 15 januarie2026 (ism VierNulVier)
Madou, Ha Concerts, Gent op 29 januari 2027 (ism Ha Concerts)
Iceage, Club Wintercircus, Gent op 10 februari 2027
Heideroosjes, Vooruit, Gent
Daniel Norgren, Vooruit, Gent op 21 april 2027
Celebrating Meat Loaf, Vooruit, Gent op 29 april 2027
INFOS
2021 - Democrazy 40 jaar
Workshops - zie site
SOUND TRACK: GLOEDNIEUW PODIUM- EN KANSENPARCOURS VOOR ARTIESTEN
Vi.be (voorheen Poppunt) en het volledige livecircuit slaan de handen in elkaar en lanceren Sound Track: daarmee gaan we dit najaar op zoek naar de sound van elke regio in Vlaanderen en Brussel! Samen met N9 en Casino organiseert Democrazy Sound Track in Oost-Vlaanderen.
De 18 finalisten krijgen een jaar lang exposure, speelkansen en top level coaching op maat om op eigen snelheid te kunnen groeien als artiest.
Club Midi: samenwerking Muziekclub Democrazy en Kunstencentrum Vooruit
Kunstencentrum Vooruit opent zijn deuren voor Muziekclub Democrazy. De gezamenlijke concertreeks die in 2005 werd opgestart onder de noemer Club Midi, kreeg vanaf het najaar 2008 een vervolg. Club Midi staat voor een brede reeks van muziekavonden: van smerige rock and roll tot alternatieve pop, intieme folk en singer-songwriters, projecten rond elektronica en dansmuziek en specifieke thema-avonden (reggae, soul, hiphop, hardcore, ....).
Muziekclub Democrazy en Kunstencentrum Vooruit
Vooruit, St Pietersnieuwstraat, 9000 Gent
Info 09 – 223 22 27 (Democrazy), 09 – 267 28 28 (Vooruit)
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken., Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken., Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
www.democrazy.be, www.vooruit.be
Palmarium
Palmarium brengt een zinderende concertenreeks in de prachtige idyllische plantentuin van het Gents Universiteitsmuseum. Verspreid over zeven donderdagavonden presenteert de reeks veertien unieke concerten, elk met een eigen sound die resoneert met de natuurlijke omgeving. Van tropische trips tot vibrerende soundscapes.
Palmarium is een uitloper van de programmatie in Theresia, de eigenwijze culturele invulling in een voormalig slotklooster midden in de Gentse studentenbuurt.
Deze concertenreeks organiseren we in samenwerking met VIERNULVIER en Kunstmest en GUM.
Boomtown – www.boomtown.be
Boomtown, hét muziekfestival van de Gentse Feesten, midden juli, is er met de spannendste acts uit binnen- en buitenland. Hier spelen de strafste acts uit binnen- en buitenland op 3 verschillende podia op en rond de Kouter: Ha Concerts, Kiosk en het Alles-Kan podium.
Concerten op de Kouter zijn gratis, Ha Concerts is betalend. Tiny town (kinderconcerten) – zie site de namen
Bar Juno - Junoboat aan de Gentse Stropkaai
Theresia - samenwerking Viernulvier– Demo
Theresia, DEMOCRAZY en Viernulvier verblijden jullie weer met
een eigenwijs programma vol lokaal en minder lokaal talent. Theresia is terug en kleurt
menige (voor)zomeravond van mei tot september met muziek. Palmarium: Concerten in de plantentuin.
Wintercircus - Democrazy & Viernulvier uitbaters
Muziekclub Wintercircus eerste club in Europa met immersive sound en 360° projectie
DOK Gent – zie info site www.dokgent.be
Demokaart
www.democrazy.be
Trix, Antwerpen - events
- 04 sept: Soul Diet
- 17 sept: Overpass
- 18 sept: Maddie Ashman
- 27 sept: Thee Sinseers
- 01 okt: Eli Oaks
- 01 okt: Hifive: Infinity knives & Brian Ennals
- 02 okt: Matt Meason (new date)
- 02 okt: B-Phace & Frilps Joe
- 03 okt: Samurai Pizza, Babybeard
- 03 okt: Cola
- 07 okt: Tje, Niels Orens
- 08 okt: Wu Lyf
- 09 okt: Imarhan
- 10 okt: Celebration of life
- 11 okt: Pip Millett
- 14 okt: Piffy
- 15 okt: Hifive:Maha
- 16 okt: Celebration of life
- 16 okt: Bellaire
- 17 okt: My new band believe, Jasper Llewellyn
- 20 okt: Big special
- 21 okt: Dave East
- 21 okt: Hifive:Plainhead
- 22 okt: Néomi, The Howling
- 25 okt: Angine De Poitrine, Gros mené
- 28 okt: Personal trainer, Library card
- 28 okt: Slayyyter, Kalika (ism FKP Scorpio)
- 28 okt: Hifive: Grote Geelstaart
- 29 okt: Cardinals
- 30 okt: IJsland
- 30 okt: Naomi Sharon
- 31 okt: Reünie M-Kids (ism Universal)
- 01 nov: Ryan Beatty
- 03 nov: Goldie Boutilier
- 04 nov: Leblanc
- 04 nov: Hifive:Ain’t
- 06 nov: Fatal move EP release ‘fubar’ supprts Bun Dem Out, Johnny unstopaable, Impact
- 07 nov: Brian Fallon & The Painkillers , Chris Farren
- 10 nov: Psychedelic Porn Crumpets
- 10 nov: Full circle
- 11 nov: The Veils
- 11 nov: Lily Seabird
- 12 nov: Cassi, Lemon Gelato tour
- 13 nov: Inside the circle
- 14 nov: Nick Hakim
- 14 nov: Lowye, VHS
- 18 nov: Blu samu
- 19 nov: Noor
- 19 nov: Nemezzz
- 20 nov: Jembaa groove
- 22 nov: Violent Vira
- 25 nov: Lisette, Catbug (double bil)
- 25 nov: Hifive:Grommet
- 26 nov: Kid Kapichi 'down the rabbit hole tour'
- 26 nov: Snelle (ism House Of Entertainment)
- 27 nov: Benny sings
- 28 nov: Ronker, Coilguns
- 30 nov: Horsegiirl
- 02 dec: Nieva Ella (ism Live Nation)
- 03 dec: Gren Lung, High On Fire, Gnome (ism Biebob)
- 03 dec: Cabal, Employed to serve, Cold culture
- 04 dec: Jet Van Der Steen
- 05 dec: Spare kid
- 09 dec: Hiqpy
- 09 dec: Hifive: Internet girl
- 09 dec: Thrown, Counterparts, No Cure, Heavensgate
- 12 dec: Antoon (ism Live nation)
- 12 dec: Isabel Usher
- 15 dec: Chelsea wolfe + A.A. Williams (ism Live Nation)
- 17 dec: Hifive: Cowboyy
2027
- 14 jan: Floor Jansen (ism Live Nation)
- 20 jan: Comeback kid, Haywire, Whispers, Speedway
- 23 jan: Wage War, Invent Animate & Wind walkers
- 24 jan: White chapel, Sylosis, 200 stab wounds, Tribal gaze
- 31 jan: Amorphis, Insomnium, Unto others (ism Biebob)
- 03 febr: IJsland
- 04 febr: Milolaathetlukken
- 05 febr: Dagny
- 09 febr: Dead Poet Society
- 17 febr: Tramhaus
- 19 febr: Maan (ism Live Nation)
- 20 febr: Ila
- 25 febr: The Halo Effect, Lacuna coil (ism Biebob)
- 26 febr: The Reytons
- 17 maart: Stella Lefty
- 20 maart: De Heideroosjes
- 03 + 04 april: Samhain 2027 : Fluisteraars, Uktha, Spirit possession, Alcest, Agriculture, This gift is a curse, WAKE
- 14 april: Emma Ruth Rundle, Cinder well
- 15 april : Jake Bugg
- 15 april: Ibibio sound machine
INFOS
Trix opent nieuw proefproject in een oude brouwerij als werkplek voor artiesten - info zie site
Trix presenteert: 'WE SHOULD TALK' - een klankbord in donkere dagen, voor muzikanten
18 en 30 jaar. Info via de site
De Nieuwe Lichting
Desertfest (ism Metadrone) - info zie site
filter festival
Filter festival filtert opnieuw de beste pop, rock, indie, en electronica uit het gigantische aanbod waarmee je om de oren wordt geslagen, en zetten die acts op één affiche en de diverse podia die Trix rijk is.
WE ARE OPEN
We organiseren naar jaarlijkse gewoonte ons Belgisch showcasefestival We Are Open. Gedurende twee avonden programmeren we alleen maar Belgische acts die je op vier verschillende podia aan het werk kan zien. In totaal zullen meer dan 40 acts zich aan het grote publiek komen voorstellen.
Lineup
De lineup bestaat enkel uit het beste dat ons Vaderland te bieden heeft
Sound Track - Poppunt en livesector organiseren samen ambitieus kansenparcours voor nieuw talent
Poppunt, Clubcircuit vzw, Ancienne Belgique, Formaat en de Brusselse Jeugdhuizen, Cactus Muziekcentrum, Het Depot, Muziekodroom, muziekclub N9, Trix, De Casino, Democrazy, De Zwerver, Het Entrepot, Nosta, Wilde Westen en 4AD presenteren Sound Track, een live- en kansenparcours voor artiesten met talent en ambitie. Met Sound Track gaan een ongezien aantal spelers uit de Vlaamse en Brusselse muzieksector samen op zoek naar de sound van hun regio. Alle info via sound-track.be
Trix gaat op zoek naar Antwerps muziektalent
Alle info en inschrijvingen via www.trixonline.be/dezes
Trix lanceert ‘Doe maar’, een organisatie traject voor jonge organisatoren
Trix lanceert multidisciplinair co-creatietraject voor jonge makers
Muzikale zomerkampen
Absolute beginners - workshops zomervakantie
Handlangers: multidisciplinaire projecten met muziek als invalshoek
Business as usual: gratis infosessies voor jong muzikanten
Artists in residence : zie info site
Samenwerkingen met De Roma
FRAPPANTPOP
ACTIVITEIT - Workshops
‘Absolute beginners’: muziek maken is voor iedereen - een seizoen vol workshops voor jongeren
Trix en Rataplan smeden muzikale banden
Meer info op trixonline.be
TRIX ZAAL = voormalig Hof ter Lo !!
Info: www.trixonline.be
Badlands 2026 – Take the trip - Toody Cole overtreft alle verwachtingen
Badlands 2026
Lottum
2026-08-21 t-m 2026-08-23
Nederland
Ollie Nollet
Badlands is een driedaags festival in Lottum, een dorpje in Nederlands Limburg, waar muziek en een liefde voor oude motoren hand in hand gaan. Wat meteen opviel, was de piekfijne organisatie. Nergens wachtrijen, veel oog voor de aankleding en randanimatie, onberispelijk en in ruime mate aanwezig sanitair dat er na drie dagen nog smetteloos bij stond.
En dat alles tegen zeer democratische prijzen! En het programma? Mooi, maar niet van die aard om er een verre verplaatsing voor te maken. Maar met Toody Cole hadden de organisatoren onverwacht een vette vis aan de haak waardoor Badlands plots heel interessant werd. Toody Cole stond al op mijn planning voor de Vera in Groningen maar Lottum ligt een pak dichter bij huis, waardoor de keuze snel gemaakt was.
dag 3 - Badlands 2026 – zondag 23 augustus 2026
De eerste band die ik op Badlands zag, was Drum&Beeker, een duo uit het nabijgelegen Venlo. Garageblues met gitaar en drums, gezongen in het plaatselijke dialect, die wel heel sterk lonkte naar The Bonnevilles. Het had zeker wat, maar zelfs op dit piepkleine podium kwamen ze niet helemaal tot hun recht, of misschien speelde het felle daglicht hen wel parten.
Jenny Don't and The Spurs waren tijdens deze Europese tour mee in de slipstream van Toody Cole. De twee leden van Toody's band maken immers ook deel uit van The Spurs. Mooi meegenomen, want Jenny Don't and The Spurs moeten zowat mijn favoriete countryband van de laatste jaren zijn.
Het was nog vroeg op de middag en de grote tent was verre van vol maar één erg geïnteresseerde toeschouwer hadden ze alvast: Toody. Af en toe lastiggevallen door een stel opdringerige bezoekers die zonder veel omhaal met haar op de foto wilden, volgde ze het hele optreden vanaf de eerste rij. En hoewel het ook voor haar zeker niet de eerste keer geweest zal zijn, leek ze net als ik behoorlijk onder de indruk.
The Spurs opende hun set traditiegetrouw met een instrumentale intro, gedistilleerd uit ‘Bones in the sand’, die naadloos overging in "Flying High". Zo werd het meteen genieten van de heerlijk galmende gitaar van Christopher March, waarin ik de geesten van Link Wray en Duane Eddy meende te ontwaren.
Het is precies die bedachtzame rock-'n-rollaanpak van March, in combinatie met de engelachtige countryzang van Jenny Don't, die de groep boven het omvangrijke peloton countrybands doet uitstijgen. Verder gaf bassist Kelly Halliburton, niet vies van een rock-n-rollpose meer of minder, het geheel een vettig garagerandje terwijl de wat onopvallende Buddy Weeks achter de drums voor een onstuitbare drive zorgde. Het duurde misschien even, maar de immer breed glimlachende Jenny Don't wist de sfeer uiteindelijk tot het kookpunt te brengen. Dat was meteen het sein voor enkele Hollandse meiden om onder het goedkeurend oog van Toody hun beste line-dancepasjes te demonstreren.
Intussen volgden de hoogtepunten elkaar in snel tempo op, waaronder het hartverscheurende "Unlucky Love" en het door een Bo Diddley-beat aangedreven "My Baby's Gone".
Dit was de derde keer dat ik deze groep uit Portland, Oregon aan het werk zag en opnieuw werd ik genadeloos overrompeld. Hoewel het - ik durf het bijna niet te schrijven - misschien toch stilaan tijd wordt om de set met enkele nieuwe nummers op te frissen.
Daarna was ik getuige van een uitzonderlijk fenomeen: een voormalige Londense busker die als one-man-band een intussen volgepakte tent moeiteloos uit haar dak liet gaan. Cam Cole verontschuldigde zich omdat hij geen Nederlands sprak, maar zei er meteen bij dat hij een taal sprak die we wél zouden verstaan: die van de blues en rock-'n-roll. En of de meute dat verstond!
Cam Cole, getooid met een kleurrijke hoge hoed en een jasje dat hij bij Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band leek te hebben geleend, werd meteen als een ware held ontvangen. Gezeten op wat wel een troon leek, met een gigantisch 'spinning wheel' als decor, produceerde hij in zijn eentje een verrassend volle sound. Daarvoor maakte hij gebruik van drie gitaren, waaronder een Mule Resonator Guitar, en een footdrumkit. Dat laatste bestond uit een basdrum, snare, cymbaal, tamboerijn, koebel en nog een ondefinieerbaar ding.
Een massieve muur van geluid vormde het karkas van zijn primitieve trashbluesnummers. Telkens hij zo'n nummer inzette, dacht ik: 'wow, dit wordt fantastisch!' maar even snel als ze kwam, verdween de euforie weer. De songs hadden te weinig om het lijf en zelfs die indrukwekkende sound miste het nodige reliëf. Het publiek trok zich daar duidelijk niets van aan en ging uitzinnig te keer.
Dead Moon is zonder twijfel een van de beste groepen die de undergroundrock-'n-roll ooit heeft voortgebracht. De groep was actief tussen 1987 en 2006, maar er volgden nog enkele reünieconcerten vanaf 2014. In 2017 viel het doek definitief toen frontman Fred Cole stierf aan kanker. Een jaar eerder was drummer Andrew Loomis hem al voorgegaan, eveneens ten gevolge van kanker. Bassiste Toody Cole, die op het moment van Fred's overlijden precies vijftig jaar met hem getrouwd was, besloot in 2023 totaal onverwacht met een eigen band de erfenis van Dead Moon nieuw leven in te blazen. Na een eerdere tour vorig jaar door Australië en Nieuw-Zeeland, was dit jaar Europa aan de beurt, met Badlands als een van haar haltes. Mijn verwachtingen waren hooggespannen maar ik had toch ook de nodige reserves. Ten tijde van Dead Moon zong Toody ook steevast een paar nummers waarbij ze telkens liet horen dat zingen niet haar sterkste kant was. Nu zou ze dus alle nummers zingen en ik kan u meteen vertellen dat ze dat tegen alle verwachtingen in bijzonder voortreffelijk deed. 77 is ze ondertussen, maar daar was eigenlijk niets van te merken. Een enkele keer leek ze wat last van haar vingers te hebben, maar dat belette haar geenszins om heftig aan de bassnaren te plukken.
Met opener "Walking on my grave" kwam de set meteen op kruissnelheid. Wat volgde was een gelukzalig makend feest van herkenning dat alle mooie herinneringen weer naar boven bracht. "Dagger Moon", "Going South", "Fire in the Western World", "Johnny's got a gun"... Stuk voor stuk briljanten die ik veel te lang had moeten missen.
Daartussen ontwaarde ik ook twee nummers die niet van Dead Moon waren. Eerst was er "Caroline" van Pierced Arrows, de groep van Fred en Toody na Dead Moon. En even later volgde "You must be a witch", een nummer uit 1968 van The Lollipop Shoppe, een vroegere groep van Fred Cole, dat ook te vinden is op de legendarische Nuggets-verzamelaar die door Lenny Kaye werd samengesteld.
En dan had ik het nog niet eens over 'her band'. Op drums de immer enthousiaste Kelly Halliburton, die uiteraard het klappen van de zweep kent: hij was immers ook drummer bij Pierced Arrows. En dan was er nog Christopher March, die ook hier weer schitterde op gitaar, net als bij Jenny Don't. Hij deed gelukkig geen krampachtige poging om de scheurende gitaar van Fred Cole te imiteren, maar bleef gewoon trouw aan zijn eigen stijl en dat bleek zonder twijfel de beste keuze.
Intussen bereikte de feeststemming haar toppunt toen er gratis bier aan de eerste rijen werd uitgedeeld. Of het daaraan lag weet ik niet, maar even later barstte een moshpit in alle hevigheid los.
Met "Dead Moon Night" kwam er een einde aan een set die veel te vlug voorbijgevlogen was. Een bis kon uiteraard niet uitblijven en met "54/40 or fight" gingen nog eens alle vuisten de lucht in. Wat ben ik blij dat ik dit nog mocht meemaken.
Setlist Toody Cole and Her Band @ Badlands 23-08-2026
1 Walking on my grave 2 Caroline 3 Dagger moon 4 Psychodelic nightmare 5 Going south 6 All sold out 7 You must be a witch 8 Claim to fame 9 Fire in the western world 10 Running out of time 11 I hate the blues 12 Diamonds in the rough 13 Johnny’s got a gun 14 Clouds of dawn 15 It’s O.K. 16 Dead Moon night 17 54/40 or fight
Na dit verpletterende optreden had ik gerust naar huis kunnen gaan - tenslotte was het hiervoor dat ik gekomen was - maar gelukkig deed ik dat niet en ontdekte ik nog twee uitstekende Nederlandse bands.
De eerste was Eyesores, een trio uit Harderwijk dat eerder dit jaar debuteerde met ‘They want to see you fall’. Eyesore betekent zoveel als 'doorn in het oog': iets dat zo lelijk is dat het pijn doet aan de ogen. Maar dat was Eyesores allerminst.
Integendeel, ik kon mijn ogen niet van hen afhouden. De drie jongemannen brachten met veel branie en lef een luide mix van garagepunk, noise en grunge. ‘De Nederlandse SEXTC’, fluisterde iemand me in het oor, en daar had hij zeker een punt. Datzelfde tomeloze en ongegeneerde enthousiasme, diezelfde vette, smerige riffs en zelfs het podium, waarop ze stonden, bracht me terug naar de Busker Stage op Leffingeleuren waar ik voor het eerst SEXTC zag. En net als toen hoorde ik ook hier minstens één nummer dat schatplichtig leek aan Nirvana.
Het plein voor het podium muteerde dan ook snel tot een gigantische moshpit. Bovendien kwam Jochem Lambert af en toe vanachter zijn drumstel tevoorschijn om met wilde gesticulaties nog wat olie op het vuur te gooien. Samen met zanger-gitarist Justin Ruitenschild en bassist Lars van den Bogaard beleefde hij duidelijk de tijd van zijn leven. Dat was voor mij niet veel anders, en het was tegelijk ook een geruststelling dat jongeren zich nog aan dit soort muziek willen vergrijpen.
Mooon, een trio uit Aarle-Rixtel, een dorp in Noord-Brabant, blijkt een gevestigde waarde in de Nederlandse undergroundscene. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Sinds Badlands is dat definitief verleden tijd want Mooon maakte er behoorlijk wat indruk.
Vanaf de eerste noten had deze groep me bij de lurven. Alles, maar dan ook alles, ademde bij Mooon de sixties. Met een kapsel en kledij waar duidelijk veel tijd aan was besteed leek bassist Tom de Jong zo uit een beatbandje uit het midden de jaren zestig te zijn gestapt. Broer Gijs (drums) en neef Timo van Lierop (zang/gitaar) zagen er op hun beurt uit alsof ze pas Woodstock hadden meegemaakt.
Ook muzikaal lagen de invloeden uit het gouden tijdperk van de muziek er vingerdik op. Die psychedelische gitaar, die infectieuze beat en die wonderlijke samenzang: ik kreeg er maar geen genoeg van. Het deed me voortdurend aan The Byrds denken, altijd al een van mijn favoriete sixtiesgroepen.
Ieder nummer leek wel een cover, maar was het nooit. Riffs en melodieën werden met veel respect gerecycleerd. Soms iets te expliciet: zo leek "She makes me feel" wel heel erg op "Psychotic reaction" van Count Five. Nummers als "Alcohol" en "Mary you wanna" waren zo aanstekelijk dat het leek alsof ze altijd al hadden bestaan.
Uiteindelijk kregen we met de slotsong dan toch een echte cover: "Kick out the jams" van MC5. Een atypische keuze eigenlijk, maar het werd dan ook gezongen door een gastzanger. En zo kom ik bij het heikele punt: waarom Mooon niet de volle vijf sterren binnenhaalde. De band tackelde gewoon zichzelf door bij ieder nummer iets speciaal te willen doen. Het werd voortdurend een komen en gaan van gastmuzikanten, allen nobele onbekenden voor me. Maar zelfs dat vonden ze niet genoeg. Het spektakel begon eigenlijk al voor het optreden, toen de drummer op een motorfiets het podium opreed. Tijdens het tweede nummer liet een roadie (?) zich op een surfplank boven de hoofden van het publiek ronddragen. Even later rolde voor "Too cool for school" een koortje op een podiumkar het podium op. Halverwege de set werd zelfs een heus kanon bovengehaald. Die werd met vier grote fietspompen onder druk gezet, waarna er een lading t-shirts de zaal in werd geschoten. En zo kan ik nog even doorgaan. Het was er gewoon over terwijl hun muziek alleen al ruim voldoende was om er een geweldig feest van te maken.
Toch bleef het een mooi orgelpunt van een op alle vlakken geslaagde festivaldag.
Organisatie: Badlands
Excelsior Rocks! 2026 – Geslaagde eerste editie!
Excelsior Rocks! 2026
Place Cardinal Mercier
Jette
2026-08-22
Ollie Nollet
Het zijn barre tijden om een nieuw festival te starten. De lange lijst vergunningen en regels lijkt een onoverkomelijke hindernis. Toch bundelden twee cafés aan het Kardinaal Mercierplein in Jette de krachten om samen een eerste editie van Excelsior Rocks! op poten te zetten. Nu zijn beide cafés niet helemaal onbeslagen in het organiseren van optredens. Vooral het Excelsior Stam Cool Café mocht al heel wat mooie namen verwelkomen, onder wie The Briefs en The Morlocks, terwijl ook het Welkom Café al enkele buitenlandse groepen een podium gaf.
Qua opkomst was Excelsior Rocks! alvast een succes. Nu maar hopen dat ook het financiële plaatje klopt, want het festival was volledig gratis. Het deed me wat denken aan de begindagen van het Binic Folks Blues Festival, waar men ook met een gratis formule kleine groepen uit de garagerock en punk aan een groter publiek presenteerde. In Jette was het toch net iets kleinschaliger: één dag, één podium en zeven groepen waarvan ik er vijf aan het werk zag.
De eerste band die ik zag, was MFC Chicken, een kwartet uit Londen dat al sinds 2010 actief is. Na vijf platen op Dirty Water Records verscheen hun nieuwste worp, ‘Milk Chicken’, op het Spaanse Folc Records. Met hun vieren, allen keurig in het pak en met een strikje, leken ze wel drie generaties te overspannen. Bassist Zig Criscuolo en gitarist Dan Criscuolo, die je ook zou kunnen kennen van The Fuzillis, waren vader en zoon terwijl drummer Ravi Low-Beer met gemak de opa van Dan had kunnen zijn.
De vier brachten bijzonder aanstekelijke no nonsense rock-'n-roll met de heerlijke sax van Spencer Evoy als drijvende kracht. Evoy was een frontman naar mijn hart die naast de sax ook de zang voor zijn rekening nam en tussendoor nog geregeld de tijd vond om zijn haar in de juiste plooi te kammen.
Opvallend veel nummers gingen over kippen waarvan ik er zowaar eentje herkende: "Chicken Shack Boogie" van Amos Milburn. Dit was retro rock-'n-roll, met zoveel panache gebracht zodat het nooit oubollig aanvoelde. Hier ging een onvermoede energie van uit die deed denken aan Barrence Whitfield, met wie ze trouwens hebben samengewerkt. De danspasjes waren wellicht wat keuriger dan bij die laatste, maar de bassist en de saxofonist waren toch niet te beroerd om zich even tussen het publiek te mengen.
De presentator, een lokale komiek die niet onverdienstelijk bleek in het droogworstenwerpen, wist ons te vertellen dat Little Steven (Van Zandt) hen ooit tot nummer één-garagerockband uitriep. Nu vermoed ik toch dat Little Steven er minstens eentje te veel op had toen hij die uitspraak over Muck and The Mires deed.
De acht platen die de band uit Boston, Massachusetts uitbracht, zijn bezwaarlijk meesterwerken te noemen en ook de laatste EP, ‘The Ghost of Roky Erickson’ valt ondanks zijn fraaie titel wat licht uit. Nu zijn dit soort groepen doorgaans beter live dan op vinyl maar aanvankelijk viel ook dat wat tegen. Hun retro powerpop in een garagejasje bleef in het begin wat steken in een troebele brei.
Nu hoeft garagerock voor mij zeker niet perfect te klinken maar hier vielen er nauwelijks nummers te ontwaren die die naam waardig waren. Nochtans ontbrak het de vier, die zich in identieke outfits hadden gehesen, allerminst aan enthousiasme. Maar met "Love Potion No.9", een cover van The Clovers, kwam plots de kentering. Eindelijk werd de juiste balans gevonden en kon ik ten volle genieten van hun ongecompliceerde songs. Ook hun uitstapje naar de Mersey Beat met "It's gonna be alright" van Gerry and The Pacemakers was een voltreffer.
Met het slotoffensief ging ik uiteindelijk helemaal overstag. Eerst was er het vrij stevige "I'm your man" dat leadgitarist Pedro Mire zong en dat geplukt werd uit het repertoire van zijn andere groep, de Ape Hangers. Maar het mooiste werd tot het laatst bewaard: "Commando", een onweerstaanbare Ramones-cover.
Les Rencards was de groep waar ik het meest naar uitkeek en ze maakten die verwachtingen meer dan waar. Les Rencards is een internationale groep uit Barcelona met vier uitgesproken persoonlijkheden. De Barcelonese zangeres Merli Marlowe is zonder twijfel de blikvanger van het gezelschap. Ze leek wel een jonge, en vooral sexyer, versie van Nana Mouskouri. Ze zingt in het Frans omdat ze als cineaste gefascineerd is door de Nouvelle Vague. Dat Frans leerde ze tijdens haar studies in Brussel.
Op het podium ontpopte ze zich meteen tot een onvervalste vamp. Haar hese stem bleek niet altijd even toonvast maar dat maakte haar zang alleen maar zwoeler. Samen met haar drie kompanen bracht ze een intrigerende mix van yé-yé en sixties garagerock. Kronkelend rond haar microfoonstandaard of zich een weg dansend door het publiek zoog ze voortdurend alle aandacht naar zich toe. Maar ook de drie andere muzikanten verdienden minstens evenveel aandacht. Marc Argenter, duidelijk de chouchou van Merli, bleef me verbazen met inventief gitaarwerk. De Braziliaan Gabriel de Camargo was al even imponerend op bas en mocht bovendien twee nummers in het Portugees zingen, die zeker niet van de minste waren. Ten slotte was er nog Ian Kay,de jonge Fransman van Armeense afkomst achter het drumstel. Ook hij bleek behoorlijk creatief: tijdens het prijsnummer "Mon ami" gebruikte hij zowaar een bierflesje als percussie-instrument. Ook hij mocht even iets zingen en deed dat met verve, in een nummer dat heel sterk aan Them deed denken. Dat hoeft niet te verbazen: hij brengt platen uit onder zijn eigen naam en is daarnaast zanger-gitarist bij The Cavemen V en The Missing Souls.
Les Rencards sloten hun indrukwekkende set af met "Ton rencard", waarin Merli nog eens alles uit de kast haalde om het publiek op te hitsen.
Daarna was het tijd voor onze nationale trots, The Kids. Intussen was het plein volledig volgelopen. Kwamen die echt allemaal voor The Kids of waren er velen die dit gratis festival enkel 's avonds wilden meemaken? Veel maakt het niet uit: The Kids speelden gewoon een verpletterende set. Ik zag ze eerder dit jaar al in De Zwerver, in het kader van hun vijftigjarig jubileum. Ook toen was ik behoorlijk onder de indruk, maar wat ik hier meemaakte, lag toch nog enkele niveaus hoger. Nochtans was de setlist nagenoeg identiek en zullen ze in Leffinge ongetwijfeld evenzeer het beste van zichzelf gegeven hebben. Maar hier in Jette hing een magie in de lucht die zich rationeel niet liet verklaren.
Vanaf het eerste nummer "No Work" sloeg de vonk over op het publiek. Wat volgde leek een resem onbetaalbare hits waarop het deinende publiek bijzonder warm reageerde. "On s'amuse!" riep gitarist Luc van de Poel in zijn beste Frans. Met zijn 73 is hij de nestor van de groep, maar toch leek hij veruit de energiekste van het stel. Of Ludo Mariman het besefte, weet ik niet, maar hij zong hier "Fascist Cops" in de schaduw van het plaatselijke politiekantoor.
Het was de aanloop naar een zinderende finale met "Do You Love the Nazis" als apotheose. Uiteraard kon een bisnummer niet uitblijven. "If the Kids Are United" van Sham 69 liet de moshpit ontploffen, waarna een stormloop op het podium volgde. Zo te zien begint het leven pas bij 70.
Opvallend veel mensen droegen een t-shirt van The Molotovs, terwijl de groep mij totaal onbekend was. Wat speurwerk leerde me dat The Molotovs een Londense groep zijn met broer en zus Mathew (zang/gitaar) en Issey (bas) Cartlidge als spilfiguren. Echt wild werd ik niet van hun dit jaar verschenen debuut ‘Wasted on Youth’, maar de groep zou met zo'n 600 optredens achter de kiezen vooral live een openbaring zijn. Samen met drummer Noah Riley wisten broer en zus het publiek vanaf de eerste noten in te palmen. Het oogde ook vrij spectaculair met Issey Cartlidge die als een krolse kat in jarretelles over het podium denderde. Mathew Cartlidge zag er niet alleen uit als een jonge Paul Weller, zo klonk hij ook. Diezelfde mix van mod en new wave, alleen ontbrak het hem aan de sterke songs van Weller.
Visueel bleef het tot de verbeelding spreken maar muzikaal gleed het te ver af richting mainstream-Britpop waardoor ik voortijdig afhaakte.
Toch was deze eerste editie van Excelsior Rocks! een schot in de roos, al waren er nog enkele werkpuntjes. Zo bleek de toog, toch een belangrijke bron van inkomsten voor een gratis festival, veel te klein om alle dorstigen te laven. Maar voor de rest niets dan lof!
Organisatie: Excelsior Stam Cool Café + Welkom Café, Jette ikv Excelsior Rocks!
Edinburgh Summer Sessions 2026 - een Ode aan de New Wave
Edinburgh Summer Sessions 2026
Royal Highland Showgrounds
Edinburgh
2026-08-23
Filip Van Muylem
Reizen om je lievelingsband te zien, gebeurt nog en in dit geval is het voor The Cure. Vooraf zijn er drie groepen die mogen opwarmen: Just Musterd, Slowdive en Mogwai en dat op een veldje vlakbij de luchthaven van Edingburgh (Schotland).
Het is er mooi weer en lekker aanschuiven nog voor het echt begint en daar is een goede reden voor: wie toegang wil tot de halve cirkel (ze noemen het The Golden Circle) voor het podium moet snel zijn, want er is een badjes systeem: first in: first served. Het is een beetje dubbel: de echte fans komen sowieso vroeg en zijn dan ook zeker dat ze hun plaats niet kwijt zijn, want eens er geen bandjes meer zijn om uit te delen kan niemand anders nog voor het podium gaan staan en ja: daar zijn ze erg strikt in, maar de Schotten hebben respect voor deze regel en houden zich daar dan ook netjes aan zonder te morren.
Dit wil ook zeggen dat je rustig iets kan gaan drinken of iets gaan eten als er een band is die je niet aanstaat, je zal altijd toegang krijgen tot die halve cirkel bij vertoon van je armbandje.
Ander leuk ding: alles loopt af om 22h30, daar waar The Cure op Pinkpop rond die tijd pas op het podium verscheen, wat voor de ouderen of voor de mensen die nadien nog een bus of een trein moesten nemen best handig is.
Beginnen doen ze met de jonge Ierse band Just Musterd die al van bij de eerste zangnoten van de zangeres hard doet denken aan Cranes en ook op het muzikale vlak zijn er gelijkenissen. Als jonge band merk je wel dat ze nog wat moeten groeien, de zangeres is ietwat schuchter en sommige nummers komen live nog niet helemaal tot hun recht.
Check zeker hun net uitgekomen werk eens (“We Were Just Here”). Gitzwart, betoverend mooi, maar iets te statisch.
Trapje hoger staat het legendarische Slowdive. Deze stond al langer op ons verlanglijstje en hen hier aan het werk zien is echt wel een dankbaar cadeau. Ze brengen hun grootste hits en heersen op vocaal niveau. Aan alles zie je dat dit mensen zijn die al lang bezig zijn en dat ze weten hoe ze de massa moeten betoveren met hun unieke sound. Alles klinkt goed en de sfeer zit goed. Ieder krijgt op vocaal niveau zijn ding: heavenly voices versus mannelijke stijl met wat schuurpapier. De zon schijnt net genoeg om ons op temperatuur te houden en de PA doet schitterend werk. Dit was dik de moeite!
Mogwai: hier kozen velen voor een broodje en een natje zoals dat heet. Vooraf hadden we onze twijfels of dit wel spek voor onze bek zou zijn en helaas kregen we gelijk: lange stukken gitaarsolo’s en als er al vocals waren verstonden we er geen moer van. Toch waren er fans bij wie de armen prijzend de lucht ingingen. Wat deed deze band overigens in dit rijtje? De twee vorige bands sloten perfect aan bij The Cure, maar deze?
The Cure: Dat het geluid super goed zou staan hadden we al gezegd, dat Robert Smith voor hij begon eerst het hele podium afstapte om iedereen te begroeten en het deed hem blijkbaar deugd om een uitverkochte editie te mogen afsluiten.
Zoals steeds is elke set anders dan de vorige. Zo krijgen we deze keer geen enkel nummer uit het meest recente album en grijpt hij vooral terug naar ‘Disintegration’ en ‘Wish’, maar ook naar een minder vaak gespeeld nummer als “Secrets”. Er zat zelfs een guest muzikant bij: Gabriel Cooper mocht met zijn saxofoon opdraven tijdens “A Night Like This”, wat dit nummer net dat ietsje meer gaf. Als we mogen vergelijken met Pinkpop valt het op dat het tempo merkelijk hoger lag hier en ook dat we een iets blijere set hebben gekregen.
Reeves Gabrels is tevens een meerwaarde en weet zich steeds meer te bewijzen: de rust zelve terwijl hij de muziek op geniale wijze neerzet, zonder de spotlights op te zoeken. Robert Smith was in een goede bui en kon zelfs een grapje de wereld insturen op het moment dat hij even vergeten was wat het volgende nummer zou zijn en wat later een nieuw nummer wou aankondigen tot hij zijn fout inzag en aangaf: vreemd, want ik ben diegene die de setlist vastlegt. Licht entertainment, zo beschreef hij zelf de set van Edingburgh en de fans genoten met volle teugen: ze zongen de gekende nummers uit volle borst mee, klapten waar er van het verwacht werd dat ze zouden klappen, sprongen mee, kirden van plezier toen hun lievelingsnummer aan bod kwam enz. Wat de bisnummers betreft hebben we het gevoel dat er daar geen verandering inzit en die stuwen net de set naar één lang hoogtepunt, waarna de stilte veel te luid weerklinkt, want we zijn sets van drie uur gewoon, maar 22h30 is nu éénmaal 22h30 en in tegenstelling tot bij een solo show buigt hij hier voor de huisregels.
Het was een feest, een blij weerzien en ja we zitten met een vraag: waar blijven die nieuwe nummers? Los van dat: op naar het volgende The Cure optreden en wij kijken uit naar het nieuw album. Het was een topavond!
Voor de fans nog eens de setlist: Plainsong - Pictures Of You – High – Lovesong – Secrets – Burn - Fascination Street - Never Enough – Push - In Between Days - Just Like Heaven – Trust - Three Imaginary Boys - Charlotte Sometimes - A Night Like This - Play For Today - A Forest - From The Edge Of The Deep Green Sea - Prayers For Rain – Disintegration
Encore: Lullaby - The Walk - The Lovecats - Let's Go To Bed - Friday I'm In Love - Close To Me - Why Can't I Be You? - Boys Don't Cry
Even meegeven - Het festival was sold out (30.000 mensen)
Info: https://www.smmrsessions.com/
Organisatie: Edinburgh Summer Sessions
Cactus Club, Brugge - concerts
2026
Rooftop street food, van 04 juli term 30 aug 2026
31-07 House of time x Cactus music: Hot stuff (ism House of time): Tje
Brugge Centraal Open Air van 05 augustus t-m 13 augustus 2026 @De Burg
05-08 Raymond V/H Groenewoud
06/08 Tom McRae
07-08 Kraantje Pappie, ’t Hof van commerce, S10, NAFT, Blu samu
12/08 Emmy d’Arc
13/08 Alfa mist
07/08 Benenwerk
14/08 House of time x Cactus music: Hot stuff (ism House of time): Fenne Kuppens (Whispering sons)
03/09 House of time x Cactus music: Hot stuff (ism House of time): Abel Ghekiere
18-09 Humo’s rock rally 2026, voorronde W-Vlaanderen
22-09 John Carroll Kirby (ism Kaap)
23-09 Cory Hanson (new date)
24-09 Fisher-Z (ism Stricto Tempo)
27-09 Sergeant, Klein Volk
06-10 Berre
07-10 Ploegendienst
10-10 Benenwerk indoor - classix edition
11-10 Bizkit Park (Org: Show-Time.be)
12-10 Fat White Family
13/10 The Lemoheads
14-10 Spain plays ‘the blue moods of Spain’, Stadsschouwburg, Brugge (ism CC Brugge)
15-10 High Hi
18-10 Devotchka, Sons of town hall (ism Stricto Tempo)
24-10 Teenage Fanclub
25-10 Bruges is doomed: Wolves in the throne room, Worm, Final dose
27-10 Breaking waves: Personal Trainer, Spike Fuck
28-10 Kirk Fletcher (ism Stricto Tempo)
30-10 St. Paul & The Broken Bones
29-10 Zap mama + K.Zia
31-10 Icoon like a prayer’, Halloween edition (Org: Lucky Lemon)
04/11 Tsar B
05-11 Portland
07-11 De Staat, Hiqpy
09-11 Horse jumper of love
10-11 Spike and the gimme gimmes (ism MCLX)
10-11-Breaking waves: Coh3 (Soyuz)
11-11 Joan as police woman, 20 Y ‘real life’
13-11 Felix da Housecat (ism Stricto Tempo)
16-11 Breaking waves: Shaki Tavi, Honey I’m home
19 + 20-11 Ao
21-11 Nubiyan Twist (ism CC Brugge)
22-11 Luka Bloom @Stadsschouwburg (ism Cultuurcentrum Brugge)
24/11 Breaking waves: Shaking Hand
25/11 Patches
26-11 Jah Wobble plays ‘metal box rebuilt in dub’
02-12 Lézard
07-12-Breaking waves: The Tubs
13-12 Duyster. festival: Sophia, Jake, Xerxes Fussell, Camille Camille, …
2027
24-02 Ila
27-02 The Reytons
27-03 Pokey Lavarge
21-04 Oko Yono, we are stardust, we are golden, the women of the 60s and 70s (ism CC Brugge) (new date)
INFOS
Sound Track
Cactus draait op zonne-energie (en iedereen kan mee investeren)
Poppunt, Clubcircuit vzw, Ancienne Belgique, Formaat en de Brusselse Jeugdhuizen, Cactus Muziekcentrum, Het Depot, Muziekodroom, muziekclub N9, Trix, De Casino, Democrazy, De Zwerver, Het Entrepot, Nosta, Wilde Westen en 4AD presenteren Sound Track, een live- en kansenparcours voor artiesten met talent en ambitie! Met Sound Track, als opvolger van Westtalent, gaan we op zoek naar de sound van onze regio! Je hebt muzikaal talent en je staat te trappelen om je te laten begeleiden naar een roemrijke carrière? Inschrijven is de boodschap!
Meer weten? www.sound-track.be
Too many keys: gloednieuw pianofestival (ism Concertgebouw Brugge) – info zie site
Cactusfestival www.cactusfestival.be
Moods!
Benenwerk
In augustus wordt de Brugse binnenstad opnieuw omgetoverd tot één grote dansvloer tijdens de editie van Benenwerk 'Ballroom Brugeoise'. Op verschillende podia kan het publiek een hele avond proeven van een uitgebreid aanbod aan dansstijlen en dat volledig gratis. Het evenement is door de jaren heen dan ook uitgegroeid tot een vaste waarde.
Brugge Centraal Open Air van 05 augustus t-m 13 augustus 2026
https://www.cactusmusic.be
Razernij 2026: Beerdrinkers & Hellraisers 2026 - Aanstekelijke punkrock én er kan een hoekje af zijn
Razernij 2026: Beerdrinkers & Hellraisers 2026
Sleutelhof
Rumst
2026-08-22
Erik Vandamme
In Rumst wordt de hel niet met vuur en zwavel ontketend, maar met schuimende bierglazen, ronkende gitaren en een stevige dosis punk. Razernij: Beerdrinkers & Hellraisers heeft er intussen een mooie jaarlijkse traditie van gemaakt. Onder de bomen van het Sleutelhof ontmoeten bierliefhebbers, punkers en toevallige passanten elkaar voor een festival dat zijn charme niet haalt uit grote gebaren, maar uit nabijheid, spontaniteit en vooral veel gezelligheid.
He gezellige karakter betekent echter niet dat het er muzikaal braaf aan toegaat. Met Mechels Laweit, The Scabby Knees, F.O.D., Shandon en The Real McKenzies stond er opnieuw een affiche klaar die het Sleutelhof stevig op zijn grondvesten moest doen daveren. Glazen vullen, gitaren aanslaan en de remmen los: Razernij kon beginnen.
De formatie Mechels Laweit (******) wordt omschreven als 'pretpunk', en die vlag dekt de lading. De band ontstond in 2012 als Zombie Butterfly. Na de nodige omzwervingen en enkele personeelswissels werd de naam veranderd in Mechels Laweit, waarmee de groep haar band met Mechelen nog sterker onderstreept. Aangezien Rumst daar niet zo ver vandaan ligt, mocht dit optreden gerust als een kleine thuismatch worden beschouwd. Met Maeva, die de band in 2025 als nieuwe bassiste vervoegde, knalde het gezelschap al vroeg in de namiddag. De beweeglijke frontman bracht bijna de volledige set vóór het podium en tussen het publiek door. Hij liet omstanders meebrullen in de microfoon en ontpopte zich tot een volksmenner. Tegen het einde liet ook een van de gitaristen het podium achter zich om zich bij hem en het publiek te voegen. De grens tussen band en toeschouwers verdween haast volledig.
Ook de andere muzikanten droegen hun steentje bij en verhieven humor tot kunst.
Er ontstond een aanstekelijk pretpunkfeest!
The Scabby Knees (****) tapte uit een iets melodieuzer, serieuzer vaatje, zonder dat de humor verdween. De band speelde een technisch onderlegde en strak gespeelde set, die als een pletwals over het terrein denderde. Het ging allemaal wat in dezelfde richting. Het was een klein minpunt, binnen een set die verder stevig in elkaar zat.
Alle registers werden opengetrokken. Dit is punk, lekker om zich heen stampen. Vooraan ontstond zelfs een eerste voorzichtige moshpit. Missie geslaagd dus.
F.O.D. (*****) gaf een energieke indruk van hun melodieuze punkrock, zonder de speelsheid uit het oog te verliezen. Het siert hen. Snedige songs met een kwinkslag, grappige anekdotes en muzikaal plezier. Met songs als “Letter to Laura”, “A Thousand Shots”, “Party at Olm Street” en “Welcome to the Show” onderstreepte de band hun muzikale kwaliteit.
Glimlachende gezichten en enkele moshpits waren het gevolg.
F.O.D. bracht zijn enthousiasme moeiteloos op het publiek. Nummers als “Carry On”, “The Soundtrack of My Life”, “Feeling Gay” en “Living in a Mad Mad World' tekenden hun veelzijdigheid.
Er volgde een eigenzinnige versie van Green Days “American Idiot”, waarmee F.O.D. de set op passende wijze afsloot. Snedige punkrock, catchy melodieën en songs die herinneringen oproepen aan grootheden als Descendents, Green Day, The Offspring, Weezer, Bad Religion, Pennywise en Lagwagon, een beetje hun handelsmerk.
Op Razernij toonde F.O.D. hun herkenbaarheid en eigenheid.
Shandon (*****) is een Italiaanse band, in 1994 opgericht, en groeide in eigen land uit tot een vaste waarde binnen de ska-punkscene. Muzikaal was er al eens een lange onderbreking, maar in Rumst zagen we de gretigheid van jonge wolven.
Het combo raasde met een aanstekelijke mix van punkrock, ska en hardcore. Er was vooral de prominente inbreng van sax, trombone en trompet, die Shandon een eigen geluid bezorgde. De saxofonist zocht geregeld de rand van het podium op en maakte met zijn uitbundige présence zichtbaar indruk op het publiek.
Halverwege de set zakte het tempo enigszins weg en dreigde het wat onze aandacht te verslappen. Maar een sterke finale maakte het goed. Het publiek werd volop bij het optreden betrokken en brulde de herkenbare refreinen uit volle borst mee.
Als feestelijk sluitstuk haalde Shandon nog “Proud Mary” boven. Het nummer werd geschreven door John Fogerty en in 1969 uitgebracht door Creedence Clearwater Revival. Het kreeg een energieke uitvoering van de Italianen en leunde duidelijk aan bij de later beroemd geworden versie van Ike & Tina Turner.
Shandon speelde een aanstekelijke ska-punkset in een Italiaans temperament, met precies die treffende combinatie van snedige punkrock en kleurrijke blazers.
The Real McKenzies (*****) worden wel eens vergeleken met Dropkick Murphys. Het is wat kort door de bocht, al bewegen beide bands zich met hun doedelzak en folkpunkinvloed deels in dezelfde richting. The Real McKenzies beschikken duidelijk over een eigen karakter: ze stampen stevig om zich heen en verpakken hun woede en frustraties in een flinke dosis humor en jolijt. Met o.m. “Due West”, “Too Many Fingers”, “Culling the Herd”, “The Night the Lights Went Out in Scotland”, “The Lads Who Fought & Won”, “Kings of Fife”, “Nessie” en “Chip” putte de band rijkelijk uit haar uitgebreide repertoire. Stuk voor stuk songs van aanstekelijke folkpunk en Schotse strijdlust. Ook de bindteksten hebben een boodschap en houden het publiek een spiegel voor, zonder dat de charismatische frontman al te prekerig overkwam. Hij laat de muziek voor zich spreken en maakt ruimte voor de nodige absurditeit.
Op "I know you are sailors" liet hij een groot deel van het publiek op de grond zitten en roeien ze ahw op de woelige golven van de zee. Even later werd een man uit het publiek op het podium geroepen om een 'hot shotje' te nemen. Leuk allemaal.
The Real McKenzies bracht een stevige portie folkpunk tussen bittere ernst en pure pret. Crowdsurfers zeilden over de hoofden heen. Met “The Tempest” en het toepasselijke “Drink Some More” naderde de set haar uitbundige ontknoping. Een puike afsluiter.
We kregen een boeiende dag vol smaakvolle bieren en pittige punkrock.
(dank aan Gigview)
Organisatie: Razernij: Beerdrinkers & Hellraisers
Lippelof - Free Podium – Een oneindige vrijheid in uittekenen van uitgebreide muzikale landschappen
Lippelof - Free Podium
Sint-Stefanuskerk
Lippelo (Puurs/Sint-Amands)
2026-08-16
Erik Vandamme
Sommige concertlocaties hebben meer te vertellen dan andere. De voormalige Sint-Stefanuskerk van Lippelo is er een mooi voorbeeld van. Waar vroeger kerkgangers samenkwamen voor vieringen en religieuze gezangen, weerklinkt vandaag opnieuw muziek tussen de historische muren. Alleen is de invulling helemaal anders. Na haar ontwijding en grondige renovatie kreeg de kerk een tweede leven als Lippelof, een ontmoetingsplek voor cultuur, muziek en andere activiteiten.
Het verleden is erbij niet uitgewist: de authentieke elementen en bijzondere sfeer van het gebouw bleven behouden. Het zorgt ervoor dat een concert hier automatisch iets meer krijgt dan alleen een podium en een publiek.
Muziek klinkt nu eenmaal anders in een ruimte die decennialang een plaats van bezinning was. We waren aanwezig op zondag 16 augustus voor een namiddag en avond onder de noemer 'Lippelof - Fee Podium'. Vier bands namen er op hun eigen manier de vrijheid om uitgebreide muzikale landschappen uit te tekenen.
"Met wat vrienden musiceren, wat kan dat de buren schelen. De versterker staat op zeven en de buurvrouw zegt: 'Dat mag.” Het is een stukje uit “Ik voel me goed” van Johan Verminnen, maar het had evengoed de ingesteldheid kunnen zijn waarmee het saxofoonkwartet Culmination (****) op het podium staat. Vier doorwinterde jazzmuzikanten die de verschillende klanken van hun instrumenten volledig onder de knie hebben en er zichtbaar veel plezier aan beleven. Buitengewoon is hoe het kwartet de sfeer van een jamsessie weet op te roepen, maar daar tegelijk een flinke dosis improvisatie aan toevoegt. Culmination blaast zo een warme, groovy wind doorheen de kerk. Of het nu alt-, tenor-, bariton- of sopraansaxofoon is, de vier muzikanten spelen speels en ongedwongen, vlak voor het podium. We gaan dan ook prompt overstag in het klankentapijt.
Wij leerden gitarist Bram Van Den Eeckhout (*****) kennen via de formatie Monkey Juice. In Lippelo stond hij echter helemaal alleen op het podium, met enkel een akoestische gitaar. Het werd een vrij korte set, maar in die beperkte tijd liet Bram duidelijk horen wat hij in zijn mars heeft. Intieme, vloeiende en heldere gitaarlijnen die het midden houden tussen een Bob Dylan en de betere western- en countrymuziek. Ondanks het feit dat Bram er helemaal alleen met zijn akoestische gitaar staat, klinkt zijn spel rijk en gelaagd, alsof er een complete band op het podium staat.
Toch blijft alles opvallend helder en beheerst, zonder dat de intimiteit van zijn optreden verloren gaat. Het filmische aspect primeert er nog het meest. We voelen ons haast wegzinken in een of andere cowboyfilm, waar de spanning te snijden is wanneer een cowboy de deuren openzwaait en een saloon binnenstapt. Het onderschrijft de visuele manier waarop Bram gitaar speelt. Hij heeft geen woorden nodig om zich uit te drukken: alleen al met zijn gitaar vertelt hij een heel verhaal. Ingetogen, maar ook verrassend aanstekelijk. Het enige minpuntje was de wat korte set. Dit had gerust nog een uurtje mogen doorgaan.
Hoewel het muzikaal een heel andere richting uitgaat, staat Solo Creek (*****) met diezelfde ingesteldheid op het podium. De band brengt covers uit de jaren '80, aangevuld met tijdloze liedjes en eigen songs. Het gebeurt op zo'n doorleefde en speelse wijze. Opvallend is hoe elke schakel binnen deze band even belangrijk is. Zonder drums, maar met gitaarriedels, piano en een warme stem, weet Solo Creek ons te ontroeren.
Er ontstaat een soort huiskamersfeertje, of het gevoel alsof je rond een kampvuur zit. Afhankelijk van de locatie krijgt dat gevoel telkens een andere dimensie. In deze kerk zorgt het zelfs voor een bijna sacrale beleving.
Naast mooie muziek ontpopt de frontman zich ook tot een ware entertainer. Hij betrekt het publiek voortdurend bij de set en zoekt hen zelfs op tijdens een spontaan sing-alongmoment. Gezelligheid troef dus bij Solo Creek, waarbij speelsheid hand in hand gaat met een perfecte beheersing van de respectievelijke instrumenten. Intieme songs worden afgewisseld met enkele aanstekelijke nummers. Het resulteerde wel in een warme, gevarieerde en gezellige set.
Under-Cover (****) is een energieke zeskoppige band met een passie voor live muziek. Met twee weergaloze zangeressen en een strakke band brengt de formatie een gevarieerd repertoire dat iedereen in beweging krijgt. Binnen een set van meer dan een uur zorgt Under-Cover voor een aanstekelijk slot van deze dag. Het meest opvallende erbij is de tweestemmigheid. De twee zangeressen vullen en voelen elkaar aan. Precies hetzelfde gebeurt binnen de band, elke schakel blijkt even belangrijk.
Under-Cover bracht een warme en catchy uitvoering. Soms zaten we lekker mee te deinen op onze stoel, andere keren zongen we de teksten mee en op intieme momenten pinkten we zelfs een traantje weg. Om maar te zeggen: het is vooral die gevarieerde aanpak die ons, en iedereen om ons heen, over de streep trok. Die negentig minuten vlogen dan ook voorbij.
Under-Cover toonde op uitgekiende wijze waar deze dag uiteindelijk helemaal om draaide: de oneindige vrijheid om muzikale landschappen uit te tekenen en telkens opnieuw andere sferen te creëren. Van de jazzy improvisaties van Culmination, over het filmische gitaarspel van Bram Van Den Eeckhout en de warme intimiteit van Solo Creek, tot het meer uitgesproken en gevarieerde livegevoel van Under-Cover: elke formatie gaf er op hun eigen manier invulling aan. Daar kan een mens alleen maar blij van worden.
Een perfect slot dus van een boeiende muzikale dag, op een al even boeiende locatie die duidelijk tot de verbeelding sprak.
Organisatie: Lippelo (Puurs - Sint-Amands)
Nederlands 
Français 
