The Black Crowes scoorden begin jaren ’90 van vorige eeuw met enkele goedgemaakte singles en albums. De geest van die begindagen horen we vandaag terug op hun nieuwe album.
De doorbraak van The Black Crowes in België en de rest van de wereld kwam er in 1990. De muziekbusiness zou in 1991 leren dat je ook met bands uit de underground als Nirvana, dEUS, Guns ’n Roses, Within Temptation en Metallica belachelijk veel (toen nog fysieke) albums kon verkopen. Wel meer dan wat tot dan toe als de mainstream werd beschouwd. De meeste labels haastten zich toen om een kloon van Metallica of Nirvana in hun aanbod op te nemen, maar bij het Def American-label van Rick Rubin zagen ze het grotere plaatje. Het moeten geen klonen zijn, gewoon alles is mogelijk. Def American kwam in die periode met bands als The Jayhawks en The Black Crowes en muziekfans omarmden die net zo als ze eerder met die andere bands hadden gedaan.
Het eerste salvo van The Black Crowes was het album ‘Shake Your Moneymaker’, met de singles “Jealous Again” en “Hard To Handle”. Gewoon bluesrock volgens het boekje, met een scheut gemene southern rock erbij. Daarna kwam “The Southern Harmony & Musical Companion” (met de singles “Sting Me”, “Remedy” en “Hotel Illness”) en op dat album werden nog soul en gospel toegevoegd aan het al uitstekende recept.
Het wereldwijde succes van die albums kwam voor de band wat onverwacht, maar ze genoten van het touren (met onder meer Aerosmith) en kregen wat sterallures. Of anders gezegd: alles wat ze vertelden werd uitvergroot in de Amerikaanse en Europese pers. Kleine opmerkingen werden opgeblazen tot grote verwijten – intern en extern - en dat deed de sfeer tussen de broertjes Robinson geen goed.
Daarna volgde nog het album ‘Amorica’. De ietwat controversiële hoes is bij vele fans langer in het geheugen blijven hangen dan de muziek. De singles van The Black Crowes deden het vanaf dan minder goed. De wereld had in die periode alweer zoveel nieuwe bands ontdekt. Dat de groei gestopt was, zorgde voor nog meer strubbelingen in de band. Een split volgde al snel en daarna waren er wel reünies.
Vandaag zijn ze meer dan 30 jaar verder dan de release van “Shake Your Moneymaker” en twee jaar verder dan comeback-album ‘Happiness Bastards’. De ruzies zijn bijgelegd bij de broers Robinson en de solo-albums en solo-shows staan op een laag pitje. Ze hebben misschien begrepen dat de bandnaam dan toch het meeste tickets, albums en streams en dus inkomsten oplevert. Tegelijk zullen ze moeten vaststellen dat de fans nog steeds de oudste albums koesteren en dat maar weinigen echt zitten te wachten op nieuw werk.
Nieuwe singles doen het doorgaans niet slecht, maar de impact van een “Jealous Again” zullen ze nooit meer evenaren. Maar genoeg context en over naar het nieuwe album.
Het album opent met twee pittige bluesrockers. “Profane Prophecy” is stevig, catchy en massief, met een beetje een southern Rolling Stones-vibe. “Cruel Streak” heeft een leuke intro en een nog leukere versnelling in het ritme. Deze gaat wat meer in de richting van de swampy blues. Beiden zijn vintage Black Crowes. Hadden perfect op ‘Moneymaker’ of ‘Southern Harmony’ kunnen staan.
Ook “Do The Parasite!” heeft een pittig tempo. Als dat tempo dan wat zakt, overtuigen de broertjes Robinson mij net iets minder. “Pharmacy Chronicles” is een trage bluestrack die een paar luisterbeurten nodig heeft om mij te kunnen overtuigen. “High And Lonesome” is een akoestische ballad met een treurende viool en ook “Queen Of The B-Sides” is een akoestische ballad. Van deze twee ballads is de eerste de sterkste.
Op naar de tweede helft van het album is er “It’s Like That”, met fuzzy southern rock en flink wat soul en gospel, zoals op ‘Southern Harmony’. “Blood Red Regrets” en “Doosmday Doggerel” zijn voor mij een verrassing, met hun gloomy sfeerzetting. Meer rillingen dan bij een murderballad en dat associeerde ik eerder nog niet met The Black Crowes. Misschien wel het pareltje dat het hardst schittert op ‘A Pound Of Feathers’ is voor mij “You Call This A Good Time?”.
Voor mij mag je het vraagteken in deze songtitel vervangen door een uitroepteken. Dit is schitterende dirty & gritty stompin’ bluesrock.
Algemeen besluit: ‘A Pound Of Feathers’ laat een versie van The Black Crowes horen die sterk neigt naar de begindagen. Tegelijk zitten er enkele leuke verrassingen tussen alle bevestigingen.
Of The Black Crowes live nog zo goed zijn als vroeger, dat kan je eind juni ontdekken in Antwerpen.
https://www.youtube.com/watch?v=OijKt39iE9M
“Feel The Flames” is de eerste single van het aankomende debuutalbum van Suecide High, een nieuwe Belgische band onder leiding van Renaud Mayeur (Hulk, Triggerfinger, Dario Mars and the Guillotines, La Muerte, …), met voorts nog Fabrice Giacinto (Romano Nervoso), Stephane Panozzo (Nehal & Osvald) en Charly Cornez (the Sidz, Criminal Animal).
“Feel the Flames” staat bol van de rauwe energie die de band ook op het podium brengt: ergens op het kruispunt tussen Kyuss en Black Flag met een flinke scheut 70’ jaren punkrock. Inhoudelijk gaat het nummer over de onmacht om positief te blijven in een steeds meer chaotische en vervreemde wereld.
Dit is de eerste single van het album ‘Chaos Has Its Charm’.
https://www.youtube.com/watch?v=ZyGXFY6ZXQE
Met deze gelimiteerde vinyl sluit Dirk Da Davo een era af. Bijgestaan door zijn trouwe muzikale metgezellen Glenn keteleer (aka Radical G) en Pieter-Jan Theunis moet deze verzameling songs op ‘Liberation’ de essentie van zijn productieve en sterke periode voorstellen.
De plaat bestaat uit zeven tracks en opent met “Liberation”. Een track die zo de donkere dansvloer kan vullen. Een sterke opener. Daarna krijgen we twee versies van “Justification Unknown”. Enerzijds de original mix en anderzijds de ‘Ancient Methods’-mix. Die laatste geeft een heel andere vibe aan het nummer en je hoort de EBM nadrukkelijker in de muziek.
“Nothing For Nothing” uit 2025 staat hier in zijn origineel kleedje en tevens in een N4N Covict Remix door Patrick Codenys van Front 242. “One Word, One Crime” doet aan de jaren 90 denken. Met name het begin van de Electro en New Beat scene toen de mainstream in het genre nog ver weg was. “Disappear” sluit de vinyl stijlvol af.
Voor de digitale format is er nog een achtste song: “Walking Around” dat vrij aardig richting postpunk gaat. Zeker ook een song dat het ontdekken waard is.
Met deze kwaliteitsvolle release sluit men bij Neon Electronics hun era sterk af!
Electro/ebm/postpunk
https://dirkdadavo.bandcamp.com/album/liberation
Brazzmatazz is een 18-koppige steampunk-brassband uit Gent die theatrale showelementen combineert met rauwe muzikale energie. Met een unieke mix van New Orleans-grooves, Balkan-vibes, funk, drum-’n-bass en stevige beats creëren ze hun kenmerkende brassband bangers: energieke, dansbare nummers die elk publiek meeslepen.
De band staat bekend om explosieve concerten vol kleur, kostuums en stoomkracht, waarin het publiek wordt ondergedompeld in een totaalervaring.
De voorbije jaren speelde Brazzmatazz doorheen Europa, met shows op de Boomtown Fair (UK) en optredens in Kroatië, het Baskenland, Nederland, Frankrijk, Luxemburg en België, (Gentse Feesten, Dranouter, Bozar, Vooruit en DeSingel).
Daarnaast bracht de band een eigen boek uit, waarmee ze hun steampunk universum en verhaal verder tot leven brengen.
In de lente van dit jaar verschijnt hun derde studioalbum ‘Crank Up The Pressure’, waarin ze hun sound en energie naar een hoger niveau tillen. Als voorproefje van het aankomende album is er “Walk The Plank”, een zinderende brass-expeditie vol zilte zeelucht, krakende masten en dreigend tromgeroffel aan de horizon. De groove rolt als golven tegen de boeg, terwijl de blazers als meeuwen boven een naderend gevecht cirkelen. Het nummer laveert tussen een strak arrangement en ontembare energie, met solo’s die als kanonschoten door de mist knallen: baritonsaxofonist en componist Mathias Van Severen laat zijn instrument grommen als een onweer boven open zee, terwijl trombonist Pieter Verraes de luisteraar meesleurt in een kolkende draaikolk van koper en bravoure.
De grappige videoclip toont de band als een bende moderne zeerovers die verschillende schepen proberen te kapen. Het nummer werd opgenomen, gemixt en co-geproduced door Geert De Waegeneer (Thou, Va Fan Fahre, Ghent Folk Violin Project, …) en gemasterd door Jonas Nyaarrr.
https://www.youtube.com/watch?v=5HhNdntepQI
Op hun nieuwe album keert The Me In You terug naar het idee van het conceptalbum, zoals ze dat in 2018 al deden op ‘Stuart Conroy’. Toen hielden ze vol dat het ging om een bestaand persoon terwijl ze het album deze keer vormgegeven hebben rond een fictief personage.
Ze stelden een interessant uitgangspunt – noem het een leidraad – voorop voor hun fictieve personage. “In een maatschappij waar mensen hoe langer hoe meer gelabeld worden en in hokjes worden geplaatst, voelt de Duitse Ida Fischer zich niet meer thuis. Ze is niet getormenteerd, wankelt mentaal niet en heeft geen nood aan populariteit; ze leeft zonder etiket en heeft geen enkele voeling meer met de samenleving in haar huidige vorm. Een radicale beslissing nemen is het enige wat haar nog rest: ze verdwijnt uit de maatschappij en zet haar leven verder op haar manier. Ida Fischer is niemand.”
Het uitgangspunt is gelaagd, abstract en filosofisch. Het laat heel veel ruimte voor muzikale invulling en biedt weinig handvaten voor authenticiteit. The Me In You greep deze wolk van ideeën aan voor een breed geschakeerd palet van muzikale tinten: van dreampop over melancholische, filmische ambient tot noiserock. Het ligt verder uit elkaar dan op voorganger ‘How Does It Feel To Be Wrong All The Time’. Het avontuurlijke van dit album doet mij twijfelen of het verhaal wel als uitgangspunt diende. Is het verhaal er misschien achteraf bij verzonnen om de ver uit elkaar liggende (muzikale) punten alsnog te verbinden of cohesie te geven? En doet dat er eigenlijk toe voor de luisteraar? Voor sommige luisteraars zou het misschien een klein verschil kunnen maken. Als je een album als concept in de markt zet, wil een deel van de luisteraars dat concept kunnen vatten en de bouwstenen daarvan terughoren in de songs. Op zich is ‘Ida Fischer’ niet echt een moeilijk album, maar wel als je de songs wil inpassen in het verhaal erachter.
Ik heb het hardst genoten van het rockende “Sturmfrei” en het melancholische “Himmelgeist”. “Music For Carports” krijgt een eervolle vermelding voor de goed gevonden songtitel.
https://www.youtube.com/watch?v=n1AwmjQn8fY&list=RDn1AwmjQn8fY&start_radio=1
Tailgunner gaat al een paar jaar over de tongen in de metalwereld als een sterke belofte voor de toekomst. Ze blazen het stof van het ietwat oubollige genre heavy metal. Hun tweede full album ‘Midnight Blitz’ is een mokerslag die ook metalheads buiten dat genre kan aanspreken.
Tailgunner – vernoemd naar een track van Iron Maiden (van op ‘No Prayer For The Dying’) - is een Britse heavymetalband die werd opgericht in 2018 maar het is pas een paar jaar later dat er echt stoom op de ketel kwam. Van de allereerste bezetting is enkel nog bassist Bones aanwezig. De bal ging pas goed aan het rollen met de EP ‘Crashdive’, opgenomen met Olof Wikstrand van de band Enforcer achter de knoppen. De eerste stappen buiten de UK werden gezet in 2023, met onder meer een opgemerkte passage op Keet It True Rising in Duitsland. Een jaar later stond Tailgunner op Bloodstock en kwamen ze naar Vlaanderen (Bilzen) als support voor Riot V.
In 2025 mochten ze aantreden op Into The Grave en dit jaar staan ze op de affiche van Alcatraz in Kortrijk, nadat ze eerst nog op tournee zijn met Hammerfall, Fozzy en Accept. In december staan ze in de AB als support van de Duitse metallegende Accept. In 2023 was er overigens al een lovende review op deze site van hun debuutalbum ‘Guns For Hire’ (link onderaan deze review).
Dat mooie lijstje wil alvast zeggen dat Tailgunner live best oké is. Hun nieuwe album ‘Midnight Blitz’ heeft KK Downing, de voormalige gitarist van Judas Priest, als producer. Hij is niet zo heel vaak producer van een album, maar het is ook weer niet zijn debuut. Hij was al producer van albums van Judas Priest en KK’s Priest, maar eveneens van bands als Hostile en Violent Storm. Hoe groot Downing’s inbreng als producer was, daar hebben we het raden naar. Het geeft deze reelease alvast een extra gouden randje. Nog mooier had het geweest als Downing een stukje had ingespeeld voor Tailgunner, maar je hoort ons niet klagen. Ze hebben overigens een leuke gastbijdrage van Adam Wakeman, de toetsenist van wijlen Ozzy Osbourne, op de sentimentele powerballad “War in Heaven”.
Maar genoeg duiding en op naar de muziek zelf. Het tempo ligt hoog, de refreinen wachten om meegebruld te worden en de riffs knallen erop los. Tailgunner pikt de leukste kersen van de heavy metal-taart en brengt de nummers alsof de hoogdagen van de heavy metal tot vandaag voortduren. Geen pastiche, geen tribute, geen melancholie naar vervlogen tijden, … Wel vanuit de eigen sterktes en met veel panache voortbouwend op het beste uit het verleden. In de lyrics houden ze net als op ‘Guns For Hire’ vast aan een soort van universele battle hymns (die anders dan bij bijvoorbeeld Sabaton, 1914 of FireForce niet aan één gevecht of oorlog toe te wijzen zijn). Vocaal heeft Craig Cairns een stap vooruit gezet ten opzichte van ‘Guns For Hire’ en het vele touren heeft ervoor gezorgd dat de composities een stuk organischer aan elkaar hangen.
De leukste tracks zijn voor mij titletrack “Midnight Blitz”, “Bloodsacrifice” en “Follow Me In Death”. Echt vernieuwend is het allemaal niet, maar ze brengen het op een manier dat je makkelijk meegaat in hun trip. En toegegeven, als je ziet hoeveel fans Iron Maiden en Judas Priest vandaag nog hebben, moet er zeker ook een publiek te vinden zijn voor Tailgunner.
Je bent voor of tegen, maar je zal toch moeten toegeven dat ‘Midnight Blitz’ een prima album is. Tailgunner is misschien wel de nieuwe headliner-kandidaat waar heel wat metalfestivals op zitten te wachten.
https://musiczine.net/index.php/nl/item/91410-guns-for-hire
https://www.youtube.com/watch?v=nnsTQq_8mR8
Isle Of Men is de band van gitarist Dirk Fryns en Gunther Verspecht (Stash) met ook nog Tom Van der Schueren (keyboard), Herman Temmerman (bas en productie), Niels Delvaux (drums) en Sara De Smedt (backing vocals). Ze debuteerden in 2015 op wijze met het album ‘Voluntary Blindness’, waarvan verschillende tracks de playlist van Radio 1 haalden.
De reviews bestempelden dit in 2015 als melancholische muziek voor de nacht, met referenties naar David Sylvian, Talk Talk en Tindersticks. Na tien jaar is de band terug, met een prachtig mooie nacht-single die prima aansluit op alles van ‘Voluntary Blindness’: traag, verhalend, bedachtzaam, verbindend, puur en mooi …
Het album ‘The Soul Of Kindness’ zal op 1 mei verschijnen.
Weeping Water (radioversion) - Single by Isle of Men | Spotify
Elke twee jaar een nieuw album, dat is het ritme van releases dat Enzo Kreft zichzelf lijkt op te leggen. Dat betekent dat er in 2027 een opvolger moet komen voor het album ‘Dictator’ uit 2025. Dat komt er ook. Het kreeg inmiddels zelfs al een titel: ‘Synthetic Future (The Collapse of the Human Domain)’.
En de eerste single is "Command Protocol".
‘Synthetic Future’ wordt een logisch vervolg op ‘Control’, omdat het de evolutie toont van menselijke controle naar systeemautonomie. Waar ‘Control’ vooral focust op hoe macht wordt uitgeoefend — via propaganda, surveillance en sociale manipulatie — toont het nieuwe album wat er gebeurt nadat die controle volledig geïnternaliseerd en geautomatiseerd is. De mens wordt niet langer rechtstreeks onderdrukt door regimes, maar leeft binnen een realiteit die gestuurd wordt door algoritmes, synthetische waarheden en zelfregulerende systemen.
“Command Protocol" dompelt de luisteraar onder in die nieuwe wereldorde. Er is geen tiran, geen dictator, geen zichtbare onderdrukker. Er zijn alleen richtlijnen. Correcties. Aanbevelingen. Surveillance is niet langer een oog dat kijkt, maar een systeem dat begrijpt. Elk patroon wordt vastgelegd. Elk afwijkend gedrag wordt gecorrigeerd. Keuzevrijheid bestaat nog — maar binnen vooraf berekende marges.
De boodschap is heel duidelijk en krachtig verwoord. Muzikaal kiest electrowavepionier Enzo Kreft hier voor een mix van EBM en synthwave, met kille beats, zweverige melodielijnen en de typische onderkoeld klinkende vocalen. De aanvullende vrouwelijke stem (AI of niet?) is een verrassende aanvulling in het palet van deze artiest, die doorgaans alles zelf invult.
https://www.youtube.com/watch?v=BjG6wsmmrHU
Even voorstellen – Maanyak – single ‘Sartre’
Nieuwe Single Maanyak uit
"Sartre" van Maanyak voelt als een verloren dagboekpagina uit een boek van Jean Paul himself: gefluister van iemand die zichzelf en de wereld niet meer kan vastgrijpen. De track ademt existentialisme, waarin het bestaan kaal, betekenisloos en bijna verstikkend aanvoelt. De tekst, vijf zinnen lang, beschrijft de lege momenten waarmee we de dag vaak vullen.
Met ijle klanken en melancholische diepte, geïnspireerd door Schotse tristesse die je terugvindt in Deacon Blue en The Blue Nile, wordt leegte tastbaar gemaakt. Het is muziek die niet troost, maar confronteert met de stilte onder alles. Een sonische reflectie op het besef dat er misschien niets is-en dat dat alles is.
Muziek: Greg Vanoystaeyen
Mixing: Hans De Prins
Mastering: Pieter De Wagter
MAANYAK is het alter ego van Greg Vanoystaeyen, die na tal van muzikale omzwervingen langs verschillende groepen en genres zijn sweet spot heeft ontdekt, ergens tussen populair en alternatief.
Muziek die ergens midden ROK en POP huist, verfrissend echt klinkt, met Nederlandse teksten geboetseerd uit on-zin, observaties, flarden van gesprekken en dromen.
Liedjes die gaan over treinen en reizen, verdwalen of vluchten in en uit de fantastische werkelijkheid.
komt dat horen! komt dat horen!
https://www.facebook.com/MAANYAKmuziek
https://www.nightchapelmusic.be/maanyak/
Sartre
Mijn horloge staat stil, op kwart over 2
dat oogt vind ik beter dan 20 voor 6
En als ik 's ochtends cornflakes eet, dan lees ik steeds de doos.
Snel eten is de boodschap, anders wordt het slapende
Dinsdag, niets.
Ik heb bestaan
Paradise City zet de volgende stap naar een schonere festivalcamping
Het eerste festival ter wereld dat wegwerpartytenten structureel aanpakt.
Paradise City is een driedaags elektronisch muziekfestival dat jaarlijks plaatsvindt in de tuinen van Kasteel Ribaucourt in Steenokkerzeel, dat zich de voorbije jaren heeft ontwikkeld tot een internationale referentie op het vlak van duurzaamheid. Wat Paradise City onderscheidt, is een structurele aanpak die doorheen het hele festival loopt, van energie en mobiliteit tot scenografie en catering. Die focus vertrekt vanuit een duidelijke overtuiging: wie duizenden mensen samenbrengt in een natuurlijke omgeving, draagt ook de verantwoordelijkheid om die te beschermen en de impact tot een minimum te beperken.
Net daar ligt vandaag een van de grootste uitdagingen: de camping. Samen met KBC zet Paradise City nu een volgende, concrete stap in het verkleinen van zijn ecologische impact, door de afvalberg veroorzaakt door wegwerpartytenten structureel aan te pakken.
Meer info www.paradisecity.com
Franz Ferdinand - Tussen nostalgie en vernieuwing
Het concert van Franz Ferdinand in de l’Aéronef in Lille voelde als een botsing tussen verleden en toekomst, precies zoals de band het zelf al aankondigde. Twee decennia na hun ontstaan in Glasgow staan ze nog altijd met dezelfde honger op het podium, maar met een vernieuwde blik die perfect aansluit bij hun recente werk.
Vanaf de eerste tonen van “The Dark of the Matinée” zat de sfeer goed. Wat een knaller om mee binnen te komen! De setlist balanceerde slim tussen klassiekers en nieuwer materiaal, waarbij vooral de overgangen opvielen: het energieke “No You Girls” vloeide moeiteloos over in recenter werk als “Night or Day” en “Audacious”. Het publiek werd geen moment losgelaten: de band speelde strak, zelfverzekerd en zichtbaar met plezier.
Frontman Alex Kapranos bewees opnieuw waarom hij zo’n sterke podiumpersoonlijkheid is. Charismatisch zonder geforceerd te zijn, wist hij het publiek voortdurend te bespelen in een Frans met een schattig accent.
Een bijzonder moment kwam bij “Take Me Out”, wanneer hij het publiek vroeg om hun telefoons weg te stoppen; een zeldzaam en effectief verzoek dat zorgde voor een collectieve, ongefilterde concertbeleving. Ook hier weer volgde een vloeiende overgang naar het nieuwere “Hooked”, hoewel de reactie van het publiek hier wel wat terugviel.
Muzikaal bleef het optreden trouw aan de kenmerkende mix van postpunk en dansbare indie waar Franz Ferdinand groot mee werd. Nummers als “Do You Want To” en “Michael” klonken nog steeds fris (hoewel de hoge tonen niet altijd meer lukten voor Alex), terwijl “Love Illumination” en en het nieuwe Griekse-sirtaki-klinkende “Black Eyelashes” de set extra dynamiek gaven. De nieuwere tracks uit het album ‘The Human Fear’ lieten een band horen die niet stil is blijven staan, maar zijn geluid blijft verfijnen.
Het slotstuk zorgde voor nog een extra laag ambiance. Na een sterke encore met onder andere “Jacqueline” en het verrassende “Glimpse of Love”, eindigde de avond explosief met “This Fire”. Tegen die tijd was de hele zaal volledig mee, alsof niemand eraan dacht dat het ooit zou stoppen.
Wat dit concert vooral duidelijk maakte: Franz Ferdinand is geen nostalgie-act. Ze eren hun verleden, maar spelen met de energie van een band die nog altijd vooruit wil. In Lille bewees de groep dat hun liefde voor muziek springlevend is, en dat ze die nog steeds moeiteloos kunnen overbrengen op hun publiek.
Neem gerust een kijkje naar de pics van hun set in Vorst Nationaal op 3 april 2026 @Romain Ballez
Franz Ferdinand
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9413-franz-ferdinand-03-04-2026
Irnini Mons
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9415-irnini-mons-03-04-2026
The Great Leslie
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9414-the-great-leslie-03-04-2026
+ Fr review
Un concert varié, intense et généreux…
Organisatie: Aéronef, Lille
Le Watermoulin, Tournai - events
11/04/26 : SHTËPI (uk), Maraudeur, Merci bonsoir
15 mai: Gloin, Pons, Artificial go
31 mai: Le Prince Harry, milk me
INFOS
https://watermoulin.bandcamp.com/releases
LE WATER MOULIN, 207, Boulevard Eisenhower, 7500 Tournai, Belgium
Even voorstellen – Webstek – debuut EP ‘risky business’
WEBSTEK is een Antwerpse/Gentse band bestaande uit Camilo Donoso Villar, Arno De Clerck, Luka Hendrickx, Ruben Govers en Pieter Wilms. Ontstaan uit Het Internet en grootgebracht door het digitale tijdperkt surft WEBSTEK op de nieuwe golf van eigenwijze Nederlandstalige muziek. De muziek van dit popfenomeen klinkt catchy, ironisch en licht ontregeld. WEBSTEK is evenzeer een band als een bijwerking van onze tijd.
In februari losten ze naar aanloop van hun EP release de single ‘Zal ik deze tijd wel overleven?’. Blijft WEBSTEK een ongeleid projectiel, of weet de band de twijfel en pijn van een generatie te verwoorden? Na jaren wikken en wegen voelt het uitbrengen van deze single - als voorbode van de aankomende EP ‘Risky Business’ - toch als een … Risky Business. Deze nieuwe EP kwam uit op 3 april 2026 via B-Track / Warner Music ADA.
WEBSTEK - Zal ik deze tijd wel overleven? (Officiële Videoclip)
Maar er zijn nog zekerheden. De WEBSTEK-formule blijft intact: catchy, Nederlandstalige pop gewapend met autotune, synthriffs en een scherp gevoel voor timing. Om de allesverwoestende golf te bezweren, omringde de band zich met ervaren medeplichtigen. Michiel Renson (bekend van o.a. SHHT, Mixmeister Michelle) leverde bijdrage door zijn onorthodoxe productie- en opnamemethoden, Patrick Andries (bekend van werk voor o.a. Goldband, Sophie Straat) stond in voor productie & mix. Master werd verzorgd door Laurens Grossen (bekend van werk voor o.a. Kaat Van Stralen, Whispering Sons).
WEBSTEK - Rode Wijn (De Movie)
Risky Business - EP by WEBSTEK | Spotify
TRACKLIST
Zang & compositie: Camilo Donoso Villar
Bas & compositie: Arno De Clerck
Saxofoon: Luka Hendrickx
Drum: Ruben Govers
Gitaar: Pieter Wilms
Even voorstellen - Joeri Chipsvingers - 'Bodemloze Bodemdrift', single
Fons Records - Bagdaddy Records
Release: 9 april 2026
Joeri Chipsvingers - Bodemloze Bodemdrift
Joeri Chipsvingers is het alter ego van componist Michiel De Naegel (ook actief in 30,000 Monkies en Youff). Zijn muziek werd al eens beschreven als "Disney on acid'" of "going full Beefheart on contemporary classical music" (Bandcamp Daily). Joeri beleeft allerlei avonturen en vertaalt die vervolgens naar een soort ‘klassieke’ muziek die explosief alle kanten uitspringt, om dan plots weer abrupt tot stilstand te komen, en ondertussen ook zeker niet vies is van enkele veegjes romantische stroop. Doorheen dit onstuimige klankenlandschap wandelt Joeri rusteloos heen en weer, prekend, bulderend, smekend.
'Bodemloze Bodemdrift' is de vierde single/videoclip van de nieuwe plaat van Joeri Chipsvingers die eind april 2026 verschijnt via Bagdaddy Records en Fons Records. Voor het album ging Joeri een samenwerking aan met het Nemø Ensemble, dat Joeri's hersenspinsels vakkundig heeft ingespeeld.
"Een beetje zoals het nieuwe nummer zelf val ik meteen met de deur in huis, en dat is dan toch al beter dan de bijhorende video, want daar val en val en val en val en val ik een vallend vervolg op de vorige video, die eindigde met een val, dezelfde val. Zoveel vallen, dat voelt een beetje vervelend aan na verloop van tempus. En vermoeiend, zo vreselijk vermoeiend. Maar genoeg kinderlijke schmalliteraties, dat leest voor geen meter en dat is niet handig want we moeten verder, tempus fugit schreef een of andere dode Romein toen hij vermoedelijk nog leefde, en diens naam begon ook al met een ‘v’, dat begint hier complotterig te ruiken als je het mij vraagt, maar ja wie vraagt er mij ooit iets. Ikzelf, ikzelf vraag mij ooit iets. Zoals hoe zit dat eigenlijk met dat verder moeten en voorwaarts mars en vooruit met de geiten en moet dat dan echt en hoezo en van wie dan?? En misschien ook niet natuurlijk, misschien is nu gewoon helemaal prima. Verder en meer en verder en meer mag het ook gewoon eens stil zijn en stoppen allemaal en “misschien moet ge dan eens in de spiegel kijken Joeri met uw woordengeraas en internetbevuiling en verstoppertje spelen en zelfbegoocheling en kom nu toch eens gewoon tot uw punt Joeri” wel ja oké mijn “punt” is dat we bij ‘Bodemloze Bodemdrift’ zijn aangekomen, dat is dan weer het punt waar mijn nieuwe album ‘Neem en eet hiervan’ bijna (!) zijn dieptepunt (…) heeft bereikt. Het spreekwoordelijke dieptepunt, over het kwalitatieve dieptepunt spreek ik mij niet uit, dat moeten de kenners maar doen. Diezelfde kenners moeten dan ook maar meteen oordelen over het film, knip -en plakwerk van Rik Chaubet, die de clip heeft gemaakt. Ikzelf oordeel met twee duimen omhoog en een persoonlijk bedankje. En jullie?" - Joeri Chipsvingers
Muziek geschreven door Joeri Chipsvingers, uitgevoerd door de snoepers van Nemø Ensemble.
Hier nog even de broodnodige kredietsels!
Fluit/piccolo: Mar Sala Romagosa
Klarinet: Freya Bovijn
Basklarinet: Ben Bertrand
Tenorsaxofoon: Arno Roesems
Percussie: Wim Pelgrims
Viool: Clara Levy
Altviool: Esther Coorevits
Cello: Jasmijn Lootens
Contrabas: Nils Vermeulen
Dirigent: Kevin Hendrickx
En niet te vergeten, ook bloemen en bedankjes voor:
Kasper De Sutter en Frederik Tack, die alles hebben opgenomen in Motormusic Studios, Mechelen
Mix door Frederik Tack, studioattack
Master door Uwe Teichert
Release: FONS Records en Bagdaddy Records
Videoclip 'Welgekomens'.
In een troosteloze, donkere gang staat een intens verlichte deuropening. Plots verschijnt de schaduw van Joeri Chipsvingers in de opening. Hij begint aan zijn welkomstwoord en heeft veel te vertellen. De muziek wordt steeds grootser, de stem steeds indringender en dan – climax! climax! – barst Joeri door de wand voor hem...
Videoclip gemaakt door Jasper Provijn.
Joeri Chipsvingers - Welgekomens
Videoclip 'Ik zie u'
Eén enkel shot, een close-up van Joeri, die vast zit in zijn eigen hoofd en daar geconfronteerd wordt met zijn innerlijke, treiterige demonen. De clip werd vastgelegd door Rik Chaubet.
Joeri Chipsvingers - Ik zie u
Videoclip 'Joeri is verliefd (maar het is niet wederzijds)' + 'Zijn hart ligt op de grond (maar dat heelt wel met wat tijd)'
Eén videoclip voor de prijs van twee nummers. In het eerste deel van de videoclip wordt Joeri gepest door een groeiend leger van andere Joeri’s. In het tweede deel lijkt Joeri eindelijk een uitweg te vinden uit zijn eigen hoofd, maar zijn ontsnappingspoging mislukt. Joeri valt letterlijk terug de dieperik in. De tocht, een negen minuten durende trip, is beeldschoon vastgelegd door de capo di tutti 3D-goochelaar-animatiecapi Anton Cla.
Joeri Chipsvingers - Joeri is verliefd (maar...) + Zijn hart ligt op de grond (maar...)
Live:
7 mei, Kunstennacht Hasselt (met Nemø Ensemble)
17 mei, Trix, Antwerpen (solo)
De Zwerver, Leffinge – events
Concertreeks
2026 Leffingeleuren bestaat 50 jaar
Een plan voor 2026 is de uitgave van een boek. Hiervoor zijn we momenteel nog op zoek naar foto's en herinneringen.
Voor alle duidelijkheid, we hebben heel veel foto's maar hier en daar zijn er memorabele concerten gepasseerd waarvan we geen of nauwelijks foto-materiaal hebben, bvb Ben Howard (Zaal De Zwerver, 2011), Black Mountain (Zaal De Zwerver, 2011), Other Lives (Terminus Oostende, 2012), North Mississippi Allstars (Zaal De Zwerver, 2013), Melvins (Zaal De Zwerver, 2023), vele anderen, maar zeker ook de eerste dertig jaar Leffingeleuren.
Ook mensen met een opmerkelijk verhaal of unieke herinnering die aan Leffingeleuren verbonden is mogen ons contacteren.
Leffingeleuren 2026 vindt plaats op 11, 12 en 13 september 2026
PUSH THE BUTTON 2026 - 04 april 2026 @ De Grote Post (Oostende)
PUSH THE BUTTON strijkt opnieuw neer in De Grote Post met een programma die genres doet vervagen.
Verwacht stevige live-acts, rauwe energie en muziek die vrij beweegt tussen jazz, global sounds, elektronica, hiphop, psychedelica en meer. Een avond waar de grenzen tussen concert en nightlife verdwijnen.
PUSH THE BUTTON is een organisatie van Muziekclub De Zwerver, Kunstencentrum KAAP en CC De Grote Post.
Info zie site
18/04 MANTAH + AEVERIS + MILLHAVEN - The New Wave of Belgian Heavy Metal pt. IIINa een editie in 2022 met Psychonaut, Cobra The Impaler, H I R O en Divided en één in 2023 met Hippotraktor, Pothamus, Predatory Void en Crouch keren we in april 2026 terug met het beproefde recept van New Wave Of Belgian Heavy Metal.
Dit keer kozen we voor drie bands met allen West-Vlaamse roots.
24/04 Ertebrekers
Le nouveau Ertebrekers est arrivé
27/04 Cat Clyde
LL 2024 revelatie komt terug
HIELE + SERGEANT
Stroom presents 01/05
ROMPERAYO
Een razendsnelle muzikale reis door de Colombiaanse tropische folklore.
27/05
SURF TRASH
Recht uit het zonovergoten Lake Macquarie brengt Surf Trash zweterige, meezingbare indierock vol zonnige hooks, jeugdige weemoed en pure feelgood-energie.
29/05
THE EX + Frankie Traandruppel
De avontuurlijke en innovatieve Nederlandse band The Ex bestaat dit jaar 46 jaar maar is nog steeds springlevend. Nieuwe projecten, nieuwe nummers en nieuwe avonturen.
04/06
11/06 Death before disco
'Barricades' het legendarische album van Death Before Disco blaast 20 kaarjes uit
MARBLED EYE
Post-punk uit Oakland met een eigenzinnige bite.
18/06
GREET DEATH
Melancholische shoegaze die zowel slaat als zalft.
25/06
POISON RUÏN
Rauwe, duistere anarcho punk met een knipoog naar tal van obscure cultbands.
30/06
THE MAGIC NUMBERS
Warme indiepop die moeiteloos laveert tussen melancholie en pure feelgood!
13/10
Leffingeleuren 2026, 50Y, vindt plaats op 11, 12 en 13 september 2026
Zoals steeds kiest het festival voor een karaktervolle selectie die grote namen naast onbekende parels zet, waar de onverwachte revelaties live hun ware kracht tonen.
SQUID (uk)
ALLAH-LAS (us)
LÉZARD (be)
UGLY (uk)
AK'CHAMEL (us)
GOLOMB (us)
HOUSE ARREST (uk)
Met deze eerste namen zet Leffingeleuren meteen de toon voor 2026: een festival waar nieuwsgierigheid beloond wordt en waar muziek zich pas echt toont op het podium.
Leffingeleuren
Leffingeleuren vindt plaats in september, op de markt, in Zaal en Café De Zwerver en in en rond de kerk van Leffinge. Met concerten, dj's, animatie en zoals steeds een gevarieerde keuze aan lekker eten en diverse bars
www.leffingeleurenfestival.be
www.leffingeleuren.be
Sony music latest news
Myles Smith – My Mess
Myles Smith heeft zijn nieuwe song ‘My Mess’ uitgebracht, de intense en persoonlijke openingstrack van zijn debuutalbum ‘My Mess, My Heart, My Life.’, dat op 12 juni verschijnt.
Het nummer, opgebouwd rond sobere akoestische instrumentatie, zet zijn stem en verhaal centraal en vormt de toon voor een plaat vol reflectie, groei en emotionele eerlijkheid.
Dit jaar trekt Myles Smith ook de baan op met zijn grootste tour tot nu toe, met onder meer een Belgisch concert op 18 oktober in Vorst Nationaal in Brussel.
My Mess - Single by Myles Smith | Spotify
Amelie Lens - Whatever you do
‘Whatever you do’, de nieuwe single van Amelie Lens, is gebouwd rond een lichte zanglijn die contrasteert met de duisternis van Amelie’s inmiddels kenmerkende, loepzuivere technobeat.
De track wordt verder gekenmerkt door een denderende synth-bas en een etherische sfeer, die samenkomen terwijl het nummer toewerkt naar een euforisch crescendo.
whatever you do - Single by Amelie Lens | Spotify
Evanescence - Who Will You Follow
Evanescence is terug met de nieuwe single 'Who Will You Follow', een voorproefje van hun op 5 juni verwachte album ‘Sanctuary’.
Het nummer is mede geschreven en geproduceerd door Zakk Cervini en Jordan Fish, terwijl het volledige album — dat ook producties van Nick Raskulinecz bevat — verkrijgbaar zal zijn op cd, digitaal en als limited-edition boxset, gevolgd door een release op dubbel-vinyl op 4 september !
Frontvrouw Amy Lee omschrijft het drie jaar durende creatieve proces als “een obsessie en een emotionele uitlaatklep waarmee ze hoop wil aanwakkeren.”
Who Will You Follow - song and lyrics by Evanescence | Spotify
Skye Newman – Woman I Am
De Zuid-Londense singer-songwriter Skye Newman dropt de song ‘Woman I Am’ uit ‘SE9 Part 2’, de nieuwe EP die op 29 mei verschijnt en het vervolg van haar bejubelde debuutproject.
De track leent ook haar naam aan Skye’s ‘The Woman I Am’-headlinetour, die op 28 april 2026 halt houdt in Brussel (La Madeleine).
Na haar bekroning tot BBC Radio 1 Sound of 2026 bevestigt Skye Newman haar status als een van de meest opvallende en emotioneel rake nieuwe stemmen uit het VK.
Woman I Am - song and lyrics by Skye Newman | Spotify
The Strokes – Going Shopping
‘Reality Awaits’, het zevende studioalbum van The Strokes, staat gepland voor release op 26 juni!
De eerste 'Going Shopping' is nu uit !
Het album is opgenomen in Costa Rica met producer Rick Rubin en op verschillende plekken in de wereld voltooid.
‘Reality Awaits’ markeert de eerste nieuwe muziek van de band sinds het alom geprezen ‘The New Abnormal’ uit 2020 en de uitgebreide wereldtournee die daarop volgde.
The Strokes | Instagram, Facebook | Linktree
Foo Fighters - Of All People
Foo Fighters brengen vandaag hun volgende single ‘Of All People’ uit, samen met een geanimeerde lyricvideo !
Dit is de laatste single die verschijnt voordat hun nieuwe album 'Your Favorite Toy’ op 24 april uitkomt.
Of All People - song and lyrics by Foo Fighters | Spotify
Albums
Yaeger – piratebae
Het debuutalbum ‘Piratebae’ van Yaeger is nu uit: een grenzeloze popplaat waarin vroege internetcultuur, sisterhood en rebelse vrijheid samenkomen in een fantasierijk universum.
Met haar mix van early-2000s esthetiek, persoonlijke symboliek en onweerstaanbare pophooks bevestigt Yaeger zich als een van de meest vooruitstrevende popartiesten van Zweden.
Live is de plaat te ontdekken op 22 mei in Brussel, waar Yaeger optreedt tijdens Les Nuits Botanique.
Bring Me The Horizon - L.I.V.E. in São Paulo (Live Immersive Virtual Experiment)
Bring Me The Horizon heeft het live-album ‘L.I.V.E. IN SÃO PAULO (Live Immersive Virtual Experiment)‘ uitgebracht, een registratie van hun grootste show tot nu toe voor 50.000 fans in het Allianz Parque.
De release, die eerder al een groot bioscoopsucces was, biedt een meeslepende audio-ervaring die de evolutie van de band over het afgelopen decennium omvat—van ‘Sempiternal’ tot de ‘POST HUMAN’-reeks.
Met een setlist vol iconische hits zoals 'Can You Feel My Heart’ en vernieuwende tracks als ‘Kingslayer', legt dit album niet alleen de intense wisselwerking tussen de band en het publiek vast, maar dient het ook als een baanbrekend ijkpunt voor de toekomst van livemuziek.
Vinyl
Sultans Of Ping F.C - Casual Sex In The Cineplex
Sultans Of Ping F.C uit Ierland brachten hun debuutalbum ‘Casual Sex In The Cineplex’ uit in 1993.
De groepsnaam was een knipoog naar de Dire Straits hit ‘Sultans of Swing’.
‘Casual Sex In The Cineplex’ haalde meteen de 23ste plek in de Britse album charts.
Na dit success verdween de band stilaan uit de aandacht.
www.sonymusic.com
Show-time.be pakt in samenwerking met Studio Brussel uit met live metalact: De Zwaarste band
Tribute organisator Show-time.be en radiozender Studio Brussel slaan de handen in elkaar om met een nieuw concept naar de Vlaamse muziekclubs te trekken: De Zwaarste band treedt uit de duisternis. Een live ode aan de grootste klassiekers uit Studio Brussels “Zwaarste Lijst”. Tickets en info via dezwaarsteband.be.
Tributes, odes, hommages, ze zijn populairder dan ooit. Dat bewijst niet alleen de kalender van organisator show-time.be, die tourt door heel het land met klassieke pop-en rockbands, maar ook fenomenen zoals De Tijdloze Tribute Festival (ism VRT) duiden de populariteit. Het festival, waar overigens show-time.be ook achter zat, vond in december voor de eerste keer plaats in een quasi uitverkochte Coretec Dôme in Oostende en krijgt al meteen navolging deze zomer in Koksijde, met een outdoor editie. Maar niet alleen pop en rockbands krijgen meer en meer tributes, ook in het hardere genre komen steeds meer tributes naar buiten, zie voorbeelden als Bulls On Parade (RATM), The Tool Experience (TOOL) of Bizkit Park dat de hele Nu Metal scene eert. Die laatste heeft er ondertussen een bijzonder trackrecord opzitten, met passages op de Lokerse Feesten, 013 Tilburg, Ancienne Belgique,…
De Zwaarste Band werd eerder deze week in Studio Brussel Staat Op voorgesteld. De Zwaarste Band brengt een loepzuivere én compromisloze ode aan de zwaarste riffs, iconische vocals en legendarische songs die elke metalhead kent. “Van de tijdloze kracht van Black Sabbath en Iron Maiden, over de onmiskenbare energie van Judas Priest en Slayer, tot het moderne geweld van Rammstein en Gojira – alles passeert, strak en met respect voor het origineel, maar met een live-intensiteit die recht naar de keel grijpt” klinkt het. De band zal dus de grootste hits uit De Zwaarste Lijst bundelen in een knallende liveshow. De muzikanten zijn stuk voor stuk Belgische heavy metal weights, of metal heavy weights – zo u wil. De Zwaarste Band bestaat uit zanger Wouter Van Kerschaver (Aeveris), gitarist Christophe Depree (After All, Channel Zero), bassist Frederik Vanmassenhove (After All, ex-Aborted) en drummer Bert Guillemont (After All, Liar, Dudsekop, ex-Congress). Het ensemble doet in het voorjaar van 2027 de Belgische muziekclubs aan.
Tickets en info via dezwaarsteband.be.
PRAKTISCH
De Zwaarste Band
Zaterdag 13 maart 2027 - Antwerpen, Kavka Oudaan
Vrijdag 19 maart 2027 - Sint-Niklaas, Casino
Zaterdag 20 maart 2027 - Kortrijk, Wilde Westen
Zaterdag 30 april 2027 - Brugge, Cactus Club
Paaspop 2026, Schijndel, Nederland van 03 april t-m 05 april 2026 – Pïcs
PAASPOP TRAPT NEDERLANDS FESTIVALSEIZOEN WEDEROM IN GROOTSE STIJL AF:
CAMPING EN ZATERDAG VOLLEDIG UITVERKOCHT; OOK DE OVERIGE 2 DAGEN SUCCESVOL
SAMENWERKING TUSSEN PAASPOP EN 'FREE A GIRL' LEVERT EINDBEDRAG VAN RUIM €10.000,- OP
It's almost a wrap: Europa's mooiste festival Paaspop trapte afgelopen weekend het Nederlandse festivalseizoen in stijl af met opnieuw een waanzinnige editie. 'The Greatest Show On Earth' ging nog tot na middernacht door met onder meer Pommelien Thijs, Antoon, Merol, Son Mieux, Tom Odell en afsluiter DI-RECT.
Afgelopen twee dagen stonden onder meer ook Pendulum LIVE, Kensington, Suzan & Freek, Tom Smith, Scooter, De Jeugd van Tegenwoordig, Racoon, Acda en De Munnik, S10 en de Jamaicaanse wereldster Sean Paul op een van de 16 prachtig gedecoreerde podia en area's.
Volgend jaar bestaat Paaspop 50 jaar en wie jarig is, trakteert. Momenteel zijn er al de Super Early Bird-tickets. Bij wijze van superactie worden deze Super Early Birds verkocht met een korting van maar liefst vijftig Euro - een heuse Nederlandse festivalprimeur. Info zie site
Free a Girl & This Is Live Group bundelen krachten!
Met jaarlijks meer dan 600.000 bezoekers verspreid over ruim 80 evenementen wil evenementenorganisatie This is Live haar platform inzetten om zowel bewustwording te vergroten als fondsen te werven voor het werk van 'Free a Girl'. Festivals zoals Paaspop, Solar Weekend, WiSH Outdoor, Extrema Outdoor en SMÈRRIG brengen honderdduizenden mensen samen en bieden daarmee ook een krachtig podium om maatschappelijke thema’s zichtbaar te maken.
De samenwerking laat zien hoe entertainment, maatschappelijke betrokkenheid en gedeelde verantwoordelijkheid samen kunnen komen en hoe krachtige platforms mensen in beweging kunnen brengen voor een wereld waarin vrijheid voor ieder kind vanzelfsprekend is.
De eerste gezamenlijke activiteiten vonden plaats tijdens Paaspop, waar medewerkers van This is Live deelnemen aan de 5KtoFreeaGirl-campagne, samen aandacht besteden aan het voorkomen van grensoverschrijdend gedrag doormiddel van een spiegelactivatie en €10.734,- hebben opgehaald.
www.paaspop.nl
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9074-paaspop-2026?Itemid=0
Org: Paaspop
Even voorstellen - Goose – Big modern
GOOSE "BIG MODERN!” 12/06 (conincidence/konkurrent)
“GOOD2B” https://www.youtube.com/watch?v=QeXEctUK3yI
LIVE may 25 – Brussels, BE – La Madeleine
Goose is excited to announce their upcoming sixth studio album, BIG MODERN!, arriving via No Coincidence Records on Friday, June 12.
Now announcement follows an array of cryptic teases from Goose, including a hilarious video posted to social media last Friday starring Emmy Award-nominated actor Jake Lacy (The White Lotus, The Office, Girls), who then accompanied the band as they sat courtside at the following night’s New York Knicks vs. Chicago Bulls game at NYC’s Madison Square Garden. Lacy sat between the four members of Goose, each of whom wore bright yellow hoodies spelling out “FACE” – a key lyrical component of their fan favorite song, “Big Modern!” The teaser video and MSG appearance capped off two weeks of speculation inspired by guerrilla marketing in major US cities featuring the words “BIG MODERN!” along with a BIGMODERN.com website displaying Morse code for mysterious phrases and interactive messaging based on Goose fans’ thoughts across social media.
A fully immersive world of sound that ingeniously captures what it feels like to move through today’s overstimulated, hyperconnected society, BIG MODERN! is heralded by today’s premiere of the rapturous new single, “Good2B.” From its first percussive note, the track offers up an unstoppable disco-funk energy, with sun-drenched congas, slinking bass lines, and organ hits dancing over an endless lyrical parade of people, places, and things. It’s joyous and messy; reward and distraction. It’s everything you could ever want, everywhere, all of the time, and all of it goes down smooth. But despite its intoxicating lightness, “Good2B” is laced with an anxious undercurrent. It’s a never-ending party with a looming expiration date.
“‘Good2B,’ and BIG MODERN! as a whole, deal with the occasional state of flow amidst absurdity,” says Goose’s Rick Mitarotonda. “It’s doing the electric slide down the grocery aisle between the Pop-Tarts and Frosted Flakes. Hyper-convenience, hyper-connected; lost in the digital sauce and feeling pretty good about it. All while we’re left with the nagging questions: how long can this feeling last? How long can all of it last?”
BIG MODERN! sees Goose confronting the relentless stimuli and accelerated absurdity of our present-day culture by meeting it head-on with their own sprawling versatility and creative range. Built on the back of the band’s vaunted improvisational prowess, the album highlights their ongoing musical evolution through 15 future-facing tracks that weave effortlessly through heartland rock piano ballads, accented orchestral jazz interludes, and high-octane synth rock.
Goose beckon listeners with high-energy pop grooves and searing guitar riffs, their genre-bending orchestration moving fleet-footedly between driving distortion and gorgeous choral harmonies. BIG MODERN! is everything, all at once – optimized, amplified, and specified. A dopamine-flooded world shaped by constant reward and distraction. An unsustainable, electrified menagerie of information and entertainment, promise and peril. You know it feels hollow, chase it anyway, and slowly start questioning what parts of you are actually yours. BIG MODERN! chronicles that chase, staring through the funhouse mirror. The result is Goose’s most spacious and deeply considered collection thus far, an all-encompassing musical experience that pushes their signature wit, musical ingenuity, and inimitable vision to the next level and beyond.
TRACKLIST:
(begin)
Big Modern!
Scavenger
(you are here)
((savengersspell))
Good2B
MEDIA
Torero
(faena)
POP
SALT
(again)
Good Times // End Times
((nocturne))
(((postplace)))
Friendly Fire concert - Noah Kahan voor twee shows naar de Ziggo Dome
Amerikaanse singer-songwriter met nieuw album The Great Divide naar Amsterdam
De Amerikaanse singer-songwriter Noah Kahan keert op 1 en 2 december 2026 terug naar Nederland voor twee concerten in de Ziggo Dome in Amsterdam. De tournee staat in het teken van zijn nieuwe album The Great Divide, dat op 24 april verschijnt. Het voorprogramma wordt verzorgd door Mon Rovîa. De kaartverkoop start via noahkahanlive.nl.
Nederland krijgt duidelijk geen genoeg van Noah Kahan en steeds meer fans willen hem live zien, reden dat hij deze keer niet één maar twee keer optreedt in de Ziggo Dome. De vorige keer dat de Amerikaan in Nederland optrad was in augustus 2024, toen de zanger uit Vermont in een razendsnel uitverkochte Ziggo Dome stond. Dat optreden volgde een half jaar na zijn show in AFAS Live, dat ook direct uitverkocht. Drie maanden daarvoor stond hij nog in Paradiso. Zo ging Kahan binnen het tijdsbestek van één jaar van Paradiso (capaciteit: 1.500 bezoekers) naar AFAS Live (5.500 bezoekers) en Ziggo Dome (16.000 bezoekers), allemaal uitverkocht. Voor zijn tournee The Great Divide, zijn grootste tournee tot nu toe, komt hij maar liefst twee keer naar de Ziggo Dome in Amsterdam, op 1 en 2 december 2026. De support is Mon Rovîa, een Afro-Appalachen singer-songwriter uit Liberia die opgroeide in de Verenigde Staten.
Stick Season
Kahan’s kenmerkende warme, rauwe stem en muziek die recht uit zijn hart komt, hebben Nederland en de wereld in korte tijd veroverd. Zijn debuutalbum Busyhead verscheen in 2019, doorbraakalbum Stick Season werd in 2022 uitgebracht en maakte hem een wereldwijd succes. De titelsong van het album Stick Season nummer scoorde de Alarmschijf bij Q-music en werd 3FM Megahit. Met meer dan vijftien miljard streams, twaalf miljoen verkochte albums en 22 platina en gouden platen is Noah Kahan uitgegroeid tot een wereldster. Zijn status wordt verder bevestigd door BRIT Awards, Billboard Music Awards, iHeart Radio Music Awards, People’s Choice Awards, Americana Honors & Awards en twee Grammy-nominaties.
The Great Divide
Het aanstaande The Great Divide, waarvan de singles Porch Light en titelnummer The Great Divide al zijn verschenen, is zijn vierde album. Met zijn nieuwe plaat leidt Kahan een nieuw artistiek tijdperk in. Het album, geschreven in de nasleep van zijn snelle opmars naar wereldwijde roem, toont Kahan op zijn meest eerlijke, reflectieve en emotioneel aangrijpende manier – worstelend met succes, identiteit, familie, afstand en de onuitgesproken waarheden die mensen van elkaar scheiden. Geproduceerd doorde veelgeprezen producer en Stick Season-compagnon Gabe Simon (Dua Lipa, Lana Del Rey, Dermot Kennedy) samen met de Grammywinnende producer Aaron Dessner (Taylor Swift, Bon Iver, Ed Sheeran), bouwt The Great Divide voort op Kahans kenmerkende vertelkunst, terwijl zijn geluid wordt verlegd naar ruimer, meeslepender en avontuurlijker terrein. De kern van Noah Kahans muziek blijft hetzelfde leidende doel dat fans in eerste instantie aantrok: eerlijke verhalen, gedeelde kwetsbaarheid en nummers die je het gevoel geven begrepen te worden.
Noah Kahan voor twee shows naar de Ziggo Dome
1 en 2 december 2026
Ziggo Dome, Amsterdam
Even voorstellen - Sleaford Mods remixed by The Prodigy
Liam Howlett creates The Prodigy Acid Thunder Remix of Nottingham duo’s Elitest G.O.A.T collaboration featuring Aldous Harding
The G.O.A.T. just got greater. The Prodigy have remixed Sleaford Mods’ collaboration with Aldous Harding, bringing some of music’s most inventive, progressive and uncompromising artistic minds together on one track
https://www.youtube.com/watch?v=XRMEeQsxjqE
Available on streaming services and two unique seven-inch singles, Elitest G.O.A.T. from the Nottingham duo’s recent Top 10 album The Demise Of Planet X has been reborn as The Prodigy Acid Thunder Remix by Liam Howlett.
The remix not only unites two creative kindred spirits, as both bands share a mix of electro innovation, acerbic lyrics and righteous passion, but also weaves in Aldous Harding’s light-as-a-cloud vocal from the original track, underlining why the singer-songwriter is one of modern music’s most essential voices.
Seamlessly fusing The Prodigy’s pioneering spirit with the Mods’ innovative energy, the new mix ups the elite levels with vicious beats and squelchy synths.
In addition, Sleaford Mods’ own Andrew Fearn has reworked of the track as Extnddntwrk, creating his intense and engaging Broken Prayer Mix of Elitest G.O.A.T.
“Who could ask for more? A Prodigy Remix for Elitest GOAT that turns it into another tune entirely,” declares Mods’ frontman Jason Williamson. “I can’t believe it. Added to that is Extnddntwrk’s under the sensor shift as well. Fuckin’ yes!”
For The Prodigy, the remix was a chance to reignite the artistic bonds between the two groups which first began when Williamson appeared as a featured vocalist on the Essex band’s 2015 album, The Day Is My Enemy.
“Me and Jason collaborated on our tune, Ibiza, a few years back, so it was good to get involved with the lads again on this remix,” says The Prodigy’s Liam Howlett.
“I wanted to hear Jason's snarlin' vocal on some dirty, acid 303, so that’s what I cooked up for my version. Along with Aldous Harding’s great vocal, which comes at a different angle to the original tune… Acid Thunder, baby!”
The first features The Prodigy Acid Thunder Remix of Elitest G.O.A.T., backed by an instrumental version of the reworking on gold-coloured vinyl, and will be available from all good record shops.
The second seven boasts The Prodigy’s version of Elitest G.O.A.T. alongside Fearn’s Extnnddntwrk Broken Prayer Mix on red vinyl and is exclusively on sale through Sleaford Mods’ and Rough Trade Records’ online shops, plus can be ordered via the band’s Bandcamp page.
The original version of the track featured on Sleaford Mods’ The Demise Of Planet X which went Top.10 in the UK on its release in January this year.
The duo’s most expansive and ambitious album to date, alongside Aldous Harding, the record boasted a rare guest appearance from former Life Without Buildings frontwoman Sue Tompkins; Game Of Thrones and Severance actress Gwendoline Christie’s musical debut; vocals from acclaimed Black Country duo The Big Special; plus collaborations with soul singer Liam Bailey and grime MC Snowy, who both hail from Sleaford Mods’ hometown Nottingham.
Andrew Fearn and Jason Williamson are now continuing to bring The Demise Of Planet X to audiences around the globe.
FKP Scorpio concert – Bleachers
BLEACHERS OP VRIJDAG 20 NOVEMBER 2026 NAAR KONINKLIJK CIRCUS IN BRUSSEL
"Darling, just you and forever": met die woorden zet Bleachers de toon voor hun nieuwe albumtijdperk. Op vrijdag 20 november 2026 brengt de Amerikaanse indie-popband dat nieuwe hoofdstuk ook live naar België voor een exclusieve show in het Koninklijk Circus in Brussel, als onderdeel van de Bleachers Forever Tour rond het aankomende album "Everyone for Ten Minutes", dat verschijnt op 22 mei 2026 via Dirty Hit.
Tickets zijn beschikbaar via www.fkpscorpio.be
Onder leiding van Jack Antonoff groeide Bleachers het afgelopen decennium uit tot een van de meest herkenbare namen binnen de alternatieve pop. Als producer en songwriter stond Antonoff mee aan de basis van invloedrijke albums van onder meer Taylor Swift, Lorde, Lana Del Rey en St. Vincent, goed voor meerdere Grammy Awards. Met Bleachers koos hij bewust voor een persoonlijker traject waarin hij opnieuw zelf centraal kwam te staan als songwriter en frontman.
Dat persoonlijke uitgangspunt hoor je ook in de muziek van de band. Bleachers combineren groots opgezette, nostalgische pop met directe en emotioneel geladen songwriting, vaak omschreven als een typische "New Jersey-sound" in de traditie van onder meer Bruce Springsteen.
Na het succes van het album "Bleachers" (2024), met onder meer "Modern Girl", "Tiny Moves" en "Alma Mater", verschijnt op 22 mei 2026 de nieuwe plaat "Everyone for Ten Minutes", voorafgegaan door de recente singles "You and Forever" en "Dirty Wedding Dress". Op die nieuwe songs trekt Bleachers hun herkenbare lijn verder open: persoonlijk, melodieus en gemaakt om live samen met het publiek te groeien.
Met die release trekt de band opnieuw op tour. In Brussel krijgen die nieuwe songs straks hun plaats waar ze het best werken: op een podium, tussen publiek.
Praktische info
Datum: vrijdag 20 November 2026
Locatie: Koninklijk Circus, Brussel
Charitatieve bijdrage: Per verkocht ticket wordt €1 toegevoegd aan de ticketprijs ten voordele van The Ally Coalition, een organisatie die mede werd opgericht door Jack Antonoff en zich inzet voor LGBTQ+ jongeren.
Even voorstellen - MONO Announces 13th Studio Album, ‘Snowdrop’
12/06 (temporary residence/konkurrent)
“daphne” https://www.youtube.com/watch?v=ljuK1PCi_A8
LIVE Feb 18, 2027 / BE Brussels / Le Botanique
Snowdrop is the band's first album made with Brad Wood (Touché Amore, The Smashing Pumpkins), following the passing of longtime collaborator and friend, Steve Albini.
Snowdrop is out June 12, 2026.
MONO's "Winter Daphne" Statement
"The language of flowers for the Winter Daphne is 'the final surge of life', 'glory' and 'eternity'.
In the looming moment of the final parting, life erupted with a sense of pride. Our shared memories surged back like a revolving lantern. Then, a stillness slowly arrived and you transformed into light, departing peacefully for heaven."
"Without exception, everyone will eventually depart this world and face the parting from their loved ones. Through this album, we wished to express our "eternal gratitude" to those precious people who walked alongside us on the journey of life. We believe this sentiment is the only thing capable of filling the void left in our hearts and easing the profound sorrow and pain of loss.
Every flower carries its own unique language. For this album, we incorporated the messages imbued in flowers given to those who have passed into the titles of our songs.
Our hope is that this album serves as a source of light and hope for those who have lost someone dear." – MONO
When MONO recorded their previous album, OATH, with longtime production partner and friend, Steve Albini in 2023, they never fathomed that it would be the final studio album they made together. Albini tragically died the following year, and that loss left an incalculable void in the lives of not just everyone who ever knew Steve, but everyone with an attachment to any of the thousands of records he helped bring into world over the past four decades. He brought a clarity to the chaos, and a selfless sense of service to art and artists that was unrivaled. On both a personal and practical level, the loss left MONO faced with profound grief and uncertainty. Albini had become a fundamental part of MONO’s unmistakable sound, and the thought of replacing him was daunting, to say the least. Enter: Brad Wood (Touché Amoré, The Smashing Pumpkins).
Chosen for both his familiarity with MONO’s creative and technical working process – as well as his decades-long friendship with Steve Albini – Brad Wood entered Albini’s storied Electrical Audio studios in September 2025 to record what would become Snowdrop. Once again working with Chicago-based conductor and orchestral musical director, Chad McCullough, MONO enlisted a 10-piece orchestra as well as an 8-piece choir for the eight massive pieces that make up Snowdrop. With the band performing and Wood recording in the same hallowed space where most of MONO’s records had been made in their quarter-century history, the songs on Snowdrop carry an extra weight. Mixed by Wood at his Seagrass home studio in Los Angeles, the album is equally intimate and enveloping.
Where there could easily be a pall hanging over Snowdrop, there is instead an extraordinary air of gratitude. Rather than steep in heartache, there is a poignant appreciation for the resonance of life well-spent with a dear friend – and the yearning for what may come. Snowdrop is the sound of a band turning shock and sadness into hope and wonder – and finding renewed focus in the freedom of unknowing.
TRACK LISTING:
Brosella Festival 2026 – van 03 juli t-m 05 juli 2026, Ossegempark, Brussel – Programma
Van 3 tot en met 5 juli wordt het Groentheater in het Ossegempark, vlak bij het Atomium, opnieuw het kloppend hart van het Brosella Festival. Met een uitgesproken en avontuurlijke line-up bevestigt het festival zijn rol als toonaangevend platform voor actuele jazz en urban etno, muziek die geworteld is in traditie maar resoluut vooruitkijkt.
De affiche brengt een twintigtal artiesten samen, waaronder Dhafer Youssef, Nneka, Cheikh Lô, Amaro Freitas, Joel Ross, Elina Duni & Rob Luft Quartet, Folk Bitch Trio, Greg Foat Trio en Adrian Younge. Daarnaast zorgen projecten zoals BXL x LDN Interplay III, Derya Yıldırım & Grup Şimşek, Bamako Express, MixMonk Supreme en Jaune Toujours voor een programma dat moeiteloos schakelt tussen continenten, stijlen en generaties. Internationale topartiesten delen het podium met opkomend talent, waarmee Brosella zich bevestigt als een nieuwsgierig, open en veeleisend festival.
Bert Schreurs, directeur van het festival: “Brosella presenteert geen genres, maar verhalen. Deze line-up toont hoe jazz en urban etno vandaag leven: internationaal, stedelijk en voortdurend in beweging.”
Programma per dag
Vrijdag 3 juli opent het festival met een exclusieve avond rond Dhafer Youssef, een zeldzame kans om zijn hypnotiserende mix van jazz en Midden-Oosterse tradities live te ervaren.
Zaterdag 4 juli staat in het teken van de urban etno-scène: een energieke en dansbare dag waar Afrikaanse, Europese en diasporische invloeden samenkomen.
Zondag 5 juli is volledig gewijd aan jazz, van intieme akoestische sets tot hybride en grensverleggende vormen, met zowel gevestigde namen als nieuw talent.
Familieconcerten
Ook jonge bezoekers krijgen een volwaardige plek met vijf familieconcerten, in samenwerking met Jeunesses Musicales.
Toegankelijk en solidair
Met het ‘Pay-what-you-can’-principe blijft Brosella inzetten op een open festivalmodel: bezoekers kiezen zelf hun ticketprijs en dragen zo bij aan de toegankelijkheid van het festival voor iedereen.
Tickets en info: www.brosellafestival.be
Even voorstellen – Pond announce new album ‘terrestrials’
POND ANNOUNCE NEW ALBUM TERRESTRIALS
OUT 19th JUNE (mangovision/konkurrent)
LISTEN/WATCH NEW SINGLE/VIDEO ‘TWO HANDS’ https://www.youtube.com/watch?v=oTf47abqECc
POND reveal news of their latest album Terrestrials, out on 19th June, on their own newly coined imprint Mangovision via Secretly Distribution, alongside a stream of headline dates in the US this July-September. Marking the announcement is their latest single and video ‘Two Hands’.
Speaking about the new single ‘Two Hands’, Nicholas Allbrook shares “This song is about when mining company Rio Tinto blew up Juukun Gorge in the Hammersley Range in Western Australia. They destroyed sacred rock shelters that were of the highest archaeological, cultural and spiritual significance. The rock shelters contained a cultural sequence spanning 46, 000 years that had been taken care of by the local Indigenous communities. I was wondering how the commentators around this country would've reacted if the shoe was on the other foot and someone had demolished the Vatican or Notre Dame or St. Paul’s because it was in the way of their corporate expansion. Anyway, its a little word of encouragement that you’ve got every right to be very fucking angry about this injustice.”
Ceremoniously distilling the forthcoming record’s intent into a playful caricature through ‘Two Hands’s music video, Allbrook continues, “The video was made by us and Sam Kristofski (with heaps of help from Tess Thompson, Kate Green and Christian Dillon). We filmed it in York and the Beverley Offroad Motorsports Association on one of the hottest days of the summer. Az was tough enough to wear full leathers the whole time. Endless thanks to him and Ry for fully embodying the soul of this video with their enduring passion for dust, rust, black cans, circlework and fucked up old motorcars.”
The group of Nick Allbrook, Jay Watson, Joe Ryan, Jamie Terry, and James Ireland, exist to create – the myriad of crossovers between their projects individually and the scene they first put on the map continues today – and that pursuit is set to persist forever no doubt. Yet for the first time in POND’s history, the recording process on their 11th was subject to a simple set of rules: No fuzz pedal. No ballads. No “Pink Floyd shit”.
Conceived from a place of reverence for a particularly potent epoch in Oz rock, Terrestrials mines the sound of open sky melancholia, heat haze sizzling on the plains and jangly pub backrooms that hits an eternally poignant nerve for anyone familiar with the sound, time and place. From there Terrestrials evolved and the idea of “Goths at the pub” became the record’s stylistic north star - iconic 80s Australiana being acid-washed with the eyeliner-stained post-punk of Sisters Of Mercy, Magazine and the like. “Would Goths like it?” “Could you have a beer to this?” If the answers were yes it was thrust into the mix.
Like much of the Pond catalogue, Terrestrials is a record of people and place, of exploring the identity of each, as well as where and how they intersect and interact. Extractive capitalism, power dynamics, inequality, indigenous incarceration, eccentric outcasts, fire and water, diesel and dust, unity and division, blood and bauxite, unborn tomorrows and dead yesterdays - it’s all there. Terrestrials twitches with the desperation of people and planet on the brink, but ultimately bets on the beauty of both to prevail.
Earlier POND shared the title track to support across NME, CLASH, The Line of Best Fit, DORK and more remarking on the song’s “strutting, preening glam-rock/new wave energy”. Following on from the announcement of their US dates supporting Djo – the musical project of actor, producer, and songwriter Joe Keery, known for his work in Stranger Things and Fargo – POND today announce a stream of headline shows across the US this July-September and will also appear locally at Against the Grain Festivalin Brisbane in June, with more Australian shows to be announced. Pre-sale is available now with general tickets on sale from Friday 10 April @ 10am local via pond.band.
First single
Pond - Terrestrials (Official Video)
LP TRACKLIST
Skyworks
Casuarina
Through The Heather
Two Hands
Roebuck Plains
The Fatal Shore
Tourmaline
Terrestrials
Personal Hell
Nashville (I’m Dying)
ABOUT POND
POND are one of the most versatile, inquisitive, and accomplished bands in the psychedelic rock vanguard. Made up of Nicholas Allbrook, Jay Watson, Joseph Ryan, James Ireland, and Jamie Terry, POND was formed in 2010 in Fremantle, Western Australia. However, it wasn’t until the release of their 2013 record Beard, Wives, Denim that POND went from a group of musicians and friends to an internationally touring band. Today, POND boasts an impressive catalog of recorded music, spanning ten critically-acclaimed albums. Since its beginnings, POND’s prowess in the live arena has also been well documented. Sharing the stage with artists such as Flaming Lips, Queens of the Stone Age, Arctic Monkeys and more, they have also been on major festival lineups worldwide like Glastonbury, Coachella, Splendour in the Grass, and The Great Escape.
Even voorstellen - jozef van wissem - "this is my blood" (incunabulum records/konkurrent)
1. What The Eternal Beginning Is 6.01
Until The Sun Shall Rise And Set No More 9.02
7.. What The Eternal End Is 4.13
Uit op 01 mei 2026
Jozef Van Wissem - Renaissance And Baroque Lutes, Electronics, Beats, Voice, Words
Bookending “This Is My Blood “ are two cinematic hypnotist slide lute pieces that evoke contemporary deserted landscapes. They were improvised and made for “ Maquina”, a film shot in the Colorado desert during a psychedelic trip by film maker Joaquim Pujol. The works on here, like the ecstatic second piece invite a return to long form listening. They explore contemporary darkness and contemplate personal loss. There is solely one vocal piece, “ Remission”.
A worldwide concert tour of this material is slated for 2026/2027.
Since studying the lute in New York with Patrick O'Brien in the 1990s, Van Wissem has gone on to create works equally as rooted in classical Renaissance and Baroque forms of lute music, as contemporary sounds spanning drones, electronics and field recordings. Throw in some of his formative influences from the no wave and industrial scenes, alongside a dedicated approach to minimalism and this has resulted in Van Wissem producing distinct and singular work whose sound is often a marriage of opposites; meditative and intense, forward thinking but with a sense of the arcane. The Quietus has called him "probably the most famous lutenist in the world”.
Jozef Van Wissem is an avant-garde composer and lutenist who plays a unique all-black baroque lute. His timeless music is often described as hypnotic, minimal, and hauntingly atmospheric, merging beauty with a dark, meditative edge. His lyrics have a mythical Christian appeal, incorporating themes of love, faith, and the afterlife, often with a repetitive, mantra-like quality. Bridging classical traditions with modern sounds like drones, electronics, field recordings and voice.
He collaborates with filmmaker and musician Jim Jarmusch, including the award-winning soundtrack for Only Lovers Left Alive, for which Van Wissem won the Cannes Soundtrack Award in 2013. He also scored the Sims Medieval Video game ( 2011), Uncle Howard ( 2016) Land (2018), Irma Vep (2022), Queens (2023) and Un Prince (2024). He did a world tour in duo with Jarmusch in 2025 and their 5th record “ The Day The Angels Cried” was released.
Van Wissem tours extensively, performing in diverse venues from rock festivals to churches, and has worked with artists like Tilda Swinton and Zola Jesus. In 2019 he was commissioned by Cinematheque Francaise to score the silent horror film Nosferatu (1922). He released the soundtrack in 2022 on his own Incunabulum label. The New York Times wrote: Beginning with a solo played on the lute, his performance will incorporate electric guitar and distorted recordings of extinct birds, graduating from subtlety to gothic horror. “My soundtrack goes from silence to noise over the course of 90 minutes,” he said, culminating in “dense, slow death metal.” In 2024 Van Wissem did a sold out nationwide American tour with the film. A worldwide tour is slated for 2026/2027
Even voorstellen - Steve Gunn Announces new “Shape of a Wave” EP
out this Friday April 10th
Shares a Sonic Boom remix of “Nearly There” https://www.youtube.com/watch?v=x4EMbB95ZeY
LIVE Apr 25 - Eeklo, B - N9
EP MUSIC: https://riot.secretlydistribution.com/play/XNT84tXWcyKGzTEGLutPt7Ut
Steve Gunn released his 7th studio album Daylight Daylight back in November. Aquarium Drunkard dubbed it “an absolute masterwork” while MOJO called it “remarkable,” going to to say: “[it] remains a spare, transient, restrained thing. Yet it’s that restraint that ultimately defines it’s brilliance”
Now Gunn announces a 4-song companion EP out this Friday April 10th. The set features two new songs and two Daylight Daylight tracks remixed by Pete “Sonic Boom” Kember (of Spacemen 3).
On having Kember remix his work, Gunn says:
Sonic Boom’s music has been in my ear for a long time, and it has shaped the way I hear and think about songs. Working with him feels like a deep moment, because his music has meant so much to me over the years. I’m so grateful that he has put his touch on these songs
The two new songs were again recorded with Daylight Daylight producer/collaborator James Elkington, with recording taking place at both Gunn’s home studio and Elkington’s Nada Studios. The full EP will be available both digitally and as a limited edition 12”.
Gunn will tour Europe for the month of April and May with more summer dates to be
Tracklist:
Shape of a Wave
Nearly There (Sonic Boom remix)
Mahina
Another Fade (Sonic Boom remix)
Parcels deelt livesessie van ‘ifyoucall’. Live op Pukkelpop en Lowlands 2026
Nu kondigt het Australische, in Berlijn gevestigde vijftal Parcels nieuwe tourdata aan voor de Verenigde Staten en Mexico in het najaar. De tour vormt een verlengstuk van hun Noord‑Amerikaanse reeks van vorig jaar, waarmee de band hun veelgeprezen album LOVED live voorstelde. Naast de aangekondigde tour in de VS en Mexico is Parcels deze zomer ook live te zien in de Benelux, met optredens op Lowlands en Pukkelpop.
Tegelijk met de aankondiging deelt Parcels ook een gloednieuwe live sessie van het albumnummer “Ifyoucall”.
Parcels - Ifyoucall (Live)
Parcels staan bekend om hun meeslepende en energieke liveshows. Muziekplatform Consequence omschreef hun concerten als “een van de meest engagerende en extatische live‑ervaringen van het moment”. De nieuwe tour volgt op een jaar met opvallende festivaloptredens, waaronder een veelbesproken show op Glastonbury. Billboard noemde het daar “een van de grootste en grooviest publieksmomenten van het hele weekend”, terwijl The Independent het optreden omschreef als “indrukwekkend” en “magnifiek”. Ook hun recente Europese tour was een succes, met onder meer shows in de Ziggodome en in Vorst Nationaal, samen met hun eerste arena‑show in het Verenigd Koninkrijk, die door The Times werd beloond met vier sterren.
Het album LOVED klinkt uitbundig en euforisch, maar is tegelijk introspectief. Het is bovenal een plaat over verbondenheid: tussen de bandleden onderling, met het publiek en binnen de grooves van de muziek. Elk bandlid krijgt ruimte voor zijn eigen perspectief, terwijl de collectieve kracht, kameraadschap en romantiek van Parcels als vijfkoppige band centraal staan. Die unieke en onherhaalbare dynamiek vormt de kern van hun creatieve motor. Gitarist en zanger Jules Crommelin verwoordt het als volgt: “We hebben als band een doel richting ons publiek: we willen mensen vreugde brengen. Ik zie het als iets spiritueels, en dat is ongelooflijk krachtig.”
Sinds de release heeft LOVED wereldwijd al meer dan 150 miljoen streams verzameld. Het album bereikte #5 in Spotify’s Top Debut Global Albums en #9 in de Top Debut USA Albums, waarmee Parcels hun internationale impact onderstrepen en zich definitief vestigen als een van de meest toegankelijke en geliefde indie‑popacts van hun generatie.
ALBUM 2025 Loved
LIVE 2025 Parcels - Van intimiteit tot euforie
House Of Entertainment news - Scala viert 30-jarig bestaan met jubileumconcert in Hasselt
'Scala 30' - 12 maart 2027 - Trixxo Theater Hasselt
In 2026 vieren Scala en de broers Stijn en Steven Kolacny het dertigjarig bestaan van het wereldberoemde meisjeskoor met de jubileumtour 'Scala 30'. Wegens het enorme succes wordt dit muzikale verjaardagsfeestje doorgetrokken tot volgend jaar en op vrijdag 12 maart 2027 strijken ze ook neer in Trixxo Theater Hasselt met deze indrukwekkende productie. Een niet te missen avond vol muzikale hoogtepunten die raken en verrassen kondigt zich aan. Tickets zijn nu verkrijgbaar via www.concertevents.be
Op vrijdag 12 maart 2027 kunnen fijnproevers meer dan dertig jaar muzikale pracht vieren tijdens 'Scala 30' – een onvergetelijke avond met het wereldwijd succesvolle meisjeskoor, onder de meesterlijke leiding van de gebroeders Kolacny.
Laat je betoveren door adembenemende, unieke herinterpretaties van iconische pop- en rockklassiekers, tot leven gebracht door pure, harmonieuze stemmen, meeslepende pianobegeleiding en verfijnde visuele en choreografische elementen. Elke noot is gekozen om te verrassen, raken en inspireren.
'Scala 30' is een unieke jubileumtour die een avond vol muziek, emotie en adembenemende momenten belooft.
www.houseofentertainment.be
Concertevents/House Of Entertainment
Starman records news - 'The Soul Of Kindness', het nieuwe album van Isle Of Men
Release 01/05/26
Isle Of Men is de band rond ex-muziekjournalist, gitarist en songwriter Dirk Fryns met Gunther Verspecht (Stash)en all-round keyboard maestro Tom Van der Schueren en Herman ''ht Roberts" Temmerman (Bas en Productie). Ze debuteerden in 2015 op indrukwekkende wijze met het album ‘Voluntary Blindness’ .
Nu is er eindelijk een even sfeervolle en impressionante opvolger met het album “The Soul Of Kindness” dat op 1 Mei 2026 zal verschijnen.
Als eerste single verscheen op 27 maart “Weeping Water”.
Weeping Water (radioversion)
Dirk Fryns:
"Net voor de oorlog in Oekraïne uitbrak in 2022 kwam Luna met het laatste transport uit Cherson in België aan. We hadden haar toevallig op een site voor asielhonden gevonden en voelden meteen dat ze hier in Gent een tweede thuis zou vinden. Een drietal weken nadat ze een onderdeel van ons gezin was geworden, kregen we het bericht dat haar asiel volledig was verwoest door Russische bombardementen… Luna staat op de cover van het tweede album van de Gentse band Isle Of Men. Haar doordringende blik geeft extra gewicht aan de titel van de plaat, ‘The Soul Of Kindness’. Verwarrende tijden hebben nood aan reflectie en schoonheid, aan het stilzetten van de chaos om in alle rust af te dalen in het universum van de negen songs op het album.
De eerste opnames dateren reeds van 2017 en vormen de basis van deze plaat. Meerdere opnamesessies zorgden voor extra diepgang maar ‘The Soul Of Kindness’ kreeg zijn vaste vorm in de loop van 2025 in de homestudio van producer Herman Temmerman. Uit een twintigtal nummers werden er negen geselecteerd voor de vinylrelease en een bonustrack voor de cd en streamingdiensten. Isle Of Men gelooft in de kracht van een album en het verhaal dat er op die manier verteld wordt. Geen verstikkende ‘drie-minuten-grens-popsongregel’, elke noot krijgt voldoende ademruimte, elk detail de juiste omkadering om op te vallen en te bekoren. Onnodig te vermelden dat het album groeit na elke luisterbeurt en bijzonder ‘koptelefoonfähig’ is.
Opener ‘Love’s Loyal Journeyman’ onderstreept vanaf de eerste noot het filmische karakter van de plaat en is de perfecte aangever voor het meer dan zes minuten durende ‘Salomé’, drie songs voor de prijs van één maar onderhuids perfect met elkaar verbonden. ‘Like Salomé you wanted my head brought on a plate so you could dance around the ashes of a once and shining faith…’ Elk woord en elke zin moest juist zitten. Single ‘Weeping Water’ baadt in een seventies Fender Rhodes-sfeer die overgaat in een desolaat maar toch rijkelijk klinkend ‘The Solitary Moon’. Toegegeven, de geest van David Gilmour hangt over de eerste minuten van ‘Brilliant Disguise’ maar hij is dan ook 80 geworden dit jaar. Bekijk het als een mooi eerbetoon want even later zit je weer diep in Isle Of Men-land waar ‘pleasure is the orphan child of pain’. De ‘murder ballad’ ‘Icarus Soul’, de zoektocht van een verloren ziel naar Bijbelse en tastbare liefde in ‘God Is Gone’ en ‘Row Row’ - een eerbetoon via een wiegelied aan de dappere, veel te vroeg gestorven Aza – leggen de juiste toon voor afsluiter ‘Winning A War’. ‘Kindness laughed and showed her secret face. The smile of God, a peaceful place. A blissful hallelujah from above, blessing those who really long for love…’ ‘Need we say more’ in tijden als dit?"
Rudi Vranckx + artists, ‘Door de ogen van …’ – Een pakkende verhalenrijkdom door de ogen en de blikken van vrouwen in talrijke beelden, tekeningen en muziek
Rudi Vranckx + artists
Een beklijvende avond vol verhalen, beelden en muziek door de ogen van vrouwen en van Rudi Vranckx
Hij nam ons mee in de wereld vol oorlogen van Oost-Europa tot het Midden-Oosten door de ogen van de vrouwen in de oorlog en de ogen van Vranckx zelf. Sommige zijn helden, andere slachtoffers. Jong of oud, moedig of wild. In al die decennia heeft hij er velen ontmoet. En nooit vergeten. Zij beschrijven wat ze zien en hij laat hen hun verhaal vertellen. Om over na te denken en stil van te worden.
Rudi Vranckx is een Belgisch oorlogsjournalist. 35 jaar lang volgde hij voor de VRT oorlogen en conflicten en maakte hij documentaires. Vranckx ontving voor zijn werk als oorlogsverslaggever in conflictgebieden terecht vele prijzen. Voldoende conflictstof om over te vertellen …
Onze verteller Rudi Vranckx laat zich muzikaal begeleiden door zangeres/actrice Lara Chedraoui (Intergalactic Lovers) en muzikanten Wigbert, Serge Feys (Arno/T.C. Matic …) en Gertjan Van Hellemont (Douglas Firs). Zij speelden passende songs bij de aangrijpende verhalen en beelden in een rootsamericana/psychedelische aanpak.
In 'Door de ogen van' geeft dit gezelschap een gezicht en een stem aan iemands moeder, iemands kind … die in de moeilijkste omstandigheden boven zichzelf uitstijgen en het verschil maken in hun eigen leven en dat van anderen.
Een inspirerende, bezielende voorstelling, de (wan)hoop nabij .
Muzikaal start hij met een krakende tape opname van Simon & Garfunkel, “The sound of silence”, die ons onderdompelt in al de verhalen. Het start met de oorlog aan de frontlinie in Ukraine, met de song “The last train to Maruipol” van Suzanne Vega, meteen een sneert aan Poetins waanzin, over wat de Ukrainese mensen er meemaakten met die niet te verstane aanvallen en de oorlog. Hij leidt ons doorheen de killer zone, ‘the wasteland’.
Machthebbers gooien olie op het vuur, de wereldvrede staat plots op de helling en er is een nieuwe wereld na corona; “Fuel to fire” van Agnes Obel wordt spaarzaam in een mooie dromerige, dreigende versie gespeeld.
Het brengt ons bij de figuren van de dag Netanyahu, Trump en Poetin, hun hitsende (oorlogs) taal , het fake news en de huidige ook al niet te verstane ontwikkelingen in Iran. “Lonely at the top” (Randy Newman) beheersen ze de wereld. Ze zijn “The masters of war” (Bob Dylan). Dit nummer uit 63 btw, brengt Vranckx eerst in een spoken word zelf, en zal de avond besluiten op z’n krakende tape.
Zaken die evident waren, worden nu geweerd. Vrije meningsuiting zit in de koelkast en heeft een wrange nasmaak gekregen. Hij refereert aan ‘1984’ (George Orwell) en ‘Brave new world’ van Aldous Huxley.
ICE komt aan bod, Bruce klopt hier aan met z’n “Streets of Minneapolis”, opnieuw prachtig emotievol, gevoelig gespeeld door onze vier muzikanten. Vranckx houdt ons bij de leest met dit alles.
Het brengt ons naar de trieste splinterbom verhalen van Gaza. Pakkende verhalen in z’n geheel en –zeker, naast het bestrijden van Hamas, van al die Palestijnen, de kinderen, hulpverleners, journalisten enz die worden aangevallen of gedood. De menselijkheid wordt begraven. Er is de slingerbeweging van machteloosheid, radeloosheid, onbegrip, woede, afkeer.
Het veilige gevoel is definitief opgeborgen. “Peace, love & understanding” ( a world of insanity) (van Nick Lowe/Elvis Costello) verbrokkelt.
De verhalen, de beelden en de muziek, het is even doorslikken en je krijgt er kippenvel van …
Op adem komen, nee hoor, er zijn verder de drugkartels in Z-Amerika , de protesten in Iran, er is de propaganda oorlog, de bommen, de raketten die gedropt worden. “Dancing in the dark” horen we nu.
Het brengt ons naar de IS in Syrië met de vrouwen als martelaar, slachtoffer of als heldinnen, duivelinnen (vanuit het beleven van IS).
Oorlog is ook afscheid nemen. En we nemen afscheid van de wereld(vrede) die er was.
De verhalenrijkdom door de ogen en de blikken van vrouwen in talrijke beelden en tekeningen, het zijn de portretten van Vranckx, het gezicht, de ogen van de oorlogen. Politiek activiste Patti Smith (“Gloria”) en Gerry Rafferty’s “Woman right down the line” waren muzikaal niet te ontbreken afsluiters.
We werden er allemaal stil van, iets om nooit te vergeten. Mogen we toch streven om dat sprankeltje hoop te hebben en te behouden, een streven naar de meest ideale wereld van ‘love, peace & understanding’.
Organisatie: Kras events (ism CC De Bouckere, Torhout)
Nederlands 
Français 
