Even voorstellen – Magazines - 'Dracula_'
de nieuwe single kwam uit in 'De Week Van De Belgische Muziek'
www.weekvandebelgischemuziek.be/nl/evenement/single-release-dracula-magazines
Dracula_ - song and lyrics by Magazines | Spotify
(ja je leest het goed...'Dracula_' mét underscore op het einde.
Elke Magazines single eindigt met een 'underscore')
Genre: punchy post-punk
Voor fans van: Royal Blood, MUSE, Arctic Monkeys, QOTSA, Fontaines D.C., IDLES, etc.
- Magazines over 'Dracula_' -'Show your teeth & bite back.'
" 'Dracula_' is een uppercut vol rauwe energie en ongefilterde chaos die zich uitspreekt tegen stilstand. De zetel, het doomscrollen, de reclames, al het neppe comfort; daarmee graven we ons eigen graf.
Met deze song vertellen we onszelf en iedereen om ons heen om verder te kijken dan de afleidingen. Om je niet te laten misleiden door de candy coating die overal omheen zit."
Show your teeth and stop letting the world drink you dry. Bite back.
- Magazines: 'Alles zelf, alles echt.' -
Brian, Guy en Renzo trekken resoluut de DIY-kaart. In hun studio nemen ze alles zelf in handen: van opname en productie tot de uiteindelijke mix. Maar hun doe-het-zelf mentaliteit reikt verder dan muziek alleen — ook foto’s, video’s, artwork en social content maken ze volledig zelf. Geen tussenpersonen, geen omwegen: pure creatieve controle van begin tot eind.
En ook voor de videoclip van ‘Dracula_’ deed Magazines alles zelf: regie, camera, montage. 100% DIY, 0% bullshit.
Het resultaat is een visuele uppercut vol rauwe energie en ongefilterde chaos.
Dracula_'s videoclip leeft in de ruimte tussen beweging en verlamming. De beelden flitsen voorbij als een slechte herinnering. Te snel, te dichtbij, nooit rust.
Je ziet een lichaam dat maar blijft gaan, blijft schreeuwen, blijft ijsberen, blijft vechten & roken terwijl er diep vanbinnen iets in stilte opgeeft. Het voelt als een avond uit zonder ooit ergens aan te komen. Verlangen, lawaai en herhaling vervagen tot routine en zelfs rebellie begint voorverpakt te voelen.
Wat ons uiteindelijk leegzuigt is niet de overvloed, maar hoe makkelijk het is om het constant te blijven consumeren en dat dan ‘leven’ te noemen.
De nieuwste single kan alvast terug rekenen op mooie steun van Spotify dat de single toevoegde aan de felbegeerde 'New Music Friday BE' playlist (met meer dan 48.500 volgers) en de 'New Alternative' playlist (met meer dan 58.000 volgers) waar de single op een mooie 4e positie prijkt!
De twee voorgangers 'Hollywood_' en 'Riot_' behaalden beide de #1 positie in de Nederlandse Indie XL Charts en 'Dracula_' bijt zich ook meteen vast in de top-30 als hoogste nieuwkomer met een 18e positie.
- Magazines live -
Magazines bracht recent hun energieke en opzwepende liveshow: op 4 december stonden ze live in de Zappa/Kavka (Antwerpen) en tien dagen later in een uitverkochte MEZZ in Breda waar ze het publiek en ook 3voor12 wisten te overtuigen, getuige deze lovende review. Vorige maand deden ze dit mooi over in Luxor Live in Arnhem.
zaterdag 30 mei: Vestrock (NL), waar ze de affiche delen met o.a. STONE, shame & dEUS.
zaterdag 6 juni: 7Pop (NL), waar ze de affiche delen o.a. met Alice Mae & Wodan Boys.
Alle info: https://www.magazinesofficial.com/tour-dates.
Extra festival shows worden binnenkort aangekondigd.
- bio Magazines -
Magazines is een punchy post-punk trio uit Antwerpen met een onstuitbare drang om alles kapot te spelen. Hun songs zijn rauw, eerlijk en vol adrenaline; het resultaat van drie mensen die alles zelf doen en nergens op wachten.
Met een high-energy sound vol attitude grijpen ze terug naar het jeugdige gevoel van vrijheid dat ooit verscholen zat in cd’s, strips en magazines; een vorm van escapisme waar alles mogelijk leek.
Hun songs kijken niet alleen achterom, maar stuwen juist vooruit. Het zijn compromisloze en explosieve anthems die tot in de kern raken.
De band speelde door de jaren heen al tal van shows op onder andere Suikerrock, Zwarte Cross, in een uitverkochte Paradiso en in grote Vlaamse popzalen (als voorprogramma van Pommelien Thijs in Het Depot, De Vooruit & drie keer in Waregem Expo) en ze tourden door de UK en Azië.
Magazines bestaat uit drie 'uitgeweken' Nederlanders: oorspronkelijk uit Middelburg (Zeeland) maar ze wonen al meerdere jaren in Antwerpen, waar ze hun eigen studio gebouwd hebben (Mugshot Studios), die letterlijk aan de achterkant van De Roma ligt.
Magazines:
Brian van Es: Basgitaar en backing vocals
Guy: Leadzang en gitaar
Renzo Rijn: Drums
V2 records news – Joe Jackson – ‘fabulous people’
JOE JACKSON Releases New Single "Fabulous People"
ALBUM "HOPE AND FURY"
OUT 10 APRIL
Fabulous People - Single by Joe Jackson | Spotify
20 November Live @ De Roma, Antwerpen
21 November Live @ AB, Brussel
22 November Live @ VIERNULVIER, Gent
Grammy winning artist Joe Jackson releases the second single from his forthcoming studio album Hope and Fury.
Fabulous People is a new song built on a tight, dance-leaning groove, pairing Jackson's melodic precision with the songwriter's classic bite and wit.
The new album Hope and Fury presents nine new songs recorded between Berlin and New York. Initial work began at Michael Tibes' Fuzz Factory studio in Berlin before Jackson returned to New York City to continue with co-producer Patrick Dillett at Reservoir Studios.
On the new album, Joe Jackson is joined by his longtime band – bassist Graham Maby (who has recorded and toured with Jackson since his debut album Look Sharp!), guitarist Teddy Kumpel, and drummer Doug Yowell – augmented by percussion of Peruvian musician Paulo Stagnaro.
The result might strike a fan as a cross between 2019's Fool, 1991's Laughter and Lust, and 1982's Night and Day.
Hope and Fury will be released on April 10th, 2026, on CD digisleeve, 180g vinyl LP gatefold, and digital.
This year, Joe Jackson and his band will tour extensively in support of Hope and Fury, with North American dates running from May to July, followed by a European tour from September to December.
Dividing his time between New York City and England's south coast, Jackson describes himself as "bicoastal" both geographically and musically – and the new album Hope and Fury as Bicoastal LatinJazzFunkRock.
Tracklist (CD/LP):
1. Welcome to Burning-By-Sea
2. I'm Not Sorry
3. Made God Laugh
4. Do Do Do
5. Fabulous People
6. After All This Time
7. The Face
8. End of the Pier
9. See You in September
Even voorstellen – congratulations – Join hands
Debuutalbum indie dance-rockband congratulations - Join Hands
congratulations weet op een bijzonder aanstekelijke manier genres te mixen met vooral een flinke dosis humor. Hun dansbare debuutalbum is dan ook een oproep om je zorgen even aan de kant te zetten en te genieten van de leuke dingen in het leven.
Het album telt tien compacte tracks waarin de band rockmuziek met opzettelijke nonchalance en speelsheid benadert. Denk aan hoekige gitaren, gruizige baslijnen, onweerstaanbare hooks en een speelse, eigenzinnige sound die nergens te serieus wil zijn. De basis van Join Hands werd in korte tijd opgenomen om de energie en directheid van hun veelgeprezen live shows vast te leggen. Vervolgens kreeg het album samen met producer Luke Phillips (Icebeing) verder vorm, met als resultaat een levendige, chaotische en uitgesproken debuutplaat die barst van ideeën en karakter.
(Mattan records/Bella Union)
Even voorstellen – Echo Veins – debuutsingle ‘two shots’
Echo Veins is een nieuwe band uit Gent rond frontmannen Bob Caussyn (Kids With Buns, Mayorga) en Klaas Tomme (Iskander Moon, Vincent Coomans, Lady Linn, Stijn Meuris, Illuminine, St. Grandson).
De band maakt dromerige, gelaagde alternatieve rock die sterk leunt op sfeer en emotie, en perfect past voor de momenten tussen avond en nacht. Qua gevoel bewegen ze zich ergens tussen dEUS, Girls in Hawaii, Radiohead en Eels, maar met een duidelijke eigen klankwereld.
Op 6 februari 2026 brengt Echo Veins hun debuutsingle “Two Shots” uit.
Het nummer verkent het idee dat er altijd een keuze is, zelfs wanneer het leven aanvoelt als een herhaling zonder uitweg. De song balanceert tussen melancholie en hoop en nodigt uit om even stil te staan bij richting, twijfel en durf.
“Two Shots” is de eerste release uit de aankomende debuut-EP van Echo Veins.
Beluister hun debuutsingle (of bekijk de videoclip) hier:
https://ffm.to/echoveins-twoshots
https://www.youtube.com/watch?v=vvHz-pHSlaA
Pias news – Flying Lotus announces EP ‘Big mama’
FLYING LOTUS ANNOUNCES EP BIG MAMA
DEBUT RELEASE ON BRAINFEEDER RECORDS
OUT 6th MARCH 2026
Flying Lotus fans rejoice, today the famed electronic auteur announces BIG MAMA, a brand new EP coming out on 6th of March. It marks the long-overdue debut release from the producer – otherwise known as Steve Ellison – on his own Brainfeeder imprint: the Los Angeles based record label he founded almost two decades ago, which has gone on to release records from acclaimed artists like Thundercat, Hiatus Kaiyote, Kamasi Washington, and many more.
BIG MAMA captures Ellison in a moment of spontaneous, unbridled momentum. Densely packed with disparate sounds, rhythms, and effects, the EP delivers what he describes as "experimental, maximalist, hyperfast, electronic burst of energy", packing seven dynamic tracks into a single continuous composition in which every bar is unique, containing no loops throughout.
"I wanted it to feel like being shot out of a cannon, just explosive, unpredictable energy," he explains. "Like a fuckin' computer gone awry. Like a machine that had just lost its mind."
The BIG MAMA EP was created in the wake of a period of isolation spent directing and scoring his latest feature film, Ash, a process that saw him going back-to-basics in New Zealand with just his laptop and a controller. "It was like being in this hyperbolic time chamber, having to make a whole soundtrack alone. I felt like right after that I wanted to do anything but what I was just doing. So I started this project, and it felt like such a release to be able to have this place where I could just vent out some of my inner chaos"
Completed over two-months, the release sees Ellison take a markedly different approach to his production. Rather than sit down and work on individual tracks, he loaded up his studio with a host of new tricks and toys – using software synths to explore FM, wavetable and granular synthesis, alongside second-hand drum machines – and spent the first month creating a sketchbook of individual sounds for the next phase of the process. From there he began building the meticulous details of the BIG MAMA world, completing just 10-15 seconds of music a day, before stitching the fragments together into their final form: a thirteen-plus-minute stream-of-consciousness outpouring, unconstrained by tempo or style
"I wanted it to be free and feel alive. I think that was a big intention of mine with this record, just to think about it more like sound design and make something that felt unpredictable and maximal" he says. "As we get into a place where tracks are becoming more 'perfect' and things are becoming more sterile, I want to try to keep it interesting and try to keep bringing in things that are uniquely human to electronic music, which is, you know, becoming harder I guess."
The release features artwork by Christopher Ian Macfarlane, with whom Ellison found a kindred spirit through a shared love of the cartoons he grew up with: "that kind of Ren and Stimpy, Spümcø, SNICK (Saturday Night Nickelodeon) style... If you're my age, you know" he laughs. "He's just this super talented dude," he continues, "I really wanted an excuse to work with him, and this was that. I think I drove him crazy a little bit because I'm a little bit of a stickler on some things, but I hope that he's happy with the final product. It was a lot of fun."
That mischievous cartoon-aesthetic – which Ellison also attributes to his love of The Simpsons: "I've just accepted that they are my extended family, you know? I watch that shit all the time. It's just like my background in my life. So, I'm sure that they're in there somewhere" – makes BIG MAMA something of spiritual successor to 2010's Pattern+Grid World EP. Like that release it showcases the playful, dancier side to Flying Lotus, combining breakcore and IDM in a way only he can.
BIG MAMA is also a milestone as the first full Flying Lotus release on his own Brainfeeder imprint. Explaining the move he says: "I think it was just time at this point to work with the label that I built and work more closely with the team that's around me more. You know, we've been able to compete with some pretty big records in the world, we've been at the Grammys several times, and I think we've built a nice situation for ourselves, so why not? It's about time, I think!"
BIG MAMA EP will be available in full on March 6th on Brainfeeder.
About Flying Lotus
For two decades now, Los Angeles' Steve Ellison, better known as Flying Lotus and Captain Murphy, has helped form and influence the shape of 21st century music. Growing up in LA, Ellison was immersed in a rich environment of artistic inspiration - with musical legends, Marilyn McLeod and Alice Coltrane in his family, and his interests spanned everything from beat-making to anime. By the late 2000s, his ability to incorporate jazz, hip-hop, and nebulous, futuristic elements had established him within LA's famed Low End Theory and beyond.His albums on Warp Records feature names like David Lynch and Erykah Badu, and he's produced on seminal records including Kendrick Lamar's To Pimp A Butterfly. While he himself signed to the famous Warp Records label, Ellison began a label of his own, Brainfeeder, putting out music by Grammy-recognized artists such as Thundercat, George Clinton, Kamasi Washington, and Hiatus Kaiyote. A visual creative as much as a sonic one, FlyLo draws equal praise for his live performances with their sophisticated visual projections, 3D animations, and avant-garde light displays. Naturally, that vision translates to a flair for the cinematic arts as well. In recent years, Ellison's creative output has expanded beyond releasing records and touring, establishing him as a true polymath. In addition to his iconic musical output, Ellison co-wrote, directed and scored a segment for the renowned found footage horror anthology V/H/S 99. His film Ash, starring Aaron Paul (Breaking Bad) and Eiza González (3 Body Problem) in which he served as both Director and Composer, was released earlier this year. He also composed music for and executive produced the Netflix anime series Yasuke and created the theme for Apple's Magic Johnson doc They Call Me Magic. In fall 2024 he delivered a musical surprise to fans with the upbeat, house-inspired Spirit Box EP featuring Dawn Richard and Sid Sriram, a pivot that proves Ellison is unconstrained by expectations, genre, or medium, and as a creative, remains impossible to predict.
Flying Lotus BIG MAMA EP (Brainfeeder)
Tracklisting
Even voorstellen - TURF (The Unpolished Resistance Front) heeft een nieuwe single, “TIS ERG” uit
TURF (The Unpolished Resistance Front) heeft een nieuwe single, “TIS ERG” uit
in aanloop naar een nieuwe plaat, na REUVE en FEIK NJOEWS, die ergens in het najaar zou verschijnen. De groep, bestaande uit drummer/bassist Tom Denolf, gitarist/toetsenist Wim Wallays en zanger Rino Feys, lijkt de stoner en harde rock van weleer van zich te hebben afgeschud, en omarmt vandaag een breed scala aan electronica en dansbeats. Toch blijft het onmiskenbaar TURF, met die compromisloze teksten en eigenzinnige muziek. TIS ERG heet de jongste single, en gaat gepaard met een hilarische clip:
https://www.youtube.com/watch?v=8lJSL9Ec030&list=RD8lJSL9Ec030
Debuutalbum BIJT, Nederlandstalige elektropop met een boodschap, *bijt mij tot ik*
De Week van de Belgische Muziek – Nu bracht BIJT haar debuutalbum *bijt mij tot ik* uit. Het project rond activiste en songwriter Ruth-Marie Henckes brengt Nederlandstalige elektropop met beet, waarin persoonlijke kwetsbaarheid en politieke urgentie hand in hand gaan. Na een eerste EP in 2024 presenteert BIJT nu een poëtisch protest over breken en helen.
Ruth-Marie vat de kern van het album samen: “Om te kunnen groeien moet een krab van binnenuit openbarsten en zo uit haar eigen pantser breken. Dan is ze even heel zacht en kwetsbaar, groeit ze en verhardt ze weer. 'Bijt mij tot ik' gaat over leren breken om te kunnen groeien vanuit die zachtheid.”
Muzikaal beweegt het album zich tussen verschillende smaken pop. Lichte indiepop (porselein) staat naast bezwerende triphop (kijk niet naar mij) en donkere elektropop (eindeloos). Sommige nummers klagen onverbloemd structureel onrecht aan — van de genocide in Gaza (123 piano) tot de opvangcrisis (hoor de zee) — terwijl andere net de stilte en kwetsbaarheid opzoeken van hartenpijn en zinloosheid (verdampt, breek mij).
De basis van de arrangementen en productie legde Ruth-Marie zelf, met bijdragen van bandleden Mathias Ghesquière (Pardon Service) en Menno Buggenhout (His Trust Fund). Ook Vik Hardy (Tamino) en Nina Sampermans (Rouffaida) schreven enkele nummers mee. Wannes Notenbaert (puntjudith, meis) stond in voor de finale productie en mix van het album.
Live kan je BIJT te werk zien op 12 februari om 20u in het RITCS café in Brussel, of 26 februari om 21u in het Klimkaffee in Mechelen.
Live Nation concert - The Sisters of Mercy – extra show
Op maandag 12 oktober 2026 in Ancienne Belgique, Brussel > Extra show!
The Sisters of Mercy gaan nog steeds hard... Hun concert op 11 oktober in de AB al bijna uitverkocht! Maar er is goed nieuws voor de talrijke fans. Een extra concert is bevestigd op 12 oktober, eveneens in AB. Tickets zijn nu verkrijgbaar, dus wacht niet te lang!
Hoewel er al een tijdje geen nieuw album is verschenen, blijft frontman Andrew Eldritch de voorkeur geven aan het podium, waar hij steeds intensere en onvoorspelbare concerten geeft. De afgelopen jaren hadden ze talloze uitverkochte shows, waarin ze geprezen nieuwe nummers lieten horen die de essentie van hun drie cultalbums mengen met een eigentijdse energie.
Dat hun uitstraling nog niets aan kracht heeft ingeboet, bewijzen de uitverkochte concerten en festivaloptredens in de Verenigde Staten. De band, onder leiding van Andrew Eldritch en vergezeld door Ben Christo, Kai, 'Ravey' Dave Creffield en de onmisbare Doktor Avalanche, brengt een krachtige show. Versterkt door een indrukwekkende lichtshow en een setlist vol hits en nieuwe nummers, is dit een avond om niet te missen. Afspraak op 11 & 12 oktober in AB!
START TICKETVERKOOP: vanaf nu via livenation.be.
TICKETPRIJS: €47,50 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).
Belangrijk: De Belgische regering heeft een verhoging van het btw-tarief op onder andere festival- en concerttickets aangekondigd, van 6% naar 12%. De sector wacht op officiële duiding over de exacte toepassing en timing, maar een prijsaanpassing is niet uit te sluiten. Wie zeker wil zijn van de huidige prijzen, koopt best tijdig een ticket.
www.livenation.be
The Wolf Banes, Derek & The Dirt, De Casino, Sint-Niklaas op 5 februari 2026 – Pics
The Wolf Banes celebrate 40 years of Women and Wine
The Wolf Banes vieren hun 40-jarig bestaan: een zeldzame mijlpaal voor een Belgische rockband die halsstarrig en onweerstaanbaar eigenzinnig blijft. Wat ooit begon in Lier met een bende rebellen, groeide uit tot een cultband met een blijvende plaats in de Belpop-geschiedenis.
Met klassiekers als ‘As The Bottle Runs Dry’, ‘Miles Away From Here’, ‘Fire In The Woods’ en ‘(Shit I Love) Barbara Carrera’ schreven ze tijdloze rockanthems die generaties blijven aanspreken.
De Wolf Banes veroverden clubs en festivals met hun rauwe energie, humor en live-intensiteit, en die vonk is veertig jaar later nog even fel.
In 2026 staan ze sterker dan ooit met het nieuwe album Sugar Skull en de single Julienne Brunoise.
Hun jubileumjaar wordt groots gevierd met een vurige tour langs clubs en festivals én de rerelease van Wolfbania, High Five en Suite 16 op vinyl.
The Wolf Banes 40 jaar: rock-’n-roll die blijft branden.
Derek & The Dirt is een Gentse rockband met een stevige reputatie en een onmiskenbare live-erfenis. Eind jaren ’80 scoorden ze een hit met ‘Oh by the Way’, waarna ze uitgroeiden tot een vaste waarde op Belgische podia.
Na een pauze in de jaren ’90 keerde de band overtuigend terug met de albums ‘All Today’s Words’ en ‘Faster’, waarin rauwe rock-’n-roll wordt gekoppeld aan herkenbare Belpop-roots.
Derek & The Dirt speelt zonder franjes, met songs die recht op doel afgaan.
Get ready for a no-nonsense rockshow!
(bron: De Casino)
Neem gerust een kijkje naar de pics
The Wolf Banes
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9003-the-wolf-banes-05-02-2026?Itemid=0
Derek & The Dirt
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9002-derek-and-the-dirt-05-02-2026?Itemid=0
Org: De Casino, Sint-Niklaas
Earth - Een neverending muzikale roes om niet meer uit te ontwaken
Al van in de jaren '90 is Earth één van die bepalende bands in instrumentale psychedelische postrock en dronemetal, opgericht in Olympia, Washington onder gitarist Dylan Carlson. De band was aanvankelijk actief tussen 1989 en 1997. Hun debuut uit 1993 wordt gezien als een baanbrekend werk binnen het genre.
In de jaren 2000 keerde Earth terug, met Adrienne Davies op drums. De sound evolueerde deels maar bestaat nog steeds uit logge, trage voortslepende soundscapes soms naar een climax toe, die vaak de kaap van 10 minuten overschrijden.
We zagen Earth in de Club Wintercircus in Gent. De trip was er eentje van een neverending muzikale roes om niet meer uit te ontwaken
De muzikale roes begon al met het duo Nataša Grujovi & Steve Moore (****), twee multi-instrumentalisten die op intieme wijze het publiek weten te boeien. Nataša Grujovi & Steve Moore slagen erin het publiek stil te krijgen. Hun langgerekte hypnotiserende, bedwelmende, zachtmoedige set was een mooi klankentapijt, die ons naar adem deed happen.
Earth (****) was hier beduidend luidruchtiger. De totaalbeleving is hier belangrijk. We horen monotone, rituele en spirituele soundcapes/drones van drum, gitaar aangevuld met o.m. een trombone. Innerlijk genot en intens beleven dus. Songs als een “Scalphunter’s Blue” - aangekondigd als een nieuwe song – “Miami Morning coming Home” en “Engine of Ruin” passen perfect in dit muzikaal plaatje.
We hoorden verbluffende riffs van Dylan Carlson, verpletterend oorstrelend mooi, samen met het drumwerk van Adrienne Davis. De sound werd iets breder door de andere muzikanten. Het is ook fijn dat het publiek geregeld, al dan niet met een kwinkslag werd aangesproken, maar in de grote lijnen liet EARTH dus vooral de muziek voor zich spreken.
Traag opbouwend naar een zekere climax toe, een epische sound creëren die net niet zorgt voor het overschrijden van geluidsnormen, en daarnaast net niet te stil klinkt.
Lang uitgesponnen songs als “Junkyard Priest” en het duo “Raiford (The Felon Wind)/The Dry Lake” voelen heel intens als breekbaar aan. Net de grote sterkte van Earth trouwens. Songs die weten te raken door het monotoon, repetitief opbouwende, spannende karakter. Je laten meeslepen in dit muzikaal verhaal is de boodschap.
Verder kregen we nog prachtige parels als “Misunderstood/Impossible Dreams” waarmee ze de regulaire set afsloten. “The Bees made honey in the Lion Skull” werd toegevoegd. Mooi emotievol meeslepend.
De muziek van Earth moet je niet enkel horen, maar ook voelen, verstild en drone-gewijs oorverdovend. Muziek die diep raakt en tot de verbeelding spreekt, balancerend tussen de harde realiteit en de fantasie.
Een neverending muzikale roes om niet meer uit te ontwaken!
Setlist: Scalphunter’s Blues - Miami Morning Coming Down - Engine of Ruin - Miami Morning Coming Down II (Shine) - Junkyard Priest - An Inquest Concerning Teeth - Raiford (The Felon Wind) / The Dry Lake - Misunderstood / California and Other Impossible Dreams Encore: The Bees Made Honey in the Lion's Skull
Organisatie: Democrazy ism VierNulVier, Gent
The Sound of The Belgian Underground 2026 – Stevig avondje met een hoek af … Op puur Belgische wijze!
The Sound of The Belgian Underground 2026
Ancienne Belgique
Brussel
2026-01-30
Erik Vandamme
We zijn in ons landje rotverwend van Belgische talenten en parels op kleine, middelgrote en grote festivals. Ook zijn er festivals die compleet Belgisch kleuren, zoals The Sound of the Belgian Underground.
In die tien jaar waren er vijf edities in de AB en was er zelfs eentje in de Botanique (2025). The Sound of the Belgian Underground was nu terug in de AB. Het werd een stevig avondje met een hoek af … Op puur Belgische wijze!
Rimov Rimov (****) (AB Box) - "Hun sound is een mix van ongewone hiphop, avant-folk, zelfgemaakte synths en inventieve storytelling, en hun tracks zijn zowel intiem als surrealistisch en onvoorspelbaar speels" lezen we in de bio.
Semi-sentimenteel, semi-experimenteel én semi-dansbaar ging Rimov Rimov tekeer op het podium. Ze waren te zien met deels geverfde gezichten, en er was een breed uiteenlopend instrumentarium, waaronder flute, gitaar en drums.
Met enorm wat charisma dompelden ze ons in melancholie en uitbundigheid.
'' Experimenteren met emoties, met een traan en een vreugdedans”, schreven we. Wat dan ook de rode draad was doorheen dit concert.
Sinaas (****) (AB Foyer) - In de AB Foyer - gewoon de bar naast de grote zaal - stond op het kleine podium Sinaas in opvallende kledij. Er was de zangeres met een grote, rooskleurig cowboy hoed. De in het frans gezongen teksten, de wulpse muziek en het licht Oosters tintje deden ons zweven. Te zeemzoetiger klonk het gelukkig niet, wel lekker aanstekelijk en inwerkend op de dansspieren. Een beetje speelse levensvreugde dus.
Oï Les Ox (****) (AB Box) - Helemaal alleen op het grote podium , met de keys om haar heen, probeerde Oï Les Ox het publiek eveneens te doen zweven. Aude Van Wyller heeft een warme, zalvende stem. In een poëtische context, zorgde ze dan ook voor een fijn moment van 'zen'. Ze is geïnteresseerd in poëzie en muziek en hanteert vele ruimtes om haar muziek te lanceren, zoals op trappen, in amfitheaters, concertzalen, tuinen, enz. Delicate elektronische soundscapes vormen de rode draad.
Oi Les Ox boeide het publiek door haar keys en stem. Een hartverwarmende aanpak die ons wist mee te voeren.
Maya Dhondt (*****) (AB Voyer) - Een publiekstrekker bleek ze wel te zijn. Maya houdt van een beetje theater, ze kwam gesluierd op het podium, zet zich achter haar piano enwist ons kippenvel te bezorgen. Een getalenteerde dame alvast, want na enkele songs tekent ze voor een zekere 'rave' in de voyer; de dansspieren worden aangesproken. Het klinkt ergens tussen een donker bevreemdend taferelen en een wulpse danspas, met filmpjes die worden vertoond op een klein schermpje vooraan. Een filmische concertbeleving dus.
Het lichte experimenteren met klank en beeld, en de complexiteit ombuigen naar toegankelijkheid siert. Een avontuurlijke, boeiende trip zondermeer.
Leïla Alice (*****) (AB Box) - En toen zagen we een muzikale engel uit de hemel neerdalen. Leïla Alice stond in AB Box helemaal alleen op het podium, in een soort ballet dans pakje, met haar gezicht zilverkleurig geverfd, de spots enkel op haar gericht. Het had iets sacraals. Met een onaards klinkende stem kon ze het publiek hypnotiseren. De zaal werd er zelfs doodstil van.
De integrerende performance had iets onwerelds mooi. Al zingend paradeerde ze doorheen het publiek; het was wat spookachtig, angstvallig zelfs. De performance bood een zekere gemoedsrust. Ze landde uiteindelijk op een klein podia net voor de PA waar ze met haar mooie stem, iedereen compleet liet verdrinken in haar mooie ogen. Indrukwekkend met een grote 'I' !
Abel Ghekiere (*****) (AB Club) - We haasten ons naar de AB Club waar onze persoonlijke 'headliner' zou aantreden. Abel Ghekiere zorgde vorig jaar nog voor één van dé optredens van het jaar op het BRDCST festival in de AB (in de kerk) én in De Casino, Sint-Niklaas.
De multi-instrumentalist haalt zijn inspiratie uit de minimalistische jazz, traditionele folk en field recordings. Grenzen worden verlegd.
Hij laat zich goed omringen, door muzikanten met diezelfde levendige ingesteldheid. Van intimiteit naar een naar wervelend dansfeestje, een stilte die verpletterend aanvoelt.
"Emoties, verbonden met het leven, kunnen in een mensenleven wel best uiteenlopend zijn. De confrontatie daarmee, en hoe daarmee om te gaan, Abel Ghekiere doet het op meesterlijke wijze uit de doeken, en troont het publiek mee naar zijn eigen verdriet , vreugde en pijn.", schreven we nog over zijn optreden in De Casino. Weemoed en feestelijkheid waren de rode draad.
Prachtig slot van een boeiende avond, met een hoekje af, deze Abel Ghekiere!
Anal Pompidou (***) (AB Box) - In de AB Box pikten we nog een stukje mee van de 'cabaret' show van Anal Pompidou die letterlijk in ontblote kont stond op te treden, ahw met veel 'shit, shit, shit'; hij maakte allerlei grapjes over 'anaal en andere gein’. Het publiek smulde erwel van, het moet niet altijd serieus zijn in het leven. Platvloers interessant, maar niet voor iedereen.
Na middernacht stonden nog enkele DJ acts in de AB Box als Maraschino, Jhayance, Akano Toto, Soft:machina, LOV b2b NMSS die tot in de vroege uurtjes de danslustigen bekoorden.
Wij doken ook de nacht in, echter huiswaarts. We hadden een boeiende avond achter de kiezen van wat leeft in de Belgische 'underground'.
Organisatie: Different Class ism Ancienne Belgique, Brussel
Starman records news - Arbeid Adelt ! Ft. Parkaparaplu, album “AA!PKPP”
Nieuw album 17/4/26 “AA!PKPP”
Dubbelsingle
Taliban Cocktail Jurk/ Swastika Elastika (Dub Mix)
Uit op 6/2/26
Arbedi Adelt! Ft. Parkaparaplu - Swastika Elastika (Edit- Dub Mix)
Arbeid Adelt! Ft. Parkaparaplu -Swastika Elastika (Edit - Dub Mix)
ARBEID ADELT!
Belgische minimalistische, Nederlandstalige newwave/synth-pop, sinds 1981! Het historische album “Jonge Helden” (1981) bracht hen instant eeuwige roem, de single “Lekker Westers” (1983) een Belpopklassieker & de bezetting wisselde wild met iconen als Luc Van Acker (Revolting Cocks), Dani Klein (Vaya Con Dios), Willy Willy (The Scabs) of Andrew Chi Claes (Stuff) …
Doch MARCEL VANTHILT (tekst&muziek) blijft - tot op heden - doorrazen in de anarcho-dadaïstische-electro-super-tronica. Terzijde: Vanthilt ging vaak vreemd in tv-land (BRT, VPRO, MTV-EUROPE, BBC) & is vandaag dj bij radio WILLY met de alternatieve “De M-Show”.
AA! Concerteert weer veelvuldig in de beste clubs (Depot, Casino, Macca) & op grote podia (Pukkelpop, Villa Pace, Paulus Oostende). Zo ook in 2026! Zie: tourdata. Dit vanwege het fris & pikant nieuwe album “AA!PKPP” i.s.m. PARKAPARAPLU.
PARKAPARAPLU
Nieuw darkwaveduo uit Antwerpen. Met …
> EMMA ROTSAERT, zangeres & actrice. Ze speelt de hoofdrol in de Ensor-genomineere tv-drama-reeks “How To Kill Your Sister” (2025). En komt van dezelfde absurde planeet als Vanthilt.
> GEERT VANBEVER, ancien-combattant van o.a. Wizards Of Ooze, Rudy Trouvé Septet, Dead Man Ray, Tuff Guac … werkte o.a. met Hugh Cornwell (The Stranglers) en Budgie (The Banshees). Samen hebben Emma & Geert ook ‘n Sisters Of Mercy tribute band: Body Electric.
AA!&PKPP bundelen hun unieke gekte in één album, met krachtdadige titels als “TALIBAN COCKTAIL JURK”, “SWASTIKA ELASTIKA” of. “KNIPMES FREEJAZZ” …
Een fan meldt: “Het is een hakbijlend nieuw repertoire, abstrakt & brutaal, somber & energiek, gitaargesneden & stemverheven! AA!PKPP gaat dwars door alles heen! 2026 staat nu al scherp!”.
VINYL (8 tracks) & CD (12 tracks) verkrijgbaar vanaf 17 april.
Digitale dubbelsingel “TALIBAN COCKTAIL JURK” & “SWASTIKA ELASTIKA - Nevel ft. Reverend Basstorius DubMix” op alle streaming platformen op 6 februari.
TOURDATA (Meer TBC)
21/02/26 - Pelter Skelter - Pelt -
07/03/26 - Zaal Muziekcentrum Goedleven – Oostakker (Gent) -
18/04/26 - Bibelot - Dordrecht (NL) -
24/04/26 - Porgy & Bess - Terneuzen (NL) -
25/04/26 - 't Zomerlief Mariakerke (Gent) -
02/05/26 - MACCA Club - Hasselt -
09/05/26 - Muziekgieterij - Maastricht (NL) -
15/05/26 - Willem 2 - Den Bosch (NL) -
16/05/26 - De Kelk - Brugge -
05/06/26 - Hnita Jazz Club- Heist o/d Berg -
06/06/26 - De Singer - Rijkevorsel -
20/06/26 - Djingel Djangel - Antwerpen -
04/07/26 - Dreeffestival - Tielt -
10/11/26 - De Kapel - Mol -
Live Nation concert - The Sisters of Mercy
Op zondag 11 oktober 2026 in Ancienne Belgique, Brussel
Na uitverkochte concerten in AB in 2022 en in De Vooruit in 2024, keren The Sisters of Mercy op zondag 11 oktober 2026 terug naar Ancienne Belgique! Maak je klaar voor een avond die nu al memorabel belooft te worden.
The Sisters of Mercy fascineren keer op keer. De band is al meer dan vier decennia lang een iconische naam in de undergroundscene en heeft zowel genres gedefinieerd als de grenzen ervan verlegd. Hun combinatie van psychedelische punk, metal, dansbare beats en diepe stemmen leidt tot een unieke soundcocktail die meerdere generaties heeft getekend. De band werd in 1980 opgericht in Leeds en vernoemd naar het bekende nummer van Leonard Cohen. Met cultnummers als "Body and Soul", "Temple of Love", "Alice" en "No Time To Cry" creëerden ze een onmiddellijk herkenbaar geluid.
Hoewel er al een tijdje geen nieuw album is verschenen, blijft frontman Andrew Eldritch de voorkeur geven aan het podium, waar hij steeds intensere en onvoorspelbare concerten geeft. De afgelopen jaren hadden ze talloze uitverkochte shows, waarin ze geprezen nieuwe nummers lieten horen die de essentie van hun drie cultalbums mengen met een eigentijdse energie. Dat hun uitstraling nog niets aan kracht heeft ingeboet, bewijzen de uitverkochte concerten en festivaloptredens in de Verenigde Staten. De band, onder leiding van Andrew Eldritch en vergezeld door Ben Christo, Kai, 'Ravey' Dave Creffield en de onmisbare Doktor Avalanche, brengt een krachtige show. Versterkt door een indrukwekkende lichtshow en een setlist vol hits en nieuwe nummers, is dit een avond om niet te missen. Afspraak op 11 oktober in Ancienne Belgique voor een nieuw hoofdstuk in de muziekgeschiedenis!
"We are a rock'n'roll band. And a pop band. And an industrial groove machine".
The Sisters of Mercy.
TICKETPRIJS: €47,50 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).
Belangrijk: De Belgische regering heeft een verhoging van het btw-tarief op onder andere festival- en concerttickets aangekondigd, van 6% naar 12%. De sector wacht op officiële duiding over de exacte toepassing en timing, maar een prijsaanpassing is niet uit te sluiten. Wie zeker wil zijn van de huidige prijzen, koopt best tijdig een ticket.
www.livenation.be
Live Nation concert – Merol concertreeks
MEROL, Leve de Feeks Tour 2026
Op zaterdag 28 november 2026 in Het Depot, Leuven & donderdag 17 december 2026 in De Roma, Antwerpen
MEROL is terug: vuriger, kwetsbaarder en ruiger dan ooit. Met een nieuw album, genaamd 'Leve de Feeks', slaat ze een nieuw muzikaal pad in. Kom het live ontdekken op zaterdag 28 november 2026 in Het Depot in Leuven en op donderdag 17 december 2026 in De Roma in Antwerpen.
Tickets zijn beschikbaar via livenation.be, en respectievelijk hetdepot.be en deroma.be.
In 2018 lanceerde MEROL – de artiestennaam van Merel Baldé – zichzelf als een raket de popmuziek in met de hitsingle "Lekker Met De Meiden". Sindsdien is ze niet meer te stoppen. Met haar brutale, eigenwijze en directe Nederlandstalige elektropop weet ze de tijdgeest feilloos bloot te leggen. Ze zingt over seks, feminisme en alles daaromheen, verpakt in onweerstaanbaar catchy synthpop. Sinds haar doorbraak speelde ze zalen zoals Ancienne Belgique, De Vooruit en Lotto Arena plat en stond ze op festivals als Pukkelpop en Rock Werchter. Voor haar nieuwe album 'Leve de Feeks', dat verwacht wordt op 1 mei, werkte ze samen met producer Jeroen De Pessemier (bekend van o.a. The Subs en Oscar and the Wolf). Geïnspireerd door artiesten als Peaches, Wet Leg, Amyl and the Sniffers en Björk creëerde ze wilde elektropunk met rock- en techno-invloeden. Ze blaast de term 'feeks' nieuw leven in en bevrijdt zichzelf van alle schaamte die ze heeft over haar lichaam, haar seks en haar kinderwens.
Tickets zijn beschikbaar via livenation.be, hetdepot.be en deroma.be en kosten €38 (inclusief servicekosten).
Het concert in Leuven is een coproductie tussen Live Nation en Het Depot.
Het concert in Antwerpen is een coproductie tussen Live Nation en De Roma.
________________________________________
Het nieuwe album van MEROL 'Leve de Feeks' komt op 1 mei 2026 uit.
www.livenation.be
Kaat Van Stralen, Benny Boo, De Casino, Sint-Niklaas op 3 februari 2026 – Pics
Kaat Van Stralen, winnares van De Nieuwe Lichting 2025, laat zich niet in één hokje duwen. Wat begon als een eigenzinnig soloproject, groeide uit tot een genre-overschrijdende punkband met Melvin Slabbinck, Anton Robberechts en Faust De Vogelaere aan haar zijde. Met strakke spoken word, punkattitude en psychedelische randjes roept Kaat elk genre streng maar rechtvaardig op het matje.
Het resultaat: een vurige mix van taalkabaal, krakende beats en messcherpe riffs. Ze won eerder al Sound Track Vlaams-Brabant 2024 en werd artist in residence bij Het Depot.
In januari 2025 brak ze door met haar debuutsingle ‘Stop Met Wenen’, uitgeroepen tot “het belangrijkste Belgische nummer in tijden”. De track stond drie weken op nummer één in De Afrekening en kreeg massale online tractie.
Haar debuut-EP verscheen in november, geproducet door Pieter-Jan Decraene, met ‘Aerobics’ als eerste single.
Benny Boo - De Nieuwe Lichting finalist Benny Boo ademt cosmic loser energy. Na een breakup die alles overhoop haalde, vond Ben Tanghe zijn weg terug naar de gitaar en naar songs die even wrang als aanstekelijk klinken. Geïnspireerd door slacker-y-crooners als Alex G en Porches maakt hij digitale gitaarmuziek vol scheefgepitchte gedachten en onweerstaanbare melodieën.
Alles is DIY: self-produced, self-mixed en constant self-doubting. Die kwetsbaarheid vertaalt zich live in een messcherpe set, opgebouwd met band en stemvervormers. Soms breekbaar, soms onverwacht luid.
Sometimes the losers win!
(bron: De Casino)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Kaat Van Stralen
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9001-kaat-van-stralen-03-02-2026?Itemid=0
Benny Boo
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9004-benny-boo-03-02-2026?Itemid=0
Org: De Casino, Sint-Niklaas
Pias news – Ghinzu announces new album
"W.O.W.A" OUT ON MAY 29, 2026
VIA PLAY IT AGAIN SAM
FIRST SINGLE 'OUT OF CONTROL' OUT
Ghinzu - Out of Control
05.06.2026 — ANCIENNE BELGIQUE, BRUSSELS
One of Belgium's biggest alternative-rock bands, Ghinzu have today announced details of their return with their 4th studio album and their first in 17 years, W.O.W.A, out via Play It Again Sam on May 29, 2026. They also deliver the first single to be lifted from the record – Out of Control.
The record has been a work in progress for some time, with Ghinzu having written almost 90 fully fledged ideas for their new album, before whittling this down to the final tracklisting. "We had all these hard drives everywhere," recalls Ghinzu frontman John Descamps. "We wanted to gather 10 tracks together to really represent all those years of condensed work."
The results take Ghinzu back to basics, before blasting them into uncharted territories. Their formative influences - the energy and expression of Queen; the raucous grunge noise of Nirvana and The Melvins – remain, alongside their passion for visual art. Name-checking the painters Gerhard Richter and Francis Bacon as points of inspiration, they stepped back from their perfectionist leanings to embrace music at its most raw and powerful.
Epic lead single Out of Control erupts like a missile, testimony to the tattered legacy of 90s alt-rock – music of their adolescent emancipation – and their urgent need to start anew. "The idea was to contextualise a straight-forward rock song into something a little more thought-provoking. But it's also a pretty simple song, at heart."
It's music rich in character, and completely distinct. "It has to be something we've made with our hands," John says. "The experts we are – as sound engineers, as creative people – it's about making our own instrument, something that channels the personality of the musician.
Travelling to Los Angeles studio Hillside Manor, Ghinzu worked alongside the hugely experienced figure of Dave Sardy on this record, a crucial individual who became an additional member of the band. "The studio is kind of a gold mine," reflects John. "There's an enormous amount of microphones, amplifiers, keyboards, guitars all around you. You're sitting in the same room where Oasis and The Rolling Stones recorded. You can feel the history."
The results speak for themselves. When Other Worlds Await is a terrific record, laced with raw pulsions and engineered tensions. The distillation of a decade's worth of ideas, it finds Ghinzu revelling in creative maturity. "Time is important. It allows you to open your eyes on the different person you've become," John notes. "We question everything a little less. We're more grounded and don't over-think it."
Sessions took place at a multitude of studios. Ghinzu worked in their native Belgium and across the Atlantic in New York; they secluded themselves in the countryside, and worked at studios overlooking the sea. "Our plan was to drift away, creating 'evolutive songs' that could change from one week to another, or simply disappear to maybe reappear. Doubts have less room within such space, as there is nothing to finish. What is left are the survivors of that period, the wild ones who got captured."
From first to last, these are stories built by older musicians, people with experience and maturity. "It's about telling very specific stories in a way that is universal," he says. "There's an almost confrontational aspect with regards to age. We're developing an intergenerational feel in bringing these stories out of specific narratives and pushing them into different spaces."
Alongside the announcement of their new album, Ghinzu have revealed details of their W.O.W.A Spring EU & UK tour. The run will see the band bring their electrifying live show to Paris, Brussels, London, Utrecht, Cologne and Luxembourg.
V2 records news – Sorry Release Two New Tracks, "Billy Elliot" + "Alone in Cologne"
Saturday 7 March Live @ Botanique, Brussels
Now, London group Sorry share two new tracks via Domino, "Billy Elliot" and "Alone in Cologne", ahead of their UK, Ireland and European COSPLAY tour.
These two new singles follow their highly anticipated third record COSPLAY, released last November to widespread acclaim. "Billy Elliot" finds the band indulging in bittersweet psych-pop, juxtaposed against the frenetic funk of "Alone in Cologne". The former track received its first play from Huw Stephens on BBC 6Music last night.
Sorry share: "I used to be close to you or somebody that I once knew."
The COSPLAY UK/IRE tour kicks off next week at The Fleece in Bristol and wraps with what is set to be a spectacular show at London's HERE at Outernet on Thursday 26 February. The band then heads to Europe for a short run of shows. See below for full routing and here for tickets.
LISTEN TO COSPLAY
Sorry are:
Asha Lorenz
Louis O'Bryen
Lincoln Barrett
Campbell Baum
Marco Pini
COSPLAY Tour
7 Mar - Botanique - Brussels, BEL
Billy Elliot / Alone In Cologne - Single by Sorry | Spotify
Sorry - Echoes (Official Video)
Epinikion – Op ons nieuw album proberen we eerder een balans van rauwheid en melodie te brengen
De Nederlandse formatie Epinikion is al van 2020 bezig. De band werd gevormd door Robert Tangerman en Renate de Boer. In eerste instantie was de insteek van het project een Rock opera album uitbrengen. Later groeide het uit tot een heuse ‘Epic symfonische rock band’ met zangeres Kimberley Jongen, Maarten Jungschläger op lead gitaar en Rutger Klijn op bas. In 2024 maakte Michal Gis op drum, de band compleet.
Ondertussen bracht Epinikion hun debuut ' Inquisition' uit, dat overal goed werd ontvangen. Op het festival ‘Unholy Aliance’ (2024 ) in Kortrijk zagen we een band die typische symfonische metal speelt, met vrouwelijke vocals, en een soort rock opera creëert op het podium, die tot de verbeelding spreekt. Er is een subtiel, donker grauw kantje aan, wat dit project nog interessanter maakt. We ervaren een spook- sprookjes achtige wereld en de diversiteit intrigeert. Een fantasieprikkelende set, die talrijke beelden oproept.
De band heeft niet stil gezeten, begin februari kwam een nieuwe plaat uit, ‘The force of nature’. We horen hier een iets meer melodieuze aanpak met een opera insteek in de vocals.
Met Renate de Boer (keyboards) en Robert Tangerman ( gitaar) hadden we een babbel, blikten we terug naar het verleden en kijken we uit naar de toekomst.
De band is begonnen als een rock opera en uitgegroeid tot een volwaardige band. Hoe is het in zijn werk gegaan?
Het is niet zo dat er eerst een rock opera was en dan een band. Het is gewoon hoe we begonnen zijn met dit project. we waren toen onbekend en hebben dit met ons twee - Renate en Robert - gemaakt.
In 2022 had je me nog gecontacteerd op Fb voor wat promotionele hulp. Hielpen de tips?
Dat heeft zeker geholpen , om op die manier die bepaalde plekken en zalen aan te spreken…
Is er niet een beetje een overaanbod aan symfonische bands, waardoor het voor jullie moeilijker is om ‘aan bod te komen’?
Ik denk dat er zeker geen overaanbod is, en zal zeker niet in België en Nederland. Althans niet binnen die manier waarop wij het aanpakken. Op die wijze is het dan ook lastig om mensen te vinden die daar willen in investeren, net omdat er dus te weinig aanbod is in de Benelux voor wat wij doen. buiten die Benelux wordt het pas interessant..
Je zei ‘mijn verleden als topsporter helpt ook om door te zetten’. Kun je er wat meer over vertellen?
Doorzettingsvermogen is inherent aan topsport, opgeven is geen optie. Dat is ook het geval geweest bij het opstarten van onze band, zowel Robert als ik hebben heel hard doorgeploegd om deze band van de grond te krijgen, ook al zat het soms ontzettend tegen. We zijn volhardend gebleven en daarom zijn we op het punt gekomen waar we nu staan.
Jullie debuut ‘Inquisition’ werd goed ontvangen; heeft het deuren geopend?
Zeker heeft ‘Inquisition’ ons de eerste stap opgeleverd naar aandacht. Zo kwamen we natuurlijk een beetje in de picture, vooral omdat de reacties zeer positief waren. Dat was niet alleen leuk maar is ook een motivatie om verder door te pakken.
Ik heb jullie live gezien in 2024, op ‘An Unholy Aliance’ in Kortrijk:’Er is een subtiel, donker grauw kantje aan, wat dit project zo mogelijk nog interessanter maakt. We ervaren een spook- sprookjes achtige wereld en de diversiteit intrigeert’. Is dit het soort shows dat jullie wensen te brengen?
Dat was zeker onze bedoeling zo een sfeer te creëren, we zijn blij dat het toen al werd opgemerkt. Ook al was het met de minimale middelen die we toen ter beschikking hadden, dat is dus heel fijn om te horen.
Hoe was 2025 voor jullie echt?
Het jaar 2025 heeft vooral in het teken gestaan het opnemen van het nieuwe album. We hebben ook heel wat optredens gedaan, en merken dat dit steeds beter en beter gaat. Omdat we als band nu al een tijdje bij elkaar zijn, en steeds beter op elkaar ingespeeld. 2025 was dus een soort groei naar een nieuwe fase in onze carrière als band. Voor de release binnen twee weken hebben we ook ingezet op meer licht en rook.
En nu is er de nieuwe plaat, met een single/EP. In vergelijking met het debuut, dat veel rauwer klonk, is deze melodieuzer van aard. Klopt het?
Robert: Er is eerder een balans tussen het rauwe en het melodieuze kantje dat naar boven komt nu. De drie singles die nu zijn uitgebracht zijn wel wat melodieuzer. Hoewel de middelste single toch ook wel echt rauw klinkt. Op het album staan wel wat meer rauwe nummers, het is dus eerder de balans die we hebben opgezocht tussen die twee..
Renate: we hebben ook gekozen om een iets hardere lijn te trekken, die meer expressie geeft. Het sprookjesachtige van het eerste album , waarbij het orkest op de voorgrond stond is er niet meer . We wilden dus eerder die balans op zoeken tussen beide in, zoals Robert zegt, op deze nieuwe plaat.
Er is ook de focus op een hogere opera stem. Klopt het?
Op het eerste album hadden we (onder andere) een zanger, en kon er meer worden uitgekozen wie wat zong. Ofwel mannelijk ofwel vrouwelijke vocalen. Laura Guldemond van de Burning Witches heeft ook een liedje ingezongen, maar die heeft geen operastem, maar heeft dat evengoed prachtig gedaan. Nu hebben we maar één zangeres en dat is Kimberley. En die heeft een uiteenlopend stembereik. Ze kan zowel cleane, als grunt of operaachtige zingen. Ze heeft daar ook een aandeel in, in wat ze precies wil zingen op dit of ander songs. Als ze een andere route wil kiezen, dan mag zij dat. Daardoor komt die ‘focus’ iets meer daarop.
Wat is volgens jullie het grote verschil tussen het nieuwe werk en het debuut?
Robert: Zoals voorheen is gezegd, op de vorige plaat lag de focus op het orkest en diende gitaar als ondersteuning. Dat is op sommige momenten steeds zo, maar soms is het ook andersom en primeren de gitaren net iets meer. De productie van deze plaat is ook veel beter dan de vorige, dat is ook wel een groot verschil.
Renate: deze plaat bevat een iets meer volwassen sound dan de vorige. Het feit dat we het compacter wilden maken, en de hoofdlijn uitvergroten speelt daarbij ook een rol. Onze producer heeft die subtiliteiten en hoofdlijnen heel mooi weten te verbinden. En we hebben alles op onze eigen wijze een mooi plekje kunnen geven op deze nieuwe plaat.
De EP is een beetje de rode draad van hoe de nieuwe plaat ‘The Force of Nature’ klinkt …
Er komen zeker nog andere verassende wendingen op voor, we maken heel veel verschillende liedjes die hebben allemaal hun eigen sound, hun eigen identiteit. Dus die EP is maar een klein tipje van de sluier van hoe de plaat echt klinkt. Het kan echt alle kanten op.
‘De kracht van de natuur’ is het verhaal dat schuilt op het nieuwe werk? Is het een soort ‘concept plaat’?
Renate: binnen het eerste album zat eerder een verhalenlijn omdat het een rockopera is. Nu is er eerder een thema, en dat is ‘the force of nature’ de kracht van de natuur. En al die onderwerpen over die natuur komen erin voor, maar een echte verhalenlijn zit er zeker niet in.
Robert: het is niet zo dat de songs aan elkaar geknoopt zijn, ze staan elk op zich, maar gaan wel allemaal over datzelfde thema.. dat vat het beetje samen.
Na een succesvol debuut, is er nu die tweede ‘moeilijke’? Nee?
Renate: Nee, als je een debuut album schrijft en dat geldt voor iedereen dan ben je zoekende, je moet nog veel leren. Leren om samen te werken, welke sound we echt willen. Dat was op deze tweede dus niet het geval. En dan hebben we het nog niet over de technische ontwikkeling die Robert heeft doorgemaakt;.. en dat hoor je dus ook aan het eindresultaat ,
Robert: we konden nu ook veel meer samen dingen doen en schrijven, net omdat we allemaal wat meer op elkaar zijn ingespeeld ondertussen. De drummer gaat naar de drumpartijen kijken, de bassist naar de bas partijen. En ook de zangeres doet haar inbreng, waardoor we deze keer niet alles ‘met ons twee’ moesten doen.
Zijn er groeimogelijkheden?
We hebben na de eerste geleerd, waardoor we deze tweede hebben kunnen maken. We gaan nooit stoppen met leren. Er zitten dus zeker groeimogelijkheden in deze band. We zijn leergierig, luister naar adviezen. Dus ja..
Wat zijn de verwachtingen van deze tweede plaat?
Renate: dat is een moeilijke, we hopen alleen dat hij goed valt. Bij fans, bij pers.. het is koffiedik kijken. Er komen al heel wat mooie reviews binnen van recensenten die alle songs op het album al hebben gekregen . Met zelfs een tien op tien , dus dat is veelbelovend. Het enthousiasme is dus zeker wel hoog voor deze nieuwe release hebben we de indruk.
Robert: ik denk dat je nooit ‘verwachtingen’ kan hebben, je kunt enkel hopen dat mensen het waarderen en naar waarde schatten. We hopen daarmee dan ook de volgende stap te kunnen maken, maar vooral in kwantiteit en kwaliteit.
En wat is de volgende stap dan?
Nog meer platen maken, leuke festivals kunnen spelen. Wat meer bereik te krijgen. Richting het buitenland, Duitsland bijvoorbeeld. Dat soort dingen dus…
Over die scene van het genre Epica, After Forever, Whitin Temptation … Ik krijg de indruk dat de ‘gouden jaren’ een beetje ‘voorbij zijn’. Voorheen waren er zelfs heuse festivals rond die scene. Nu minder. Heeft het ook invloed gehad op jullie als band?
In Benelux is er gewoon veel meer animo voor het hardere en extremere werk. Terwijl Symfonische metal niet zo goed in de markt ligt hier. Je hebt natuurlijk Epica of Whitin Temptation maar dan heb je het over de bovenste laag daarvan. Al wat daaronder ligt, zoals wij, wordt zo goed als genegeerd. Het gat qua aandacht tussen de grote bands en alles daaronder is enorm groot. De middenlaag daarvan krijgt in bijvoorbeeld Zuid-Amerika wel aandacht. Hier dus niet, daar ligt dus wel het verschil. We blijven wat zitten in die underground…
Op zich is er niets mis aan de ‘underground’? Je kan een soort ‘club circuit’ uitbouwen als band?
Robert: Dat klopt, maar met wat wij willen met dat bombastische en die licht/rook productie dat het gewoonweg heel moeilijk is om op kleine podia te staan. Dat theatrale waar wij voor gaan, als je dat wil neer zetten heb je gewoonweg grotere podia nodig. De mogelijkheden in een club circuit zijn daar eerder minimaal. Om zo een show te kunnen brengen die past bij onze muziek.
Renate: Het is leuk om mee te maken dat heel klein, maar we hebben nu licht, we hebben dingen die maken dat we ‘groter’ kunnen uitpakken. Waardoor een ‘iets groter podium’ van pas zou kunnen komen. We worden gelukkig wel gezien, en mogen in april al op een iets groter podium, Bibelot festival aantreden.. de bal is wel aan het rollen.
Het loopt dus nu wel goed …
Renate: dat mag ook wel, we steken hier veel tijd in. Nacht en dag zijn we hiermee bezig met dit project. Het mag zijn vruchten gaan afwerpen. Door hard werken, komt er gelukkig wel iets op gang.
Wat zijn de verdere plannen voor 2026?
Het promoten van de nieuwe plaat is een beetje de rode draad doorheen 2026. 6 februari is er onze release show in Breda, de week daarna zijn er enkele shows in Tsjechië en Polen. In april in Kortrijk. Maart in Den Haag. In Mei Ragnarokd Verder zijn er zeker nog plannen…
Is jullie doel tot nu toe bereikt? Wat zijn de muzikale ambities verder?
Nee, zeker al geen podia zoals dat, waar je totaal geen contact hebt met je fans. Ik denk er nooit echt over na. Het is fijn om er over te hebben natuurlijk. Een podia zoals in Kortrijk, dat heeft zeker zijn charme. Maar zo een enorme arena dus niet. De iets grotere clubs zoals AB of zo, dat dan weer wel. Dus ja, dat is zeker een ambitie die wat meer middelgrote podia…
Pics @Vanessa Housieaux
Bedankt voor de fijne babbel, ik hoop jullie in België te zien dit jaar.. wel opletten voor het Belgische bier, want de Nederlanders kunnen er niet zo goed tegen, …
hahaha, das waar!
Eosine is al een tijdje een belofte in België en de rest van Europa. De nieuwe single “And Now It Shows” is opnieuw een schot in de roos.
Eosine viel in 2023 op met de single “Plant Healing”, in een productie van Mark Gardener van Ride. In 2024 volgden nog de EP ‘Liminal’ en heel wat spraakmakende optredens, met een opgemerkte Nederlandse tournee met de Australische psychrockers van Psychedelic Porn Crumpets.
Nu is de band rond Elena – in een nieuwe bezetting - terug met een nieuwe single. “And Now It Shows” is een stevige blend van emo, noiserock en wat shoegaze. Ergens tussen Amyl & The Sniffers en Le Butcherettes in.
Eosine is binnenkort zowat overal in Vlaanderen te zien waar een podium staat.
https://www.youtube.com/watch?v=81ixO4aPuuY
De Mexicaanse zangeres Mariel Gimeno en de Belgische gitarist Gio Smet werken reeds samen in hun dark metalband Midnightmares en nu hebben ze hun schouders gezet onder een nieuw project en dat is Vallaris.
Hun debuutsingle “Saint Bernardus” is een lofzang op de gelijknamige bierbrouwer en heeft een heel Middeleeuwse vibe. Het is een vrolijk, aanstekelijk en authentiek folknummer met een mooie tekst, maar het duurt wel even vooraleer alles verteld is.
Benieuwd of hier een EP of een full album op volgt. Er staat inmiddels een eerste concert van Vallaris op de agenda, op 21 maart in The Roxy in Herentals.
Folk/World
Saint Bernardus -single-
https://www.youtube.com/watch?v=op5sUBLkXH8&t=299s
Pink on Red is een no-nonsense bluesrockband uit Gent. Hun nieuwe single is “Levvy”. Het is de eerste voorbode van hun debuut-EP ‘Negligee Cafe’, die verschijnt op 15 mei.
“Levvy” is een energiek bluesrocknummer met weinig filter of productie. Het nummer is blijkbaar ook belangrijk voor het verhaal dat ze met hun aanstaande EP willen vertellen. Deze single vertelt het verhaal van een personage dat zich volledig verliest in het nachtleven. Hij maakt foute keuzes, omarmt ze zonder schaamte en blijft doorgaan, ongeacht de gevolgen.
De releaseshow voor de EP wordt georganiseerd op vrijdag 12 juni in Trefpunt in Gent. Troubled Water speelt die avond als support.
https://www.youtube.com/watch?v=bFZ62Se2ZGE
Frans Kalf is de artiestennaam van Mika Ram. Hij is 22 en half Amsterdammer, half Gentenaar. Met pakkende liedjes en rake teksten in het Nederlands neemt hij je mee in zijn bitterzoete wereldje, waar er plaats is voor zowel een gebroken hart als een schaterlach.
Zijn debuutsingle “Terwijl Je Voor Me Stond” is een dromerige en naïeve song die meteen de contouren van Frans Kalf aflijnt, waar chanson en kleinkunst versmelten met indie en folk. Het is een beetje een mix van Spinvis, Fenster, Augustijn en Guido Belcanto.
Dit voorjaar is Frans Kalf veelvuldig te zien in Vlaanderen en Nederland, en gaat hij op tour met mooi volk als Dressed Like Boys, Kaat Van Stralen en Johannes Is Zijn Naam.
https://www.youtube.com/watch?v=EgTa9JY5g0w
Live 2025
Yevgueni – Mooie backcatalogue van 25 kaarsjes
Floris Francis Arthur maakte twee albums met Engelstalige slaapkamerfolk. Het nieuwe album wordt er eentje in het Nederlands. “Hou Me Tegen” is de eerste single.
Muzikaal herkennen we op deze single nog veel elementen van de vorige albums, de lofi, de schijnbare eenvoud, de naïeve ontboezemingen en het dromerige, om er nu maar drie of vier te noemen. Een complete stijlbreuk is het niet. Wel zal het voor de fans even wennen zijn aan het Nederlands, en aan de strijkers misschien ook.
Het staat nog niet vast dat het Nederlands een blijvend element is. Vermoedelijk hangt dat ook wat af van de reacties. De komende concerten speelt Floris Francis Arthur zowel Nederlandstalige als Engelstalige nummers.
https://www.youtube.com/watch?v=dI0_LpQQG7M&list=OLAK5uy_mmQdJGE0SOqaIRc1DfbVFAm-ExdPN9Tqo
Bob Mould heeft de Sugar-train opnieuw op de sporen gezet. Vorig jaar was er al de eerste single “House of Dead Memories” en nu is er de opvolger “Long Live Love”.
Het is opnieuw onmiskenbaar een volbloed Sugar-song geworden. Ruw, rauw, fuzzy en overweldigend.
Voor de vinyl-liefhebbers komt er een 7”-vinyl uit met deze “Long Live Love” en “House of Dead Memories”.
Op 14 juni staat Sugar in De Roma in Antwerpen.
https://www.youtube.com/watch?v=jSet8ltTGUo&t=154s
Motsus maakt sinds 2012 de wereld een stukje mooier met hun instrumentale stonermetal. Hun nieuwe album ‘Atlas’ is een nieuwe, grote stap vooruit voor het West-Vlaamse trio.
Hoogtepunten van de voorbije 14 jaar zijn voor Motsus het debuut- en conceptalbum ‘Oumuamua’ in 2018 en hun passage op Alcatraz in 2022. Dit is niet de meest productieve band, maar gitarist Tom heeft het dan ook heel druk met zijn label Polder Records (Cowboys & Aliens, Gnome, Mould, …). Ook concerten lijken bij Motsus eerder in golven te komen dan in een constante stroom. Dit tweede album zorgt voor een nieuwe golf van optredens in Vlaanderen.
Het nieuwe album van Motsus werd opgenomen in de Dunk!Studios in Zottegem. De productie was in handen van Karl Daniel Lidén, drummer van Dozer, Greenleaf en A Swarm of the Sun. Op ‘Atlas’ gaat Motsus nog verder in de richting van de doom, hoewel de stoner-vibe zeker nog tastbaar aanwezig is op zowat elke track. De vijf tracks (en intro) zijn hypnotiserend en bezwerend. Andere adjectieven die ons bij het beluisteren te binnen schieten, zijn atmosferisch, fuzzy, psychedelisch en epic.
“Driver” is een instrumentale mantra-met-een-versnelling. “Duna” opent met expressieve percussie en wat Midden Oosterse geluiden om daarna heel donker en dreigend open te bloeien en dan naar het einde terug te keren naar die slangenbezweerder-sound. “Nice Exploder Pt. II” (op ‘Oumuamua’ staat “Pt. I“ van deze track) krijgt tien minuten om het hele verhaal te vertellen en daarvan is geen seconde te veel. “Short Notice” is een Motsus-klassieker op de concerten die pas nu officieel in de studio werd vastgelegd. Er bestond al wel een demoversie van deze track, uit 2013. Met net iets meer dan 2 minuten is deze versie het veruit de kortste en meteen ook de snelste track van Atlas.
Mijn favoriete track van ‘Atlas’ is het nu eens slepende en dan weer versnellende “Turboslak”. Een heel raak gekozen songtitel dus. Motsus krijgt nog wat bonuspunten toebedeeld voor het leuke artwork van Tom.
Op ‘Atlas’ verkent Motsus nieuw terrein. De band heeft een hele evolutie doorgemaakt sinds ‘Oumuamua’ en dat vertaalt zich in soms gedurfde keuzes en een meer eigen gezicht.
Wie toch liever gewoon wat referentiebands heeft, moet denken in de richting van Atomic Vulture, Fire Down Below, Sleep, Electric Wizard, Belzebong, My Sleeping Karma, Colour Haze, …
De Nederlandse band Bettie Serveert kende een steile opgang in de jaren ’90. Hun recentste studio-album is ‘Damaged Good’ uit 2016. Vorig jaar was er uit het niets de single “Ta!” en dit jaar wordt daar een vervolg op gemaakt met “Evil Inside”.
Jesse Beuker, die ook al de mix deed van ‘Damaed Good’ en “Ta!”, die zat opnieuw mee in de studio. “Evil Inside” is opnieuw een catchy pop/rocknummer. Het gaat over vertrouwen en over het feit dat elke mens een mooie en een donkere kant heeft. Met nu al twee nieuwe nummers zou er wel eens een EP of een nieuw album in de maak kunnen zijn.
Op 4 maart staan de Betties in De Casino in Sint-Niklaas.
https://www.youtube.com/watch?v=_8hZXQ0Kc-U
Wat er in Minneapolis is gebeurd met ICE laat maar weinig artiesten onbetuigd en een aantal hebben er een song over opgenomen. Zo ook Bruce Springsteen.
The Boss is al langer een criticus van de Amerikaanse president Donald Trump en hij is ook niet bang om die kritiek openlijk te uiten.
“Streets of Minneapolis” is een gezapige en heel klassieke rocktrack met een scherpe tekst waarin het beleid en de gevolgen daarvan onderuit worden gehaald. Met veel métier en veel woede opgenomen.
https://www.youtube.com/watch?v=wWKSoxG1K7w
In de voorbije zomer kregen we de succesvolle doortocht van Neon Electronics op de Fonne Feesten in Lokeren. Tevens was er de single “Nothing For Nothing” en nu is er een tweede digitale single “Justification Unknown”.
Dit is de voorbode van meer nieuw werk.
Deze single is van de hand van Dirk Da Davo, Glen Keteleer (Radical G) en bassist Pieter-Jan Theunis. “Justification Unknown” is een sfeervolle track die perfect ondersteunt wordt door de videoclip waarin je vooral de ruimte en ruimtereizen ziet passeren. Een song die het op de alternatieve dansvloer zeker thuishoort!
https://youtu.be/6ABeOwgD1bk
Stereoseat is een Gentse band dat met ‘Moanster’ aan hun derde album toe is. Het begon in 2013 als een studioproject van Tom Van Dorpe en Sergej Van Bouwel (Absynthe Minded). Met de toevoeging van David Van Glabeke, Maarten De Meyer (Vive La Fete) en Jelle Lefebvre (Wholes) staan ze live sterk in hun schoenen.
Muzikaal zijn ze niet onder één noemer te noemen. Hun muziek bestaat uit stukken atmosferische metal, stoner en rock die ze afwisselen met sterke riffs en soms wat rustiger passages.
Opener en titelnummer “Moanster” wordt gedragen door een zware riff. “Artique” is serieus uptempo en rockt als de beesten. Alleen tijdens de outtro valt de boel stil en komen we enigszins tot rust. “Stroll” gaat een beetje richting de oude Queens of the Stone Age uit. Beukende riffs en toch met de nodige melodieën. De vocals schreeuwen de ene keer en produceren de andere keer weer een mooie zanglijn.
Iedere song heeft de neiging om je aan te vallen en hebben veelal een dystopische sfeer. Dit is het resultaat van o.a. de blend van de gitaren en de synths. Laten we nu dat juist heel aantrekkelijk vinden.
“Troisie” doet denken aan de band 7Weeks (als je wat richtlijnen nodig hebt). Maar eigenlijk hoef ik niet te strooien van bandnamen want ze hebben een geheel eigen geluid.
Op ‘Moanster’ staan 11 songs en het is dan ook een heftige en omvangrijke brok muziek om in één ruk te beluisteren. De songs duren gemiddeld toch zeker een vijftal minuten. Maar het verveelt niet. Er is veel variatie en het zijn eigenlijk allemaal meer dan uitstekende songs. Origineel geluid en potige songs die goed opgebouwd zijn.
Het artwork mag er ook zijn en is van de hand van Stijn De Pourcq. Hij werkt met installaties en gebruikt hier gemummificeerde geiten en alpaca’s. Dat moet het thema van de plaat uitdrukken: opgesloten zijn in een kleine, repetitieve ruimte.
Schitterend plaatje bijgevolg.
Rock/Stoner/Metal
Moanster
Respect The Hustle, I Won’t Be Your Dog Forever
Ronker
Labelman
Review Gerrit
Het heeft even geduurd, maar de mannen van Ronker hebben eindelijk hun langverwachte tweede op de wereld losgelaten. Als je dacht dat de Belgische noise-rock scene verzadigd was, heb je buiten de razernij van dit viertal gerekend.
Hier is een blik op wat je kunt verwachten van deze sonische pletwals.
Het Visuele Voorproefje: Philip Bosmans
Voordat je de eerste noot hoort, word je geconfronteerd met het artwork van de hedendaagse Belgische kunstenaar Philip Bosmans. Zijn stijl — vaak ongemakkelijk, rauw en diep menselijk — vormt de perfecte visuele vertaling van de muziek. Het is een waarschuwing: wat binnenin zit, is niet gepolijst. Het is eerlijk, schurend en een beetje gevaarlijk.
De Tracks
Het album opent met "Tall Stories" en zet direct de toon: stuwende drums en gitaren die klinken alsof ze met schuurpapier zijn bewerkt. Ronker balanceert op de fijne lijn tussen post-punk discipline en pure noise-agressie.
Hoogtepunten van de plaat:
"Respect The Hustle" & "No Sweat": Deze tracks vormen het nerveuze hart van het album. Ze ademen een ‘niet lullen maar poetsen’-mentaliteit uit die perfect past bij hun Denderstreek-roots.
"Snuff": Een donkerder, trager nummer dat bewijst dat de band meer is dan alleen volume; ze beheersen de kunst van de dreiging.
"Deliver The Liver": Een rasechte moshpit-anthem. Het is luid, het is smerig en het vraagt om bier en zweet.
"Limelighter": Misschien wel het meest toegankelijke nummer, zonder dat de band hun scherpe randjes verliest.
Ronker levert met deze plaat een mokerslag af. Waar veel genregenoten blijven hangen in melancholie, kiest Ronker voor de aanval. De productie is kurkdroog en direct, waardoor de intensiteit van hun live-shows bijna tastbaar wordt in je huiskamer.
Dit is geen plaat om rustig bij te gaan zitten met een kop thee. Dit is een plaat die vraagt om een kapotte versterker en een gezonde dosis adrenaline.
TRACKLIST
1. Tall Stories 2. Respect The Hustle 3. No sweat 4. Clear The Air 5. Snuff 6. Where The Dogs Sleep 7. House of Hunger 8. Disco Dust 9. Deliver The liver 10. Limelighter 11. Using Eyes
Review Filip
Ronker zet zichzelf in de markt als speednoiseband, maar er zitten meer ingrediënten in deze heerlijke, pikante saus. Zoals metal en een kleine verzameling subgenres waar ‘core’ in thuishoort. Op hun tweede full album ‘Respect The Hustle, I Won’t Be Your Dog Forever’ krijgen de tracks muzikaal en inhoudelijk meer body.
De hoofdingrediënten blijven uiteraard snelheid en agressie. Dat zal wel niet veranderen zo lang als Ronker op podia staat. Refused en Slayer worden door het label als referenties opgegeven (naast David Bowie en Idles) en daar valt zeker iets voor te zeggen. Maar als er een catchy groove of een leuke melodie op hun pad komt, gaan ze die nu niet meer uit de weg. Er zit al eens een rustpuntje – of noem het ademruimte – in de songopbouw op dit album. En als een track beter wordt met een stukje piano erbij, dan halen ze er een piano bij.
In de lyrics zitten nog steeds woede en misprijzen, naast persoonlijke levenslessen, ironie en zwarte humor. En ook in de lyrics heeft dit tweede album wat meer body en gelaagdheid.
De productie was in handen van Sebastian Omerson (Atomic Vulture, Barbie Bangkok, Slow Crush, The Very Very Danger, …) en die heeft voor ‘Respect The Hustle’ een mooi evenwicht gevonden tussen agressie en melodie. De beste songs, naast de singles van dit album, zijn voor mij “Deliver The Liver”, “Disco Dust” en “Clear The Air”.
https://www.youtube.com/watch?v=l7s8ZUryTmE
De MIA’s - Pommelien Thijs kroont zich tot prinses van de MIA’s met vijf awards: dit zijn de andere winnaars
Pommelien Thijs (24) kroonde zich net niet tot keizerin, maar wel de prinses van de MIA's. Van de negen awards die ze kon pakken, ving ze er vijf.
De winnaars op een rijtje
Publieksprijzen
Album: Gedoe - Pommelien Thijs
Alternative: Kaat Van Stralen
Dance: Charlotte de Witte
Doorbraak: Red Sebastian
Groep: Bazart
Hiphop: Zwangere Guy
Nederlandstalig: Pommelien Thijs
Pop: Pommelien Thijs
Soloartiest: Pommelien Thijs
Vlaams populair: Gert Verhulst en James Cooke
Hit van het jaar: Atlas - Pommelien Thijs
Lifetime achievement: Axelle Red
Sectorprijzen
Artwork: Dressed like boys - Dressed Like Boys
Songwriter: Jelle Denturck (DIRK/Dressed Like Boys)
Liveact: Amenra
Muzikant: Nina Kortekaas
Producer: Pieterjan Coppejans
Videoclip: Gorik pt. 2 - Zwangere guy
Sector lifetime achievement: Hans Kusters
(bron: Het Nieuwsblad)
Nederlands 
Français 
