Teenage Fanclub – Teenage zestigers nog niet uitgeteld
Het Schotse Teenage Fanclub is een verborgen 90s indieparel die we maar al te graag koesteren, zeker hun langspeelplaten uit die jaren. Live maken ze de brug tussen een soort laidback indiepop en die kenmerkende weerbarstige indie nostalgie. De muziek van deze teenager zestigers ging erin als zoetenkoek en hun afwisseling werd door het publiek, leeftijdsgenoten, even genegen, smaakvol ontvangen.
De heropleving van 90s bands zorgt ervoor dat de vijftig plusser de clubzalen niet godvergeten is en dat er meer dan voldoende volk komt opdagen. Zelfs voor een band als deze die ergens aan de middenstip van bekendheid en nobele onbekendheid stond.
De Schotten, een kwintet rondom Norman Blake en Raymond McGinley, waren goed productief tem 2000 met albums ‘Bandwagonesque’, ‘13’ , ‘Grand Prix’ , ‘Songs from northern britain’ en ‘Howdy’, die deels het zeemzoeterige, melodieuze, prettig in het gehoor liggende indiefolkpopgeluid van nu, zonder al te veel opsmuk en weerhaken, inluidde. De noisty tunes en shoegaze effects werden verdwenen uit het geluidsbeeld.
Na wat muzikaal gekabbel in de tennies en hun waardig ouder worden na de coronapandemie, verscheen er zo om de 3 jaar een nieuwe plaat. Je kan zeggen dat er sprake is van een return met albums ‘Endless arcade’, ‘Nothing last forever’ en het onlangs verschenen ‘Do not dare to dream’. Een reden te meer om terug op tournee te trekken om de huidige droomachtige, bezwerende herfstige, melancholische sound met een warme psychedelische, folky inslag voor te stellen. Het klinkt toepasselijk bij ondergaande zon, nazomers, innemend, sfeervol, rustig voortkabbelend, goed algemeen, om even te mijmeren en/of terug te blikken. Een breed uitwaaierend geluid, door een traditioneel instrumentarium, de (op elkaar afgestemde) zangpartijen, de samenzang en het heerlijke keys/toetsenspel van de enige jonge gast van het combo Euros Child, die even voordien de avond opende en het publiek in de juiste sfeer bracht.
Een twintigtal songs kregen we, goed anderhalf uur lang, die de 35 jarige carrière omarmt van deze teenager zestigers. Oud en nieuw materiaal naast elkaar, mooi groovy, sprankelend als gemoedelijk genietbaar. Ze connecteren hier hun nineties muziekhart aan het materiaal van de laatste zes jaar. Een mooie backcatalogue dus.
Ze refereren aan bands als The Beatles, The Byrds, Beach Boys, Big Star, verder The Feelies, XTC en de rits indiegrungepop. Songs die puur, eerlijk, oprecht , onschuldig, straight from the heart zijn.
Ze hebben de live-smaak opnieuw te pakken. Een enthousiasmerende band. Ze amuseren zich en spelen vol spelplezier het materiaal uit hun rijkelijk gevulde carrière.
Ze trakteerden ons op een uiterst genietbare, dromerige, (aan) stekelige set waarbij het materiaal een bredere, extraverte omlijsting kreeg, met die kenmerkende, licht shoegazende, grunge aanpak, waarbij de pedaaleffects beheerst werden ingedrukt. Nooit uit de bocht, maar subtiel tintelend en prikkelend.
Het balanceerde in hun gretigheid en enthousiasme tussen lekkere grooves, fijnzinnigheid en ingetogenheid. Een heerlijk concert dus van elegante schoonheidsindiepop met een smiley gevoel.
Het wordt een vaste getrouwe, “Tired of being alone”, uit het vorige album en “About you” van het sterke oudje ‘Grand Prix’ zetten de set in. Die twee hoorden we ook een paar jaar terug als openers toen we hen na al die jaren terug zagen in de Botanique. Een leuk tweetal trouwens, die het fijnzinnige spel en de samenzang onderstreept, wat ruimte laat voor de instrumentatie en de keys. De aangenaam, sfeervol poprockende tune hoorden we vooral in het eerste deel van de set met “Metal baby”, een rusthouder die ze plukten uit hun teenage oudheid en de nieuwe “Tomorrow people” en “A day in the sun”. Heerlijk genietbaar luistervoer zondermeer.
Een eerste schot die hun weerbarstigheid onderlijnde kwam met “Alcoholiday” uit ‘Bandwagonesque’, die de verschillende invalshoeken en lagen indiepop liet horen. Erna zaten we in die lieflijke sfeer die hen de laatste jaren bepaalt met een “There was you” , “Mellow doubt”, “I don’t want control” en “Over & over again”. We werden leuk, ontspannend meegesleept en zonder dat we het beseften, waren we halfweg …
Het tweede deel was forser, krachtiger, extraverter; het materiaal kreeg wat meer intensiteit, diepgang en gedoseerde grilligheid. “Everything is falling apart”, “What you do to me”, “I’m in love”, “My uptight life” en “It’s a bad world” kregen een kleurrijke touch, insteek en beklemtoonden de op elkaar afgestemde zangpartijen. Ze voelden zich in hun sas, een praatje tussenin en genoten van de warme respons.
Natuurlijk konden we niet omheen “The concept”, doorbraaknummer bij uitstek, dat mooi uitgediept werd met die wisselende groovy sounds en wahwah golven … of hoe pop en distortion elkaar subtiel, fijngevoelig vonden.
Het publiek genoot van hun onder het stof gehaalde materiaal en hun recente nummers, melodieuze ‘on the road’ dreampop die ergens kan gelinkt worden aan de aanpak van de War On Drugs.
Met plezier kwamen ze terug. We zaten mooi in de sfeer, een ‘coup de force’ van hun weerbarstige pop met “Endless arcade”, “Don’t feel my soul” en het afsluitende “Everything flows”, ooit hun eerste single, die zorgde – opnieuw - voor die kenmerkende wisseling van introspektie en extravertie; net als “The concept” mooi uitgewerkt met een geraffineerde, stekelige ritmiek en prachtige, overtuigende gitaarsoli.
In deze setlist misten we persoonlijk oudjes “Star sign”, “Guiding star”, “Radio”, “Norman 3” of het recente “Foreign land”, maar we treurden totaal niet van wat deze ‘Fanclub zestigers’ nog presteerden.
We blijven na al die jaren uiterst content hen zo enthousiasmerend bezig te zien. Een brug tussen laidback indiefolkpop en die weerbarstige indie nostalgie. Het ‘teenagers gevoel’ is dus nog niet uitgeteld, een waardig oud worden in hun ‘Fan’ clubhuis …
Organisatie: Cactus Club, Brugge
Craic Killers zijn wat wij part poopers noemen: de mensen die de fun uit het feestje halen. Het is ook de bandnaam van een duo/solo-act uit Londen, met Ierse roots. De eerste release van Craic Killers is net uit bij Subunderground CA, het label van Nederlander Hans Ford (van Ford’s Fuzz Inferno).
Craic Killers staat in de UK al even op de radar. De zwaar politieke singles (pro Palestina, tegen de BBC, tegen Trump (uiteraard), …) krijgen er aandacht en de band kan regelmatig optreden. Ze maakten al een single met Asthma Kids uit Canada en ze staan al op een digitaal verzamelalbum van Dammit Records (van ook The Mono Kids).
Het is niet helemaal duidelijk of we nog van ‘ze’ moeten spreken. Oprichter Mr. Craic is ergens onderweg het spoor kwijtgeraakt van DJ Miner, de andere oprichtende helft van het duo. Mr. Craic heeft voor optredens en interviews net zo’n roze balacava (bivakmuts) als de dames van Pussy Riot. Voorts zou de mosterd gehaald worden bij Bad Brains, Dead Kennedys en Circle Jerks. Dat is er niet altijd aan te horen. Als geheel hoor ik een huwelijk van Sleaford Mods en de jongste versie van Amyl and the Sniffers verenigd in een onwettige liefdsebaby aan een Ho99o9-infuus.
De helft van de songtitels op deze EP zijn in het Iers, omdat Mr. Craic een cursus schrijven in het Iers gevolgd heeft.
Dit is über-militant en opruiend en lekker rudimentair in muziek, met niet meer dan een heel eenvoudige, kale baslijn en soms wat zuinige ritmes erbij. Mijn favorieten zijn “Freaks” en “Ni Amárach”.
Punk/Rock
Who TF is Craic Killers
Craic Killers
https://craickillers.bandcamp.com/album/who-tf-is-craic-killers
Begin dit jaar was er het debuutalbum van Gare Noir, met twee leden van Red Zebra, de band die nog steeds op pauze staat. Na de vele positieve reacties komt er begin volgend jaar een tweede album van Gare Noir en daarvan mogen we al genieten van de eerste single.
“To Know You Is To Love You” is geen cover van de gelijknamige 60’s hit van Bobby Vinton, maar origineel eigen werk van dit Belgische duo. Net als de vorige singles biedt ook dit nieuwe materiaal sprankelende synthwave met een leuke lyric er over heen. Een beetje romantiek en wat mysterie, maar minder donker dan het eerdere werk, misschien.
Geschreven, gecomponeerd en geproducet door Frits Standaert en ingezongen door Sam Claeys. Als aanloop naar dat volgende album klinkt dit alvast veelbelovend.
https://www.youtube.com/watch?v=U-_IxJyqPkc
Omdat er wereldwijd wel meer rock en metalbands zijn met de bandnaam Hunter en omdat er een paar wijzigingen waren in de bezetting, veranderde de Belgische heavymetalband Hunter de bandnaam naar Hunter Omega. De naamsverandering valt samen met de release van de EP ‘Lake of Death’.
Als Hunter heeft deze band de voorbije tien jaar een mooie weg afgelegd, met als hoogtepunt hun passage op Alcatraz in Kortrijk. Alcatraz kwam net voor de release van het album ‘Rebel Angels Rise’ in 2023. Dat album werd bij ons en internationaal goed onthaald en sinds vorig jaar is het ook verkrijgbaar op vinyl. Na Alcatraz volgden nog een handvol kleinere festivals in België en veel clubconcerten in eigen land en Nederland, vaak als support van internationale bands.
De nieuwe muziek dan. “Ghost of Anarchy” begint met enkele agressieve riffs om dan over te gaan op snelle, klassieke heavy metal. De tempowisselingen in dit nummer zijn leuk en vormen het peper en zout van het nummer, naast de knappe gitaarsolo. Ook de lyrics gaan ergens over, al blijft het ook wat mysterieus. “Lake of Death” begint ook al scherp en snel. En op dit nummer houden ze bij Hunter Omega het gaspedaal de hele tijd ingedrukt. “Knight of the Black Rose” – een verwijzing naar Lord Seth uit Dungeons & Dragons - is op deze EP al aan zijn derde deel toe. Delen 1 en 2 staan op de eerder uitgebrachte full albums.
Voor wie deze band van bij het begin volgt, is het leuk om zoiets als rode draad doorheen het oeuvre te hebben. Ook voor wie de voorgeschiedenis niet kent, is dit nog steeds een leuk nummer. Al gaat het in het begin dan traag en wordt er meer verteld dan gezongen. Heerlijk hoe er gespeeld wordt met de spanningsboog. Pas na 3 minuten worden de donderende drums ingezet en ze gooien er nog een nette gitaarsolo achteraan. Dit is veruit mijn favoriet van de vier nummers op deze EP. “FAFO” is de afkorting van F*ck around and find out. Er zit wat punkrock en wat oude Motörhead in dit nummer, dat opnieuw heel hard en strak gebracht wordt. Het gaat over opkomen voor jezelf en alles wat daarbij hoort.
Dat een naamsverandering en bezettingswissel gepaard kan gaan met een nieuwe release is mooi meegenomen. Dan geef je als band meteen je visitekaartje af. Deze ‘Lake of Death’ heeft de energie en tegelijk de maturiteit van voorganger ‘Rebel Angels Rise’ en toch klinkt dit net iets anders.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/104205-hunter-omega-een-goede-band-verandert-en-evolueert-door-de-jaren-heen-daar-is-niets-mis-mee-zolang-iedereen-gelooft-in-wat-hij-doet
https://musiczine.net/index.php/nl/item/91716-rebel-angels-rise
https://www.youtube.com/watch?v=usvQYbc6ubo&list=OLAK5uy_nJMPAza7ACIOZWo7zWGnabOnIGnHXxpbg
De Zweedse rock-'n-rollband MÄRVEL nodigt je uit in ‘Sanctemonium’, een Halloween-EP vol gemaskerde mannen, slechte bedoelingen en een soundtrack voor de donkerste nacht van het jaar. Met twee bekende griezelverhalen uit het eerdere werk van Märvel, twee zorgvuldig gekozen covers en het allereerste nummer van de band in het Zweeds, bundelt ‘Sanctemonium’ vijf verhalen over monsters, het kwaad en dingen die 's nachts in het donker rondspoken.
De EP opent met Alice Coopers jaren 80-klassieker “He’s Back - The Man Behind The Mask”. Drie gemaskerde mannen die een nummer over een gemaskerde man onder handen nemen: de casting lijkt zichzelf wel te schrijven. Special guest Olle Hedenström (Dead Lord, Kongh) vervoegt The King op leadgitaar, waardoor deze bijzondere Halloweenreünie nog beter past. Olle speelde namelijk de hoofdrol in Märvels videoclip voor “Danish Rush”. Ze hebben het origineel helemaal naar hun eigen hand gezet. Luister maar eens naar het origineel. Geniet van de vurige gitaarsolo's, de coole zang en ja, je zult het ontbrekende synthesizer geluid uit de jaren 80 niet missen. Wat een knaller van een versie!
“Alla Helgons Blodiga Natt” maakt zijn debuut als het allereerste Zweedstalige nummer van Märvel en geeft het feestgedruis een uitgesproken lokaal tintje. De titel betekent “De Bloedige Nacht van Allerheiligen” en het nummer luidt een nieuw hoofdstuk in de muzikale taal van de band in. Of bewijst het juist dat taal er niet toe doet als je rockt zoals zij dat doen!
Vervolgens waagt Märvel zich aan “Where Evil Grows” van The Poppy Family, waarmee de band nog een onheilspellend nummer aan de verzameling toevoegt. Maria Bergström (The Pusjkins) neemt de duetvocalen voor haar rekening en geeft het nummer extra emotie met haar krachtige stem.
De tracklist wordt vervolledigd met twee eerder uitgebrachte originele nummers van Märvel. Eerst is er “A Beautiful Corpse”, afkomstig van het meest recente album ‘Brain Drain Diaries’: een mooi en bijzonder typisch Märvel-nummer.
Als laatste krijgen we “Slasher With a Broken Heart”, oorspronkelijk verschenen op ‘Graces Came With Malice’. Een schattig nummer, Valentijn in omgekeerde richting. Ik ben dol op de teksten en vind ze bijna grappig. Het gitaarspel is ronduit verrukkelijk.
Of je nu verkleed op pad gaat of gewoon op zoek bent naar iets passend duisters als soundtrack voor dit seizoen, ‘Sanctemonium’ biedt vijf uitstekende redenen om de lichten aan te laten.
Deze EP laat bovendien zien waarom je deze gasten in de gaten moet houden als je houdt van rock met een donker randje. Ze hebben opnieuw puik werk afgeleverd!
MÄRVEL BESTAAT UIT:
https://www.facebook.com/marveltheband
https://www.youtube.com/watch?v=Rvf4Qzot-ks&list=RDRvf4Qzot-ks
Vincent Starwaver is terug met een nieuwe single. “Starsong 2” is het visitekaartje van het album ‘What About The Poetry?’ dat we ergens begin volgend jaar mogen verwachten.
Afgaand op deze single zal dat derde album netjes in het verlengde liggen van ‘Goodnight Honeybun’ en ‘Godspeed’. Een beetje de indie-rocksound van de jaren ’90 en ’00, met wat productionele accenten die heel aanwezig zijn en tegelijk niet te veel op de voorgrond komen, ergens tussen dEUS en Hooverphonic in. Er zitten zuinig wat vrouwelijke vocalen in deze single, en dat dat mooi aanvult bij Bart’s stem, dat wisten we natuurlijk al van zijn vorige bands en projecten.
Je vindt deze digitale single op Spotify en Apple Music.
https://www.youtube.com/watch?v=0Y0uTIu37hs
Wie The Schizophonics al eens live aan het werk gezien heeft, weet dat deze band op zijn zachtst gezegd een sensatie is. En dat heeft alles te maken met zanger/gitarist Pat Beers, een wildebras die telkenmale te keer gaat als een jonge uitgelaten James Brown die de ene spriet na de andere salto uit zijn energetische lijf perst en ondertussen de meest explosieve gitaarsolo’s blijft afvuren. Kunnen Schizophonics die ongebreidelde energie ook op plaat persen, vragen wij ons af.
Toch wel, zo blijkt. ‘Burning Floor’ is ondertussen al het vierde album, en het is wederom een wild, furieus, driftig en elektrisch geladen plaatje vol met snerende fuzzy garage-rock. Geen stijlbreuken in vergelijking met vorige platen, en dat is maar goed ook. De levendige ingrediënten zijn alweer de onstuimigheid en de furie van MC5, de morsige prille garage-rock van The Sonics en de onuitputtelijke energie van Jon Spencer. En wie zich nog de onvolprezen Dirtbombs herinnert zal ook wel een belletje horen rinkelen in de soulvolle en swingende garage-rock van “Knock It Down”.
“Coyote” heeft dan weer een en paar Iggy-krijsen in zich, zoals de the man himself het deed in zijn beste Stooges tijden, en ook de gitaar wordt hier gegeseld met ware Ron Asheton-allures. Allicht wel, natuurlijk zijn The Stooges alomtegenwoordig in de bruisende sound van Schizophonics, dat kan ook niet anders.
Het tempo nog een beetje opdrijven? Geen probleem, “Little Cobra” raast als een tornado en “Out in the Wilderniss” is een windhoos die door de jungle briest.
Het hele album is eigenlijk een adrenaline-injectie die een dik half uur non-stop doordendert.
Nu Ozzy de pijp uit is, is de rest van Black Sabbath met welverdiend pensioen. Met uitzondering van Tony Iommi, zowat de meest invloedrijke gitarist ooit in het metal-genre. Die heeft, na Ozzy’s trip naar het donkere hiernamaals, hoegenaamd niet stil gezeten en komt nu met ‘From the Dark’ aanzetten.
Iommi is hier bij momenten geweldig op dreef en hij tovert een stel bronstige riffs en straffe solo’s uit zijn duivelsmouw, maar wij vragen ons meermaals af of hij er wel goed aan gedaan heeft om zanger Jorn Lande in huis te halen. Deze laatste lijkt maar met één ding bezig te zijn, ‘hoe hard kan ik mijn best doen om op Ronnie James Dio te lijken’. Daardoor ligt het album dus ook veel dichter bij ‘Heaven and Hell’ en ‘The Mob Rules’ dan bij de eerste 5 iconische Sabbath platen. In de metalwereld kan je ‘Heaven and Hell’ en ‘The Mob Rules’ wel als twee essentiële albums beschouwen, maar veel Sabbath-DNA dragen ze niet echt in zich, het zijn vooral Dio’s platen.
Jorn Lande lijdt aan dezelfde kwaal als zijn grote voorbeeld, hij overdrijft, en nog geen klein beetje. De prominent aanwezige vocals zorgen soms voor een overdaad aan pathos en wringen zo de songs al eens de nek om. Lande waant zich in de finale van ‘The Voice’. Hij lijkt wel de Christiano Ronaldo van de metal-zangers, hij is zodanig op zichzelf gericht dat ie vergeet dat hij voor een team staat te spelen.
Maar goed, het is uiteindelijk nog altijd Tony Iommi zelf die de Dio-copycat als zanger heeft aangeduid, dus hij zal het wel zo gewild hebben, en wie zijn wij om de keuze van de grootmeester in twijfel te trekken. Op vroegere platen “Seventh Star” (1986) en ‘Fused’ (2005) ging Iommi zelfs in zee met Glenn Hughes, wiens vaak irritante falsetto-stemmetje nu ook niet bepaald voor een doomsfeer zorgde.
Doom-metal adepten zullen met ‘From the Dark’ trouwens ook op hun honger moeten blijven zitten, maar oldschool heavy metalfans mogen dan weer geregeld likkebaarden. Want Tony Iommi redt keer op keer de meubelen met een resem monsterrifs en snedige solo’s, en dat zorgt ervoor dat het album alsnog overeind blijft. Binnenkomer “Over the Violent Sun” mag er zeker zijn, Tony Iommi plant hier een stomende stoner-riff neer en gooit er iets verder nog een fijne solo achterna. En de trage sleper “Black Times” weet evenzeer te overtuigen, het is een soort valse ballad waarin regelmatig een snedige Sabbath-gitaar weerklinkt. Afsluiter “Legacy” heeft ook wel die onheilspellende en sluimerende atmosfeer in zich die we kennen van Sabbath.
Allemaal zeer potig en verdienstelijk, maar we kunnen er niet aan doen, we missen Ozzy. Niet dat diens solo platen zo een hoogvliegers waren, want het was vooral het magische combo Iommy/Osbourne die een chemische reactie teweegbracht (zie ook Lennon/ Mc Cartney, Jagger/Richards of Morrison/Manzarek).
Met Ozzy aan de microfoon en een wat smeriger productie was dit absoluut een waardige opvolger geweest voor Sabbath’s laatste wapenfeit ‘13’, nu is het gewoon een oerdegelijke oldschool metal-plaat.
Duran Duran, ING Arena, Brussel op 26 oktober 2026 – Pics
Na hun uitverkochte concert in 2025 in de AFAS Dome in Antwerpen keert de legendarische Britse band terug naar ons land voor een langverwacht concert in Brussel. Het concert maakt deel uit van hun nieuwe arenatour doorheen het Verenigd Koninkrijk en Europa, waarbij fans zich mogen verheugen op een onvergetelijke show met hun grootste hits, publieksfavorieten en recenter werk.
Met dit concert staat de band voor het eerst sinds januari 2012 opnieuw op een Brussels podium!
Muziekiconen Duran Duran kondigen een nieuwe arena-tour aan met 12 data in het Verenigd Koninkrijk en Europa. De shows vinden plaats in oktober 2026 en maken deel uit van een bijzonder actief jaar voor de band. Zo verschijnt onder meer de nieuwe single “Free To Love” met Nile Rodgers, staan ze op 5 juli opnieuw als headliner op BST Hyde Park in Londen (voor de tweede keer), en volgen in juni en juli een reeks zomershows in negen belangrijke Europese markten.
Naast hun eerste volledige Britse arena tour sinds drie jaar , speelt de band in oktober onder meer in Oslo (2 oktober), Stockholm (3 oktober), Hamburg (5 oktober), Keulen (8 oktober), Brussel (26 oktober) en Parijs (28 oktober).
Met deze tour keert Duran Duran na meer dan veertien jaar eindelijk terug naar Brussel, voor een onvergetelijk concert.
De nieuwe single “Free To Love” brengt Duran Duran opnieuw samen met vaste collaborator Nile Rodgers. Het nummer is een energieke, opzwepende track die hun herkenbare stijl combineert met een moderne sound en kreeg al sterke reacties.
“Free To Love” komt uit in een bijzonder actief jaar voor Duran Duran, met onder meer een meerdaagse residentie in het Fontainebleau in Las Vegas en een headline-optreden op het Beachlife Festival in Californië. Daarbovenop volgen in juni en juli extra Europese zomershows.
Duran Duran behoort tot de meest succesvolle en invloedrijke bands in de popgeschiedenis. Met meer dan 100 miljoen verkochte platen wereldwijd heeft de groep uit Birmingham een blijvende stempel gedrukt op de muziekwereld met hits als Rio, Hungry Like the Wolf, Girls on Film en Ordinary World. De bandleden Simon Le Bon, Nick Rhodes, John Taylor en Roger Taylor staan bekend om hun energieke liveoptredens en hun herkenbare synthpopgeluid. Als Rock & Roll Hall of Fame-inductees blijven ze hun status bevestigen met uitverkochte tours en goed ontvangen releases, waaronder Danse Macabre (2023), dat hun tiende UK Top 5-album werd.
Ook live blijft de band sterk aanwezig, met uitverkochte shows tijdens de Future Past Tour, een Halloween-headline show in Manchester in 2025 en de “Città di Sanremo”-onderscheiding op het Sanremo Festival voor hun bijdrage aan het evenement, 40 jaar na hun debuut.
In 2026 brengt Duran Duran bovendien nieuwe vinylreleases uit van ‘The Wedding Album’ en ‘Thank You’.
(bron: Gracia Live)
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10399-duran-duran-26-10-2026?Itemid=0
Org: Gracia Live
Wilde Westen, Kortrijk – events
Concerten
2026
28/10 Radio Poupoule - I solisti & Vlaams Radiokoor
30/10 High Hi ‘noonday demon’, nieuw album, Uwase
31/10 Dave Clarke 15Y King Kong Club
06/11 t-m 08/11 Sonic city festival 2026 @Depart – zie info verder COMPLETE timetable beschikbaar
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
11-11 Macy Gray ‘the trouble with the truth tour’, K.Zia @Depart
15-11 Home front
19-11 L.A. Sagne, Liiek (ism Pit’s)
20-11 Portland, new album 'champain', Frances Soen
21/11 Lézard, album ‘que se passe t-il’, De Kloe
22/11 Pothamus, Hippotraktor
22/11 Sterre decru & Aglica trio
23/11 Axelle red (try-out) ‘Oui, parce que c’est toi’
27/11 Matthew And The Atlas ‘temple 10th anniversary tour’, AK Patterson
29/11 Jazzcats: This is the omen @Hof
04/12 La Jungle, nieuw album ‘an order of things’, Shattered order
08/12 Ebbb, Gaiko
10/12 Widowspeak, John Andrews & The Yawns
11/12 WISSELSTROOM: met Jasss, Rare Mamba, Broos en Ronny J
13/12 Jazzcats: Julien Tassin @Hof
2027
04-02 Ciska Ciska
05-02 Black Box Revelation
11-02 Iskander moon
21-02 Pool of sound: Nemo ensemble – info zie site
09-03 Tramhaus ‘making it happen since 2020’
11-03 Trixie Whitley
12-03 Lenny Lenny ‘the ballad of Lenny Lenny’
13-03 Jazz cats
19-03 Merol ‘leve de feeks’
20-03 De Zwaarste Band ‘de zwaarste lijst van StuBru, live
27-03 Flip Kowlier new album ‘arme zundaers’
16-04 Harry Descamps, Jenne Vandeborre & The Colruyt Freejazz experience
17-04 Sietepè: Gabriel Rios + Augusto Bracho + Ruben Samana
16/10 The Mission
INFO
Kortrijkse concert- en festivalorganisatoren Wilde Westen en Muziekcentrum Track openen het nieuwe Evenementenplein 'Depart XXL' in Kortrijk vanaf 2021
Wilde Westen lanceerde in juni met de 'Buiten Westen' concertreeks als eerste concertclub een ''Stad Kortrijk biedt ons met Depart XXL een unieke kans om opnieuw grootschalig te organiseren en Wilde Westen grijpt die graag met beide handen.
On stage with - zie info site
Synthlab - zie info site
Sound Track - Gloednieuw live- en kansenparcours
Sound Track is de opvolger van de vroegere provenciale pop- en rockconcours zoals Westtalent. Bij deze nieuwe talentenjacht bundelt Poppunt de krachten met de Vlaamse en Brusselse clubs waaronder Wilde Westen. Je kan je via vi.be inschrijven voor het concours! Alle genres, van rock tot jazz zijn welkom. Alleen of in groep, instrumentaal of in eender welke taal, zolang het maar live is!
Festival Van Vlaanderen
Festival Kortrijk 2026
Festival Kortrijk 2026 opent z’n deuren vol goesting. De Sint-Elisabethkerk vormt zich om tot een spiegelpaleis waar je hedendaags klassieke muziek ontdekt.
Met een zorgvuldig samengesteld programma van bijzondere combinaties artiesten houdt Festival Kortrijk een muzikale spiegel voor. Op de planning: double en triple bills die de blik verruimen — en het hart raken.
www.festivalkortrijk.be
Matineeconcerten
Artist in Residence, Lotto Wild Talent - Wilde Westen
Jazz cats
Jazz Cats: het nieuwe Kortrijkse jazzfestival georganiseerd door Wilde Westen, Muziekcentrum Track, Pand.A en Parkjazz lanceert een reeks Jazz Cats Club Shows en voorziet jazzliefhebbers van een flinke dosis jazz in een gezellig kader.
De Jazz Cats Club Shows willen zowel jong, beloftevol (inter)nationaal talent, als gevestigde waarden een podium geven.
De visie blijft de Jazz Cats festivalvisie: programmeren zonder oogkleppen, met een hele ruime kijk op jazz als muziekgenre en een belofte die een gezonde mix van traditionele jazz en heel veel ruimte voor experiment garandeert.
Klinkende Stad
Young curators
Wilde Westen startte een zoektocht naar 'Young Curators'. Jongeren tussen 18 en 26 jaar konden kandideren om een jaar lang hun ding te doen binnen onze programmatie. Uit een grote groep kandidaten selecteert Wilde Westen vijf mensen.
Ze krijgen tijdens het concertseizoen volledig carte blanche om enkele avonden naar hun voorkeur in te vullen. Zowel de programmatie, de communicatie als de productie van hun concertavonden ligt volledig in hun handen. Young Curators aan de macht, uiteraard met de hulp van Wilde Westen: die hen doorheen dit traject zal begeleiden met workshops en advies.
Wilde Westen wordt partner van nieuw Europees project 'Sounds Now'
Een nieuw samenwerkingsproject rond curatorschap en integratie in hedendaagse muziek en geluidskunst
Sounds Now is een grootschalig vierjarig Europees samenwerkingsproject, geleid door een consortium van muziekfestivals en productiehuizen, gericht op de verspreiding van hedendaagse muziek en cultuur. Het project is het resultaat van een jarenlange collectieve discussie en reflectie over onze rol als curatoren en de sociaal-politieke verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt.
Sounds Now richt zich op de manier waarop curatorschap steeds hervalt in dezelfde patronen van macht en uitsluiting op alle niveaus in onze samenleving. Het project draait rond het actief stimuleren van diversiteit binnen ons vakgebied. Op die manier wil Sounds Now een brede waaier aan ervaringen en perspectieven creëren die zowel de geluidskunst als hedendaagse muziek in de toekomst zullen definiëren.
Het project omvat een reeks acties, waaronder congressen, onderzoek, labs voor curatoren van buiten de new music wereld, mentorschapsprogramma's van curatoren, componisten en experts, producties met betrokken kunstenaars met vraagstukken als diversiteit, ...
Sounds Now wordt ondersteund door het Creative Europe-programma van de Europese Unie.
Projectpartners
Blender – Zomerse muzikale mix in Kortrijk www.blenderconcerts.be
Met Blender transformeren Wilde Westen en Schouwburg Kortrijk idyllische Bolwerksite tot een paradijs voor eclectische muziekminnaars. Verwacht je aan een smeltkroes van stijlen, van klassiek tot hiphop, van pop tot punk en van elektronische beats tot jazz.
Wilde Westen: Samenwerking Schouwburg Kortrijk
Sonic City Depart, Kortrijk
Sonic City Festival 2026 - 6 – 8 november 2026
Sonic City serveert steeds een line-up om je vingers bij af te likken: een pittige mix van rijzende sterren, doorgewinterde artiesten en gloednieuwe acts – allemaal verspreid over drie dagen vol muzikale chaos. Verwacht verrassingen, veel goede nieuwe muziek en veel ambiance. Verwacht verliefd te worden op minstens één nieuwe band.
Sonic City nodigt uit voor het spannendste indoorfestival van het jaar.
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
COMPLETE
Curated by Dirty Three: Bleak Squad, Caroline No, Charles Hayward, Jess Ribeiro, Maddison Windfarm + Alex Rex, Christina Carter, Dirty Three, Maxine Funke, Zoh Amba
Curated by Marie Davidson: .618, Curses LIVE, Feu St-Antoine, goat (JP), Leo Vincent, Lord Spikeheart, Marie Davidson LIVE with Nick Verstand, Natasha Pirard, Paranoid London
Curated by Sonic City: DIIV, Dry Cleaning, Elias Rønnenfelt, Juana Molina, Loma, Melt-Banana, PISS, Shearwater + Anna von Hausswolff, Billy Fuller, keiyaA, Louis Ottley, Mandy, Indiana, Pigeon, PVA, Rosie Stuart, The Kind
www.soniccity.be
Wat is Wilde Westen?
De Kreun en Festival van Vlaanderen Kortrijk vormen sinds 1 januari 2017 samen een nieuwe muziekorganisatie: Wilde Westen vzw.
www.wildewesten.be
INFO https://www.wildewesten.be
Botanique, Brussel - concertenreeks
2026
Melanie C, Sophie and the Giants, maandag 26 oktober 2026, Museum, 20h
Heretoir, Unreqvited, Nidar, maandag 26 oktober 2026, Rotonde, 20h
Uche Yara, maandag 26 oktober 2026, Witloof Bar, 20h
Les Nuits Weekender, 30 oktober + 1 november 2026, Museum-Rotonde-Witloof Bar, 20h met o.m.
30 okt: Iamddb (the live experience), Natanya, Momo Boyd, keiyaA, Kabeaushé, Arima Ederre, Tasha, Lebbyher, Iyamah, Leïla Alice
31 okt: The Avalanches, Antony Szmierek, Hether, Victoryland, Swapmeat, Robber Robber, Konradsen, Fade Evare, Katzpascale, Magi merlin, Beastie, Bothlane, Gone icon
01 nov: Chanel beads, Ear, Loukeman, A good year, Quiet light, Dagmar Zuniga, MGNA Crrrta, Patch+, Superfan, feeo, bloodsports, Camille Keller, Lindy Versick, Loukeman, Superfan
(www.lesnuitsweekender.be)
Schur, woensdag 4 november 2026, Museum, 20h
Zoh amba, donderdag 5 november 2026, Witloof Bar, 20h
Temples, donderdag 5 november 2026, Museum, 20h
The obsessed, donderdag 5 november 2026, Rotonde, 20h
Dan English + Paulie Swan, vrijdag 6 november 2026, Witloof Bar, 20h
Haute & Freddy, vrijdag 6 november 2026, Rotonde, 20h
Underscores, Umru, vrijdag 6 november 2026, Museum, 20h
Bota by night: Roni, Leonce, Shoplifter, Cyvira, zaterdag 7 november 2026, Witloof bar, 20h f
Digitalism, zaterdag 7 november 2026, Museum, 20h
Solex, Jean D.L., zaterdag 7 november 2026, Rotonde, 20h
Girl Group – zondag 8 november 2026 – Witloof Bar, 20h
Lido Pimienta, zondag 8 november 2026, Museum, 20h
Kiwi Jr., maandag 9 november 2026, Rotonde, 20h
Adult DVD, dinsdag 10 november 2026, Rotonde, 20h
Kelsey Lu, woensdag 11 november 2026, Museum, 20h
Westside cowboy, Wyatt, donderdag 12 november 2026, Museum, 20h
Clara Kimera, Coals, vrijdag 13 november 2026, Rotonde, 20h
Robert Lester Folsom, vrijdag 13 november 2026, Witloof Bar, 20h
Ars Musica/ Night lives: Kristine Tjogerse + Cikada ensemble, zaterdag 14 november 2026, Museum, 20h
Ars Musica/ Bota kids – zondag 15 november 2026 – Museum, 20h
Feeble little horse, maandag 16 november 20026, Rotonde, 20h
Faux real, maandag 16 november 2026, Witloof Bar, 20h
Master boot record, Fulci, Arottenbit, dinsdag 17 november 2026, Museum, 20h
Moha MMZ, woensdag 18 november 2026, Witloof Bar, 20h
Maria Arnal, woensdag 18 november 2026, Rotonde, 20h
Martin Luke Brown, donderdag 19 november 2026, Rotonde, 20h
The Sheepdogs, donderdag 19 november 2026, Museum
Prison religion, Edu & Judgitzu, donderdag 19 november 2026, Witloof Bar, 20h
Mietze Conte, vrijdag 20 november 2026, Rotonde, 20h
Tough enough: David Eugene Edwards,& more, zaterdag 21 november 2026, Rotonde + Museum + Witloof Bar, 20h (+ o.m. The Courettes, Coffin, Jay Munly & The Lupercalians, L.A. Sagne, Fervents, Early James, Tuesday Violence, Fervents, Elephant stone, Gipsy Rufina, France de Griessen, Slovenians, Penny & The Pits)
Dizzy Dros, maandag 23 november 2026, Museum, 20h
Strongboi, Salami Rose Joe Louis, dinsdag 24 november 2026, Museum, 20h
Shaking hand, woensdag 25 november 2026, Witloof Bar, 20h
Chloe Slater, woensdag 25 november 2026, Museum, 20h
Judith Kiddo, Melissa Weikart, woensdag 25 november 2026, Rotonde, 20h
Yaeger, donderdag 26 november 2026, Rotonde, 20h
10 years Onderstroom, 28 en 29 npvember 2026 – tweedaags festival @Botanique – info zie site
Glaive, Kurtains, dinsdag 1 december 2026, Rotonde, 20h
Evanora Unlimited, dinsdag 1 december 2026, Witloof Bar, 20h
Christine & The Queens, dinsdag 1 december 2026, Museum, 20h
Julia Wolf, Scro, woensdag 2 december 2026, Witloof Bar, 20h
Ars Musica/Bach/Hillborg/Campo: From Baroque to Hip Hop – woensdag 2 december 2026 – Museum, 20h
Imperial Triumphant, Knoll, donderdag 3 december 2026, Rotonde, 20h
Pongo, donderdag 3 december 2026, Museum, 20h
Syd matters, vrijdag 4 december 2026, Museum, 20h
Kadavar, Scott Hepple and the sun band, zaterdag 5 december 2026, 20h
Ebbb, zaterdag 5 december 2026, Witloof Bar, 20h
Kevin Atwater, zondag 6 december, Witloof Bar, 20h
Jake Xerxes Fussell, dinsdag 8 december 2026, Rotonde, 20h
Maëlle, woensdag 9 december 2026, Rotonde, 20h
Kevin Richard Martin presetns ‘sub zero’, donderdag 10 december 2026, Museum, 20h
Kalika, donderdag 10 december 2026, Rotonde, 20h
Concours circuit 2026, showcases night, vrijdag 11 december 2026, Museum-Rotonde, 20h
Jakomo, zaterdag 12 december 2026, Rotonde, 20h
Sub rosa label night, zaterdag 12 december 2026, Museum, 20h
Fred & The Healers, zondag 13 december 2026, Museum, 20h
Rikas, dinsdag 15 december 2026, Museum, 20h
Armel, dinsdag 15 december 2026, Witloof Bar, 20h
Opus Kink, woensdag 16 december 2026, Museum, 20h
Hippotraktor, woensdag 16 december 2026, Rotonde, 20h
Salvia, donderdag 17 december 2026, Rotonde, 20h
Frederik Daelemans, donderdag 17 december 2026, Witloof Bar, 20h
Kulturr, vrijdag 18 december 2026, Museum, 20h
2027
Gwenifer Raymond, dinsdag 19 januari 2027, Witloof Bar, 20h
Body horror, woensdag 20 januari 2027, Witloof Bar, 20h
Gilla Band, donderdag 21 januari 2027, Museum, 20h
Johnny Jane, vrijdag 22 januari 2027, Museum, 20h
Gabrielle Verleyen, vrijdag 22 januari 2027, Rotonde, 20h
Olive, zaterdag 23 januari 2027, Witloof Bar, 20h
The sound of the belgian underground, vrijdag 29 januari 2027, diverse zalen , 20h
Sha-La-Lees, zondag 31 januari 2027, Rotonde, 20h
Henge, dinsdag 2 februari 2027, Museum, 20h
Elder, Temple fang, donderdag 4 februari 2027, Museum, 20h
Les Louanges, donderdag 4 februari 2027, Rotonde, 20h
Ladaniva, zaterdag 6 februari 2027, Museum, 20h
Giles Corey, zaterdag 6 februari 2027, Rotonde, 20h
Revnoir, zondag 7 februari 2027, Rotonde, 20h
Oscar Lindsey, zondag 7 februari 2027, Witloof Bar, 20h
Premiers live: Lovelace, donderdag 11 februari 2027, Rotonde, 20h
Frankie Stew & Harvey Gunn, zaterdag 13 februari 2027, Museum, 20h
Night Lovell, woensdag 17 februari 2027, Museum, 20h
Mono, donderdag 18 februari 2027, Museum, 20h
Protomartyr, zaterdag 20 februari 2027, 20h
Lovelace, zaterdag 20 februari 2027, Rotonde, 20h
Julia Jacklin, zondag 21 februari 2027, Museum, 20h
Hudson Freeman, zondag 21 februari 2027, Rotonde, 20h
Beth Orton, woensdag 24 februari 2027, Rotonde, 20h
Bodega, vrijdag 26 februari 2027, Rotonde, 20h
Helena Deland, zaterdag 27 februari 2027, Rotonde, 20h
Django Django, zondag 28 februari 2027, Museum, 20h
LA Priest, zaterdag 6 maart 2027, Rotonde, 20h
Peelingflesh, Snuffed on sight, Corpse Pile, Girl of glass, zaterdag 13 maart 2027, Museum, 20h
Hazlett, zondag 14 maart 2027, Museum, 20h
Lael Neal, dinsdag 16 maart 2027, Rotonde, 20h
South arcade, woensdag 17 maart 2026, Museum, 20h
I’m the hug, zondag 21 maart 2027, Rotonde, 20h
Bianca Steck, donderdag 25 maart 2027, Rotonde, 20h
Brooke Combe, vrijdag 26 maart 2027, Rotonde, 20h
Mos Ensemble, vrijdag 26 maart 2027, Witloof Bar, 20h
Laura Veirs, zondag 11 april 2027, Witloof Bar, 20h
Motorpsycho, dinsdag 13 maart 2027, Museum, 20h
Absolem, zaterdag 27 maart 2027, Museum, 20h
Nuit incolore, zaterdag 3 april 2027, Museum, 20h
Joy Oladokun, zaterdag 17 april 2027, Museum, 20h
Sietè: Gabriel Rios, Augusto Bracho, Ruben Samana, vrijdag 30 april 2027, Museum, 20h
Rachel Chinouriri, zondag 20 juni 2027, 20h (new date)
Mass of the fermenting dregs, maandag 12 oktober 2027, Museum, 20h
INFOS
Website Responsive website zie Bota site
New Talent! Cool Price! Bota’Carte formule
Tentoonstellingen - zie site
TUMULT Botanique en Tumult organiseren samen een tweedaags festival rond alle metalgenres, in het hart van Brussel
Les Nuits Weekender
Les Nuits Weekender dat plaatsvindt in november. Deze editie wordt een herfstversie van ons traditionele lentefestival, Les Nuits Botanique, maar dan over één weekend. Maar je vindt hier ook dezelfde passie voor nieuwe ontdekkingen die ons zo dierbaar is, in een gedurfd en eclectisch programma
Het Tough Enough festival
Het festival onderscheidt zich door zijn tweeledige programmatie, waarbij traditionele, akoestische- en 'roots' acts worden gecombineerd met meer rock-geïnspireerde sounds, van garage tot punk, surf en psychedelische rock.
Een echte muzikale smeltkroes waar elke artiest op de een of andere manier een unieke band heeft met de blues. En omdat we in de Bota zijn, zal naast gevestigde bands die al bekend zijn bij liefhebbers van de betreffende stijlen, ook veel aandacht worden besteed aan opkomende bands die de toekomst van deze genres vormgeven, de grenzen van hun muziekgenre verleggen, innoveren.
LES NUITS BOTANIQUE
Gevestigde waarden en aanstormende talenten zullen het buitenpodium, de Orangerie en de Rotonde onveilig maken tussen ...
Les Nuits Bota Een festival met de vinger aan de pols Een unieke locatie, een programmatie met een dijk van een reputatie!
Info: https://www.botanique.be
Graspop 2027 – van 17 juni t-m 20 juni 2027 - De eerste headliner voor zondag 20 juni 2027!
De eerste headliner voor zondag 20 juni!
Kickstart My Heart! Mötley Crüe komt terug naar Dessel! Na memorabele shows in 2009 en 2023 komen de Amerikanen voor de derde keer naar Graspop Metal Meeting. De glamrockers sluiten op zondag 20 juni de 30ste editie van Graspop Metal Meeting af. Eerder werden Parkway Drive (donderdag 17 juni), Faith No More (vrijdag 18 juni), blink-182 (zaterdag 19 juni) en Marilyn Manson (zaterdag 19 juni) al aangekondigd.
Mötley Crüe maakte van de jaren 80 één groot rock-'n-rollfeest. Vanuit de clubs van Sunset Boulevard groeiden Nikki Sixx, Vince Neil, Mick Mars en Tommy Lee uit tot een van de grootste bands van de glam- en hardrock. Met Too Fast for Love, Shout at the Devil en Dr. Feelgood verkochten ze wereldwijd miljoenen platen.
In 2015 leek hun verhaal definitief voorbij, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. In 2019 kondigde de band aan weer op tournee te gaan. De release van The Dirt zorgde voor een nieuwe golf van belangstelling en leidde uiteindelijk tot een comeback en een reeks grote stadionshows. Vandaag is Mötley Crüe, met gitaarvirtuoos John 5 als vervanger van Mick Mars, nog steeds goed voor een set vol klassiekers. Klaar om onze 30ste verjaardag af te sluiten met hits als Kickstart My Heart, Dr. Feelgood en Shout at the Devil?!
De ticketverkoop van GMM 2027 start op zaterdag 14 november om 10 uur via Ticketmaster. Mastercard-kaarthouders kunnen vanaf donderdag 12 november om 10 uur tot zaterdag 14 november om 9 uur al pre-sale tickets [enkel festival en VIP tickets] bemachtigen. Meer info via priceless.com/music.
Over GMM: Van 17 t.e.m. 20 juni 2027 vieren we 30 jaar Graspop Metal Meeting! Vier dagen lang, vijf podia en het allerbeste dat de internationale metal- en hardrockscene te bieden heeft. Voor de 30ste keer doet Graspop Metal Meeting Dessel daveren op zijn grondvesten met massale moshpits, vlammende riffs, donderende drums en onvergetelijke shows. GMM 2027: het verjaardagsfeest dat geen enkele metalhead wil missen.
30 Years Beyond Metal.
GMM
Info en tx
www.graspop.be
Angine De Poitrine - Een buitenaardse trip die nog lang blijft nazinderen
Wie op zondag 25 oktober 2026 een ticketje wilde bemachtigen voor Angine De Poitrine in Trix, moest van goeden huize zijn. Op TicketSwap stonden meer dan 4000 mensen te wachten op een kans om alsnog een ticket te bemachtigen. Ik was goed op tijd aangekomen en zag bij aankomst al een tiental mensen voor de zaal wachten. Wat me meteen opviel, was de diversiteit van de aanwezigen. Jong en oud, mannen en vrouwen, muziekliefhebbers uit binnen en buitenland. Dat laatste mocht je behoorlijk letterlijk nemen, want later hoorde ik zelfs dat iemand helemaal vanuit Australië was afgereisd om de band aan het werk te zien. Het illustreert hoe een duo met een eigenzinnige muzikale aanpak erin slaagt om steeds meer mensen te overtuigen, ver buiten de grenzen van hun eigen planeet.
Voor de opwarming zorgde Gros Mené, een Canadese band. Het cultproject van Fred Fortin en Olivier Langevin staat bekend om zijn rauwe, ontregelde vorm van stonerrock, gedragen door stevige grooves, zware baslijnen en vervormde fuzzgitaren. Met hun combinatie van lofi garage en logge riffs wisten ze de zaal alvast op temperatuur te brengen.
Een meer dan degelijke support die zijn opdracht met verve vervulde. Toch hing er tijdens het optreden een zekere verwachting in de lucht. Hoe goed Gros Mené ook zijn best deed, het was duidelijk dat de meeste aanwezigen uiteindelijk voor één welbepaalde attractie naar Antwerpen waren afgezakt.
Angine De Poitrine is intussen veel meer dan zomaar een band geworden. Het buitenaardse duo, bestaande uit Khn de Poitrine op gitaar en Klek de Poitrine op drums, heeft zich ontpopt tot een fenomeen dat steeds meer muziekliefhebbers in zijn greep krijgt. Dat hun muziek moeilijk in een mainstreamhokje te plaatsen valt, lijkt daarbij eerder een troef dan een handicap.
Integendeel, net het ongrijpbare karakter van hun muzikale universum wakkert de nieuwsgierigheid aan. Khn en Klek brengen een geluid dat zich niet zomaar laat verklaren. Wie zich aan een grondige ontleding waagt, komt al snel uit bij ingewikkelde ritmische structuren en muzikale constructies waarvoor je haast een gevorderde wiskundige nodig hebt. Sommigen spreken over micrototaliteiten en andere theoretische concepten. Zelf houd ik het liever bij complexe ritmes die je hersenen aan het werk zetten, maar tegelijk onweerstaanbaar uitnodigen om mee te bewegen.
Vanaf de eerste noten wordt duidelijk dat Angine De Poitrine geen hapklare muzikale ervaring voorschotelt. Hun muziek kronkelt en verrast, met ritmes die voortdurend lijken te veranderen en melodieën die zich op onverwachte momenten aandienen. Wat op papier misschien klinkt als een ingewikkelde muzikale puzzel, ontpopt zich live tot een meeslepende trip.
Het duo houdt de aandacht moeiteloos vast zonder terug te vallen op herkenbare refreinen of klassieke songstructuren. Als luisteraar word je meegezogen in een wereld waarin de muziek haar eigen regels bepaalt en conventies nauwelijks een rol spelen.
Met amper acht nummers op de setlist weten ze de zaal toch bijna anderhalf uur in hun greep te houden. “Angor”, “Yor Zarad”, “Tamebsz”, “Mata Zyklek”, “Ababa Hotel”, “Sarniezz”, “Fabienk” en “Sherpa” vormen samen een muzikale reis die voorbij lijkt te vliegen.
De beperkte omvang van de setlist doet nauwelijks afbreuk aan het geheel. Integendeel, de composities krijgen alle ruimte om zich te ontwikkelen en nemen je mee op een tocht waarvan de bestemming niet altijd duidelijk is, maar waarbij de weg ernaartoe minstens zo boeiend blijkt.
Ook de interactie met de aanwezigen verloopt op geheel eigen wijze. Tussen de nummers door zoeken de twee af en toe contact met de zaal, al gebeurt dat niet bepaald op de conventionele manier. In plaats van uitgebreide bindteksten krijgen we vreemde kreten voorgeschoteld die de toeschouwers vervolgens zo goed mogelijk proberen na te bootsen. Ook de bijbehorende bewegingen worden enthousiast geïmiteerd. Het levert grappige momenten op en verkleint de afstand tussen het mysterieuze duo en de mensen voor het podium, zonder dat het eigenzinnige karakter van hun alter ego's verloren gaat.
Van uitgesproken politieke statements zal je Angine De Poitrine niet snel kunnen beschuldigen. Al weet je natuurlijk nooit of de peace signs en hartjes die ze de zaal toewerpen toch een diepere betekenis hebben. De band lijkt zich comfortabel te voelen in zijn eigen universum en verwacht van de aanwezigen vooral dat ze zich daaraan overgeven. Wie met een open geest naar Trix is afgezakt, krijgt daar ruimschoots de kans toe.
Heel wat bezoekers zullen na afloop tevreden naar huis zijn teruggekeerd. Toch valt niet uit te sluiten dat sommigen met gemengde gevoelens achterblijven. De hype rond Angine De Poitrine heeft intussen zulke proporties aangenomen dat de verwachtingen haast onvermijdelijk hooggespannen zijn. Wanneer duizenden mensen nog naar tickets zoeken en muziekliefhebbers van de andere kant van de wereld afreizen om een optreden mee te pikken, wordt het moeilijk om niet met torenhoge verwachtingen aan de avond te beginnen. Wie vooral een traditionele rockshow verwacht, zou dan ook weleens op zijn honger kunnen blijven zitten.
Zelf was ik alvast bijzonder enthousiast. Angine De Poitrine heeft op dit moment nog maar twee releases op zijn naam staan en bevindt zich duidelijk nog in volle ontwikkeling. Net dat maakt het zo boeiend om het duo nu aan het werk te zien. Er ligt nog zoveel terrein open binnen hun muzikale universum en het valt te ontdekken hoe ze daarmee verder zullen experimenteren. Dat ze met relatief weinig materiaal bijna anderhalf uur lang een zaal kunnen boeien, getuigt van hun creativiteit en de overtuigingskracht van hun aanpak.
De hype is dus niet zomaar uit de lucht komen vallen. Achter de maskers schuilt wel degelijk iets dat de moeite waard is.
En toen was het nog niet gedaan.
Na het concert bleef ik nog wat napraten met een man die helemaal vanuit Luxemburg naar Antwerpen was gekomen. Hij bleek al sinds 14 uur voor de zaal te hebben staan wachten. Op een bepaald moment waren er twee mannen uit de tourbus gestapt die hem vroegen of ze zijn platen mochten signeren. Mijn gesprekspartner had dus al een glimp opgevangen van de twee aliens in hun aardse gedaante. Voor mij was dat reden genoeg om bij de merch ook maar meteen de platen aan te schaffen, in de hoop eveneens een handtekening te kunnen bemachtigen.
Toevallig raakten we daar aan de praat met de tourmanager. Die vertelde aanvankelijk dat de band misschien nog naar de merch zou komen, maar kwam even later met minder goed nieuws. De heren zouden met hun ruimteschip de locatie al hebben verlaten. We besloten dan maar naar buiten te gaan en daar verder te praten. Net toen de hoop stilaan begon te vervliegen, kwam er plots iemand vanuit de zaal naar de tourbus gewandeld. Volgens mijn nieuwe vriend was het wel degelijk Khn de Poitrine, de gitarist van de band. Ik waagde mijn kans en vroeg of hij mijn pas aangekochte lp's wilde signeren. Dat bleek helemaal geen probleem.
Khn nam niet alleen de tijd om mijn platen van een handtekening te voorzien, maar bleef ook nog even staan voor een praatje. Ik was vooral benieuwd waarom de band er bewust voor kiest om voorlopig in relatief kleine zalen te spelen. Eerder dit jaar stonden ze nog voor publiek van ongeveer honderd tot driehonderd mensen. Inmiddels spelen ze voor zo'n duizend bezoekers, terwijl de enorme vraag naar tickets op de tweedehandsmarkt duidelijk maakt dat er nog veel meer belangstelling is. Het zou dus verleidelijk kunnen zijn om meteen een volgende stap te zetten en grotere zalen aan te doen.
Zijn uitleg was verfrissend nuchter. De band wil vooral blijven leren en zichzelf verder ontwikkelen. Door voorlopig in kleinere zalen te spelen, kunnen ze blijven experimenteren zonder meteen grote risico's te nemen, zowel financieel als artistiek. Mocht er tijdens een optreden iets misgaan of een experiment niet helemaal uitpakken zoals gehoopt, dan blijven de gevolgen beperkt. Het klinkt als een verstandige keuze voor een band die snel groeit, maar niet ten koste van alles wil meegaan in de verwachtingen die de hype met zich meebrengt. Op die manier behouden ze de ruimte om hun eigen koers te varen en muzikaal verder te zoeken.
We hadden het ook over hun anonimiteit en de voordelen van hun buitenaardse alter ego's. Door zich achter hun maskers te verschuilen, kunnen ze een zekere afstand bewaren tot de aandacht die rond hun muziek ontstaat. Zo houden ze hun privéleven afgeschermd en blijft de focus liggen op wat voor hen echt telt: de muziek en het universum dat ze daaromheen hebben gecreëerd. Volgens Khn respecteren de meeste mensen die keuze. Zelfs toen ze onlangs bij Jimmy Fallon te gast waren voor een muzikale bijdrage aan The Tonight Show, werd hun anonimiteit gerespecteerd. Dat ze ook op zo'n groot podium aan hun eigen regels kunnen vasthouden, maakt hun verhaal alleen maar interessanter.
Nadat Khn opnieuw op de tourbus was gestapt, volgde nog een onverwacht vervolg. Ook Klek de Poitrine kwam even later naar buiten om mijn platen te signeren. Zo kreeg de ontmoeting een extra hoofdstuk en kon ik uiteindelijk met handtekeningen van beide bandleden naar huis vertrekken.
Het was een mooie afsluiter van een avond die muzikaal al meer dan geslaagd was. Dat beide muzikanten ondanks de groeiende aandacht nog tijd vrijmaken voor een praatje met fans, maakt de kennismaking des te waardevoller.
Na die gezellige babbel zat de avond er dan toch echt op. Ik keerde huiswaarts met gesigneerde platen, nieuwe vrienden en een hoofd vol indrukken. Het optreden had al indruk gemaakt, maar de ontmoetingen achteraf gaven de avond nog een extra dimensie. Er gaat weinig boven het ontdekken van een band die je muzikaal weet te verrassen, om vervolgens ook nog even kennis te maken met de mensen achter het mysterie.
De terugrit voelde dan ook alsof ik op een wolk zat. Angine De Poitrine had in Trix bewezen waarom zoveel mensen zich door hun muziek laten meeslepen. Minstens even mooi was de vaststelling dat achter die buitenaardse verschijning twee muzikanten schuilgaan die hun eigen tempo willen bepalen, willen blijven leren en niet zomaar bezwijken onder de druk van hun groeiende succes.
Met gesigneerde lp's onder de arm en een hoofd vol mooie herinneringen kon mijn avond niet meer stuk. Sommige concerten blijven hangen door de muziek alleen. Andere krijgen achteraf nog een verhaal mee dat je jarenlang met een glimlach zal vertellen. Dit was zonder twijfel zo'n avond.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Angine de Poitrine
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10404-angine-de-poitrine-25-10-2026?Itemid=0
Gros Mené
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10405-gros-mene-25-10-2026?Itemid=0
Organisatie: Trix, Antwerpen
Walter Trout (band), Zik-Zak, Ittre op 25 oktober 2026 – Pics
In het najaar van 2026 keert bluesrockicoon Walter Trout terug voor een grote Europese tournee om zijn nieuwste studioalbum, 'Sign of the Times', te ondersteunen.
Walter Trout wordt beschouwd als een van de beste gitaristen aller tijden en wordt vaak in één adem genoemd met Eric Clapton en Jimi Hendrix.
Zijn muziek is een geslaagde synthese van blues en rock.
(bron: Zik-Zak)
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10403-walter-trout-25-10-2026?Itemid=0
Org: Zik-Zak, Ittre
Nederlands 
Français 
