Lowlands 2026, van 21 augustus t-m 23 augustus 2026 – Het nachtprogramma van Lowlands!
HET NACHTPROGRAMMA VAN LOWLANDS!
KETTAMA, Boys Noize, Helena Hauff, Theo Parrish, Chloé Caillet en meer bevestigingen voor Lowlands
No sleep till Lowlands: dit is het nachtprogramma van LL26! Van warme house, trippy techno en opzwepende UK garage tot hiphop en popbangers. Met meer dan 30 nieuwe namen voor nachtbrakers dans je door tot laat in Bravo, Heineken, India en X-Ray.
Basshall: Kybba, Tribal Kush & NEMS: Traditiegetrouw overziet Kybba de muzikale stookruimte Basshall. Met dancehall, Caribische- en afromuziek samengesmolten tot een clubby smaakexplosie. Ook Tribal Kush en NEMS staan op de rol.
Ben UFO: Ben UFO's hybride van duistere techno en onstuimige Britse rave was een grote innovatie in de avontuurlijke clubmuziek. Zijn onvoorspelbare sets onderstrepen dat de beste dance het onbekende omarmt.
Boys Noize: Boys Noize (Alexander Ridha) blaast al jaren dansvloeren omver met eclectische en knotsgekke dancesets die de beste kantjes van house, techno, electro, hiphop en pop belichten. Vreemd en vunzig.
Chloé Caillet: Dj/producer Chloé Caillet zit beter in haar vel dan ooit tevoren. Tijdens haar SMIILE-avonden mengt ze de queer mindset met muziek. Haar groovende housesets voeren je ouderwets diep de dance-extase in.
Djrum: Verbluffende elektronica die uitblinkt in spontaniteit. De Brit Felix Manuel was altijd al een muzikaal wonderkind, en maakt als Djrum de meest smaakvolle en artistieke dansmuziek van dit moment.
Flava D: Achter de decks is ze genadeloos: de Britse Flava D pompt, jaagt, temporiseert even, en sleurt uiteindelijk alle UK bass- en drum-'n-bassregisters open. Daar ga je je zeker spierpijn op dansen, no worries.
Freddy K: In de jaren 90 was Alessio Armeni een levende legende van de Italiaanse ravescene. Dus was het in Berlijn voor de zelfverklaarde techno-activist makkelijk landen. Grandioze technosets van epische proporties.
Héctor Oaks: Voor zijn puntgave en hyperenergieke sets put deze in Berlijn woonachtige Spanjaard uit een imposante collectie vinyl, die hij met gusto aan elkaar rijgt. 'FUEGO': vurige techno met passie gedraaid.
Helena Hauff: Als producer blijft dit Duitse clubkopstuk experimenteren door de rafelranden van techno, industrial en EBM met elkaar te verweven, terwijl ze als dj elke dansvloer transformeert in een roestige loods vol technohedonisme.
KETTAMA: De wereldwijde house-innovator blijft trouw aan zijn roots: een 'no fucks are given'-houding ten opzichte van maximalistische dance. Er moet gefeest worden en dat kan deze Ierse party boy als geen ander.
MARRØN: Strijdbaar benadert MARRØN muziek en het leven. De hypnotiserende percussie van zijn vroegere, diepe afrostijl is getransformeerd in een uniek technogeluid. Authentieke Amsterdamse underground.
Nene H: De in Istanbul geboren Berlijnse Nene H. gebruikt techno als een canvas voor urgente reflecties op de staat van de wereld. Haar loepzuivere techno is keiharde feestmuziek met veel diepere lagen.
S-candalo: Dit dj-duo uit Berlijn met Colombiaans-Chileense roots gaat voor scandaleuze house- en technosets met nasty grooves, dik aangezette akkoorden en extatische zangpartijen. Passievol en intens.
Skee Mask: Deze grootheid uit München opereert geheel onafhankelijk van de muziekindustrie, waardoor hij telkens blijft verrassen – met jarennegentig-IDM, electro, house, grime of techno. Eigenwijze Duitse elektronica.
Skream & Benga: Deze clubiconen en boezemvrienden uit het Britse Croydon staan eindelijk weer samen achter de decks om aan te tonen dat dubstep nog altijd even urgent en gruwelijk klinkt. Laat die bass maar droppen!
This Must Be the Pace with Theo Parrish: This Must Be the Pace is hoe de zondagnacht in X-Ray voortaan heet, dé plek voor dj's en dansers die niet willen haasten. Detroit-icoon Theo Parrish opent de eerste editie all night long.
TLM: Met een wilde mix van trance, maximalistische house en vreemde elektronica van het dj-trio Tjade, Lucky Done Gone en Moody Mehran klonk een enkeltje naar de dansvloer nog nooit zo goed.
Voices From The Lake: Hun debuutalbum is voor velen de bijbel der ambient techno. De Italiaanse producers kwamen in 2025 met hun nieuwe testament, 'II'. Live is het duo als een seance: subtiel, spiritueel, sensationeel.
Afra: Amsterdamse rave-purist die met knaldrang perfecte vinylsets aan elkaar draait. Bij Clone Records in Rotterdam slaat ze haar zwarte goud in voor feestjes in onder meer Club RAUM en Berghain.
Andromedik: Andromedik (Axel Demarbaix) reikt naar de sterren. Geen podium is te groot voor de Belgische drum-'n-bass-sensatie. Het bewijs dat zijn melodieuze en puntgave D&B gemaakt is voor een dansende massa.
Bassvictim: Waarom we dit Londense duo er zo graag bij willen hebben? Omdat ze in élke track verrassen met vernieuwende en verslavende chaos. Een aangename verkeersopstopping van hyperpop, EDM en hiphop.
Benny Rodrigues: Na een dj-sabbatical waarin Rotterdammer Benny Rodriguez met succes veel eigen muziek uitbracht, legt hij nu weer pure housesets neer. Zonder opsmuk, zonder gedoe, alleen de echte muziek.
ICONIC: De queer pop party place to be veroverde de harten op #LL25, met muziek van Chappell Roan, Charli xcx, Doechii, Froukje en anderen. Curatoren van dienst zijn ook dit jaar Vera Siemons en Liza van den Brink.
Identified Patient: Als Job Veerman achter de decks wordt geïdentificeerd, dan is het altijd dringen. Iedereen wil horen hoe de Amsterdammer als een sprinkhaan van bass via techno en rave naar acid springt.
Kaboutertje Putlucht: De Nijmeegse ravepunkers zijn de diepte ingegaan op hun debuutalbum. Barry zingt over zijn drankprobleem, de ggz en dat-ie een mooie champignon had willen zijn. Niemand kan om Kaboutertje Putlucht heen.
Mary Lake: Deze Amsterdamse brengt een vooruitstrevende mix van techno en meer abstracte beats. Mary Lakes eclecticisme hoor je terug in de energieke, emotievolle soundscapes die ze achter de decks creëert.
NALA: NALA is van alle markten thuis. De Utrechtse dj/producer en oprichter van clubnacht Dots schotelt haar publiek een verrukkelijke curatie voor van onder meer hiphop, grime, future beats, juke en jungle.
S!RENE: De Nigeraanse roots van dit aanstormende Amsterdamse talent hoor je terug in zijn tracks: wulpse en zwoele dance met swingende percussie en zomerse instrumentaties. Helende bpm voor ziel en lijf.
SAIDAH: UK garage blijft een typisch Brits fenomeen. Niet gek dus dat we met SAIDAH de kennis in huis halen, zowel in Nederland als op Lowlands. De in Amsterdam wonende Britse draait voor het derde jaar op rij in de polder.
SMIB: Ray Fuego, Nnelg, GRGY, Loopey en Ploegendienst cureren een heuse lifestyle, en hebben met artistieke projecten de Bijlmer pontificaal op de kaart gezet. De muziek van SMIB is Nederhop ten top.
Tantu Beats: De vaste producer van Joost neemt overal geluiden op, om die vervolgens een plek te geven in zijn speelse techno. Als dj vuurt Tantu Beats ook gabber, hiphop en bizarre mash-ups op je af. Vrolijke anarchie.
upsammy: Weinig producers graven zo diep in de mysterieuze kracht van elektronische muziek. En nog minder performers komen in de buurt van de weergaloze sets die upsammy aaneenrijgt. Voor dromers en dansers.
Violent Magic Orchestra: Snerpende black metal en hemelse trance? Gitzwarte techno en vrolijke hardstyle? Prima combinaties volgens het Japanse VMO! Onstuimige, extreme metalrave voor festivalgangers met een stevige muzikale maag.
WaxFiend: WaxFiend zit al 25 jaar in het vak en richt zich de laatste tijd vooral op de Afrikaanse diaspora. Elektronische riddims vol percussie en chants, gecombineerd met futuristische synths en hypnotiserende basslines.
Deze namen werden eerder aangekondigd voor Lowlands 2026:
Tyler, The Creator | Lorde | New Wave | Parcels | SOMBR | TURNSTILE | 2hollis | Amyl and The Sniffers | Antoon | Blood Orange | Clipse | Dijon | Eefje de Visser | Geese | Hermanos Gutiérrez | Kneecap | Major Lazer | Maribou State | Nia Archives | Noord Nederlands Orkest | S10 | ADÉLA | Ana Frango Elétrico | Bassolino | Bassvictim | Buraka Som Sistema | Chloe Qisha | Cobrah | DIKKE | Dove Ellis | Durand Bernarr | Fcukers | Floating Points (live) | Guilt Trip | IJSLAND | JPEGMAFIA | Keo | Ko Shin Moon | LEISURE | Maruja | Milolaathetlukken | Nu Genea Live Band | Nusantara Beat | Pale Jay | PRESIDENT | Ravyn Lenae | Richie Hawtin DEX EFX X0X | Skye Newman | SMIB | sor | SPEED | Steel Pulse | Tyler Ballgame | Violent Magic Orchestra | Voices From The Lake | Wunderhorse
Binnenkort worden meer namen bekendgemaakt. Op lowlands.nl is een uitgebreide omschrijving van de aangekondigde acts te vinden en via de officiële Lowlands 2026 Spotify-playlist kan alvast worden beluisterd wie er deze zomer naar Lowlands komen.
New LLowcast alert! In de tweede aflevering van 2026 nemen Justin en programmeur Michiel Peeters je mee in het nachtprogramma van Lowlands. Festivaldirecteur Camiel belt in met een huishoudelijke mededeling: Heineken blijft dit jaar langer open om meer ruimte te maken voor alle nachtdieren. Ontdek de persoonlijke favorieten en krijg alvast een korte preview van alle geluiden die je straks in augustus om de oren vliegen: van warme house, trippy techno en opzwepende UK garage tot hiphop en popbangers. Beluister de LLowcast via Spotify of zoek naar LLowcast in je eigen podcast app.
Tickets voor Lowlands 2026 zijn te koop via Ticketmaster. Een festivalticket voor het volledige festival (drie dagen en vier overnachtingen), inclusief een plek op de tentencamping met je eigen tent, vervoer per pendelbus van en naar treinstation Lelystad en toeristenbelasting kost €365,-. Er worden geen dagkaarten verkocht.
Uitgebreide informatie over alle ticketsoorten staat op lowlands.nl. Informatie over de accommodaties op het Gllamcamp, de verschillende soorten Groepscampingplekken, de nieuwe Partyplekken en de Campercamping staat op www.gllamcamp.nl.
SPREAD THE LLOVE!
LOWLANDS
21 + 22 + 23 augustus 2026
A Campingflight to Lowlands Paradise
21 + 22 + 23 augustus 2026
Evenemententerrein Walibi Holland, Biddinghuizen
www.lowlands.nl
Lokerse Feesten 2026 – van 31 juli t-m 09 augustus 2026 - Synth/wave XXL dag!
THE HUMAN LEAGUE, GARY NUMAN, SOFT CELL
Zondag 2 augustus wordt een volledige synth/wave XXL dag, met alvast een unieke triple headliner bill: zowel THE HUMAN LEAGUE, GARY NUMAN als SOFT CELL komen naar de Grote Kaai! Don’t You Want Me! Being Boiled! Cars! Are ‘Friends’ Electric?! Tainted Love! Torch! Drie iconische pioniers, samen goed voor ontelbare hits en miljoenen verkochte albums.
Meer namen voor deze unieke dag worden later bekend gemaakt.
De 51e editie van Lokerse Feesten vindt plaats van vrijdag 31 juli tot en met zondag 9 augustus 2026. Eerder werd de komst aangekondigd van LENNY KRAVITZ, EDITORS, TOM ODELL, OSCAR AND THE WOLF, THE KOOKS, SUEDE, XAVIER RUDD, ZAZ, POMMELIEN THIJS, ROXY DEKKER, DROPKICK MURPHYS, ZWANGERE GUY en THE STREETS.
Meer nieuwe namen volgen binnenkort.
www.lokersefeesten.be
Biebob presents Mass Hallucination Tour 2026, met o.m. Hypocrisy, Abbath, Trix, Antwerpen op 28 april 2026
Op 28 april trekt de top van de extreme metalscene naar Trix, Antwerp tijdens de Mass Hallucination Tour 2026!
Op het programma die avond: de Zweedse deathmetalpioniers Hypocrisy, de Noorse black metal-legende Abbath, de klassieke death metal van Vomitory en de atmosferische black metal van Vreid.
HYPOCRISY
De Zweedse deathmetalpioniers staan garant voor brute riffs, melodische hooks en een ijzige sfeer. Met hun uitgebreide discografie en jarenlange ervaring leveren ze altijd een solide show. Bereid je voor op een avond vol pure death metal kracht!
ABBATH
De Noorse black metal-legende brengt zijn iconische riffs en theatrale energie naar het podium. Met zijn intense aanwezigheid en kenmerkende sound transformeert hij elke show in een duister spektakel vol onvervalste black metal spirit.
VOMITORY
Opgericht in 1989, is Vomitory een van de klassieke Zweedse deathmetalbands. Hun muziek combineert snelle riffs, brute drums en agressieve vocalen. Live leveren ze strakke en intense shows die laten zien waarom ze een vaste waarde in de scene zijn.
VREID
De Noorse black metal formatie staat bekend om hun atmosferische, intense soundscapes gecombineerd met scherpe riffs en meeslepende melodieën. Hun shows nemen het publiek mee op een duistere, emotionele reis door de wereld van black metal.
(bron: Trix/Biebob)
www.biebob.be
www.trixonline.be
Org: Biebob ism Trix, A’pen
Biebob presents Skillet, Ancienne Belgique, Brussel op 27 april 2026
Skillet - De Christelijke rockers staan bekend als echte podiumbeesten
Na bijna dertig jaar, twaalf albums en duizenden concerten klinkt Skillet harder en rebelser dan ooit. In 2026 trekt het Amerikaanse viertal opnieuw de wereld rond met België op de agenda.
Met twee GRAMMY-nominaties, een Billboard Music Award en drie albums die de Top 5 van de Billboard 200 haalden, heeft Skillet zich verankerd in de internationale rock- en metalscene. De band telt meer dan 10 miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify en hun vijfvoudig platinum single “Monster” behoort tot de meest beluisterde rocknummers aller tijden.
De Christelijke rockers staan bekend als echte podiumbeesten. Ze toerden al op vier continenten, in 26 landen en vulden overal zalen met hun energieke shows. Hun universum reikt verder dan muziek alleen: met de stripboekenreeks “EDEN” wisten ze ook op andere vlakken hun stempel te drukken.
In 2024 verscheen hun twaalfde studioalbum ‘Revolution’, het eerste dat ze volledig onafhankelijk uitbrachten. De plaat werd gedragen door de krachtige leadsingle “Unpopular”.
Na hun overweldigende passage op Graspop Metal Meeting, keren de Amerikaanse hardrockers terug naar Brussel.
Verwacht op 27 april 2026 in Ancienne Belgique een set vol nieuwe nummers en tijdloze klassiekers!
(bron: Biebob/AB)
www.abconcerts.be
www.biebob.be
Org: Biebob (ism AB, Brussel)
Twintig jaar tijdloos: het onverminderde vuur van ‘Everything All The Time’
Twintig jaar na de oorspronkelijke release krijgt het meesterlijke debuut van Band of Horses een uitgebreide jubileumeditie. ‘Everything All The Time’ verschijnt opnieuw als een geremasterde 20th Anniversary Edition via Sub Pop, aangevuld met extra tracks, waaronder het nieuwe nummer “(Biding Time Is a) Boat to Row”, de zeldzame bonustrack “The End’s Not Near” (ooit te horen in The O.C.) en een demoversie van klassieker “The Funeral”.
Het album kreeg een frisse mastering, een vernieuwde gatefold-hoes, en nieuwe liner notes van producer Phil Ek, opgenomen in de vertrouwde omgeving van Avast Studios.
Een debuut dat alles al zei
Toen ‘Everything All The Time’ in 2006 verscheen, voelde het meteen als iets bijzonders. Dit was geen zoekende eersteling, maar een plaat waarop alle troeven direct op tafel werden gelegd. Voor mij is het nog altijd het sterkste album uit hun catalogus. De opvolger, ‘Cease to Begin’, kwam dichtbij, maar de consistente klasse van dit debuut hebben ze nadien nooit meer helemaal geëvenaard - al stonden er op latere platen zeker nog prachtige nummers.
Wat dit album onderscheidt, is de combinatie van ijzersterke, aanstekelijke songs en een heldere, pure productie. Je hoort een hechte band, zonder overbodige opsmuk. Geen modieuze trucs, maar een organisch bandgeluid dat nog altijd fris, dynamisch en energiek klinkt.
Een unieke eigen signatuur
Van de dromerige opener “The First Song” tot het gruizige “Wicked Gil” en het opzwepende “Weed Party” (inclusief bijna jolige cowboy-yell) spat de energie ervan af. “Our Swords” is compacte gitaarpop in zijn meest directe vorm. Daartegenover staan verstilde momenten als “Part One”, het met banjo versierde “Monsters” en het ingetogen “St. Augustine”.
En dan is er natuurlijk “The Funeral”, een nummer dat uitgroeide tot hét visitekaartje van de band en inmiddels een iconische status heeft bereikt. Het begint broos en melancholisch, bijna berustend, om vervolgens open te barsten in een golf van gitaren. De hoge, zuivere stem van Ben Bridwell snijdt dwars door alles heen. Zelden klonk kwetsbaarheid zo krachtig. Het is zo’n lied dat je confronteert met vergankelijkheid, zonder in zwaarmoedigheid te blijven hangen. Ook “The Great Salt Lake” hoort bij de hoogtepunten: rafelig, meeslepend en groots zonder bombastisch te worden. Het is precies die balans tussen wanhoop en hoop, rust en onrust, die deze plaat zo bijzonder maakt.
Tijdloos
Er worden vaak vergelijkingen gemaakt met andere indie- of southern rockbands, en soms hoor je echo’s van invloeden. Maar wat vooral opvalt, is hoe sterk hier al een eigen geluid aanwezig is. Geen kopie, geen trendvolger, maar een band die meteen herkenbaar klinkt. De oorspronkelijke bezetting, met onder meer Ben Bridwell, Mat Brooke, Chris Early, Tim Meinig en Sera Cahoone, legde hier de basis voor een carrière die inmiddels zes studioalbums telt.
Toch blijft dit debuut de maatstaf.
Twintig jaar later bewijst deze jubileumeditie hoe tijdloos Everything All The Time eigenlijk is. De remaster laat details nog beter naar voren komen: de subtiele pianopartijen, de gelaagde gitaren, de ruimte in de productie. Het voelt alsof je de plaat opnieuw binnenstapt, precies zoals Phil Ek het in zijn liner notes beschrijft: muziek die een driedimensionale wereld opent.
Sommige albums verliezen na verloop van tijd hun glans. Dit is er geen van. Het blijft een plaat vol perfecte popsongs, emotionele diepgang en een zeldzame oprechtheid. Een debuut dat meteen alles zei… en dat twintig jaar later nog niets aan kracht heeft verloren!
Ásgeir zoekt zichzelf op Julia
Met ‘Julia’ levert de IJslandse singer-songwriter Ásgeir een ingetogen, zachte, en verfijnde plaat af. Uitgebracht via One Little Independent, klokt het album af op een compacte 37 minuten waarin sfeer en subtiliteit centraal staan. Geen grote gebaren, geen uitgesproken climaxen, alles draait om nuance, melodie en stem.
Wie, zoals ik, elk nieuw album van Ásgeir nieuwsgierig opzet, merkt dat de aanvankelijke magie van zijn vroege werk wat is getemperd. ‘Julia’ sluit aan bij de lijn van zijn vorige platen: degelijk, verzorgd en emotioneel oprecht, maar minder verrassend dan zijn beginjaren. Toch is dat geen zwaktebod, eerder een bewuste keuze voor consistentie en ambacht.
Julia als spiegel
De naam ‘Julia’ fungeert als personificatie van zijn innerlijke stem: twijfel, verlangen, richting en herinnering krijgen een gezicht. Waar blueslegende B.B. King zijn gitaar Lucille noemde en coureur Sebastian Vettel zijn racewagens jaarlijks doopte, gebruikt Ásgeir Julia als metafoor voor zijn innerlijk kompas.
Dat kompas wordt meteen hoorbaar in opener “Quiet Life”, een aangename, breekbare start waarin onzekerheid en overgave hand in hand gaan. “Against the Current” verkent identiteitsverandering, terwijl “Smoke” kwetsbaar en eerlijk klinkt. Het titelnummer “Julia” vormt het emotionele middelpunt: een verstilde ballade. “Ferris Wheel” bezingt teder ‘the great unknown’, en in “Universe Beyond” snijden de strijkers en zijn breekbare timbre diep. Dit zijn momenten waarop Ásgeir nog altijd excelleert: sfeer neerzetten met minimale middelen.
Een subtiele tweedeling
Met “Sugar Clouds” verschijnt voor het eerst een duidelijke beat; het voelt als het begin van een tweede hoofdstuk. De sfeer wordt iets opener, iets lichter. “Stranger” suggereert herwonnen zelfbesef, terwijl afsluiter “Into the Sun” thematisch balanceert tussen opstijgen en vallen, een subtiele verwijzing naar de mythe van Icarus.
Muzikaal blijft alles vrij conventioneel van opzet. De songs zijn helder opgebouwd, met nadruk op melodie en zang. Verwacht geen experiment of radicale wendingen; Julia is vooral een sfeeralbum. In een tijd waarin veel artiesten kiezen voor volume en effectbejag, is deze verstilling bijna tegendraads.
Finesse boven vuurwerk
Toch wringt daar ook iets. Waar zijn vroegere (IJslandstalige) werk nog een zweem van mystiek en eigenheid had, klinkt dit album internationaler… en daardoor ook iets gewoner. Zijn Engels is hoorbaar verbeterd en zijn blik lijkt meer naar buiten gericht, maar daarmee is een deel van het raadselachtige karakter verdwenen.
Dat maakt ‘Julia’ geen zwakke plaat. Integendeel, het is een fijne, introspectieve singer-songwriterrelease met meerdere lagen voor wie die wil horen. Maar het is ook een album dat zich comfortabel nestelt binnen het genre, zonder het wezenlijk te verrijken. Misschien is dat precies wat Ásgeir hier beoogt: geen groots statement, maar een rustige reflectie. Een album dat niet schreeuwt om aandacht, maar zachtjes fluistert. En soms is dat genoeg.
The Notwist zorgt voor warmte in woelige tijden
Met’ News from Planet Zombie’ keert The Notwist terug naar de kern. Geen radicale stijlbreuk, geen schokgolf zoals bij ‘Neon Golden’, maar wel een warm, hecht, en opvallend levend album. Alsof de Duitse band na jaren van experiment en omzwervingen opnieuw samen in een ruimte is gaan staan om liedjes te spelen. En dat hoor je.
De plaat opent met “Teeth”, dat vertrouwd aanvoelt: bedachtzaam, licht melancholisch, met die typische breekbaarheid in de zang van Markus Acher. Het is een rustige binnenkomer, alsof de band eerst de temperatuur van de kamer wil voelen. Daarna volgt single “X-Ray”, een meer uptempo, energieke, en vooral catchy song – zo’n nummer dat zich zonder pardon in je hoofd nestelt en daar de hele dag blijft rondspoken. De strakke baslijnen van Micha Acher zijn hier deels verantwoordelijk voor.
“Propeller” en “Red Sun” (een subtiele herinterpretatie van Neil Young) passen naadloos in het geheel. Die laatste voelt niet als een vreemde eend in de bijt, maar als een oude vriend die perfect begrijpt waar de plaat naartoe wil. Hetzelfde geldt voor “How the Story Ends”, oorspronkelijk van Lovers, dat hier uitgroeit tot het mooiste moment van de plaat. De breekbaarheid, de melodie, de gelaagdheid in blazers en toetsen: alles valt op zijn plaats. “The Turning” is een van de meest directe songs van het album. “Snow” daarentegen is sereen en kabbelend als een beek: minimalistisch, bijna meditatief. Het zijn die contrasten die ‘News from Planet Zombie’ ademruimte geven.
Wat deze plaat extra bijzonder maakt, is dat ze voor het eerst sinds album 12 uit 1995 samen in de studio werd opgenomen in uitgebreide livebezetting. Naast de vaste kern (Markus en Micha Acher en Cico Beck) kleuren Theresa Loibl (klarinet, harmonium), Max Punktezahl (gitaar), Karl Ivar Refseth (vibrafoon, percussie) en Andi Haberl (drums) het geluid rijk en organisch in. Je hoort lucht tussen de instrumenten, kleine oneffenheden die de songs laten ademen. “Projectors” is daar een mooi voorbeeld van: blazers en toetsen vloeien samen in een bijna Sufjan Stevens-achtige mijmering.
Thematisch is dit een plaat die onze chaotische wereld erkent – de zombie als metafoor voor een realiteit die soms aanvoelt als een slechte B-film – maar ze reageert met warmte en generositeit. Geen cynisme, wel troost. De afsluiter “Like This River” vat dat perfect samen: een bloedmooie, bijna berustende song die de huidige Zeitgeist quasi omarmt.
Al bij al is News from Planet Zombie een puik album, niets fundamenteel nieuws onder de Notwist-zon, maar misschien hoeft dat ook niet. Soms is het genoeg om met overtuiging te tonen dat je stijl nog altijd werkt, en dat je samen muziek maken nog altijd als iets kostbaars beschouwt.
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026 – nog een paar namen
DRY CLEANING, SONS, JEHNNY BETH EN MADRA SALACH OP CACTUSFESTIVAL 2026£
Fijn festivalnieuws uit Brugge: we krijgen opnieuw vier namen voor de 43ste editie van Cactusfestival. De organisatie mikt met Dry Cleaning, SONS, Jehnny Beth en Madra Salach op de liefhebbers van indierock, stevige gitaren en jawel, Ierse folk!
Sinds hun debuut ‘New Long Leg’ geldt Dry Cleaning als één van de meest herkenbare en gevierde Britse gitaarbands. De absurdistische, stream-of-consciousness-achtige teksten van Florence Shaw staan daarbij centraal. Daaromheen bouwen drummer Nick Buxton, gitarist Tom Dowse en bassist Lewis Maynard een muzikaal kader dat leent uit indierock, postpunk en no-wave. Hun derde album ‘Secret Love’ nam Dry Cleaning deels op in de studio van Jeff Tweedy van Wilco en werd geproducet door Cate Le Bon. Live dolt Dry Cleaning met de traditionele verwachtingen van een popconcert. Ze flirten met de grenzen van rockshow, spoken word en performance. Dry Cleaning komt naar Cactusfestival op zaterdag 11 juli.
SONS speelde eerder dit jaar een gesmaakt concert in Cactus Club en tekenen deze zomer dus opnieuw present in Brugge. Hun catchy garagerock bracht hen al naar de podia van Pukkelpop en Werchter en ze speelden in het voorprogramma van Royal Blood, Wolfmother en Jack White. Niet slecht voor drie jonge snaken uit Melsele. Je ziet SONS aan het werk in het Minnewaterpark op vrijdag 10 juli.
Op zondag 12 juli worden Jehnny Beth en Madra Salach toegevoegd aan de line-up. De Franse Jehnny Beth maakte eerder deel uit van de postpunkband Savages. Met haar soloproject maakt ze evenveel lawaai. Denk venijnige industrialbeats, schurende gitaren en razende vocalen. Madra Salach zou wel eens dé ontdekking van Cactusfestival 2026 kunnen worden. Ze maakten eerder dit jaar indruk op Eurosonic, het grootste showcasefestival van Europa, met hun experimentele Ierse folk.
Tickets & info
Met Dry Cleaning, SONS, Jehnny Beth en Madra Salach krijgt de affiche van Cactusfestival steeds meer vorm. Onder andere Editors, Madness, The Afghan Whigs, Zwangere Guy, Action Bronson en Aldous Harding bevestigden eerder al hun komst. De dagtickets voor zondag 12 juli zijn ondertussen allemaal de deur uit. Er zijn wel nog 3-dagentickets en dagtickets voor vrijdag 10 juli en zaterdag 11 juli via www.cactusfestival.be
Je hebt zo van die bands die in eeuwigheid paraderen in de schaduw, zich daar zelfs comfortabel bij voelen, maar toch een zekere fanbase weten op te bouwen door de jaren heen.
Neem nu de formatie Struggler. In de jaren '80 brachten ze een plaat uit die binnen underground middens nog steeds wordt gekoesterd 'It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn't Shake Hands'. Ze bleven verder werken, zonder zich echt in de spotlight te plaatsen van hun generatie genoten; ze verloren hierbij hun populariteit binnen de scene niet. In 2023 leek het einde gekomen, maar plots kregen we een berichtje of we hun nieuwe plaat wilden recenseren … 'Zugzwang', met name, een bevreemdend mooi meesterwerkje btw.
Eigenzinnigheid is altijd de rode draad geweest doorheen hun muziek.
De eerste song klinkt weemoedig, zacht, een tokkelende beat gaat verschillende kanten uit, wat een prikkeling; het is soms wel een muzikale chaos, die toch zijn weg vindt.
Zwoel, onaantastbaar en een rokerige stem die weet te raken. In de instrumentatie worden uppercuts uitgedeeld, rusteloos, angstaanjagend én toch met een portie rustgevoel.
Er gebeurt veel in het songmateriaal. Verrassende en onverwachtse wendingen sieren. Struggler maakt het de luisteraar niet gemakkelijk, de avontuurlijke aanpak met de comfortzone verlaten siert hen.
Een beklijvend mooi duet “The dead flowers” met Alexandrina Alves is één van de hoogtepunten trouwens. Verder “Hitch”, de titeltrack “Zugzwang” zijn mooie pareltjes, Struggler durft steeds opnieuw zaken uit te proberen. We werden meegevoerd naar een bevreemdend mooie wereld; dansbare beats en riffs worden gecombineerd met een crooner stem van een Leonard Cohen. Znger Rene Hulsbosch beantwoordt hieraan. Afsluiter “Again” is er een mooi voorbeeld van.
Verschillende genres zitten geworteld in Struggler’s muzikale avontuurlijke aanpak van postpunk en krautrock.
Tracklist: XIV - Summernight - Last but not least - The Dead Flowers - Hitch - Zugzwang - Again
Krautrock/postpunk
Zugzwang
Struggler
Cheap Cult is een Gentse indierockband met leden van o.m. School is cool, Mooneye, DVKES en Dishwasher_.
De groep bevindt zich op het spanningsveld van psychedelische pop en krautrock. De repetitieve grooves en dreamy pop voeren je mee op hun trip. Voor wie houdt van het avontuurlijke geluid van Mac DeMarco, Goat, Beach House of King Gizzard & The Lizard Wizard.
Er verschijnt nu de eerste single van Cheap Cult via Bram Bostyn, ‘Juvenile obsession' is een nummer dat klinkt als een samenwerking tussen Mac DeMarco, Beach House en The Beatles. Een warme laidbacksfeer creëren ze. 'Juvenile Obsession ' is er eentje van drie singles die Cheap Cult dit jaar zal uitbrengen.
Ze balanceren tussen gevoeligheid en dansbaarheid, tussen toegankelijkheid en licht experiment. Een sprankelende klank, een warme stem en een zomerse tint is ermee verbonden. Aanstekelijk, dromerig, mooi , bijzonder. Je wordt meegeleept naar een droomwereld.
Cheap Cult is een bandje om in het oog te houden en die een breed publiek weet aan te spreken. Ze ontroeren met een positive vibe.
https://fanlink.tv/cheapcult
Cheap Cult is:Joos Houwen voc/gtr - Hanne Torfs Keys - Arno Grootaers drums - Michiel Libberecht bass - Guillaume Navarro gtr
Dunk!festival 2026 – Line-up complete!
We're very proud to have all those wonderful bands coming over for the best weekend of the year!
Russian Circles • Caspian • Pelican • We Lost The Sea (Departure Songs) • The Evpatoria Report • We Lost The Sea (A Single Flower) • Immanu El • Celestial Wolves • Onrust • Bloed • Pothamus • Capitan • Overhead, The Albatross • Glacier • We.Own.The.Sky • Las 3 Marias • Hazards Of Swimming Naked • Ulmus feat. Sotabosc • Aufhebung • The Sea Shall Not Have Them • Cisnienie • L.O.E. • Skloss • Huracán • Baulta • Turpentine Valley • Summer Fades Away • Kokomo • The Color Of Cyan • Circus Trees • Toundra • Warrington Runcorn New Town Development Plan • Her Name Is Calla
www.dunkfestival.be
Festival Dranouter 2026, van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 - comedy keert terug naar Festival Dranouter dankzij HUMO's Comedy Club
Na 13 jaar afwezigheid krijgt comedy opnieuw een vaste plek op Festival Dranouter. Op zaterdag 8 en zondag 9 augustus 2026 pakt de organisatie uit met HUMO's Comedy Club, goed voor telkens een uur scherpe stand-up met daarin 3 korte sets en een fantastische MC. Daarmee zet het festival opnieuw voluit in op humor als volwaardig onderdeel van de festivalbeleving. Op de line-up staan nu - naast onder andere The Kooks, Pommelien Thijs en ZAZ - ook Hans Cools, Bregje Iding, Karim Shatla, Mohsin Abbas, Els Verhofstede, David Galle en MC Steven Mahieu.
Festival Dranouter programmeerde begin jaren 2000 al comedy, maar bouwde het aanbod geleidelijk aan af toen steeds meer festivals humor in hun aanbod opnamen. In 2013 boekte Festival Dranouter voor het laatst een comedian. Nu kiest het festival bewust voor een comeback.
Festivaldirecteur Bavo Vanden Broeck: “De festivalbeleving is de voorbije jaren sterk geëvolueerd. Bezoekers zoeken meer dan concerten alleen – ze willen een totaalervaring. Net die totaalervaring maakt Festival Dranouter zo typisch. De voorbije edities waren volledig uitverkocht in voorverkoop en lokten telkens 55.000 bezoekers. Met de terugkeer van comedy wil Festival Dranouter die succesvolle totaalbeleving verder verdiepen."
"Humor is een verbindend element. We zijn een festival voor verschillende generaties, en samen lachen brengt mensen samen. Bovendien is comedy momenteel aan een duidelijke revival bezig, met een bijzonder straffe lading comedians in Vlaanderen. In HUMO vonden we bovendien een sterke partner. Het moment voelt gewoon juist.”
Hans Cools, Bregje Iding, Karim Shatla en MC Steven Mahieu
Op zowel zaterdag 8 als zondag 9 augustus bestaat het comedy-uur uit drie korte sets, telkens gepresenteerd door MC Steven Mahieu. Steven Mahieu is bekend als de lieve goedzak Arne in de VRT-reeks Chantal. Met zijn droogkomische stijl, gevatte improvisaties en jaren podiumervaring houdt hij het tempo strak en gidst hij het publiek tussen de verschillende sets.
Op zaterdag 8/08 begint Karim Shatla met een set. Actuele thema's als diversiteit en inclusie benadert hij op aanstekelijke wijze. Hilarisch en confronterend, steeds met de juiste dosis zelfspot. Ook Bregje Iding staat op het podium. Zij kroonde zich ondertussen tot winnares van de HUMO’s Comedy Cup 2025. Met haar humor onderzoekt Bregje het liefst de absurditeit van armoede, rijkdom en privileges. De headliner van HUMO's Comedy Club op zaterdag is Hans Cools. Deze rasverteller fileert het leven als jonge dertiger en kersverse vader met scherpe, herkenbare humor. Van zijn zorgeloze jeugd in Lichtervelde tot de chaos van vandaag: alledaags wordt bij hem verrassend en nooit voorspelbaar.
Mohsin Abbas, Els Verhofstede, David Galle en MC Steven Mahieu
Ook op zondag 9/08 is Steven Mahieu MC van dienst. David Galle begint als eerste aan z'n set. Deze constante waarde in het comedylandschap duikt geregeld op je tv op. Van de cultserie Bevergem tot de Slimste Mens. Hij staat bekend om z’n vlijmscherpe humor, doorspekt met herkenbare persoonlijke verhalen over dagdagelijkse onderwerpen. Daarna is het de beurt aan Els Verhofstede. Ze brengt geen illusies over perfecte kinderen, geen sprookjeshuwelijk, geen ‘je bent zo oud als je je voelt’-gedoe. Gewoon de rauwe realiteit, zoals zij die ziet. Onverbloemd en hilarisch herkenbaar. Oostendenaar Mohsin Abbas sluit dit uurtje comedy af. Zijn energieke stijl en sympathieke-stoute manier van omgaan met zijn publiek zorgden keer op keer voor uitverkochte zaalshows. Hij werd dan ook één van de ontdekkingen van De Slimste Mens ter Wereld. Tussendoor vond hij tijd om mee te doen aan Dancing with the Stars.
Muziekvakantie
Festival Dranouter is een muziekvakantie. Met HUMO’s Comedy Club voegt de organisatie een extra dimensie toe aan die vakantie. Ook op de affiche: The Kooks, Pommelien Thijs, ZAZ, Sylvie Kreusch, Gustave Brass Band, Bart Peeters & De Ideale Mannen, Dressed Like Boys, Katherine Priddy & meer. Er volgen nog extra namen, net als de food & drinks line-up, straattheateracts, DJ’s en animatie. Festival Dranouter is de voorbije jaren steeds uitverkocht in voorverkoop. Momenteel zijn er nog tickets te koop via www.festivaldranouter.be
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – 28 nieuwe namen
Klets! 28 nieuwe namen voor Pukkelpop. Een volledig overzicht vind je terug op www.pukkelpop.be
Tickets via tickets.pukkelpop.be. Het zijn de laatste.
ADÉLA Provocerende en prikkelende pop.
APPARAT Instant kippenvel.
EEFJE DE VISSER Keer op keer een muzikaal privilege.
IJSLAND Revolutionaire Nederlandse hiphop in verzetsmodus.
JPEGMAFIA Noise, trap, industrial en metalriffs in een blender.
KURT VILE & THE VIOLATORS Steengoede stonerrock.
LAMBRINI GIRLS Punkduo met nul komma nul filter.
LOUS AND THE YAKUZA Singer, songwriter, style and soul.
Volledige lijst zie site
LINE-UP www.pukkelpop.be
Punk 50 Y 2026 - Triple Bill: Hyperdog + Spotbust + Mesher – Een punch in de maagstreek
Punk 50 Y 2026 - Hyperdog + Spotbust + Mesher
Ancienne Belgique
Brussel
2026-03-02
Erik Vandamme
We citeren even : ‘Met Punk 50 viert AB vijftig jaar chaos, vrijheid en onvervalste expressie. We eren het rijke verleden, het bruisende heden en de toekomst van punk met expo’s, films, talks, een zinemarkt én een snoeiharde line-up van internationale iconen, Belgische legendes en de nieuwe generatie punkmuzikanten.’
Vanavond kregen we een Europees onderonsje met Hyperdog + Spotbust + Mesher. Deze avond werd bovendien gecureerd door het Brusselse punk-collectief-label Stadskanker.
Mesher (*****) is een band die is ontstaan tijdens de lockdowns in de COVID periode, en bestaat uit bandleden van Youff, Crowd Of Chairs en Spoorloper. Drie bands die ook noise/punk muziek brengen, met een hoek af.
Dit optreden stond in het kader van de release show van het recente album ‘Stress Seeker’. Live resulteert dit in een energieke set, waarbij de songs in een razendsnel tempo worden gespeeld. De frontman was ontketend, pure waanzin soms op het podium stormend en bij de eerste song in het publiek duikend. Hij schreeuwde z’n stem schor.
De verpulverende riffs en drum salvo’s doen de AB Club op zijn grondvesten daveren. Een hyperkinetische zanger en een band die ruw en zonder opkijken door raas . Teksten die niet echt verstaanbaar zijn, maar die je op een of andere manier toch weet mee te brullen. Wat een punky pletwals. Mesher, zorgde voor een moshpit en stak het lont aan voor de avond. Wat een knal van een openingsact!
De Duitse formatie Spotbust (****) tapt uit een iets melodieuzer vaatje, scherp en verpulverend. De spraakzame zanger heeft een indringende stem. De riffs kliefden. Wat een mokerslagen. Een moshpit is het gevolg. Het bier vliegt ook rond, de aanzet om compleet overslag te gaan. Spotbust duwt dat gaspedaal stevig in een wervelende finale van hun korte set.
De Club wordt herschapen in een chaotische massa moshende punks. Missie geslaagd! Zonder meer. Een beetje meer variatie mocht wel, maar het stoorde niet.
Oostenrijk doet ons vaak denken aan mooie berglandschappen en vrolijk jodelende zangers in short, HYPERDOG (*****) draagt die typische speelsheid ervan zeker hoog in het vaandel, maar etaleert dit eerder door een punk pletwals, alles tot gor slaan. Op razendsnelle wijze wordt alles verbrijzeld. Iedereen is aan het moshen en aan het springen.
HYPERDOG toont aan dat blaffende honden wel degelijk durven bijten, en gaat verscheurend tekeer. Wij deden lekker mee.
De rauwe energie van punk/hardcore uit de jaren ’80 wordt door HYPERDOG in een modern kleedje gestopt. De set duurde amper een half uurtje, maar voelde aan als een losgeslagen punk rollercoaster. Hoer was sprake van nietsontziende uppercuts in de maagstreek. Wat een dynamiek en energieke set van die mannen.
De ‘old school’ punk die we hier hoorden bracht ons zomaar terug in leeftijd .We voelden ons een jong veulen die voor het eerst in Hamme-of-al-city’s The Kids ging gaan zien in een bruisende café Roxy . Punk is nooit echt dood geweest, maar bands als Mesher, HYPERDOG en Spotbust doen alvast het genre terug heropleven. Ze geven er een draai aan, het genre lijkt heruitgevonden. Deze secen is duidelijk nog springlevend!
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel ism Stadskanker
Nederlands 
Français 
