Meskerem Mees - Van Pottes naar…
Pottes. Deelgemeente van Celles. Een dorpje net over de grens van West-Vlaanderen in Henegouwen. Elk jaar houden ze er een klein maar sfeervol festival: Fête Musicale. En dan hoor je de organisatoren denken: “Die zijn precies wel goed. Die kunnen misschien wel verder raken. We gaan ze eens bellen.” Zo kwamen dirk., Mooneye of Bazart al langs … En toch stak er eentje bovenuit, qua rauw talent, daar in het afgelegen Pottes. In 2019 kwam Meskerem Mees. Maar ondertussen ging het hard. Een jaar later bracht ze “Joe” uit, dat naar de #1 in de Afrekening ging. Ze won Humo’s Rock Rally. 2020 kreeg haar niet klein, want ook in DOK verwarmde ze het publiek met haar prachtige en gevoelige songs.
Met “Astronaut” richt Meskerem Mees zich naar de sterren. Het nummer zet de toon voor wat komen gaat: een avond vol kleine gitaartokkels en gepaste cellostrijksels, gecombineerd met puur zangtalent. Dat ze op DOK kon staan, had ze naar eigen zeggen niet verwacht twee jaar geleden, zeker omdat ‘de venue’ klaar is om afgebroken te worden.
“Seasons Shift” is simpelweg een topsong. En met “Parking Lot” kreeg het geheel genoeg energie, waarbij een pauze in het nummer steeds zorgde voor een sterke aanzet. Zelden hoor je iemand zo’n mooi geluid maken van stilte. Minimalistisch én krachtig. Een song die trouwens volledig af was en zonder titel de wereld werd ingestuurd. Het toont aan hoe bij Meskerem Mees alles gewoon organisch groeit, zonder zichzelf al te serieus te nemen.
“Don’t Ask Me” ging dan weer binnen als soulfood. Er was een glansrol weggelegd voor celliste Febe Lazou, met een fantastische tweede stem, naast het klassiek cellospel.
We hoorden tegelijkertijd het achtergrondgeluid van de stad, wat er vreemd genoeg perfect op aansloot. Intimiteit versus chaos.
“Great Dandelion” ging dan weer wat meer de folky ballad tour op. Stel je de soundtrack bij een scène van ‘Vikings’ voor, waar een dode koning met een vlot of bootje het water op wordt gezet.
Hoogtepunt van de set volgde natuurlijk met “Joe”, gevolgd door “Queen Bee”, die voor wat gitaarschwung zorgde. “The Writer” kabbelde lekker weg op het einde. Meskerem zingt over wat ze vroeger had willen worden. Wij zijn blij dat het gelukt is, en dat ze haar schrijfsels ook wil brengen voor een publiek.
“Hopelijk gaat het goed, dit hebben we er nog last minute ingestoken”, klonk het wanneer ze de cover van ‘The Young People’ inzetten. De twee draaiden hun stoel een kwartslag zodat ze naar elkaar keken en lieten het publiek even voor wat het was. En als je achteraf het origineel nog eens opzoekt en Meskerem Mees mist, dan weet je dat ook dit weer helemaal goed zat.
Meskerem Mees ging van Pottes naar het firmament. Wij hopen dat we er nog een eindje met haar mogen verblijven …
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.net/nl/foto-s/concert/meskerem-mees-18-06-2021.html
Organisatie: Democrazy, Gent
Hydrogen Sea - Een melancholisch, kleurrijk totaalspektakel
Met mondjesmaat worden de maatregelen versoepeld, en de clubs krijgen meer ademruimte. Democrazy, Gent organiseert een vijftiental concerten van 10 juni tem 18 juli in DOK Gent. Hydrogen Sea en Lili Grace stonden vanavond op het programma. Een gezellig sfeertje werd gecreëerd. Een live ervaring waar we nu zo lang naar uitkeken, zowel voor band als publiek.
Lili Grace (**** 1/2), de zusjes Nelle en Dienne Bogaerts, zijn al een tijdje bezig, kregen al een plaatsje op de Rock Rally en hadden met ‘Dreamlover’ een geslaagde EP uit . Na de EP werd het een tijdje stil rond Lili Grace maar twee jaar terug brachten ze 'Silhouette' uit. Een heel persoonlijke plaat trouwens, het gaat over het verkeersongeval van hun broer , die in een coma belandde en hoe ze daar als kind mee omgingen.
"We besloten opnieuw te schrijven vanuit ons buikgevoel over de dingen die we samen hebben meegemaakt. Het album is een terugkeer naar piano, cello en hobo, zonder al te veel extra's. We wilden ons verhaal vertellen, zonder omweg" , zeggen ze er zelf over.
Door het coronatijdperk konden ze totnutoe 'Silhouette' niet echt voorstellen, maar met de eerste echte versoepeling kan dat eindelijk weer wel.
Muzikaal krijgen we wondermooie, melancholische schoonheid in een spacy aanvoelend kader , die ons even wegwuift van deze wereld; de emotioneel beladen vocals vinden hun plaats in de prachtige versmelting van cello, hobo en piano. Ze zijn niet vies van scherpte, experiment en extravertie in hun materiaal. Je krijgt een heel gevarieerde, kleurrijke set bol van verrassende wendingen.
De zussen zijn klasse danseressen en ze weten op theatrale wijze de aanwezigen te hypnotiseren . Innemend , heupwiegend en snediger, krachtiger durft het te klinken .
Lili Grace liet een erg volwassen indruk na door die wisselende aanpak.
Hydrogen Sea (*****) is het project van het Brusselse duo Pieterjan Seaux (die je kent van o.a. Zwangere Guy, Selah Sue, Sioen en een rits andere bands) en Birsen Uçar. Na hun debuutplaat 'In Dreams (2016)' gooiden de twee voor de nieuwe plaat 'Automata' het over een andere boeg. Met Patricia Vanneste (ex-Balthazar), Joris Caluwaerts en Steven Van Gelder hadden ze drie absolute topmuzikanten en verlieten ze doelbewust het pad van de digitale elektronica.
Door de corona crisis was Hydrogen Sea verplicht weer als duo naar voor te treden. De band bracht eind januari een gloednieuwe EP uit op de markt, 'Symbiosis'. Onze recensie kun je hier nog eens nalezen.
Hydrogen Sea beweegt binnen een intieme sfeer, de hartverwarmende keys van een grimassende Pieterjan spreken tot de verbeelding en de kristalheldere vocals van Birsen vinden elkaar perfect. Adembenemend mooi. Er zit ook genoeg pit in hun muziek. Naast die ingenomenheid is er ruimte voor prikkeling. Ze voerden je maar al te graag mee in hun muzikale wereld.
Birsen spreekt haar publiek aan en het spelplezier siert , zeker nu live!
Hun materiaal is fantasieprikkelend , emotievol en bevreemdend , een geflirt tussen licht en donker; het klinkt als een knetterend haardvuur . Een melancholisch, kleurrijk filmisch totaalspektakel!
Een prachtig live-ervaren van twee schitterende bands van eigen bodem. Sjiek!
Organisatie: Democrazy, Gent
Epica - livestream 'Omega' - Uiteenlopende emoties die prompt je hart in vuur en vlam zetten
Epica is een Nederlandse symfonische metal band, die al een kleine twintig jaar bezig is. De band heeft een zeer succesvol parcours afgelegd, en in 2005-2006 zorgde dit voor de doorbraak naar een breed publiek.
Epica bracht recent - uitgesteld weliswaar (release van de nieuwe plaat was voorzien in september 2020) - de nieuwe plaat 'Omega' uit.
Onze recensie kun je hier nog eens nalezen.
Epica stelde 'Omega' in een met veel bombast op poten gezette livestream. We werden door de band van begin tot einde compleet omver geblazen, net door de combinatie van emotioneel beladen magische muziek, visual effects, dansers , en als kers op de taart obligaat vuurwerk.
Dit was een livestream die je het gevoel geeft dat je zelf voor het podium staat , het concert ondergaat en hevig staat te headbangen.
Epica's live stream werd vooraf gegaan door een blitzbezoek van Off The Cross (*****); een band die ondertussen al heel wat metal harten heeft veroverd. In de korte set van amper vijftien minuten, toonden ze hun kwalitatieve sterkte in het genre. Het is uiteraard de verdienste van de muzikanten die elkaar perfect aanvoelen. Zanger Daan Swinnen is een monument die Steven Van Crombruggen moest vervangen. Wat een overtuigingskracht en uitstraling heeft die man. Hij laat een diepe indruk na , wat we ook al hoorden in tal van zijn projecten.
De nieuwste plaat 'Enjoy It While It Lasts' is een stap naar meer melodieuze metal.
Donkere en verschroeiend klinkt het allemaal; ze bezorgen ons een uppercut van jewelste. Benieuwd hoe ze zullen evolueren.
Voor meer informatie https://www.offthecross.be/
De muziek van Epica (*****) is op de nieuwe schijf 'Omega' sowieso een filmische trip waarbij alle emoties worden aangesproken; de manier waarop dit in beeld werd gebracht tijdens deze livestream is gewoonweg meesterlijk en adembenemend. Een intens gevoel creëren ze, alsof we in een andere wereld zijn terecht gekomen. De band haalt zelf alles uit de kast; ze steken het lont aan het vat, waardoor je hart prompt in vuur en vlam staat. We horen het al meteen op de eerste twee songs.
Even duidelijk is dat iedereen binnen Epica dezelfde kant uitkijkt, zowel in de instrumentatie als in de vocalen . Wondermooi is die wisselwerking tussen de vaak rauwe mannelijke vocals/grunts, en de engelachtige stem van Simonne die je meeneemt naar een sprookjesachtige wereld.
De livestream is een wandeling, prikkeling naar een onontgonnen universum. Epica speelde ook enkele klassiekers die ondersteund werden door mooie beelden en de dansers, die als elfen door het beeld zweefden, alsof we meegevoerd werden naar het vagevuur, een flirten tussen duisternis en licht.
Iets wat we ons altijd wel konden voorstellen in de muziek en in de set van Epica.
Het wordt reikhalzend uitkijken om het echt live te beleven … Epica speelt op 13 augustus op Alcatraz Metal Festival https://www.alcatraz.be en op 7 maart 2022, samen met Apocalyptica in de AB, Brussel (www.abconcerts.be) .
Op basis van deze fijne live stream, een niet te missen concert. Je bent gewaarschuwd!
Pics homepag @Tim Tronckoe
Organisatie: Epica + Live Nation
Balthazar - ‘Sand Castle Tapes', een visueel totaalspektakel
Balthazar is al een tijdje bezig, van in 2004. In het voorjaar van 2005 wonnen Maarten Devoldere, Patricia Vanneste en Jinte Deprez als achttienjarigen de Nationale Kunstbende wedstrijd voor jongeren met "Lost and Found". Vanaf dan ging alles in een stroomversnelling. Balthazar bouwde eerst een live reputatie op in binnen- en buitenland. Na 'Thin Walls' in 2015 last Balthazar een pauze in, de bandleden focussen zich op succesvolle neven projecten om in 2019 stevig terug te slaan met 'Fever' die hen terug op de kaart zette.
Onlangs bracht Balthazar een gloednieuwe plaat op de markt ‘Sand'.
De recensie daarvan kun je hier nog eens nalezen
Er is meer. Na de lockdown door de corona, kwam de band voor het eerst samen om de nummers van hun nieuwe album ‘SAND’ te vertolken. Regisseur Heleen Declercq legt de magische sfeer vast - ‘Sand Castle Tapes’ is niet zomaar een gefilmde liveshow, maar een intieme kijk op Balthazar terwijl hun muziek en verhaal zich ontvouwt binnen de eeuwenoude kasteelmuren.
In een intimistisch, akoestisch kader geeft Balthazar ons niet enkel een rondleiding in hun eigen wereldje , maar ook de omgeving van het kasteel wordt op magische wijze in beeld gebracht. Door de visuele aspecten te verbinden met het mystieke, typisch eigen aan de muziek van Balthazar, wordt zowel het oog als het oor verwend.
Naast de muziek zelf kon er ook wel een grapje vanaf , zoals een potje bowling spelen met blikjes. Simon kreeg een mooie serenade en een stukje taart voor zijn verjaardag. En zo kunnen we nog even doorgaan. Het maakt de film compleet, en het liet bovendien ook de familiale kant en het smeden van vriendschapsbanden zien die dan weer het bewijs vormen dat Balthazar als band zijn speelsheid niet heeft verloren, integendeel.
Door de gevarieerde aanpak werden alle zintuigen voortdurend geprikkeld.
De warmte en geborgenheid van die wondermooie plaat, wordt in deze film perfect in beeld gebracht en zorgt ervoor dat de kijker een visueel totaalspektakel krijgt. Een gelukzalig gevoel daalt over jou.
Er wordt alles uit de kast gehaald, om de fans een echte film aan te bieden en niet zomaar een zoveelste concertfilm. Dat doet ons 'Sand Castle Tapes' overtuigen.
Organisatie: PIAS + Balthazar + HolyShit sessions
Steiger - Improvisatie in al z’n vormen
Eindelijk kan het weer … voor een publiek optreden. Ook al is het nu voor amper vijftig zittend met mondmasker op, vanavond op het buitenplein van M-Leuven. Na enkele livestreams en circa 7 maand zonder echte live concerten was de ontlading voor het publiek als voor de band Steiger enorm groot . Ze kwamen hun nieuwste plaat 'The New Lady Llama' voorstellen.
De recensie lees je hier
Steiger klinkt bijzonder door hun speelse, plagerige aanpak. Pianist Gilles Vandecaveye, drummer Simon Raman en bassist Kobe Boon delen het met elkaar. Schitterend hoe ze op elkaar zijn ingespeeld.
Al bij de eerste song voelen we het, als de band meerdere keren deze onverwachts stopt, om dan terug er op in te pikken. Ze herhalen het en je hebt het niet direct beet, wanneer het nummer definitief is gespeeld … Ze nemen je graag bij de neus … Applaus blijft hierdoor wat uit , maar geen nood , iedereen geniet van wat ze aan het doen zijn … Een glimlach is zichtbaar.
Het geeft de improvisatie van Steiger aan in al z’n vormen. Een breed geluid, een kleurrijk klankentapijt in stijl en instrumentatie. Soms waan je je in een echte science-fiction film met spacey geluiden door de keys.
Het trio wisselt in sfeer, tussen intimiteit , mysterie en extravertie . Ze durven alle registers open te trekken . Wat een aanstekelijk boeiende sound; we zien een kind dansen, mensen zitten te headbangen of deinen mee op hun stoel. Een bisnummer is niet te mijden .
Binnen de jazz zijn ze een unieke parel, die speelsgewijs grenzen verlegt en zichzelf heruit vindt .
Een totale muzikale ontlading met een deugddoend applaus . Het doet ons hart sneller slaan en zindert na. Die improvisatie in al z’n vormen kan onze muzikale honger maar niet stillen.
Op basis van hun livestreams, de nieuwste plaat en het concert in M-Leuven, voorspellen we hen een gouden toekomst . Van harte gegund …
Organisatie: Leuven Jazz + 30CC, Leuven + Steiger
Dirk Serries - livestream - Een spirituele totaalervaring
Over meer dan 3 decennia speelde Dirk Serries' alter-ego Vidna Obmana op unieke plekken, o.m. kerken, kapelletjes, grotten en kasteelruïnes. Deze plaatsen moeten we niet zien als een gimmick, nee, ze droegen effectief bij tot de creatie van zijn ambient muziek.
In gewone concertzalen of clubs zou het geroezemoes van het publiek en de aanwezigheid van een bar een stoorzender zijn. Deze unieke plekken tekenen voor alternatief gedrag en bieden de unieke kans zich te laten onderdompelen in zo’n luisterervaring. Gefilmd met 5 verschillende camera's werd de montage een technische en mentale beproeving voor Ronald; een werkproces van een urenlange montage en een computer in overdrive. Het resultaat mag er zijn; wat een pure live ervaring in de kerk op 25 maart, allemaal zonder hippe visuele effecten; in kleur en in full 4k, brengt deze concertfilm je zo dicht mogelijk bij de muzikant.
Hij creëert zijn ambient subtiel, gedisciplineerd. De sound komt tot volle ontplooiing door de prachtige akoestiek van de kerk. Het concert werd geruggensteund door de steun van de kerkfabriek Sint-Leonardus. We konden het nu bekijken via YouTube
‘Ik ken weinig artiesten die zoveel grenzen verlegt in het ambient genre zoals Dirk, geef ik ruiterlijk toe. Ambient is sowieso een stijl die je niet enkel moet beluisteren, maar écht ondergaan. Dat heeft Dirk altijd goed begrepen’, schreven we in 2018 over zijn album 'Epitaph'.
Ook uit deze performance blijkt dit. Dirk Serries is een uniek muzikant in het (ambient) genre die je perfect tot 'zen' brengt. Een hypnotiserende sound . Een muzikale kunstvorm. Intens genot.
Dirk Serries heeft er geen moeite mee. De visuele beleving is evenzeer belangrijk door de talrijke beelden in de kerk . Klank en beeld zijn in deze streaming mooi met elkaar verbonden Dirk Serries creëert een intens intiem klankentapijt en de performance voelt aan als een spirituele totaalbeleving.
Audio & video engineering : Ronald Mariën
Montage : Ronald Mariën
Music mixed & mastered : Dirk Serries
Organisatie: Dirk Serries
Fiona Brown - livestream 'Mundane' - Een sfeervolle, warme stem die ons doet zweven …
Eind 2016 kwam de EP ‘Demons’ uit met songs die groeiden vanuit de uitdaging alles zelf te creëren en uit te werken zonder invloed van buitenaf. Fiona Brown, afgestudeerd als zangeres aan Codarts Rotterdam, toerde na de release van ‘Demons’ in binnen- en buitenland, o.a. als support van Daan, Stuart A. Staples en z’n Tindersticks. Nu verscheen het debuutalbum ‘Mundane’ op vinyl.
Fiona Brown stelde deze plaat live voor, via livestream.
Fiona Brown heeft een breed stembereik. Met haar bijzondere warme, sfeervolle vocals doet ze je zweven; ingetogen, pakkend, aanstekelijk, soms dreigend; ze weet je te hypnotiseren in een bevreemdend mooi kader, o.m. op “Stalkers”, “My void” en “Eternal youth”. Fiona ontpopt zich ook als een begenadigd gitariste en multi-instrumentaliste. Dansbaarder klinkt “Restricted” en “Head down”. Afsluiten doet ze met “Beautfiul Misery”;.
Het album 'Mundane' straalt veel positieve energie en emotie uit. Het klinkt afwisselend mooi en boeiend. Ze benadert sprookjesachtige aspecten van de muziek en met haar intense stem weet ze je te raken.
Een magisch rakende set van een talentvolle dame.
Setlist: LFF//Stalkers//My Void//Eternal Youth// Restricted//Head down//Beautiful Misery//
Organisatie: Fiona Brown
Naima Joris - livestream - Een teken van hoop, in tijden van vertwijfeling
Naima Joris heeft als artieste en muzikante al een fijne cv. Ze werkte nauw samen met haar vader, jazz virtuoos Chris Joris, en zoals dat vaak gaat, valt de appel niet ver van de boom. In het verleden verleende ze haar medewerking aan o.a. Isbells en Raymond van het Groenewoud.
Nu komt ze onder haar eigen naam naar buiten. Met haar liedjes probeert ze het verdriet rond haar overleden zus een plaats te geven. Ze bracht een single uit "Bellybutton", een song van haar zus zelf.
Naima zette tijdens de lockdown ook filmpjes online. Ze kwam die songs ook live voorstellen. Naima stond op 24 juli 2020, volledig corona proof uiteraard, te spelen in de Baracita, Gent, voor een publiek van circa 200 bezoekers, met mondmasker aan.
Het verslag van dit concert kun je hier eens nalezen.
Eind april kwam de titelloze plaat uit, die heel goed werd ontvangen. Ze kreeg heel wat radio feedback, en mocht intussen optreden in ‘De Zevende Dag’ op de VRT.
Naima is aan een steile opmars bezig, in de AB kwam ze die plaat in een livestream voorstellen.
Ken je het gevoel, als iemand je in donkere tijden een schouder aanbiedt om op uit te huilen, waardoor je je begrepen voelt en een straaltje zonlicht ziet verschijnen … Dat is in een notendop hoe wij deze livestream van Naima Joris beleven. Ze profileert zich als een sterke vocaliste en als overtuigende multi-instrumentaliste, op piano , flute, gitaar en percussie.
Een sterke totaalbeleving krijgen we , waarbij Naima zich ook laat omringen door een puik collectief. O.m. zorgt Vitja Pauwels door z’n gitaarriedels voor koude rillingen; Tijl Piryns is op drums magisch oorstrelend; Lara Rosseel op haar beurt doet je hartverwarmend wegdromen door haar virtuoze spel op contrabas, en tot slot zijn er de mooie, bedwelmende, groovy klanken van Niels Van Heertum op euphonium en trompet.
Wat een fijne melodie, die ruimte laat voor improvisatie en zorgt voor een kleurrijk klankentapijt!
Naima straalt een enorm charisma uit, en er kan ook een kwinkslag van af. Het bedeesde, wat onzekere meisje dat we in Gent zagen, is nu een zelfverzekerde vrouw die klaar is om met haar warme, soulvolle stem door te breken.
Binnen een weemoedig kader ervaren we op de sound van Naima een innerlijke rust, terwijl de muziek een verwerkingsproces is van intens verdriet. Nee geen zelfmedelijden, maar ze brengt een teken van hoop, in tijden van vertwijfeling!
Organisatie: Inside Jazz + Ancienne Belgique, Brussel
Jaouad - livestream - Theatraal totaalspektakel
We citeren uit de bio: 'Jaouad Alloul is een multi-disciplinaire kunstenaar en ondernemer. Hij streeft ernaar om een stem te geven aan mensen die worstelen met hun gender & identiteit en om bewustzijn te creëren voor LGBT-rechten in de islam en daarbuiten. Zijn missie is om mensen te verbinden door middel van kunst en dialoog.'
Met zijn album 'Messiah' neemt hij geen blad voor de mond en stelt zich bovendien heel open op naar de wereld om zich heen.
Wij hadden een zeer boeiend gesprek met deze bijzonder integere mens, kunstenaar, muzikant en theatermaker. Niet alleen gingen we dieper in op zijn nieuwste release, ook onderwerpen als religie en hoe moeilijk het wel is in deze tijden, kwamen aan bod. Ook het album 'Messiah' is ons niet ontgaan. De recensie kun je hier nog eens nalezen.
In de AB, Brussel liet Jaouad zien waarom hij zo bijzonder is binnen de Belgische muziek. Helaas nog steeds zonder publiek, wel via livestream.
De muzikanten leiden het concert in met een bedwelmend mooie sound, die ook op de dansspieren inwerkt, perfect binnen het kader van deze avond. Het wordt een totaalspektakel van beeld en klank waarbij Jaouad als dirigent op zachtmoedige wijze zijn band leidt.
Jaouad betreedt het podium als een diva, begroet zijn muzikanten en het publiek thuis. Hij heeft een innemende , goddelijke uitstraling. De sound is vol emotie. Een beetje tussen soul en opera. Hij bespreekt thema’s als pijn, vertwijfeling en vreugde. Zijn variërende vocals zijn bepalend.
Hij staat wat onwennig op het podium … alsof hij het publiek in de zaal mist. Of is dat ook een act? Want hij bespeelt zijn publiek op ingenieuze wijze, als een volleerd magiër. En toch hangt er iets mysterieus , ongrijpbaar rond de performance , wat doet denken aan Ziggy Stardust hoe hij zijn publiek in de 70s in vervoering bracht . Hij omarmt de bandleden en trekt de aandacht naar zich toe. Het komt het theatrale ten goede .
Zijn muziek, zijn stem , zijn performance , het spreekt tot de verbeelding . Iets aparts, mystieks dat tot een ware kunstvorm wordt verheven .
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
John Ghost - Spot On Jazz 2021 - livestream - Fantasieprikkelend binnen een filmisch kader
De Gentse band John Ghost werkt volop aan nieuw materiaal, maar in deze livestream ligt de focus nog even op de recente plaat ‘Airships Are Organisms’. Qua sound laveert die tussen de ‘Magik Malik’-grooves en de beeldtaal van animatiefilms uit de jaren 70. De band bracht niet enkel een tot de verbeelding sprekende plaat uit, maar wist ons ook live verschillende keren te bekoren.
Over hun optreden in het kader van ‘Sound of Ghent’ schreven we: ''John Ghost brengt via deze streaming een puike live set; een visueel vijfsterrenmenu. Het klankentapijt werkt hypnotiserend in en biedt een intens gevoel van welbehagen; gemoedsrust wordt gecreëerd en de dansspieren aangesproken. Wat een oorgasme! ''
''Een intergalactische trip is het, die fantasieprikkelend is, met een spooky ondertoon . In z'n geheel oogstrelend , door de visual effects en het filmisch contrast van oneindig improviseren en elektronische vernuft. Grenzen worden verlegd dus, door een elektronisch deken te spreiden over die jazz, heerlijk wegdrijvend van de realiteit …" , schreven we dan over de laatste streaming van John Ghost in het kader van Spot On Jazz.
Deze band zit diep in ons geworteld , zo blijkt …
John Ghost is ontsproten uit de fantasiewereld van de beeldende kunstenaar en top gitarist Jo De Geest. En wat ze nu doen is eigenlijk niet vreemd … Ze stelden 'Airships Are Organisms’ voor in de vorm van een concertfilm, en met interviews daarbovenop krijg je een mooi beeld van wie John Ghost is en waar ze voor staan. Ze zijn op elkaar afgestemd tijdens deze concertfilmvoorstelling . De manier waarop John Ghost hun muziek in beeld brengt, is fantasieprikkelend binnen een filmisch kader door het gevarieerde klankentapijt..
De ideeënrijkdom van Jo is enorm. Reikhalzend kijken we uit naar nieuw materiaal en wat ze nog voor nieuws in petto hebben. Hier bleek nog maar eens hun virtuositeit en veelkleurigheid in het genre. Sjiek!
Organisatie: Spot On Jazz + Gent Jazz Festival, Gent + Jazz.be + ART-SPOT.be
FireForce - livestream - Intens energiebommetje, een vuur dat nooit uitdooft
De combat/power metal band FireForce is al sinds 2009 bezig. Ondanks personeelswissels bewezen ze, op als naast het podium, ijzersterk in het genre te staan. Ze stelden hun nieuwste plaat ‘Rage of War’ voor onder een nieuw label , ‘Rock of Angels records’ en met een nieuwkomer Matt Asselberghs , een Fransman.
De plaat bevat tonnen energie , er zit veel emotie in en de vocale inbreng is sterker dan vroeger. Van begin tot eind worden we omver geblazen.
Over ‘Rage of War’ schreven we: “’Rage of War’ klinkt gedreven , krachtig en doet vermoeden dat de band klaar is om de wereld te veroveren. Dit is de betere heavy/power metal , zeker in de Belgische scene. Op elke song voel je de adrenalinestoten om mee te brullen. De stem van Matt is een meerwaarde in de sound van FireForce’’.
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen.
De plaat werd voorgesteld via livestream. Wij trokken ons combats aan en gingen mee op het muzikale pad van Fireforce …
Ieders inbreng is binnen FireFoce even belangrijk. De snijdende gitaar riffs en de knallende mokerslagen op drums brengen een aardverschuiving teweeg. De adrenaline loeit door de boxen. De instrumentatie is intens sterk . De muzikale trillingen dreunen na door de riffs en de helse drumsalvo’s.
Op ‘Rage of War’ zitten de leden op dezelfde golflengte en dat voel je live . De vocals van Matt zijn bepalend en verrassend, o.m. als er pijn aan te pas komt, dan voel je die pijn gewoon; als er razernij uit de boxen loeit, dan voel je de adrenaline. Een enorme vocale emotionele impact dus, zowel in de ‘fast forward’ nummers als in de ballads.
FireForce blijft zijn roots trouw, maar kijkt ook vooruit. Ze tekenen zondermeer voor een fijne (metal) concertbeleving (die we eerlijkheidshalve toch nog liever live hadden meegemaakt , pint in de hand en headbangend). Kortom, FireForce was een intens energiebommetje, een vuur dat nooit uitdooft …
Organisatie: FireForce + De Kern, Wilrijk
IDIOTS - livestream - Alle dertien goed - Laat even de huiskamer ontploffen
Mistero Dufo is zijn staart kwijt, maar niet zijn streken. Met zijn partners in crime wist hij menig toeschouwer virtueel op stang te jagen. De eeuwige puber in hem sommeerde vier schaars geklede dames van danscompagnie Cie Helios en de perfecte gastheer Puvluv om zo een heus naar de seventies ruikende show een gigantische videoclip op de streamers los te laten. Zoals we gewoon zijn van Idiots sloeg de Batman-drummer als bij elkaar, hield Dick basgewijs alles retestrak en ging onze Roeselaarse Mauro - voor de gelegenheid in een Robin Hood pak gehesen - als een woesteling te keer op zijn zessnaar. Luc zag eruit als een kruising tussen Ozzy, Frank Black, Lucifer en hemzelf en heeft zowat iedere vierkante centimeter van Cultuurcentrum De Steiger verkend.
Neem daarbij nog de prima cameraopstellingen en dito belichting bij en je kent het resultaat: Een uur genieten van de Etna die op punt staat te exploderen. 13 Idiots klassiekers met zoveel power, gedrevenheid, vakkunde en absurditeit gebracht waarmee nogmaals bewezen is dat Idiots de beste liveband is en blijft.
Ons wereldberoemd ongekend prettig gestoord viertal is allang besmet met het virus om met hun gortige en tijdloze oerrock een onuitputtelijke geestdrift er door rammen, nog maar eens gloeiend, razend en bijzonder explosief, en dan eens weer naar hun normen ingetogen.
Rauwe lappen proto punk staan op het menu. Ook zonder publiek. Toch één detail: Wat een beklijvende versie van The Bill!
Beste lezer, inviteer wat vrienden in uw kot, zet wat hapjes en booze klaar en laat in deze coronatijd even je woonkamer exploderen en geniet na op volgende links.
https://www.youtube.com/watch?v=SM5wN8tlx4w
Organisatie: CC De Steiger, Menen ism Idiots
Nederlands 
Français 
