Even voorstellen – Destiny debuteert met ‘cautions’
DESTINY DEBUTEERT MET CAUTIOUS
https://open.spotify.com/track/1M0AF0ceaVtc4tQVWOcAJz
Belgisch-Nigeriaanse artiest Destiny Mbonu (23) debuteert vanuit Boekarest met zijn eerste (indie) single Cautious. Destiny stelt zich voor zoals de échten dat doen: zonder haast, bezield en met gewicht.
Dit nummer ademt nostalgie, opent traag, en laat ruimte voor emotie - niet als benevelende, overhalende kracht, maar als toestand. Opvallend: het nummer werd niet aangekondigd met woorden, maar met beeld. Een sterke videoclip ging de release op streamingplatformen vooraf en zet de toon voor een doorleefd project. De visual functioneert als verlengstuk van het project - een eerste blik op Destiny’s muzikale opzet.
De beelden ademen een filmische, geladen esthetiek die naadloos aansluit bij de insteek van het nummer. Thematisch draait Cautious rond terughoudendheid - de titel spreekt boekdelen: over het veilig spelen om niet gekwetst te worden. Wat begint als een herkenbaar relaas over liefdesverhoudingen zonder toekomstperspectief, verschuift echter langzaam richting iets fundamentelers: de vraag wanneer voorzichtigheid zelf een vorm van stilstand wordt.
Muzikaal beweegt Cautious zich binnen het indie & alternatieve circuit - met een unieke onderlaag die op de achtergrond Destiny's roots verraden. Met zijn allereerste officiële videoclip en een nieuwe, meer dansbare release in het vooruitzicht, zet de jonge creative vanuit Boekarest niet alleen een debuut neer, maar een duidelijke artistieke richting…
BIO - WIE?
Destiny Mbonu (23) is Belgisch-Nigeriaanse artiest, opgegroeid in Antwerpen en de Kempen, en momenteel gevestigd in Boekarest. Zijn muziek valt binnen het indie & alternatieve circuit onder te brengen - met een unieke onderlaag die op de achtergrond Destiny's roots verraden.
Geïnspireerd door de energie van de Boekarestse danscultuur, cinema en straatleven, maakt Destiny muziek die artistiek en filmisch aanvoelt. Koptelefoonmuziek met een hartslag - eerlijk, bezield en het best beleefd wanneer het volume opengedraaid kan worden.
Destiny vervaagt bewust de grenzen tussen genres en creëert zo werk dat eigen, compromisloos en vernieuwend is. Inhoudelijk introspectief en eerlijk - over controle loslaten, voelen zonder filter en durven kiezen voor wat klopt, zelfs wanneer dat onveilig aanvoelt.
Play it loud - zijn eigen slagzin - is geen slogan, maar een intentie en gebruiksaanwijzing voor zijn repertoire! Op de planning staat een verdere uitrol van Destiny's oeuvre - onder meer in samenwerking met een Nigeriaanse muzikant uit Boekarest.
Biebob presents Mass Hallucination Tour 2026, met o.m. Hypocrisy, Abbath, Trix, Antwerpen op 28 april 2026
Op 28 april trekt de top van de extreme metalscene naar Trix, Antwerp tijdens de Mass Hallucination Tour 2026!
Op het programma die avond: de Zweedse deathmetalpioniers Hypocrisy, de Noorse black metal-legende Abbath, de klassieke death metal van Vomitory en de atmosferische black metal van Vreid.
HYPOCRISY
De Zweedse deathmetalpioniers staan garant voor brute riffs, melodische hooks en een ijzige sfeer. Met hun uitgebreide discografie en jarenlange ervaring leveren ze altijd een solide show. Bereid je voor op een avond vol pure death metal kracht!
ABBATH
De Noorse black metal-legende brengt zijn iconische riffs en theatrale energie naar het podium. Met zijn intense aanwezigheid en kenmerkende sound transformeert hij elke show in een duister spektakel vol onvervalste black metal spirit.
VOMITORY
Opgericht in 1989, is Vomitory een van de klassieke Zweedse deathmetalbands. Hun muziek combineert snelle riffs, brute drums en agressieve vocalen. Live leveren ze strakke en intense shows die laten zien waarom ze een vaste waarde in de scene zijn.
VREID
De Noorse black metal formatie staat bekend om hun atmosferische, intense soundscapes gecombineerd met scherpe riffs en meeslepende melodieën. Hun shows nemen het publiek mee op een duistere, emotionele reis door de wereld van black metal.
(bron: Trix/Biebob)
www.biebob.be
www.trixonline.be
Org: Biebob ism Trix, A’pen
Biebob presents Skillet, Ancienne Belgique, Brussel op 27 april 2026
Skillet - De Christelijke rockers staan bekend als echte podiumbeesten
Na bijna dertig jaar, twaalf albums en duizenden concerten klinkt Skillet harder en rebelser dan ooit. In 2026 trekt het Amerikaanse viertal opnieuw de wereld rond met België op de agenda.
Met twee GRAMMY-nominaties, een Billboard Music Award en drie albums die de Top 5 van de Billboard 200 haalden, heeft Skillet zich verankerd in de internationale rock- en metalscene. De band telt meer dan 10 miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify en hun vijfvoudig platinum single “Monster” behoort tot de meest beluisterde rocknummers aller tijden.
De Christelijke rockers staan bekend als echte podiumbeesten. Ze toerden al op vier continenten, in 26 landen en vulden overal zalen met hun energieke shows. Hun universum reikt verder dan muziek alleen: met de stripboekenreeks “EDEN” wisten ze ook op andere vlakken hun stempel te drukken.
In 2024 verscheen hun twaalfde studioalbum ‘Revolution’, het eerste dat ze volledig onafhankelijk uitbrachten. De plaat werd gedragen door de krachtige leadsingle “Unpopular”.
Na hun overweldigende passage op Graspop Metal Meeting, keren de Amerikaanse hardrockers terug naar Brussel.
Verwacht op 27 april 2026 in Ancienne Belgique een set vol nieuwe nummers en tijdloze klassiekers!
(bron: Biebob/AB)
www.abconcerts.be
www.biebob.be
Org: Biebob (ism AB, Brussel)
Starman records news - Liliane Saint-Pierre - 'Hier Bij Mij'
De nieuwe single van Liliane Saint-Pierre Uit op 6/3/26
https://open.spotify.com/album/6B7f8w947P0gWLLUPp7avd?si=U7nVqdI3QPGr5tnaX-wCcg
Na het succes van haar fel gesmaakte vorige single “Soldiers 2.0” die in de herfst van 2025 uitkwam, verschijnt op 6 maart haar nieuwe single “Hier Bij Mij”, een aangrijpende song over verlies en hoop voor haar geschreven door Daalman en opgenomen en geproducet door Jeroen Swinnen.
Liliane Saint-Pierre is zondermeer La Grande Dame van het Vlaamse chanson, actief als ‘recording artist’ sinds de prille jaren 60 van de vorige eeuw, en met 20 albums en meer dan 90 singles op de teller, opgenomen in het Nederlands, Frans, Duits en Engels. Talrijke hits en honderduizenden platen verkocht. Eén van de weinige Vlaamse artiesten die het ook ver buiten landsgrenzen schopte. Haar carrière spreekt dan ook tot de verbeelding: als jong meisje tijdens de golden sixties doorheen Europa touren en Roy Orbison, Jimi Hendrix of The Bee Gees tegen het lijf lopen, spelen in de van The Beatles bekende Star Club in Hamburg, in Parijs tekenen voor Flèche, het platenlabel van de grote Claude François die wild van haar was; musicals, TV shows, songfestival avonturen…en nog veel en veel meer.
Gezien haar rijke verleden in is het niet verwonderlijk dat de nieuwe tournee die in 2026 van start gaat MAGICAL HISTORY TOUR gedoopt werd. Daarin neemt Liliane Saint-Pierre je mee op een magische reis met muzikale historische hoogtepunten uit de zestiger, zeventiger en tachtiger jaren.
Deze MAGICAL HISTORY TOUR met muziek van legendarische wereldsterren die haar toen hebben geïnspireerd en miljoenen anderen gepassioneerd door de jaren heen wordt een opwindend muziektheaterconcert. Een nostalgische herbeleving van muzikale topmomenten gespekt met pittige anekdotes uit het leven gegrepen, een absolute aanrader.
Eerste data werden reeds aangekondigd (Meer op komst!)
19/03/2026 - Willebroek, CC De Ster (UITVERKOCHT)
25/04/2026 - Maaseik, CC Achterolmen
19/05/2026 - Geel, CC De Werft
18/10/2026 – Wetteren – CC Nova
22/11/2026 – Mark Liebrecht Schouwburg – Mortsel
Artist website: www.lilianesaint-pierre.be
Info www.rumoer.be
Even voorstellen – Pelican Dealer – single ‘Honey’, ‘EYES ON THE PRIZE (EP)’.
Na de enorme ontvangst van hun eerste single Fever Season maakt Pelican Dealer zich nu op voor hun tweede single ‘Honey’ van hun langverwachte EP ‘Eyes On The Prize’.
De track verschijnt op 6 maart 2026.
Met Honey laat Pelican Dealer opnieuw een andere kant van zichzelf zien. Waar Fever Season een energieke voorbode was, duikt Honey dieper in de complexiteit van verslaving en zelfverlies. Het nummer schildert het gevoel van wegzinken, terwijl je jezelf en je omgeving blijft beloven dat je zult veranderen, ook al weet je dat die belofte wankel is. De zin "Sticking like honey on my cheeks" verwijst zowel naar de fysieke sporen van verslaving als naar hoe verslaving zich vastzet in je lichaam.
De releaseshow van Eyes On The Prize op 28 mei 2026 in Het Depot was binnen 72 uur (!) volledig uitverkocht. Vanwege de grote vraag heeft de band het optreden verplaatst naar de Main Hall, waar de tickets ook snel de deur uitgaan.
De release luidt de aanloop in naar de EP ‘Eyes On The Prize’, die in mei verschijnt en dus gevierd wordt met een releaseshow in Het Depot op 28 mei 2026.
Voor de releaseshow in Het Depot speelt PELICAN DEALER een aantal opwarmshows, waarbij fans een exclusief voorproefje van de EP kunnen horen.
6/05/2026 – Ringo, Gent
08/05/2026 – Kavka Zappa // Antwerpen
21/05/2026 – Café Café // Hasselt
24/05/2026 – De Living // Heist-Op-Den-Berg
28/05/2026 – Release show Pelican Dealer // Het Depot // Leuven
Pelican Dealer ontstond uit een gedeelde liefde voor muziek van de broers Jasper en Mats Mulier. Wat begon als een huiskamerproject barstte al snel uit zijn voegen, en leidde tot een
vijfkoppige band met Daan Pyfferoen, Michiel Van Acker en Dries Janssen. Hun muziek laat zich omschrijven als eigenzinnige, vaak off-kilter indie rock, met een voelbare, melancholische ondertoon.
Al vanaf het begin van hun ontstaan staat Pelican Dealer bekend om hun sterke livereputatie. Daar werd duidelijk dat hun muziek niet alleen op plaat overtuigt, maar live op een unieke, temperamentvolle manier tot leven komt. Dat resulteerde in passages op festivals als Suikerrock en Kneistival, en in supportshows voor namen als XINK, RHEA, Noordkaap, Customs en Zornik, waaronder twee keer in een uitverkochte Ancienne Belgique. Van een vliegende start gesproken.
Na hun bekroning tot Sound Track-laureaat in 2023 bleef de band in een stroomversnelling. In 2025 verscheen hun debuut-EP Tragic Dancing, voorgesteld tijdens een uitverkochte releaseshow in Het Depot, hun thuishaven in Leuven. Daarna volgde bredere erkenning.
Voor Eyes On The Prize (2026) sloeg Pelican Dealer de handen in elkaar met producer David Poltrock. De focus verschoof naar een meer verhalende insteek, ondersteund door een karaktervolle en vaak stripped-down, rechttoe rechtaan muzikale aanpak.
Ze snijden thema’s aan als vervreemding, verslaving, obsessie en escapisme, vaak verteld door personages die zich buiten de wereld geplaatst voelen.
Met Eyes On The Prize presenteert Pelican Dealer een nieuwe sound die klaar is om ieders hart voor zich te winnen.
Eyes On The Prize wordt op 28/05/2026 voorgesteld in Het Depot, Leuven.
FFO: Arcade Fire, Miles Kane, Cage The Elephant, David Bowie, MGMT, Foals, Arctic Monkeys
● EP 2: EYES ON THE PRIZE - produced by David Poltrock
(Portland, Hooverphonic, De Mens, Triggerfinger,..)
Even voorstellen – Kunde, ‘Shoulda’, single
W.E.R.F. Records / N.E.W.S. Distribution
Release: 27 februari 2026
Kunde - Shoulda (Official Music Video)
Should have better listened. Wat als je innerlijke stem al die tijd gelijk had? 'Shoulda' raakt als een vlaag van introvertheid, een uitnodiging om naar binnen te keren en de stille spanning tussen zien en weten te onderzoeken. Een warme klank met een sluimerend onheil, duidelijk geworteld in nineties East Coast hiphop, neo-soul en jazzfusion. Een kruispunt tussen de hiphop architectuur van DJ Premier en de emotionele helderheid van José James. De live band van Kunde geeft het nummer een analoge gloed: rijke harmonieën, stevige, aardse drums en een groove die ademt. 'Shoulda' zoekt zijn kracht in subtiliteit, in dat kwetsbare gebied waar spijt langzaam plaatsmaakt voor inzicht.
Als laatste single vóór de release van full album 'Late Bloomer' (uit op 6 maart via W.E.R.F. Records) maakt het nummer vooral ruimte. Het dringt zich niet op, maar blijft hangen als een gedachte die blijft kleven.
Kunde kon de voorbije maanden rekenen op airplay voor de singles 'BITTERSWEET', 'Shades Of Navy' en 'Out The Blue' via o.a. KEXP (USA), Dublab (USA), Radio Free Brooklyn (USA), CHOQ (CAN), Radio 1, Bruzz, Studio Brussel, RTBF Jam en MNM.
Out the Blue' , de derde single van 'Late Bloomer', raakte je met een onweerstaanbare groove die je uitnodigt om te dansen tot de vroege uurtjes. Maar hoe goed vangen we de realiteit eigenlijk? Onder de aanstekelijke vibe schuilt een gelaagde boodschap: liefde in het post-truth tijdperk. Met intimiteit als vertrekpunt verkent Kunde zijn eigen kwetsbaarheid. Bekend om zijn genre-overstijgende sound levert hij een track af die fris én vertrouwd aanvoelt voor fans van Anderson .Paak, Flying Lotus en Kaytranada. Samen met de soulvolle Okon, vocaal powerhouse achter onder meer Selah Sue, Zap Mama en Coely, mixt hij Neo-soul, Hip House en Funk tot een nummer dat het lichaam in beweging zet én subtiel uitdaagt je eigen roze bril in vraag te stellen. Out the Blue' is een even aanstekelijk als confronterend en verhuld liefdeslied dat dans en reflectie combineert. Fanlink – Videoclip
Met 'BITTERSWEET' , de eerste single van zijn nieuwe album, deelde de Belgisch-Kameroense rapper, producer en multi-instrumentalist Kunde een persoonlijk verhaal over opgroeien, vriendschap, verraad en de nasleep van een diep verlies. Dankzij een sound die schommelt tussen eigentijdse jazz, R&B en hiphop voert hij je mee naar de echo’s van zijn jeugd. De emotionele intensiteit van de track wordt gedragen door de rauwe, soulvolle stem van Fred Gata. Het nummer staat bol van Belgisch muzikaal vakmanschap en nestelt zich overtuigend naast internationale grootheden als Anderson .Paak, Thundercat en Butcher Brown.
Voor wie houvast zoekt in deze stormachtige tijden, biedt 'Shades of Navy', de tweede single van Kunde zijn nieuwe album, een veilige schuilplaats vol warmte en geborgenheid. De track is een genre-overstijgende creatie van de Belgisch-Kameroense rapper, producer en componist, die jazz doordrenkt met psychedelische rock en Dilla-achtige hiphopgrooves. Samen met Helena Casella en haar zielroerende, angelieke stem scheppen ze een droomwereld om in te verdwalen, doordrenkt in zeeën van blauw.
Met 'Late Bloomer' bevestigt Kunde zijn reputatie als verhalenverteller, componist en musical director. Het album is zowel intiem als groots, geworteld in persoonlijke geschiedenis en tegelijk scherp in zijn reflecties op de menselijke aard. Net als zijn inspiratiebronnen – van Coltrane en J Dilla tot D’Angelo, Don Blackman en Arthur Verocai – slaagt Kunde erin een eigenzinnige sound te creëren die zowel diep persoonlijk als universeel herkenbaar is.
Kunde is een Belgisch-Kameroense rapper, componist en multi-instrumentalist die moeiteloos laveert tussen jazz, R&B, hiphop en afrobeat. Zijn muziek verweeft poëtische rap en storytelling met persoonlijke reflecties en maatschappelijke observaties, gedragen door een rijk instrumentaal weefsel. Met ‘Late Bloomer’ (2026) bouwt hij voort op het momentum van ‘Dandelion’ (2024), waarmee hij nationaal en internationaal aandacht kreeg. Het album, volledig opgenomen met zijn live band en door Kunde zelf geschreven, gecomponeerd en gemixt, bevestigt zijn rol als artistieke spil en musical director. Opgegroeid tussen de polyritmische muziek van zijn vader en nineties hiphop, ontwikkelde hij zich autodidactisch tot pianist, vocalist, bassist en producer. Zijn unieke sound sluit naadloos aan bij artiesten als Anderson .Paak, André 3000, Yussef Dayes en BADBADNOTGOOD.
Live:
6 maart, instore session, Music Mania 2, Gent
3 april, De Centrale, Gent
4 april De Grote Post, Oostende
8 april, De Roma, Antwerpen
Meer live shows tba
Twintig jaar tijdloos: het onverminderde vuur van ‘Everything All The Time’
Twintig jaar na de oorspronkelijke release krijgt het meesterlijke debuut van Band of Horses een uitgebreide jubileumeditie. ‘Everything All The Time’ verschijnt opnieuw als een geremasterde 20th Anniversary Edition via Sub Pop, aangevuld met extra tracks, waaronder het nieuwe nummer “(Biding Time Is a) Boat to Row”, de zeldzame bonustrack “The End’s Not Near” (ooit te horen in The O.C.) en een demoversie van klassieker “The Funeral”.
Het album kreeg een frisse mastering, een vernieuwde gatefold-hoes, en nieuwe liner notes van producer Phil Ek, opgenomen in de vertrouwde omgeving van Avast Studios.
Een debuut dat alles al zei
Toen ‘Everything All The Time’ in 2006 verscheen, voelde het meteen als iets bijzonders. Dit was geen zoekende eersteling, maar een plaat waarop alle troeven direct op tafel werden gelegd. Voor mij is het nog altijd het sterkste album uit hun catalogus. De opvolger, ‘Cease to Begin’, kwam dichtbij, maar de consistente klasse van dit debuut hebben ze nadien nooit meer helemaal geëvenaard - al stonden er op latere platen zeker nog prachtige nummers.
Wat dit album onderscheidt, is de combinatie van ijzersterke, aanstekelijke songs en een heldere, pure productie. Je hoort een hechte band, zonder overbodige opsmuk. Geen modieuze trucs, maar een organisch bandgeluid dat nog altijd fris, dynamisch en energiek klinkt.
Een unieke eigen signatuur
Van de dromerige opener “The First Song” tot het gruizige “Wicked Gil” en het opzwepende “Weed Party” (inclusief bijna jolige cowboy-yell) spat de energie ervan af. “Our Swords” is compacte gitaarpop in zijn meest directe vorm. Daartegenover staan verstilde momenten als “Part One”, het met banjo versierde “Monsters” en het ingetogen “St. Augustine”.
En dan is er natuurlijk “The Funeral”, een nummer dat uitgroeide tot hét visitekaartje van de band en inmiddels een iconische status heeft bereikt. Het begint broos en melancholisch, bijna berustend, om vervolgens open te barsten in een golf van gitaren. De hoge, zuivere stem van Ben Bridwell snijdt dwars door alles heen. Zelden klonk kwetsbaarheid zo krachtig. Het is zo’n lied dat je confronteert met vergankelijkheid, zonder in zwaarmoedigheid te blijven hangen. Ook “The Great Salt Lake” hoort bij de hoogtepunten: rafelig, meeslepend en groots zonder bombastisch te worden. Het is precies die balans tussen wanhoop en hoop, rust en onrust, die deze plaat zo bijzonder maakt.
Tijdloos
Er worden vaak vergelijkingen gemaakt met andere indie- of southern rockbands, en soms hoor je echo’s van invloeden. Maar wat vooral opvalt, is hoe sterk hier al een eigen geluid aanwezig is. Geen kopie, geen trendvolger, maar een band die meteen herkenbaar klinkt. De oorspronkelijke bezetting, met onder meer Ben Bridwell, Mat Brooke, Chris Early, Tim Meinig en Sera Cahoone, legde hier de basis voor een carrière die inmiddels zes studioalbums telt.
Toch blijft dit debuut de maatstaf.
Twintig jaar later bewijst deze jubileumeditie hoe tijdloos Everything All The Time eigenlijk is. De remaster laat details nog beter naar voren komen: de subtiele pianopartijen, de gelaagde gitaren, de ruimte in de productie. Het voelt alsof je de plaat opnieuw binnenstapt, precies zoals Phil Ek het in zijn liner notes beschrijft: muziek die een driedimensionale wereld opent.
Sommige albums verliezen na verloop van tijd hun glans. Dit is er geen van. Het blijft een plaat vol perfecte popsongs, emotionele diepgang en een zeldzame oprechtheid. Een debuut dat meteen alles zei… en dat twintig jaar later nog niets aan kracht heeft verloren!
Ásgeir zoekt zichzelf op Julia
Met ‘Julia’ levert de IJslandse singer-songwriter Ásgeir een ingetogen, zachte, en verfijnde plaat af. Uitgebracht via One Little Independent, klokt het album af op een compacte 37 minuten waarin sfeer en subtiliteit centraal staan. Geen grote gebaren, geen uitgesproken climaxen, alles draait om nuance, melodie en stem.
Wie, zoals ik, elk nieuw album van Ásgeir nieuwsgierig opzet, merkt dat de aanvankelijke magie van zijn vroege werk wat is getemperd. ‘Julia’ sluit aan bij de lijn van zijn vorige platen: degelijk, verzorgd en emotioneel oprecht, maar minder verrassend dan zijn beginjaren. Toch is dat geen zwaktebod, eerder een bewuste keuze voor consistentie en ambacht.
Julia als spiegel
De naam ‘Julia’ fungeert als personificatie van zijn innerlijke stem: twijfel, verlangen, richting en herinnering krijgen een gezicht. Waar blueslegende B.B. King zijn gitaar Lucille noemde en coureur Sebastian Vettel zijn racewagens jaarlijks doopte, gebruikt Ásgeir Julia als metafoor voor zijn innerlijk kompas.
Dat kompas wordt meteen hoorbaar in opener “Quiet Life”, een aangename, breekbare start waarin onzekerheid en overgave hand in hand gaan. “Against the Current” verkent identiteitsverandering, terwijl “Smoke” kwetsbaar en eerlijk klinkt. Het titelnummer “Julia” vormt het emotionele middelpunt: een verstilde ballade. “Ferris Wheel” bezingt teder ‘the great unknown’, en in “Universe Beyond” snijden de strijkers en zijn breekbare timbre diep. Dit zijn momenten waarop Ásgeir nog altijd excelleert: sfeer neerzetten met minimale middelen.
Een subtiele tweedeling
Met “Sugar Clouds” verschijnt voor het eerst een duidelijke beat; het voelt als het begin van een tweede hoofdstuk. De sfeer wordt iets opener, iets lichter. “Stranger” suggereert herwonnen zelfbesef, terwijl afsluiter “Into the Sun” thematisch balanceert tussen opstijgen en vallen, een subtiele verwijzing naar de mythe van Icarus.
Muzikaal blijft alles vrij conventioneel van opzet. De songs zijn helder opgebouwd, met nadruk op melodie en zang. Verwacht geen experiment of radicale wendingen; Julia is vooral een sfeeralbum. In een tijd waarin veel artiesten kiezen voor volume en effectbejag, is deze verstilling bijna tegendraads.
Finesse boven vuurwerk
Toch wringt daar ook iets. Waar zijn vroegere (IJslandstalige) werk nog een zweem van mystiek en eigenheid had, klinkt dit album internationaler… en daardoor ook iets gewoner. Zijn Engels is hoorbaar verbeterd en zijn blik lijkt meer naar buiten gericht, maar daarmee is een deel van het raadselachtige karakter verdwenen.
Dat maakt ‘Julia’ geen zwakke plaat. Integendeel, het is een fijne, introspectieve singer-songwriterrelease met meerdere lagen voor wie die wil horen. Maar het is ook een album dat zich comfortabel nestelt binnen het genre, zonder het wezenlijk te verrijken. Misschien is dat precies wat Ásgeir hier beoogt: geen groots statement, maar een rustige reflectie. Een album dat niet schreeuwt om aandacht, maar zachtjes fluistert. En soms is dat genoeg.
The Notwist zorgt voor warmte in woelige tijden
Met’ News from Planet Zombie’ keert The Notwist terug naar de kern. Geen radicale stijlbreuk, geen schokgolf zoals bij ‘Neon Golden’, maar wel een warm, hecht, en opvallend levend album. Alsof de Duitse band na jaren van experiment en omzwervingen opnieuw samen in een ruimte is gaan staan om liedjes te spelen. En dat hoor je.
De plaat opent met “Teeth”, dat vertrouwd aanvoelt: bedachtzaam, licht melancholisch, met die typische breekbaarheid in de zang van Markus Acher. Het is een rustige binnenkomer, alsof de band eerst de temperatuur van de kamer wil voelen. Daarna volgt single “X-Ray”, een meer uptempo, energieke, en vooral catchy song – zo’n nummer dat zich zonder pardon in je hoofd nestelt en daar de hele dag blijft rondspoken. De strakke baslijnen van Micha Acher zijn hier deels verantwoordelijk voor.
“Propeller” en “Red Sun” (een subtiele herinterpretatie van Neil Young) passen naadloos in het geheel. Die laatste voelt niet als een vreemde eend in de bijt, maar als een oude vriend die perfect begrijpt waar de plaat naartoe wil. Hetzelfde geldt voor “How the Story Ends”, oorspronkelijk van Lovers, dat hier uitgroeit tot het mooiste moment van de plaat. De breekbaarheid, de melodie, de gelaagdheid in blazers en toetsen: alles valt op zijn plaats. “The Turning” is een van de meest directe songs van het album. “Snow” daarentegen is sereen en kabbelend als een beek: minimalistisch, bijna meditatief. Het zijn die contrasten die ‘News from Planet Zombie’ ademruimte geven.
Wat deze plaat extra bijzonder maakt, is dat ze voor het eerst sinds album 12 uit 1995 samen in de studio werd opgenomen in uitgebreide livebezetting. Naast de vaste kern (Markus en Micha Acher en Cico Beck) kleuren Theresa Loibl (klarinet, harmonium), Max Punktezahl (gitaar), Karl Ivar Refseth (vibrafoon, percussie) en Andi Haberl (drums) het geluid rijk en organisch in. Je hoort lucht tussen de instrumenten, kleine oneffenheden die de songs laten ademen. “Projectors” is daar een mooi voorbeeld van: blazers en toetsen vloeien samen in een bijna Sufjan Stevens-achtige mijmering.
Thematisch is dit een plaat die onze chaotische wereld erkent – de zombie als metafoor voor een realiteit die soms aanvoelt als een slechte B-film – maar ze reageert met warmte en generositeit. Geen cynisme, wel troost. De afsluiter “Like This River” vat dat perfect samen: een bloedmooie, bijna berustende song die de huidige Zeitgeist quasi omarmt.
Al bij al is News from Planet Zombie een puik album, niets fundamenteel nieuws onder de Notwist-zon, maar misschien hoeft dat ook niet. Soms is het genoeg om met overtuiging te tonen dat je stijl nog altijd werkt, en dat je samen muziek maken nog altijd als iets kostbaars beschouwt.
Jazz Middelheim 2026 – van 23 mei t-m 25 mei 2026 – nieuwe rits namen
Jazz Middelheim keert in 2026 terug naar het prachtige Park Den Brandt in Antwerpen en zet daarmee de vernieuwde dynamiek voort die vorig jaar in gang is gezet. De editie van 2025 was de eerste onder de nieuwe organisatie en bevestigde opnieuw de plaats van het festival binnen het Belgische en internationale jazzlandschap, een positie die het sinds 1969 inneemt. Geworteld in de geschiedenis maar open voor nieuwe perspectieven, wist Jazz Middelheim opnieuw een breed en nieuwsgierig publiek aan te spreken. Van 23 tot 25 mei 2026, tijdens het verlengde Pinksterweekend, zet het festival deze koers voort met drie dagen muziek in de open lucht. Na eerder onder meer Flea & The Honora band en Cécile McLorin Salvant te hebben aangekondigd, maakt Jazz Middelheim vandaag een nieuwe reeks artiesten bekend die de line-up van 2026 komen versterken.
De nieuw aangekondigde namen breiden de brede muzikale horizon van het festival verder uit. The Buena Vista Social Orchestra brengt de tijdloze geest van de Cubaanse zon tot leven en viert de nalatenschap van de Buena Vista Social Club met warmte, ritme en intergenerationeel muzikaal vakmanschap. De legendarische drummer Billy Cobham's Time Machine herinterpreteert de baanbrekende fusion die de jazz in de jaren 70 opnieuw vorm gaf, gedreven door virtuositeit en voorwaarts momentum. Het Britse collectief Cymande voegt daar zijn onmiskenbare mix van funk, soul, jazz en Caribische invloeden aan toe, een sound die generaties artiesten uit verschillende genres heeft geïnspireerd.
Met het Fred Hersch Trio keert een van de meest lyrische en verfijnde pianisten van zijn generatie terug naar een intieme setting die nuance, samenspel en emotionele diepgang benadrukt. The Herbaliser Band brengt een dynamische live-ervaring die geworteld is in jazz, hiphop en cinematische grooves, en een brug slaat tussen clubcultuur en instrumentale performance. De Zuid-Afrikaanse pianist Nduduzo Makhathini introduceert een spirituele en diep expressieve stem, waarbij hij het Zulu-erfgoed en hedendaagse jazz verweeft tot uitgebreide, meditatieve composities. En tot slot zullen vinylhelden HUNEE en Danilo Plessow (voorheen bekend als Motor City Drum Ensemble) ons festival de nacht in begeleiden met vakkundig samengestelde dj-sets vol onbekende pareltjes en lang verloren gewaande B-kanten.
Deze toevoegingen onderstrepen de artistieke richting van Jazz Middelheim: een festival waar traditie en innovatie naast elkaar bestaan, waar mondiale invloeden elkaar ontmoeten in dialoog en waar jazz wordt benaderd als een levende, evoluerende taal.
De volledige line-up voor 2026 wordt in de komende weken bekendgemaakt.
Jazz Middelheim vindt plaats van 23 tot 25 mei 2026 in Park Den Brandt in Antwerpen, een groene, open omgeving die al decennialang de identiteit van het festival bepaalt.
Website: www.jazzmiddelheim.eu
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026 – nog een paar namen
DRY CLEANING, SONS, JEHNNY BETH EN MADRA SALACH OP CACTUSFESTIVAL 2026£
Fijn festivalnieuws uit Brugge: we krijgen opnieuw vier namen voor de 43ste editie van Cactusfestival. De organisatie mikt met Dry Cleaning, SONS, Jehnny Beth en Madra Salach op de liefhebbers van indierock, stevige gitaren en jawel, Ierse folk!
Sinds hun debuut ‘New Long Leg’ geldt Dry Cleaning als één van de meest herkenbare en gevierde Britse gitaarbands. De absurdistische, stream-of-consciousness-achtige teksten van Florence Shaw staan daarbij centraal. Daaromheen bouwen drummer Nick Buxton, gitarist Tom Dowse en bassist Lewis Maynard een muzikaal kader dat leent uit indierock, postpunk en no-wave. Hun derde album ‘Secret Love’ nam Dry Cleaning deels op in de studio van Jeff Tweedy van Wilco en werd geproducet door Cate Le Bon. Live dolt Dry Cleaning met de traditionele verwachtingen van een popconcert. Ze flirten met de grenzen van rockshow, spoken word en performance. Dry Cleaning komt naar Cactusfestival op zaterdag 11 juli.
SONS speelde eerder dit jaar een gesmaakt concert in Cactus Club en tekenen deze zomer dus opnieuw present in Brugge. Hun catchy garagerock bracht hen al naar de podia van Pukkelpop en Werchter en ze speelden in het voorprogramma van Royal Blood, Wolfmother en Jack White. Niet slecht voor drie jonge snaken uit Melsele. Je ziet SONS aan het werk in het Minnewaterpark op vrijdag 10 juli.
Op zondag 12 juli worden Jehnny Beth en Madra Salach toegevoegd aan de line-up. De Franse Jehnny Beth maakte eerder deel uit van de postpunkband Savages. Met haar soloproject maakt ze evenveel lawaai. Denk venijnige industrialbeats, schurende gitaren en razende vocalen. Madra Salach zou wel eens dé ontdekking van Cactusfestival 2026 kunnen worden. Ze maakten eerder dit jaar indruk op Eurosonic, het grootste showcasefestival van Europa, met hun experimentele Ierse folk.
Tickets & info
Met Dry Cleaning, SONS, Jehnny Beth en Madra Salach krijgt de affiche van Cactusfestival steeds meer vorm. Onder andere Editors, Madness, The Afghan Whigs, Zwangere Guy, Action Bronson en Aldous Harding bevestigden eerder al hun komst. De dagtickets voor zondag 12 juli zijn ondertussen allemaal de deur uit. Er zijn wel nog 3-dagentickets en dagtickets voor vrijdag 10 juli en zaterdag 11 juli via www.cactusfestival.be
Je hebt zo van die bands die in eeuwigheid paraderen in de schaduw, zich daar zelfs comfortabel bij voelen, maar toch een zekere fanbase weten op te bouwen door de jaren heen.
Neem nu de formatie Struggler. In de jaren '80 brachten ze een plaat uit die binnen underground middens nog steeds wordt gekoesterd 'It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn't Shake Hands'. Ze bleven verder werken, zonder zich echt in de spotlight te plaatsen van hun generatie genoten; ze verloren hierbij hun populariteit binnen de scene niet. In 2023 leek het einde gekomen, maar plots kregen we een berichtje of we hun nieuwe plaat wilden recenseren … 'Zugzwang', met name, een bevreemdend mooi meesterwerkje btw.
Eigenzinnigheid is altijd de rode draad geweest doorheen hun muziek.
De eerste song klinkt weemoedig, zacht, een tokkelende beat gaat verschillende kanten uit, wat een prikkeling; het is soms wel een muzikale chaos, die toch zijn weg vindt.
Zwoel, onaantastbaar en een rokerige stem die weet te raken. In de instrumentatie worden uppercuts uitgedeeld, rusteloos, angstaanjagend én toch met een portie rustgevoel.
Er gebeurt veel in het songmateriaal. Verrassende en onverwachtse wendingen sieren. Struggler maakt het de luisteraar niet gemakkelijk, de avontuurlijke aanpak met de comfortzone verlaten siert hen.
Een beklijvend mooi duet “The dead flowers” met Alexandrina Alves is één van de hoogtepunten trouwens. Verder “Hitch”, de titeltrack “Zugzwang” zijn mooie pareltjes, Struggler durft steeds opnieuw zaken uit te proberen. We werden meegevoerd naar een bevreemdend mooie wereld; dansbare beats en riffs worden gecombineerd met een crooner stem van een Leonard Cohen. Znger Rene Hulsbosch beantwoordt hieraan. Afsluiter “Again” is er een mooi voorbeeld van.
Verschillende genres zitten geworteld in Struggler’s muzikale avontuurlijke aanpak van postpunk en krautrock.
Tracklist: XIV - Summernight - Last but not least - The Dead Flowers - Hitch - Zugzwang - Again
Krautrock/postpunk
Zugzwang
Struggler
Cheap Cult is een Gentse indierockband met leden van o.m. School is cool, Mooneye, DVKES en Dishwasher_.
De groep bevindt zich op het spanningsveld van psychedelische pop en krautrock. De repetitieve grooves en dreamy pop voeren je mee op hun trip. Voor wie houdt van het avontuurlijke geluid van Mac DeMarco, Goat, Beach House of King Gizzard & The Lizard Wizard.
Er verschijnt nu de eerste single van Cheap Cult via Bram Bostyn, ‘Juvenile obsession' is een nummer dat klinkt als een samenwerking tussen Mac DeMarco, Beach House en The Beatles. Een warme laidbacksfeer creëren ze. 'Juvenile Obsession ' is er eentje van drie singles die Cheap Cult dit jaar zal uitbrengen.
Ze balanceren tussen gevoeligheid en dansbaarheid, tussen toegankelijkheid en licht experiment. Een sprankelende klank, een warme stem en een zomerse tint is ermee verbonden. Aanstekelijk, dromerig, mooi , bijzonder. Je wordt meegeleept naar een droomwereld.
Cheap Cult is een bandje om in het oog te houden en die een breed publiek weet aan te spreken. Ze ontroeren met een positive vibe.
https://fanlink.tv/cheapcult
Cheap Cult is:Joos Houwen voc/gtr - Hanne Torfs Keys - Arno Grootaers drums - Michiel Libberecht bass - Guillaume Navarro gtr
Dunk!festival 2026 – Line-up complete!
We're very proud to have all those wonderful bands coming over for the best weekend of the year!
Russian Circles • Caspian • Pelican • We Lost The Sea (Departure Songs) • The Evpatoria Report • We Lost The Sea (A Single Flower) • Immanu El • Celestial Wolves • Onrust • Bloed • Pothamus • Capitan • Overhead, The Albatross • Glacier • We.Own.The.Sky • Las 3 Marias • Hazards Of Swimming Naked • Ulmus feat. Sotabosc • Aufhebung • The Sea Shall Not Have Them • Cisnienie • L.O.E. • Skloss • Huracán • Baulta • Turpentine Valley • Summer Fades Away • Kokomo • The Color Of Cyan • Circus Trees • Toundra • Warrington Runcorn New Town Development Plan • Her Name Is Calla
www.dunkfestival.be
Live Nation concert - Arlo Parks
DESIRE TOUR
Op dinsdag 3 november 2026 in het Koninklijk Circus, Brussel
Arlo Parks keert terug naar België met haar nieuwe 'Desire Tour'! De Londense zangeres, producer en dichteres houdt op dinsdag 3 november halt in het Koninklijk Circus in Brussel. Na de release van haar nieuwe album 'Ambiguous Desire', dat voorzien is op 3 april, is dit concert de uitgelezen kans om haar meest kwetsbare en euforische nummers live te ontdekken.
Met haar kenmerkende mix van rauwe teksten en pakkende melodieën werd Arlo Parks na haar debuutalbum 'Collapsed in Sunbeams' (2021) meteen uitgeroepen tot 'de stem van haar generatie'. In datzelfde jaar won ze de Mercury Prize, werd ze 'Breakthrough Artist' op de Brit Awards en sleepte ze nominaties in de wacht voor de Grammy's en de Ivor Novello Awards. In 2022 verzorgde ze het voorprogramma van Billie Eilish en Harry Styles en schitterde ze op festivals als Coachella en Glastonbury. Haar tweede album 'My Soft Machine' (met een gastbijdrage van Phoebe Bridgers), bracht haar naar podia over de hele wereld, waaronder een veelgeprezen concert in Ancienne Belgique in 2023. Begin april verschijnt haar langverwachte derde album 'Ambiguous Desire'. De plaat is een mozaïek van invloeden: van het queer-hedonisme van de New Yorkse Paradise Garage tot de nachtelijke ritmes van The Streets en Burial, en van de elektronische catharsis van LCD Soundsystem tot de housegrooves van Theo Parrish. 'Ambiguous Desire' is de soundtrack van de ongeremde zelfexpressie, een hoopvol werk van een van de meest vrije stemmen in de huidige muziekwereld. Afspraak op 3 november in het Koninklijk Circus!
TICKETPRIJZEN: €37,06 (beneden) - €32,70 (boven) - inclusief servicekosten
Het nieuwe album van Arlo Parks 'Ambiguous Desire' zal op 3 april uitkomen via Transgressive Records / [PIAS].
www.livenation.be
Fly brengt tweede single ‘Run Me Over’ uit, vooruitlopend op albumrelease ‘The Search Is Over’
Voor fans van Kevin Abstract, Quadeca, Willem Ardui (Blackwave.) en JPEGMAFIA
Na de release van ‘Hospital’, de eerste single uit zijn aankomende album ‘The Search Is Over’, stelt de Kortrijkse producer en artiest Fly vandaag zijn tweede single ‘Run Me Over’ voor. Het nummer vormt een nieuw hoofdstuk in de aanloop naar de albumrelease op 25 maart 2026.
Een nummer over vastzitten, verharden en vervlakken
‘Run Me Over’ volgt een personage dat volledig vastzit, maar geen intentie heeft om daar iets aan te veranderen. Wanneer je geen uitweg meer ziet, kan het verleidelijk zijn om de situatie simpelweg te accepteren en te normaliseren. Door die berusting ontstaat een dikke huid die beschermt tegen tegenslagen, maar tegelijk ook de mooie dingen dempt.
Fly verkent in dit nummer precies die tussenwereld: het grijze gebied tussen overleven en voelen, tussen afstomping en verlangen naar verandering.
“Run Me Over gaat over het punt waarop je zo lang hebt volgehouden dat je niet meer weet of je nog vooruit wil. Je bouwt een dikke huid op om jezelf te beschermen, maar dat harnas houdt ook alles tegen wat je eigenlijk wél wil voelen. Het nummer speelt zich af in dat spanningsveld — het moment waarop je beseft dat je vastzit, maar nog niet weet of je daaruit wil breken.”
Tweede stap richting The Search Is Over
Met ‘Run Me Over’ toont Fly opnieuw de emotionele en experimentele richting van zijn nieuwe album. Waar ’Hospital’ een eerste blik bood op kwetsbaarheid en zelfreflectie, duikt ‘Run Me Over’ dieper in de mentale staat van stilstand en de gevolgen van emotionele verharding.
Het album ‘The Search Is Over’ verschijnt op 25 maart 2026 en zal later dit jaar ook live worden gebracht.
Bekijk Fly’s minidocumentaire over zijn nieuwe album The Search Is Over: https://www.youtube.com/watch?v=pykASg7gQa8
Credits:
Alle nummers zijn geschreven, geproduceerd, gemixt en gemasterd door Ibe Verbeke (Fly).
Album en single artwork door Renée Olieux.
Videoclips door Jasper Jossa (PaxJustPax)
Festival Dranouter 2026, van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 - comedy keert terug naar Festival Dranouter dankzij HUMO's Comedy Club
Na 13 jaar afwezigheid krijgt comedy opnieuw een vaste plek op Festival Dranouter. Op zaterdag 8 en zondag 9 augustus 2026 pakt de organisatie uit met HUMO's Comedy Club, goed voor telkens een uur scherpe stand-up met daarin 3 korte sets en een fantastische MC. Daarmee zet het festival opnieuw voluit in op humor als volwaardig onderdeel van de festivalbeleving. Op de line-up staan nu - naast onder andere The Kooks, Pommelien Thijs en ZAZ - ook Hans Cools, Bregje Iding, Karim Shatla, Mohsin Abbas, Els Verhofstede, David Galle en MC Steven Mahieu.
Festival Dranouter programmeerde begin jaren 2000 al comedy, maar bouwde het aanbod geleidelijk aan af toen steeds meer festivals humor in hun aanbod opnamen. In 2013 boekte Festival Dranouter voor het laatst een comedian. Nu kiest het festival bewust voor een comeback.
Festivaldirecteur Bavo Vanden Broeck: “De festivalbeleving is de voorbije jaren sterk geëvolueerd. Bezoekers zoeken meer dan concerten alleen – ze willen een totaalervaring. Net die totaalervaring maakt Festival Dranouter zo typisch. De voorbije edities waren volledig uitverkocht in voorverkoop en lokten telkens 55.000 bezoekers. Met de terugkeer van comedy wil Festival Dranouter die succesvolle totaalbeleving verder verdiepen."
"Humor is een verbindend element. We zijn een festival voor verschillende generaties, en samen lachen brengt mensen samen. Bovendien is comedy momenteel aan een duidelijke revival bezig, met een bijzonder straffe lading comedians in Vlaanderen. In HUMO vonden we bovendien een sterke partner. Het moment voelt gewoon juist.”
Hans Cools, Bregje Iding, Karim Shatla en MC Steven Mahieu
Op zowel zaterdag 8 als zondag 9 augustus bestaat het comedy-uur uit drie korte sets, telkens gepresenteerd door MC Steven Mahieu. Steven Mahieu is bekend als de lieve goedzak Arne in de VRT-reeks Chantal. Met zijn droogkomische stijl, gevatte improvisaties en jaren podiumervaring houdt hij het tempo strak en gidst hij het publiek tussen de verschillende sets.
Op zaterdag 8/08 begint Karim Shatla met een set. Actuele thema's als diversiteit en inclusie benadert hij op aanstekelijke wijze. Hilarisch en confronterend, steeds met de juiste dosis zelfspot. Ook Bregje Iding staat op het podium. Zij kroonde zich ondertussen tot winnares van de HUMO’s Comedy Cup 2025. Met haar humor onderzoekt Bregje het liefst de absurditeit van armoede, rijkdom en privileges. De headliner van HUMO's Comedy Club op zaterdag is Hans Cools. Deze rasverteller fileert het leven als jonge dertiger en kersverse vader met scherpe, herkenbare humor. Van zijn zorgeloze jeugd in Lichtervelde tot de chaos van vandaag: alledaags wordt bij hem verrassend en nooit voorspelbaar.
Mohsin Abbas, Els Verhofstede, David Galle en MC Steven Mahieu
Ook op zondag 9/08 is Steven Mahieu MC van dienst. David Galle begint als eerste aan z'n set. Deze constante waarde in het comedylandschap duikt geregeld op je tv op. Van de cultserie Bevergem tot de Slimste Mens. Hij staat bekend om z’n vlijmscherpe humor, doorspekt met herkenbare persoonlijke verhalen over dagdagelijkse onderwerpen. Daarna is het de beurt aan Els Verhofstede. Ze brengt geen illusies over perfecte kinderen, geen sprookjeshuwelijk, geen ‘je bent zo oud als je je voelt’-gedoe. Gewoon de rauwe realiteit, zoals zij die ziet. Onverbloemd en hilarisch herkenbaar. Oostendenaar Mohsin Abbas sluit dit uurtje comedy af. Zijn energieke stijl en sympathieke-stoute manier van omgaan met zijn publiek zorgden keer op keer voor uitverkochte zaalshows. Hij werd dan ook één van de ontdekkingen van De Slimste Mens ter Wereld. Tussendoor vond hij tijd om mee te doen aan Dancing with the Stars.
Muziekvakantie
Festival Dranouter is een muziekvakantie. Met HUMO’s Comedy Club voegt de organisatie een extra dimensie toe aan die vakantie. Ook op de affiche: The Kooks, Pommelien Thijs, ZAZ, Sylvie Kreusch, Gustave Brass Band, Bart Peeters & De Ideale Mannen, Dressed Like Boys, Katherine Priddy & meer. Er volgen nog extra namen, net als de food & drinks line-up, straattheateracts, DJ’s en animatie. Festival Dranouter is de voorbije jaren steeds uitverkocht in voorverkoop. Momenteel zijn er nog tickets te koop via www.festivaldranouter.be
Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – 28 nieuwe namen
Klets! 28 nieuwe namen voor Pukkelpop. Een volledig overzicht vind je terug op www.pukkelpop.be
Tickets via tickets.pukkelpop.be. Het zijn de laatste.
ADÉLA Provocerende en prikkelende pop.
APPARAT Instant kippenvel.
EEFJE DE VISSER Keer op keer een muzikaal privilege.
IJSLAND Revolutionaire Nederlandse hiphop in verzetsmodus.
JPEGMAFIA Noise, trap, industrial en metalriffs in een blender.
KURT VILE & THE VIOLATORS Steengoede stonerrock.
LAMBRINI GIRLS Punkduo met nul komma nul filter.
LOUS AND THE YAKUZA Singer, songwriter, style and soul.
Volledige lijst zie site
LINE-UP www.pukkelpop.be
House Of Entertainment news - Udo en Garry Hagger gastartiesten op jubileumconcert Sandra Kim
Sandra Kim - '40 jaar carrière' - 2 mei 2026 - Casino Middelkerke / Silt
Op zaterdag 2 mei 2026 viert Sandra Kim haar 40-jarige carrière met een bijzonder jubileumconcert in Silt Middelkerke. De jongste winnares ooit van het Eurovisiesongfestival houdt nog steeds van het leven én zingen, en neemt het publiek in deze intieme en meeslepende voorstelling mee op een reis door vier decennia muziek, herinneringen en emoties. Dat doet ze in Casino Middelkerke niet alleen, want met collega-vrienden Udo en Garry Hagger als gastartiesten wordt er nog een extra dosis klasse en kwaliteit op het Silt-podium toegevoegd.
Tickets zijn verkrijgbaar via www.concertevents.be
In 1986 schreef Sandra Kim geschiedenis als de jongste winnares ooit van het Eurovisiesongfestival met het iconische 'J'aime La Vie'. Nu, 40 jaar later keert ze terug naar het theater met een intieme en meeslepende voorstelling waarin ze haar muzikale levensverhaal vertelt.
Aan de hand van 12 markante momenten, van grote triomfen tot persoonlijke mijlpalen, neem Sandra je mee op een reis door vier decennia muziek, herinneringen en emoties. Van haar Songfestival-overwinning tot haar verrassende deelname aan The Masked Singer en alles daartussenin: albums, samenwerkingen, moeilijke periodes en nieuwe ontdekkingen.
Begeleid door een liveband brengt ze haar grootste hits, vergeten parels en liedjes die haar onderweg raakten. Bekende klassiekers worden afgewisseld met nieuwe interpretaties en persoonlijke keuzes die de vrouw achter de stem onthullen.
'40 jaar carrière' is geen gewoon concert, maar een muzikaal portret vol warmte, eerlijkheid en passie. Een avond vol emotie, herkenning en nostalgie. Een zangeres in topvorm, zoals je haar nog nooit zag: krachtig, kwetsbaar en stralend.
Voeg daar nog de kwaliteit, klasse en het vakmanschap van collega-vrienden Udo en Garry Hagger, met wie ze reeds enkele jaren tijdens de eindejaarsperiode samen op de bühne staat tijdens hun kerstconcerten, aan toe en je weet dat je van je stoel geblazen zal worden!
www.houseofentertainment.be
Mis dit bijzondere jubileumconcert niet en bestel nu je tickets voor 'Sandra Kim - 40 jaar carrière' op 2 mei 2026 in Casino Middelkerke / Silt via www.concertevents.be
House Of Entertainment news - Iconische Callboys vieren hun 10de verjaardag met een exclusieve reünie op 15de editie van Kamping Kitsch Club
Randy Paret: “Deze teddybeer gaat op Kitsch eens laten zien dat hij ook een ruwe bolster kan zijn!”
Kamping Kitsch Club, ‘het grootste en vetste verkleedfeestje ter wereld’, brengt vier toppers samen voor zijn vijftiende jubileumeditie. Op zaterdag 22 augustus 2026 zullen de originele ‘Callboys’ uit de gelijknamige hitserie nog een keer samen het podium bestijgen op de Lange Munte in Kortrijk waarmee ze ook hun 10-jarig bestaan vieren. De aankondiging van deze unieke reünie zorgt nu al voor een schokgolf onder de fans van het eerste uur. Eén absolute garantie: er gaat geveegd worden op Kamping Kitsch Club 2026!
Wat vijftien jaar geleden begon als een ludiek initiatief, is inmiddels uitgegroeid tot een nationaal instituut van vette beats, fluo-outfits en ongeziene ambiance. De jubileumeditie van Kamping Kitsch Club belooft alle voorgaande jaren te overtreffen, met als absolute kers op de taart de terugkeer van de meest besproken gigolo’s van Vlaanderen. De Callboys, die door de razend populaire fictieserie een cultstatus verwierven, staan bekend om hun unieke dynamiek. De groep rond de ijdele Devon (Matteo Simoni), de impulsieve Jay (Rik Verheye), de goedmoedige Randy (Bart Hollanders) en de beredeneerde Wesley (Stef Aerts) werd een symbool voor de onovertroffen Vlaamse humor en ongemakkelijke bromance. Hun personages, met hun opvallende taalgebruik en twijfelachtige modekeuzes, sluiten naadloos aan bij de ongedwongen festivalsfeer die Kamping Kitsch Club uitademt.
Unieke dj-set en met Easy J
In een unieke bezetting kruipt Randy achter de draaitafels, terwijl Devon de massa ophitst, gesteund door Jay. Hoewel Wesley er ditmaal niet bij is, wordt de groep versterkt door niemand minder dan Easy J, oftewel Callboys-regisseur Jan Eelen (In De Gloria, Het Eiland). Met zijn gitaarsolo’s zal hij zorgen voor de nodige spraakmakende interventies.
Een line-up vol iconen en verrassende debuten
De organisatie pakt voor deze feesteditie groots uit op de verschillende podia. Naast de langverwachte dj-set en het optreden van de Callboys, staan er nog meer ronkende namen op het programma. Zo maken Regi Penxten en Nathalie Meskens hun debuut op de iconische MijnStage. Ook de hernieuwde terugkeer van de West-Vlaamse sensatie Preuteleute, de nostalgische dance-beats van Sylver en de onvermijdelijke hit 'Baila de Gasolina' (Baila, Baila, Baila, Baila) van Effe Serieus zullen de wei van de Lange Munte doen daveren.
De goesting bij de artiesten is alvast groot. Randy Paret, de West-Vlaamse publiekslieveling van de Callboys, liet in een korte reactie weten dat hij er zin in heeft: “Deze teddybeer gaat op Kitsch eens laten zien dat hij ook een ruwe bolster kan zijn!” Het is een zeldzame kans voor de fans om de vier heren nog eens samen in actie te zien – op het podium en achter de draaitafels - een moment dat volgens de organisatie de geschiedenisboeken van het festival in zal gaan.
Tickets vliegen de deur uit
Gezien de enorme belangstelling voor deze 15de editie en de exclusieve passage van de Callboys, waarschuwt de organisatie dat de tickets sneller dan ooit de deur uitgaan. Wie deel wil uitmaken van dit stukje Belgische festivalgeschiedenis, wordt aangeraden om niet te lang te wachten. Tickets en alle verdere informatie over de line-up en de verschillende podia, zijn te vinden op de officiële website van het festival: www.kampingkitschclub.be
www.houseofentertainment.be
Even voorstellen - Jonas Winterland - 'Kosmonaut', single
Winterland Records
Release: 4 maart 2026
"Reis op het licht en op zachte motoren
reis tot je rustig wordt maar
kom dan terug met nieuwe ogen."
Kosmonaut - Single by Jonas Winterland | Spotify
“Eindelijk kosmonaut!” appt songwriter Jonas Winterland een aantal jaar geleden naar een vriend vanuit een Oostblokachtig militair hospitaal. Hij voegt er twee foto’s bij van de zuurstoftank waarin hij een maand lang dagelijks moet plaatsnemen. Het is zowat de laatste poging van de dokters om zijn kapotte gehoor te laten herstellen.
Als kind ging Jonas door een fanatieke ruimtevaartfase en zijn bericht is een poging om een positieve draai te geven aan zijn benarde situatie en er de humor van in te zien. Doof, oké, maar het is hem dan toch gelukt om kosmonaut te worden! (Geen astronaut, daarvoor ziet de capsule er te verouderd uit.)
Na een maand zwaait Jonas – zonder medisch herstel - af als kosmonaut, maar na nog eens een half jaar klaart zijn gehoor toch nog op en begint Jonas zijn nieuwe album te schrijven. Als de opnames al volop bezig zijn, komt plots nog de song ‘Kosmonaut’ uit de lucht vallen. Een verrassend opgewekte, Spinvis-achtige song over tweede kansen, over zoeken naar rust en met een nieuwe blik naar de wereld kijken. Een lied ook dat voor Jonas het volledige album lijkt samen te vatten.
Als hij een ruwe versie naar producer Nicolas Rombouts mailt, stuurt die meteen “Single!” terug. Single, dus. De tweede uit het eind dit jaar te verschijnen full album ‘Nieuwe Planeten Om Thuis Te Komen’. Het is een tijdloze songwriterplaat geworden waarin Jonas zijn invloeden - EELS, Bonnie 'Prince' Billy, Spinvis, Wilco- rijkelijk in doorschemeren. Soms klinkt de muziek volledig uitgepuurd, soms prettig rammelrockend. Nergens zit de productie de haarfijne teksten in de weg.
Met vier full albums, anderhalf miljoen streams, een MIA-nominatie en fans als Raymond Van het Groenewoud en Tom Barman bouwt Jonas Winterland sinds 2013 een trouw publiek op voor zijn poëtische teksten en klassiekers als ‘Mensen zijn gemaakt van dun papier’. Najaar 2026 komt daar dus een vijfde album bij, maar geniet nu alvast van de nieuwe single 'Kosmonaut' en de eerder verschenen single 'Regenmaker'. De videoclip van 'Regenmaker' is een samenwerking met gevierd acteur-theaterschrijver Peter De Graef (winnaar Louis D'Or), van wiens werk Jonas al jarenlang grote fan is.
Punk 50 Y 2026 - Triple Bill: Hyperdog + Spotbust + Mesher – Een punch in de maagstreek
Punk 50 Y 2026 - Hyperdog + Spotbust + Mesher
Ancienne Belgique
Brussel
2026-03-02
Erik Vandamme
We citeren even : ‘Met Punk 50 viert AB vijftig jaar chaos, vrijheid en onvervalste expressie. We eren het rijke verleden, het bruisende heden en de toekomst van punk met expo’s, films, talks, een zinemarkt én een snoeiharde line-up van internationale iconen, Belgische legendes en de nieuwe generatie punkmuzikanten.’
Vanavond kregen we een Europees onderonsje met Hyperdog + Spotbust + Mesher. Deze avond werd bovendien gecureerd door het Brusselse punk-collectief-label Stadskanker.
Mesher (*****) is een band die is ontstaan tijdens de lockdowns in de COVID periode, en bestaat uit bandleden van Youff, Crowd Of Chairs en Spoorloper. Drie bands die ook noise/punk muziek brengen, met een hoek af.
Dit optreden stond in het kader van de release show van het recente album ‘Stress Seeker’. Live resulteert dit in een energieke set, waarbij de songs in een razendsnel tempo worden gespeeld. De frontman was ontketend, pure waanzin soms op het podium stormend en bij de eerste song in het publiek duikend. Hij schreeuwde z’n stem schor.
De verpulverende riffs en drum salvo’s doen de AB Club op zijn grondvesten daveren. Een hyperkinetische zanger en een band die ruw en zonder opkijken door raas . Teksten die niet echt verstaanbaar zijn, maar die je op een of andere manier toch weet mee te brullen. Wat een punky pletwals. Mesher, zorgde voor een moshpit en stak het lont aan voor de avond. Wat een knal van een openingsact!
De Duitse formatie Spotbust (****) tapt uit een iets melodieuzer vaatje, scherp en verpulverend. De spraakzame zanger heeft een indringende stem. De riffs kliefden. Wat een mokerslagen. Een moshpit is het gevolg. Het bier vliegt ook rond, de aanzet om compleet overslag te gaan. Spotbust duwt dat gaspedaal stevig in een wervelende finale van hun korte set.
De Club wordt herschapen in een chaotische massa moshende punks. Missie geslaagd! Zonder meer. Een beetje meer variatie mocht wel, maar het stoorde niet.
Oostenrijk doet ons vaak denken aan mooie berglandschappen en vrolijk jodelende zangers in short, HYPERDOG (*****) draagt die typische speelsheid ervan zeker hoog in het vaandel, maar etaleert dit eerder door een punk pletwals, alles tot gor slaan. Op razendsnelle wijze wordt alles verbrijzeld. Iedereen is aan het moshen en aan het springen.
HYPERDOG toont aan dat blaffende honden wel degelijk durven bijten, en gaat verscheurend tekeer. Wij deden lekker mee.
De rauwe energie van punk/hardcore uit de jaren ’80 wordt door HYPERDOG in een modern kleedje gestopt. De set duurde amper een half uurtje, maar voelde aan als een losgeslagen punk rollercoaster. Hoer was sprake van nietsontziende uppercuts in de maagstreek. Wat een dynamiek en energieke set van die mannen.
De ‘old school’ punk die we hier hoorden bracht ons zomaar terug in leeftijd .We voelden ons een jong veulen die voor het eerst in Hamme-of-al-city’s The Kids ging gaan zien in een bruisende café Roxy . Punk is nooit echt dood geweest, maar bands als Mesher, HYPERDOG en Spotbust doen alvast het genre terug heropleven. Ze geven er een draai aan, het genre lijkt heruitgevonden. Deze secen is duidelijk nog springlevend!
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel ism Stadskanker
Ão (try-out) - Welkom in hun bezwerende sounds
Van 'één van de ontdekkingen van het jaar' in 2023, naar een Belgische parel die niet meer weg te denken is. De formatie Ão (*****) heeft op drie jaar tijd een mooie weg afgelegd. Ze brachten met 'Ao Mar' een sprankelend debuut uit dat op heel wat schitterende recensies kon rekenen. O.a. op Drift, Pukkelpop en op de Lokerse Feesten vorig zomer, wisten ze ons optimaal te overtuigen.
In een uitverkochte N9 stelde de band via een try-out zijn nieuwste voor 'Malandra'. 'Welkom in hun bezwerende wereld.
De sprankelende elektronische prikkels, de Zuiderse getinte gitaarriedels, de verbluffende percussie en de bijzonder beklijvende uitstraling van een charismatische, warme zangeres, die met haar indringende vocals ons hart doet smelten, het vormt de magische basis van AO, of dat nu met de songs van het debuut is of de nieuwere als “Me Condena”, “Malandra” .
Telkens voel je die 'vibe' en kun je efkes wegzweven. In muziek en stem van Brenda voel je emoties en weemoed. Het vieren van het leven, de pijn achterlaten, en alles een plaats geven, lijkt eerder de bedoeling te zijn.
Melancholische soundscapes en elektronica met allerhande weerhaakjes weten je weg te voeren. Intimiteit en intensiteit met elkaar verbinden. Het komt allemaal terug in die negentig minuten. De verhalen en de kwinkslagen die Brenda er zelf aan toevoegt in haar bindteksten, vormen een duidelijke meerwaarde.
De nieuwe plaat is, nog meer dan het debuut, gedrenkt in een dansbare groove en een badje van intens beleven. Het daverende applaus en het enthousiasme van het publiek, spoort de band aan tot een extraverte, wervelende mooie finale , die uitmondt in een korte bis. Een bijzonder slot van een even bijzonder boeiende avond.
Ão bewijst op deze try-out dat ze klaar zijn om een breed publiek te bereiken, meer nog, ze weten te ontroeren in een waas van melancholie en ons tot een danspasje te bewegen. Een emotioneel hypnotiserende, bedwelmende, bezwerende sound met een frontdame die er in haar vocals en uitstraling staat.
Pics homepag @Patrick Blomme
Organisatie: N9, Eeklo
Monstrosity, Reject the Sickness, Bio-Cancer en Deadwood, DVG Club, Kortrijk op 28 april 2026
DVG Club – Kortrijk, Weggevoerdenlaan 5, 8500 Kortrijk, België
Het is ondertussen al meer dan 3 jaar geleden dat de Amerikaanse Death metal band Monstrosity voet zette op Belgische bodem, en dan ook nog precies in de gelijknamige zaal ‘De Verlichte Geest’, maar toen nog gevestigd in Roeselare.
Op 13 maart komt hun nieuw werk – met de titel ‘Screams from Beneath the Surface’ – uit, en deze zal dus lekker kunnen gepromoot worden. Door ondergetekende ontdekt met hun topplaten ‘Imperial Doom’ en ‘Millenium’ waar welgekende zanger George Fisher (nu dus al een tijdje actief bij Cannibal Corpse) zijn strot nog te aanhoren was. Dusja, er zijn in tussentijd al enkele wijzigingen aan hun bezetting doorgevoerd, maar de stijl van muziek is onaangetast!
Verwacht je dus maar aan een potje deftige old school death metal met ballen!
De support bands zijn ook niet mis alvast, want met het Belgische Reject the Sickness komt er ook nog wat melodie en metalcore aan te pas, dus repeteer maar je moves die je kan boven halen tijdens de vele breaks.
De andere bands moet ik zelf nog wat beter leren kennen, maar als ik de verschillende opinies over de band Bio-Cancer mag geloven, is dit een Thrash band die Griekenland op de kaart zet. Een redelijk uniek optreden, want hun laatste passages dateren al van voor het millennium in België. Ik ben klaar om te thrashen!!
Deadwood uit Canada mixt Death metal met hardcore en creëert dus een moderne deathcore sound met donkere teksten. Blijkbaar in januari een nieuwe EP (‘Rituals of a Dying Light’) gereleaset, dus ik ben benieuwd of ze mij kunnen overtuigen.
Kortom, een avondje met bands uit het zwaardere kaliber, uit verschillende landen, dus een kleine versie van Eurosongfestival ;-) Hopelijk zijn jullie erbij om punten te komen uitdelen...
Facebook
Even voorstellen – Honey - 'Mexico 86', single
Release: 3 maart 2026
Album - Mexico 86 - YouTube
Teaser van kortfilm van Victor Maillard
Instagram
‘Mexico 86’ is de tweede single van ‘SAUS’, de nieuwe EP van HONEY die begin april verschijnt.
https://open.spotify.com/track/1ZP4BlxlXeA5KWFPPRQHO8?si=hqCsHHufR66yuxt1Cb3PoQ
"Een knipoog naar nostalgische glorie, zowel in muziek als voetbal. Mysterieuze lyriek die evolueert naar een slepende groove die zowel Marokko als Mexico doet weerklinken." – HONEY
HONEY is een instrumentaal trio, dat ontstond vanuit de jarenlange vriendschap en de onderlinge connectie als ritmesectie. Eclectische grooves, lyriek en lekker eten vormen de voedingsbodem voor hun eigen muzikale taal - met echo’s van Al Green, D’Angelo en Ahmad Jamal.
HONEY kiest er bewust voor hun muziek niet op Spotify te plaatsen. Lees hier het volledige statement van de band.
In 2023 bracht HONEY een eerste EP uit, ‘Propolis For the People’, met gastmuzikanten Jake Sherman (organist bij Meshell Ndegeocello, Bilal, Andrew Bird e.a.) en Wout Gooris. Recent verscheen ook 'Felicia', de voorbode van de nieuwe EP 'SAUS'. Fanlink 'Felicia'.
“‘Felicia’ is onze versie van afrobeat, met een herhalende riff die ons later naar een psychedelische dub-wereld voert. Sep François speelt percussie en Jozef Dumoulin voegt zijn kenmerkende Fender Rhodes sound toe aan de track." – HONEY
File under: Khruangbin, Al Green, D’Angelo en Ahmad Jamal.
Live:
11 maart, Wintercircus, Gent (w/ Ertebrekers)
26 maart, Wilde Westen, Kortrijk (w/ Ertebrekers)
8 april, Sounds, Brussel
24 april, De Zwerver, Leffinge (w/ Ertebrekers)
9 mei, Atelier 1868, Sint-Gillis-Waas
10 mei, amoR, De Roma, Borgerhout
3 juni, Rooftop Bar Bozar, Stoemp!, Brussel
6 juni, Pand P, Eindhoven (NL)
Meer data tba
Fallenium fileert mannelijke onverschilligheid met single ‘Lâche’, in week van Internationale Vrouwendag
In de week van Internationale Vrouwendag (8 maart) brengt de Belgische artiest Fallenium onverwacht de Franstalige single Lâche uit. Het nummer stond gepland voor een later Franstalig album, maar werd versneld afgewerkt na het debat over vrouwveiligheid in het tv-programma De Afspraak. Wat de artiest vooral trof, waren niet de cijfers of de analyse, maar de verbazing bij sommige mannen.
Lâche - Single by Fallenium | Spotify
“Wat me schokte is dat er nog altijd mannen zijn die oprecht verbaasd reageren wanneer vrouwen zeggen dat ze zich onveilig voelen. Die verbazing zegt alles. Ze toont hoe groot de kloof is tussen wat vrouwen dagelijks ervaren en wat mannen denken dat de realiteit is.”
Met Lâche — Frans voor “laf” — verschuift Fallenium het gesprek van daders naar omstaanders. “Daders zijn daders. Mannen die zich aan vrouwen vergrijpen, femicide, verkrachters… Het is uitschot. Ik hoop dat we het daarover eens zijn. Maar dit nummer gaat over het moment waarop je weet dat er iets misloopt, en toch zwijgt. Dat is geen neutraliteit.”
De comfortabele positie van de zwijger
In het nummer beschrijft Fallenium herkenbare situaties: vrouwen die ’s avonds hun sleutels tussen hun vingers klemmen, een telefoongesprek veinzen, sneller doorstappen. Tegelijk beschrijft de artiest mannen die het gedrag van andere mannen laten passeren — uit gemak, groepsdruk en/of conflictvermijding.
Fallenium identificeert zich als non-binair en gebruikt hen/hun voornaamwoorden, maar wordt naar eigen zeggen door de buitenwereld “zo goed als altijd gelezen, benaderd en behandeld als een witte cisgender man”. Die perceptie, stelt de artiest, brengt ongevraagd en ongewild verantwoordelijkheid mee.
“Privilege betekent niet dat ik schuldig ben aan het feit dat vrouwen zich onveilig voelen. Maar wel dat ik mee verantwoordelijk ben voor de cultuur waarin dat kan blijven bestaan. Wie systematisch als man wordt gezien, benaderd en behandeld, krijgt ruimte, geloofwaardigheid en veiligheid cadeau. De vraag is wat je met die ruimte doet.”
De hardnekkige drang om te labelen
Fallenium verbindt het thema van omstandersgedrag aan een bredere maatschappelijke reflex: de obsessie met indeling.
“We vinden het gelukkig vanzelfsprekend dat mensen hun geslacht niet ongevraagd en expliciet tonen in het openbaar. Maar tegelijk verwachten we wel dat iedereen zich zo kleedt en gedraagt dat we exact weten welk geslacht ze hebben. Dat is een vreemde, bijna hypocriete paradox.”
Volgens de artiest ligt de kern van veel ongelijkheid in die voortdurende categorisering. “Zolang we mensen blijven opdelen op basis van huidskleur, etniciteit, seksuele geaardheid en ook geslacht, blijven er machtsverschillen bestaan. Je ziet dat in veiligheid, in loon, in verwachtingen thuis, in hoe vrouwen bekeken en behandeld worden.”
Fallenium gaat nog een stap verder: “Als het geen impact heeft op de dienstverlening, is het vragen naar iemands geslacht even zinvol als vragen naar iemands horoscoopteken of oogkleur. We doen alsof het essentieel is, maar in veel contexten is het dat niet.”
De songwriter beseft dat die visie voor sommigen radicaal klinkt. “Ik geloof pas in een echte doorbraak wanneer we elkaar niet meer primair zien als rassen, geslachten of seksuele labels, maar gewoon als mensen. Ik ben me ervan bewust dat dat voor veel mensen nog te abstract of te bedreigend klinkt.”
Geen makkelijke zondebokken
Tegelijk waarschuwt Fallenium voor simplistische verklaringen. “Online zie ik hoe snel het debat ontspoort in het aanwijzen van ‘de ander’. De racistische kaart wordt getrokken om vrouwonveiligheid exclusief bij bepaalde groepen te leggen. Maar wie vrouwveiligheid herleidt tot één gemeenschap, creëert vooral een comfortabele afstand tot zichzelf. Het is een manier om niet te hoeven kijken naar de eigen verantwoordelijkheid.”
Macht en grensoverschrijding, stelt de artiest, zijn geen monopolie van één cultuur of gemeenschap. Verwijzend naar onder meer #MeToo, het dossier rond Jeffrey Epstein en recente Belgische rechtszaken rond stalking, exhibitionisme, aanranding en voyeurisme, zegt Fallenium: “We worden er om de zoveel tijd opnieuw met onze neus op gedrukt. Toch slagen we er moeilijk in om verbanden te leggen en structureel te leren.”
Spiegel, geen slogan
Muzikaal is Lâche een Franstalig popnummer met een donkere, introspectieve ondertoon. Het begint als een persoonlijke bekentenis en groeit uit tot een maatschappelijke reflectie. Geen slogans, geen expliciete beschuldigingen — wel zelfonderzoek.
“'Je suis la-la-la-la-lâche' klinkt aanstekelijk maar Lâche is geen klassiek protestlied. Het is een spiegel. Eerst voor mezelf. Hopelijk daarna ook voor anderen.”
Met de release in de week van Internationale Vrouwendag positioneert Fallenium zich nadrukkelijk in het maatschappelijke debat. Niet als morele autoriteit, maar als deelnemer die weigert nog langer weg te kijken.
OVER FALLENIUM :
Fallenium (uitgesproken als Fa-lé-ni-um) is een van de weinige openlijk non-binaire producers en songwriters uit Antwerpen (Stabroek), België. Hun muziek, die moeiteloos balanceert tussen pop, electro, rock en folk, bouwt bruggen tussen persoonlijke verhalen en maatschappelijke thema’s. Eerder scoorde Fallenium in 2024 met hun debuutalbum Immortals Who Die. In 2025 volgde hun tweede Engelstalige album I'm Not He.
In 2024 startte Fallenium hun eigen muzieklabel, Purple Moon, op. Voor hun soloproject schreef Fallenium al liedjes voor onder andere de Turkse Eurovision Song Contest-legende Serhat en comedian Els de Schepper. Nummers zoals 'I've Made Love To The Sea', 'Breathtaking Day', 'Not The Girl', 'Human Throughout', 'Teach Me What Teachers Don't Teach At School', 'Lucky Number 13' en hun allereerste Franstalige nummer 'French My French Friend' vonden al hun weg naar nationale en internationale radiozenders.
Fallenium staat vooral bekend om hun lyrische teksten en leent hun naam van hun Zweedse overgrootvader Will Fallenius, maar koos voor een genderneutrale variant die eindigt op –um. Het muziekproject van Fallenium draait om familie en filosofie, waarbij het creëren van een veilige en inclusieve omgeving voor iedereen centraal staat. Door middel van muziek wil Fallenium kritisch denken, empathie en zelfreflectie bevorderen en eenzaamheid tegengaan.
INFO "LÂCHE":
Record Label: Purple Moon
De albums 'Immortals Who Die' (2024) en 'I'm Not He' (2025) zijn ze verkrijgbaar op cd
Friendly Fires presenteert Kensington kondigt extra show aan in de Ziggo Dome
Tweede concert in december toegevoegd
Op 3 december 2026 voegt Kensington een extra show toe in de Ziggo Dome. Hiermee verlengt de band zijn huidige record met het meeste aantal concerten in de grootste concertzaal van Nederland. Het wordt de 24e keer dat het Utrechtse viertal in de Ziggo Dome optreedt. De kaartverkoop via www.kensingtonziggodome.nl
Ander concert 4 december 2026
www.friendlyfire.nl
MayWay records news - Aure - ‘La Nuit’
Debuutalbum ‘Printemps’ verschijnt op 20 maart
La Nuit - EP by Aure | Spotify
In aanloop naar haar debuutalbum 'Printemps' (20 maart) stelt onze Parijse folkqueen Aure vandaag 'La Nuit' voor. Een zijdezachte chanson, volledig in het Frans, met haar balsemende stem en ingetogen pianospel als zachte leidraad.
‘La Nuit’ schetst het moment waarop je 's nachts wakker ligt met het knagende gevoel dat er in een voorbije liefde te veel onuitgesproken bleef, en de hoop en verlangen dat dat gemis ook wederzijds is.
Aure stelt haar plaat voor in het iconische Les Trois Baudets in Parijs, in het spoor van grootheden als Brel en Brassens. Ook Antwerpen (De Roma/AMOR) en Utrecht (TivoliVredenburg) mogen zich op haar komst verheugen.
AURE LIVE
13 apr 2026 | Amor (De Roma), Antwerpen (BE)
14 apr 2026 | TivoliVredenburg, Utrecht (NL)
16 apr 2026 | Les Trois Baudets, Parijs (FR)
www.maywayrecords.com
Even voorstellen – Dimitri Vegas & Like Mike, Marlon Hoffstadt & DJ Konik – Makina tie
DIMITRI VEGAS & LIKE MIKE, MARLON HOFFSTADT & DJ KONIK
'Makina Time' gaat hard in de Europese hitlijsten!
Makina Time - Single by Dimitri Vegas & Like Mike, Marlon Hoffstadt, Dj Konik, Dimitri Vegas | Spotify
Dimitri Vegas & Like Mike staan op de cover van Spotify’s belangrijkste Belgische playlist Hot Hits BE.
De explosieve samenwerking van Dimitri Vegas & Like Mike, Marlon Hoffstadt en DJ Konik scoort een maand na de release stevig in de Europese hitlijsten.
In de Dance chart van Shazam staat de single op #1 in Spanje, op #46 in Duitsland, op #57 in Frankrijk en wereldwijd komt hij de Top100 binnen op #94.
In de Shazam Discovery chart en op iTunes in België staat de single op #6 en op Beatport vind je hem zelfs terug op #3.
’Makina Time’ duikt ook al twee weken op in de Spotify Viral Top100 Charts in België, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Spanje, Denemarken, Oostenrijk, Tsjechië, Zwitserland, Finland en Noorwegen. Deze week sieren de broers uit Willebroek samen met Marlon Hoffstadt de cover van de belangrijkste hitplaylist die Spotify in België te bieden heeft: HOT HITS BE.
‘Makina Time’ is een botsing tussen rave-geschiedenis en hedendaagse dancefloor-dominantie.
De explosieve samenwerking van Dimitri Vegas & Like Mike, Marlon Hoffstadt (aka DJ Daddy Trance) en DJ Konik is een speciale mash-up herinterpretatie van Hoffstadts cultclubhit ‘It’s That Time’ en verenigt de rauwe spirit van makina-muziek met een moderne, krachtige sound.
‘It’s That Time’, oorspronkelijk geroemd om zijn onophoudelijke fluitmelodieën en pompende baslijnen die de track tot een vaste waarde maakten in internationale DJ-sets, vond weerklank bij miljoenen mensen wereldwijd en genoot blijvende populariteit op de dansvloer.
Nu blaast ‘Makina Time’ dit iconische thema nieuw leven in met genre-overstijgende invloeden die old-school rave-DNA door een hedendaagse festivalbril halen.
De instant herkenbare vocal en melodie zijn herwerkt tot een opzwepende, energieke structuur, waarin dreunende baslijnen, manische opbouw en compromisloze energie samensmelten.
Makina is een genre dat is ontstaan in de Spaanse rave-cultuur en wordt gekenmerkt door meedogenloze tempo's, scherpe synth-stabs en ongefilterde energie. Dimitri Vegas & Like Mike voegen in ‘Makina Time’ hun onmiskenbare mainstage-energie toe, waardoor het explosieve potentieel van de track wordt versterkt. DJ Konik injecteert een rauwe, clubgerichte kant die de underground-status benadrukt, terwijl Marlon Hoffstadts kenmerkende touch de release verankert in de rave-traditie.
Samen overbrugt deze samenwerking generaties van dancemuziekcultuur, van de oorsprong van makina tot de hedendaagse dansvloer wereldwijd.
‘Makina Time’ betekent een gedurfde viering van snelheid, euforie en rave-eenheid, die zowel een eerbetoon is aan makina-muziek als een vooruitstrevend statement voor moderne elektronische muziekproductie.
Naast hun jaarlijkse residenties op Ibiza en Tomorrowland overspannen de tourdata van Dimitri Vegas & Like Mike het hele Europese continent. Marlon Hoffstadt kan je deze zomer o.a. aan het werk zien op het We Can Dance festival in Zeebrugge.
Even voorstellen – The Sheila Divine - 'I Climbed Inside A Whale', single, uit het nieuwe album 'The Middle Ages'
(release 22 mei)
I Climbed Inside a Whale - Single by The Sheila Divine | Spotify
Live 2025
The Sheila Divine – 25 Y, Indie-Rock met een grote R en de puntjes op de ‘I’ … Uitbundig, krachtig, pakkend
The Sheila Divine - Honingthee voor de stem, gitaren voor de ziel
"I refuse to live in a world where people trade empathy for apathy, curiosity for cruelty, humility for hubris" - Aaron Perrino
- nieuw album 'The Middle Ages' verschijnt 22 mei -
'een eerlijke plaat die persoonlijke rouw en maatschappelijke onrust samenbrengt in tien directe songs.'
Zijn songs combineren scherpe politieke observaties met alledaagse frustraties. Ze leggen zowel rauwe rouw als diepe genegenheid bloot, zonder in effectbejag te vervallen. Dat spanningsveld vormt ook de kern van het zesde album The Middle Ages (verschijnt op 22 mei via Trash Casual).
De plaat is een persoonlijk document geworden. In tien nieuwe nummers verwerkt Perrino het verlies van zijn moeder, de bezorgdheid om zijn eigen kinderen, de druk van het stadsleven en de spanningen binnen relaties. Tegelijk klinkt er frustratie door over de richting die zijn land is ingeslagen. Perrino probeert al jaren grip te krijgen op een wereld die steeds minder overzichtelijk lijkt, en op The Middle Ages klinkt dat urgenter dan ooit.
De carrière van The Sheila Divine overspant ondertussen meerdere politieke tijdperken - van Clinton tot George W. Bush, Obama en Trump. Die wisselende context laat sporen na in het nieuwe materiaal. Perrino spreekt zelf over "mijn Gen X-angst over ouder worden, het falen van het kapitalisme, dood, liefdesverdriet en wat de toekomst brengt in de tweede helft van mijn leven."
Die onrust is hoorbaar in de dreigende opener "Gods Of War", in de gespannen voortstuwende titeltrack en in de vermoeide ondertoon van "We Once Burned". Toch is het album geen louter somber werkstuk. "Celebrate The End" zoekt betekenis in verlies, "Hurry Up" ademt een vorm van koppige veerkracht en in "The Apocalypse $ell$" wordt het refrein "the apocalypse sells, die, die" nadrukkelijk geplaatst naast de herhaalde zin "Well I have hope".
Samenwerking blijft een constante binnen The Sheila Divine. Voor The Middle Ages werkte Perrino met een vernieuwde Boston-line-up: Will Claflin (gitaar), Paul Buckley (drums), Andy Rooney (bas) en Steven Lord (gitaar). De opnames kregen een dynamische mix van Wally Gagel (Cold War Kids, Superchunk) en werden gemasterd door Pete Weiss (Morphine, Juliana Hatfield).
Volgens Perrino schuilt er iets wezenlijks in dat collectieve proces: hoe meer mensen hun stempel drukken, hoe sterker het eindresultaat wordt. De inzet is daarbij niet vrijblijvend.
"I refuse to live in a world where people trade empathy for apathy, curiosity for cruelty, humility for hubris"
Met The Middle Ages levert The Sheila Divine geen groot gebaar af, maar een geconcentreerde en eerlijke plaat die persoonlijke rouw en maatschappelijke onrust samenbrengt in tien directe songs.
- 'The three Bs': Boston, Buffalo and...Belgium -
Op de Wikipedia-pagina van de band wordt er verwezen naar de die-hard fan base die ook wel eens 'The Three B's' genoemd wordt naar de steden Boston & Buffalo én België!
- 'The Middle Ages Tour':
MACCA Club, AB & Rock Olmen -
"This tour isn't about looking back. It's about the throughline - what's changed, what hasn't, and what's still on its way. We're still making music. We're still chasing the spark." - Aaron Perrino
26 mei: MACCA Club - Hasselt
28 mei: AB – Brussel
25 juli: Rock Olmen - Olmen
Even voorstellen - Saving Nico - 'Overtime', single
Thorn In My Side Recordings
Release: 4 maart 2026
Saving Nico - Overtime (Lyric Video)
"My heart is working overtime
Beating twice as loud as it should
I can hear it
Announcing the flood"
Met 'Overtime' kondigt Saving Nico zijn debuutalbum 'Flood' aan dat in de herfst verschijnt via Thorn In My Side recordings, het nagelnieuwe indie label achter RAMAN., bonfire lakes en Wouter Thijssen.
'Flood' is een doorleefd en meevoerend album waarop Nicolas zingt over het verlies van naasten, over liefdevol uitkijken naar nieuw leven, over omgaan met faalangst en de wens om te vluchten, naar de natuur, over het sublieme aldaar, over mens zijn in een wereld die steeds angstaanjagender wordt. Eerste single 'Overtime' is een bezwerend lied over dromen en verlangens en hoe gretig enthousiasme kan omslaan in obsessief smachten naar iets dat toch nooit genoeg zal zijn. Wat frivool begint, wordt al snel beklemmend. Een slapeloze nacht, lang en dreigend. Toch breekt ook telkens weer de dageraad aan. Een contrabas als donkere maalstroom, een fluit als naderend ochtendgloren.
“De aanzet voor 'Overtime' heb ik geschreven in de vroege uurtjes van een slapeloze nacht. Aan mijn opleiding geneeskunde heb ik helaas niet enkel een diploma, maar ook een stevige slaapstoornis overgehouden. Die is nadien nooit helemaal verdwenen. 's Nachts lig ik vaak uren wakker met hartkloppingen. Bij momenten word ik zelfs overvallen door vlagen van wat voelt als een vloedgolf van razernij, waarbij mijn hart echt op hol lijkt te slaan. De concrete aanleiding daartoe is echter niet per se negatief. Integendeel. Vaak lig ik te piekeren over dingen waar ik heel erg enthousiast over ben (zoals de release van een single, hehe). Maar dat enthousiasme heeft de neiging om om te slaan in obsessie en telkens meer willen, of in het niet los kunnen laten." - Saving Nico
Saving Nico is de muzikale vermomming van singer-songwriter Nicolas Anné. Hij haalde de halve finale van Humo's Rock Rally 2024 en speelde in het voorprogramma van Isbells, Tin Fingers, Zimmerman, Jamie Webster, ISE, Chantal Acda en bonfire lakes. Nicolas onderzoekt het menselijke - en dus ook het eigen - streven en falen en zoekt er verzoening mee via intieme indie-folk die eerlijk, gevoelig en verbindend is. In 2024 verscheen zijn debuut-EP 'Out of Sight' die hij voorstelde in een uitverkochte amoR van De Roma. Single 'When I Was A Child' zat lange tijd in rotatie bij Radio 1.
In het najaar volgt debuutalbum 'Flood', opgenomen samen met Nicolas Rombouts en Felix Machtelinckx. Overspoeld door angst, twijfel, liefde, schoonheid en verlies ging Nicolas op zoek naar een ruwer en levendiger geluid, dat zijn toegenomen ontvankelijkheid voor de directe ervaring en het mystieke reflecteert.
Live:
8 maart, Djingel Djangel, Antwerpen
28 maart, CC De Schakel, Waregem (w/Chantal Acda)
29 juni, ’t Loze Vissertje, Rupelmonde
8 oktober, Echo Sessies, Publika, Gent
12 november, Concertzaak, Mechelen (w/ Flying Horseman)
Meer data tba
Nederlands 
Français 
