Als men ons één naam vraagt van een band die zeer binnenkort wel eens the next big thing in punk- en hardcoreland kan  worden, dan durven we zeker ons geld in te zetten op Buried In Verona.  BIV is een hardcoreband uit Sydney die de voorbije jaren hard zijn best deed om een stevige fanbase in het thuisland te ontwikkelen.
‘Notorious’ is bovendien hun derde plaat en met de ondersteuning van het prestigieuze UNFD-label wordt nu ook de verovering van de rest van de wereld ingezet.  Wat opvalt bij dit album en bij Buried In Verona is de enorme variatie : brute metalcore, posthardcore, poppunk en zelfs indierock worden afgewisseld en op vocaal gebied horen we zowel stevige screams als cleane, poppy zangstukken. 
Heel wat songs zijn echt de moeite waard: de agressieve opener “Maybe Next Time” zet de luisteraar meteen op scherp, het metalachtige “Four Years” bevat uiterst melodieuze koortjes en op “Miles Away” lijkt het alsof de band verwordt tot een kruising van Defeater en Story Of The Year.
Meest opvallende track van de plaat is “Lionheart”, een poppy nummer met een weergaloos refrein dat zeker op festivals hoge ogen zal gooien.  Verder stippen we nog “The Decent” en “Perceptions” aan, twee songs die de gelaagdheid en de muzikaliteit van Buried In Verona extra in de verf zitten.
 Slechte tracks kunnen we niet meteen aanstippen, het toont alleen maar aan dat dit echt een goed album is van een band die met succes nieuwe paden binnen het (platgetreden) hardcore-genre betreedt.

Wie de uitgaves van het Alternative Tentacles op de voet volgt, weet dat dit label zeer regelmatig oude punk- en hardcoreplaten opnieuw uitgeeft.  Steeds gaat het dan om albums  die als klassiekers binnen het genre worden bestempeld.
Dit keer is het de beurt aan ‘Kill From The Heart’, het eerste full album (en tevens het laatste in de orginele line up)  van de Amerikanen van The Dicks.  Deze hardcore band onstond in 1980 in de legendarische punkscène van Austin, Texas en zou heel wat groepjes aansteken met hun mix van rauwe punk, blues en rock-n-roll  doorspekt vol linkse, politieke boodschappen.  Titels als “Anti-Klan (Part One)”, “No Nazi’s Friend”, “Bourgeois Fascist Pig” en “Dicks Hate The Police” laten in dat verband aan de de verbeelding over.
De sound van The Dicks is simpel, rechttoe rechtaan, agressief maar ook vrij catchy en klinkt zoveel jaren na datum nog steeds te gek. 
Het was trouwens hardcore-icoon Jello Biafra himself die deze authentieke plaat remasterde.  We vermelden nog dat deze uitgave als extraatje het 7-inch debuut ‘Hate The Police’ bevat.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de Accelerators tonen aan er nog talent is in de Nederlandse punkrockscène.  ‘Fuel For The Fire’ is de opvolger van de  eerste titelloze debuut van het viertal uit Rotterdam.  Onze noorderburen  brengen hierop elf eigen poppunktracks en één cover  van Cheap Trick.  Wie een aantal aanknopingspunten wil, kan die vinden bij bands als Screaching Weasel, NOFX, Bad Religion, Bouncing Souls en Shelter (luister maar eens naar “The Lights Of Lampedusa”). Ondanks deze invloeden is het zo dat de Accelerators duidelijk een eigen smoel hebben.  Verschillende frisse en catchy tracks zoals “13-03-1995”, “You’re The One”, “The Ballad Of John Sancho B.” en “What Side Are You On” nestelen zich heel snel in je hoofd en zijn ongelooflijk meezingbaar.  Voeg daarbij nog de prima productie en het prachtige artwork en je hebt een plaatje dat wel eens onze eindejaarslijstje kan halen!

dEUS ademt … en gaat inspirerend te werk . Onaangekondigd verschijnt nogal snel de opvolger van ‘Keep you close’. ‘Following sea’ is typisch dEUS , wat dacht je anders wel, en brengt een reeks warme , intieme , broeierige en aanstekelijke songs . Het zijn goed gearrangeerde , sfeervolle , rockende composities, die tintelen en waarbij de toetsen ingedrukt kunnen zijn. Barman experimenteert wat meer dan anders met zijn stem, een zang , praatzang en spoken word . Toegegeven , net als op ‘Keep you close’ hebben we een goede plaat uit, niet meer , niet minder, maar met “Sirens” , “Girls keep drinking” , “The soft fall” , “The give up Gene”, “Fire up the google beat algorithm” en vooral de Franstalige single “Quatre mains” hebben ze een paar sterke afwisselende tracks uit . ‘Keep you close …following sea ‘ kon als titel en cd misschien wel samen gevoegd worden .