Pse Belgium news - De Avond van de Filmmuziek brengt een onvergetelijke ode aan cinema en series met iconische soundtracks
Een indrukwekkend orkest, (inter)nationale gasten en filmmuziek die generaties verbindt: De Avond van de Filmmuziek groeide gisterenavond opnieuw uit tot een groots audiovisueel spektakel waarin cinema, televisie en live muziek samensmolten tot één meeslepende belevenis in de AFAS Dome.
Samen met het Antwerp Philharmonic Orchestra, koor Fine Fleur, de Backbone Band en dirigente Alexandra Arrieche nam presentator Aster Nzeyimana het publiek mee op een muzikale reis langs iconische films, geliefde series en hedendaagse klassiekers.
De setlist bracht een unieke mix van legendarische filmmuziek en verrassende hedendaagse composities. Zo passeerden onder meer The Untouchables, Saving Private Ryan, Out of Africa, Indiana Jones, Babygirl, La Vita e Bella, The Da Vinci Code, 12 Years a Slave en The Mission de revue. Ook populaire reeksen als Succession, Downton Abbey en The White Lotus kregen een prominente plaats.
Naast de grote klassiekers was er ook ruimte voor recente films en Belgische producties. De natuurdocumentairefilm Onze Natuur kreeg een bijzonder moment in de show, met componist Dirk Brossé als eregast in de zaal en op het podium. Hij onthulde dat hij momenteel met de composities voor de tweede film in de reeks bezig is. Ook de internationaal bekroonde Belgische film Baghdad Messi werd muzikaal in de kijker gezet door een imposante performance van Lieselot De Wilde en Ut-speler Tristan Driessens.
Het concert bracht daarnaast een reeks bijzondere gastoptredens samen. Sopraan Ella Taylor zorgde voor een indrukwekkende uitvoering van muziek uit The White Lotus en Babygirl, terwijl Stef Kamil Carlens een ingetogen versie van Mad World uit Donnie Darko bracht. Ibe Wuyts eerde Bruce Springsteen met Dancing in the Dark, Klaasje Meijer bracht The Mission op dwarsfluit en Tinne Oltmans sloot de avond groots af met Defying Gravity uit Wicked.
Ook acteur Olivier Richters – bekend van onder meer Indiana Jones – maakte zijn opwachting tijdens de show en zorgde samen met Aster Nzeyimana voor een humoristisch intermezzo dat op veel enthousiasme kon rekenen bij het publiek.
Met muziek van componisten als Hans Zimmer, John Williams, Ennio Morricone, Thomas Newman, Lalo Schifrin en Kris Bowers bewees De Avond van de Filmmuziek opnieuw hoe krachtig filmmuziek emoties kan versterken en verhalen generaties lang kan doen nazinderen.
De Avond van de Filmmuziek keert op zaterdag 8 januari 2028 terug naar de AFAS Dome in Antwerpen. Tickets zijn meteen in verkoop via www.deavondvandefilmmuziek.be .
Tickets beschikbaar vanaf 42,99 eur.
www.pse-belgium.com
Even voorstellen - Chinese American Bear Announce New Album, ‘Dim Sum & Then Some’
08/05 (moshi moshi/konkurrent)
LIVE 22/09 BOTANIQUE/BXL
May 26 “i wanna go home” https://www.youtube.com/watch?v=7H5aW3rOMW8april 26 "Turn up The Radio (把收音机开大点)” https://www.youtube.com/watch?v=nTfjjjrg2yc
march 26 "All The People (所有人)" https://www.youtube.com/watch?v=u1qWWVvICjI
Chinese American Bear, the duo of Anne Tong and Bryce Barsten, today announce their new album Dim Sum & Then Some, due out May 8th via Moshi Moshi Records. The announcement arrives alongside the release of groovy, buoyant lead single "All The People (所有人)." The album is a positive and lighthearted collage of the duo's life together - exploring all the things they love: food, appreciating small joys, the Chinese-American upbringing, love, and fairy tales.
All The People (所有人) is probably my favorite song on the album," Barsten says. "It’s so fun, light, cool, and a little weird. It’s a song for everyone. All the people. It has some fantasy vibes, musically and lyrically."
The track is also accompanied by a video directed by Barsten–he explains:
“The original idea for this music video was to build giant costumes for people to wear, but that quickly became too ambitious of an idea, haha. Then it dawned on me one day to use puppets! It'd still have that tactile/physical feeling, and I could have multiple characters. I made it in my parents basement actually, which feels hilarious to say. I felt like a little 12 year old gremlin, working every day in the depths of the basement.”
“The ‘La La’ characters are all stop motion, frame-by-frame, and then hand puppets are filmed live. I honestly didn't even write out a script or anything for this. I just knew I wanted the puppets singing in a theatre, I wanted the ‘La La’ characters to be like these goofy squads of backup singers, and I wanted puppets to shoot beams of light out of their mouths that turn into a heart for the final build of the song. I had like two tiny lights my dad gave me to light the puppets, but mostly just used the overhead lights in the basement. The whole thing is real DIY, like most things we make, but I put a lot of love and time into giving it life. I think with the coming of AI, it feels even better to make things like this. To be hunched over in my parents basement for hours, excited and inspired, using my hands, and brain.”
Tong expands on the inspiration behind the track: "When Bryce first showed me the sounds for 'All The People', it immediately reminded me of a fantastical setting with castles and fairies so I leaned in that direction with the lyrics. It was fun to write about a topic we hadn’t explored much before. I’ve written a lot on our favorite foods and Chinese culture but hadn’t explored much fantasy. We’re actually both huge fans of fantasy in general (Bryce puts on the Lord of the Rings movies at least twice a month in our household, it’s his comfort background noise). I also recently started getting into 'Romantasy' (A Court of Thorns and Roses, Fourth Wing, etc.) so I was also in that mindset."
The sounds on Dim Sum... are more musically dense and exploratory, marking a sonic evolution for the duo. The band finds themselves delving much further into experimental territory, while also incorporating more traditional pop elements than they ever have. There's a nice mix of sonics on this album, featuring warbly guitars, hints of psychedelia, pop, disco, and strings, while also incorporating synth driven, electronic, sounds, as well as droney, hypnotic elements. The LP is a true reflection of the Chinese American Bear ethos: open, curious, and lighthearted.
Chinese American Bear is a lighthearted and quirky mandopop duo from Seattle, creating fun & eclectic bilingual English/Chinese ear candy. Comprised of Anne Tong and Bryce Barsten, the married couple creates groovy, and infectiously fun tunes in their home studio together. Their sound, resulting from the intersection of Barsten's fondness for MGMT, The Flaming Lips, Pond, and Sly Stone, with Tong's classical piano training and love for all things pop (Taylor Swift, Jonas Brothers), have allowed them to carve out their own brand of indelible indie pop. They've earned tens of millions of streams, global acclaim, and have been featured in VOGUE+, Paste Magazine, Under the Radar, celebrated by BBC Radio and KEXP (#1 album), and spotlighted across major Spotify playlists including All New Indie, Indie’s Top 50, Fresh Finds (#1 cover track), Bedroom Pop, Chill Vibes, and more. They toured internationally with the release of their second album Wah!!! including 15 cities in China, multiple trips to the UK, dozens of festivals, and support for the pop star/internet phenomenon Poppy (USA), and Greer (USA). Their music has been featured in the film The Wedding Banquet, Apple TV series Platonic, EA’s new “Skate” video game, an Apple commercial, and more.
|
DIM SUM & THEN SOME - TRACK LISTING 1. Intro (开场白) 2. All The People (所有人) 3. No No Yeah Yeah (不不好啊好啊) 4. I Wanna Go Home (我想回家) 5. Turn Up The Radio (把收音机开大点) 6. Chant (Namo Amituofo) 7. Mama (妈妈) 8. Lovely Day (美好的一天) 9. Land of Fun (好玩的地方) 10. Forever Lover (永远的爱人) 11. Chinese American Bear Anthem (华裔美国熊之歌) |
Chinese American Bear Bio:
As Chinese American Bear, married musicians Anne Tong and Bryce Barsten know that the way to a person’s heart is through their stomach. “I remember learning a little Chinese for when I first met Anne’s family, and it was so amazing that you don’t say ‘how are you?’ or ‘what’s going on?’ when you’re greeting someone, you say ‘have you eaten yet?’” Barsten smiles. So when his previous band disbanded and he and Tong started working on music together for the first time, the Seattle-based duo turned to that intimacy and warmth to lyrically match the musical soup of Flaming Lips, Beach Boys, Bee Gees, B-52’s, and Teletubbies that they had been cooking up, peppering their songs with food references to reinforce the filling emotional resonance. And through that fusion, Chinese American Bear started writing music that exposes new listeners to Chinese flavors in their indie pop delicacy and provides a sumptuously nostalgic glow for countless fans in the Asian diaspora who had been craving representation.
“When we started this project, we never intended to have me sing in Chinese, or even for me to sing at all!” Tong laughs. At first, the songs were a pandemic project, Tong just being a “supportive partner” helping Barsten with some ideas and teaching him how to speak a bit of Chinese. But the further along the songs got, the more confident Barsten felt that his wife’s voice just made everything sound better. While she studied classical piano through college, Tong had never trained as a vocalist or sung in a band, but somehow it just fit.
After moving to the US in elementary school, Tong grew up with a complex relationship to her heritage. She spoke Chinese at home, but she sometimes felt embarrassed to speak it in public. “Kids of immigrants often just want to fit in, to assimilate, especially in school. Japan really exported their culture in the '90s, and in the last 10 to 15 years Korean culture has become huge,” she says. “But we’ve heard from so many fans that hearing me sing in Chinese has made them feel proud to speak Chinese for the first time.” But Chinese American Bear isn’t standing as some self-serious cultural icon. Instead, many of Tong’s lyrics are joyously direct and full of references to dumplings, noodles, and boba tea, both because food is so central to the culture and it’s the perfect way to tap into the nostalgic joy of that special cuisine. “It’s also true that I have a limited vocabulary in Chinese and we love to eat, so it just makes sense,” Tong laughs.
On their single “Take Me To Beijing”, the ties to China hit an even more sentimental root. Built on a clap-along beat, burbling electronics, and washes of synth, Barsten’s composition feels like Architecture in Helsinki by way of Beach House, while Tong’s lyrics recall her beloved childhood summer trips to visit family. “Take me to your hometown/ Let’s drink some oolong tea/ Show me where you first loved/ Show me your family,” she glows, grabbing onto her memories and sharing them with the listener through each new sensation. “I've had Chinese-American fans tell me that the song has made them tear up a little bit, feel emotional,” Tong says proudly.
While that emotional reaction may be a surprise for listeners who first find themselves just grooving to the pristine indie pop, Chinese American Bear’s very existence remains an unexpected adventure for its members. “We truly never set out to be in a band together, and we almost approached it at first as a bit of silly fun,” Tong says. “It was a way to try something “alternative ''after a lifetime of classical music and a strict upbringing pushed towards a traditional career path. And for Bryce it was a way to reset his approach towards songwriting and find his original child-like joy in creating music after spending several intense years in a band that he took much too seriously..” But now that the couple are fully leaning into the project, they’re finding that their fun and passion are joined beautifully in the adventure.
Barsten, meanwhile, grew up on a llama farm in Washington state, playing in a long-running string of folk and rock bands. He and Tong met in high school in Spokane, and dated through college and post-grad time in New York and Chicago before getting married in 2018. And whenever Barsten’s bands weren’t busy in that long stretch, he taught himself how to produce and took odd jobs producing and mixing for other bands. That diverse experience helped him achieve a sound at once immediately familiar and dizzyingly new for Chinese American Bear.
After releasing their first self-titled album Chinese American Bear on their own in 2022, Chinese American Bear first signed to a label in China, while simultaneously building a fervent following in the United States and Europe. They then signed with Moshi Moshi who released their sophomore album Wah!!! in 2024 and are set to release their third album Dim Sum & Then Some in May 2026.
Complete with mascot-headed dancers, backup vocalists, and endless enthusiasm, the band’s concerts have been compared to punk shows for toddlers. “We wish we had a budget for a full on giant noodle monster to take the stage. Flaming Lips-esque,” Barsten says. “We just constantly embarrass ourselves on stage in the best way, trying to keep that levity and goofiness.” Consistent with the rest of Chinese American Bear’s work, even that levity has a purpose: bringing a burst of childlike wonder. And by bringing that joy to audiences alongside Tong’s memories and heritage, it feels all the more real. Every slurp of noodles and sip of tea feels at once like a misty ideal and immediate reality translated through Barsten’s immaculately dreamy compositions. "Recording in our little home studio, we could write about what makes us smile on any particular day: food, love, friends, and funny bits about our lives," Tong says. "We are so excited to share that, to play these songs live and put on crazy concerts with an army of dancing dumplings."
caroline - Complexiteit met een warme gloed
caroline
Met ‘caroline 2’ (2025) bevestigt het Londense achttal caroline hun status als een van de meest avontuurlijke indiebands van het moment. De groep vermengt folk, postrock, elektronica en experimentele structuren tot een gelaagd geheel dat tegelijk chaotisch en verrassend toegankelijk klinkt. Ook live blijft die aanpak overeind.
In het Wintercircus stelde de band hun nieuwe plaat voor in een set die even uitdagend als meeslepend was.
De avond werd geopend door Gentenaar Abel Ghekiere, die samen met drie muzikanten een sfeervol halfuur neerzette. Vogelgeluiden, zachte klarinetpartijen, viool en subtiele folk smolten samen tot een warme en organische sound. “Tussen de zee en de bomen” balanceerde mooi tussen spoken word en melancholie, terwijl “caroline” langzaam openbrak in een intense climax. Het thuispubliek reageerde zichtbaar enthousiast op deze ingetogen opener.
caroline zelf koos voor een opvallende podiumopstelling: acht muzikanten in een halve cirkel rond een vintage versterker. Vanaf “Song Two” zat de focus meteen goed. Met feedbackexperimenten, complexe ritmes en onverwachte instrumentkeuzes bouwde de band laag per laag spanning op. “U R UR ONLY ACHING” en “Dark Blue” waren vroege hoogtepunten waarin breekbare samenzang en explosieve postrock perfect samenkwamen. Ook het nieuwe materiaal klonk live opvallend krachtig en goed uitgewerkt.
Toch zorgde die experimenteerdrang soms voor afstand. Samples, feedback en ongewone songstructuren overheersten geregeld de subtiele melodieën of vocals. Tijdens nummers als “Beautiful Ending” en de vreemde “Coldplay cover” dwaalde de aandacht hier en daar af, ondanks het indrukwekkende muzikale vakmanschap. caroline bleef boeien, maar maakte het het publiek niet altijd gemakkelijk.
Naar het einde toe viel alles mooi samen. Het uitzinnige “Skydiving onto the Library Roof” en het langzaam ontplooiende “Two Riders Down” brachten opnieuw volledige focus in de zaal.
Afsluiter “Total Euphoria” vat de avond misschien nog het best samen: complex, schurend en chaotisch, maar tegelijk verrassend meeslepend.
caroline bracht zo een uitdagend maar bijzonder sterk concert waarin hun nieuwe plaat volledig tot leven kwam.
Setlist: Song two - U R UR ONLY ACHING - Dark blue - When I get home - Tell Me I Never Knew That - Beautiful ending - Skydiving onto the library roof - Two riders down - Coldplay cover - Good morning (red) - total euphoria
Organisatie: Democrazy, Gent
Friendly Fire event - Danny Vera met speciale dag naar Klokgebouw Eindhoven
Danny en vrienden terug in speciale setting met Beggin’ For More Trouble Part 2
Na een geslaagde editie in 2024, keert Danny Vera terug naar het Klokgebouw in Eindhoven voor een speciale dag: Beggin’ For More Trouble Part 2. Op 31 oktober 2026 kan men genieten van een middag- en avondvullend programma, zoals hij dat zelf graag zou willen bezoeken. Vera nodigt verschillende muzikale vrienden uit, er zijn (culinaire) verrassingen, een muziek- en merchandisewinkel, workshops, gezelligheid en nog veel meer. Uiteraard afgesloten met een optreden van Danny zelf. De kaartverkoop via www.dannyveralive.nl
Twee jaar geleden trad Danny Vera ook op in het Klokgebouw. Die avond, waarin hij een speciaal in-the-roundconcert gaf, werd uiteindelijk een stuk groter dan vooraf gepland. Wat begon als een optreden van Danny, werd uiteindelijk een half festival, met een tweede podium, maar ook een cocktailbar, merchstore, muziekwinkel en foodtrucks. Dat was zo’n succes dat er uiteindelijk ook niet één, maar twee avonden kwamen. Dat krijgt nu een vervolg onder de naam Beggin’ For More Trouble Part 2, waarbij hij het nu in één keer groots aanpakt. Danny: “De vorige keer was het echt gezellig in het Klokgebouw. Tof om terug te keren naar Eindhoven en ik hoop dat iedereen er weer bij is. Tijdens Beggin’ For More Trouble Part 2 hebben we fantastische artiesten gedurende de middag en avond staan en nog veel meer!’
Beggin’ For More Trouble Part 2
Op 31 oktober organiseert Danny zijn favoriete muziekavond zoals hij die zelf wil beleven. De deuren gaan om 16:00 open en het event duurt tot laat in de avond, met een afsluitend optreden van Danny Vera zelf. Het Klokgebouw is omgetoverd tot een sfeervolle muziekvenue met optredens in meerdere zalen. Er is echter meer dan muziek. In een mooie ambiance staan foodtrucks, picknicktafels, er zijn workshops, Danny Vera’s Kiosk (zijn merchstore), een platenzaak en een cocktailbar. Uiteraard is er ook muziek; naast het afsluitende optreden van Danny Vera met zijn band zijn er ook shows van muziekvrienden. Zo zullen onder andere Mell VF, Marlon Pichel, Blue Grass Boogiemen & Pieternel, Sam Bettens en Ian Siegal optreden. DJ Miss Twist zal er ook weer bij zijn voor de muzikale omlijsting. Meer artiesten en andere gekkigheid worden later nog aangekondigd.
Eigen koers
Danny Vera is een artiest die zich niet laat leiden door conventies. Hij volgt zijn eigen koers en maakt connectie via zijn muziek met liefhebbers die net als hij muziek vanuit hun gevoel beleven. Optreden is voor Vera een van de meest essentiële onderdelen van artiest zijn. Naast de grote optredens in onder andere Ziggo Dome en Ahoy doet hij ook kleinere concerten waarbij hij een bijzondere invulling geeft aan de show. Daarvoor kiest hij graag bijzondere locaties, zoals theaters of de bijzondere solo-reeks in de Oostkerk in Middelburg, zodat de muziek en de connectie het best tot hun recht komen.
Geen concessies
Danny Vera is een van de populairste en bijzonderste artiesten van Nederland. Hij debuteerde in 2003 met zijn karakteristieke sound: uit het hart gespeelde nummers, live gespeeld op echte instrumenten en geïnspireerd door de Amerikaanse country, blues en rock 'n' roll. Met zijn nummer Roller Coaster uit 2019 brak hij door bij het grote publiek. Sindsdien staat er geen rem meer op zijn carrière; het liedje stond op één in de Top2000, hij verkocht meermaals Ziggo Dome uit en scoorde platina platen. En dat alles op eigen voorwaarden, zonder concessies te doen aan zijn visie op hoe zijn muziek moet klinken of worden uitgevoerd.
Danny Vera met speciale dag naar Klokgebouw Eindhoven
31 oktober 2026
Klokgebouw, Eindhoven
Tickets kosten €62,72 (excl. 10% servicekosten en transactie- en/of verzendkosten) en zijn verkrijgbaar via www.dannyveralive.nl
www.friendlyfire.nl
Drie avonden Amenra in Brussel - Schreeuwen tot het stil wordt
van 06-05 t-m 08-05-26
De Grote Zaal van de Ancienne Belgique ademde een serene, bijna gewijde spanning. Dit was de eerste avond van een drieluik; drie uitverkochte concerten op rij waarin de Church of Ra Brussel weer even tot het spirituele centrum van de Belgische zware muziek zou maken.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet elke dag naar Amenra luister. Het is geen muziek voor op de achtergrond tijdens het koken of in de file; in mijn beleving moet je Amenra echt beleven. Het is een fysieke en mentale noodzaak die je live moet ondergaan. Velen spreken over een religieuze ervaring, maar voor mij overstijgt het zelfs dat. Het is geen aanbidding, maar een collectieve ontlading.
De avond werd geopend door Blackwater Holylight, een volledig vrouwelijke heavy psych-band uit Portland. Sinds hun debuut in 2018 hebben ze een stevige reputatie opgebouwd op het RidingEasy-label met een geluid dat het midden houdt tussen psychedelica, shoegaze, pop en doom. Hun muziek is zwaar, maar tegelijkertijd melodieus.
Over dit voorprogramma liepen de meningen in de zaal wat uiteen. Het siert Amenra dat ze telkens een andere band de kans geven om te openen, ook al zal de keuze nooit voor iedereen goed zijn.
Ik vond het persoonlijk een oké opener; de contrasten tussen de zang en de riffs vormden een prima opwarmer voor het geweld dat nog zou volgen.
Wanneer Amenra het podium betrad en de eerste tonen van “Boden” door de PA denderden, viel de AB onmiddellijk stil. Wat volgde was een set van tien nummers die iets meer dan een uur duurde, maar de impact ervan was immens. Via “Plus près de toi” en het onvermijdelijke “Razoreater” werd de intensiteit naar een breekpunt gedreven. Alle hoofden in de zaal gingen in hetzelfde ritme vooruit en terug naar achter. Colin schreeuwde zich de longen uit het lijf, zo goed als de hele tijd met de rug naar de zaal, alsof alle emoties er met brute kracht uit geperst moesten worden. Mathieu vulde dit aan met een brul die mij persoonlijk wekenlang een hese stem zou opleveren, terwijl Lennart schijnbaar onderkoeld bleef spelen, maar wel met een gevoel dat je geen seconde losliet. Bjorn viel zijn drumstel aan op een manier die doet afvragen waarom die kit niet na elk optreden vervangen moet worden, terwijl Amy alles voorzag van een diepe, grondende baslijn en hier en daar wat subtiele vocals.
Na “Thurifer et Clamor ad te Veniat” volgde het kippenvelmoment van “A Solitary Reign” en het bezwerende “Salve Mater”. Het eerste deel van “.Terziele.tottedood” vormde een breekbaar rustpunt voordat de finale werd ingezet met “Am Kreuz”, “De evenmens” en het afsluitende “Diaken”.
De band speelde met een overgave die de grens tussen artiest en publiek deed vervagen. Toen de laatste feedback uitstierf en de bandleden zonder een woord het podium verlieten, bleef de zaal in een soort collectieve trance achter.
Ik ging naar buiten in een totaal andere staat van zijn; emotioneel uitgeput, maar vreemd genoeg ook gelouterd.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Amenra
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9539-amenra-06-05-2026?Itemid=0
Blackwater Holylight:
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9540-blackwater-holylight-06-05-2026?Itemid=0
Organisatie: Live Nation + Ancienne Belgique, Brussel
V2 records news – Isaac Roux – new music, ‘young hearts’
ISAAC ROUX Shares New Music
Single "Young Hearts" Is Out Now
Facebook
Isaac Roux (solo)- Young Hearts @ Arenberg Antwerpen 21/03/2026
9 May 2026 Live @ Get Out Of My Garage, Genk
22 May 2026 Live @ Gladiolen Festival, Olen
6 February 2027 Live @ AB, Brussels
Isaac Roux is back with a first new single since his successful debut album "Troubled Waters" (2024). With "Young Hearts", Isaac Roux provides a first glimpse into a new chapter. The track is a powerful anthem of rebellion and authenticity, that calls for letting go of conventions and fully embracing your own voice. Alongside the new music, Isaac Roux also announced this week that he will be playing Ancienne Belgique February next year. It will be his second time play in AB.
For recording, the band retreated to a cottage at the foot of Mont Ventoux, where they set up a fully DIY recording process under the name "Studio La Pichounette". This approach resulted in a raw, more direct sound with a distinct sense of band chemistry.
For those who are not yet familiar with Isaac Roux's work; Isaac Roux writes songs about the fragile moment when youth gives way to something that resembles adulthood. His music is threaded with nostalgia for adolescence, tempered by the realisation that growing up rarely comes gently. Following sets at Pukkelpop, Rock Werchter, Eurosonic, and the release of his debut album Troubled Waters, Roux has begun to embrace the rough edges. His sound is looser, faster, and more lo-fi: propulsive electric guitars, playful yet daring arrangements, and rhythms that keep pushing forward. There are echoes of Beach Fossils and Day Wave, the melancholic undertones of The Cure, and the hazy, psychedelic textures of Tame Impala — all filtered through his own unpolished lens.
Following the recordings, they collaborated with the American producer Peter Katis (The National, Interpol, Kurt Vile, Bloc Party, Death Cab for Cutie) on the final mix. Together with producer Bert Vliegen, Louis De Roo travelled to Bridgeport to put the finishing touches to the tracks in a studio rich in history. "Young Hearts" is therefore not only a new single, but also a clear precursor to a more versatile and energetic sound in which Isaac Roux reveals a different side of itself.
To kick-off the festival season, Isaac Roux will already play two spring festivals this month. With more dates coming soon and a confirmed AB and Paradiso show in the beginning of next year, he's definitely ready to take his new music live on stage.
Isaac Roux Live Dates
09/05/2026 - Get out of my Garage, Genk
22/05/2026 - Gladiolen Festival, Olen
06/02/2027 - Ancienne Belgique, Brussels
18/02/2027 - Paradiso, Amsterdam
Even voorstellen - ᖴOᑌTᒪOOᔕ - Verduaalpaal
VERDUAALPAAL
Op vrijdag 8 mei verschijnt Verduaalpaal, de nieuwe single van ᖴOᑌTᒪOOᔕ.
Foutloos - Verduaalpaal (Eglantiersessie)
Handig, zo'n verdwaalpaal. Als de de zee te wild golft of het strand beklemmend druk wordt, is daar een houvast, een punt om naar terug keren. Dat is ook zo in de nieuwe Foutloossingle Verduaalpaal. In dit nummer improviseert de alviool op een steeds wilder wordende stroom van drum en bas, maar steeds is daar dat herkenbare thema, een vertrouwd punt om naar terug te keren wanneer je denkt te verdwalen.
Met Verduaalpaal kondigt ᖴOᑌTᒪOOᔕ de start van hun residentie in De Grote Post (Oostende) aan. Bij de single hoort een livesessie in bloemenatelier en kunstgalerie De Eglantier.
ᖴOᑌTᒪOOᔕ is een instrumentaal trio dat bestaat uit Esther Coorevits (Tourist LeMC, Nemø ensemble), Jonas Bruyneel (momoyo, Vincent Coomans) en Renaud Debruyne (Mirek Coutigny, Mergel). In Foutloos gaan sferische improvisaties op altviool samen met funky baslijnen en hiphopgrooves. Foutloos speelde shows in België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, waaronder Jazz Cats van het Wilde Westen. De single Speelkleeren werd opgepikt door radiozender Klara. In 2026 is ᖴOᑌTᒪOOᔕ artist in residence in De Grote Post.
Label: Wellington Records
Releasedatum: 08/05/2026
Unday records news - Dijf Sanders invites you into his own new world with the release of 'Tangkoa II'
With 'Tangkoa II', Belgian producer and multi-instrumentalist Dijf Sanders invites listeners into a vibrant and immersive sonic world shaped by travel, collaboration and instinct. The album grew out of field recordings captured during a journey through Vietnam, later transformed into rhythmic, colourful compositions that feel both intimate and expansive.
Rather than building tracks piece by piece on a screen, Sanders approaches music as something alive and unfolding. Sounds are performed and reshaped in real time, giving the album a spontaneous energy, as if the music is discovering itself while you listen. Together with drummer and producer Simon Segers, he creates a fluid dialogue between electronic sounds and human rhythm, balancing precision with freedom.
Improvisation lies at the heart of 'Tangkoa II'. Contributions from Vitja Pauwels (guitar), Viktor Perdieus (saxophone) and Louise van den Heuvel (bass) bring a subtle jazz sensibility to the music, pushing it toward hypnotic grooves and unexpected turns.
The result is an album that feels warm, physical and constantly in motion. Electronic music that breathes, pulses and draws you fully into its atmosphere.
Tangkoa II is out now for you to experience.
Tangkoa II - Album by Dijf Sanders | Spotify
Even voorstellen - Former black midi member Cameron Picton’s new band, debut album ‘My New Band Believe’ out April 10th 2026
live botanique may 23rd
April 26 “in the blink of an eye” https://www.youtube.com/watch?v=k7zGYoXK2Ro
March 26 Watch video to new track ‘Numerology’
https://www.youtube.com/watch?v=21zVFKf7vSk
“love story” https://www.youtube.com/watch?v=zztKclSNRz8
My New Band Believe (the new band from former black midi bassist and sometime frontman Cameron Picton) are happy to announce their debut album ‘My New Band Believe’ which will be released through Rough Trade Records on April 10th 2026. The launch track ‘Numerology’ is an exclusive non-album single and will feature on a bonus 10”, with a special edition of the LP and on limited edition Deluxe CD.
My New Band Believe’s debut album began as a fever dream. Delirious in a Chinese hotel room, Cameron Picton was battling through the worst of a sudden illness when he was overcome by flashes of weird imagery and loose ribbons of scrambled text. The musician would later salvage and shape some of these fragments into songs, but the one that lodged most clearly in his mind was the odd phrase, “My New Band Believe.”
As the bassist and sometime frontman of black midi, Picton and his bandmates practiced an explosive form of musical world-building, weaving complex story-telling through thrilling passages of controlled chaos. When the group called it quits in 2023, the artist didn’t immediately feel like making a solo record or jumping back into another band. It was from this position of a not-quite team player, not-quite bandleader that Picton entered the studio and the seeds of My New Band Believe gradually began to emerge.
My New Band Believe is as epic and ritzy as Picton’s previous work in black midi but its sound is fleet-footed rather than scorching. The record is almost entirely acoustic, using the barest amount of reverb and electronic effects possible. It would be a mistake however to assume these light touches mean that their music is any less maximal. The crispness of the sound only helps to emphasize its dynamism. Taking flight off the back of a full string section, Picton leads his band so that each track forms, scatters and re-groups, so that the uplift of one song crashes head-long into the rush of another.
Stand-alone single “Numerology” has its dancing shoes on. Over barrelling, instrumental dance music, Picton embraces chance and risk, weighing the potential for disaster, while leaning into the thrill of fun and danger.
The group’s debut is a massive and hallucinatory record. It is a collection of music that swerves through wildly different emotional and thematic registers, all the while unraveling an endlessly compelling thread of dream logic. Picton is an unreliable but charismatic narrator. and together with a cast of all-star players including Kiran Leonard, Caius Williams, Steve Noble, Andrew Cheetham, he guides the listener through a rapidly unfolding multi-verse of the band’s making. With My New Band Believe, he not only comes into his own as a bandleader but arranges conflicting, fragmentary, and hysterical ideas until they form a brilliant new kind of sense.
Track listing
Track listing LPE w/ Bonus 10”
+ Bonus 10”
Tracklisting CDE w/ Bonus CD of Audio
+ Bonus CD
Even voorstellen – Pelican dealer – Eyes on the prize ‘EP
PELICAN DEALER - ‘EYES ON THE PRIZE (EP)’.
Na de enorme ontvangst van hun eerste singles Honey en Fever Season (die meteen werd uitgeroepen tot ‘Plaat Van De Dag’ op Radio Willy en in rotatie werd gedraaid, met ook airplay op 3FM) maakt Pelican Dealer zich nu op voor de grote release van hun langverwachte EP ‘Eyes On The Prize’. Deze komt uit op 15 mei 2026 en is vanaf dan te beluisteren op alle streamingplatforms. Voorafgaand aan deze release verschijnt op 8 mei nog een derde (surprise) single genaamd Coming Around.
Met Eyes On The Prize laat Pelican Dealer een diepgaande kant van zichzelf zien. Voor deze EP sloegen ze de handen in elkaar met producer David Poltrock (Portland, Hooverphonic, …), waarbij de focus verschoof naar een meer verhalende insteek, ondersteund door een karaktervolle en vaak stripped-down, rechttoe rechtaan muzikale aanpak. De nummers snijden thema’s aan als vervreemding, verslaving, obsessie en escapisme, vaak verteld door personages die zich buiten de wereld geplaatst voelen. Waar eerdere singles als Fever Season en Honey al lieten zien hoe bovenstaande zaken elkaar ontmoeten, verdiept Eyes On The Prize deze verhalen over menselijke kwetsbaarheid en innerlijke strijd.
Eyes On The Prize (EP) verschijnt op 15 mei 2026
De releaseshow van Eyes On The Prize vindt plaats op 28 mei 2026 in Het Depot. Deze was binnen 72 uur (!) volledig uitverkocht. Vanwege de grote vraag heeft de band het optreden verplaatst naar de Main Hall, waar de tickets momenteel voor 95% (!) zijn uitverkocht.
Voor deze releaseshow in Het Depot speelt PELICAN DEALER een aantal opwarmshows, waarbij fans een exclusief voorproefje van de EP kunnen horen.
6/05/2026 – Ringo, Gent
10/05/2026 - 2 Acoustic secret shows Leuven: Peppas, Kameraad
21/05/2026 – Café Café // Hasselt
24/05/2026 – De Living // Heist-Op-Den-Berg
28/05/2026 – Release show Pelican Dealer // Het Depot // Leuven
Tracklist Eyes On The Prize:
Pelican Dealer ontstond uit een gedeelde liefde voor muziek van de broers Jasper en Mats Mulier. Wat begon als een huiskamerproject barstte al snel uit zijn voegen, en leidde tot een vijfkoppige band met Daan Pyfferoen, Michiel Van Acker en Dries Janssen. Hun muziek laat zich omschrijven als eigenzinnige, vaak off-kilter indie rock, met een voelbare, melancholische ondertoon.
Al vanaf het begin van hun ontstaan staat Pelican Dealer bekend om hun sterke livereputatie. Daar werd duidelijk dat hun muziek niet alleen op plaat overtuigt, maar live op een unieke, temperamentvolle manier tot leven komt. Dat resulteerde in passages op festivals als Suikerrock en Kneistival, en in supportshows voor namen als XINK, RHEA, Noordkaap, Customs en Zornik, waaronder twee keer in een uitverkochte Ancienne Belgique. Van een vliegende start gesproken. Na hun bekroning tot Sound Track-laureaat in 2023 bleef de band in een stroomversnelling. In 2025 verscheen hun debuut-EP Tragic Dancing, voorgesteld tijdens een uitverkochte releaseshow in Het Depot, hun thuishaven in Leuven. Daarna volgde bredere erkenning.
Voor Eyes On The Prize (2026) sloeg Pelican Dealer de handen in elkaar met producer David Poltrock. De focus verschoof naar een meer verhalende insteek, ondersteund door een karaktervolle en vaak stripped-down, rechttoe rechtaan muzikale aanpak. Ze snijden thema’s aan als vervreemding, verslaving, obsessie en escapisme, vaak verteld door personages die zich buiten de wereld geplaatst voelen.
Met Eyes On The Prize presenteert Pelican Dealer een nieuwe sound die klaar is om ieders hart voor zich te winnen.
Eyes On The Prize wordt op 28/05/2026 voorgesteld in Het Depot, Leuven.
FFO: Arcade Fire, Miles Kane, Cage The Elephant, David Bowie, MGMT, Foals, Arctic Monkeys
Even voorstellen – Lazy grey – nieuwe single ,drowning‘
LAZY GREY STELT NIEUWE SINGLE “DROWNING” VOOR
Op 10 mei brengt de Belgische bluesband Lazy Grey de nieuwe single “Drowning” uit. De band combineert invloeden uit blues rock, soul en gospel in een trage, emotioneel opgebouwde track met rauwe vocals, expressieve gitaarlijnen en een sobere, donkere sfeer.
“Drowning” vertrekt vanuit gevoelens van eenzaamheid en het in vraag stellen van persoonlijke keuzes. Muzikaal bouwt het nummer geleidelijk op van een minimale begeleiding naar een intensere volledige band sound.
Lazy Grey werkte eerder aan het album “Making Tracks” en blijft zich bewegen binnen een moderne roots- en bluesstijl met nadruk op authenticiteit en livegevoel.
Lazy Grey
Release datum: 10 mei 2026
Live Nation concert - Paris Paloma
The Fatal Flaw Tour 2026
Op zondag 29 november 2026 in La Madeleine, Brussel
In februari stond ze al in de AFAS Dome als support van Florence + The Machine, nu is Paris Paloma klaar voor haar grootste headlinetour tot nog toe. Op zondag 29 november 2026 staat de Britse singer-songwriter op het podium van La Madeleine in Brussel met 'The Fatal Flaw Tour 2026'.
Paris Paloma gooide in 2023 hoge ogen met haar nummer "Labour". Op een dag tijd werd het een miljoen keer beluisterd. Intussen telt het nummer, met als thema het onbezoldigde thuiswerk dat vrouwen doorheen de geschiedenis van de mensheid hebben verricht, meer dan 500 miljoen streams op Spotify alleen en diende het als soundtrack voor tienduizenden TikTok-video's. Onderwerpen als vrouwelijkheid, rouw, liefde, dood en kracht kenmerken haar songs. Ze combineert invloeden uit donkere pop, folk en indie en creëert er haar eigen magische sound mee. Na haar debuutalbum 'cacophony' uit 2024 is het dit jaar tijd voor opvolger 'The Fatal Flaw'. De eerste singles "Miyazaki" en "Stem The Flow" geven alvast een voorsmaakje van het album met als thema allerlei vormen van liefde: romantische en platonische liefde, liefde voor zichzelf, liefde voor de natuur en liefde voor kunst. Haar liveshows voelen als gedeelde rituelen, waar fans kleine boodschappen, boeken en momenten van verbinding uitwisselen. Niet te missen in La Madeleine dit najaar!
Tickets zijn beschikbaar en kosten €35,62 (inclusief servicekosten en charity fee).
Het nieuwe album van Paris Paloma 'The Fatal Flaw' komt uit op 4 september 2026 via Nettwerk Music Group.
www.livenation.be
Even voorstellen – Lukas Somers – Suite
LUKAS SOMERS – Suite
Digitale release 8 mei via Capitane records
File under Jazz - Contemporary – Filmic
"Suite is een soundtrack voor een film die nog niet bestaat." (Lukas Somers)
Lukas Somers - En Verano (Audio)
Lukas Somers stelt zijn soloproject 'Suite' voor, een instrumentale (imaginaire) soundtrack die op 8 mei via Capitane Records uitkomt.
"Lukas Somers is een muzikant en componist uit Antwerpen, actief binnen de Belgische alternatieve muziekscene. Hij is onder meer bekend als gitarist (en kernlid) bij 'HONEY' waarmee hij net een 2de EP 'Saus' uitbracht, bassist & MD bij 'Yong Yello' en als songwriter en bezieler van 'SOLAK', waarmee hij in 2024 het album 'Atlas' uitbracht.
Hier kiest Somers hier voor een meer persoonlijke en introspectieve vorm. Suite is opgevat als een soundtrack voor een film die nog moet gemaakt worden, en ontvouwt zich als een gelaagde, cinematografische luisterervaring.
'Suite' ontstond vanuit de noodzaak om vaker muziek te kunnen maken met de mensen waar ik graag mijn tijd mee doorbreng, in mijn studio als producer en creatief sculpteur, in een vrij kader."
In 2023 en 2024 nodigde hij bevriende muzikanten uit in zijn Studio Sobrak voor informele schrijfsessies. Deze creatieve ontmoetingen leidden tot drie muzikale bewegingen en vormden de basis van het project. Geïnspireerd door artiesten als Tom Zé, Talk Talk en Latin Playboys creëert Somers een atmosferisch en verbindend klankuniversum dat de luisteraar meeneemt op een subtiele en verbeeldingsrijke reis.
De muziek kwam tot stand met bijdragen van Sep François, Laurens Dierickx, Hendrik Lasure, Mario Goossens, Marjolein Vernimmen, Elisabeth Klinck, Jeroen Capens en Jon Birdsong. Een opvallend element is de kenmerkende drumstijl van de Detroitse muzikant Adam Bradley Schreiber (o.a. Hermanos Gutiérrez, C.W. Stoneking, Timber Timbre), die op het nummer En Verano extra diepte en karakter toevoegt.
"En Verano" met Adam Bradley Schreiber (o.a. Hermanos Gutiérrez, C.W. Stoneking, Timber Timbre) als special guest, is de heerlijke single.
"En Verano" traces the silence and solitude of a starlit summer night — the score to an unfilmed western.
Suite is een instrumentale suite in drie bewegingen, opgebouwd als een open muzikaal verhaal. De muziek ontwikkelt zich langzaam en laat ruimte voor eigen verbeelding
Live Nation concert – MUNA
MUNA - Gets So Hot Tour
Op maandag 23 november 2026 in La Madeleine, Brussel
Deze herfst strijkt MUNA neer in Brussel voor hun eerste headline show in België. Op 23 november brengen ze hun Gets So Hot Tour naar La Madeleine, waar ze hun nieuwste album "Dancing On The Wall" voorstellen, aangevuld met hun grootste hits.
MUNA werd in 2013 in Los Angeles opgericht door Katie Gavin, Josette Maskin en Naomi McPherson tijdens hun studies aan The University of Southern California. De groep brengt krachtige, ambitieuze electropop met een duidelijke visie. Na een veelbesproken EP in 2014 tekende het trio bij RCA. In 2017 verscheen hun debuutalbum 'About U', gevolgd door 'Saves the World' in 2019. Deze twee platen legden de basis voor hun identiteit: een directe, emotionele schrijfstijl met veel aandacht voor thema's als identiteit, verlangen en relaties. In 2020 sloeg de groep een nieuwe weg in. Ze tekenden bij Saddest Factory Records (Phoebe Bridgers). Die overstap bleek een schot in de roos. Hun titelloze album uit 2022 werd overladen met lovende kritieken, mede dankzij de hitsingle "Silk Chiffon". Sindsdien tourde de band de wereld rond en deelden ze het podium met iconen als Taylor Swift, Harry Styles en Lorde. Hiermee bevestigde ze definitief haar sterke live-reputatie.
In 2026 luidt MUNA een nieuwe fase in met 'Dancing On The Wall'. Op dit vierde album zetten ze hun artistieke ontwikkeling voort. Beïnvloed door dance, postpunk, synthpop en new wave, biedt de plaat een intenser geluid dat zowel direct als genuanceerd is. Het album is een antwoord op de huidige onvoorspelbare wereld. De artiesten verkennen de link tussen intimiteit en de sociale context en tussen collectieve energie en persoonlijke vragen. Live krijgen deze nummers een extra dimensie dankzij de verfijnde productie en het indrukwekkende charisma van de band. MUNA bewijst dat ze kunnen evolueren zonder hun eigenheid te verliezen. Mis hun Belgische debuut niet. Afspraak op 23 november in La Madeleine!
TICKETPRIJS: €38,86 (inclusief servicekosten en charity fee).
A portion of the proceeds from MUNA's Gets So Hot Tour will go to TAC and their work supporting LGBTQ Youth and Queer Migrants across the US. https://theallycoalition.org.
Het nieuwe album van MUNA "Dancing On The Wall" is uit.
www.livenation.be
Even voorstellen – Broken Social Scene – Remember the humans
Singles
May 26 “only the good i keep” https://www.youtube.com/watch?v=vCgvAb_cwBEApril 2026 “the call” https://www.youtube.com/watch?v=9zGiGYp9C6g
March 2026
hey amanda” https://www.youtube.com/watch?v=nloGD5WBOqs
“NOT AROUND ANYMORE” https://www.youtube.com/watch?v=fJoqT8LPe04 Features Contributions From Feist, Lisa Lobsinger, Hannah Georgas & more
LIVE 16/09 de roma/antwerp
Broken Social Scene have announced the May 8 release of their new album Remember The Humans via Arts & Crafts. Marking their first new studio album in nearly a decade, the LP reunites the Toronto collective with producer David Newfeld, who helmed their breakthrough You Forgot It in People (2002) and self-titled 2005 album. Across the 12 tracks the arrangements are dense and enveloping - a lattice of horns, guitars, voices, and electronics - yet melody always remains sovereign, refusing to be swallowed by the sheer sound. When the music drifts towards abstraction, a grounding bass line arrives to anchor the listener, reminding us always that there are human hands on the controls and that, however artful, this is still rock and roll.
This sensibility crystallizes in Remember The Humans’ opening track and lead single “Not Around Anymore,” where Broken Social Scene’s co-founder Kevin Drew incants about the disappearance of possibility in a world where "it's all gone away." But the nostalgia hinted at by the lyrics is gently resisted by the music: by invoking a past that has vanished, the song unexpectedly floods the present with a glow that rivals the very greatness being lamented.
Broken Social Scene also announced a major North American tour with their friends Metric and Stars. The “All The Feelings Tour” dates kick off June 8 in Austin, TX and conclude August 7 in their hometown of Toronto. Along the way the tour will stop in Los Angeles on June 16 for a show at The Greek Theatre and at Brooklyn’s Brooklyn Paramount on July 30. Metric is on all dates as the co-headliner and Stars will be on the run supporting both bands.
Remember the Humans was shaped by reunion and loss in equal measure. When Drew and Newfeld reconnected after nearly 20 years apart, one hangout became what they call "a hurricane of fun." During the recording, both lost their mothers - a shared grief that drew them closer. As Newfeld recalls, "our moms would have wanted us to do this, and get it right after 20 years of not working together."
As ever, Broken Social Scene operates less as a band than as a community and songs evolve by ceding control to whoever can best carry them forward in the moment. Drew may be the designated driver, but collaborators on Remember the Humans, including Hannah Georgas, Lisa Lobsinger, and Feist, step into the foreground throughout the record, shaping songs with a sense of collective authorship that has always defined the group’s ethos.
The songs work because no one fully commands them. But this is where Newfeld matters most. As BSS’s Charles Spearin puts it, "his production suits the chaos of our songwriting so well...he's got a childlike energy that is really contagious, when you get a piece of music that he loves, Oh my God, he's bouncing like a little boy."
The same unruly energy that keeps a band young can also trap it in its own past. Yet on Remember the Humans, Broken Social Scene have evolved with a deep sense of intention. It is the sound of a band deepening rather than reinventing, exploring the emotional implications of forms they’ve spent twenty years shaping. "There's a different kind of honesty in this record," says Spearin, "we've had success, we've lost friends, we've lost parents, we're at this 'what happens next?' stage in life." Remember the Humans is adult music in the best sense: contradictory, wounded, expansive - hopeful in a way that feels earned rather than declared. And it is also, in its refusal of control and its embrace of the ungovernable, a testament to something increasingly rare: art that is not optimized, not streamlined, not strategic.
BSS’s own evolution mirrors something happening outside it. After years of oversaturation and noise, the culture itself seems to have looped back to a craving for the raw, the communal, and the unguarded. The conditions that made You Forgot It in People feel necessary in 2002 have, in altered form, returned in 2026. According to Drew, "in 2026, you're going to see a lot of resurgence of people going back to the roots of who they are, because things in their lifetime have gotten quite lost. I think we've let each other down, and I think it's art that always tries to prevail, and tries to get us back on track."
In a culture defined by abstraction and distance, Broken Social Scene have made a record that insists on the analog fact of human presence. It asks, gently, but insistently, that we remember each other, that we remember the human.
Remember The Humans tracklisting
1. Not Around Anymore
Public Image Limited (P.I.L.), Kregel, Trix, Antwerpen op 5 mei 2026 – Pics
John Lydons legendarische band Public Image Ltd. (PiL) streek nu neer in België voor een exclusieve show in Trix, met hun 'This Is Not The Last Tour' naar ons land.
PiL bewist dat ze nog altijd op volle kracht draait.
Sinds de oprichting in 1978 groeide PiL uit tot een van de meest vernieuwende en invloedrijke acts binnen de post-punk, met hun eigenzinnige mix van rock, dance, folk, pop en dub.
In 2009 blies Lydon de groep nieuw leven in, gevolgd door intensief touren en drie geprezen studioalbums: This Is PiL (2012), What The World Needs Now… (2015) en End of World (2023).
Met meer dan vier decennia op de teller blijft PiL een unieke, compromisloze liveband, van onversneden energie.
KREGEL - Het Limburgs trio Kregel, met in de rangen onder meer gewezen of huidige leden van onder meer Vandal X en Flipo Mancini, brengt een volstrekt uniek geluid. Snijdende gitaren, die zowel aan de postpunk als aan de gitaarbands van de 80s doen denken, maar dan met intelligente Nederlandstalige teksten waarin de absurditeit van onze maatschappij haarfijn wordt ontleed.
(bron: Trix/Greenhouse Talent)
Neem gerust een kijkje naar de pics
PIL
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9538-pil-05-05-2026?Itemid=0
Kregel
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9537-kregel-05-05-2026?Itemid=0
Lives
2023 PIL - Muzikaal Tijdloos (K)Rakend
2013 Public Image Ltd - De terugkeer van de geloofwaardigheid
Org: Greenhouse Talent (ism Trix, A’pen)
Sony music latest news
Milk Inc. – Medicine
De nieuwe single van Milk Inc. heet ‘Medicine’. De track is de opvolger van ‘Unstoppable’, die ze vorig jaar na een pauze van elf jaar uitbrachten. In oktober 2026 vieren Regi Penxten en Linda Mertens het dertigjarig bestaan van Milk Inc. met twee shows in de AFAS Dome in Antwerpen.
De titel ‘Medicine’ komt van de lyric '‘music is my medicine’', vertelt Linda.
Tickets voor Milk Inc. Forever – 30 Jaar Milk Inc. zijn verkrijgbaar via ticketmaster.be
Medicine - Single by Milk Inc. | Spotify
Paul Kalkbrenner feat. Norma Jean Martine - Time To Dance
Paul Kalkbrenner keert terug met 'Time To Dance', een krachtige nieuwe single die zijn kenmerkende melodische techno combineert met een meer toegankelijke, mainstream sound.
Terwijl hij zijn stijl verder ontwikkelt, blijft hij trouw aan de emotionele diepgang waar fans van houden.
Het nummer was al een publieksfavoriet in zijn livesets en krijgt extra impact dankzij Norma Jean Martin, wiens rokerige, soulvolle stem een rauwe intensiteit toevoegt. Het resultaat vindt de perfecte balans tussen clubenergie en een tijdloze sfeer.
Time To Dance (feat. Norma Jean Martine) - Single by Paul Kalkbrenner, Norma Jean Martine | Spotify
Alok & Still Val - Flavour
De Braziliaanse superster Alok slaat de handen ineen met nieuw producerstalent Still Val voor 'Flavour', een energiek en zwoel dance-anthem.
Door Aloks kenmerkende productie, pulserende baslijnen en strakke, stuwende percussie te combineren met de hypnotiserende hook van Still Val, is het nummer een schoolvoorbeeld van strakke, moderne house. Met zijn donkere, aanstekelijke energie is 'Flavour' gemaakt voor wereldwijde podia en sfeervolle, duistere playlists.
Een verfijnde vloerknaller die de kloof overbrugt tussen deep house en mainstage-energie.
Flavour - Single by Alok, Still Val | Spotify
Isabel Van Gelder - I Don't Want To Fall In Love Again
Isabel van Gelder keert terug met haar nieuwe single 'I Don’t Want To Fall In Love Again'.
Op slechts 23-jarige leeftijd weet de in Amsterdam gevestigde artieste intieme ballads te combineren met meeslepende pop, allemaal geworteld in haar vocaal gedreven sound en gedragen door haar kenmerkende stem: zijdezacht en rijk van klank.
Haar nummers putten uit echte emoties, met teksten die draaien rond liefdesverdriet, mentale gezondheid en zelfontdekking.
I Don't Want To Fall In Love Again - song and lyrics by Isabel van Gelder | Spotify
Naomi Sharon - Better Days
Naomi Sharon brengt haar nieuwe single 'Better Days' uit.
Met een subtiele mix van soul, R&B en hedendaagse pop verkent ze thema’s als hoop, groei en het verlangen naar licht na donkere periodes. 'Better Days' bouwt voort op haar sterke artistieke identiteit en onderstreept opnieuw haar talent voor intieme storytelling en sfeervolle producties.
De release markeert een nieuw hoofdstuk voor Naomi Sharon en bevestigt haar positie als een van de meest veelbelovende stemmen binnen de internationale alt-R&B-scene.
Better Days - Single by Naomi Sharon | Spotify
Purple Disco Machine - Disco Cherry
Disco-icoon Purple Disco Machine viert zijn terugkeer naar Ibiza en zijn aankomende Pure Pacha Ibiza-residency met de release van de toepasselijk getitelde track 'Disco Cherry'.
Geïnspireerd door de elegante, herkenbare energie van de legendarische club Pacha Ibiza levert de Grammy Award-winnaar een primeur af: een release die volledig in het teken staat van een residency.
Met een sample van de 80’s Italo-disco klassieker 'Walkman' van Kasso vangt het nummer moeiteloos de zorgeloze, euforische sfeer van Ibiza en ademt het de feelgoodmentaliteit van Pure Pacha.
Disco Cherry - song and lyrics by Purple Disco Machine | Spotify
Calvin Harris ft. Jazzy - Satisfy
DJ-icoon Calvin Harris is terug met 'Satisfy', een zomerse nieuwe single samen met de Ierse DJ, producer en zangeres Jazzy, nu overal te beluisteren.
De track werd in april al geteased met studiobeelden en zet meteen de toon voor het festivalseizoen. Op 19 en 25 juli maakt Calvin Harris zijn Tomorrowland-debuut, en Jazzy staat later deze zomer op Pukkelpop.
Satisfy - song and lyrics by Calvin Harris, Jazzy | Spotify
ALBUMS
Madison Beer - locket (Deluxe)
Vandaag deelt de tweevoudig GRAMMY-genomineerde Madison Beer de deluxe editie van haar album 'locket'.
'locket deluxe' bevat vier gloednieuwe nummers en tilt wat al een bepalend album voor Madison Beer was naar een hoger niveau. De videoclip voor haar gloednieuwe nummer 'lovergirl' is eveneens nu beschikbaar.
Chris Brown - BROWN
Tweevoudig Grammy-winnaar en wereldster Chris Brown heeft zijn twaalfde studioalbum 'BROWN' uitgebracht.
Het album bevat onder andere de nieuwe single 'Fallin’’ met Leon Thomas, naast eerdere tracks als 'Obvious' en het Grammy-genomineerde 'It Depends' featuring Bryson Tiller.
Daarnaast kondigen Chris Brown en Usher hun gezamenlijke Noord-Amerikaanse stadiontour ‘The R&B Tour (Raymond & Brown)’ aan.
VINYL
Buddy Guy - Blues Singer
‘Blues Singer’ is een volledig akoestisch album van blueslegende Buddy Guy dat hij opdroeg aan John Lee Hooker.
Op dit album brengt hij covers van Skip James, Johnny Shines, Son House en John Lee Hooker, perfect voor een druilerige herfstavond.
Deze prachtge low-key plaat verschijnt vandaag op 1.500 genummerde stuks op rood vinyl bij Music On Vinyl.
www.sonymusic.com
Tinariwen - Een hypnotische tocht door zand en sterren
Tinariwen De woestijn was dinsdagavond even niet in Kidal, maar in de Ancienne Belgique. Tinariwen, de legendarische Toearegband uit het noorden van Mali, bracht met hun ‘Hoggar Tour’ een wederom bezwerend concert. Geen grote verrassingen, wel een band die na tientallen jaren nog altijd meesterlijk beheerst hoe je een zaal langzaam in trance speelt.
Vanaf opener “Alkhar Dessouf” hing die typische sfeer meteen in de lucht: golvende gitaren, repetitieve ritmes en samenzang die eerder bezweringen lijken dan klassieke refreinen. Tinariwen speelt geen nummers die naar een climax werken; hun muziek beweegt in cirkels, als een karavaan die onverstoorbaar verder trekt. Het publiek in de uitverkochte AB liet zich gewillig meevoeren.
Centraal stonden opnieuw de karakteristieke gitaren van Ibrahim Ag Alhabib en Abdallah Ag Alhousseyni. Hun blues-spel bestaat nog steeds uit schurende riffs en spacy uithalen. Vooral tijdens “Imidiwan Takyadam” en “N'ak Ténéré Lyat” kregen die gitaarlijnen iets bijna psychedelisch. Het was een voortdurend pulserend geluid dat onder je huid kruipt.
De kracht van Tinariwen zit echter evenveel in het collectief. De muzikanten op scène vormden één bewegend organisme, met ritmisch handgeklap, call-and-response-zang en een groove die langzaam maar onverbiddelijk intenser werd. Hassan Ag Touhami ontpopte zich daarbij opnieuw tot de natuurlijke sfeermaker van de groep: dansend, zwaaiend en voortdurend contact zoekend met het publiek. Zijn bewegingen leken soms even belangrijk als de muziek zelf.
Opvallend was hoe organisch oud en nieuw materiaal in elkaar vloeide. Tinariwen blijft trouw aan het recept waarmee ze de desert-blues wereldwijd introduceerden: repetitieve grooves, slepende chants en dat onverwoestbare gevoel van heimwee - assouf in het Tamasheq. Sommigen zullen zeggen dat de band weinig vernieuwt, maar live blijkt net daarin hun kracht te zitten. Dit is muziek die niet mikt op verrassing, maar op verdieping.
Tijdens “Amidinim Ehaf Solan” begon de AB steeds nadrukkelijker mee te klappen, terwijl “Soixante Trois” de zaal volledig losweekte uit haar aanvankelijke concertreserve. Ook de politieke boodschappen over een vrije Sahara en vrouwenrechten hadden hun werk gedaan.
Tinariwen blijft een bijzonder fenomeen: een groep voormalige rebellen die hun cultuur wereldwijd uitdraagt zonder haar glad te strijken voor een westers publiek. Zelfs na al die jaren klinkt hun muziek nog alsof ze rechtstreeks uit de Sahara komt aangewaaid. Misschien zat daar dinsdagavond net de magie: niet dat de band zichzelf heruitvond, wel dat ze opnieuw bewees hoe tijdloos hun hypnotiserende woestijn-blues eigenlijk is.
Uitkijken nu naar hun kleine broertjes van Tamikrest volgende week dinsdag in diezelfde AB.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Live Nation concert - Five Finger Death Punch
20th Anniversary World Tour
Op maandag 8 februari 2027 in Vorst Nationaal, Brussel
Five Finger Death Punch is al twintig jaar lang allesbehalve "bad company". De multi-platinum Amerikaanse powerhouse band viert hun jubileum met een wereldtour die ook halt houdt in België. Op maandag 8 februari 2027 staan ze op het podium van Vorst Nationaal in Brussel. Lamb of God en Bleed From Within komen mee als special guest. Tickets zijn beschikbaar via livenation.be.
Met meer dan 13 miljard streams en een recordreeks van elf opeenvolgende nummer 1-hits is Five Finger Death Punch (5FDP) de onbetwiste koning van de hardrock. Sinds hun debuut in 2007 bracht de band negen opeenvolgende studioalbums uit, waarvan er zeven met goud of platina werden bekroond. Met de release van 'BEST OF (volume 1 & 2)' in 2025, twee albums met heropnames van hun grootste hits, bewijst de band dat ze nog steeds even relevant en groots zijn als aan het begin van hun carrière. 5FDP staat bekend om hun nauwe band met de fans en hun onvermoeibare inzet voor goede doelen. Zo doneerden ze al meer dan een miljoen dollar aan initiatieven rond onder andere zelfmoordpreventie en veteranen met PTSD. Dit najaar brengt de band hun legendarische high-energy show naar Vorst Nationaal met de gekende anthems, moshpits en de rauwe energie van frontman Ivan Moody en gitarist Zoltan Bathory. Lamb of God en Bleed From Within maken de avond compleet.
"We built this band like a battleship, twenty years of everything life could throw at us, and we're not just still here, we're still growing. New fans discovering us every day, the fanbase bigger now than it's ever been. This World Tour is the celebration that milestone deserves." - Zoltan Bathory, 5FDP founding guitarist
Tickets zijn beschikbaar via livenation.be en kosten €79,41 - €68,20 - €62,60 - €57,01 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage). Voor de grootste fans zijn er ook VIP packages beschikbaar.
www.livenation.be
Eindhoven Metal meeting 2026, 11 en 12 december 2026 – Programma
District 19 proudly presents: THE FULL LINE-UP OF EINDHOVEN METAL MEETING 2026!
December is the time of year again when we prepare to congregate in the heart of Eindhoven to celebrate the sixteenth edition of all things heavy and extreme.
30 acts (from old-school legends to the hottest newcomers), Eindhoven Metal Meeting 2026 boasts a diverse and hard-hitting roster of bands that will sate every metal appetite.
Thus, mark your calendars for Friday 11th & Saturday 12th of December 2026
TICKETS + INFO:
https://eindhovenmetalmeeting.com/
--
30 bands, 2 days, 2 stages
Blood Fire Death - A Tribute to Bathory | Death Angel
Rotting Christ | Flotsam & Jetsam | Forteresse | Schammasch
Legion of the Damned | Panzerfaust | Gorerotted | Groza | The Crown
Desaster | Darvaza | Dödsrit | Nervosa | Severe Torture
Perchta | Lamp of Murmuur | At War | Merrimack
Acrostichon | Helleruin | Izegrim | Mortal Strike | Necrotted
Wrang | Nexion | Dim Aura | Détresse | Insurrection
Even voorstellen - The Mono Kids – singles via Engels platenlabel uit , nieuw werk in de maak
Singles via Engels platenlabel, laatste 10 shows van de 'Lucky Guys' tour en een nieuwe vinylplaat in de maak!
Van het Eindhovense garage punk duo The Mono Kids verscheen onlangs via het Engelse label Dammit Records de single 'Go Go Go'. In maart verscheen ook al 'Speeding Up Faster' via dit kleine independent DIY label. Beide songs zijn korte punk liedjes en opgenomen in de eigen 'Schultenbrau' studio, dus met lo-fi en DIY garantie. Mix en mastering werden gedaan door GMS in diens 'Shabby Road' studio in Son. Het label brengt maandelijks een verzamelaar uit met bands uit de hele wereld. Al eerder verschenen bij Dammit Records al singles van de band en in 2025 deed men ook enkele shows in de UK, georganiseerd door het label.
In mei/juni doet de band nog een tiental shows in Nederland, België en Duitsland. Na de release van het vinylalbum 'Lucky Guys' (augustus 2025) ging de band op pad voor een tour van in totaal 35 shows. Aan het begin van de maand mei staan twee shows bij onze Oosterburen op het programma, waarna de groep driemaal de support verzorgd voor de Three Dilly Tuffy's, een all girl bubblegum punk band uit Japan. Eind mei staat de band nog in het voorprogramma van Nerf Herder (US) in de Effenaar te Eindhoven. In juni staat de band onder andere nog op het driedaagse Welons festival in Wintelre.
Momenteel is de groep ook bezig met opnames voor een nieuw album, dat begin 2027 moet gaan verschijnen. Opnames vinden in eigen beheer plaats vanuit Studio Schultenbrau. Vorig jaar bracht de band al de vinyl EP 'Lucky Guys' uit, opgenomen met Peter van Elderen, Loet Braamkolk en Pieter Kloos.
single; Speeding Up Faster
The Mono Kids | Spotify
single; Go Go Go
Go Go Go | The Mono Kids | Dammit Records
Concertagenda;
08-05-26 Lolaparoli / Aachen (Ger)
09-05-26 Blau / Mannheim (Ger)
15-05-26 De Stam / Almelo
16-05-26 Street Art festival / Winschoten
17-05-26 Lokaal42 / Helmond / support act voor Thee Dilly Tuffys (Jap)
18-05-26 Excelsior Stam Cool cafe / Jette-Brussel (B) / support act voor Thee Dilly Tuffys (Jap)
24-05-26 Kefee Vader Klaassens / Venlo / support act voor Thee Dilly Tuffys (Jap)
29-05-26 Effenaar / Eindhoven / support act voor Nerf Herder (US)
07-06-26 Indie Playground / Zaandam
21-06-26 Welons Festival / Wintelre
De Algerijnse zangeres Souad Massi was zeven jaar leadzangeres van rockband Akato. In haar solo werk hoor je die muziek. Doorheen de jaren heeft ze al wat platen uitgebracht, Met haar in Frankrijk residerende muzikanten neemt ze ons mee op een wereldreis. We hebben aanstekelijke gitaarloops, die kleur krijgen met een typsisch world snaarinstrument en een Arabische ney fluit.
Massi werkt samen met Afrikaanse rappers. Ze zingt in het Arabisch, maar eigenlijk gaat er een brede wereld open in haar geluid.
“Samt” is al meteen een sterke binnenkomer in het worldgenre. Verschillende culturen komen samen en vormen één geheel, die een soort muzikale wereldvrede inluiden; de Westerse, Arabische en Afrikaanse cultuur worden met elkaar verbonden.
Het wondermooi “Zagate”, “L'Equation” onderstrepen dit. Op “L'Equation 2” horen we eerder een poëtische kant. “Tiri” klionkt sfeervol, kleurrijk door haar warme vocals en een zachtmoedige fluitklank.
Twinkelende gitaren geven dynamiek. We zweven maar al te graag mee op haar veelkleurig geluid op “Congo Connection” met die kenmerkende Afrikaanse invloed. de Congolese rapper Youssoupha bidet een meerwaarde.
Met de Algerijnse rock song “Anna Insasan” krijgen we dan een andere invloedssfeer. “Chibani” rockt lekker weg met een verbluffende Fender Rhodes solo. “6 Heures du matin” dient talrijke uppercuts toe, wat een afsluiter.
Al haar emoties zijn te horen op deze plaat, woede, hoop , zachtmoedig- en weerbarstigheid in een even veelzijdige sound.
Tracklist: Samt - D'Ici, De Là-Bas - Zagate - L'Equation 1 - L'Equation 2 - Tiri - Congo connection - Anna Inssan - Sawt - Chibani - 6 Heures du matin
Mind Space - Robin Ross & The Melodynes
Robin Ross is een doorgewinterde sing/songwriter en producer die bekend staat om zijn veelzijdigheid. Meer dan dertig jaar ervaring nu, begon Robin zijn muzikale carrière in 1988 in New Jersey en New York en heeft zich sindsdien gevestigd als een productief artiest.
In 2021 heeft Robin zijn passie voor muziek nieuw leven ingeblazen en is hij aan nieuwe projecten begonnen, waaronder de oprichting van Robin Ross & The Melodynes, een samenwerking met gerenommeerde muzikanten als Wharton Tiers, Joe Torres en Joellen (JoJo) Gaetani.
'Mind Space' is het resultaat en een mix van retro-vibes en moderne invloeden.
Het aanstekelijke “Spill No Mo Wine” is de aanzet van een zomerse vibe, die het ‘nu’ met ‘vroeger’ bindt, zonder gedateerd te klinken. “Mind Space” en “Campfire on the Moon” vervolgen die muzikale input. Pure rock dus.
Verder het prachtige emotievolle “Cause I” en “Taking All Of My Heart”, die subtiliteit en finesse bevatten.
Er is soms ook een mysterieus kantje, het afsluitende “Follow” is er zo eentje.
Toegankelijk herkenbaar speels materiaal , die een danbare kick geeft, met ergens een knipoog naar Supertramp.
Tracklist: 01. Spill No Mo Wine 02. Mind Space 03. Campfire On The Moon 04. Free the Young 05. Cause I Do 06. Taking All Of My Heart 07. Shiny Blue Shoes 08. Sweet Jane 09. Curious Mind 10. Echo of Love 11. Come On In 12. Follow
https://www.youtube.com/playlist?list=PLZMOAsyySAN_HsbkA3y4epsPi2W_R5YOG
Tame Impala – Groots en Uniek in een niet-alledaags genre
Met het Australische Tame Impala was het voor de liefhebbers van psychedelische poprock hoogmis in de AFAS-Dome in Antwerpen. Ze zijn absolute meesters in dit genre , en ze stelden er hun vijfde plaat ‘Deadbeat’ voor.
Frontman Kevin Parke , in januari net 40 geworden , besteeg om 21u40 als laatste van het zestal het van onderuit verlichte, ronde, boven op het gewone podium gebouwde, platform. Hij mocht een storm van applaus ontvangen. De anders zo verlegen en introverte bezieler van de groep toonde zich de hele avond bijzonder vriendelijk, bereikbaar, vrolijk en super enthousiast. Leuk meegenomen.
Hij werd geflankeerd door vijf topmuzikanten die zeer bedreven waren in het overnemen van allerlei instrumenten onderling. Dit verklaart waarom de Tame Impala-sound zo specifiek en aanstekelijk klinkt.
Je merkt wel dat de groep het kindje is van Kevin. Alles gebeurde op zijn teken en hij staat in de picture. De groepsleden werden niet eens voorgesteld.
Maar daarvoor was de uitverkochte zaal niet gekomen. Vanaf de eerste noten veerde zowat iedereen recht, werd er luidop meegezongen en het viel twee uur en een kwart niet meer stil. Ondanks het toch speciale genre: zweverig, zwoel, dromerig, bezwerend, betoverend was iedereen mee. Zeker bij nummers als “Loser” en het recente “Dracula”. Mede ondersteund door een fantastische, computergestuurde mega-lazerlichtshow die de ogen deden flikkeren, was dit meer een totaalbelevenis dan puur een concert van nummers na mekaar.
Na een uur werd het even stil en verdween Kevin van het grote podium. Hij werd gevolgd door een camera zodat iedereen kon zien waar hij naartoe liep. Grappig was dat hij eerst even lang de toiletten passeerde om zijn ding te doen en hij dook daarna achter in de zaal op vanwaar hij naar een in het midden opgebouwd groot rond bed met kussens en bijpassende tafellampen liep. Daarop waren er een aantal synthesizers geïnstalleerd. Van hieruit bewees Kevin dat hij al liggend en zittend ook deftig kan DJ-en. Leuk intermezzo zodat de toeschouwers even konden bekomen.
Het tweede deel werd met een knaller van formaat ingezet. “Let it happen”, bracht de zaal in extase. Beter dan dit kan het niet. Wat een fenomenaal nummer werd hier live gebracht. Superlatieven schieten ons te kort. Niemand in dit genre kan en deed het (ooit) beter!
Tot aan de pauze bleef de groep doorpakken met een boeiende afwisseling van zwoele zomeravondnummers en opgefokte met new wave en pop beïnvloede songs. Dan waren het de synthesizers die de bovenhand hadden , op andere momenten liet Kevin zijn gierende gitaar spreken.
Zoals iedereen hoopte, ook wij, bracht de eindspurt het onvergetelijke en waardoor ze zo bekend zijn geworden “The Less I know the Better”. Live nog zo veel beter dan op plaat was dit de absolute apotheose.
Om kwart voor middernacht konden we immens tevreden en aangenaam verblind de nacht intrekken. Onderweg werd mij duidelijk waar een Oscar and the Wolf en Rip Magic zijn inspiratie haalde.
Setlist: Apocalypse Dreams, The Moment, Borderline, Loser, Breathe Deeper, Gossip, Elephant, Aftherthouhgt, Feels like we only go backwards, Dracula, No reply, Ethereal Connection, Not my world, Let it happen, Nangs, Endors toi, Alter Ego, Yes I’m changing , Eventually, New Person, same old mistakes, My old ways, The less I know the better, end of summer
Over het voorprogramma Rip Magic moeten we helaas kort zijn. Het was ook letterlijk kort (amper 30 minuten), maar helaas was het muzikaal onvoldoende. De amper vijf nummers konden onderling ingewisseld worden. Te veel beats en drums en te weinig muzikaal. Daardoor kregen ze de halfvolle zaal absoluut niet mee. Een gemiste kans.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Tame Impala
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9536-tame-impala-05-05-2026?Itemid=0
Rip Magic
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9535-rip-magic-05-05-2026?Itemid=0
Organisatie: Live Nation
Het dood gewaande Neurosis is terug tot leven gekomen met een nieuw album, en dat 10 jaar na het vorige.
Nadat in 2019 boegbeeld Scott Kelly door zijn kompanen uit de band werd gezet na een veroordeling voor huiselijk geweld werd het akelig stil rond de band. Toen ook begin 2025 drummer Jason Roeder aankondigde er mee op te houden, leek Neurosis helemaal ten dode opgeschreven.
Maar op vandaag is daar dan toch een nieuw album, en wat voor één. En nog beter nieuws, voor ‘An Undying Love For a Burning World’ werd de geweldige Aaron Turner (Isis, Sumac, Old Man Gloom) aan boord gehesen. En geloof ons vrij, dit is the right man on the right place, alsof hij altijd al voorbestemd was om toe te treden tot Neurosis. Dankzij Turner is dit één van de meest indrukwekkende platen van Neurosis geworden, hij stort zich met lijf en leden in zijn nieuwe missie en de rest van de band lijkt daardoor aangestoken om al hun demonen, adrenaline en agressie in dit album te pompen.
Het resultaat is een stel rauwe brokken post- en sludge-metal die hard aan de ribben kleven.
Kenmerkend voor Neurosis is dat de band bij momenten verschroeiend uithaalt, maar in één en dezelfde song ook heel sensitief uit de hoek kan komen. Zo is “First Red Days” een lange beklijvende track die met overgave al die uitersten opzoekt. Ook in “Blind”, nog zo een joekel van boven de 9 minuten, wordt na een eruptie van woede de stilte opgezocht.
In het compacte “Untethered” houden ze het voor één keer wat korter, het is een frontale metal-vuistslag die geenszins zijn doel mist.
In de staart zitten alweer twee van die uitgesponnen imminente en hardvochtige moordsongs waar Neurosis een patent op heeft. Bij “In the Waiting Hours” neemt Turner ons minutenlang op sleeptouw om uiteindelijk ergens in een donkere kerker te eindigen en het rijzige “Last Light” is dan weer het dichtste dat de band ooit bij Swans is geweest, verslavend, apocalyptisch, neurotisch, slopend en bevreemdend.
Met deze plaat heeft Neurosis zich, na een jarenlange stilte, in één ruk terug vooraan op de post-metal kaart gezet en tonen ze nog eens fijntjes aan volgelingen als Cult Of Luna en Amenra waar de klepel hangt. De intrede van Aaron Turner is een godsgeschenk voor Neurosis, of spreken we hier liever van ‘duivelsgeschenk’? ‘t is tenslotte nog altijd metal.
Tinariwen - Hoggar: terug naar het kampvuur, zonder de wereld buiten te sluiten
Na de omzwervingen van ‘Amatssou’, waarop banjo’s, pedal steel en de schaduw van Americana nadrukkelijk aanwezig waren, kiest Tinariwen op ‘Hoggar’ opnieuw voor de essentie. Geen grote productiefranjes, geen opvallende stilistische omwegen, maar een plaat die klinkt alsof ze rechtstreeks werd opgenomen rond een kampvuur ergens tussen Tamanrasset en Kidal. Meer dan 45 jaar na hun ontstaan bewijzen de pioniers van de desert-blues dat teruggrijpen naar de basis geen stap achteruit hoeft te zijn.
Dat ‘Hoggar’ ontstond in ballingschap, voel je in bijna elke noot. Door de aanhoudende onrust in Noord-Mali weken verschillende groepsleden uit naar Algerije, waar de plaat werd opgenomen in de studio van de jongere Toearegband Imarhan. Die context maakt van ‘Hoggar’ meer dan zomaar een nieuw Tinariwen-album: het is tegelijk een thuiskomst, een reünie en een muzikale overdracht tussen generaties.
Muzikaal blijft de groep trouw aan het vertrouwde recept van repetitieve gitaarpatronen, handgeklap, bezwerende samenzang en grooves die langzaam onder je huid kruipen. Toch klinkt ‘Hoggar’ warmer en intiemer dan veel van hun recentere werk. Alsof de band bewust opnieuw aansluiting zoekt bij de manier waarop deze muziek oorspronkelijk ontstond: akoestische gitaren en stemmen die in elkaar overvloeien.
Openingsnummer “Amidinim Ehaf Solan” zet meteen de toon. Golvende gitaren en call-and-response-zang dragen een tekst vol hoop en overlevingsdrang. Tinariwen blijft immers een politieke groep, al wordt hun engagement nooit slogansmuziek. De songs vertellen over ontheemding, verdeeldheid en het verdwijnen van een nomadische levenswijze, maar altijd met poëtische omwegen en melancholie als drager.
Eén van de opvallendste momenten is “Imidiwan Takyadam”, waarop José González een Spaanse zangbijdrage levert. Het had makkelijk geforceerd kunnen klinken, maar het nummer behoudt verrassend genoeg zijn natuurlijke flow. González voegt geen exotisch laagje toe; hij lijkt eerder zachtjes in het collectief opgenomen te worden.
Nog sterker is “Sagherat Assani”, gebaseerd op een traditioneel Soedanees lied dat Abdallah Ag Alhousseyni eind jaren tachtig leerde kennen aan de grens tussen Libië en Soedan. De bijdrage van de Soedanese zangeres en oud-speelster Sulafa Elyas geeft het nummer een extra melancholische diepte. Haar stem zweeft elegant boven de repetitieve ritmiek uit en herinnert eraan hoe belangrijk vrouwelijke stemmen altijd zijn geweest binnen de Toearegcultuur (een traditie die vandaag steeds meer onder druk staat).
Thematisch wordt ‘Hoggar’ donkerder naarmate de plaat vordert. “Erghad Afewo” ademt spanning en conflict, terwijl afsluiter “Aba Malik” zonder omwegen de Wagner Group viseert, de Russische paramilitairen die mee verantwoordelijk zijn voor de instabiliteit in Noord-Mali. De dreigende gitaren en slepende cadans geven het nummer iets ceremonieels, alsof Tinariwen niet enkel protesteert maar tegelijk rouwt.
Wat ‘Hoggar’ vooral sterk maakt, is dat de plaat tegelijk vertrouwd en levendig klinkt. Tinariwen probeert zichzelf niet krampachtig te vernieuwen, maar verfijnt wel verder wat hen al decennia uniek maakt. Voor sommige luisteraars zal dat misschien te weinig verrassend zijn.
Wie radicale stijlbreuken verwacht, komt bedrogen uit. Maar terwijl zoveel bands hun identiteit verliezen in experimenten, blijft Tinariwen koppig vasthouden aan een geluid dat tijdloos en herkenbaar is.
Tot slot nog dit: de titel verwijst naar het Hoggargebergte in de Algerijnse Sahara: een herkenningspunt voor nomaden, zichtbaar van ver in een uitgestrekt landschap. Dat beeld past perfect bij deze plaat.
‘Hoggar’ is geen revolutionaire koerswijziging, maar wel een baken. Een album dat de wortels van Tinariwen opnieuw blootlegt en tegelijk de fakkel doorgeeft aan een nieuwe generatie muzikanten die de desert-blues levend houdt.
Vanaf het slappe ‘Turn Blue’ uit 2014 waren wij The Black Keys kwijt, de heren hadden hun eigen roots onbeschaamd overboord gegooid en leken definitief overgestapt naar onschadelijke en steriele mainstream-rock volledig gericht op mega concertzalen en grote festivals.
Tot daar plots het tussendoortje ‘Delta Kream’ kwam in 2021, een aangename terugkeer naar hun eerste liefde de blues, zoals ze die eerder ook omarmden op schitterende plaatjes als ‘The Big Come Up’, ‘Thickfreakness’, ‘Rubber Factory’ en ‘Chulahoma’. Het bleek echter maar een tijdelijke heropflakkering, want daarna maakten ze alweer een stel ongevaarlijke en onderling inwisselbare plaatjes met de veiligheidshendel constant op (‘Dropout Boogie’, ‘Ohio Players’, ‘No Rain No Flowers’).
Maar kijk, daar zijn ze terug met ‘Peaches’, een rauw plaatje dat niet toevallig aanvankelijk als werktitel ‘Delta Kream II’ meekreeg. Het is opnieuw een ode geworden aan hun bluesidolen, een compromisloos plaatje die de blues in zijn meest pure en primaire vorm weergeeft, hoegenaamd geen Bonnamassa dus.
Het is een verzameling obscure covers waarbij vergeten blueslegendes (RL Burnside, Junior Kimbrough, Robert Cage, Big Lucky Carter, Earl Hooker,…) terug in het leven worden geroepen. De songs worden door The Black Keys op een rauwe manier naar hun hand hebben gezet met steeds voldoende respect voor het origineel. Junior Kimbrough is zo een bluesrot die hen kennelijk nauw aan het hart ligt. De man had met het schitterende ‘Chulahoma’ al een volledig album als eerbetoon gekregen, maar voor The Black Keys was dat nog niet genoeg, hier krijgt “Nobody But You” een lekker nonchalante en relaxe uitvoering vanuit de losse pols. In “You Got to Lose” (Earl Hooker) gaan ze dan weer een stuk wilder tekeer, alsof ze de lijn willen verder trekken die George Thorogood er mee uitzette op zijn onovertroffen debuutalbum.
“She Does it Right” is een ode aan de rechttoe-rechtaan pubrock van de onvolprezen Wilko Johnson en Dr Feelgood, The Black Keys steken die hier voor de gelegenheid in een zompig ZZ Top achtig kleedje. De blues mag dan weer lekker rollen op “Who’s Been Fooling You” en al zeker op “Tomorrow Night”, waarin de pot vet van ‘Thickfreakness’ terug wordt bovengehaald.
Dit zijn The Black Keys zoals wij hen het liefst hebben, met beide voeten in de modderachtige blues en mijlenver weg van de pompeuze stadionrock. De heren spelen voor één keer zonder enige vorm van pretentie en met de goesting van een stel jonge hongerige wolven.
We kunnen niet anders dan vaststellen dat bij The Black Keys de tussendoortjes stukken beter zijn dan de reguliere (of moeten we zeggen obligate) platen.
Vandaar dat ze waarschijnlijk de komende jaren terug een stel inferieure ‘veilige’ plaatjes zullen releasen om dan na 5 jaar hopelijk terug uit te pakken met zo een fenomenaal vervolg op deze ‘Peaches’. Daar kunnen we mee leven.
Even voorstellen – Father John Misty – new single, ‘the payoff’
Listen To The New Father John Misty Single
“The Payoff” https://www.youtube.com/watch?v=aPaTtyG05mk
Worldwide From Sub Pop
On May 7th, 2026, Father John Misty is releasing “The Payoff,” a new single available now on all digital streaming services worldwide from Sub Pop.
"The Payoff" was written and composed by Josh Tillman, arranged by Drew Erickson, and co-produced by Erickson and Tillman. "The Payoff" was also mixed and engineered by Michael Harris at Fivestar Studios in Topanga, CA, and mastered by Adam Ayan Mastering.
“The Payoff” is the second Father John Misty single of 2026 and arrives five months after “The Old Law,” released in January. The latter track was previously known to Father John Misty fans as “God’s Trash” and debuted as part of the live set in the fall of 2024. Both singles follow the release of Mahashmashana, Father John Misty’s acclaimed sixth long player in twelve years, released in November 2024.
Mehmet Ali Sanlıkol groeide op in Istanbul, zijn moeder was een klassiek pianiste, en hij bracht zijn jeugd door met muziek van Beethoven, Mozart en Chopin, voordat hij de jazz ontdekte. Het betekende een keerpunt, hij verdiepte zich in het genre en ging naar het Berklee College of Music. Boston is nu zijn thuisbasis en de jazz is in de man geworteld. Zijn laatste album ‘The Electric Out Man Speaks and you Listen’ vat net die verschillende invloeden samen van z’n roots, klassiek, blues en jazz.
De bezwerende klank op “Pickin ‘A Shuffle alla Turca” laat al meteen die verscheidenheid horen. Het instrumentarium spreekt tot de verbeelding. Er is ook wat bluegrass in vervat.
Deze invloedssfeer brent een oude, lekkere warme sound. We horen het verder op “Another dream in Nihavend” , eentje van meer dan tien minuten. Het klint boeiend door de improvisaties en de talrijke wissels van ingetogenheid en dynamiek . “Talk about A Turkisch Blues” ademt z’n roots en blues uit, En is niet vies van enig experiment. Een energieke solo drijft het tempo op. Prachtig dus. “A 1. Poignant Truth” en “No big deal” gaan verder in dit elan.
Het album steunt op decennia van onderzoek, cultuurgeschiedenis en instrumentontwerp; het klinkt herkenbaar, vertrouwd, maar biedt openheid naar avontuur en experimenteerdrift. Hij weet een breed publiek aan te spreken, uit de jazz-, blues-, Anatolisch-Turkse psychedelische en alternatieve wereldmuziekscene. Sanlıkol brengt het in de eigen muzikale taal waarmee hij is opgegroeid. Zijn persoonlijk verhaal wordt hier muzikaal uitgebeeld. Een interessant plaatje dus.
https://music.youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_nNqJydMDPXevHt4x6LWopPUEAF0OodDX8
Tracklist: Pickin' A Shuffle Alla Turca - Another Dream In Nihavend - Talk About A Turkish Blues - A 1. Poignant Truth - No Big Deal.
Starman records news – SIMEON, debuut single: "Attic Door"
Album volgt herfst 2026
SIMEON - Attic Door
SIMEON - Attic Door
“Attic Door” is de debuut single van SIMEON die op 8 mei verschijnt
SIMEON is Sebastiaan Simoens een songwriter uit de Kempen. Hij verbleef 4 jaar in een yurt aan een kasteel in Geetbets, waar hij het merendeel van zijn nieuwe plaat schreef en opnam. SIMEON staat voor uiterst persoonlijke songs, die erg diep gaan, emotionele voltreffers die niemand onberoerd zullen laten. Het album verhaalt het uiterst moeilijk en pijnlijke proces waar SIMEON zich met vallen en opstaan doorworstelde om uiteindelijk toch catharsis te vinden in zijn songwriting. Een donkere plaat, maar wél één met licht aan het einde van een lange tunnel.
Hij trok naar Nashville waar zijn oude kennis Brian MacDonald (Judah and the Lion) de plaat producete. Jo Francken (Tamino, Zaz, Het Zesde Metaal e.v.a.) mixte het album, dat later dit najaar uitkomt. Eerder bracht hij al muziek uit onder de naam Somebody Called Me Sebastiaan en was hij lid van het kunstenaars Collectief Ablatief.
www.simeonmusic.be
www.starmanrecords.com
Benjamin Herman is een veelzijdig jazz muzikant. Hij staat al drie decennia aan de top van de jazz, waarbij hij regelmatig de grenzen van het genre opzoekt en overschrijdt, onder meer met het gezelschap New Cool Collective. In 2025 trok hij letterlijk de grens over met een reis naar Japan. Die tocht zit nu in de plaat, 'The Tokyo Sessions' …
Op “Sugii” neemt de altsax nog een voornaam plaatsje in; de invloeden uit Japan hoor je op “Wasshoi”, beetje op bevreemdende wijze worden we in deze wereld gedropt. Het klinkt ingetogen, lichtjes dreigend en er is de experimenteerdrift met z’n muzikanten , die de brug slaan tussen de twee werelden, de Westerse en de Japanse. Die instrumentatie vindt elkaar hier. We zijn bijgevolg onder de indruk van het chaotisch mooie en deels overstuurde “The room” en “Kazegafuku”.
Benjamin Herman zorgt ook voor lichte , zachte botsing in deze culturen, zoals op het filmische “Tokyo Moon”. Fantasie prikkelend.
Benjamin Herman maakt dus een wereldreis met zijn altsax. Samen met z’n muzikanten en hun verfijnde , rauwe instrumentatie zorgen ze voor een veelkleurige aanpak, die de culturen met elkaar verbindt, op welke wijze ook, mooi uitgekiend als hobbelig.
De bonustracks zijn alvast meegenomen, “Spyware” en “Hohokekyo”.
De Oosterse cultuur spreekt sowieso tot de verbeelding, met de Westerse jazzlink krijgen we een beklijvende trip van Bejamin Herman en C°.
Tracklist: 1. Sugii 2. Wasshoi (feat. Otomo Yoshihide) 3. Kazegafuku (feat. Akihito Obama, Ko Ishikawa) 4. NRFS (feat. Tomoaki Baba) 5. YAMAN 6. Aozora 7. Gaa-Gaa (feat. Otomo Yoshihide) 8. The Room (feat. Shinpei Ruike) 9. Tokyo Moon (feat. Tomoaki Baba ) 10. One For Itsuno (feat. Ko Ishikawa) 11. Dede Shinpei Ruike (feat. Shinpei Ruike) 12. Pit Inn 13. Jam Jam Radio (feat. Otomo Yoshihide)
Bonus tracks 14. Spyware (feat. Otomo Yoshihide) 15. Hohokekyo (feat. Akihito Obama)
Nederlands 
Français 
